Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| consarire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | gründlich/zu Stücken hacken hacken harken (L+S) jäten (Feldfrüchte) (Land) umgraben gründlich hacken rechen zerhacken |
| consarire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst gehackt du wirst gerecht du wirst zerhackt |
| consarire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | hacke; hack reche; rech zerhacke; zerhack |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
|
| 2. Person Singular | consaris |
|
| 3. Person Singular | consarit |
|
| 1. Person Plural | consarimus |
|
| 2. Person Plural | consaritis |
|
| 3. Person Plural | consariunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
|
| 2. Person Singular | consariris consarire |
|
| 3. Person Singular | consaritur |
|
| 1. Person Plural | consarimur |
|
| 2. Person Plural | consarimini |
|
| 3. Person Plural | consariuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
|
| 2. Person Singular | consarias |
|
| 3. Person Singular | consariat |
|
| 1. Person Plural | consariamus |
|
| 2. Person Plural | consariatis |
|
| 3. Person Plural | consariant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
|
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
|
| 3. Person Singular | consariatur |
|
| 1. Person Plural | consariamur |
|
| 2. Person Plural | consariamini |
|
| 3. Person Plural | consariantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
|
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
|
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
|
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
|
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
|
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
|
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
|
| 3. Person Singular | consariebatur |
|
| 1. Person Plural | consariebamur |
|
| 2. Person Plural | consariebamini |
|
| 3. Person Plural | consariebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
|
| 2. Person Singular | consarires |
|
| 3. Person Singular | consariret |
|
| 1. Person Plural | consariremus |
|
| 2. Person Plural | consariretis |
|
| 3. Person Plural | consarirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
|
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
|
| 3. Person Singular | consariretur |
|
| 1. Person Plural | consariremur |
|
| 2. Person Plural | consariremini |
|
| 3. Person Plural | consarirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
|
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
|
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
|
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
|
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
|
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
|
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
|
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
|
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
|
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
|
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
|
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
|
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
|
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
|
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
|
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
|
| 2. Person Singular | consaritus es |
|
| 3. Person Singular | consaritus est |
|
| 1. Person Plural | consariti sumus |
|
| 2. Person Plural | consariti estis |
|
| 3. Person Plural | consariti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
|
| 2. Person Singular | consaritus sis |
|
| 3. Person Singular | consaritus sit |
|
| 1. Person Plural | consariti simus |
|
| 2. Person Plural | consariti sitis |
|
| 3. Person Plural | consariti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
|
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
|
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
|
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
|
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
|
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
|
| 2. Person Singular | consaritus eras |
|
| 3. Person Singular | consaritus erat |
|
| 1. Person Plural | consariti eramus |
|
| 2. Person Plural | consariti eratis |
|
| 3. Person Plural | consariti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
|
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
|
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
|
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
|
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
|
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
|
| 2. Person Singular | consaritus esses |
|
| 3. Person Singular | consaritus esset |
|
| 1. Person Plural | consariti essemus |
|
| 2. Person Plural | consariti essetis |
|
| 3. Person Plural | consariti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
|
| 2. Person Singular | consaritus eris |
|
| 3. Person Singular | consaritus erit |
|
| 1. Person Plural | consariti erimus |
|
| 2. Person Plural | consariti eritis |
|
| 3. Person Plural | consariti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
|
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
|
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
|
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
! |
| 2. Person Plural | consarite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
|
| Genitiv | consariendi consariundi |
|
| Dativ | consariendo consariundo |
|
| Akkusativ | consariendum consariundum |
|
| Ablativ | consariendo consariundo |
|
| Vokativ | consariende consariunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
ich hacke |
| 2. Person Singular | consaris |
du hackst |
| 3. Person Singular | consarit |
er/sie/es hackt |
| 1. Person Plural | consarimus |
wir hacken |
| 2. Person Plural | consaritis |
ihr hackt |
| 3. Person Plural | consariunt |
sie hacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
ich werde gehackt |
| 2. Person Singular | consariris consarire |
du wirst gehackt |
| 3. Person Singular | consaritur |
er/sie/es wird gehackt |
| 1. Person Plural | consarimur |
wir werden gehackt |
| 2. Person Plural | consarimini |
ihr werdet gehackt |
| 3. Person Plural | consariuntur |
sie werden gehackt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
ich hacke |
| 2. Person Singular | consarias |
du hackest |
| 3. Person Singular | consariat |
er/sie/es hacke |
| 1. Person Plural | consariamus |
wir hacken |
| 2. Person Plural | consariatis |
ihr hacket |
| 3. Person Plural | consariant |
sie hacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
ich werde gehackt |
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
du werdest gehackt |
| 3. Person Singular | consariatur |
er/sie/es werde gehackt |
| 1. Person Plural | consariamur |
wir werden gehackt |
| 2. Person Plural | consariamini |
ihr werdet gehackt |
| 3. Person Plural | consariantur |
sie werden gehackt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
ich hackte |
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
du hacktest |
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
er/sie/es hackte |
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
wir hackten |
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
ihr hacktet |
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
sie hackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
ich wurde gehackt |
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
du wurdest gehackt |
| 3. Person Singular | consariebatur |
er/sie/es wurde gehackt |
| 1. Person Plural | consariebamur |
wir wurden gehackt |
| 2. Person Plural | consariebamini |
ihr wurdet gehackt |
| 3. Person Plural | consariebantur |
sie wurden gehackt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
ich hackte |
| 2. Person Singular | consarires |
du hacktest |
| 3. Person Singular | consariret |
er/sie/es hackte |
| 1. Person Plural | consariremus |
wir hackten |
| 2. Person Plural | consariretis |
ihr hacktet |
| 3. Person Plural | consarirent |
sie hackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
ich würde gehackt |
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
du würdest gehackt |
| 3. Person Singular | consariretur |
er/sie/es würde gehackt |
| 1. Person Plural | consariremur |
wir würden gehackt |
| 2. Person Plural | consariremini |
ihr würdet gehackt |
| 3. Person Plural | consarirentur |
sie würden gehackt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
ich werde hacken |
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
du wirst hacken |
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
er/sie/es wird hacken |
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
wir werden hacken |
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
ihr werdet hacken |
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
sie werden hacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
ich werde gehackt werden |
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
du wirst gehackt werden |
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
er/sie/es wird gehackt werden |
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
wir werden gehackt werden |
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
ihr werdet gehackt werden |
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
sie werden gehackt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
ich habe gehackt |
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
du hast gehackt |
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
er/sie/es hat gehackt |
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
wir haben gehackt |
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
ihr habt gehackt |
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
sie haben gehackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
ich bin gehackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus es |
du bist gehackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus est |
er/sie/es ist gehackt worden |
| 1. Person Plural | consariti sumus |
wir sind gehackt worden |
| 2. Person Plural | consariti estis |
ihr seid gehackt worden |
| 3. Person Plural | consariti sunt |
sie sind gehackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
ich habe gehackt |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du habest gehackt |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es habe gehackt |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir haben gehackt |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr habet gehackt |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie haben gehackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
ich sei gehackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus sis |
du seiest gehackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus sit |
er/sie/es sei gehackt worden |
| 1. Person Plural | consariti simus |
wir seien gehackt worden |
| 2. Person Plural | consariti sitis |
ihr seiet gehackt worden |
| 3. Person Plural | consariti sint |
sie seien gehackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
ich hatte gehackt |
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
du hattest gehackt |
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
er/sie/es hatte gehackt |
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
wir hatten gehackt |
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
ihr hattet gehackt |
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
sie hatten gehackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
ich war gehackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus eras |
du warst gehackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus erat |
er/sie/es war gehackt worden |
| 1. Person Plural | consariti eramus |
wir waren gehackt worden |
| 2. Person Plural | consariti eratis |
ihr wart gehackt worden |
| 3. Person Plural | consariti erant |
sie waren gehackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
ich hätte gehackt |
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
du hättest gehackt |
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
er/sie/es hätte gehackt |
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
wir hätten gehackt |
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
ihr hättet gehackt |
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
sie hätten gehackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
ich wäre gehackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus esses |
du wärest gehackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus esset |
er/sie/es wäre gehackt worden |
| 1. Person Plural | consariti essemus |
wir wären gehackt worden |
| 2. Person Plural | consariti essetis |
ihr wäret gehackt worden |
| 3. Person Plural | consariti essent |
sie wären gehackt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
ich werde gehackt haben |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du wirst gehackt haben |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es wird gehackt haben |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir werden gehackt haben |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr werdet gehackt haben |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie werden gehackt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
ich werde gehackt worden sein |
| 2. Person Singular | consaritus eris |
du wirst gehackt worden sein |
| 3. Person Singular | consaritus erit |
er/sie/es wird gehackt worden sein |
| 1. Person Plural | consariti erimus |
wir werden gehackt worden sein |
| 2. Person Plural | consariti eritis |
ihr werdet gehackt worden sein |
| 3. Person Plural | consariti erunt |
sie werden gehackt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
hacken |
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
gehackt haben |
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
hacken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
gehackt werden |
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
gehackt worden sein |
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
künftig gehackt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
hacke; hack! |
| 2. Person Plural | consarite |
hackt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
das Hacken |
| Genitiv | consariendi consariundi |
des Hackens |
| Dativ | consariendo consariundo |
dem Hacken |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
das Hacken |
| Ablativ | consariendo consariundo |
durch das Hacken |
| Vokativ | consariende consariunde |
Hacken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
|
| 2. Person Singular | consaris |
|
| 3. Person Singular | consarit |
|
| 1. Person Plural | consarimus |
|
| 2. Person Plural | consaritis |
|
| 3. Person Plural | consariunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
|
| 2. Person Singular | consariris consarire |
|
| 3. Person Singular | consaritur |
|
| 1. Person Plural | consarimur |
|
| 2. Person Plural | consarimini |
|
| 3. Person Plural | consariuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
|
| 2. Person Singular | consarias |
|
| 3. Person Singular | consariat |
|
| 1. Person Plural | consariamus |
|
| 2. Person Plural | consariatis |
|
| 3. Person Plural | consariant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
|
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
|
| 3. Person Singular | consariatur |
|
| 1. Person Plural | consariamur |
|
| 2. Person Plural | consariamini |
|
| 3. Person Plural | consariantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
|
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
|
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
|
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
|
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
|
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
|
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
|
| 3. Person Singular | consariebatur |
|
| 1. Person Plural | consariebamur |
|
| 2. Person Plural | consariebamini |
|
| 3. Person Plural | consariebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
|
| 2. Person Singular | consarires |
|
| 3. Person Singular | consariret |
|
| 1. Person Plural | consariremus |
|
| 2. Person Plural | consariretis |
|
| 3. Person Plural | consarirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
|
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
|
| 3. Person Singular | consariretur |
|
| 1. Person Plural | consariremur |
|
| 2. Person Plural | consariremini |
|
| 3. Person Plural | consarirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
|
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
|
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
|
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
|
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
|
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
|
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
|
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
|
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
|
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
|
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
|
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
|
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
|
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
|
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
|
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
|
| 2. Person Singular | consaritus es |
|
| 3. Person Singular | consaritus est |
|
| 1. Person Plural | consariti sumus |
|
| 2. Person Plural | consariti estis |
|
| 3. Person Plural | consariti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
|
| 2. Person Singular | consaritus sis |
|
| 3. Person Singular | consaritus sit |
|
| 1. Person Plural | consariti simus |
|
| 2. Person Plural | consariti sitis |
|
| 3. Person Plural | consariti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
|
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
|
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
|
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
|
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
|
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
|
| 2. Person Singular | consaritus eras |
|
| 3. Person Singular | consaritus erat |
|
| 1. Person Plural | consariti eramus |
|
| 2. Person Plural | consariti eratis |
|
| 3. Person Plural | consariti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
|
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
|
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
|
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
|
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
|
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
|
| 2. Person Singular | consaritus esses |
|
| 3. Person Singular | consaritus esset |
|
| 1. Person Plural | consariti essemus |
|
| 2. Person Plural | consariti essetis |
|
| 3. Person Plural | consariti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
|
| 2. Person Singular | consaritus eris |
|
| 3. Person Singular | consaritus erit |
|
| 1. Person Plural | consariti erimus |
|
| 2. Person Plural | consariti eritis |
|
| 3. Person Plural | consariti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
|
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
|
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
|
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
! |
| 2. Person Plural | consarite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
|
| Genitiv | consariendi consariundi |
|
| Dativ | consariendo consariundo |
|
| Akkusativ | consariendum consariundum |
|
| Ablativ | consariendo consariundo |
|
| Vokativ | consariende consariunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
|
| 2. Person Singular | consaris |
|
| 3. Person Singular | consarit |
|
| 1. Person Plural | consarimus |
|
| 2. Person Plural | consaritis |
|
| 3. Person Plural | consariunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
|
| 2. Person Singular | consariris consarire |
|
| 3. Person Singular | consaritur |
|
| 1. Person Plural | consarimur |
|
| 2. Person Plural | consarimini |
|
| 3. Person Plural | consariuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
|
| 2. Person Singular | consarias |
|
| 3. Person Singular | consariat |
|
| 1. Person Plural | consariamus |
|
| 2. Person Plural | consariatis |
|
| 3. Person Plural | consariant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
|
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
|
| 3. Person Singular | consariatur |
|
| 1. Person Plural | consariamur |
|
| 2. Person Plural | consariamini |
|
| 3. Person Plural | consariantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
|
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
|
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
|
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
|
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
|
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
|
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
|
| 3. Person Singular | consariebatur |
|
| 1. Person Plural | consariebamur |
|
| 2. Person Plural | consariebamini |
|
| 3. Person Plural | consariebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
|
| 2. Person Singular | consarires |
|
| 3. Person Singular | consariret |
|
| 1. Person Plural | consariremus |
|
| 2. Person Plural | consariretis |
|
| 3. Person Plural | consarirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
|
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
|
| 3. Person Singular | consariretur |
|
| 1. Person Plural | consariremur |
|
| 2. Person Plural | consariremini |
|
| 3. Person Plural | consarirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
|
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
|
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
|
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
|
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
|
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
|
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
|
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
|
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
|
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
|
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
|
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
|
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
|
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
|
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
|
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
|
| 2. Person Singular | consaritus es |
|
| 3. Person Singular | consaritus est |
|
| 1. Person Plural | consariti sumus |
|
| 2. Person Plural | consariti estis |
|
| 3. Person Plural | consariti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
|
| 2. Person Singular | consaritus sis |
|
| 3. Person Singular | consaritus sit |
|
| 1. Person Plural | consariti simus |
|
| 2. Person Plural | consariti sitis |
|
| 3. Person Plural | consariti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
|
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
|
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
|
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
|
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
|
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
|
| 2. Person Singular | consaritus eras |
|
| 3. Person Singular | consaritus erat |
|
| 1. Person Plural | consariti eramus |
|
| 2. Person Plural | consariti eratis |
|
| 3. Person Plural | consariti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
|
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
|
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
|
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
|
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
|
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
|
| 2. Person Singular | consaritus esses |
|
| 3. Person Singular | consaritus esset |
|
| 1. Person Plural | consariti essemus |
|
| 2. Person Plural | consariti essetis |
|
| 3. Person Plural | consariti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
|
| 2. Person Singular | consaritus eris |
|
| 3. Person Singular | consaritus erit |
|
| 1. Person Plural | consariti erimus |
|
| 2. Person Plural | consariti eritis |
|
| 3. Person Plural | consariti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
|
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
|
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
|
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
! |
| 2. Person Plural | consarite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
|
| Genitiv | consariendi consariundi |
|
| Dativ | consariendo consariundo |
|
| Akkusativ | consariendum consariundum |
|
| Ablativ | consariendo consariundo |
|
| Vokativ | consariende consariunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
|
| 2. Person Singular | consaris |
|
| 3. Person Singular | consarit |
|
| 1. Person Plural | consarimus |
|
| 2. Person Plural | consaritis |
|
| 3. Person Plural | consariunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
|
| 2. Person Singular | consariris consarire |
|
| 3. Person Singular | consaritur |
|
| 1. Person Plural | consarimur |
|
| 2. Person Plural | consarimini |
|
| 3. Person Plural | consariuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
|
| 2. Person Singular | consarias |
|
| 3. Person Singular | consariat |
|
| 1. Person Plural | consariamus |
|
| 2. Person Plural | consariatis |
|
| 3. Person Plural | consariant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
|
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
|
| 3. Person Singular | consariatur |
|
| 1. Person Plural | consariamur |
|
| 2. Person Plural | consariamini |
|
| 3. Person Plural | consariantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
|
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
|
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
|
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
|
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
|
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
|
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
|
| 3. Person Singular | consariebatur |
|
| 1. Person Plural | consariebamur |
|
| 2. Person Plural | consariebamini |
|
| 3. Person Plural | consariebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
|
| 2. Person Singular | consarires |
|
| 3. Person Singular | consariret |
|
| 1. Person Plural | consariremus |
|
| 2. Person Plural | consariretis |
|
| 3. Person Plural | consarirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
|
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
|
| 3. Person Singular | consariretur |
|
| 1. Person Plural | consariremur |
|
| 2. Person Plural | consariremini |
|
| 3. Person Plural | consarirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
|
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
|
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
|
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
|
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
|
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
|
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
|
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
|
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
|
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
|
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
|
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
|
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
|
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
|
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
|
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
|
| 2. Person Singular | consaritus es |
|
| 3. Person Singular | consaritus est |
|
| 1. Person Plural | consariti sumus |
|
| 2. Person Plural | consariti estis |
|
| 3. Person Plural | consariti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
|
| 2. Person Singular | consaritus sis |
|
| 3. Person Singular | consaritus sit |
|
| 1. Person Plural | consariti simus |
|
| 2. Person Plural | consariti sitis |
|
| 3. Person Plural | consariti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
|
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
|
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
|
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
|
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
|
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
|
| 2. Person Singular | consaritus eras |
|
| 3. Person Singular | consaritus erat |
|
| 1. Person Plural | consariti eramus |
|
| 2. Person Plural | consariti eratis |
|
| 3. Person Plural | consariti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
|
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
|
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
|
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
|
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
|
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
|
| 2. Person Singular | consaritus esses |
|
| 3. Person Singular | consaritus esset |
|
| 1. Person Plural | consariti essemus |
|
| 2. Person Plural | consariti essetis |
|
| 3. Person Plural | consariti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
|
| 2. Person Singular | consaritus eris |
|
| 3. Person Singular | consaritus erit |
|
| 1. Person Plural | consariti erimus |
|
| 2. Person Plural | consariti eritis |
|
| 3. Person Plural | consariti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
|
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
|
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
|
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
! |
| 2. Person Plural | consarite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
|
| Genitiv | consariendi consariundi |
|
| Dativ | consariendo consariundo |
|
| Akkusativ | consariendum consariundum |
|
| Ablativ | consariendo consariundo |
|
| Vokativ | consariende consariunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
|
| 2. Person Singular | consaris |
|
| 3. Person Singular | consarit |
|
| 1. Person Plural | consarimus |
|
| 2. Person Plural | consaritis |
|
| 3. Person Plural | consariunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
|
| 2. Person Singular | consariris consarire |
|
| 3. Person Singular | consaritur |
|
| 1. Person Plural | consarimur |
|
| 2. Person Plural | consarimini |
|
| 3. Person Plural | consariuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
|
| 2. Person Singular | consarias |
|
| 3. Person Singular | consariat |
|
| 1. Person Plural | consariamus |
|
| 2. Person Plural | consariatis |
|
| 3. Person Plural | consariant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
|
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
|
| 3. Person Singular | consariatur |
|
| 1. Person Plural | consariamur |
|
| 2. Person Plural | consariamini |
|
| 3. Person Plural | consariantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
|
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
|
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
|
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
|
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
|
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
|
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
|
| 3. Person Singular | consariebatur |
|
| 1. Person Plural | consariebamur |
|
| 2. Person Plural | consariebamini |
|
| 3. Person Plural | consariebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
|
| 2. Person Singular | consarires |
|
| 3. Person Singular | consariret |
|
| 1. Person Plural | consariremus |
|
| 2. Person Plural | consariretis |
|
| 3. Person Plural | consarirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
|
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
|
| 3. Person Singular | consariretur |
|
| 1. Person Plural | consariremur |
|
| 2. Person Plural | consariremini |
|
| 3. Person Plural | consarirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
|
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
|
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
|
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
|
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
|
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
|
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
|
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
|
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
|
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
|
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
|
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
|
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
|
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
|
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
|
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
|
| 2. Person Singular | consaritus es |
|
| 3. Person Singular | consaritus est |
|
| 1. Person Plural | consariti sumus |
|
| 2. Person Plural | consariti estis |
|
| 3. Person Plural | consariti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
|
| 2. Person Singular | consaritus sis |
|
| 3. Person Singular | consaritus sit |
|
| 1. Person Plural | consariti simus |
|
| 2. Person Plural | consariti sitis |
|
| 3. Person Plural | consariti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
|
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
|
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
|
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
|
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
|
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
|
| 2. Person Singular | consaritus eras |
|
| 3. Person Singular | consaritus erat |
|
| 1. Person Plural | consariti eramus |
|
| 2. Person Plural | consariti eratis |
|
| 3. Person Plural | consariti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
|
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
|
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
|
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
|
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
|
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
|
| 2. Person Singular | consaritus esses |
|
| 3. Person Singular | consaritus esset |
|
| 1. Person Plural | consariti essemus |
|
| 2. Person Plural | consariti essetis |
|
| 3. Person Plural | consariti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
|
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
|
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
|
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
|
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
|
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
|
| 2. Person Singular | consaritus eris |
|
| 3. Person Singular | consaritus erit |
|
| 1. Person Plural | consariti erimus |
|
| 2. Person Plural | consariti eritis |
|
| 3. Person Plural | consariti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
|
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
|
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
|
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
! |
| 2. Person Plural | consarite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
|
| Genitiv | consariendi consariundi |
|
| Dativ | consariendo consariundo |
|
| Akkusativ | consariendum consariundum |
|
| Ablativ | consariendo consariundo |
|
| Vokativ | consariende consariunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
ich reche |
| 2. Person Singular | consaris |
du rechst |
| 3. Person Singular | consarit |
er/sie/es recht |
| 1. Person Plural | consarimus |
wir rechen |
| 2. Person Plural | consaritis |
ihr recht |
| 3. Person Plural | consariunt |
sie rechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
ich werde gerecht |
| 2. Person Singular | consariris consarire |
du wirst gerecht |
| 3. Person Singular | consaritur |
er/sie/es wird gerecht |
| 1. Person Plural | consarimur |
wir werden gerecht |
| 2. Person Plural | consarimini |
ihr werdet gerecht |
| 3. Person Plural | consariuntur |
sie werden gerecht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
ich reche |
| 2. Person Singular | consarias |
du rechest |
| 3. Person Singular | consariat |
er/sie/es reche |
| 1. Person Plural | consariamus |
wir rechen |
| 2. Person Plural | consariatis |
ihr rechet |
| 3. Person Plural | consariant |
sie rechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
ich werde gerecht |
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
du werdest gerecht |
| 3. Person Singular | consariatur |
er/sie/es werde gerecht |
| 1. Person Plural | consariamur |
wir werden gerecht |
| 2. Person Plural | consariamini |
ihr werdet gerecht |
| 3. Person Plural | consariantur |
sie werden gerecht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
ich rechte |
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
du rechtest |
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
er/sie/es rechte |
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
wir rechten |
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
ihr rechtet |
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
sie rechten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
ich wurde gerecht |
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
du wurdest gerecht |
| 3. Person Singular | consariebatur |
er/sie/es wurde gerecht |
| 1. Person Plural | consariebamur |
wir wurden gerecht |
| 2. Person Plural | consariebamini |
ihr wurdet gerecht |
| 3. Person Plural | consariebantur |
sie wurden gerecht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
ich rechte |
| 2. Person Singular | consarires |
du rechtest |
| 3. Person Singular | consariret |
er/sie/es rechte |
| 1. Person Plural | consariremus |
wir rechten |
| 2. Person Plural | consariretis |
ihr rechtet |
| 3. Person Plural | consarirent |
sie rechten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
ich würde gerecht |
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
du würdest gerecht |
| 3. Person Singular | consariretur |
er/sie/es würde gerecht |
| 1. Person Plural | consariremur |
wir würden gerecht |
| 2. Person Plural | consariremini |
ihr würdet gerecht |
| 3. Person Plural | consarirentur |
sie würden gerecht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
ich werde rechen |
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
du wirst rechen |
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
er/sie/es wird rechen |
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
wir werden rechen |
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
ihr werdet rechen |
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
sie werden rechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
ich werde gerecht werden |
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
du wirst gerecht werden |
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
er/sie/es wird gerecht werden |
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
wir werden gerecht werden |
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
ihr werdet gerecht werden |
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
sie werden gerecht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
ich habe gerecht |
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
du hast gerecht |
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
er/sie/es hat gerecht |
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
wir haben gerecht |
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
ihr habt gerecht |
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
sie haben gerecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
ich bin gerecht worden |
| 2. Person Singular | consaritus es |
du bist gerecht worden |
| 3. Person Singular | consaritus est |
er/sie/es ist gerecht worden |
| 1. Person Plural | consariti sumus |
wir sind gerecht worden |
| 2. Person Plural | consariti estis |
ihr seid gerecht worden |
| 3. Person Plural | consariti sunt |
sie sind gerecht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
ich habe gerecht |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du habest gerecht |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es habe gerecht |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir haben gerecht |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr habet gerecht |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie haben gerecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
ich sei gerecht worden |
| 2. Person Singular | consaritus sis |
du seiest gerecht worden |
| 3. Person Singular | consaritus sit |
er/sie/es sei gerecht worden |
| 1. Person Plural | consariti simus |
wir seien gerecht worden |
| 2. Person Plural | consariti sitis |
ihr seiet gerecht worden |
| 3. Person Plural | consariti sint |
sie seien gerecht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
ich hatte gerecht |
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
du hattest gerecht |
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
er/sie/es hatte gerecht |
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
wir hatten gerecht |
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
ihr hattet gerecht |
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
sie hatten gerecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
ich war gerecht worden |
| 2. Person Singular | consaritus eras |
du warst gerecht worden |
| 3. Person Singular | consaritus erat |
er/sie/es war gerecht worden |
| 1. Person Plural | consariti eramus |
wir waren gerecht worden |
| 2. Person Plural | consariti eratis |
ihr wart gerecht worden |
| 3. Person Plural | consariti erant |
sie waren gerecht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
ich hätte gerecht |
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
du hättest gerecht |
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
er/sie/es hätte gerecht |
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
wir hätten gerecht |
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
ihr hättet gerecht |
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
sie hätten gerecht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
ich wäre gerecht worden |
| 2. Person Singular | consaritus esses |
du wärest gerecht worden |
| 3. Person Singular | consaritus esset |
er/sie/es wäre gerecht worden |
| 1. Person Plural | consariti essemus |
wir wären gerecht worden |
| 2. Person Plural | consariti essetis |
ihr wäret gerecht worden |
| 3. Person Plural | consariti essent |
sie wären gerecht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
ich werde gerecht haben |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du wirst gerecht haben |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es wird gerecht haben |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir werden gerecht haben |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr werdet gerecht haben |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie werden gerecht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
ich werde gerecht worden sein |
| 2. Person Singular | consaritus eris |
du wirst gerecht worden sein |
| 3. Person Singular | consaritus erit |
er/sie/es wird gerecht worden sein |
| 1. Person Plural | consariti erimus |
wir werden gerecht worden sein |
| 2. Person Plural | consariti eritis |
ihr werdet gerecht worden sein |
| 3. Person Plural | consariti erunt |
sie werden gerecht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
rechen |
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
gerecht haben |
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
rechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
gerecht werden |
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
gerecht worden sein |
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
künftig gerecht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
reche; rech! |
| 2. Person Plural | consarite |
recht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
das Rechen |
| Genitiv | consariendi consariundi |
des Rechens |
| Dativ | consariendo consariundo |
dem Rechen |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
das Rechen |
| Ablativ | consariendo consariundo |
durch das Rechen |
| Vokativ | consariende consariunde |
Rechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consario |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | consaris |
du zerhackst |
| 3. Person Singular | consarit |
er/sie/es zerhackt |
| 1. Person Plural | consarimus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | consaritis |
ihr zerhackt |
| 3. Person Plural | consariunt |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarior |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | consariris consarire |
du wirst zerhackt |
| 3. Person Singular | consaritur |
er/sie/es wird zerhackt |
| 1. Person Plural | consarimur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | consarimini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | consariuntur |
sie werden zerhackt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam |
ich zerhacke |
| 2. Person Singular | consarias |
du zerhackest |
| 3. Person Singular | consariat |
er/sie/es zerhacke |
| 1. Person Plural | consariamus |
wir zerhacken |
| 2. Person Plural | consariatis |
ihr zerhacket |
| 3. Person Plural | consariant |
sie zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar |
ich werde zerhackt |
| 2. Person Singular | consariaris consariare |
du werdest zerhackt |
| 3. Person Singular | consariatur |
er/sie/es werde zerhackt |
| 1. Person Plural | consariamur |
wir werden zerhackt |
| 2. Person Plural | consariamini |
ihr werdet zerhackt |
| 3. Person Plural | consariantur |
sie werden zerhackt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariebam consarbam |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | consariebas consarbas |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | consariebat consarbat |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | consariebamus consarbamus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | consariebatis consarbatis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | consariebant consarbant |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariebar |
ich wurde zerhackt |
| 2. Person Singular | consariebaris consariebare |
du wurdest zerhackt |
| 3. Person Singular | consariebatur |
er/sie/es wurde zerhackt |
| 1. Person Plural | consariebamur |
wir wurden zerhackt |
| 2. Person Plural | consariebamini |
ihr wurdet zerhackt |
| 3. Person Plural | consariebantur |
sie wurden zerhackt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarirem |
ich zerhackte |
| 2. Person Singular | consarires |
du zerhacktest |
| 3. Person Singular | consariret |
er/sie/es zerhackte |
| 1. Person Plural | consariremus |
wir zerhackten |
| 2. Person Plural | consariretis |
ihr zerhacktet |
| 3. Person Plural | consarirent |
sie zerhackten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consarirer |
ich würde zerhackt |
| 2. Person Singular | consarireris consarirere |
du würdest zerhackt |
| 3. Person Singular | consariretur |
er/sie/es würde zerhackt |
| 1. Person Plural | consariremur |
wir würden zerhackt |
| 2. Person Plural | consariremini |
ihr würdet zerhackt |
| 3. Person Plural | consarirentur |
sie würden zerhackt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariam consaribo |
ich werde zerhacken |
| 2. Person Singular | consaries consaribis |
du wirst zerhacken |
| 3. Person Singular | consariet consaribit |
er/sie/es wird zerhacken |
| 1. Person Plural | consariemus consaribimus |
wir werden zerhacken |
| 2. Person Plural | consarietis consaribitis |
ihr werdet zerhacken |
| 3. Person Plural | consarient consaribunt |
sie werden zerhacken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consariar consaribor |
ich werde zerhackt werden |
| 2. Person Singular | consarieris consariere consariberis |
du wirst zerhackt werden |
| 3. Person Singular | consarietur consariberit |
er/sie/es wird zerhackt werden |
| 1. Person Plural | consariemur consaribimur |
wir werden zerhackt werden |
| 2. Person Plural | consariemini consaribimini |
ihr werdet zerhackt werden |
| 3. Person Plural | consarientur consaribuntur |
sie werden zerhackt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivi consarui |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | consarivisti consaruisti |
du hast zerhackt |
| 3. Person Singular | consarivit consaruit |
er/sie/es hat zerhackt |
| 1. Person Plural | consarivimus consaruimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | consarivistis consaruistis |
ihr habt zerhackt |
| 3. Person Plural | consariverunt consarivere consaruerunt consaruere |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sum |
ich bin zerhackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus es |
du bist zerhackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus est |
er/sie/es ist zerhackt worden |
| 1. Person Plural | consariti sumus |
wir sind zerhackt worden |
| 2. Person Plural | consariti estis |
ihr seid zerhackt worden |
| 3. Person Plural | consariti sunt |
sie sind zerhackt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariverim consaruerim |
ich habe zerhackt |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du habest zerhackt |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es habe zerhackt |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir haben zerhackt |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr habet zerhackt |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie haben zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus sim |
ich sei zerhackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus sis |
du seiest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus sit |
er/sie/es sei zerhackt worden |
| 1. Person Plural | consariti simus |
wir seien zerhackt worden |
| 2. Person Plural | consariti sitis |
ihr seiet zerhackt worden |
| 3. Person Plural | consariti sint |
sie seien zerhackt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consariveram consarueram |
ich hatte zerhackt |
| 2. Person Singular | consariveras consarueras |
du hattest zerhackt |
| 3. Person Singular | consariverat consaruerat |
er/sie/es hatte zerhackt |
| 1. Person Plural | consariveramus consarueramus |
wir hatten zerhackt |
| 2. Person Plural | consariveratis consarueratis |
ihr hattet zerhackt |
| 3. Person Plural | consariverant consaruerant |
sie hatten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus eram |
ich war zerhackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus eras |
du warst zerhackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus erat |
er/sie/es war zerhackt worden |
| 1. Person Plural | consariti eramus |
wir waren zerhackt worden |
| 2. Person Plural | consariti eratis |
ihr wart zerhackt worden |
| 3. Person Plural | consariti erant |
sie waren zerhackt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivissem consaruissem |
ich hätte zerhackt |
| 2. Person Singular | consarivisses consaruisses |
du hättest zerhackt |
| 3. Person Singular | consarivisset consaruisset |
er/sie/es hätte zerhackt |
| 1. Person Plural | consarivissemus consaruissemus |
wir hätten zerhackt |
| 2. Person Plural | consarivissetis consaruissetis |
ihr hättet zerhackt |
| 3. Person Plural | consarivissent consaruissent |
sie hätten zerhackt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus essem |
ich wäre zerhackt worden |
| 2. Person Singular | consaritus esses |
du wärest zerhackt worden |
| 3. Person Singular | consaritus esset |
er/sie/es wäre zerhackt worden |
| 1. Person Plural | consariti essemus |
wir wären zerhackt worden |
| 2. Person Plural | consariti essetis |
ihr wäret zerhackt worden |
| 3. Person Plural | consariti essent |
sie wären zerhackt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consarivero consaruero |
ich werde zerhackt haben |
| 2. Person Singular | consariveris consarueris |
du wirst zerhackt haben |
| 3. Person Singular | consariverit consaruerit |
er/sie/es wird zerhackt haben |
| 1. Person Plural | consariverimus consaruerimus |
wir werden zerhackt haben |
| 2. Person Plural | consariveritis consarueritis |
ihr werdet zerhackt haben |
| 3. Person Plural | consariverint consaruerint |
sie werden zerhackt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consaritus ero |
ich werde zerhackt worden sein |
| 2. Person Singular | consaritus eris |
du wirst zerhackt worden sein |
| 3. Person Singular | consaritus erit |
er/sie/es wird zerhackt worden sein |
| 1. Person Plural | consariti erimus |
wir werden zerhackt worden sein |
| 2. Person Plural | consariti eritis |
ihr werdet zerhackt worden sein |
| 3. Person Plural | consariti erunt |
sie werden zerhackt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consarire |
zerhacken |
| Vorzeitigkeit | consarivisse consaruisse |
zerhackt haben |
| Nachzeitigkeit | consariturum esse |
zerhacken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consariri consaririer |
zerhackt werden |
| Vorzeitigkeit | consaritum esse |
zerhackt worden sein |
| Nachzeitigkeit | consaritum iri |
künftig zerhackt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consari |
zerhacke; zerhack! |
| 2. Person Plural | consarite |
zerhackt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consarito |
| 3. Person Singular | consarito |
| 2. Person Plural | consaritote |
| 3. Person Plural | consariunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consarire |
das Zerhacken |
| Genitiv | consariendi consariundi |
des Zerhackens |
| Dativ | consariendo consariundo |
dem Zerhacken |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
das Zerhacken |
| Ablativ | consariendo consariundo |
durch das Zerhacken |
| Vokativ | consariende consariunde |
Zerhacken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariendus consariundus |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
| Genitiv | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consariendi consariundi |
| Dativ | consariendo consariundo |
consariendae consariundae |
consariendo consariundo |
| Akkusativ | consariendum consariundum |
consariendam consariundam |
consariendum consariundum |
| Ablativ | consariendo consariundo |
consarienda consariunda |
consariendo consariundo |
| Vokativ | consariende consariunde |
consarienda consariunda |
consariendum consariundum |
Plural
| Nominativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
| Genitiv | consariendorum consariundorum |
consariendarum consariundarum |
consariendorum consariundorum |
| Dativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Akkusativ | consariendos consariundos |
consariendas consariundas |
consarienda consariunda |
| Ablativ | consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
consariendis consariundis |
| Vokativ | consariendi consariundi |
consariendae consariundae |
consarienda consariunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariens |
consariens |
consariens |
| Genitiv | consarientis |
consarientis |
consarientis |
| Dativ | consarienti |
consarienti |
consarienti |
| Akkusativ | consarientem |
consarientem |
consariens |
| Ablativ | consarienti consariente |
consarienti consariente |
consarienti consariente |
| Vokativ | consariens |
consariens |
consariens |
Plural
| Nominativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Genitiv | consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
consarientium consarientum |
| Dativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Akkusativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
| Ablativ | consarientibus |
consarientibus |
consarientibus |
| Vokativ | consarientes |
consarientes |
consarientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consaritus |
consarita |
consaritum |
| Genitiv | consariti |
consaritae |
consariti |
| Dativ | consarito |
consaritae |
consarito |
| Akkusativ | consaritum |
consaritam |
consaritum |
| Ablativ | consarito |
consarita |
consarito |
| Vokativ | consarite |
consarita |
consaritum |
Plural
| Nominativ | consariti |
consaritae |
consarita |
| Genitiv | consaritorum |
consaritarum |
consaritorum |
| Dativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Akkusativ | consaritos |
consaritas |
consarita |
| Ablativ | consaritis |
consaritis |
consaritis |
| Vokativ | consariti |
consaritae |
consarita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consariturus |
consaritura |
consariturum |
| Genitiv | consarituri |
consariturae |
consarituri |
| Dativ | consarituro |
consariturae |
consarituro |
| Akkusativ | consariturum |
consarituram |
consariturum |
| Ablativ | consarituro |
consaritura |
consarituro |
| Vokativ | consariture |
consaritura |
consariturum |
Plural
| Nominativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
| Genitiv | consariturorum |
consariturarum |
consariturorum |
| Dativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Akkusativ | consarituros |
consarituras |
consaritura |
| Ablativ | consarituris |
consarituris |
consarituris |
| Vokativ | consarituri |
consariturae |
consaritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consaritum |
consaritu |