Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
ich beglaubige |
| 2. Person Singular |
consignas
|
du beglaubigst |
| 3. Person Singular |
consignat
|
er/sie/es beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignamus
|
wir beglaubigen |
| 2. Person Plural |
consignatis
|
ihr beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignant
|
sie beglaubigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
ich werde beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
du wirst beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignatur
|
er/sie/es wird beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignamur
|
wir werden beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignamini
|
ihr werdet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignantur
|
sie werden beglaubigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
ich beglaubige |
| 2. Person Singular |
consignes
|
du beglaubigest |
| 3. Person Singular |
consignet
|
er/sie/es beglaubige |
| 1. Person Plural |
consignemus
|
wir beglaubigen |
| 2. Person Plural |
consignetis
|
ihr beglaubiget |
| 3. Person Plural |
consignent
|
sie beglaubigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
ich werde beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
du werdest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignetur
|
er/sie/es werde beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignemur
|
wir werden beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignemini
|
ihr werdet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignentur
|
sie werden beglaubigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
ich beglaubigte |
| 2. Person Singular |
consignabas
|
du beglaubigtest |
| 3. Person Singular |
consignabat
|
er/sie/es beglaubigte |
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
wir beglaubigten |
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
ihr beglaubigtet |
| 3. Person Plural |
consignabant
|
sie beglaubigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
ich wurde beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
du wurdest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
er/sie/es wurde beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
wir wurden beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
ihr wurdet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
sie wurden beglaubigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
ich beglaubigte |
| 2. Person Singular |
consignares
|
du beglaubigtest |
| 3. Person Singular |
consignaret
|
er/sie/es beglaubigte |
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
wir beglaubigten |
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
ihr beglaubigtet |
| 3. Person Plural |
consignarent
|
sie beglaubigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
ich würde beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
du würdest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
er/sie/es würde beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
wir würden beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
ihr würdet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
sie würden beglaubigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
ich werde beglaubigen |
| 2. Person Singular |
consignabis
|
du wirst beglaubigen |
| 3. Person Singular |
consignabit
|
er/sie/es wird beglaubigen |
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
wir werden beglaubigen |
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
ihr werdet beglaubigen |
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
sie werden beglaubigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
ich werde beglaubigt werden |
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
du wirst beglaubigt werden |
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
er/sie/es wird beglaubigt werden |
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
wir werden beglaubigt werden |
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
ihr werdet beglaubigt werden |
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
sie werden beglaubigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
ich habe beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
du hast beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignavit
|
er/sie/es hat beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
wir haben beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
ihr habt beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
sie haben beglaubigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
ich bin beglaubigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
du bist beglaubigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
er/sie/es ist beglaubigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
wir sind beglaubigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
ihr seid beglaubigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
sie sind beglaubigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
ich habe beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du habest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es habe beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir haben beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr habet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie haben beglaubigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
ich sei beglaubigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
du seiest beglaubigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
er/sie/es sei beglaubigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
wir seien beglaubigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
ihr seiet beglaubigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
sie seien beglaubigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
ich hatte beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
du hattest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
er/sie/es hatte beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
wir hatten beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
ihr hattet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
sie hatten beglaubigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
ich war beglaubigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
du warst beglaubigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
er/sie/es war beglaubigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
wir waren beglaubigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
ihr wart beglaubigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
sie waren beglaubigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
ich hätte beglaubigt |
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
du hättest beglaubigt |
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
er/sie/es hätte beglaubigt |
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
wir hätten beglaubigt |
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
ihr hättet beglaubigt |
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
sie hätten beglaubigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
ich wäre beglaubigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
du wärest beglaubigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
er/sie/es wäre beglaubigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
wir wären beglaubigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
ihr wäret beglaubigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
sie wären beglaubigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
ich werde beglaubigt haben |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du wirst beglaubigt haben |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es wird beglaubigt haben |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir werden beglaubigt haben |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr werdet beglaubigt haben |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie werden beglaubigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
ich werde beglaubigt worden sein |
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
du wirst beglaubigt worden sein |
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
er/sie/es wird beglaubigt worden sein |
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
wir werden beglaubigt worden sein |
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
ihr werdet beglaubigt worden sein |
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
sie werden beglaubigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
beglaubigen |
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
beglaubigt haben |
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
beglaubigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
beglaubigt werden |
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
beglaubigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
künftig beglaubigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
beglaubige; beglaubig! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
beglaubigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
das Beglaubigen |
| Genitiv |
consignandi
|
des Beglaubigens |
| Dativ |
consignando
|
dem Beglaubigen |
| Akkusativ |
consignandum
|
das Beglaubigen |
| Ablativ |
consignando
|
durch das Beglaubigen |
| Vokativ |
consignande
|
Beglaubigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
ich besiegle |
| 2. Person Singular |
consignas
|
du besiegelst |
| 3. Person Singular |
consignat
|
er/sie/es besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignamus
|
wir besiegeln |
| 2. Person Plural |
consignatis
|
ihr besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignant
|
sie besiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
ich werde besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
du wirst besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignatur
|
er/sie/es wird besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignamur
|
wir werden besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignamini
|
ihr werdet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignantur
|
sie werden besiegelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
ich besiegle |
| 2. Person Singular |
consignes
|
du besiegelst |
| 3. Person Singular |
consignet
|
er/sie/es besiegle |
| 1. Person Plural |
consignemus
|
wir besiegeln |
| 2. Person Plural |
consignetis
|
ihr besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignent
|
sie besiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
ich werde besiegelt |
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
du werdest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignetur
|
er/sie/es werde besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignemur
|
wir werden besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignemini
|
ihr werdet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignentur
|
sie werden besiegelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
ich besiegelte |
| 2. Person Singular |
consignabas
|
du besiegeltest |
| 3. Person Singular |
consignabat
|
er/sie/es besiegelte |
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
wir besiegelten |
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
ihr besiegeltet |
| 3. Person Plural |
consignabant
|
sie besiegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
ich wurde besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
du wurdest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
er/sie/es wurde besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
wir wurden besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
ihr wurdet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
sie wurden besiegelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
ich besiegelte |
| 2. Person Singular |
consignares
|
du besiegeltest |
| 3. Person Singular |
consignaret
|
er/sie/es besiegelte |
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
wir besiegelten |
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
ihr besiegeltet |
| 3. Person Plural |
consignarent
|
sie besiegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
ich würde besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
du würdest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
er/sie/es würde besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
wir würden besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
ihr würdet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
sie würden besiegelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
ich werde besiegeln |
| 2. Person Singular |
consignabis
|
du wirst besiegeln |
| 3. Person Singular |
consignabit
|
er/sie/es wird besiegeln |
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
wir werden besiegeln |
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
ihr werdet besiegeln |
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
sie werden besiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
ich werde besiegelt werden |
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
du wirst besiegelt werden |
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
er/sie/es wird besiegelt werden |
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
wir werden besiegelt werden |
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
ihr werdet besiegelt werden |
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
sie werden besiegelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
ich habe besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
du hast besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignavit
|
er/sie/es hat besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
wir haben besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
ihr habt besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
sie haben besiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
ich bin besiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
du bist besiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
er/sie/es ist besiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
wir sind besiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
ihr seid besiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
sie sind besiegelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
ich habe besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du habest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es habe besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir haben besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr habet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie haben besiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
ich sei besiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
du seiest besiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
er/sie/es sei besiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
wir seien besiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
ihr seiet besiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
sie seien besiegelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
ich hatte besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
du hattest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
er/sie/es hatte besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
wir hatten besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
ihr hattet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
sie hatten besiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
ich war besiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
du warst besiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
er/sie/es war besiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
wir waren besiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
ihr wart besiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
sie waren besiegelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
ich hätte besiegelt |
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
du hättest besiegelt |
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
er/sie/es hätte besiegelt |
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
wir hätten besiegelt |
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
ihr hättet besiegelt |
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
sie hätten besiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
ich wäre besiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
du wärest besiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
er/sie/es wäre besiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
wir wären besiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
ihr wäret besiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
sie wären besiegelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
ich werde besiegelt haben |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du wirst besiegelt haben |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es wird besiegelt haben |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir werden besiegelt haben |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr werdet besiegelt haben |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie werden besiegelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
ich werde besiegelt worden sein |
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
du wirst besiegelt worden sein |
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
er/sie/es wird besiegelt worden sein |
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
wir werden besiegelt worden sein |
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
ihr werdet besiegelt worden sein |
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
sie werden besiegelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
besiegeln |
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
besiegelt haben |
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
besiegeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
besiegelt werden |
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
besiegelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
künftig besiegelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
besiegle! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
besiegelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
das Besiegeln |
| Genitiv |
consignandi
|
des Besiegelnes |
| Dativ |
consignando
|
dem Besiegeln |
| Akkusativ |
consignandum
|
das Besiegeln |
| Ablativ |
consignando
|
durch das Besiegeln |
| Vokativ |
consignande
|
Besiegeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
ich protokolliere |
| 2. Person Singular |
consignas
|
du protokollierst |
| 3. Person Singular |
consignat
|
er/sie/es protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignamus
|
wir protokollieren |
| 2. Person Plural |
consignatis
|
ihr protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignant
|
sie protokollieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
ich werde protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
du wirst protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignatur
|
er/sie/es wird protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignamur
|
wir werden protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignamini
|
ihr werdet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignantur
|
sie werden protokolliert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
ich protokolliere |
| 2. Person Singular |
consignes
|
du protokollierest |
| 3. Person Singular |
consignet
|
er/sie/es protokolliere |
| 1. Person Plural |
consignemus
|
wir protokollieren |
| 2. Person Plural |
consignetis
|
ihr protokollieret |
| 3. Person Plural |
consignent
|
sie protokollieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
ich werde protokolliert |
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
du werdest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignetur
|
er/sie/es werde protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignemur
|
wir werden protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignemini
|
ihr werdet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignentur
|
sie werden protokolliert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
ich protokollierte |
| 2. Person Singular |
consignabas
|
du protokolliertest |
| 3. Person Singular |
consignabat
|
er/sie/es protokollierte |
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
wir protokollierten |
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
ihr protokolliertet |
| 3. Person Plural |
consignabant
|
sie protokollierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
ich wurde protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
du wurdest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
er/sie/es wurde protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
wir wurden protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
ihr wurdet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
sie wurden protokolliert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
ich protokollierte |
| 2. Person Singular |
consignares
|
du protokolliertest |
| 3. Person Singular |
consignaret
|
er/sie/es protokollierte |
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
wir protokollierten |
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
ihr protokolliertet |
| 3. Person Plural |
consignarent
|
sie protokollierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
ich würde protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
du würdest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
er/sie/es würde protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
wir würden protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
ihr würdet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
sie würden protokolliert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
ich werde protokollieren |
| 2. Person Singular |
consignabis
|
du wirst protokollieren |
| 3. Person Singular |
consignabit
|
er/sie/es wird protokollieren |
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
wir werden protokollieren |
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
ihr werdet protokollieren |
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
sie werden protokollieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
ich werde protokolliert werden |
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
du wirst protokolliert werden |
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
er/sie/es wird protokolliert werden |
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
wir werden protokolliert werden |
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
ihr werdet protokolliert werden |
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
sie werden protokolliert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
ich habe protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
du hast protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignavit
|
er/sie/es hat protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
wir haben protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
ihr habt protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
sie haben protokolliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
ich bin protokolliert worden |
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
du bist protokolliert worden |
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
er/sie/es ist protokolliert worden |
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
wir sind protokolliert worden |
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
ihr seid protokolliert worden |
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
sie sind protokolliert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
ich habe protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du habest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es habe protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir haben protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr habet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie haben protokolliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
ich sei protokolliert worden |
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
du seiest protokolliert worden |
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
er/sie/es sei protokolliert worden |
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
wir seien protokolliert worden |
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
ihr seiet protokolliert worden |
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
sie seien protokolliert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
ich hatte protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
du hattest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
er/sie/es hatte protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
wir hatten protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
ihr hattet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
sie hatten protokolliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
ich war protokolliert worden |
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
du warst protokolliert worden |
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
er/sie/es war protokolliert worden |
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
wir waren protokolliert worden |
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
ihr wart protokolliert worden |
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
sie waren protokolliert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
ich hätte protokolliert |
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
du hättest protokolliert |
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
er/sie/es hätte protokolliert |
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
wir hätten protokolliert |
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
ihr hättet protokolliert |
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
sie hätten protokolliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
ich wäre protokolliert worden |
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
du wärest protokolliert worden |
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
er/sie/es wäre protokolliert worden |
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
wir wären protokolliert worden |
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
ihr wäret protokolliert worden |
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
sie wären protokolliert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
ich werde protokolliert haben |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du wirst protokolliert haben |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es wird protokolliert haben |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir werden protokolliert haben |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr werdet protokolliert haben |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie werden protokolliert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
ich werde protokolliert worden sein |
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
du wirst protokolliert worden sein |
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
er/sie/es wird protokolliert worden sein |
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
wir werden protokolliert worden sein |
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
ihr werdet protokolliert worden sein |
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
sie werden protokolliert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
protokollieren |
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
protokolliert haben |
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
protokollieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
protokolliert werden |
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
protokolliert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
künftig protokolliert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
protokolliere; protokollier! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
protokolliert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
das Protokollieren |
| Genitiv |
consignandi
|
des Protokollierens |
| Dativ |
consignando
|
dem Protokollieren |
| Akkusativ |
consignandum
|
das Protokollieren |
| Ablativ |
consignando
|
durch das Protokollieren |
| Vokativ |
consignande
|
Protokollieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
ich unterfertige |
| 2. Person Singular |
consignas
|
du unterfertigst |
| 3. Person Singular |
consignat
|
er/sie/es unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignamus
|
wir unterfertigen |
| 2. Person Plural |
consignatis
|
ihr unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignant
|
sie unterfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
ich werde unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
du wirst unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignatur
|
er/sie/es wird unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignamur
|
wir werden unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignamini
|
ihr werdet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignantur
|
sie werden unterfertigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
ich unterfertige |
| 2. Person Singular |
consignes
|
du unterfertigest |
| 3. Person Singular |
consignet
|
er/sie/es unterfertige |
| 1. Person Plural |
consignemus
|
wir unterfertigen |
| 2. Person Plural |
consignetis
|
ihr unterfertiget |
| 3. Person Plural |
consignent
|
sie unterfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
ich werde unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
du werdest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignetur
|
er/sie/es werde unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignemur
|
wir werden unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignemini
|
ihr werdet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignentur
|
sie werden unterfertigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
ich unterfertigte |
| 2. Person Singular |
consignabas
|
du unterfertigtest |
| 3. Person Singular |
consignabat
|
er/sie/es unterfertigte |
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
wir unterfertigten |
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
ihr unterfertigtet |
| 3. Person Plural |
consignabant
|
sie unterfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
ich wurde unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
du wurdest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
er/sie/es wurde unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
wir wurden unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
ihr wurdet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
sie wurden unterfertigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
ich unterfertigte |
| 2. Person Singular |
consignares
|
du unterfertigtest |
| 3. Person Singular |
consignaret
|
er/sie/es unterfertigte |
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
wir unterfertigten |
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
ihr unterfertigtet |
| 3. Person Plural |
consignarent
|
sie unterfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
ich würde unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
du würdest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
er/sie/es würde unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
wir würden unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
ihr würdet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
sie würden unterfertigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
ich werde unterfertigen |
| 2. Person Singular |
consignabis
|
du wirst unterfertigen |
| 3. Person Singular |
consignabit
|
er/sie/es wird unterfertigen |
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
wir werden unterfertigen |
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
ihr werdet unterfertigen |
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
sie werden unterfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
ich werde unterfertigt werden |
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
du wirst unterfertigt werden |
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
er/sie/es wird unterfertigt werden |
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
wir werden unterfertigt werden |
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
ihr werdet unterfertigt werden |
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
sie werden unterfertigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
ich habe unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
du hast unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignavit
|
er/sie/es hat unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
wir haben unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
ihr habt unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
sie haben unterfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
ich bin unterfertigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
du bist unterfertigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
er/sie/es ist unterfertigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
wir sind unterfertigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
ihr seid unterfertigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
sie sind unterfertigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
ich habe unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du habest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es habe unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir haben unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr habet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie haben unterfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
ich sei unterfertigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
du seiest unterfertigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
er/sie/es sei unterfertigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
wir seien unterfertigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
ihr seiet unterfertigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
sie seien unterfertigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
ich hatte unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
du hattest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
er/sie/es hatte unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
wir hatten unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
ihr hattet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
sie hatten unterfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
ich war unterfertigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
du warst unterfertigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
er/sie/es war unterfertigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
wir waren unterfertigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
ihr wart unterfertigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
sie waren unterfertigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
ich hätte unterfertigt |
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
du hättest unterfertigt |
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
er/sie/es hätte unterfertigt |
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
wir hätten unterfertigt |
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
ihr hättet unterfertigt |
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
sie hätten unterfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
ich wäre unterfertigt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
du wärest unterfertigt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
er/sie/es wäre unterfertigt worden |
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
wir wären unterfertigt worden |
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
ihr wäret unterfertigt worden |
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
sie wären unterfertigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
ich werde unterfertigt haben |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du wirst unterfertigt haben |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es wird unterfertigt haben |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir werden unterfertigt haben |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr werdet unterfertigt haben |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie werden unterfertigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
ich werde unterfertigt worden sein |
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
du wirst unterfertigt worden sein |
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
er/sie/es wird unterfertigt worden sein |
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
wir werden unterfertigt worden sein |
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
ihr werdet unterfertigt worden sein |
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
sie werden unterfertigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
unterfertigen |
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
unterfertigt haben |
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
unterfertigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
unterfertigt werden |
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
unterfertigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
künftig unterfertigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
unterfertige; unterfertig! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
unterfertigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
das Unterfertigen |
| Genitiv |
consignandi
|
des Unterfertigens |
| Dativ |
consignando
|
dem Unterfertigen |
| Akkusativ |
consignandum
|
das Unterfertigen |
| Ablativ |
consignando
|
durch das Unterfertigen |
| Vokativ |
consignande
|
Unterfertigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
|
| 2. Person Singular |
consignas
|
|
| 3. Person Singular |
consignat
|
|
| 1. Person Plural |
consignamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
|
| 3. Person Singular |
consignatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
|
| 2. Person Singular |
consignes
|
|
| 3. Person Singular |
consignet
|
|
| 1. Person Plural |
consignemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
|
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
|
| 3. Person Singular |
consignetur
|
|
| 1. Person Plural |
consignemur
|
|
| 2. Person Plural |
consignemini
|
|
| 3. Person Plural |
consignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
|
| 2. Person Singular |
consignabas
|
|
| 3. Person Singular |
consignabat
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
|
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
|
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
|
| 2. Person Singular |
consignares
|
|
| 3. Person Singular |
consignaret
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consignarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
|
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
|
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
|
| 2. Person Singular |
consignabis
|
|
| 3. Person Singular |
consignabit
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
|
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
|
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consignavit
|
|
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
|
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
|
| Genitiv |
consignandi
|
|
| Dativ |
consignando
|
|
| Akkusativ |
consignandum
|
|
| Ablativ |
consignando
|
|
| Vokativ |
consignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consigno
|
ich versiegle |
| 2. Person Singular |
consignas
|
du versiegelst |
| 3. Person Singular |
consignat
|
er/sie/es versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignamus
|
wir versiegeln |
| 2. Person Plural |
consignatis
|
ihr versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignant
|
sie versiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignor
|
ich werde versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaris consignare
|
du wirst versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignatur
|
er/sie/es wird versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignamur
|
wir werden versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignamini
|
ihr werdet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignantur
|
sie werden versiegelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignem
|
ich versiegle |
| 2. Person Singular |
consignes
|
du versiegelst |
| 3. Person Singular |
consignet
|
er/sie/es versiegle |
| 1. Person Plural |
consignemus
|
wir versiegeln |
| 2. Person Plural |
consignetis
|
ihr versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignent
|
sie versiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consigner
|
ich werde versiegelt |
| 2. Person Singular |
consigneris consignere
|
du werdest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignetur
|
er/sie/es werde versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignemur
|
wir werden versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignemini
|
ihr werdet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignentur
|
sie werden versiegelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabam
|
ich versiegelte |
| 2. Person Singular |
consignabas
|
du versiegeltest |
| 3. Person Singular |
consignabat
|
er/sie/es versiegelte |
| 1. Person Plural |
consignabamus
|
wir versiegelten |
| 2. Person Plural |
consignabatis
|
ihr versiegeltet |
| 3. Person Plural |
consignabant
|
sie versiegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabar
|
ich wurde versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignabaris consignabare
|
du wurdest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignabatur
|
er/sie/es wurde versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignabamur
|
wir wurden versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignabamini
|
ihr wurdet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignabantur
|
sie wurden versiegelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarem
|
ich versiegelte |
| 2. Person Singular |
consignares
|
du versiegeltest |
| 3. Person Singular |
consignaret
|
er/sie/es versiegelte |
| 1. Person Plural |
consignaremus
|
wir versiegelten |
| 2. Person Plural |
consignaretis
|
ihr versiegeltet |
| 3. Person Plural |
consignarent
|
sie versiegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignarer
|
ich würde versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignareris consignarere
|
du würdest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaretur
|
er/sie/es würde versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaremur
|
wir würden versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaremini
|
ihr würdet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignarentur
|
sie würden versiegelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabo
|
ich werde versiegeln |
| 2. Person Singular |
consignabis
|
du wirst versiegeln |
| 3. Person Singular |
consignabit
|
er/sie/es wird versiegeln |
| 1. Person Plural |
consignabimus
|
wir werden versiegeln |
| 2. Person Plural |
consignabitis
|
ihr werdet versiegeln |
| 3. Person Plural |
consignabunt
|
sie werden versiegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignabor
|
ich werde versiegelt werden |
| 2. Person Singular |
consignaberis consignabere
|
du wirst versiegelt werden |
| 3. Person Singular |
consignabitur
|
er/sie/es wird versiegelt werden |
| 1. Person Plural |
consignabimur
|
wir werden versiegelt werden |
| 2. Person Plural |
consignabimini
|
ihr werdet versiegelt werden |
| 3. Person Plural |
consignabuntur
|
sie werden versiegelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavi
|
ich habe versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignavisti
|
du hast versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignavit
|
er/sie/es hat versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignavimus
|
wir haben versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignavistis
|
ihr habt versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverunt consignavere
|
sie haben versiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sum
|
ich bin versiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus es
|
du bist versiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus est
|
er/sie/es ist versiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati sumus
|
wir sind versiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati estis
|
ihr seid versiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sunt
|
sie sind versiegelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaverim
|
ich habe versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du habest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es habe versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir haben versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr habet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie haben versiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus sim
|
ich sei versiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus sis
|
du seiest versiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus sit
|
er/sie/es sei versiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati simus
|
wir seien versiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati sitis
|
ihr seiet versiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati sint
|
sie seien versiegelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignaveram
|
ich hatte versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignaveras
|
du hattest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignaverat
|
er/sie/es hatte versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignaveramus
|
wir hatten versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignaveratis
|
ihr hattet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignaverant
|
sie hatten versiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus eram
|
ich war versiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus eras
|
du warst versiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus erat
|
er/sie/es war versiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati eramus
|
wir waren versiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati eratis
|
ihr wart versiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati erant
|
sie waren versiegelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavissem
|
ich hätte versiegelt |
| 2. Person Singular |
consignavisses
|
du hättest versiegelt |
| 3. Person Singular |
consignavisset
|
er/sie/es hätte versiegelt |
| 1. Person Plural |
consignavissemus
|
wir hätten versiegelt |
| 2. Person Plural |
consignavissetis
|
ihr hättet versiegelt |
| 3. Person Plural |
consignavissent
|
sie hätten versiegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus essem
|
ich wäre versiegelt worden |
| 2. Person Singular |
consignatus esses
|
du wärest versiegelt worden |
| 3. Person Singular |
consignatus esset
|
er/sie/es wäre versiegelt worden |
| 1. Person Plural |
consignati essemus
|
wir wären versiegelt worden |
| 2. Person Plural |
consignati essetis
|
ihr wäret versiegelt worden |
| 3. Person Plural |
consignati essent
|
sie wären versiegelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consignavero
|
ich werde versiegelt haben |
| 2. Person Singular |
consignaveris
|
du wirst versiegelt haben |
| 3. Person Singular |
consignaverit
|
er/sie/es wird versiegelt haben |
| 1. Person Plural |
consignaverimus
|
wir werden versiegelt haben |
| 2. Person Plural |
consignaveritis
|
ihr werdet versiegelt haben |
| 3. Person Plural |
consignaverint
|
sie werden versiegelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consignatus ero
|
ich werde versiegelt worden sein |
| 2. Person Singular |
consignatus eris
|
du wirst versiegelt worden sein |
| 3. Person Singular |
consignatus erit
|
er/sie/es wird versiegelt worden sein |
| 1. Person Plural |
consignati erimus
|
wir werden versiegelt worden sein |
| 2. Person Plural |
consignati eritis
|
ihr werdet versiegelt worden sein |
| 3. Person Plural |
consignati erunt
|
sie werden versiegelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignare
|
versiegeln |
| Vorzeitigkeit |
consignavisse
|
versiegelt haben |
| Nachzeitigkeit |
consignaturum esse
|
versiegeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consignari consignarier
|
versiegelt werden |
| Vorzeitigkeit |
consignatum esse
|
versiegelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consignatum iri
|
künftig versiegelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consigna
|
versiegle! |
| 2. Person Plural |
consignate
|
versiegelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consignato
|
| 3. Person Singular |
consignato
|
| 2. Person Plural |
consignatote
|
| 3. Person Plural |
consignanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consignare
|
das Versiegeln |
| Genitiv |
consignandi
|
des Versiegelnes |
| Dativ |
consignando
|
dem Versiegeln |
| Akkusativ |
consignandum
|
das Versiegeln |
| Ablativ |
consignando
|
durch das Versiegeln |
| Vokativ |
consignande
|
Versiegeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignandus
|
consignanda
|
consignandum
|
| Genitiv |
consignandi
|
consignandae
|
consignandi
|
| Dativ |
consignando
|
consignandae
|
consignando
|
| Akkusativ |
consignandum
|
consignandam
|
consignandum
|
| Ablativ |
consignando
|
consignanda
|
consignando
|
| Vokativ |
consignande
|
consignanda
|
consignandum
|
Plural
| Nominativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
| Genitiv |
consignandorum
|
consignandarum
|
consignandorum
|
| Dativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Akkusativ |
consignandos
|
consignandas
|
consignanda
|
| Ablativ |
consignandis
|
consignandis
|
consignandis
|
| Vokativ |
consignandi
|
consignandae
|
consignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
| Genitiv |
consignantis
|
consignantis
|
consignantis
|
| Dativ |
consignanti
|
consignanti
|
consignanti
|
| Akkusativ |
consignantem
|
consignantem
|
consignans
|
| Ablativ |
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
consignanti consignante
|
| Vokativ |
consignans
|
consignans
|
consignans
|
Plural
| Nominativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Genitiv |
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
consignantium consignantum
|
| Dativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Akkusativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
| Ablativ |
consignantibus
|
consignantibus
|
consignantibus
|
| Vokativ |
consignantes
|
consignantes
|
consignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignatus
|
consignata
|
consignatum
|
| Genitiv |
consignati
|
consignatae
|
consignati
|
| Dativ |
consignato
|
consignatae
|
consignato
|
| Akkusativ |
consignatum
|
consignatam
|
consignatum
|
| Ablativ |
consignato
|
consignata
|
consignato
|
| Vokativ |
consignate
|
consignata
|
consignatum
|
Plural
| Nominativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
| Genitiv |
consignatorum
|
consignatarum
|
consignatorum
|
| Dativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Akkusativ |
consignatos
|
consignatas
|
consignata
|
| Ablativ |
consignatis
|
consignatis
|
consignatis
|
| Vokativ |
consignati
|
consignatae
|
consignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consignaturus
|
consignatura
|
consignaturum
|
| Genitiv |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignaturi
|
| Dativ |
consignaturo
|
consignaturae
|
consignaturo
|
| Akkusativ |
consignaturum
|
consignaturam
|
consignaturum
|
| Ablativ |
consignaturo
|
consignatura
|
consignaturo
|
| Vokativ |
consignature
|
consignatura
|
consignaturum
|
Plural
| Nominativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
| Genitiv |
consignaturorum
|
consignaturarum
|
consignaturorum
|
| Dativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Akkusativ |
consignaturos
|
consignaturas
|
consignatura
|
| Ablativ |
consignaturis
|
consignaturis
|
consignaturis
|
| Vokativ |
consignaturi
|
consignaturae
|
consignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consignatum
|
consignatu
|