Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von consentire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort consensus auch noch Formen von: consensus (Nomen) | consensus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| consentire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | begünstigen billigen einig/einträchtig sein einwilligen gleichgesinnt sein im Einklang stehen in Konjunktion stehen (Planeten) mitempfinden mitfühlen passen sich verbünden sich verschwören übereinstimmen zusammenfallen zusammenwirken zustimmen |
| consensus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von begünstigen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich begünstige |
| 2. Person Singular | consentis |
du begünstigst |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es begünstigt |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir begünstigen |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr begünstigt |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie begünstigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
ich werde begünstigt |
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
du wirst begünstigt |
| 3. Person Singular | consentitur |
er/sie/es wird begünstigt |
| 1. Person Plural | consentimur |
wir werden begünstigt |
| 2. Person Plural | consentimini |
ihr werdet begünstigt |
| 3. Person Plural | consentiuntur |
sie werden begünstigt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich begünstige |
| 2. Person Singular | consentias |
du begünstigest |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es begünstige |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir begünstigen |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr begünstiget |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie begünstigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
ich werde begünstigt |
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
du werdest begünstigt |
| 3. Person Singular | consentiatur |
er/sie/es werde begünstigt |
| 1. Person Plural | consentiamur |
wir werden begünstigt |
| 2. Person Plural | consentiamini |
ihr werdet begünstigt |
| 3. Person Plural | consentiantur |
sie werden begünstigt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich begünstigte |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du begünstigtest |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es begünstigte |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir begünstigten |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr begünstigtet |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie begünstigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
ich wurde begünstigt |
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
du wurdest begünstigt |
| 3. Person Singular | consentiebatur |
er/sie/es wurde begünstigt |
| 1. Person Plural | consentiebamur |
wir wurden begünstigt |
| 2. Person Plural | consentiebamini |
ihr wurdet begünstigt |
| 3. Person Plural | consentiebantur |
sie wurden begünstigt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich begünstigte |
| 2. Person Singular | consentires |
du begünstigtest |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es begünstigte |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir begünstigten |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr begünstigtet |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie begünstigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
ich würde begünstigt |
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
du würdest begünstigt |
| 3. Person Singular | consentiretur |
er/sie/es würde begünstigt |
| 1. Person Plural | consentiremur |
wir würden begünstigt |
| 2. Person Plural | consentiremini |
ihr würdet begünstigt |
| 3. Person Plural | consentirentur |
sie würden begünstigt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde begünstigen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst begünstigen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird begünstigen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden begünstigen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet begünstigen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden begünstigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
ich werde begünstigt werden |
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
du wirst begünstigt werden |
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
er/sie/es wird begünstigt werden |
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
wir werden begünstigt werden |
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
ihr werdet begünstigt werden |
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
sie werden begünstigt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe begünstigt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast begünstigt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat begünstigt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben begünstigt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt begünstigt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben begünstigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
ich bin begünstigt worden |
| 2. Person Singular | consensus es |
du bist begünstigt worden |
| 3. Person Singular | consensus est |
er/sie/es ist begünstigt worden |
| 1. Person Plural | consensi sumus |
wir sind begünstigt worden |
| 2. Person Plural | consensi estis |
ihr seid begünstigt worden |
| 3. Person Plural | consensi sunt |
sie sind begünstigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe begünstigt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest begünstigt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe begünstigt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben begünstigt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet begünstigt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben begünstigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
ich sei begünstigt worden |
| 2. Person Singular | consensus sis |
du seiest begünstigt worden |
| 3. Person Singular | consensus sit |
er/sie/es sei begünstigt worden |
| 1. Person Plural | consensi simus |
wir seien begünstigt worden |
| 2. Person Plural | consensi sitis |
ihr seiet begünstigt worden |
| 3. Person Plural | consensi sint |
sie seien begünstigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte begünstigt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest begünstigt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte begünstigt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten begünstigt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet begünstigt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten begünstigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
ich war begünstigt worden |
| 2. Person Singular | consensus eras |
du warst begünstigt worden |
| 3. Person Singular | consensus erat |
er/sie/es war begünstigt worden |
| 1. Person Plural | consensi eramus |
wir waren begünstigt worden |
| 2. Person Plural | consensi eratis |
ihr wart begünstigt worden |
| 3. Person Plural | consensi erant |
sie waren begünstigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte begünstigt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest begünstigt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte begünstigt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten begünstigt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet begünstigt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten begünstigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
ich wäre begünstigt worden |
| 2. Person Singular | consensus esses |
du wärest begünstigt worden |
| 3. Person Singular | consensus esset |
er/sie/es wäre begünstigt worden |
| 1. Person Plural | consensi essemus |
wir wären begünstigt worden |
| 2. Person Plural | consensi essetis |
ihr wäret begünstigt worden |
| 3. Person Plural | consensi essent |
sie wären begünstigt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde begünstigt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst begünstigt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird begünstigt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden begünstigt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet begünstigt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden begünstigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
ich werde begünstigt worden sein |
| 2. Person Singular | consensus eris |
du wirst begünstigt worden sein |
| 3. Person Singular | consensus erit |
er/sie/es wird begünstigt worden sein |
| 1. Person Plural | consensi erimus |
wir werden begünstigt worden sein |
| 2. Person Plural | consensi eritis |
ihr werdet begünstigt worden sein |
| 3. Person Plural | consensi erunt |
sie werden begünstigt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
begünstigen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
begünstigt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
begünstigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
begünstigt werden |
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
begünstigt worden sein |
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
künftig begünstigt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
begünstige; begünstig! |
| 2. Person Plural | consentite |
begünstigt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Begünstigen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Begünstigens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Begünstigen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Begünstigen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Begünstigen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Begünstigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich billige |
| 2. Person Singular | consentis |
du billigst |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es billigt |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir billigen |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr billigt |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie billigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
ich werde gebilligt |
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
du wirst gebilligt |
| 3. Person Singular | consentitur |
er/sie/es wird gebilligt |
| 1. Person Plural | consentimur |
wir werden gebilligt |
| 2. Person Plural | consentimini |
ihr werdet gebilligt |
| 3. Person Plural | consentiuntur |
sie werden gebilligt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich billige |
| 2. Person Singular | consentias |
du billigest |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es billige |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir billigen |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr billiget |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie billigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
ich werde gebilligt |
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
du werdest gebilligt |
| 3. Person Singular | consentiatur |
er/sie/es werde gebilligt |
| 1. Person Plural | consentiamur |
wir werden gebilligt |
| 2. Person Plural | consentiamini |
ihr werdet gebilligt |
| 3. Person Plural | consentiantur |
sie werden gebilligt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich billigte |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du billigtest |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es billigte |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir billigten |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr billigtet |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie billigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
ich wurde gebilligt |
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
du wurdest gebilligt |
| 3. Person Singular | consentiebatur |
er/sie/es wurde gebilligt |
| 1. Person Plural | consentiebamur |
wir wurden gebilligt |
| 2. Person Plural | consentiebamini |
ihr wurdet gebilligt |
| 3. Person Plural | consentiebantur |
sie wurden gebilligt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich billigte |
| 2. Person Singular | consentires |
du billigtest |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es billigte |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir billigten |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr billigtet |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie billigten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
ich würde gebilligt |
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
du würdest gebilligt |
| 3. Person Singular | consentiretur |
er/sie/es würde gebilligt |
| 1. Person Plural | consentiremur |
wir würden gebilligt |
| 2. Person Plural | consentiremini |
ihr würdet gebilligt |
| 3. Person Plural | consentirentur |
sie würden gebilligt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde billigen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst billigen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird billigen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden billigen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet billigen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden billigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
ich werde gebilligt werden |
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
du wirst gebilligt werden |
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
er/sie/es wird gebilligt werden |
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
wir werden gebilligt werden |
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
ihr werdet gebilligt werden |
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
sie werden gebilligt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe gebilligt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast gebilligt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat gebilligt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben gebilligt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt gebilligt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben gebilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
ich bin gebilligt worden |
| 2. Person Singular | consensus es |
du bist gebilligt worden |
| 3. Person Singular | consensus est |
er/sie/es ist gebilligt worden |
| 1. Person Plural | consensi sumus |
wir sind gebilligt worden |
| 2. Person Plural | consensi estis |
ihr seid gebilligt worden |
| 3. Person Plural | consensi sunt |
sie sind gebilligt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe gebilligt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest gebilligt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe gebilligt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben gebilligt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet gebilligt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben gebilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
ich sei gebilligt worden |
| 2. Person Singular | consensus sis |
du seiest gebilligt worden |
| 3. Person Singular | consensus sit |
er/sie/es sei gebilligt worden |
| 1. Person Plural | consensi simus |
wir seien gebilligt worden |
| 2. Person Plural | consensi sitis |
ihr seiet gebilligt worden |
| 3. Person Plural | consensi sint |
sie seien gebilligt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte gebilligt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest gebilligt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte gebilligt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten gebilligt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet gebilligt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten gebilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
ich war gebilligt worden |
| 2. Person Singular | consensus eras |
du warst gebilligt worden |
| 3. Person Singular | consensus erat |
er/sie/es war gebilligt worden |
| 1. Person Plural | consensi eramus |
wir waren gebilligt worden |
| 2. Person Plural | consensi eratis |
ihr wart gebilligt worden |
| 3. Person Plural | consensi erant |
sie waren gebilligt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte gebilligt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest gebilligt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte gebilligt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten gebilligt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet gebilligt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten gebilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
ich wäre gebilligt worden |
| 2. Person Singular | consensus esses |
du wärest gebilligt worden |
| 3. Person Singular | consensus esset |
er/sie/es wäre gebilligt worden |
| 1. Person Plural | consensi essemus |
wir wären gebilligt worden |
| 2. Person Plural | consensi essetis |
ihr wäret gebilligt worden |
| 3. Person Plural | consensi essent |
sie wären gebilligt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde gebilligt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst gebilligt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird gebilligt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden gebilligt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet gebilligt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden gebilligt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
ich werde gebilligt worden sein |
| 2. Person Singular | consensus eris |
du wirst gebilligt worden sein |
| 3. Person Singular | consensus erit |
er/sie/es wird gebilligt worden sein |
| 1. Person Plural | consensi erimus |
wir werden gebilligt worden sein |
| 2. Person Plural | consensi eritis |
ihr werdet gebilligt worden sein |
| 3. Person Plural | consensi erunt |
sie werden gebilligt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
billigen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
gebilligt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
billigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
gebilligt werden |
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
gebilligt worden sein |
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
künftig gebilligt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
billige; billig! |
| 2. Person Plural | consentite |
billigt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Billigen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Billigens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Billigen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Billigen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Billigen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Billigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
|
| 2. Person Singular | consentis |
|
| 3. Person Singular | consentit |
|
| 1. Person Plural | consentimus |
|
| 2. Person Plural | consentitis |
|
| 3. Person Plural | consentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
|
| 2. Person Singular | consentias |
|
| 3. Person Singular | consentiat |
|
| 1. Person Plural | consentiamus |
|
| 2. Person Plural | consentiatis |
|
| 3. Person Plural | consentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
|
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
|
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
|
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
|
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
|
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
|
| 2. Person Singular | consentires |
|
| 3. Person Singular | consentiret |
|
| 1. Person Plural | consentiremus |
|
| 2. Person Plural | consentiretis |
|
| 3. Person Plural | consentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
|
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
|
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
|
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
|
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
|
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
|
| 2. Person Singular | consensisti |
|
| 3. Person Singular | consensit |
|
| 1. Person Plural | consensimus |
|
| 2. Person Plural | consensistis |
|
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
|
| 2. Person Singular | consenseras |
|
| 3. Person Singular | consenserat |
|
| 1. Person Plural | consenseramus |
|
| 2. Person Plural | consenseratis |
|
| 3. Person Plural | consenserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
|
| 2. Person Singular | consensisses |
|
| 3. Person Singular | consensisset |
|
| 1. Person Plural | consensissemus |
|
| 2. Person Plural | consensissetis |
|
| 3. Person Plural | consensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
|
| Vorzeitigkeit | consensisse |
|
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
! |
| 2. Person Plural | consentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
|
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
|
| Dativ | consentiendo consentiundo |
|
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
|
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
|
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich willige ein |
| 2. Person Singular | consentis |
du willigst ein |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es willigt ein |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir willigen ein |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr willigt ein |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie willigen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich willige ein |
| 2. Person Singular | consentias |
du willigest ein |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es willige ein |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir willigen ein |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr williget ein |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie willigen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich willigte ein |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du willigtest ein |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es willigte ein |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir willigten ein |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr willigtet ein |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie willigten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich willigte ein |
| 2. Person Singular | consentires |
du willigtest ein |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es willigte ein |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir willigten ein |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr willigtet ein |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie willigten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde einwilligen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst einwilligen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird einwilligen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden einwilligen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet einwilligen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden einwilligen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe eingewilligt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast eingewilligt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat eingewilligt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben eingewilligt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt eingewilligt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben eingewilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe eingewilligt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest eingewilligt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe eingewilligt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben eingewilligt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet eingewilligt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben eingewilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte eingewilligt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest eingewilligt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte eingewilligt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten eingewilligt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet eingewilligt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten eingewilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte eingewilligt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest eingewilligt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte eingewilligt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten eingewilligt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet eingewilligt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten eingewilligt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde eingewilligt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst eingewilligt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird eingewilligt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden eingewilligt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet eingewilligt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden eingewilligt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
einwilligen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
eingewilligt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
einwilligen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
willige ein; willig ein! |
| 2. Person Plural | consentite |
willigt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Einwilligen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Einwilligens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Einwilligen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Einwilligen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Einwilligen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Einwilligen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
|
| 2. Person Singular | consentis |
|
| 3. Person Singular | consentit |
|
| 1. Person Plural | consentimus |
|
| 2. Person Plural | consentitis |
|
| 3. Person Plural | consentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
|
| 2. Person Singular | consentias |
|
| 3. Person Singular | consentiat |
|
| 1. Person Plural | consentiamus |
|
| 2. Person Plural | consentiatis |
|
| 3. Person Plural | consentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
|
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
|
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
|
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
|
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
|
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
|
| 2. Person Singular | consentires |
|
| 3. Person Singular | consentiret |
|
| 1. Person Plural | consentiremus |
|
| 2. Person Plural | consentiretis |
|
| 3. Person Plural | consentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
|
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
|
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
|
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
|
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
|
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
|
| 2. Person Singular | consensisti |
|
| 3. Person Singular | consensit |
|
| 1. Person Plural | consensimus |
|
| 2. Person Plural | consensistis |
|
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
|
| 2. Person Singular | consenseras |
|
| 3. Person Singular | consenserat |
|
| 1. Person Plural | consenseramus |
|
| 2. Person Plural | consenseratis |
|
| 3. Person Plural | consenserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
|
| 2. Person Singular | consensisses |
|
| 3. Person Singular | consensisset |
|
| 1. Person Plural | consensissemus |
|
| 2. Person Plural | consensissetis |
|
| 3. Person Plural | consensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
|
| Vorzeitigkeit | consensisse |
|
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
! |
| 2. Person Plural | consentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
|
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
|
| Dativ | consentiendo consentiundo |
|
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
|
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
|
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
|
| 2. Person Singular | consentis |
|
| 3. Person Singular | consentit |
|
| 1. Person Plural | consentimus |
|
| 2. Person Plural | consentitis |
|
| 3. Person Plural | consentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
|
| 2. Person Singular | consentias |
|
| 3. Person Singular | consentiat |
|
| 1. Person Plural | consentiamus |
|
| 2. Person Plural | consentiatis |
|
| 3. Person Plural | consentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
|
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
|
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
|
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
|
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
|
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
|
| 2. Person Singular | consentires |
|
| 3. Person Singular | consentiret |
|
| 1. Person Plural | consentiremus |
|
| 2. Person Plural | consentiretis |
|
| 3. Person Plural | consentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
|
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
|
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
|
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
|
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
|
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
|
| 2. Person Singular | consensisti |
|
| 3. Person Singular | consensit |
|
| 1. Person Plural | consensimus |
|
| 2. Person Plural | consensistis |
|
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
|
| 2. Person Singular | consenseras |
|
| 3. Person Singular | consenserat |
|
| 1. Person Plural | consenseramus |
|
| 2. Person Plural | consenseratis |
|
| 3. Person Plural | consenserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
|
| 2. Person Singular | consensisses |
|
| 3. Person Singular | consensisset |
|
| 1. Person Plural | consensissemus |
|
| 2. Person Plural | consensissetis |
|
| 3. Person Plural | consensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
|
| Vorzeitigkeit | consensisse |
|
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
! |
| 2. Person Plural | consentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
|
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
|
| Dativ | consentiendo consentiundo |
|
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
|
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
|
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
|
| 2. Person Singular | consentis |
|
| 3. Person Singular | consentit |
|
| 1. Person Plural | consentimus |
|
| 2. Person Plural | consentitis |
|
| 3. Person Plural | consentiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
|
| 2. Person Singular | consentias |
|
| 3. Person Singular | consentiat |
|
| 1. Person Plural | consentiamus |
|
| 2. Person Plural | consentiatis |
|
| 3. Person Plural | consentiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
|
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
|
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
|
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
|
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
|
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
|
| 2. Person Singular | consentires |
|
| 3. Person Singular | consentiret |
|
| 1. Person Plural | consentiremus |
|
| 2. Person Plural | consentiretis |
|
| 3. Person Plural | consentirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
|
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
|
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
|
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
|
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
|
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
|
| 2. Person Singular | consensisti |
|
| 3. Person Singular | consensit |
|
| 1. Person Plural | consensimus |
|
| 2. Person Plural | consensistis |
|
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
|
| 2. Person Singular | consenseras |
|
| 3. Person Singular | consenserat |
|
| 1. Person Plural | consenseramus |
|
| 2. Person Plural | consenseratis |
|
| 3. Person Plural | consenserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
|
| 2. Person Singular | consensisses |
|
| 3. Person Singular | consensisset |
|
| 1. Person Plural | consensissemus |
|
| 2. Person Plural | consensissetis |
|
| 3. Person Plural | consensissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
|
| 2. Person Singular | consenseris |
|
| 3. Person Singular | consenserit |
|
| 1. Person Plural | consenserimus |
|
| 2. Person Plural | consenseritis |
|
| 3. Person Plural | consenserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
|
| Vorzeitigkeit | consensisse |
|
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
! |
| 2. Person Plural | consentite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
|
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
|
| Dativ | consentiendo consentiundo |
|
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
|
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
|
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich empfinde mit |
| 2. Person Singular | consentis |
du empfindest mit |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es empfindet mit |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir empfinden mit |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr empfindet mit |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie empfinden mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
ich werde mitempfunden |
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
du wirst mitempfunden |
| 3. Person Singular | consentitur |
er/sie/es wird mitempfunden |
| 1. Person Plural | consentimur |
wir werden mitempfunden |
| 2. Person Plural | consentimini |
ihr werdet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consentiuntur |
sie werden mitempfunden |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich empfinde mit |
| 2. Person Singular | consentias |
du empfindest mit |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es empfinde mit |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir empfinden mit |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr empfindet mit |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie empfinden mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
ich werde mitempfunden |
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
du werdest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consentiatur |
er/sie/es werde mitempfunden |
| 1. Person Plural | consentiamur |
wir werden mitempfunden |
| 2. Person Plural | consentiamini |
ihr werdet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consentiantur |
sie werden mitempfunden |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich empfand mit |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du empfandest mit |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es empfand mit |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir empfanden mit |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr empfandet mit |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie empfanden mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
ich wurde mitempfunden |
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
du wurdest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consentiebatur |
er/sie/es wurde mitempfunden |
| 1. Person Plural | consentiebamur |
wir wurden mitempfunden |
| 2. Person Plural | consentiebamini |
ihr wurdet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consentiebantur |
sie wurden mitempfunden |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich empfände mit |
| 2. Person Singular | consentires |
du empfändest mit |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es empfände mit |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir empfänden mit |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr empfändet mit |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie empfänden mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
ich würde mitempfunden |
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
du würdest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consentiretur |
er/sie/es würde mitempfunden |
| 1. Person Plural | consentiremur |
wir würden mitempfunden |
| 2. Person Plural | consentiremini |
ihr würdet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consentirentur |
sie würden mitempfunden |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde mitempfinden |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst mitempfinden |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird mitempfinden |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden mitempfinden |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet mitempfinden |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden mitempfinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
ich werde mitempfunden werden |
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
du wirst mitempfunden werden |
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
er/sie/es wird mitempfunden werden |
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
wir werden mitempfunden werden |
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
ihr werdet mitempfunden werden |
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
sie werden mitempfunden werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe mitempfunden |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast mitempfunden |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat mitempfunden |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben mitempfunden |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt mitempfunden |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben mitempfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
ich bin mitempfunden worden |
| 2. Person Singular | consensus es |
du bist mitempfunden worden |
| 3. Person Singular | consensus est |
er/sie/es ist mitempfunden worden |
| 1. Person Plural | consensi sumus |
wir sind mitempfunden worden |
| 2. Person Plural | consensi estis |
ihr seid mitempfunden worden |
| 3. Person Plural | consensi sunt |
sie sind mitempfunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe mitempfunden |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe mitempfunden |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben mitempfunden |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben mitempfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
ich sei mitempfunden worden |
| 2. Person Singular | consensus sis |
du seiest mitempfunden worden |
| 3. Person Singular | consensus sit |
er/sie/es sei mitempfunden worden |
| 1. Person Plural | consensi simus |
wir seien mitempfunden worden |
| 2. Person Plural | consensi sitis |
ihr seiet mitempfunden worden |
| 3. Person Plural | consensi sint |
sie seien mitempfunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte mitempfunden |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte mitempfunden |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten mitempfunden |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten mitempfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
ich war mitempfunden worden |
| 2. Person Singular | consensus eras |
du warst mitempfunden worden |
| 3. Person Singular | consensus erat |
er/sie/es war mitempfunden worden |
| 1. Person Plural | consensi eramus |
wir waren mitempfunden worden |
| 2. Person Plural | consensi eratis |
ihr wart mitempfunden worden |
| 3. Person Plural | consensi erant |
sie waren mitempfunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte mitempfunden |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest mitempfunden |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte mitempfunden |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten mitempfunden |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet mitempfunden |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten mitempfunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
ich wäre mitempfunden worden |
| 2. Person Singular | consensus esses |
du wärest mitempfunden worden |
| 3. Person Singular | consensus esset |
er/sie/es wäre mitempfunden worden |
| 1. Person Plural | consensi essemus |
wir wären mitempfunden worden |
| 2. Person Plural | consensi essetis |
ihr wäret mitempfunden worden |
| 3. Person Plural | consensi essent |
sie wären mitempfunden worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde mitempfunden haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst mitempfunden haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird mitempfunden haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden mitempfunden haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet mitempfunden haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden mitempfunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
ich werde mitempfunden worden sein |
| 2. Person Singular | consensus eris |
du wirst mitempfunden worden sein |
| 3. Person Singular | consensus erit |
er/sie/es wird mitempfunden worden sein |
| 1. Person Plural | consensi erimus |
wir werden mitempfunden worden sein |
| 2. Person Plural | consensi eritis |
ihr werdet mitempfunden worden sein |
| 3. Person Plural | consensi erunt |
sie werden mitempfunden worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
mitempfinden |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
mitempfunden haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
mitempfinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
mitempfunden werden |
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
mitempfunden worden sein |
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
künftig mitempfunden werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
empfinde mit! |
| 2. Person Plural | consentite |
empfindet mit! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Mitempfinden |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Mitempfindens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Mitempfinden |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Mitempfinden |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Mitempfinden |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Mitempfinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich fühle mit |
| 2. Person Singular | consentis |
du fühlst mit |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es fühlt mit |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir fühlen mit |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr fühlt mit |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie fühlen mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich fühle mit |
| 2. Person Singular | consentias |
du fühlest mit |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es fühle mit |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir fühlen mit |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr fühlet mit |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie fühlen mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich fühlte mit |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du fühltest mit |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es fühlte mit |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir fühlten mit |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr fühltet mit |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie fühlten mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich fühlte mit |
| 2. Person Singular | consentires |
du fühltest mit |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es fühlte mit |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir fühlten mit |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr fühltet mit |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie fühlten mit |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde mitfühlen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst mitfühlen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird mitfühlen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden mitfühlen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet mitfühlen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden mitfühlen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe mitgefühlt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast mitgefühlt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat mitgefühlt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben mitgefühlt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt mitgefühlt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben mitgefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe mitgefühlt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest mitgefühlt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe mitgefühlt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben mitgefühlt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet mitgefühlt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben mitgefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte mitgefühlt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest mitgefühlt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte mitgefühlt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten mitgefühlt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet mitgefühlt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten mitgefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte mitgefühlt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest mitgefühlt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte mitgefühlt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten mitgefühlt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet mitgefühlt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten mitgefühlt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde mitgefühlt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst mitgefühlt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird mitgefühlt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden mitgefühlt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet mitgefühlt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden mitgefühlt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
mitfühlen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
mitgefühlt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
mitfühlen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
fühle mit; fühl mit! |
| 2. Person Plural | consentite |
fühlt mit! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Mitfühlen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Mitfühlens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Mitfühlen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Mitfühlen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Mitfühlen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Mitfühlen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich passe |
| 2. Person Singular | consentis |
du passt |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es passt |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir passen |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr passt |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie passen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich passe |
| 2. Person Singular | consentias |
du passest |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es passe |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir passen |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr passet |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie passen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich passte |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du passtest |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es passte |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir passten |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr passtet |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie passten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich passte |
| 2. Person Singular | consentires |
du passtest |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es passte |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir passten |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr passtet |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie passten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde passen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst passen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird passen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden passen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet passen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden passen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe gepasst |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast gepasst |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat gepasst |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben gepasst |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt gepasst |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben gepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe gepasst |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest gepasst |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe gepasst |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben gepasst |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet gepasst |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben gepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte gepasst |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest gepasst |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte gepasst |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten gepasst |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet gepasst |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten gepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte gepasst |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest gepasst |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte gepasst |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten gepasst |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet gepasst |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten gepasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde gepasst haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst gepasst haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird gepasst haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden gepasst haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet gepasst haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden gepasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
passen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
gepasst haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
passen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
passe; pass! |
| 2. Person Plural | consentite |
passt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Passen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Passens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Passen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Passen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Passen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Passen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich verbünde mich |
| 2. Person Singular | consentis |
du verbündest dich |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es verbündet sich |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir verbünden uns |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr verbündet euch |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie verbünden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich verbünde mich |
| 2. Person Singular | consentias |
du verbündest dich |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es verbünde sich |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir verbünden uns |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr verbündet euch |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie verbünden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich verbündete mich |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du verbündetest dich |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es verbündete sich |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir verbündeten uns |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr verbündetet euch |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie verbündeten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich verbündete mich |
| 2. Person Singular | consentires |
du verbündetest dich |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es verbündete sich |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir verbündeten uns |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr verbündetet euch |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie verbündeten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde mich verbünden |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst dich verbünden |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird sich verbünden |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden uns verbünden |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet euch verbünden |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden sich verbünden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe mich verbündet |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast dich verbündet |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat sich verbündet |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben uns verbündet |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt euch verbündet |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben sich verbündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe mich verbündet |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest dich verbündet |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe sich verbündet |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben uns verbündet |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet euch verbündet |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben sich verbündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte mich verbündet |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest dich verbündet |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte sich verbündet |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten uns verbündet |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet euch verbündet |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten sich verbündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte mich verbündet |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest dich verbündet |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte sich verbündet |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten uns verbündet |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet euch verbündet |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten sich verbündet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde mich verbündet haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst dich verbündet haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird sich verbündet haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden uns verbündet haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet euch verbündet haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden sich verbündet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
sich verbünden |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
sich verbündet haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
sich verbünden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
verbünde dich! |
| 2. Person Plural | consentite |
verbündet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Sich verbünden |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Sich verbündens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Sich verbünden |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Sich verbünden |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Sich verbünden |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Sich verbünden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich verschwöre mich |
| 2. Person Singular | consentis |
du verschwörst dich |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es verschwört sich |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir verschwören uns |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr verschwört euch |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie verschwören sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich verschwöre mich |
| 2. Person Singular | consentias |
du verschwörest dich |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es verschwöre sich |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir verschwören uns |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr verschwöret euch |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie verschwören sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich verschwor mich |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du verschworst dich |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es verschwor sich |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir verschworen uns |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr verschwort euch |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie verschworen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich verschwüre mich |
| 2. Person Singular | consentires |
du verschwürest dich |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es verschwüre sich |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir verschwüren uns |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr verschwüret euch |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie verschwüren sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde mich verschwören |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst dich verschwören |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird sich verschwören |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden uns verschwören |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet euch verschwören |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden sich verschwören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe mich verschworen |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast dich verschworen |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat sich verschworen |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben uns verschworen |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt euch verschworen |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe mich verschworen |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest dich verschworen |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe sich verschworen |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben uns verschworen |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet euch verschworen |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte mich verschworen |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest dich verschworen |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte sich verschworen |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten uns verschworen |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet euch verschworen |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte mich verschworen |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest dich verschworen |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte sich verschworen |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten uns verschworen |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet euch verschworen |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten sich verschworen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde mich verschworen haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst dich verschworen haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird sich verschworen haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden uns verschworen haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet euch verschworen haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden sich verschworen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
sich verschwören |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
sich verschworen haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
sich verschwören werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
verschwöre dich; verschwör dich! |
| 2. Person Plural | consentite |
verschwört euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Sich verschwören |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Sich verschwörens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Sich verschwören |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Sich verschwören |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Sich verschwören |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Sich verschwören! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich stimme überein |
| 2. Person Singular | consentis |
du stimmst überein |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es stimmt überein |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir stimmen überein |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr stimmt überein |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie stimmen überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich stimme überein |
| 2. Person Singular | consentias |
du stimmest überein |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es stimme überein |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir stimmen überein |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr stimmet überein |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie stimmen überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich stimmte überein |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du stimmtest überein |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es stimmte überein |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir stimmten überein |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr stimmtet überein |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie stimmten überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich stimmte überein |
| 2. Person Singular | consentires |
du stimmtest überein |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es stimmte überein |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir stimmten überein |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr stimmtet überein |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie stimmten überein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde übereinstimmen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst übereinstimmen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird übereinstimmen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden übereinstimmen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet übereinstimmen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden übereinstimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe übereingestimmt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast übereingestimmt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat übereingestimmt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben übereingestimmt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt übereingestimmt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe übereingestimmt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe übereingestimmt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben übereingestimmt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte übereingestimmt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte übereingestimmt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten übereingestimmt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte übereingestimmt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest übereingestimmt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte übereingestimmt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten übereingestimmt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet übereingestimmt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten übereingestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde übereingestimmt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst übereingestimmt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird übereingestimmt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden übereingestimmt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet übereingestimmt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden übereingestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
übereinstimmen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
übereingestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
übereinstimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
stimme überein; stimm überein! |
| 2. Person Plural | consentite |
stimmt überein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Übereinstimmen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Übereinstimmens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Übereinstimmen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Übereinstimmen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Übereinstimmen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Übereinstimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich falle zusammen |
| 2. Person Singular | consentis |
du fällst zusammen |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es fällt zusammen |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir fallen zusammen |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr fallt zusammen |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie fallen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich falle zusammen |
| 2. Person Singular | consentias |
du fallest zusammen |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es falle zusammen |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir fallen zusammen |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr fallet zusammen |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie fallen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich fiel zusammen |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du fielst zusammen |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es fiel zusammen |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir fielen zusammen |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr fielt zusammen |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie fielen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich fiele zusammen |
| 2. Person Singular | consentires |
du fielest zusammen |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es fiele zusammen |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir fielen zusammen |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr fielet zusammen |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie fielen zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde zusammenfallen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst zusammenfallen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird zusammenfallen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden zusammenfallen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet zusammenfallen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden zusammenfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich bin zusammengefallen |
| 2. Person Singular | consensisti |
du bist zusammengefallen |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es ist zusammengefallen |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir sind zusammengefallen |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr seid zusammengefallen |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie sind zusammengefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich sei zusammengefallen |
| 2. Person Singular | consenseris |
du seiest zusammengefallen |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es sei zusammengefallen |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir seien zusammengefallen |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr seiet zusammengefallen |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie seien zusammengefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich war zusammengefallen |
| 2. Person Singular | consenseras |
du warst zusammengefallen |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es war zusammengefallen |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir waren zusammengefallen |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr wart zusammengefallen |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie waren zusammengefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich wäre zusammengefallen |
| 2. Person Singular | consensisses |
du wärest zusammengefallen |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es wäre zusammengefallen |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir wären zusammengefallen |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr wäret zusammengefallen |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie wären zusammengefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde zusammengefallen sein |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst zusammengefallen sein |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird zusammengefallen sein |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden zusammengefallen sein |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet zusammengefallen sein |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden zusammengefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
zusammenfallen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
zusammengefallen sein |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
zusammenfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
falle zusammen; fall zusammen! |
| 2. Person Plural | consentite |
fallt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Zusammenfallen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Zusammenfallens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Zusammenfallen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Zusammenfallen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Zusammenfallen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Zusammenfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich wirke zusammen |
| 2. Person Singular | consentis |
du wirkst zusammen |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es wirkt zusammen |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir wirken zusammen |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr wirkt zusammen |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie wirken zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich wirke zusammen |
| 2. Person Singular | consentias |
du wirkest zusammen |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es wirke zusammen |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir wirken zusammen |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr wirket zusammen |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie wirken zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich wirkte zusammen |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du wirktest zusammen |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es wirkte zusammen |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir wirkten zusammen |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr wirktet zusammen |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie wirkten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich wirkte zusammen |
| 2. Person Singular | consentires |
du wirktest zusammen |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es wirkte zusammen |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir wirkten zusammen |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr wirktet zusammen |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie wirkten zusammen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde zusammenwirken |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst zusammenwirken |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird zusammenwirken |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden zusammenwirken |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet zusammenwirken |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden zusammenwirken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe zusammengewirkt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast zusammengewirkt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat zusammengewirkt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben zusammengewirkt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt zusammengewirkt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben zusammengewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe zusammengewirkt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest zusammengewirkt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe zusammengewirkt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben zusammengewirkt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet zusammengewirkt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben zusammengewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte zusammengewirkt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest zusammengewirkt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte zusammengewirkt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten zusammengewirkt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet zusammengewirkt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten zusammengewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte zusammengewirkt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest zusammengewirkt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte zusammengewirkt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten zusammengewirkt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet zusammengewirkt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten zusammengewirkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde zusammengewirkt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst zusammengewirkt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird zusammengewirkt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden zusammengewirkt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet zusammengewirkt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden zusammengewirkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
zusammenwirken |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
zusammengewirkt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
zusammenwirken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
wirke zusammen; wirk zusammen! |
| 2. Person Plural | consentite |
wirkt zusammen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Zusammenwirken |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Zusammenwirkens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Zusammenwirken |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Zusammenwirken |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Zusammenwirken |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Zusammenwirken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentio |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | consentis |
du stimmst zu |
| 3. Person Singular | consentit |
er/sie/es stimmt zu |
| 1. Person Plural | consentimus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | consentitis |
ihr stimmt zu |
| 3. Person Plural | consentiunt |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentior |
|
| 2. Person Singular | consentiris consentire |
|
| 3. Person Singular | consentitur |
|
| 1. Person Plural | consentimur |
|
| 2. Person Plural | consentimini |
|
| 3. Person Plural | consentiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam |
ich stimme zu |
| 2. Person Singular | consentias |
du stimmest zu |
| 3. Person Singular | consentiat |
er/sie/es stimme zu |
| 1. Person Plural | consentiamus |
wir stimmen zu |
| 2. Person Plural | consentiatis |
ihr stimmet zu |
| 3. Person Plural | consentiant |
sie stimmen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar |
|
| 2. Person Singular | consentiaris consentiare |
|
| 3. Person Singular | consentiatur |
|
| 1. Person Plural | consentiamur |
|
| 2. Person Plural | consentiamini |
|
| 3. Person Plural | consentiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebam consentbam |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | consentiebas consentbas |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | consentiebat consentbat |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | consentiebamus consentbamus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | consentiebatis consentbatis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | consentiebant consentbant |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiebar |
|
| 2. Person Singular | consentiebaris consentiebare |
|
| 3. Person Singular | consentiebatur |
|
| 1. Person Plural | consentiebamur |
|
| 2. Person Plural | consentiebamini |
|
| 3. Person Plural | consentiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentirem |
ich stimmte zu |
| 2. Person Singular | consentires |
du stimmtest zu |
| 3. Person Singular | consentiret |
er/sie/es stimmte zu |
| 1. Person Plural | consentiremus |
wir stimmten zu |
| 2. Person Plural | consentiretis |
ihr stimmtet zu |
| 3. Person Plural | consentirent |
sie stimmten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentirer |
|
| 2. Person Singular | consentireris consentirere |
|
| 3. Person Singular | consentiretur |
|
| 1. Person Plural | consentiremur |
|
| 2. Person Plural | consentiremini |
|
| 3. Person Plural | consentirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consentiam consentibo |
ich werde zustimmen |
| 2. Person Singular | consenties consentibis |
du wirst zustimmen |
| 3. Person Singular | consentiet consentibit |
er/sie/es wird zustimmen |
| 1. Person Plural | consentiemus consentibimus |
wir werden zustimmen |
| 2. Person Plural | consentietis consentibitis |
ihr werdet zustimmen |
| 3. Person Plural | consentient consentibunt |
sie werden zustimmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consentiar consentibor |
|
| 2. Person Singular | consentieris consentiere consentiberis |
|
| 3. Person Singular | consentietur consentiberit |
|
| 1. Person Plural | consentiemur consentibimur |
|
| 2. Person Plural | consentiemini consentibimini |
|
| 3. Person Plural | consentientur consentibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensi |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | consensisti |
du hast zugestimmt |
| 3. Person Singular | consensit |
er/sie/es hat zugestimmt |
| 1. Person Plural | consensimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | consensistis |
ihr habt zugestimmt |
| 3. Person Plural | consenserunt consensere |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sum |
|
| 2. Person Singular | consensus es |
|
| 3. Person Singular | consensus est |
|
| 1. Person Plural | consensi sumus |
|
| 2. Person Plural | consensi estis |
|
| 3. Person Plural | consensi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenserim |
ich habe zugestimmt |
| 2. Person Singular | consenseris |
du habest zugestimmt |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es habe zugestimmt |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir haben zugestimmt |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr habet zugestimmt |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie haben zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus sim |
|
| 2. Person Singular | consensus sis |
|
| 3. Person Singular | consensus sit |
|
| 1. Person Plural | consensi simus |
|
| 2. Person Plural | consensi sitis |
|
| 3. Person Plural | consensi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consenseram |
ich hatte zugestimmt |
| 2. Person Singular | consenseras |
du hattest zugestimmt |
| 3. Person Singular | consenserat |
er/sie/es hatte zugestimmt |
| 1. Person Plural | consenseramus |
wir hatten zugestimmt |
| 2. Person Plural | consenseratis |
ihr hattet zugestimmt |
| 3. Person Plural | consenserant |
sie hatten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus eram |
|
| 2. Person Singular | consensus eras |
|
| 3. Person Singular | consensus erat |
|
| 1. Person Plural | consensi eramus |
|
| 2. Person Plural | consensi eratis |
|
| 3. Person Plural | consensi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensissem |
ich hätte zugestimmt |
| 2. Person Singular | consensisses |
du hättest zugestimmt |
| 3. Person Singular | consensisset |
er/sie/es hätte zugestimmt |
| 1. Person Plural | consensissemus |
wir hätten zugestimmt |
| 2. Person Plural | consensissetis |
ihr hättet zugestimmt |
| 3. Person Plural | consensissent |
sie hätten zugestimmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus essem |
|
| 2. Person Singular | consensus esses |
|
| 3. Person Singular | consensus esset |
|
| 1. Person Plural | consensi essemus |
|
| 2. Person Plural | consensi essetis |
|
| 3. Person Plural | consensi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consensero |
ich werde zugestimmt haben |
| 2. Person Singular | consenseris |
du wirst zugestimmt haben |
| 3. Person Singular | consenserit |
er/sie/es wird zugestimmt haben |
| 1. Person Plural | consenserimus |
wir werden zugestimmt haben |
| 2. Person Plural | consenseritis |
ihr werdet zugestimmt haben |
| 3. Person Plural | consenserint |
sie werden zugestimmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consensus ero |
|
| 2. Person Singular | consensus eris |
|
| 3. Person Singular | consensus erit |
|
| 1. Person Plural | consensi erimus |
|
| 2. Person Plural | consensi eritis |
|
| 3. Person Plural | consensi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentire |
zustimmen |
| Vorzeitigkeit | consensisse |
zugestimmt haben |
| Nachzeitigkeit | consensurum esse |
zustimmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consentiri consentirier |
|
| Vorzeitigkeit | consensum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consensum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consenti |
stimme zu; stimm zu! |
| 2. Person Plural | consentite |
stimmt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consentito |
| 3. Person Singular | consentito |
| 2. Person Plural | consentitote |
| 3. Person Plural | consentiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consentire |
das Zustimmen |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
des Zustimmens |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
dem Zustimmen |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
das Zustimmen |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
durch das Zustimmen |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
Zustimmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiendus consentiundus |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
| Genitiv | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentiendi consentiundi |
| Dativ | consentiendo consentiundo |
consentiendae consentiundae |
consentiendo consentiundo |
| Akkusativ | consentiendum consentiundum |
consentiendam consentiundam |
consentiendum consentiundum |
| Ablativ | consentiendo consentiundo |
consentienda consentiunda |
consentiendo consentiundo |
| Vokativ | consentiende consentiunde |
consentienda consentiunda |
consentiendum consentiundum |
Plural
| Nominativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
| Genitiv | consentiendorum consentiundorum |
consentiendarum consentiundarum |
consentiendorum consentiundorum |
| Dativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Akkusativ | consentiendos consentiundos |
consentiendas consentiundas |
consentienda consentiunda |
| Ablativ | consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
consentiendis consentiundis |
| Vokativ | consentiendi consentiundi |
consentiendae consentiundae |
consentienda consentiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
| Genitiv | consentientis |
consentientis |
consentientis |
| Dativ | consentienti |
consentienti |
consentienti |
| Akkusativ | consentientem |
consentientem |
consentiens |
| Ablativ | consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
consentienti consentiente |
| Vokativ | consentiens |
consentiens |
consentiens |
Plural
| Nominativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Genitiv | consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
consentientium consentientum |
| Dativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Akkusativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
| Ablativ | consentientibus |
consentientibus |
consentientibus |
| Vokativ | consentientes |
consentientes |
consentientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensus |
consensa |
consensum |
| Genitiv | consensi |
consensae |
consensi |
| Dativ | consenso |
consensae |
consenso |
| Akkusativ | consensum |
consensam |
consensum |
| Ablativ | consenso |
consensa |
consenso |
| Vokativ | consense |
consensa |
consensum |
Plural
| Nominativ | consensi |
consensae |
consensa |
| Genitiv | consensorum |
consensarum |
consensorum |
| Dativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Akkusativ | consensos |
consensas |
consensa |
| Ablativ | consensis |
consensis |
consensis |
| Vokativ | consensi |
consensae |
consensa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consensurus |
consensura |
consensurum |
| Genitiv | consensuri |
consensurae |
consensuri |
| Dativ | consensuro |
consensurae |
consensuro |
| Akkusativ | consensurum |
consensuram |
consensurum |
| Ablativ | consensuro |
consensura |
consensuro |
| Vokativ | consensure |
consensura |
consensurum |
Plural
| Nominativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
| Genitiv | consensurorum |
consensurarum |
consensurorum |
| Dativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Akkusativ | consensuros |
consensuras |
consensura |
| Ablativ | consensuris |
consensuris |
consensuris |
| Vokativ | consensuri |
consensurae |
consensura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consensum |
consensu |