Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluto
|
|
| 2. Person Singular |
consalutas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaris consalutare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutes
|
|
| 3. Person Singular |
consalutet
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluter
|
|
| 2. Person Singular |
consaluteris consalutere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabaris consalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutares
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
consalutareris consalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaberis consalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverunt consalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutari consalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
consalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consalutato
|
| 3. Person Singular |
consalutato
|
| 2. Person Plural |
consalutatote
|
| 3. Person Plural |
consalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consalutare
|
|
| Genitiv |
consalutandi
|
|
| Dativ |
consalutando
|
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
|
| Ablativ |
consalutando
|
|
| Vokativ |
consalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutandus
|
consalutanda
|
consalutandum
|
| Genitiv |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutandi
|
| Dativ |
consalutando
|
consalutandae
|
consalutando
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
consalutandam
|
consalutandum
|
| Ablativ |
consalutando
|
consalutanda
|
consalutando
|
| Vokativ |
consalutande
|
consalutanda
|
consalutandum
|
Plural
| Nominativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
| Genitiv |
consalutandorum
|
consalutandarum
|
consalutandorum
|
| Dativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Akkusativ |
consalutandos
|
consalutandas
|
consalutanda
|
| Ablativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Vokativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
| Genitiv |
consalutantis
|
consalutantis
|
consalutantis
|
| Dativ |
consalutanti
|
consalutanti
|
consalutanti
|
| Akkusativ |
consalutantem
|
consalutantem
|
consalutans
|
| Ablativ |
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
| Vokativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
Plural
| Nominativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Genitiv |
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
| Dativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Akkusativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Ablativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Vokativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutatus
|
consalutata
|
consalutatum
|
| Genitiv |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutati
|
| Dativ |
consalutato
|
consalutatae
|
consalutato
|
| Akkusativ |
consalutatum
|
consalutatam
|
consalutatum
|
| Ablativ |
consalutato
|
consalutata
|
consalutato
|
| Vokativ |
consalutate
|
consalutata
|
consalutatum
|
Plural
| Nominativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
| Genitiv |
consalutatorum
|
consalutatarum
|
consalutatorum
|
| Dativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Akkusativ |
consalutatos
|
consalutatas
|
consalutata
|
| Ablativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Vokativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutaturus
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
| Genitiv |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutaturi
|
| Dativ |
consalutaturo
|
consalutaturae
|
consalutaturo
|
| Akkusativ |
consalutaturum
|
consalutaturam
|
consalutaturum
|
| Ablativ |
consalutaturo
|
consalutatura
|
consalutaturo
|
| Vokativ |
consalutature
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
| Genitiv |
consalutaturorum
|
consalutaturarum
|
consalutaturorum
|
| Dativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Akkusativ |
consalutaturos
|
consalutaturas
|
consalutatura
|
| Ablativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Vokativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consalutatum
|
consalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluto
|
|
| 2. Person Singular |
consalutas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaris consalutare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutes
|
|
| 3. Person Singular |
consalutet
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluter
|
|
| 2. Person Singular |
consaluteris consalutere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabaris consalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutares
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
consalutareris consalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaberis consalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverunt consalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutari consalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
consalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consalutato
|
| 3. Person Singular |
consalutato
|
| 2. Person Plural |
consalutatote
|
| 3. Person Plural |
consalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consalutare
|
|
| Genitiv |
consalutandi
|
|
| Dativ |
consalutando
|
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
|
| Ablativ |
consalutando
|
|
| Vokativ |
consalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutandus
|
consalutanda
|
consalutandum
|
| Genitiv |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutandi
|
| Dativ |
consalutando
|
consalutandae
|
consalutando
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
consalutandam
|
consalutandum
|
| Ablativ |
consalutando
|
consalutanda
|
consalutando
|
| Vokativ |
consalutande
|
consalutanda
|
consalutandum
|
Plural
| Nominativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
| Genitiv |
consalutandorum
|
consalutandarum
|
consalutandorum
|
| Dativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Akkusativ |
consalutandos
|
consalutandas
|
consalutanda
|
| Ablativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Vokativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
| Genitiv |
consalutantis
|
consalutantis
|
consalutantis
|
| Dativ |
consalutanti
|
consalutanti
|
consalutanti
|
| Akkusativ |
consalutantem
|
consalutantem
|
consalutans
|
| Ablativ |
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
| Vokativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
Plural
| Nominativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Genitiv |
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
| Dativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Akkusativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Ablativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Vokativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutatus
|
consalutata
|
consalutatum
|
| Genitiv |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutati
|
| Dativ |
consalutato
|
consalutatae
|
consalutato
|
| Akkusativ |
consalutatum
|
consalutatam
|
consalutatum
|
| Ablativ |
consalutato
|
consalutata
|
consalutato
|
| Vokativ |
consalutate
|
consalutata
|
consalutatum
|
Plural
| Nominativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
| Genitiv |
consalutatorum
|
consalutatarum
|
consalutatorum
|
| Dativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Akkusativ |
consalutatos
|
consalutatas
|
consalutata
|
| Ablativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Vokativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutaturus
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
| Genitiv |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutaturi
|
| Dativ |
consalutaturo
|
consalutaturae
|
consalutaturo
|
| Akkusativ |
consalutaturum
|
consalutaturam
|
consalutaturum
|
| Ablativ |
consalutaturo
|
consalutatura
|
consalutaturo
|
| Vokativ |
consalutature
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
| Genitiv |
consalutaturorum
|
consalutaturarum
|
consalutaturorum
|
| Dativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Akkusativ |
consalutaturos
|
consalutaturas
|
consalutatura
|
| Ablativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Vokativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consalutatum
|
consalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluto
|
|
| 2. Person Singular |
consalutas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaris consalutare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutes
|
|
| 3. Person Singular |
consalutet
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluter
|
|
| 2. Person Singular |
consaluteris consalutere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabaris consalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutares
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
consalutareris consalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaberis consalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverunt consalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutari consalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
consalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consalutato
|
| 3. Person Singular |
consalutato
|
| 2. Person Plural |
consalutatote
|
| 3. Person Plural |
consalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consalutare
|
|
| Genitiv |
consalutandi
|
|
| Dativ |
consalutando
|
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
|
| Ablativ |
consalutando
|
|
| Vokativ |
consalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutandus
|
consalutanda
|
consalutandum
|
| Genitiv |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutandi
|
| Dativ |
consalutando
|
consalutandae
|
consalutando
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
consalutandam
|
consalutandum
|
| Ablativ |
consalutando
|
consalutanda
|
consalutando
|
| Vokativ |
consalutande
|
consalutanda
|
consalutandum
|
Plural
| Nominativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
| Genitiv |
consalutandorum
|
consalutandarum
|
consalutandorum
|
| Dativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Akkusativ |
consalutandos
|
consalutandas
|
consalutanda
|
| Ablativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Vokativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
| Genitiv |
consalutantis
|
consalutantis
|
consalutantis
|
| Dativ |
consalutanti
|
consalutanti
|
consalutanti
|
| Akkusativ |
consalutantem
|
consalutantem
|
consalutans
|
| Ablativ |
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
| Vokativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
Plural
| Nominativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Genitiv |
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
| Dativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Akkusativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Ablativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Vokativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutatus
|
consalutata
|
consalutatum
|
| Genitiv |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutati
|
| Dativ |
consalutato
|
consalutatae
|
consalutato
|
| Akkusativ |
consalutatum
|
consalutatam
|
consalutatum
|
| Ablativ |
consalutato
|
consalutata
|
consalutato
|
| Vokativ |
consalutate
|
consalutata
|
consalutatum
|
Plural
| Nominativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
| Genitiv |
consalutatorum
|
consalutatarum
|
consalutatorum
|
| Dativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Akkusativ |
consalutatos
|
consalutatas
|
consalutata
|
| Ablativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Vokativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutaturus
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
| Genitiv |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutaturi
|
| Dativ |
consalutaturo
|
consalutaturae
|
consalutaturo
|
| Akkusativ |
consalutaturum
|
consalutaturam
|
consalutaturum
|
| Ablativ |
consalutaturo
|
consalutatura
|
consalutaturo
|
| Vokativ |
consalutature
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
| Genitiv |
consalutaturorum
|
consalutaturarum
|
consalutaturorum
|
| Dativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Akkusativ |
consalutaturos
|
consalutaturas
|
consalutatura
|
| Ablativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Vokativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consalutatum
|
consalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluto
|
|
| 2. Person Singular |
consalutas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaris consalutare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutes
|
|
| 3. Person Singular |
consalutet
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluter
|
|
| 2. Person Singular |
consaluteris consalutere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutetur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutemur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutemini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabam
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabas
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabar
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabaris consalutabare
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutares
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaret
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarer
|
|
| 2. Person Singular |
consalutareris consalutarere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabo
|
|
| 2. Person Singular |
consalutabis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabor
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaberis consalutabere
|
|
| 3. Person Singular |
consalutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consalutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consalutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consalutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavi
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverunt consalutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consalutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consalutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consalutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consalutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consalutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutari consalutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consalutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consalutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consaluta
|
! |
| 2. Person Plural |
consalutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consalutato
|
| 3. Person Singular |
consalutato
|
| 2. Person Plural |
consalutatote
|
| 3. Person Plural |
consalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consalutare
|
|
| Genitiv |
consalutandi
|
|
| Dativ |
consalutando
|
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
|
| Ablativ |
consalutando
|
|
| Vokativ |
consalutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutandus
|
consalutanda
|
consalutandum
|
| Genitiv |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutandi
|
| Dativ |
consalutando
|
consalutandae
|
consalutando
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
consalutandam
|
consalutandum
|
| Ablativ |
consalutando
|
consalutanda
|
consalutando
|
| Vokativ |
consalutande
|
consalutanda
|
consalutandum
|
Plural
| Nominativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
| Genitiv |
consalutandorum
|
consalutandarum
|
consalutandorum
|
| Dativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Akkusativ |
consalutandos
|
consalutandas
|
consalutanda
|
| Ablativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Vokativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
| Genitiv |
consalutantis
|
consalutantis
|
consalutantis
|
| Dativ |
consalutanti
|
consalutanti
|
consalutanti
|
| Akkusativ |
consalutantem
|
consalutantem
|
consalutans
|
| Ablativ |
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
| Vokativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
Plural
| Nominativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Genitiv |
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
| Dativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Akkusativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Ablativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Vokativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutatus
|
consalutata
|
consalutatum
|
| Genitiv |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutati
|
| Dativ |
consalutato
|
consalutatae
|
consalutato
|
| Akkusativ |
consalutatum
|
consalutatam
|
consalutatum
|
| Ablativ |
consalutato
|
consalutata
|
consalutato
|
| Vokativ |
consalutate
|
consalutata
|
consalutatum
|
Plural
| Nominativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
| Genitiv |
consalutatorum
|
consalutatarum
|
consalutatorum
|
| Dativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Akkusativ |
consalutatos
|
consalutatas
|
consalutata
|
| Ablativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Vokativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutaturus
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
| Genitiv |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutaturi
|
| Dativ |
consalutaturo
|
consalutaturae
|
consalutaturo
|
| Akkusativ |
consalutaturum
|
consalutaturam
|
consalutaturum
|
| Ablativ |
consalutaturo
|
consalutatura
|
consalutaturo
|
| Vokativ |
consalutature
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
| Genitiv |
consalutaturorum
|
consalutaturarum
|
consalutaturorum
|
| Dativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Akkusativ |
consalutaturos
|
consalutaturas
|
consalutatura
|
| Ablativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Vokativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consalutatum
|
consalutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluto
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
consalutas
|
du nennst |
| 3. Person Singular |
consalutat
|
er/sie/es nennt |
| 1. Person Plural |
consalutamus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
consalutatis
|
ihr nennt |
| 3. Person Plural |
consalutant
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutor
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
consalutaris consalutare
|
du wirst genannt |
| 3. Person Singular |
consalutatur
|
er/sie/es wird genannt |
| 1. Person Plural |
consalutamur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
consalutamini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutantur
|
sie werden genannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutem
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
consalutes
|
du nennest |
| 3. Person Singular |
consalutet
|
er/sie/es nenne |
| 1. Person Plural |
consalutemus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
consalutetis
|
ihr nennet |
| 3. Person Plural |
consalutent
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consaluter
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
consaluteris consalutere
|
du werdest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutetur
|
er/sie/es werde genannt |
| 1. Person Plural |
consalutemur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
consalutemini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutentur
|
sie werden genannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabam
|
ich nannte |
| 2. Person Singular |
consalutabas
|
du nanntest |
| 3. Person Singular |
consalutabat
|
er/sie/es nannte |
| 1. Person Plural |
consalutabamus
|
wir nannten |
| 2. Person Plural |
consalutabatis
|
ihr nanntet |
| 3. Person Plural |
consalutabant
|
sie nannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabar
|
ich wurde genannt |
| 2. Person Singular |
consalutabaris consalutabare
|
du wurdest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutabatur
|
er/sie/es wurde genannt |
| 1. Person Plural |
consalutabamur
|
wir wurden genannt |
| 2. Person Plural |
consalutabamini
|
ihr wurdet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutabantur
|
sie wurden genannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarem
|
ich nennte |
| 2. Person Singular |
consalutares
|
du nenntest |
| 3. Person Singular |
consalutaret
|
er/sie/es nennte |
| 1. Person Plural |
consalutaremus
|
wir nennten |
| 2. Person Plural |
consalutaretis
|
ihr nenntet |
| 3. Person Plural |
consalutarent
|
sie nennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutarer
|
ich würde genannt |
| 2. Person Singular |
consalutareris consalutarere
|
du würdest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutaretur
|
er/sie/es würde genannt |
| 1. Person Plural |
consalutaremur
|
wir würden genannt |
| 2. Person Plural |
consalutaremini
|
ihr würdet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutarentur
|
sie würden genannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabo
|
ich werde nennen |
| 2. Person Singular |
consalutabis
|
du wirst nennen |
| 3. Person Singular |
consalutabit
|
er/sie/es wird nennen |
| 1. Person Plural |
consalutabimus
|
wir werden nennen |
| 2. Person Plural |
consalutabitis
|
ihr werdet nennen |
| 3. Person Plural |
consalutabunt
|
sie werden nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutabor
|
ich werde genannt werden |
| 2. Person Singular |
consalutaberis consalutabere
|
du wirst genannt werden |
| 3. Person Singular |
consalutabitur
|
er/sie/es wird genannt werden |
| 1. Person Plural |
consalutabimur
|
wir werden genannt werden |
| 2. Person Plural |
consalutabimini
|
ihr werdet genannt werden |
| 3. Person Plural |
consalutabuntur
|
sie werden genannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavi
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
consalutavisti
|
du hast genannt |
| 3. Person Singular |
consalutavit
|
er/sie/es hat genannt |
| 1. Person Plural |
consalutavimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
consalutavistis
|
ihr habt genannt |
| 3. Person Plural |
consalutaverunt consalutavere
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sum
|
ich bin genannt worden |
| 2. Person Singular |
consalutatus es
|
du bist genannt worden |
| 3. Person Singular |
consalutatus est
|
er/sie/es ist genannt worden |
| 1. Person Plural |
consalutati sumus
|
wir sind genannt worden |
| 2. Person Plural |
consalutati estis
|
ihr seid genannt worden |
| 3. Person Plural |
consalutati sunt
|
sie sind genannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaverim
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
du habest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
er/sie/es habe genannt |
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
ihr habet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus sim
|
ich sei genannt worden |
| 2. Person Singular |
consalutatus sis
|
du seiest genannt worden |
| 3. Person Singular |
consalutatus sit
|
er/sie/es sei genannt worden |
| 1. Person Plural |
consalutati simus
|
wir seien genannt worden |
| 2. Person Plural |
consalutati sitis
|
ihr seiet genannt worden |
| 3. Person Plural |
consalutati sint
|
sie seien genannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutaveram
|
ich hatte genannt |
| 2. Person Singular |
consalutaveras
|
du hattest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutaverat
|
er/sie/es hatte genannt |
| 1. Person Plural |
consalutaveramus
|
wir hatten genannt |
| 2. Person Plural |
consalutaveratis
|
ihr hattet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutaverant
|
sie hatten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus eram
|
ich war genannt worden |
| 2. Person Singular |
consalutatus eras
|
du warst genannt worden |
| 3. Person Singular |
consalutatus erat
|
er/sie/es war genannt worden |
| 1. Person Plural |
consalutati eramus
|
wir waren genannt worden |
| 2. Person Plural |
consalutati eratis
|
ihr wart genannt worden |
| 3. Person Plural |
consalutati erant
|
sie waren genannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavissem
|
ich hätte genannt |
| 2. Person Singular |
consalutavisses
|
du hättest genannt |
| 3. Person Singular |
consalutavisset
|
er/sie/es hätte genannt |
| 1. Person Plural |
consalutavissemus
|
wir hätten genannt |
| 2. Person Plural |
consalutavissetis
|
ihr hättet genannt |
| 3. Person Plural |
consalutavissent
|
sie hätten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus essem
|
ich wäre genannt worden |
| 2. Person Singular |
consalutatus esses
|
du wärest genannt worden |
| 3. Person Singular |
consalutatus esset
|
er/sie/es wäre genannt worden |
| 1. Person Plural |
consalutati essemus
|
wir wären genannt worden |
| 2. Person Plural |
consalutati essetis
|
ihr wäret genannt worden |
| 3. Person Plural |
consalutati essent
|
sie wären genannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutavero
|
ich werde genannt haben |
| 2. Person Singular |
consalutaveris
|
du wirst genannt haben |
| 3. Person Singular |
consalutaverit
|
er/sie/es wird genannt haben |
| 1. Person Plural |
consalutaverimus
|
wir werden genannt haben |
| 2. Person Plural |
consalutaveritis
|
ihr werdet genannt haben |
| 3. Person Plural |
consalutaverint
|
sie werden genannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consalutatus ero
|
ich werde genannt worden sein |
| 2. Person Singular |
consalutatus eris
|
du wirst genannt worden sein |
| 3. Person Singular |
consalutatus erit
|
er/sie/es wird genannt worden sein |
| 1. Person Plural |
consalutati erimus
|
wir werden genannt worden sein |
| 2. Person Plural |
consalutati eritis
|
ihr werdet genannt worden sein |
| 3. Person Plural |
consalutati erunt
|
sie werden genannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutare
|
nennen |
| Vorzeitigkeit |
consalutavisse
|
genannt haben |
| Nachzeitigkeit |
consalutaturum esse
|
nennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consalutari consalutarier
|
genannt werden |
| Vorzeitigkeit |
consalutatum esse
|
genannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consalutatum iri
|
künftig genannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consaluta
|
nenne; nenn! |
| 2. Person Plural |
consalutate
|
nennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consalutato
|
| 3. Person Singular |
consalutato
|
| 2. Person Plural |
consalutatote
|
| 3. Person Plural |
consalutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consalutare
|
das Nennen |
| Genitiv |
consalutandi
|
des Nennens |
| Dativ |
consalutando
|
dem Nennen |
| Akkusativ |
consalutandum
|
das Nennen |
| Ablativ |
consalutando
|
durch das Nennen |
| Vokativ |
consalutande
|
Nennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutandus
|
consalutanda
|
consalutandum
|
| Genitiv |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutandi
|
| Dativ |
consalutando
|
consalutandae
|
consalutando
|
| Akkusativ |
consalutandum
|
consalutandam
|
consalutandum
|
| Ablativ |
consalutando
|
consalutanda
|
consalutando
|
| Vokativ |
consalutande
|
consalutanda
|
consalutandum
|
Plural
| Nominativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
| Genitiv |
consalutandorum
|
consalutandarum
|
consalutandorum
|
| Dativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Akkusativ |
consalutandos
|
consalutandas
|
consalutanda
|
| Ablativ |
consalutandis
|
consalutandis
|
consalutandis
|
| Vokativ |
consalutandi
|
consalutandae
|
consalutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
| Genitiv |
consalutantis
|
consalutantis
|
consalutantis
|
| Dativ |
consalutanti
|
consalutanti
|
consalutanti
|
| Akkusativ |
consalutantem
|
consalutantem
|
consalutans
|
| Ablativ |
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
consalutanti consalutante
|
| Vokativ |
consalutans
|
consalutans
|
consalutans
|
Plural
| Nominativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Genitiv |
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
consalutantium consalutantum
|
| Dativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Akkusativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
| Ablativ |
consalutantibus
|
consalutantibus
|
consalutantibus
|
| Vokativ |
consalutantes
|
consalutantes
|
consalutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutatus
|
consalutata
|
consalutatum
|
| Genitiv |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutati
|
| Dativ |
consalutato
|
consalutatae
|
consalutato
|
| Akkusativ |
consalutatum
|
consalutatam
|
consalutatum
|
| Ablativ |
consalutato
|
consalutata
|
consalutato
|
| Vokativ |
consalutate
|
consalutata
|
consalutatum
|
Plural
| Nominativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
| Genitiv |
consalutatorum
|
consalutatarum
|
consalutatorum
|
| Dativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Akkusativ |
consalutatos
|
consalutatas
|
consalutata
|
| Ablativ |
consalutatis
|
consalutatis
|
consalutatis
|
| Vokativ |
consalutati
|
consalutatae
|
consalutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consalutaturus
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
| Genitiv |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutaturi
|
| Dativ |
consalutaturo
|
consalutaturae
|
consalutaturo
|
| Akkusativ |
consalutaturum
|
consalutaturam
|
consalutaturum
|
| Ablativ |
consalutaturo
|
consalutatura
|
consalutaturo
|
| Vokativ |
consalutature
|
consalutatura
|
consalutaturum
|
Plural
| Nominativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
| Genitiv |
consalutaturorum
|
consalutaturarum
|
consalutaturorum
|
| Dativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Akkusativ |
consalutaturos
|
consalutaturas
|
consalutatura
|
| Ablativ |
consalutaturis
|
consalutaturis
|
consalutaturis
|
| Vokativ |
consalutaturi
|
consalutaturae
|
consalutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consalutatum
|
consalutatu
|