Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von consepire (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort conseptus auch noch Formen von: conseptus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| consepire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | einhegen einschließen, umzäunen mit einer Mauer/einem Zaun/einer Hecke umgeben |
| conseptus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von einhegen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepio |
ich hege ein |
| 2. Person Singular | consepis |
du hegst ein |
| 3. Person Singular | consepit |
er/sie/es hegt ein |
| 1. Person Plural | consepimus |
wir hegen ein |
| 2. Person Plural | consepitis |
ihr hegt ein |
| 3. Person Plural | consepiunt |
sie hegen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepior |
ich werde eingehegt |
| 2. Person Singular | consepiris consepire |
du wirst eingehegt |
| 3. Person Singular | consepitur |
er/sie/es wird eingehegt |
| 1. Person Plural | consepimur |
wir werden eingehegt |
| 2. Person Plural | consepimini |
ihr werdet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepiuntur |
sie werden eingehegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam |
ich hege ein |
| 2. Person Singular | consepias |
du hegest ein |
| 3. Person Singular | consepiat |
er/sie/es hege ein |
| 1. Person Plural | consepiamus |
wir hegen ein |
| 2. Person Plural | consepiatis |
ihr heget ein |
| 3. Person Plural | consepiant |
sie hegen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar |
ich werde eingehegt |
| 2. Person Singular | consepiaris consepiare |
du werdest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepiatur |
er/sie/es werde eingehegt |
| 1. Person Plural | consepiamur |
wir werden eingehegt |
| 2. Person Plural | consepiamini |
ihr werdet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepiantur |
sie werden eingehegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebam consepbam |
ich hegte ein |
| 2. Person Singular | consepiebas consepbas |
du hegtest ein |
| 3. Person Singular | consepiebat consepbat |
er/sie/es hegte ein |
| 1. Person Plural | consepiebamus consepbamus |
wir hegten ein |
| 2. Person Plural | consepiebatis consepbatis |
ihr hegtet ein |
| 3. Person Plural | consepiebant consepbant |
sie hegten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebar |
ich wurde eingehegt |
| 2. Person Singular | consepiebaris consepiebare |
du wurdest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepiebatur |
er/sie/es wurde eingehegt |
| 1. Person Plural | consepiebamur |
wir wurden eingehegt |
| 2. Person Plural | consepiebamini |
ihr wurdet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepiebantur |
sie wurden eingehegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepirem |
ich hegte ein |
| 2. Person Singular | consepires |
du hegtest ein |
| 3. Person Singular | consepiret |
er/sie/es hegte ein |
| 1. Person Plural | consepiremus |
wir hegten ein |
| 2. Person Plural | consepiretis |
ihr hegtet ein |
| 3. Person Plural | consepirent |
sie hegten ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepirer |
ich würde eingehegt |
| 2. Person Singular | consepireris consepirere |
du würdest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepiretur |
er/sie/es würde eingehegt |
| 1. Person Plural | consepiremur |
wir würden eingehegt |
| 2. Person Plural | consepiremini |
ihr würdet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepirentur |
sie würden eingehegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam consepibo |
ich werde einhegen |
| 2. Person Singular | consepies consepibis |
du wirst einhegen |
| 3. Person Singular | consepiet consepibit |
er/sie/es wird einhegen |
| 1. Person Plural | consepiemus consepibimus |
wir werden einhegen |
| 2. Person Plural | consepietis consepibitis |
ihr werdet einhegen |
| 3. Person Plural | consepient consepibunt |
sie werden einhegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar consepibor |
ich werde eingehegt werden |
| 2. Person Singular | consepieris consepiere consepiberis |
du wirst eingehegt werden |
| 3. Person Singular | consepietur consepiberit |
er/sie/es wird eingehegt werden |
| 1. Person Plural | consepiemur consepibimur |
wir werden eingehegt werden |
| 2. Person Plural | consepiemini consepibimini |
ihr werdet eingehegt werden |
| 3. Person Plural | consepientur consepibuntur |
sie werden eingehegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsi |
ich habe eingehegt |
| 2. Person Singular | consepsisti |
du hast eingehegt |
| 3. Person Singular | consepsit |
er/sie/es hat eingehegt |
| 1. Person Plural | consepsimus |
wir haben eingehegt |
| 2. Person Plural | consepsistis |
ihr habt eingehegt |
| 3. Person Plural | consepserunt consepsere |
sie haben eingehegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sum |
ich bin eingehegt worden |
| 2. Person Singular | conseptus es |
du bist eingehegt worden |
| 3. Person Singular | conseptus est |
er/sie/es ist eingehegt worden |
| 1. Person Plural | consepti sumus |
wir sind eingehegt worden |
| 2. Person Plural | consepti estis |
ihr seid eingehegt worden |
| 3. Person Plural | consepti sunt |
sie sind eingehegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepserim |
ich habe eingehegt |
| 2. Person Singular | consepseris |
du habest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepserit |
er/sie/es habe eingehegt |
| 1. Person Plural | consepserimus |
wir haben eingehegt |
| 2. Person Plural | consepseritis |
ihr habet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepserint |
sie haben eingehegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sim |
ich sei eingehegt worden |
| 2. Person Singular | conseptus sis |
du seiest eingehegt worden |
| 3. Person Singular | conseptus sit |
er/sie/es sei eingehegt worden |
| 1. Person Plural | consepti simus |
wir seien eingehegt worden |
| 2. Person Plural | consepti sitis |
ihr seiet eingehegt worden |
| 3. Person Plural | consepti sint |
sie seien eingehegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepseram |
ich hatte eingehegt |
| 2. Person Singular | consepseras |
du hattest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepserat |
er/sie/es hatte eingehegt |
| 1. Person Plural | consepseramus |
wir hatten eingehegt |
| 2. Person Plural | consepseratis |
ihr hattet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepserant |
sie hatten eingehegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus eram |
ich war eingehegt worden |
| 2. Person Singular | conseptus eras |
du warst eingehegt worden |
| 3. Person Singular | conseptus erat |
er/sie/es war eingehegt worden |
| 1. Person Plural | consepti eramus |
wir waren eingehegt worden |
| 2. Person Plural | consepti eratis |
ihr wart eingehegt worden |
| 3. Person Plural | consepti erant |
sie waren eingehegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsissem |
ich hätte eingehegt |
| 2. Person Singular | consepsisses |
du hättest eingehegt |
| 3. Person Singular | consepsisset |
er/sie/es hätte eingehegt |
| 1. Person Plural | consepsissemus |
wir hätten eingehegt |
| 2. Person Plural | consepsissetis |
ihr hättet eingehegt |
| 3. Person Plural | consepsissent |
sie hätten eingehegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus essem |
ich wäre eingehegt worden |
| 2. Person Singular | conseptus esses |
du wärest eingehegt worden |
| 3. Person Singular | conseptus esset |
er/sie/es wäre eingehegt worden |
| 1. Person Plural | consepti essemus |
wir wären eingehegt worden |
| 2. Person Plural | consepti essetis |
ihr wäret eingehegt worden |
| 3. Person Plural | consepti essent |
sie wären eingehegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsero |
ich werde eingehegt haben |
| 2. Person Singular | consepseris |
du wirst eingehegt haben |
| 3. Person Singular | consepserit |
er/sie/es wird eingehegt haben |
| 1. Person Plural | consepserimus |
wir werden eingehegt haben |
| 2. Person Plural | consepseritis |
ihr werdet eingehegt haben |
| 3. Person Plural | consepserint |
sie werden eingehegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus ero |
ich werde eingehegt worden sein |
| 2. Person Singular | conseptus eris |
du wirst eingehegt worden sein |
| 3. Person Singular | conseptus erit |
er/sie/es wird eingehegt worden sein |
| 1. Person Plural | consepti erimus |
wir werden eingehegt worden sein |
| 2. Person Plural | consepti eritis |
ihr werdet eingehegt worden sein |
| 3. Person Plural | consepti erunt |
sie werden eingehegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepire |
einhegen |
| Vorzeitigkeit | consepsisse |
eingehegt haben |
| Nachzeitigkeit | consepturum esse |
einhegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepiri consepirier |
eingehegt werden |
| Vorzeitigkeit | conseptum esse |
eingehegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conseptum iri |
künftig eingehegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consepi |
hege ein; heg ein! |
| 2. Person Plural | consepite |
hegt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consepito |
| 3. Person Singular | consepito |
| 2. Person Plural | consepitote |
| 3. Person Plural | consepiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consepire |
das Einhegen |
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
des Einhegens |
| Dativ | consepiendo consepiundo |
dem Einhegen |
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
das Einhegen |
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
durch das Einhegen |
| Vokativ | consepiende consepiunde |
Einhegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiendus consepiundus |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepiendi consepiundi |
| Dativ | consepiendo consepiundo |
consepiendae consepiundae |
consepiendo consepiundo |
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
consepiendam consepiundam |
consepiendum consepiundum |
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
consepienda consepiunda |
consepiendo consepiundo |
| Vokativ | consepiende consepiunde |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
Plural
| Nominativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
| Genitiv | consepiendorum consepiundorum |
consepiendarum consepiundarum |
consepiendorum consepiundorum |
| Dativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Akkusativ | consepiendos consepiundos |
consepiendas consepiundas |
consepienda consepiunda |
| Ablativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Vokativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
| Genitiv | consepientis |
consepientis |
consepientis |
| Dativ | consepienti |
consepienti |
consepienti |
| Akkusativ | consepientem |
consepientem |
consepiens |
| Ablativ | consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
| Vokativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
Plural
| Nominativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Genitiv | consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
| Dativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Akkusativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Ablativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Vokativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conseptus |
consepta |
conseptum |
| Genitiv | consepti |
conseptae |
consepti |
| Dativ | consepto |
conseptae |
consepto |
| Akkusativ | conseptum |
conseptam |
conseptum |
| Ablativ | consepto |
consepta |
consepto |
| Vokativ | consepte |
consepta |
conseptum |
Plural
| Nominativ | consepti |
conseptae |
consepta |
| Genitiv | conseptorum |
conseptarum |
conseptorum |
| Dativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Akkusativ | conseptos |
conseptas |
consepta |
| Ablativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Vokativ | consepti |
conseptae |
consepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepturus |
conseptura |
consepturum |
| Genitiv | consepturi |
consepturae |
consepturi |
| Dativ | consepturo |
consepturae |
consepturo |
| Akkusativ | consepturum |
consepturam |
consepturum |
| Ablativ | consepturo |
conseptura |
consepturo |
| Vokativ | consepture |
conseptura |
consepturum |
Plural
| Nominativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
| Genitiv | consepturorum |
consepturarum |
consepturorum |
| Dativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Akkusativ | consepturos |
consepturas |
conseptura |
| Ablativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Vokativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conseptum |
conseptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepio |
|
| 2. Person Singular | consepis |
|
| 3. Person Singular | consepit |
|
| 1. Person Plural | consepimus |
|
| 2. Person Plural | consepitis |
|
| 3. Person Plural | consepiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepior |
|
| 2. Person Singular | consepiris consepire |
|
| 3. Person Singular | consepitur |
|
| 1. Person Plural | consepimur |
|
| 2. Person Plural | consepimini |
|
| 3. Person Plural | consepiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam |
|
| 2. Person Singular | consepias |
|
| 3. Person Singular | consepiat |
|
| 1. Person Plural | consepiamus |
|
| 2. Person Plural | consepiatis |
|
| 3. Person Plural | consepiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar |
|
| 2. Person Singular | consepiaris consepiare |
|
| 3. Person Singular | consepiatur |
|
| 1. Person Plural | consepiamur |
|
| 2. Person Plural | consepiamini |
|
| 3. Person Plural | consepiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebam consepbam |
|
| 2. Person Singular | consepiebas consepbas |
|
| 3. Person Singular | consepiebat consepbat |
|
| 1. Person Plural | consepiebamus consepbamus |
|
| 2. Person Plural | consepiebatis consepbatis |
|
| 3. Person Plural | consepiebant consepbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebar |
|
| 2. Person Singular | consepiebaris consepiebare |
|
| 3. Person Singular | consepiebatur |
|
| 1. Person Plural | consepiebamur |
|
| 2. Person Plural | consepiebamini |
|
| 3. Person Plural | consepiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepirem |
|
| 2. Person Singular | consepires |
|
| 3. Person Singular | consepiret |
|
| 1. Person Plural | consepiremus |
|
| 2. Person Plural | consepiretis |
|
| 3. Person Plural | consepirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepirer |
|
| 2. Person Singular | consepireris consepirere |
|
| 3. Person Singular | consepiretur |
|
| 1. Person Plural | consepiremur |
|
| 2. Person Plural | consepiremini |
|
| 3. Person Plural | consepirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam consepibo |
|
| 2. Person Singular | consepies consepibis |
|
| 3. Person Singular | consepiet consepibit |
|
| 1. Person Plural | consepiemus consepibimus |
|
| 2. Person Plural | consepietis consepibitis |
|
| 3. Person Plural | consepient consepibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar consepibor |
|
| 2. Person Singular | consepieris consepiere consepiberis |
|
| 3. Person Singular | consepietur consepiberit |
|
| 1. Person Plural | consepiemur consepibimur |
|
| 2. Person Plural | consepiemini consepibimini |
|
| 3. Person Plural | consepientur consepibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsi |
|
| 2. Person Singular | consepsisti |
|
| 3. Person Singular | consepsit |
|
| 1. Person Plural | consepsimus |
|
| 2. Person Plural | consepsistis |
|
| 3. Person Plural | consepserunt consepsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sum |
|
| 2. Person Singular | conseptus es |
|
| 3. Person Singular | conseptus est |
|
| 1. Person Plural | consepti sumus |
|
| 2. Person Plural | consepti estis |
|
| 3. Person Plural | consepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepserim |
|
| 2. Person Singular | consepseris |
|
| 3. Person Singular | consepserit |
|
| 1. Person Plural | consepserimus |
|
| 2. Person Plural | consepseritis |
|
| 3. Person Plural | consepserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sim |
|
| 2. Person Singular | conseptus sis |
|
| 3. Person Singular | conseptus sit |
|
| 1. Person Plural | consepti simus |
|
| 2. Person Plural | consepti sitis |
|
| 3. Person Plural | consepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepseram |
|
| 2. Person Singular | consepseras |
|
| 3. Person Singular | consepserat |
|
| 1. Person Plural | consepseramus |
|
| 2. Person Plural | consepseratis |
|
| 3. Person Plural | consepserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus eram |
|
| 2. Person Singular | conseptus eras |
|
| 3. Person Singular | conseptus erat |
|
| 1. Person Plural | consepti eramus |
|
| 2. Person Plural | consepti eratis |
|
| 3. Person Plural | consepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsissem |
|
| 2. Person Singular | consepsisses |
|
| 3. Person Singular | consepsisset |
|
| 1. Person Plural | consepsissemus |
|
| 2. Person Plural | consepsissetis |
|
| 3. Person Plural | consepsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus essem |
|
| 2. Person Singular | conseptus esses |
|
| 3. Person Singular | conseptus esset |
|
| 1. Person Plural | consepti essemus |
|
| 2. Person Plural | consepti essetis |
|
| 3. Person Plural | consepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsero |
|
| 2. Person Singular | consepseris |
|
| 3. Person Singular | consepserit |
|
| 1. Person Plural | consepserimus |
|
| 2. Person Plural | consepseritis |
|
| 3. Person Plural | consepserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus ero |
|
| 2. Person Singular | conseptus eris |
|
| 3. Person Singular | conseptus erit |
|
| 1. Person Plural | consepti erimus |
|
| 2. Person Plural | consepti eritis |
|
| 3. Person Plural | consepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepire |
|
| Vorzeitigkeit | consepsisse |
|
| Nachzeitigkeit | consepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepiri consepirier |
|
| Vorzeitigkeit | conseptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conseptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consepi |
! |
| 2. Person Plural | consepite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consepito |
| 3. Person Singular | consepito |
| 2. Person Plural | consepitote |
| 3. Person Plural | consepiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consepire |
|
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
|
| Dativ | consepiendo consepiundo |
|
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
|
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
|
| Vokativ | consepiende consepiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiendus consepiundus |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepiendi consepiundi |
| Dativ | consepiendo consepiundo |
consepiendae consepiundae |
consepiendo consepiundo |
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
consepiendam consepiundam |
consepiendum consepiundum |
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
consepienda consepiunda |
consepiendo consepiundo |
| Vokativ | consepiende consepiunde |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
Plural
| Nominativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
| Genitiv | consepiendorum consepiundorum |
consepiendarum consepiundarum |
consepiendorum consepiundorum |
| Dativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Akkusativ | consepiendos consepiundos |
consepiendas consepiundas |
consepienda consepiunda |
| Ablativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Vokativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
| Genitiv | consepientis |
consepientis |
consepientis |
| Dativ | consepienti |
consepienti |
consepienti |
| Akkusativ | consepientem |
consepientem |
consepiens |
| Ablativ | consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
| Vokativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
Plural
| Nominativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Genitiv | consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
| Dativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Akkusativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Ablativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Vokativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conseptus |
consepta |
conseptum |
| Genitiv | consepti |
conseptae |
consepti |
| Dativ | consepto |
conseptae |
consepto |
| Akkusativ | conseptum |
conseptam |
conseptum |
| Ablativ | consepto |
consepta |
consepto |
| Vokativ | consepte |
consepta |
conseptum |
Plural
| Nominativ | consepti |
conseptae |
consepta |
| Genitiv | conseptorum |
conseptarum |
conseptorum |
| Dativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Akkusativ | conseptos |
conseptas |
consepta |
| Ablativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Vokativ | consepti |
conseptae |
consepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepturus |
conseptura |
consepturum |
| Genitiv | consepturi |
consepturae |
consepturi |
| Dativ | consepturo |
consepturae |
consepturo |
| Akkusativ | consepturum |
consepturam |
consepturum |
| Ablativ | consepturo |
conseptura |
consepturo |
| Vokativ | consepture |
conseptura |
consepturum |
Plural
| Nominativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
| Genitiv | consepturorum |
consepturarum |
consepturorum |
| Dativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Akkusativ | consepturos |
consepturas |
conseptura |
| Ablativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Vokativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conseptum |
conseptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepio |
|
| 2. Person Singular | consepis |
|
| 3. Person Singular | consepit |
|
| 1. Person Plural | consepimus |
|
| 2. Person Plural | consepitis |
|
| 3. Person Plural | consepiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepior |
|
| 2. Person Singular | consepiris consepire |
|
| 3. Person Singular | consepitur |
|
| 1. Person Plural | consepimur |
|
| 2. Person Plural | consepimini |
|
| 3. Person Plural | consepiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam |
|
| 2. Person Singular | consepias |
|
| 3. Person Singular | consepiat |
|
| 1. Person Plural | consepiamus |
|
| 2. Person Plural | consepiatis |
|
| 3. Person Plural | consepiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar |
|
| 2. Person Singular | consepiaris consepiare |
|
| 3. Person Singular | consepiatur |
|
| 1. Person Plural | consepiamur |
|
| 2. Person Plural | consepiamini |
|
| 3. Person Plural | consepiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebam consepbam |
|
| 2. Person Singular | consepiebas consepbas |
|
| 3. Person Singular | consepiebat consepbat |
|
| 1. Person Plural | consepiebamus consepbamus |
|
| 2. Person Plural | consepiebatis consepbatis |
|
| 3. Person Plural | consepiebant consepbant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiebar |
|
| 2. Person Singular | consepiebaris consepiebare |
|
| 3. Person Singular | consepiebatur |
|
| 1. Person Plural | consepiebamur |
|
| 2. Person Plural | consepiebamini |
|
| 3. Person Plural | consepiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepirem |
|
| 2. Person Singular | consepires |
|
| 3. Person Singular | consepiret |
|
| 1. Person Plural | consepiremus |
|
| 2. Person Plural | consepiretis |
|
| 3. Person Plural | consepirent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepirer |
|
| 2. Person Singular | consepireris consepirere |
|
| 3. Person Singular | consepiretur |
|
| 1. Person Plural | consepiremur |
|
| 2. Person Plural | consepiremini |
|
| 3. Person Plural | consepirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepiam consepibo |
|
| 2. Person Singular | consepies consepibis |
|
| 3. Person Singular | consepiet consepibit |
|
| 1. Person Plural | consepiemus consepibimus |
|
| 2. Person Plural | consepietis consepibitis |
|
| 3. Person Plural | consepient consepibunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consepiar consepibor |
|
| 2. Person Singular | consepieris consepiere consepiberis |
|
| 3. Person Singular | consepietur consepiberit |
|
| 1. Person Plural | consepiemur consepibimur |
|
| 2. Person Plural | consepiemini consepibimini |
|
| 3. Person Plural | consepientur consepibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsi |
|
| 2. Person Singular | consepsisti |
|
| 3. Person Singular | consepsit |
|
| 1. Person Plural | consepsimus |
|
| 2. Person Plural | consepsistis |
|
| 3. Person Plural | consepserunt consepsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sum |
|
| 2. Person Singular | conseptus es |
|
| 3. Person Singular | conseptus est |
|
| 1. Person Plural | consepti sumus |
|
| 2. Person Plural | consepti estis |
|
| 3. Person Plural | consepti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepserim |
|
| 2. Person Singular | consepseris |
|
| 3. Person Singular | consepserit |
|
| 1. Person Plural | consepserimus |
|
| 2. Person Plural | consepseritis |
|
| 3. Person Plural | consepserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus sim |
|
| 2. Person Singular | conseptus sis |
|
| 3. Person Singular | conseptus sit |
|
| 1. Person Plural | consepti simus |
|
| 2. Person Plural | consepti sitis |
|
| 3. Person Plural | consepti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepseram |
|
| 2. Person Singular | consepseras |
|
| 3. Person Singular | consepserat |
|
| 1. Person Plural | consepseramus |
|
| 2. Person Plural | consepseratis |
|
| 3. Person Plural | consepserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus eram |
|
| 2. Person Singular | conseptus eras |
|
| 3. Person Singular | conseptus erat |
|
| 1. Person Plural | consepti eramus |
|
| 2. Person Plural | consepti eratis |
|
| 3. Person Plural | consepti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsissem |
|
| 2. Person Singular | consepsisses |
|
| 3. Person Singular | consepsisset |
|
| 1. Person Plural | consepsissemus |
|
| 2. Person Plural | consepsissetis |
|
| 3. Person Plural | consepsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus essem |
|
| 2. Person Singular | conseptus esses |
|
| 3. Person Singular | conseptus esset |
|
| 1. Person Plural | consepti essemus |
|
| 2. Person Plural | consepti essetis |
|
| 3. Person Plural | consepti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consepsero |
|
| 2. Person Singular | consepseris |
|
| 3. Person Singular | consepserit |
|
| 1. Person Plural | consepserimus |
|
| 2. Person Plural | consepseritis |
|
| 3. Person Plural | consepserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseptus ero |
|
| 2. Person Singular | conseptus eris |
|
| 3. Person Singular | conseptus erit |
|
| 1. Person Plural | consepti erimus |
|
| 2. Person Plural | consepti eritis |
|
| 3. Person Plural | consepti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepire |
|
| Vorzeitigkeit | consepsisse |
|
| Nachzeitigkeit | consepturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consepiri consepirier |
|
| Vorzeitigkeit | conseptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conseptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consepi |
! |
| 2. Person Plural | consepite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consepito |
| 3. Person Singular | consepito |
| 2. Person Plural | consepitote |
| 3. Person Plural | consepiunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consepire |
|
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
|
| Dativ | consepiendo consepiundo |
|
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
|
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
|
| Vokativ | consepiende consepiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiendus consepiundus |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
| Genitiv | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepiendi consepiundi |
| Dativ | consepiendo consepiundo |
consepiendae consepiundae |
consepiendo consepiundo |
| Akkusativ | consepiendum consepiundum |
consepiendam consepiundam |
consepiendum consepiundum |
| Ablativ | consepiendo consepiundo |
consepienda consepiunda |
consepiendo consepiundo |
| Vokativ | consepiende consepiunde |
consepienda consepiunda |
consepiendum consepiundum |
Plural
| Nominativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
| Genitiv | consepiendorum consepiundorum |
consepiendarum consepiundarum |
consepiendorum consepiundorum |
| Dativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Akkusativ | consepiendos consepiundos |
consepiendas consepiundas |
consepienda consepiunda |
| Ablativ | consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
consepiendis consepiundis |
| Vokativ | consepiendi consepiundi |
consepiendae consepiundae |
consepienda consepiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
| Genitiv | consepientis |
consepientis |
consepientis |
| Dativ | consepienti |
consepienti |
consepienti |
| Akkusativ | consepientem |
consepientem |
consepiens |
| Ablativ | consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
consepienti consepiente |
| Vokativ | consepiens |
consepiens |
consepiens |
Plural
| Nominativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Genitiv | consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
consepientium consepientum |
| Dativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Akkusativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
| Ablativ | consepientibus |
consepientibus |
consepientibus |
| Vokativ | consepientes |
consepientes |
consepientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conseptus |
consepta |
conseptum |
| Genitiv | consepti |
conseptae |
consepti |
| Dativ | consepto |
conseptae |
consepto |
| Akkusativ | conseptum |
conseptam |
conseptum |
| Ablativ | consepto |
consepta |
consepto |
| Vokativ | consepte |
consepta |
conseptum |
Plural
| Nominativ | consepti |
conseptae |
consepta |
| Genitiv | conseptorum |
conseptarum |
conseptorum |
| Dativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Akkusativ | conseptos |
conseptas |
consepta |
| Ablativ | conseptis |
conseptis |
conseptis |
| Vokativ | consepti |
conseptae |
consepta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consepturus |
conseptura |
consepturum |
| Genitiv | consepturi |
consepturae |
consepturi |
| Dativ | consepturo |
consepturae |
consepturo |
| Akkusativ | consepturum |
consepturam |
consepturum |
| Ablativ | consepturo |
conseptura |
consepturo |
| Vokativ | consepture |
conseptura |
consepturum |
Plural
| Nominativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
| Genitiv | consepturorum |
consepturarum |
consepturorum |
| Dativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Akkusativ | consepturos |
consepturas |
conseptura |
| Ablativ | consepturis |
consepturis |
consepturis |
| Vokativ | consepturi |
consepturae |
conseptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conseptum |
conseptu |