Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelero
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
consceleras
|
du verunreinigst |
| 3. Person Singular |
conscelerat
|
er/sie/es verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleramus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
consceleratis
|
ihr verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conscelerant
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleror
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
consceleraris conscelerare
|
du wirst verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleratur
|
er/sie/es wird verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleramur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleramini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conscelerantur
|
sie werden verunreinigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerem
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
consceleres
|
du verunreinigest |
| 3. Person Singular |
consceleret
|
er/sie/es verunreinige |
| 1. Person Plural |
consceleremus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
consceleretis
|
ihr verunreiniget |
| 3. Person Plural |
conscelerent
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerer
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conscelereris conscelerere
|
du werdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleretur
|
er/sie/es werde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleremur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleremini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conscelerentur
|
sie werden verunreinigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabam
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
conscelerabas
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
conscelerabat
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
conscelerabamus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
conscelerabatis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
conscelerabant
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabar
|
ich wurde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conscelerabaris conscelerabare
|
du wurdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conscelerabatur
|
er/sie/es wurde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conscelerabamur
|
wir wurden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conscelerabamini
|
ihr wurdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conscelerabantur
|
sie wurden verunreinigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarem
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
conscelerares
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
consceleraret
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
consceleraremus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
consceleraretis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
conscelerarent
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarer
|
ich würde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conscelerareris conscelerarere
|
du würdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleraretur
|
er/sie/es würde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleraremur
|
wir würden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleraremini
|
ihr würdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conscelerarentur
|
sie würden verunreinigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabo
|
ich werde verunreinigen |
| 2. Person Singular |
conscelerabis
|
du wirst verunreinigen |
| 3. Person Singular |
conscelerabit
|
er/sie/es wird verunreinigen |
| 1. Person Plural |
conscelerabimus
|
wir werden verunreinigen |
| 2. Person Plural |
conscelerabitis
|
ihr werdet verunreinigen |
| 3. Person Plural |
conscelerabunt
|
sie werden verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabor
|
ich werde verunreinigt werden |
| 2. Person Singular |
consceleraberis conscelerabere
|
du wirst verunreinigt werden |
| 3. Person Singular |
conscelerabitur
|
er/sie/es wird verunreinigt werden |
| 1. Person Plural |
conscelerabimur
|
wir werden verunreinigt werden |
| 2. Person Plural |
conscelerabimini
|
ihr werdet verunreinigt werden |
| 3. Person Plural |
conscelerabuntur
|
sie werden verunreinigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravi
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
consceleravisti
|
du hast verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleravit
|
er/sie/es hat verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleravimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleravistis
|
ihr habt verunreinigt |
| 3. Person Plural |
consceleraverunt consceleravere
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sum
|
ich bin verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus es
|
du bist verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus est
|
er/sie/es ist verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati sumus
|
wir sind verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati estis
|
ihr seid verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati sunt
|
sie sind verunreinigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraverim
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
du habest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
er/sie/es habe verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
ihr habet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sim
|
ich sei verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus sis
|
du seiest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus sit
|
er/sie/es sei verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati simus
|
wir seien verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati sitis
|
ihr seiet verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati sint
|
sie seien verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraveram
|
ich hatte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
consceleraveras
|
du hattest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleraverat
|
er/sie/es hatte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleraveramus
|
wir hatten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleraveratis
|
ihr hattet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
consceleraverant
|
sie hatten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus eram
|
ich war verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus eras
|
du warst verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus erat
|
er/sie/es war verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati eramus
|
wir waren verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati eratis
|
ihr wart verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati erant
|
sie waren verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravissem
|
ich hätte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
consceleravisses
|
du hättest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
consceleravisset
|
er/sie/es hätte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
consceleravissemus
|
wir hätten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
consceleravissetis
|
ihr hättet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
consceleravissent
|
sie hätten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus essem
|
ich wäre verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus esses
|
du wärest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus esset
|
er/sie/es wäre verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati essemus
|
wir wären verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati essetis
|
ihr wäret verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati essent
|
sie wären verunreinigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravero
|
ich werde verunreinigt haben |
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
du wirst verunreinigt haben |
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
er/sie/es wird verunreinigt haben |
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
wir werden verunreinigt haben |
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
ihr werdet verunreinigt haben |
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
sie werden verunreinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus ero
|
ich werde verunreinigt worden sein |
| 2. Person Singular |
consceleratus eris
|
du wirst verunreinigt worden sein |
| 3. Person Singular |
consceleratus erit
|
er/sie/es wird verunreinigt worden sein |
| 1. Person Plural |
conscelerati erimus
|
wir werden verunreinigt worden sein |
| 2. Person Plural |
conscelerati eritis
|
ihr werdet verunreinigt worden sein |
| 3. Person Plural |
conscelerati erunt
|
sie werden verunreinigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerare
|
verunreinigen |
| Vorzeitigkeit |
consceleravisse
|
verunreinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
consceleraturum esse
|
verunreinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerari conscelerarier
|
verunreinigt werden |
| Vorzeitigkeit |
consceleratum esse
|
verunreinigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consceleratum iri
|
künftig verunreinigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscelera
|
verunreinige; verunreinig! |
| 2. Person Plural |
conscelerate
|
verunreinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscelerato
|
| 3. Person Singular |
conscelerato
|
| 2. Person Plural |
consceleratote
|
| 3. Person Plural |
consceleranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscelerare
|
das Verunreinigen |
| Genitiv |
conscelerandi
|
des Verunreinigens |
| Dativ |
conscelerando
|
dem Verunreinigen |
| Akkusativ |
conscelerandum
|
das Verunreinigen |
| Ablativ |
conscelerando
|
durch das Verunreinigen |
| Vokativ |
conscelerande
|
Verunreinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerandus
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
conscelerandi
|
| Dativ |
conscelerando
|
conscelerandae
|
conscelerando
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
conscelerandam
|
conscelerandum
|
| Ablativ |
conscelerando
|
consceleranda
|
conscelerando
|
| Vokativ |
conscelerande
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
| Genitiv |
conscelerandorum
|
conscelerandarum
|
conscelerandorum
|
| Dativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Akkusativ |
conscelerandos
|
conscelerandas
|
consceleranda
|
| Ablativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Vokativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
| Genitiv |
conscelerantis
|
conscelerantis
|
conscelerantis
|
| Dativ |
consceleranti
|
consceleranti
|
consceleranti
|
| Akkusativ |
conscelerantem
|
conscelerantem
|
conscelerans
|
| Ablativ |
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
| Vokativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
Plural
| Nominativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Genitiv |
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
| Dativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Akkusativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Ablativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Vokativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleratus
|
conscelerata
|
consceleratum
|
| Genitiv |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerati
|
| Dativ |
conscelerato
|
consceleratae
|
conscelerato
|
| Akkusativ |
consceleratum
|
consceleratam
|
consceleratum
|
| Ablativ |
conscelerato
|
conscelerata
|
conscelerato
|
| Vokativ |
conscelerate
|
conscelerata
|
consceleratum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
| Genitiv |
consceleratorum
|
consceleratarum
|
consceleratorum
|
| Dativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Akkusativ |
consceleratos
|
consceleratas
|
conscelerata
|
| Ablativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Vokativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleraturus
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
| Genitiv |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleraturi
|
| Dativ |
consceleraturo
|
consceleraturae
|
consceleraturo
|
| Akkusativ |
consceleraturum
|
consceleraturam
|
consceleraturum
|
| Ablativ |
consceleraturo
|
consceleratura
|
consceleraturo
|
| Vokativ |
conscelerature
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
Plural
| Nominativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
| Genitiv |
consceleraturorum
|
consceleraturarum
|
consceleraturorum
|
| Dativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Akkusativ |
consceleraturos
|
consceleraturas
|
consceleratura
|
| Ablativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Vokativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consceleratum
|
consceleratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelero
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
consceleras
|
du entehrst |
| 3. Person Singular |
conscelerat
|
er/sie/es entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleramus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
consceleratis
|
ihr entehrt |
| 3. Person Plural |
conscelerant
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleror
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
consceleraris conscelerare
|
du wirst entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleratur
|
er/sie/es wird entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleramur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleramini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
conscelerantur
|
sie werden entehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerem
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
consceleres
|
du entehrest |
| 3. Person Singular |
consceleret
|
er/sie/es entehre |
| 1. Person Plural |
consceleremus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
consceleretis
|
ihr entehret |
| 3. Person Plural |
conscelerent
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerer
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
conscelereris conscelerere
|
du werdest entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleretur
|
er/sie/es werde entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleremur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleremini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
conscelerentur
|
sie werden entehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabam
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
conscelerabas
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
conscelerabat
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
conscelerabamus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
conscelerabatis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
conscelerabant
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabar
|
ich wurde entehrt |
| 2. Person Singular |
conscelerabaris conscelerabare
|
du wurdest entehrt |
| 3. Person Singular |
conscelerabatur
|
er/sie/es wurde entehrt |
| 1. Person Plural |
conscelerabamur
|
wir wurden entehrt |
| 2. Person Plural |
conscelerabamini
|
ihr wurdet entehrt |
| 3. Person Plural |
conscelerabantur
|
sie wurden entehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarem
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
conscelerares
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
consceleraret
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
consceleraremus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
consceleraretis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
conscelerarent
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarer
|
ich würde entehrt |
| 2. Person Singular |
conscelerareris conscelerarere
|
du würdest entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleraretur
|
er/sie/es würde entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleraremur
|
wir würden entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleraremini
|
ihr würdet entehrt |
| 3. Person Plural |
conscelerarentur
|
sie würden entehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabo
|
ich werde entehren |
| 2. Person Singular |
conscelerabis
|
du wirst entehren |
| 3. Person Singular |
conscelerabit
|
er/sie/es wird entehren |
| 1. Person Plural |
conscelerabimus
|
wir werden entehren |
| 2. Person Plural |
conscelerabitis
|
ihr werdet entehren |
| 3. Person Plural |
conscelerabunt
|
sie werden entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabor
|
ich werde entehrt werden |
| 2. Person Singular |
consceleraberis conscelerabere
|
du wirst entehrt werden |
| 3. Person Singular |
conscelerabitur
|
er/sie/es wird entehrt werden |
| 1. Person Plural |
conscelerabimur
|
wir werden entehrt werden |
| 2. Person Plural |
conscelerabimini
|
ihr werdet entehrt werden |
| 3. Person Plural |
conscelerabuntur
|
sie werden entehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravi
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
consceleravisti
|
du hast entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleravit
|
er/sie/es hat entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleravimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleravistis
|
ihr habt entehrt |
| 3. Person Plural |
consceleraverunt consceleravere
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sum
|
ich bin entehrt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus es
|
du bist entehrt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus est
|
er/sie/es ist entehrt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati sumus
|
wir sind entehrt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati estis
|
ihr seid entehrt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati sunt
|
sie sind entehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraverim
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
du habest entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
er/sie/es habe entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
ihr habet entehrt |
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sim
|
ich sei entehrt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus sis
|
du seiest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus sit
|
er/sie/es sei entehrt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati simus
|
wir seien entehrt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati sitis
|
ihr seiet entehrt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati sint
|
sie seien entehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraveram
|
ich hatte entehrt |
| 2. Person Singular |
consceleraveras
|
du hattest entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleraverat
|
er/sie/es hatte entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleraveramus
|
wir hatten entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleraveratis
|
ihr hattet entehrt |
| 3. Person Plural |
consceleraverant
|
sie hatten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus eram
|
ich war entehrt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus eras
|
du warst entehrt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus erat
|
er/sie/es war entehrt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati eramus
|
wir waren entehrt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati eratis
|
ihr wart entehrt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati erant
|
sie waren entehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravissem
|
ich hätte entehrt |
| 2. Person Singular |
consceleravisses
|
du hättest entehrt |
| 3. Person Singular |
consceleravisset
|
er/sie/es hätte entehrt |
| 1. Person Plural |
consceleravissemus
|
wir hätten entehrt |
| 2. Person Plural |
consceleravissetis
|
ihr hättet entehrt |
| 3. Person Plural |
consceleravissent
|
sie hätten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus essem
|
ich wäre entehrt worden |
| 2. Person Singular |
consceleratus esses
|
du wärest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
consceleratus esset
|
er/sie/es wäre entehrt worden |
| 1. Person Plural |
conscelerati essemus
|
wir wären entehrt worden |
| 2. Person Plural |
conscelerati essetis
|
ihr wäret entehrt worden |
| 3. Person Plural |
conscelerati essent
|
sie wären entehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravero
|
ich werde entehrt haben |
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
du wirst entehrt haben |
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
er/sie/es wird entehrt haben |
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
wir werden entehrt haben |
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
ihr werdet entehrt haben |
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
sie werden entehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus ero
|
ich werde entehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
consceleratus eris
|
du wirst entehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
consceleratus erit
|
er/sie/es wird entehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
conscelerati erimus
|
wir werden entehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
conscelerati eritis
|
ihr werdet entehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
conscelerati erunt
|
sie werden entehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerare
|
entehren |
| Vorzeitigkeit |
consceleravisse
|
entehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
consceleraturum esse
|
entehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerari conscelerarier
|
entehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
consceleratum esse
|
entehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consceleratum iri
|
künftig entehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscelera
|
entehre; entehr! |
| 2. Person Plural |
conscelerate
|
entehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscelerato
|
| 3. Person Singular |
conscelerato
|
| 2. Person Plural |
consceleratote
|
| 3. Person Plural |
consceleranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscelerare
|
das Entehren |
| Genitiv |
conscelerandi
|
des Entehrens |
| Dativ |
conscelerando
|
dem Entehren |
| Akkusativ |
conscelerandum
|
das Entehren |
| Ablativ |
conscelerando
|
durch das Entehren |
| Vokativ |
conscelerande
|
Entehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerandus
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
conscelerandi
|
| Dativ |
conscelerando
|
conscelerandae
|
conscelerando
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
conscelerandam
|
conscelerandum
|
| Ablativ |
conscelerando
|
consceleranda
|
conscelerando
|
| Vokativ |
conscelerande
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
| Genitiv |
conscelerandorum
|
conscelerandarum
|
conscelerandorum
|
| Dativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Akkusativ |
conscelerandos
|
conscelerandas
|
consceleranda
|
| Ablativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Vokativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
| Genitiv |
conscelerantis
|
conscelerantis
|
conscelerantis
|
| Dativ |
consceleranti
|
consceleranti
|
consceleranti
|
| Akkusativ |
conscelerantem
|
conscelerantem
|
conscelerans
|
| Ablativ |
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
| Vokativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
Plural
| Nominativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Genitiv |
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
| Dativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Akkusativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Ablativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Vokativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleratus
|
conscelerata
|
consceleratum
|
| Genitiv |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerati
|
| Dativ |
conscelerato
|
consceleratae
|
conscelerato
|
| Akkusativ |
consceleratum
|
consceleratam
|
consceleratum
|
| Ablativ |
conscelerato
|
conscelerata
|
conscelerato
|
| Vokativ |
conscelerate
|
conscelerata
|
consceleratum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
| Genitiv |
consceleratorum
|
consceleratarum
|
consceleratorum
|
| Dativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Akkusativ |
consceleratos
|
consceleratas
|
conscelerata
|
| Ablativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Vokativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleraturus
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
| Genitiv |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleraturi
|
| Dativ |
consceleraturo
|
consceleraturae
|
consceleraturo
|
| Akkusativ |
consceleraturum
|
consceleraturam
|
consceleraturum
|
| Ablativ |
consceleraturo
|
consceleratura
|
consceleraturo
|
| Vokativ |
conscelerature
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
Plural
| Nominativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
| Genitiv |
consceleraturorum
|
consceleraturarum
|
consceleraturorum
|
| Dativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Akkusativ |
consceleraturos
|
consceleraturas
|
consceleratura
|
| Ablativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Vokativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consceleratum
|
consceleratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleras
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerat
|
|
| 1. Person Plural |
consceleramus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleror
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraris conscelerare
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleramur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleramini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleres
|
|
| 3. Person Singular |
consceleret
|
|
| 1. Person Plural |
consceleremus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleretis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerer
|
|
| 2. Person Singular |
conscelereris conscelerere
|
|
| 3. Person Singular |
consceleretur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleremur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleremini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabam
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabas
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabat
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabar
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabaris conscelerabare
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarem
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerares
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraret
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraremus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraretis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarer
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerareris conscelerarere
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraretur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraremur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabo
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabis
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabor
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraberis conscelerabere
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravi
|
|
| 2. Person Singular |
consceleravisti
|
|
| 3. Person Singular |
consceleravit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleravimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleravistis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverunt consceleravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus es
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraverim
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraveram
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveras
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverat
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravissem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleravisses
|
|
| 3. Person Singular |
consceleravisset
|
|
| 1. Person Plural |
consceleravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consceleravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consceleraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerari conscelerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consceleratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consceleratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscelera
|
! |
| 2. Person Plural |
conscelerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscelerato
|
| 3. Person Singular |
conscelerato
|
| 2. Person Plural |
consceleratote
|
| 3. Person Plural |
consceleranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscelerare
|
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
|
| Dativ |
conscelerando
|
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
|
| Ablativ |
conscelerando
|
|
| Vokativ |
conscelerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerandus
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
conscelerandi
|
| Dativ |
conscelerando
|
conscelerandae
|
conscelerando
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
conscelerandam
|
conscelerandum
|
| Ablativ |
conscelerando
|
consceleranda
|
conscelerando
|
| Vokativ |
conscelerande
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
| Genitiv |
conscelerandorum
|
conscelerandarum
|
conscelerandorum
|
| Dativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Akkusativ |
conscelerandos
|
conscelerandas
|
consceleranda
|
| Ablativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Vokativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
| Genitiv |
conscelerantis
|
conscelerantis
|
conscelerantis
|
| Dativ |
consceleranti
|
consceleranti
|
consceleranti
|
| Akkusativ |
conscelerantem
|
conscelerantem
|
conscelerans
|
| Ablativ |
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
| Vokativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
Plural
| Nominativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Genitiv |
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
| Dativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Akkusativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Ablativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Vokativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleratus
|
conscelerata
|
consceleratum
|
| Genitiv |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerati
|
| Dativ |
conscelerato
|
consceleratae
|
conscelerato
|
| Akkusativ |
consceleratum
|
consceleratam
|
consceleratum
|
| Ablativ |
conscelerato
|
conscelerata
|
conscelerato
|
| Vokativ |
conscelerate
|
conscelerata
|
consceleratum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
| Genitiv |
consceleratorum
|
consceleratarum
|
consceleratorum
|
| Dativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Akkusativ |
consceleratos
|
consceleratas
|
conscelerata
|
| Ablativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Vokativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleraturus
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
| Genitiv |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleraturi
|
| Dativ |
consceleraturo
|
consceleraturae
|
consceleraturo
|
| Akkusativ |
consceleraturum
|
consceleraturam
|
consceleraturum
|
| Ablativ |
consceleraturo
|
consceleratura
|
consceleraturo
|
| Vokativ |
conscelerature
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
Plural
| Nominativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
| Genitiv |
consceleraturorum
|
consceleraturarum
|
consceleraturorum
|
| Dativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Akkusativ |
consceleraturos
|
consceleraturas
|
consceleratura
|
| Ablativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Vokativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consceleratum
|
consceleratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleras
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerat
|
|
| 1. Person Plural |
consceleramus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleror
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraris conscelerare
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleramur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleramini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleres
|
|
| 3. Person Singular |
consceleret
|
|
| 1. Person Plural |
consceleremus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleretis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerer
|
|
| 2. Person Singular |
conscelereris conscelerere
|
|
| 3. Person Singular |
consceleretur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleremur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleremini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabam
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabas
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabat
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabar
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabaris conscelerabare
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarem
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerares
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraret
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraremus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraretis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerarer
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerareris conscelerarere
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraretur
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraremur
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraremini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabo
|
|
| 2. Person Singular |
conscelerabis
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscelerabor
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraberis conscelerabere
|
|
| 3. Person Singular |
conscelerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravi
|
|
| 2. Person Singular |
consceleravisti
|
|
| 3. Person Singular |
consceleravit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleravimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleravistis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverunt consceleravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus es
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus est
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraverim
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleraveram
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveras
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverat
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravissem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleravisses
|
|
| 3. Person Singular |
consceleravisset
|
|
| 1. Person Plural |
consceleravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleravero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consceleraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consceleraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consceleraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consceleratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consceleratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consceleratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conscelerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscelerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conscelerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consceleravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consceleraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscelerari conscelerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consceleratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consceleratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscelera
|
! |
| 2. Person Plural |
conscelerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscelerato
|
| 3. Person Singular |
conscelerato
|
| 2. Person Plural |
consceleratote
|
| 3. Person Plural |
consceleranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscelerare
|
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
|
| Dativ |
conscelerando
|
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
|
| Ablativ |
conscelerando
|
|
| Vokativ |
conscelerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerandus
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
| Genitiv |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
conscelerandi
|
| Dativ |
conscelerando
|
conscelerandae
|
conscelerando
|
| Akkusativ |
conscelerandum
|
conscelerandam
|
conscelerandum
|
| Ablativ |
conscelerando
|
consceleranda
|
conscelerando
|
| Vokativ |
conscelerande
|
consceleranda
|
conscelerandum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
| Genitiv |
conscelerandorum
|
conscelerandarum
|
conscelerandorum
|
| Dativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Akkusativ |
conscelerandos
|
conscelerandas
|
consceleranda
|
| Ablativ |
conscelerandis
|
conscelerandis
|
conscelerandis
|
| Vokativ |
conscelerandi
|
conscelerandae
|
consceleranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
| Genitiv |
conscelerantis
|
conscelerantis
|
conscelerantis
|
| Dativ |
consceleranti
|
consceleranti
|
consceleranti
|
| Akkusativ |
conscelerantem
|
conscelerantem
|
conscelerans
|
| Ablativ |
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
consceleranti conscelerante
|
| Vokativ |
conscelerans
|
conscelerans
|
conscelerans
|
Plural
| Nominativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Genitiv |
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
conscelerantium conscelerantum
|
| Dativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Akkusativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
| Ablativ |
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
conscelerantibus
|
| Vokativ |
conscelerantes
|
conscelerantes
|
conscelerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleratus
|
conscelerata
|
consceleratum
|
| Genitiv |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerati
|
| Dativ |
conscelerato
|
consceleratae
|
conscelerato
|
| Akkusativ |
consceleratum
|
consceleratam
|
consceleratum
|
| Ablativ |
conscelerato
|
conscelerata
|
conscelerato
|
| Vokativ |
conscelerate
|
conscelerata
|
consceleratum
|
Plural
| Nominativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
| Genitiv |
consceleratorum
|
consceleratarum
|
consceleratorum
|
| Dativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Akkusativ |
consceleratos
|
consceleratas
|
conscelerata
|
| Ablativ |
consceleratis
|
consceleratis
|
consceleratis
|
| Vokativ |
conscelerati
|
consceleratae
|
conscelerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consceleraturus
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
| Genitiv |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleraturi
|
| Dativ |
consceleraturo
|
consceleraturae
|
consceleraturo
|
| Akkusativ |
consceleraturum
|
consceleraturam
|
consceleraturum
|
| Ablativ |
consceleraturo
|
consceleratura
|
consceleraturo
|
| Vokativ |
conscelerature
|
consceleratura
|
consceleraturum
|
Plural
| Nominativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
| Genitiv |
consceleraturorum
|
consceleraturarum
|
consceleraturorum
|
| Dativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Akkusativ |
consceleraturos
|
consceleraturas
|
consceleratura
|
| Ablativ |
consceleraturis
|
consceleraturis
|
consceleraturis
|
| Vokativ |
consceleraturi
|
consceleraturae
|
consceleratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consceleratum
|
consceleratu
|