Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillo
|
ich bekritzle |
| 2. Person Singular |
conscribillas
|
du bekritzelst |
| 3. Person Singular |
conscribillat
|
er/sie/es bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillamus
|
wir bekritzeln |
| 2. Person Plural |
conscribillatis
|
ihr bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillant
|
sie bekritzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillor
|
ich werde bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillaris conscribillare
|
du wirst bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillatur
|
er/sie/es wird bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillamur
|
wir werden bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillamini
|
ihr werdet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillantur
|
sie werden bekritzelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillem
|
ich bekritzle |
| 2. Person Singular |
conscribilles
|
du bekritzelst |
| 3. Person Singular |
conscribillet
|
er/sie/es bekritzle |
| 1. Person Plural |
conscribillemus
|
wir bekritzeln |
| 2. Person Plural |
conscribilletis
|
ihr bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillent
|
sie bekritzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribiller
|
ich werde bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribilleris conscribillere
|
du werdest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribilletur
|
er/sie/es werde bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillemur
|
wir werden bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillemini
|
ihr werdet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillentur
|
sie werden bekritzelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabam
|
ich bekritzelte |
| 2. Person Singular |
conscribillabas
|
du bekritzeltest |
| 3. Person Singular |
conscribillabat
|
er/sie/es bekritzelte |
| 1. Person Plural |
conscribillabamus
|
wir bekritzelten |
| 2. Person Plural |
conscribillabatis
|
ihr bekritzeltet |
| 3. Person Plural |
conscribillabant
|
sie bekritzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabar
|
ich wurde bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillabaris conscribillabare
|
du wurdest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillabatur
|
er/sie/es wurde bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillabamur
|
wir wurden bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillabamini
|
ihr wurdet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillabantur
|
sie wurden bekritzelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarem
|
ich bekritzelte |
| 2. Person Singular |
conscribillares
|
du bekritzeltest |
| 3. Person Singular |
conscribillaret
|
er/sie/es bekritzelte |
| 1. Person Plural |
conscribillaremus
|
wir bekritzelten |
| 2. Person Plural |
conscribillaretis
|
ihr bekritzeltet |
| 3. Person Plural |
conscribillarent
|
sie bekritzelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarer
|
ich würde bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillareris conscribillarere
|
du würdest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillaretur
|
er/sie/es würde bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillaremur
|
wir würden bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillaremini
|
ihr würdet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillarentur
|
sie würden bekritzelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabo
|
ich werde bekritzeln |
| 2. Person Singular |
conscribillabis
|
du wirst bekritzeln |
| 3. Person Singular |
conscribillabit
|
er/sie/es wird bekritzeln |
| 1. Person Plural |
conscribillabimus
|
wir werden bekritzeln |
| 2. Person Plural |
conscribillabitis
|
ihr werdet bekritzeln |
| 3. Person Plural |
conscribillabunt
|
sie werden bekritzeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabor
|
ich werde bekritzelt werden |
| 2. Person Singular |
conscribillaberis conscribillabere
|
du wirst bekritzelt werden |
| 3. Person Singular |
conscribillabitur
|
er/sie/es wird bekritzelt werden |
| 1. Person Plural |
conscribillabimur
|
wir werden bekritzelt werden |
| 2. Person Plural |
conscribillabimini
|
ihr werdet bekritzelt werden |
| 3. Person Plural |
conscribillabuntur
|
sie werden bekritzelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavi
|
ich habe bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillavisti
|
du hast bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillavit
|
er/sie/es hat bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillavimus
|
wir haben bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillavistis
|
ihr habt bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverunt conscribillavere
|
sie haben bekritzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sum
|
ich bin bekritzelt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus es
|
du bist bekritzelt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus est
|
er/sie/es ist bekritzelt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati sumus
|
wir sind bekritzelt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati estis
|
ihr seid bekritzelt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati sunt
|
sie sind bekritzelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaverim
|
ich habe bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
du habest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
er/sie/es habe bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
wir haben bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
ihr habet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
sie haben bekritzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sim
|
ich sei bekritzelt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus sis
|
du seiest bekritzelt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus sit
|
er/sie/es sei bekritzelt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati simus
|
wir seien bekritzelt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati sitis
|
ihr seiet bekritzelt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati sint
|
sie seien bekritzelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaveram
|
ich hatte bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillaveras
|
du hattest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillaverat
|
er/sie/es hatte bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillaveramus
|
wir hatten bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillaveratis
|
ihr hattet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverant
|
sie hatten bekritzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus eram
|
ich war bekritzelt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus eras
|
du warst bekritzelt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus erat
|
er/sie/es war bekritzelt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati eramus
|
wir waren bekritzelt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati eratis
|
ihr wart bekritzelt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati erant
|
sie waren bekritzelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavissem
|
ich hätte bekritzelt |
| 2. Person Singular |
conscribillavisses
|
du hättest bekritzelt |
| 3. Person Singular |
conscribillavisset
|
er/sie/es hätte bekritzelt |
| 1. Person Plural |
conscribillavissemus
|
wir hätten bekritzelt |
| 2. Person Plural |
conscribillavissetis
|
ihr hättet bekritzelt |
| 3. Person Plural |
conscribillavissent
|
sie hätten bekritzelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus essem
|
ich wäre bekritzelt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus esses
|
du wärest bekritzelt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus esset
|
er/sie/es wäre bekritzelt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati essemus
|
wir wären bekritzelt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati essetis
|
ihr wäret bekritzelt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati essent
|
sie wären bekritzelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavero
|
ich werde bekritzelt haben |
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
du wirst bekritzelt haben |
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
er/sie/es wird bekritzelt haben |
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
wir werden bekritzelt haben |
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
ihr werdet bekritzelt haben |
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
sie werden bekritzelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus ero
|
ich werde bekritzelt worden sein |
| 2. Person Singular |
conscribillatus eris
|
du wirst bekritzelt worden sein |
| 3. Person Singular |
conscribillatus erit
|
er/sie/es wird bekritzelt worden sein |
| 1. Person Plural |
conscribillati erimus
|
wir werden bekritzelt worden sein |
| 2. Person Plural |
conscribillati eritis
|
ihr werdet bekritzelt worden sein |
| 3. Person Plural |
conscribillati erunt
|
sie werden bekritzelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillare
|
bekritzeln |
| Vorzeitigkeit |
conscribillavisse
|
bekritzelt haben |
| Nachzeitigkeit |
conscribillaturum esse
|
bekritzeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillari conscribillarier
|
bekritzelt werden |
| Vorzeitigkeit |
conscribillatum esse
|
bekritzelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conscribillatum iri
|
künftig bekritzelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscribilla
|
bekritzle! |
| 2. Person Plural |
conscribillate
|
bekritzelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscribillato
|
| 3. Person Singular |
conscribillato
|
| 2. Person Plural |
conscribillatote
|
| 3. Person Plural |
conscribillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscribillare
|
das Bekritzeln |
| Genitiv |
conscribillandi
|
des Bekritzelnes |
| Dativ |
conscribillando
|
dem Bekritzeln |
| Akkusativ |
conscribillandum
|
das Bekritzeln |
| Ablativ |
conscribillando
|
durch das Bekritzeln |
| Vokativ |
conscribillande
|
Bekritzeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillandus
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
| Genitiv |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillandi
|
| Dativ |
conscribillando
|
conscribillandae
|
conscribillando
|
| Akkusativ |
conscribillandum
|
conscribillandam
|
conscribillandum
|
| Ablativ |
conscribillando
|
conscribillanda
|
conscribillando
|
| Vokativ |
conscribillande
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
| Genitiv |
conscribillandorum
|
conscribillandarum
|
conscribillandorum
|
| Dativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Akkusativ |
conscribillandos
|
conscribillandas
|
conscribillanda
|
| Ablativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Vokativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
| Genitiv |
conscribillantis
|
conscribillantis
|
conscribillantis
|
| Dativ |
conscribillanti
|
conscribillanti
|
conscribillanti
|
| Akkusativ |
conscribillantem
|
conscribillantem
|
conscribillans
|
| Ablativ |
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
| Vokativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
Plural
| Nominativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Genitiv |
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
| Dativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Akkusativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Ablativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Vokativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillatus
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
| Genitiv |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillati
|
| Dativ |
conscribillato
|
conscribillatae
|
conscribillato
|
| Akkusativ |
conscribillatum
|
conscribillatam
|
conscribillatum
|
| Ablativ |
conscribillato
|
conscribillata
|
conscribillato
|
| Vokativ |
conscribillate
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
| Genitiv |
conscribillatorum
|
conscribillatarum
|
conscribillatorum
|
| Dativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Akkusativ |
conscribillatos
|
conscribillatas
|
conscribillata
|
| Ablativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Vokativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillaturus
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
| Genitiv |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillaturi
|
| Dativ |
conscribillaturo
|
conscribillaturae
|
conscribillaturo
|
| Akkusativ |
conscribillaturum
|
conscribillaturam
|
conscribillaturum
|
| Ablativ |
conscribillaturo
|
conscribillatura
|
conscribillaturo
|
| Vokativ |
conscribillature
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
| Genitiv |
conscribillaturorum
|
conscribillaturarum
|
conscribillaturorum
|
| Dativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Akkusativ |
conscribillaturos
|
conscribillaturas
|
conscribillatura
|
| Ablativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Vokativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conscribillatum
|
conscribillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillo
|
ich bekratze |
| 2. Person Singular |
conscribillas
|
du bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillat
|
er/sie/es bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillamus
|
wir bekratzen |
| 2. Person Plural |
conscribillatis
|
ihr bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillant
|
sie bekratzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillor
|
ich werde bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillaris conscribillare
|
du wirst bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillatur
|
er/sie/es wird bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillamur
|
wir werden bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillamini
|
ihr werdet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillantur
|
sie werden bekratzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillem
|
ich bekratze |
| 2. Person Singular |
conscribilles
|
du bekratzest |
| 3. Person Singular |
conscribillet
|
er/sie/es bekratze |
| 1. Person Plural |
conscribillemus
|
wir bekratzen |
| 2. Person Plural |
conscribilletis
|
ihr bekratzet |
| 3. Person Plural |
conscribillent
|
sie bekratzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribiller
|
ich werde bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribilleris conscribillere
|
du werdest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribilletur
|
er/sie/es werde bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillemur
|
wir werden bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillemini
|
ihr werdet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillentur
|
sie werden bekratzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabam
|
ich bekratzte |
| 2. Person Singular |
conscribillabas
|
du bekratztest |
| 3. Person Singular |
conscribillabat
|
er/sie/es bekratzte |
| 1. Person Plural |
conscribillabamus
|
wir bekratzten |
| 2. Person Plural |
conscribillabatis
|
ihr bekratztet |
| 3. Person Plural |
conscribillabant
|
sie bekratzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabar
|
ich wurde bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillabaris conscribillabare
|
du wurdest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillabatur
|
er/sie/es wurde bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillabamur
|
wir wurden bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillabamini
|
ihr wurdet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillabantur
|
sie wurden bekratzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarem
|
ich bekratzte |
| 2. Person Singular |
conscribillares
|
du bekratztest |
| 3. Person Singular |
conscribillaret
|
er/sie/es bekratzte |
| 1. Person Plural |
conscribillaremus
|
wir bekratzten |
| 2. Person Plural |
conscribillaretis
|
ihr bekratztet |
| 3. Person Plural |
conscribillarent
|
sie bekratzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarer
|
ich würde bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillareris conscribillarere
|
du würdest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillaretur
|
er/sie/es würde bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillaremur
|
wir würden bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillaremini
|
ihr würdet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillarentur
|
sie würden bekratzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabo
|
ich werde bekratzen |
| 2. Person Singular |
conscribillabis
|
du wirst bekratzen |
| 3. Person Singular |
conscribillabit
|
er/sie/es wird bekratzen |
| 1. Person Plural |
conscribillabimus
|
wir werden bekratzen |
| 2. Person Plural |
conscribillabitis
|
ihr werdet bekratzen |
| 3. Person Plural |
conscribillabunt
|
sie werden bekratzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabor
|
ich werde bekratzt werden |
| 2. Person Singular |
conscribillaberis conscribillabere
|
du wirst bekratzt werden |
| 3. Person Singular |
conscribillabitur
|
er/sie/es wird bekratzt werden |
| 1. Person Plural |
conscribillabimur
|
wir werden bekratzt werden |
| 2. Person Plural |
conscribillabimini
|
ihr werdet bekratzt werden |
| 3. Person Plural |
conscribillabuntur
|
sie werden bekratzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavi
|
ich habe bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillavisti
|
du hast bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillavit
|
er/sie/es hat bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillavimus
|
wir haben bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillavistis
|
ihr habt bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverunt conscribillavere
|
sie haben bekratzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sum
|
ich bin bekratzt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus es
|
du bist bekratzt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus est
|
er/sie/es ist bekratzt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati sumus
|
wir sind bekratzt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati estis
|
ihr seid bekratzt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati sunt
|
sie sind bekratzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaverim
|
ich habe bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
du habest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
er/sie/es habe bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
wir haben bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
ihr habet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
sie haben bekratzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sim
|
ich sei bekratzt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus sis
|
du seiest bekratzt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus sit
|
er/sie/es sei bekratzt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati simus
|
wir seien bekratzt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati sitis
|
ihr seiet bekratzt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati sint
|
sie seien bekratzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaveram
|
ich hatte bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillaveras
|
du hattest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillaverat
|
er/sie/es hatte bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillaveramus
|
wir hatten bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillaveratis
|
ihr hattet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillaverant
|
sie hatten bekratzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus eram
|
ich war bekratzt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus eras
|
du warst bekratzt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus erat
|
er/sie/es war bekratzt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati eramus
|
wir waren bekratzt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati eratis
|
ihr wart bekratzt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati erant
|
sie waren bekratzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavissem
|
ich hätte bekratzt |
| 2. Person Singular |
conscribillavisses
|
du hättest bekratzt |
| 3. Person Singular |
conscribillavisset
|
er/sie/es hätte bekratzt |
| 1. Person Plural |
conscribillavissemus
|
wir hätten bekratzt |
| 2. Person Plural |
conscribillavissetis
|
ihr hättet bekratzt |
| 3. Person Plural |
conscribillavissent
|
sie hätten bekratzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus essem
|
ich wäre bekratzt worden |
| 2. Person Singular |
conscribillatus esses
|
du wärest bekratzt worden |
| 3. Person Singular |
conscribillatus esset
|
er/sie/es wäre bekratzt worden |
| 1. Person Plural |
conscribillati essemus
|
wir wären bekratzt worden |
| 2. Person Plural |
conscribillati essetis
|
ihr wäret bekratzt worden |
| 3. Person Plural |
conscribillati essent
|
sie wären bekratzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavero
|
ich werde bekratzt haben |
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
du wirst bekratzt haben |
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
er/sie/es wird bekratzt haben |
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
wir werden bekratzt haben |
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
ihr werdet bekratzt haben |
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
sie werden bekratzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus ero
|
ich werde bekratzt worden sein |
| 2. Person Singular |
conscribillatus eris
|
du wirst bekratzt worden sein |
| 3. Person Singular |
conscribillatus erit
|
er/sie/es wird bekratzt worden sein |
| 1. Person Plural |
conscribillati erimus
|
wir werden bekratzt worden sein |
| 2. Person Plural |
conscribillati eritis
|
ihr werdet bekratzt worden sein |
| 3. Person Plural |
conscribillati erunt
|
sie werden bekratzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillare
|
bekratzen |
| Vorzeitigkeit |
conscribillavisse
|
bekratzt haben |
| Nachzeitigkeit |
conscribillaturum esse
|
bekratzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillari conscribillarier
|
bekratzt werden |
| Vorzeitigkeit |
conscribillatum esse
|
bekratzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conscribillatum iri
|
künftig bekratzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscribilla
|
bekratze; bekratz! |
| 2. Person Plural |
conscribillate
|
bekratzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscribillato
|
| 3. Person Singular |
conscribillato
|
| 2. Person Plural |
conscribillatote
|
| 3. Person Plural |
conscribillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscribillare
|
das Bekratzen |
| Genitiv |
conscribillandi
|
des Bekratzens |
| Dativ |
conscribillando
|
dem Bekratzen |
| Akkusativ |
conscribillandum
|
das Bekratzen |
| Ablativ |
conscribillando
|
durch das Bekratzen |
| Vokativ |
conscribillande
|
Bekratzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillandus
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
| Genitiv |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillandi
|
| Dativ |
conscribillando
|
conscribillandae
|
conscribillando
|
| Akkusativ |
conscribillandum
|
conscribillandam
|
conscribillandum
|
| Ablativ |
conscribillando
|
conscribillanda
|
conscribillando
|
| Vokativ |
conscribillande
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
| Genitiv |
conscribillandorum
|
conscribillandarum
|
conscribillandorum
|
| Dativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Akkusativ |
conscribillandos
|
conscribillandas
|
conscribillanda
|
| Ablativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Vokativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
| Genitiv |
conscribillantis
|
conscribillantis
|
conscribillantis
|
| Dativ |
conscribillanti
|
conscribillanti
|
conscribillanti
|
| Akkusativ |
conscribillantem
|
conscribillantem
|
conscribillans
|
| Ablativ |
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
| Vokativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
Plural
| Nominativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Genitiv |
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
| Dativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Akkusativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Ablativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Vokativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillatus
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
| Genitiv |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillati
|
| Dativ |
conscribillato
|
conscribillatae
|
conscribillato
|
| Akkusativ |
conscribillatum
|
conscribillatam
|
conscribillatum
|
| Ablativ |
conscribillato
|
conscribillata
|
conscribillato
|
| Vokativ |
conscribillate
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
| Genitiv |
conscribillatorum
|
conscribillatarum
|
conscribillatorum
|
| Dativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Akkusativ |
conscribillatos
|
conscribillatas
|
conscribillata
|
| Ablativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Vokativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillaturus
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
| Genitiv |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillaturi
|
| Dativ |
conscribillaturo
|
conscribillaturae
|
conscribillaturo
|
| Akkusativ |
conscribillaturum
|
conscribillaturam
|
conscribillaturum
|
| Ablativ |
conscribillaturo
|
conscribillatura
|
conscribillaturo
|
| Vokativ |
conscribillature
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
| Genitiv |
conscribillaturorum
|
conscribillaturarum
|
conscribillaturorum
|
| Dativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Akkusativ |
conscribillaturos
|
conscribillaturas
|
conscribillatura
|
| Ablativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Vokativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conscribillatum
|
conscribillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillo
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillas
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillat
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillamus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillatis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillor
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillaris conscribillare
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatur
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillamur
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillamini
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillem
|
|
| 2. Person Singular |
conscribilles
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillet
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillemus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribilletis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribiller
|
|
| 2. Person Singular |
conscribilleris conscribillere
|
|
| 3. Person Singular |
conscribilletur
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillemur
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillemini
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabam
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillabas
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillabat
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabar
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillabaris conscribillabare
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarem
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillares
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillaret
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillarer
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillareris conscribillarere
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabo
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillabis
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillabit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillabor
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillaberis conscribillabere
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavi
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillavit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillaverunt conscribillavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillavero
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conscribillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conscribillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conscribillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conscribillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conscribillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conscribillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conscribillavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conscribillaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conscribillari conscribillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conscribillatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conscribillatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conscribilla
|
! |
| 2. Person Plural |
conscribillate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conscribillato
|
| 3. Person Singular |
conscribillato
|
| 2. Person Plural |
conscribillatote
|
| 3. Person Plural |
conscribillanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conscribillare
|
|
| Genitiv |
conscribillandi
|
|
| Dativ |
conscribillando
|
|
| Akkusativ |
conscribillandum
|
|
| Ablativ |
conscribillando
|
|
| Vokativ |
conscribillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillandus
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
| Genitiv |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillandi
|
| Dativ |
conscribillando
|
conscribillandae
|
conscribillando
|
| Akkusativ |
conscribillandum
|
conscribillandam
|
conscribillandum
|
| Ablativ |
conscribillando
|
conscribillanda
|
conscribillando
|
| Vokativ |
conscribillande
|
conscribillanda
|
conscribillandum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
| Genitiv |
conscribillandorum
|
conscribillandarum
|
conscribillandorum
|
| Dativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Akkusativ |
conscribillandos
|
conscribillandas
|
conscribillanda
|
| Ablativ |
conscribillandis
|
conscribillandis
|
conscribillandis
|
| Vokativ |
conscribillandi
|
conscribillandae
|
conscribillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
| Genitiv |
conscribillantis
|
conscribillantis
|
conscribillantis
|
| Dativ |
conscribillanti
|
conscribillanti
|
conscribillanti
|
| Akkusativ |
conscribillantem
|
conscribillantem
|
conscribillans
|
| Ablativ |
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
conscribillanti conscribillante
|
| Vokativ |
conscribillans
|
conscribillans
|
conscribillans
|
Plural
| Nominativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Genitiv |
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
conscribillantium conscribillantum
|
| Dativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Akkusativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
| Ablativ |
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
conscribillantibus
|
| Vokativ |
conscribillantes
|
conscribillantes
|
conscribillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillatus
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
| Genitiv |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillati
|
| Dativ |
conscribillato
|
conscribillatae
|
conscribillato
|
| Akkusativ |
conscribillatum
|
conscribillatam
|
conscribillatum
|
| Ablativ |
conscribillato
|
conscribillata
|
conscribillato
|
| Vokativ |
conscribillate
|
conscribillata
|
conscribillatum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
| Genitiv |
conscribillatorum
|
conscribillatarum
|
conscribillatorum
|
| Dativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Akkusativ |
conscribillatos
|
conscribillatas
|
conscribillata
|
| Ablativ |
conscribillatis
|
conscribillatis
|
conscribillatis
|
| Vokativ |
conscribillati
|
conscribillatae
|
conscribillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conscribillaturus
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
| Genitiv |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillaturi
|
| Dativ |
conscribillaturo
|
conscribillaturae
|
conscribillaturo
|
| Akkusativ |
conscribillaturum
|
conscribillaturam
|
conscribillaturum
|
| Ablativ |
conscribillaturo
|
conscribillatura
|
conscribillaturo
|
| Vokativ |
conscribillature
|
conscribillatura
|
conscribillaturum
|
Plural
| Nominativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
| Genitiv |
conscribillaturorum
|
conscribillaturarum
|
conscribillaturorum
|
| Dativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Akkusativ |
conscribillaturos
|
conscribillaturas
|
conscribillatura
|
| Ablativ |
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
conscribillaturis
|
| Vokativ |
conscribillaturi
|
conscribillaturae
|
conscribillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conscribillatum
|
conscribillatu
|