authentisch
beglaubigen
besiegeln
bezeugen/beglaubigen
(ein Siegel) anbringen
genau bezeichnen/festlegen
protokollieren
schriftlich
unterfertigen
urkundlich bescheinigen (beglaubigen)
urkundlich niederlegen
versiegeln
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
ich beglaubige
2. Person Singular
consignas
du beglaubigst
3. Person Singular
consignat
er/sie/es beglaubigt
1. Person Plural
consignamus
wir beglaubigen
2. Person Plural
consignatis
ihr beglaubigt
3. Person Plural
consignant
sie beglaubigen
Passiv
1. Person Singular
consignor
ich werde beglaubigt
2. Person Singular
consignaris consignare
du wirst beglaubigt
3. Person Singular
consignatur
er/sie/es wird beglaubigt
1. Person Plural
consignamur
wir werden beglaubigt
2. Person Plural
consignamini
ihr werdet beglaubigt
3. Person Plural
consignantur
sie werden beglaubigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
ich beglaubige
2. Person Singular
consignes
du beglaubigest
3. Person Singular
consignet
er/sie/es beglaubige
1. Person Plural
consignemus
wir beglaubigen
2. Person Plural
consignetis
ihr beglaubiget
3. Person Plural
consignent
sie beglaubigen
Passiv
1. Person Singular
consigner
ich werde beglaubigt
2. Person Singular
consigneris consignere
du werdest beglaubigt
3. Person Singular
consignetur
er/sie/es werde beglaubigt
1. Person Plural
consignemur
wir werden beglaubigt
2. Person Plural
consignemini
ihr werdet beglaubigt
3. Person Plural
consignentur
sie werden beglaubigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
ich beglaubigte
2. Person Singular
consignabas
du beglaubigtest
3. Person Singular
consignabat
er/sie/es beglaubigte
1. Person Plural
consignabamus
wir beglaubigten
2. Person Plural
consignabatis
ihr beglaubigtet
3. Person Plural
consignabant
sie beglaubigten
Passiv
1. Person Singular
consignabar
ich wurde beglaubigt
2. Person Singular
consignabaris consignabare
du wurdest beglaubigt
3. Person Singular
consignabatur
er/sie/es wurde beglaubigt
1. Person Plural
consignabamur
wir wurden beglaubigt
2. Person Plural
consignabamini
ihr wurdet beglaubigt
3. Person Plural
consignabantur
sie wurden beglaubigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
ich beglaubigte
2. Person Singular
consignares
du beglaubigtest
3. Person Singular
consignaret
er/sie/es beglaubigte
1. Person Plural
consignaremus
wir beglaubigten
2. Person Plural
consignaretis
ihr beglaubigtet
3. Person Plural
consignarent
sie beglaubigten
Passiv
1. Person Singular
consignarer
ich würde beglaubigt
2. Person Singular
consignareris consignarere
du würdest beglaubigt
3. Person Singular
consignaretur
er/sie/es würde beglaubigt
1. Person Plural
consignaremur
wir würden beglaubigt
2. Person Plural
consignaremini
ihr würdet beglaubigt
3. Person Plural
consignarentur
sie würden beglaubigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
ich werde beglaubigen
2. Person Singular
consignabis
du wirst beglaubigen
3. Person Singular
consignabit
er/sie/es wird beglaubigen
1. Person Plural
consignabimus
wir werden beglaubigen
2. Person Plural
consignabitis
ihr werdet beglaubigen
3. Person Plural
consignabunt
sie werden beglaubigen
Passiv
1. Person Singular
consignabor
ich werde beglaubigt werden
2. Person Singular
consignaberis consignabere
du wirst beglaubigt werden
3. Person Singular
consignabitur
er/sie/es wird beglaubigt werden
1. Person Plural
consignabimur
wir werden beglaubigt werden
2. Person Plural
consignabimini
ihr werdet beglaubigt werden
3. Person Plural
consignabuntur
sie werden beglaubigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
ich habe beglaubigt
2. Person Singular
consignavisti
du hast beglaubigt
3. Person Singular
consignavit
er/sie/es hat beglaubigt
1. Person Plural
consignavimus
wir haben beglaubigt
2. Person Plural
consignavistis
ihr habt beglaubigt
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
sie haben beglaubigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
ich bin beglaubigt worden
2. Person Singular
consignatus es
du bist beglaubigt worden
3. Person Singular
consignatus est
er/sie/es ist beglaubigt worden
1. Person Plural
consignati sumus
wir sind beglaubigt worden
2. Person Plural
consignati estis
ihr seid beglaubigt worden
3. Person Plural
consignati sunt
sie sind beglaubigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
ich habe beglaubigt
2. Person Singular
consignaveris
du habest beglaubigt
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es habe beglaubigt
1. Person Plural
consignaverimus
wir haben beglaubigt
2. Person Plural
consignaveritis
ihr habet beglaubigt
3. Person Plural
consignaverint
sie haben beglaubigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
ich sei beglaubigt worden
2. Person Singular
consignatus sis
du seiest beglaubigt worden
3. Person Singular
consignatus sit
er/sie/es sei beglaubigt worden
1. Person Plural
consignati simus
wir seien beglaubigt worden
2. Person Plural
consignati sitis
ihr seiet beglaubigt worden
3. Person Plural
consignati sint
sie seien beglaubigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
ich hatte beglaubigt
2. Person Singular
consignaveras
du hattest beglaubigt
3. Person Singular
consignaverat
er/sie/es hatte beglaubigt
1. Person Plural
consignaveramus
wir hatten beglaubigt
2. Person Plural
consignaveratis
ihr hattet beglaubigt
3. Person Plural
consignaverant
sie hatten beglaubigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
ich war beglaubigt worden
2. Person Singular
consignatus eras
du warst beglaubigt worden
3. Person Singular
consignatus erat
er/sie/es war beglaubigt worden
1. Person Plural
consignati eramus
wir waren beglaubigt worden
2. Person Plural
consignati eratis
ihr wart beglaubigt worden
3. Person Plural
consignati erant
sie waren beglaubigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
ich hätte beglaubigt
2. Person Singular
consignavisses
du hättest beglaubigt
3. Person Singular
consignavisset
er/sie/es hätte beglaubigt
1. Person Plural
consignavissemus
wir hätten beglaubigt
2. Person Plural
consignavissetis
ihr hättet beglaubigt
3. Person Plural
consignavissent
sie hätten beglaubigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
ich wäre beglaubigt worden
2. Person Singular
consignatus esses
du wärest beglaubigt worden
3. Person Singular
consignatus esset
er/sie/es wäre beglaubigt worden
1. Person Plural
consignati essemus
wir wären beglaubigt worden
2. Person Plural
consignati essetis
ihr wäret beglaubigt worden
3. Person Plural
consignati essent
sie wären beglaubigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
ich werde beglaubigt haben
2. Person Singular
consignaveris
du wirst beglaubigt haben
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es wird beglaubigt haben
1. Person Plural
consignaverimus
wir werden beglaubigt haben
2. Person Plural
consignaveritis
ihr werdet beglaubigt haben
3. Person Plural
consignaverint
sie werden beglaubigt haben
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
ich werde beglaubigt worden sein
2. Person Singular
consignatus eris
du wirst beglaubigt worden sein
3. Person Singular
consignatus erit
er/sie/es wird beglaubigt worden sein
1. Person Plural
consignati erimus
wir werden beglaubigt worden sein
2. Person Plural
consignati eritis
ihr werdet beglaubigt worden sein
3. Person Plural
consignati erunt
sie werden beglaubigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
beglaubigen
Vorzeitigkeit
consignavisse
beglaubigt haben
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
beglaubigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
beglaubigt werden
Vorzeitigkeit
consignatum esse
beglaubigt worden sein
Nachzeitigkeit
consignatum iri
künftig beglaubigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
beglaubige; beglaubig!
2. Person Plural
consignate
beglaubigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
das Beglaubigen
Genitiv
consignandi
des Beglaubigens
Dativ
consignando
dem Beglaubigen
Akkusativ
consignandum
das Beglaubigen
Ablativ
consignando
durch das Beglaubigen
Vokativ
consignande
Beglaubigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
ich besiegle
2. Person Singular
consignas
du besiegelst
3. Person Singular
consignat
er/sie/es besiegelt
1. Person Plural
consignamus
wir besiegeln
2. Person Plural
consignatis
ihr besiegelt
3. Person Plural
consignant
sie besiegeln
Passiv
1. Person Singular
consignor
ich werde besiegelt
2. Person Singular
consignaris consignare
du wirst besiegelt
3. Person Singular
consignatur
er/sie/es wird besiegelt
1. Person Plural
consignamur
wir werden besiegelt
2. Person Plural
consignamini
ihr werdet besiegelt
3. Person Plural
consignantur
sie werden besiegelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
ich besiegle
2. Person Singular
consignes
du besiegelst
3. Person Singular
consignet
er/sie/es besiegle
1. Person Plural
consignemus
wir besiegeln
2. Person Plural
consignetis
ihr besiegelt
3. Person Plural
consignent
sie besiegeln
Passiv
1. Person Singular
consigner
ich werde besiegelt
2. Person Singular
consigneris consignere
du werdest besiegelt
3. Person Singular
consignetur
er/sie/es werde besiegelt
1. Person Plural
consignemur
wir werden besiegelt
2. Person Plural
consignemini
ihr werdet besiegelt
3. Person Plural
consignentur
sie werden besiegelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
ich besiegelte
2. Person Singular
consignabas
du besiegeltest
3. Person Singular
consignabat
er/sie/es besiegelte
1. Person Plural
consignabamus
wir besiegelten
2. Person Plural
consignabatis
ihr besiegeltet
3. Person Plural
consignabant
sie besiegelten
Passiv
1. Person Singular
consignabar
ich wurde besiegelt
2. Person Singular
consignabaris consignabare
du wurdest besiegelt
3. Person Singular
consignabatur
er/sie/es wurde besiegelt
1. Person Plural
consignabamur
wir wurden besiegelt
2. Person Plural
consignabamini
ihr wurdet besiegelt
3. Person Plural
consignabantur
sie wurden besiegelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
ich besiegelte
2. Person Singular
consignares
du besiegeltest
3. Person Singular
consignaret
er/sie/es besiegelte
1. Person Plural
consignaremus
wir besiegelten
2. Person Plural
consignaretis
ihr besiegeltet
3. Person Plural
consignarent
sie besiegelten
Passiv
1. Person Singular
consignarer
ich würde besiegelt
2. Person Singular
consignareris consignarere
du würdest besiegelt
3. Person Singular
consignaretur
er/sie/es würde besiegelt
1. Person Plural
consignaremur
wir würden besiegelt
2. Person Plural
consignaremini
ihr würdet besiegelt
3. Person Plural
consignarentur
sie würden besiegelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
ich werde besiegeln
2. Person Singular
consignabis
du wirst besiegeln
3. Person Singular
consignabit
er/sie/es wird besiegeln
1. Person Plural
consignabimus
wir werden besiegeln
2. Person Plural
consignabitis
ihr werdet besiegeln
3. Person Plural
consignabunt
sie werden besiegeln
Passiv
1. Person Singular
consignabor
ich werde besiegelt werden
2. Person Singular
consignaberis consignabere
du wirst besiegelt werden
3. Person Singular
consignabitur
er/sie/es wird besiegelt werden
1. Person Plural
consignabimur
wir werden besiegelt werden
2. Person Plural
consignabimini
ihr werdet besiegelt werden
3. Person Plural
consignabuntur
sie werden besiegelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
ich habe besiegelt
2. Person Singular
consignavisti
du hast besiegelt
3. Person Singular
consignavit
er/sie/es hat besiegelt
1. Person Plural
consignavimus
wir haben besiegelt
2. Person Plural
consignavistis
ihr habt besiegelt
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
sie haben besiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
ich bin besiegelt worden
2. Person Singular
consignatus es
du bist besiegelt worden
3. Person Singular
consignatus est
er/sie/es ist besiegelt worden
1. Person Plural
consignati sumus
wir sind besiegelt worden
2. Person Plural
consignati estis
ihr seid besiegelt worden
3. Person Plural
consignati sunt
sie sind besiegelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
ich habe besiegelt
2. Person Singular
consignaveris
du habest besiegelt
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es habe besiegelt
1. Person Plural
consignaverimus
wir haben besiegelt
2. Person Plural
consignaveritis
ihr habet besiegelt
3. Person Plural
consignaverint
sie haben besiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
ich sei besiegelt worden
2. Person Singular
consignatus sis
du seiest besiegelt worden
3. Person Singular
consignatus sit
er/sie/es sei besiegelt worden
1. Person Plural
consignati simus
wir seien besiegelt worden
2. Person Plural
consignati sitis
ihr seiet besiegelt worden
3. Person Plural
consignati sint
sie seien besiegelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
ich hatte besiegelt
2. Person Singular
consignaveras
du hattest besiegelt
3. Person Singular
consignaverat
er/sie/es hatte besiegelt
1. Person Plural
consignaveramus
wir hatten besiegelt
2. Person Plural
consignaveratis
ihr hattet besiegelt
3. Person Plural
consignaverant
sie hatten besiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
ich war besiegelt worden
2. Person Singular
consignatus eras
du warst besiegelt worden
3. Person Singular
consignatus erat
er/sie/es war besiegelt worden
1. Person Plural
consignati eramus
wir waren besiegelt worden
2. Person Plural
consignati eratis
ihr wart besiegelt worden
3. Person Plural
consignati erant
sie waren besiegelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
ich hätte besiegelt
2. Person Singular
consignavisses
du hättest besiegelt
3. Person Singular
consignavisset
er/sie/es hätte besiegelt
1. Person Plural
consignavissemus
wir hätten besiegelt
2. Person Plural
consignavissetis
ihr hättet besiegelt
3. Person Plural
consignavissent
sie hätten besiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
ich wäre besiegelt worden
2. Person Singular
consignatus esses
du wärest besiegelt worden
3. Person Singular
consignatus esset
er/sie/es wäre besiegelt worden
1. Person Plural
consignati essemus
wir wären besiegelt worden
2. Person Plural
consignati essetis
ihr wäret besiegelt worden
3. Person Plural
consignati essent
sie wären besiegelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
ich werde besiegelt haben
2. Person Singular
consignaveris
du wirst besiegelt haben
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es wird besiegelt haben
1. Person Plural
consignaverimus
wir werden besiegelt haben
2. Person Plural
consignaveritis
ihr werdet besiegelt haben
3. Person Plural
consignaverint
sie werden besiegelt haben
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
ich werde besiegelt worden sein
2. Person Singular
consignatus eris
du wirst besiegelt worden sein
3. Person Singular
consignatus erit
er/sie/es wird besiegelt worden sein
1. Person Plural
consignati erimus
wir werden besiegelt worden sein
2. Person Plural
consignati eritis
ihr werdet besiegelt worden sein
3. Person Plural
consignati erunt
sie werden besiegelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
besiegeln
Vorzeitigkeit
consignavisse
besiegelt haben
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
besiegeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
besiegelt werden
Vorzeitigkeit
consignatum esse
besiegelt worden sein
Nachzeitigkeit
consignatum iri
künftig besiegelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
besiegle!
2. Person Plural
consignate
besiegelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
das Besiegeln
Genitiv
consignandi
des Besiegelnes
Dativ
consignando
dem Besiegeln
Akkusativ
consignandum
das Besiegeln
Ablativ
consignando
durch das Besiegeln
Vokativ
consignande
Besiegeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
ich protokolliere
2. Person Singular
consignas
du protokollierst
3. Person Singular
consignat
er/sie/es protokolliert
1. Person Plural
consignamus
wir protokollieren
2. Person Plural
consignatis
ihr protokolliert
3. Person Plural
consignant
sie protokollieren
Passiv
1. Person Singular
consignor
ich werde protokolliert
2. Person Singular
consignaris consignare
du wirst protokolliert
3. Person Singular
consignatur
er/sie/es wird protokolliert
1. Person Plural
consignamur
wir werden protokolliert
2. Person Plural
consignamini
ihr werdet protokolliert
3. Person Plural
consignantur
sie werden protokolliert
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
ich protokolliere
2. Person Singular
consignes
du protokollierest
3. Person Singular
consignet
er/sie/es protokolliere
1. Person Plural
consignemus
wir protokollieren
2. Person Plural
consignetis
ihr protokollieret
3. Person Plural
consignent
sie protokollieren
Passiv
1. Person Singular
consigner
ich werde protokolliert
2. Person Singular
consigneris consignere
du werdest protokolliert
3. Person Singular
consignetur
er/sie/es werde protokolliert
1. Person Plural
consignemur
wir werden protokolliert
2. Person Plural
consignemini
ihr werdet protokolliert
3. Person Plural
consignentur
sie werden protokolliert
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
ich protokollierte
2. Person Singular
consignabas
du protokolliertest
3. Person Singular
consignabat
er/sie/es protokollierte
1. Person Plural
consignabamus
wir protokollierten
2. Person Plural
consignabatis
ihr protokolliertet
3. Person Plural
consignabant
sie protokollierten
Passiv
1. Person Singular
consignabar
ich wurde protokolliert
2. Person Singular
consignabaris consignabare
du wurdest protokolliert
3. Person Singular
consignabatur
er/sie/es wurde protokolliert
1. Person Plural
consignabamur
wir wurden protokolliert
2. Person Plural
consignabamini
ihr wurdet protokolliert
3. Person Plural
consignabantur
sie wurden protokolliert
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
ich protokollierte
2. Person Singular
consignares
du protokolliertest
3. Person Singular
consignaret
er/sie/es protokollierte
1. Person Plural
consignaremus
wir protokollierten
2. Person Plural
consignaretis
ihr protokolliertet
3. Person Plural
consignarent
sie protokollierten
Passiv
1. Person Singular
consignarer
ich würde protokolliert
2. Person Singular
consignareris consignarere
du würdest protokolliert
3. Person Singular
consignaretur
er/sie/es würde protokolliert
1. Person Plural
consignaremur
wir würden protokolliert
2. Person Plural
consignaremini
ihr würdet protokolliert
3. Person Plural
consignarentur
sie würden protokolliert
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
ich werde protokollieren
2. Person Singular
consignabis
du wirst protokollieren
3. Person Singular
consignabit
er/sie/es wird protokollieren
1. Person Plural
consignabimus
wir werden protokollieren
2. Person Plural
consignabitis
ihr werdet protokollieren
3. Person Plural
consignabunt
sie werden protokollieren
Passiv
1. Person Singular
consignabor
ich werde protokolliert werden
2. Person Singular
consignaberis consignabere
du wirst protokolliert werden
3. Person Singular
consignabitur
er/sie/es wird protokolliert werden
1. Person Plural
consignabimur
wir werden protokolliert werden
2. Person Plural
consignabimini
ihr werdet protokolliert werden
3. Person Plural
consignabuntur
sie werden protokolliert werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
ich habe protokolliert
2. Person Singular
consignavisti
du hast protokolliert
3. Person Singular
consignavit
er/sie/es hat protokolliert
1. Person Plural
consignavimus
wir haben protokolliert
2. Person Plural
consignavistis
ihr habt protokolliert
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
sie haben protokolliert
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
ich bin protokolliert worden
2. Person Singular
consignatus es
du bist protokolliert worden
3. Person Singular
consignatus est
er/sie/es ist protokolliert worden
1. Person Plural
consignati sumus
wir sind protokolliert worden
2. Person Plural
consignati estis
ihr seid protokolliert worden
3. Person Plural
consignati sunt
sie sind protokolliert worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
ich habe protokolliert
2. Person Singular
consignaveris
du habest protokolliert
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es habe protokolliert
1. Person Plural
consignaverimus
wir haben protokolliert
2. Person Plural
consignaveritis
ihr habet protokolliert
3. Person Plural
consignaverint
sie haben protokolliert
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
ich sei protokolliert worden
2. Person Singular
consignatus sis
du seiest protokolliert worden
3. Person Singular
consignatus sit
er/sie/es sei protokolliert worden
1. Person Plural
consignati simus
wir seien protokolliert worden
2. Person Plural
consignati sitis
ihr seiet protokolliert worden
3. Person Plural
consignati sint
sie seien protokolliert worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
ich hatte protokolliert
2. Person Singular
consignaveras
du hattest protokolliert
3. Person Singular
consignaverat
er/sie/es hatte protokolliert
1. Person Plural
consignaveramus
wir hatten protokolliert
2. Person Plural
consignaveratis
ihr hattet protokolliert
3. Person Plural
consignaverant
sie hatten protokolliert
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
ich war protokolliert worden
2. Person Singular
consignatus eras
du warst protokolliert worden
3. Person Singular
consignatus erat
er/sie/es war protokolliert worden
1. Person Plural
consignati eramus
wir waren protokolliert worden
2. Person Plural
consignati eratis
ihr wart protokolliert worden
3. Person Plural
consignati erant
sie waren protokolliert worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
ich hätte protokolliert
2. Person Singular
consignavisses
du hättest protokolliert
3. Person Singular
consignavisset
er/sie/es hätte protokolliert
1. Person Plural
consignavissemus
wir hätten protokolliert
2. Person Plural
consignavissetis
ihr hättet protokolliert
3. Person Plural
consignavissent
sie hätten protokolliert
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
ich wäre protokolliert worden
2. Person Singular
consignatus esses
du wärest protokolliert worden
3. Person Singular
consignatus esset
er/sie/es wäre protokolliert worden
1. Person Plural
consignati essemus
wir wären protokolliert worden
2. Person Plural
consignati essetis
ihr wäret protokolliert worden
3. Person Plural
consignati essent
sie wären protokolliert worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
ich werde protokolliert haben
2. Person Singular
consignaveris
du wirst protokolliert haben
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es wird protokolliert haben
1. Person Plural
consignaverimus
wir werden protokolliert haben
2. Person Plural
consignaveritis
ihr werdet protokolliert haben
3. Person Plural
consignaverint
sie werden protokolliert haben
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
ich werde protokolliert worden sein
2. Person Singular
consignatus eris
du wirst protokolliert worden sein
3. Person Singular
consignatus erit
er/sie/es wird protokolliert worden sein
1. Person Plural
consignati erimus
wir werden protokolliert worden sein
2. Person Plural
consignati eritis
ihr werdet protokolliert worden sein
3. Person Plural
consignati erunt
sie werden protokolliert worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
protokollieren
Vorzeitigkeit
consignavisse
protokolliert haben
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
protokollieren werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
protokolliert werden
Vorzeitigkeit
consignatum esse
protokolliert worden sein
Nachzeitigkeit
consignatum iri
künftig protokolliert werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
protokolliere; protokollier!
2. Person Plural
consignate
protokolliert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
das Protokollieren
Genitiv
consignandi
des Protokollierens
Dativ
consignando
dem Protokollieren
Akkusativ
consignandum
das Protokollieren
Ablativ
consignando
durch das Protokollieren
Vokativ
consignande
Protokollieren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
ich unterfertige
2. Person Singular
consignas
du unterfertigst
3. Person Singular
consignat
er/sie/es unterfertigt
1. Person Plural
consignamus
wir unterfertigen
2. Person Plural
consignatis
ihr unterfertigt
3. Person Plural
consignant
sie unterfertigen
Passiv
1. Person Singular
consignor
ich werde unterfertigt
2. Person Singular
consignaris consignare
du wirst unterfertigt
3. Person Singular
consignatur
er/sie/es wird unterfertigt
1. Person Plural
consignamur
wir werden unterfertigt
2. Person Plural
consignamini
ihr werdet unterfertigt
3. Person Plural
consignantur
sie werden unterfertigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
ich unterfertige
2. Person Singular
consignes
du unterfertigest
3. Person Singular
consignet
er/sie/es unterfertige
1. Person Plural
consignemus
wir unterfertigen
2. Person Plural
consignetis
ihr unterfertiget
3. Person Plural
consignent
sie unterfertigen
Passiv
1. Person Singular
consigner
ich werde unterfertigt
2. Person Singular
consigneris consignere
du werdest unterfertigt
3. Person Singular
consignetur
er/sie/es werde unterfertigt
1. Person Plural
consignemur
wir werden unterfertigt
2. Person Plural
consignemini
ihr werdet unterfertigt
3. Person Plural
consignentur
sie werden unterfertigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
ich unterfertigte
2. Person Singular
consignabas
du unterfertigtest
3. Person Singular
consignabat
er/sie/es unterfertigte
1. Person Plural
consignabamus
wir unterfertigten
2. Person Plural
consignabatis
ihr unterfertigtet
3. Person Plural
consignabant
sie unterfertigten
Passiv
1. Person Singular
consignabar
ich wurde unterfertigt
2. Person Singular
consignabaris consignabare
du wurdest unterfertigt
3. Person Singular
consignabatur
er/sie/es wurde unterfertigt
1. Person Plural
consignabamur
wir wurden unterfertigt
2. Person Plural
consignabamini
ihr wurdet unterfertigt
3. Person Plural
consignabantur
sie wurden unterfertigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
ich unterfertigte
2. Person Singular
consignares
du unterfertigtest
3. Person Singular
consignaret
er/sie/es unterfertigte
1. Person Plural
consignaremus
wir unterfertigten
2. Person Plural
consignaretis
ihr unterfertigtet
3. Person Plural
consignarent
sie unterfertigten
Passiv
1. Person Singular
consignarer
ich würde unterfertigt
2. Person Singular
consignareris consignarere
du würdest unterfertigt
3. Person Singular
consignaretur
er/sie/es würde unterfertigt
1. Person Plural
consignaremur
wir würden unterfertigt
2. Person Plural
consignaremini
ihr würdet unterfertigt
3. Person Plural
consignarentur
sie würden unterfertigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
ich werde unterfertigen
2. Person Singular
consignabis
du wirst unterfertigen
3. Person Singular
consignabit
er/sie/es wird unterfertigen
1. Person Plural
consignabimus
wir werden unterfertigen
2. Person Plural
consignabitis
ihr werdet unterfertigen
3. Person Plural
consignabunt
sie werden unterfertigen
Passiv
1. Person Singular
consignabor
ich werde unterfertigt werden
2. Person Singular
consignaberis consignabere
du wirst unterfertigt werden
3. Person Singular
consignabitur
er/sie/es wird unterfertigt werden
1. Person Plural
consignabimur
wir werden unterfertigt werden
2. Person Plural
consignabimini
ihr werdet unterfertigt werden
3. Person Plural
consignabuntur
sie werden unterfertigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
ich habe unterfertigt
2. Person Singular
consignavisti
du hast unterfertigt
3. Person Singular
consignavit
er/sie/es hat unterfertigt
1. Person Plural
consignavimus
wir haben unterfertigt
2. Person Plural
consignavistis
ihr habt unterfertigt
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
sie haben unterfertigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
ich bin unterfertigt worden
2. Person Singular
consignatus es
du bist unterfertigt worden
3. Person Singular
consignatus est
er/sie/es ist unterfertigt worden
1. Person Plural
consignati sumus
wir sind unterfertigt worden
2. Person Plural
consignati estis
ihr seid unterfertigt worden
3. Person Plural
consignati sunt
sie sind unterfertigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
ich habe unterfertigt
2. Person Singular
consignaveris
du habest unterfertigt
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es habe unterfertigt
1. Person Plural
consignaverimus
wir haben unterfertigt
2. Person Plural
consignaveritis
ihr habet unterfertigt
3. Person Plural
consignaverint
sie haben unterfertigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
ich sei unterfertigt worden
2. Person Singular
consignatus sis
du seiest unterfertigt worden
3. Person Singular
consignatus sit
er/sie/es sei unterfertigt worden
1. Person Plural
consignati simus
wir seien unterfertigt worden
2. Person Plural
consignati sitis
ihr seiet unterfertigt worden
3. Person Plural
consignati sint
sie seien unterfertigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
ich hatte unterfertigt
2. Person Singular
consignaveras
du hattest unterfertigt
3. Person Singular
consignaverat
er/sie/es hatte unterfertigt
1. Person Plural
consignaveramus
wir hatten unterfertigt
2. Person Plural
consignaveratis
ihr hattet unterfertigt
3. Person Plural
consignaverant
sie hatten unterfertigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
ich war unterfertigt worden
2. Person Singular
consignatus eras
du warst unterfertigt worden
3. Person Singular
consignatus erat
er/sie/es war unterfertigt worden
1. Person Plural
consignati eramus
wir waren unterfertigt worden
2. Person Plural
consignati eratis
ihr wart unterfertigt worden
3. Person Plural
consignati erant
sie waren unterfertigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
ich hätte unterfertigt
2. Person Singular
consignavisses
du hättest unterfertigt
3. Person Singular
consignavisset
er/sie/es hätte unterfertigt
1. Person Plural
consignavissemus
wir hätten unterfertigt
2. Person Plural
consignavissetis
ihr hättet unterfertigt
3. Person Plural
consignavissent
sie hätten unterfertigt
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
ich wäre unterfertigt worden
2. Person Singular
consignatus esses
du wärest unterfertigt worden
3. Person Singular
consignatus esset
er/sie/es wäre unterfertigt worden
1. Person Plural
consignati essemus
wir wären unterfertigt worden
2. Person Plural
consignati essetis
ihr wäret unterfertigt worden
3. Person Plural
consignati essent
sie wären unterfertigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
ich werde unterfertigt haben
2. Person Singular
consignaveris
du wirst unterfertigt haben
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es wird unterfertigt haben
1. Person Plural
consignaverimus
wir werden unterfertigt haben
2. Person Plural
consignaveritis
ihr werdet unterfertigt haben
3. Person Plural
consignaverint
sie werden unterfertigt haben
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
ich werde unterfertigt worden sein
2. Person Singular
consignatus eris
du wirst unterfertigt worden sein
3. Person Singular
consignatus erit
er/sie/es wird unterfertigt worden sein
1. Person Plural
consignati erimus
wir werden unterfertigt worden sein
2. Person Plural
consignati eritis
ihr werdet unterfertigt worden sein
3. Person Plural
consignati erunt
sie werden unterfertigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
unterfertigen
Vorzeitigkeit
consignavisse
unterfertigt haben
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
unterfertigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
unterfertigt werden
Vorzeitigkeit
consignatum esse
unterfertigt worden sein
Nachzeitigkeit
consignatum iri
künftig unterfertigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
unterfertige; unterfertig!
2. Person Plural
consignate
unterfertigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
das Unterfertigen
Genitiv
consignandi
des Unterfertigens
Dativ
consignando
dem Unterfertigen
Akkusativ
consignandum
das Unterfertigen
Ablativ
consignando
durch das Unterfertigen
Vokativ
consignande
Unterfertigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
2. Person Singular
consignas
3. Person Singular
consignat
1. Person Plural
consignamus
2. Person Plural
consignatis
3. Person Plural
consignant
Passiv
1. Person Singular
consignor
2. Person Singular
consignaris consignare
3. Person Singular
consignatur
1. Person Plural
consignamur
2. Person Plural
consignamini
3. Person Plural
consignantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
2. Person Singular
consignes
3. Person Singular
consignet
1. Person Plural
consignemus
2. Person Plural
consignetis
3. Person Plural
consignent
Passiv
1. Person Singular
consigner
2. Person Singular
consigneris consignere
3. Person Singular
consignetur
1. Person Plural
consignemur
2. Person Plural
consignemini
3. Person Plural
consignentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
2. Person Singular
consignabas
3. Person Singular
consignabat
1. Person Plural
consignabamus
2. Person Plural
consignabatis
3. Person Plural
consignabant
Passiv
1. Person Singular
consignabar
2. Person Singular
consignabaris consignabare
3. Person Singular
consignabatur
1. Person Plural
consignabamur
2. Person Plural
consignabamini
3. Person Plural
consignabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
2. Person Singular
consignares
3. Person Singular
consignaret
1. Person Plural
consignaremus
2. Person Plural
consignaretis
3. Person Plural
consignarent
Passiv
1. Person Singular
consignarer
2. Person Singular
consignareris consignarere
3. Person Singular
consignaretur
1. Person Plural
consignaremur
2. Person Plural
consignaremini
3. Person Plural
consignarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
2. Person Singular
consignabis
3. Person Singular
consignabit
1. Person Plural
consignabimus
2. Person Plural
consignabitis
3. Person Plural
consignabunt
Passiv
1. Person Singular
consignabor
2. Person Singular
consignaberis consignabere
3. Person Singular
consignabitur
1. Person Plural
consignabimur
2. Person Plural
consignabimini
3. Person Plural
consignabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
2. Person Singular
consignavisti
3. Person Singular
consignavit
1. Person Plural
consignavimus
2. Person Plural
consignavistis
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
2. Person Singular
consignatus es
3. Person Singular
consignatus est
1. Person Plural
consignati sumus
2. Person Plural
consignati estis
3. Person Plural
consignati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
2. Person Singular
consignatus sis
3. Person Singular
consignatus sit
1. Person Plural
consignati simus
2. Person Plural
consignati sitis
3. Person Plural
consignati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
2. Person Singular
consignaveras
3. Person Singular
consignaverat
1. Person Plural
consignaveramus
2. Person Plural
consignaveratis
3. Person Plural
consignaverant
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
2. Person Singular
consignatus eras
3. Person Singular
consignatus erat
1. Person Plural
consignati eramus
2. Person Plural
consignati eratis
3. Person Plural
consignati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
2. Person Singular
consignavisses
3. Person Singular
consignavisset
1. Person Plural
consignavissemus
2. Person Plural
consignavissetis
3. Person Plural
consignavissent
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
2. Person Singular
consignatus esses
3. Person Singular
consignatus esset
1. Person Plural
consignati essemus
2. Person Plural
consignati essetis
3. Person Plural
consignati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
2. Person Singular
consignaveris
3. Person Singular
consignaverit
1. Person Plural
consignaverimus
2. Person Plural
consignaveritis
3. Person Plural
consignaverint
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
2. Person Singular
consignatus eris
3. Person Singular
consignatus erit
1. Person Plural
consignati erimus
2. Person Plural
consignati eritis
3. Person Plural
consignati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
Vorzeitigkeit
consignavisse
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
Vorzeitigkeit
consignatum esse
Nachzeitigkeit
consignatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
!
2. Person Plural
consignate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
Genitiv
consignandi
Dativ
consignando
Akkusativ
consignandum
Ablativ
consignando
Vokativ
consignande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consigno
ich versiegle
2. Person Singular
consignas
du versiegelst
3. Person Singular
consignat
er/sie/es versiegelt
1. Person Plural
consignamus
wir versiegeln
2. Person Plural
consignatis
ihr versiegelt
3. Person Plural
consignant
sie versiegeln
Passiv
1. Person Singular
consignor
ich werde versiegelt
2. Person Singular
consignaris consignare
du wirst versiegelt
3. Person Singular
consignatur
er/sie/es wird versiegelt
1. Person Plural
consignamur
wir werden versiegelt
2. Person Plural
consignamini
ihr werdet versiegelt
3. Person Plural
consignantur
sie werden versiegelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignem
ich versiegle
2. Person Singular
consignes
du versiegelst
3. Person Singular
consignet
er/sie/es versiegle
1. Person Plural
consignemus
wir versiegeln
2. Person Plural
consignetis
ihr versiegelt
3. Person Plural
consignent
sie versiegeln
Passiv
1. Person Singular
consigner
ich werde versiegelt
2. Person Singular
consigneris consignere
du werdest versiegelt
3. Person Singular
consignetur
er/sie/es werde versiegelt
1. Person Plural
consignemur
wir werden versiegelt
2. Person Plural
consignemini
ihr werdet versiegelt
3. Person Plural
consignentur
sie werden versiegelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignabam
ich versiegelte
2. Person Singular
consignabas
du versiegeltest
3. Person Singular
consignabat
er/sie/es versiegelte
1. Person Plural
consignabamus
wir versiegelten
2. Person Plural
consignabatis
ihr versiegeltet
3. Person Plural
consignabant
sie versiegelten
Passiv
1. Person Singular
consignabar
ich wurde versiegelt
2. Person Singular
consignabaris consignabare
du wurdest versiegelt
3. Person Singular
consignabatur
er/sie/es wurde versiegelt
1. Person Plural
consignabamur
wir wurden versiegelt
2. Person Plural
consignabamini
ihr wurdet versiegelt
3. Person Plural
consignabantur
sie wurden versiegelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignarem
ich versiegelte
2. Person Singular
consignares
du versiegeltest
3. Person Singular
consignaret
er/sie/es versiegelte
1. Person Plural
consignaremus
wir versiegelten
2. Person Plural
consignaretis
ihr versiegeltet
3. Person Plural
consignarent
sie versiegelten
Passiv
1. Person Singular
consignarer
ich würde versiegelt
2. Person Singular
consignareris consignarere
du würdest versiegelt
3. Person Singular
consignaretur
er/sie/es würde versiegelt
1. Person Plural
consignaremur
wir würden versiegelt
2. Person Plural
consignaremini
ihr würdet versiegelt
3. Person Plural
consignarentur
sie würden versiegelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consignabo
ich werde versiegeln
2. Person Singular
consignabis
du wirst versiegeln
3. Person Singular
consignabit
er/sie/es wird versiegeln
1. Person Plural
consignabimus
wir werden versiegeln
2. Person Plural
consignabitis
ihr werdet versiegeln
3. Person Plural
consignabunt
sie werden versiegeln
Passiv
1. Person Singular
consignabor
ich werde versiegelt werden
2. Person Singular
consignaberis consignabere
du wirst versiegelt werden
3. Person Singular
consignabitur
er/sie/es wird versiegelt werden
1. Person Plural
consignabimur
wir werden versiegelt werden
2. Person Plural
consignabimini
ihr werdet versiegelt werden
3. Person Plural
consignabuntur
sie werden versiegelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignavi
ich habe versiegelt
2. Person Singular
consignavisti
du hast versiegelt
3. Person Singular
consignavit
er/sie/es hat versiegelt
1. Person Plural
consignavimus
wir haben versiegelt
2. Person Plural
consignavistis
ihr habt versiegelt
3. Person Plural
consignaverunt consignavere
sie haben versiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sum
ich bin versiegelt worden
2. Person Singular
consignatus es
du bist versiegelt worden
3. Person Singular
consignatus est
er/sie/es ist versiegelt worden
1. Person Plural
consignati sumus
wir sind versiegelt worden
2. Person Plural
consignati estis
ihr seid versiegelt worden
3. Person Plural
consignati sunt
sie sind versiegelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignaverim
ich habe versiegelt
2. Person Singular
consignaveris
du habest versiegelt
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es habe versiegelt
1. Person Plural
consignaverimus
wir haben versiegelt
2. Person Plural
consignaveritis
ihr habet versiegelt
3. Person Plural
consignaverint
sie haben versiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus sim
ich sei versiegelt worden
2. Person Singular
consignatus sis
du seiest versiegelt worden
3. Person Singular
consignatus sit
er/sie/es sei versiegelt worden
1. Person Plural
consignati simus
wir seien versiegelt worden
2. Person Plural
consignati sitis
ihr seiet versiegelt worden
3. Person Plural
consignati sint
sie seien versiegelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consignaveram
ich hatte versiegelt
2. Person Singular
consignaveras
du hattest versiegelt
3. Person Singular
consignaverat
er/sie/es hatte versiegelt
1. Person Plural
consignaveramus
wir hatten versiegelt
2. Person Plural
consignaveratis
ihr hattet versiegelt
3. Person Plural
consignaverant
sie hatten versiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus eram
ich war versiegelt worden
2. Person Singular
consignatus eras
du warst versiegelt worden
3. Person Singular
consignatus erat
er/sie/es war versiegelt worden
1. Person Plural
consignati eramus
wir waren versiegelt worden
2. Person Plural
consignati eratis
ihr wart versiegelt worden
3. Person Plural
consignati erant
sie waren versiegelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consignavissem
ich hätte versiegelt
2. Person Singular
consignavisses
du hättest versiegelt
3. Person Singular
consignavisset
er/sie/es hätte versiegelt
1. Person Plural
consignavissemus
wir hätten versiegelt
2. Person Plural
consignavissetis
ihr hättet versiegelt
3. Person Plural
consignavissent
sie hätten versiegelt
Passiv
1. Person Singular
consignatus essem
ich wäre versiegelt worden
2. Person Singular
consignatus esses
du wärest versiegelt worden
3. Person Singular
consignatus esset
er/sie/es wäre versiegelt worden
1. Person Plural
consignati essemus
wir wären versiegelt worden
2. Person Plural
consignati essetis
ihr wäret versiegelt worden
3. Person Plural
consignati essent
sie wären versiegelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consignavero
ich werde versiegelt haben
2. Person Singular
consignaveris
du wirst versiegelt haben
3. Person Singular
consignaverit
er/sie/es wird versiegelt haben
1. Person Plural
consignaverimus
wir werden versiegelt haben
2. Person Plural
consignaveritis
ihr werdet versiegelt haben
3. Person Plural
consignaverint
sie werden versiegelt haben
Passiv
1. Person Singular
consignatus ero
ich werde versiegelt worden sein
2. Person Singular
consignatus eris
du wirst versiegelt worden sein
3. Person Singular
consignatus erit
er/sie/es wird versiegelt worden sein
1. Person Plural
consignati erimus
wir werden versiegelt worden sein
2. Person Plural
consignati eritis
ihr werdet versiegelt worden sein
3. Person Plural
consignati erunt
sie werden versiegelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consignare
versiegeln
Vorzeitigkeit
consignavisse
versiegelt haben
Nachzeitigkeit
consignaturum esse
versiegeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consignari consignarier
versiegelt werden
Vorzeitigkeit
consignatum esse
versiegelt worden sein
Nachzeitigkeit
consignatum iri
künftig versiegelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consigna
versiegle!
2. Person Plural
consignate
versiegelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consignato
3. Person Singular
consignato
2. Person Plural
consignatote
3. Person Plural
consignanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consignare
das Versiegeln
Genitiv
consignandi
des Versiegelnes
Dativ
consignando
dem Versiegeln
Akkusativ
consignandum
das Versiegeln
Ablativ
consignando
durch das Versiegeln
Vokativ
consignande
Versiegeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignandus
consignanda
consignandum
Genitiv
consignandi
consignandae
consignandi
Dativ
consignando
consignandae
consignando
Akkusativ
consignandum
consignandam
consignandum
Ablativ
consignando
consignanda
consignando
Vokativ
consignande
consignanda
consignandum
Plural
Nominativ
consignandi
consignandae
consignanda
Genitiv
consignandorum
consignandarum
consignandorum
Dativ
consignandis
consignandis
consignandis
Akkusativ
consignandos
consignandas
consignanda
Ablativ
consignandis
consignandis
consignandis
Vokativ
consignandi
consignandae
consignanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignans
consignans
consignans
Genitiv
consignantis
consignantis
consignantis
Dativ
consignanti
consignanti
consignanti
Akkusativ
consignantem
consignantem
consignans
Ablativ
consignanti consignante
consignanti consignante
consignanti consignante
Vokativ
consignans
consignans
consignans
Plural
Nominativ
consignantes
consignantes
consignantia
Genitiv
consignantium consignantum
consignantium consignantum
consignantium consignantum
Dativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Akkusativ
consignantes
consignantes
consignantia
Ablativ
consignantibus
consignantibus
consignantibus
Vokativ
consignantes
consignantes
consignantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignatus
consignata
consignatum
Genitiv
consignati
consignatae
consignati
Dativ
consignato
consignatae
consignato
Akkusativ
consignatum
consignatam
consignatum
Ablativ
consignato
consignata
consignato
Vokativ
consignate
consignata
consignatum
Plural
Nominativ
consignati
consignatae
consignata
Genitiv
consignatorum
consignatarum
consignatorum
Dativ
consignatis
consignatis
consignatis
Akkusativ
consignatos
consignatas
consignata
Ablativ
consignatis
consignatis
consignatis
Vokativ
consignati
consignatae
consignata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consignaturus
consignatura
consignaturum
Genitiv
consignaturi
consignaturae
consignaturi
Dativ
consignaturo
consignaturae
consignaturo
Akkusativ
consignaturum
consignaturam
consignaturum
Ablativ
consignaturo
consignatura
consignaturo
Vokativ
consignature
consignatura
consignaturum
Plural
Nominativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Genitiv
consignaturorum
consignaturarum
consignaturorum
Dativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Akkusativ
consignaturos
consignaturas
consignatura
Ablativ
consignaturis
consignaturis
consignaturis
Vokativ
consignaturi
consignaturae
consignatura
Supina
Supin I
Supin II
consignatum
consignatu