Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilo
|
|
| 2. Person Singular |
consimilas
|
|
| 3. Person Singular |
consimilat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilamus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilatis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilor
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaris consimilare
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilamur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilamini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilem
|
|
| 2. Person Singular |
consimiles
|
|
| 3. Person Singular |
consimilet
|
|
| 1. Person Plural |
consimilemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimiletis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimiler
|
|
| 2. Person Singular |
consimileris consimilere
|
|
| 3. Person Singular |
consimiletur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilemur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilemini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabam
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabas
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabar
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabaris consimilabare
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilares
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaret
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarer
|
|
| 2. Person Singular |
consimilareris consimilarere
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabo
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabis
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabor
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaberis consimilabere
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavi
|
|
| 2. Person Singular |
consimilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consimilavit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverunt consimilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consimilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consimilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavero
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consimilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consimilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilari consimilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consimilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consimilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consimila
|
! |
| 2. Person Plural |
consimilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consimilato
|
| 3. Person Singular |
consimilato
|
| 2. Person Plural |
consimilatote
|
| 3. Person Plural |
consimilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consimilare
|
|
| Genitiv |
consimilandi
|
|
| Dativ |
consimilando
|
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
|
| Ablativ |
consimilando
|
|
| Vokativ |
consimilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilandus
|
consimilanda
|
consimilandum
|
| Genitiv |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilandi
|
| Dativ |
consimilando
|
consimilandae
|
consimilando
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
consimilandam
|
consimilandum
|
| Ablativ |
consimilando
|
consimilanda
|
consimilando
|
| Vokativ |
consimilande
|
consimilanda
|
consimilandum
|
Plural
| Nominativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
| Genitiv |
consimilandorum
|
consimilandarum
|
consimilandorum
|
| Dativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Akkusativ |
consimilandos
|
consimilandas
|
consimilanda
|
| Ablativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Vokativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
| Genitiv |
consimilantis
|
consimilantis
|
consimilantis
|
| Dativ |
consimilanti
|
consimilanti
|
consimilanti
|
| Akkusativ |
consimilantem
|
consimilantem
|
consimilans
|
| Ablativ |
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
| Vokativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
Plural
| Nominativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Genitiv |
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
| Dativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Akkusativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Ablativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Vokativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilatus
|
consimilata
|
consimilatum
|
| Genitiv |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilati
|
| Dativ |
consimilato
|
consimilatae
|
consimilato
|
| Akkusativ |
consimilatum
|
consimilatam
|
consimilatum
|
| Ablativ |
consimilato
|
consimilata
|
consimilato
|
| Vokativ |
consimilate
|
consimilata
|
consimilatum
|
Plural
| Nominativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
| Genitiv |
consimilatorum
|
consimilatarum
|
consimilatorum
|
| Dativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Akkusativ |
consimilatos
|
consimilatas
|
consimilata
|
| Ablativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Vokativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilaturus
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
| Genitiv |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilaturi
|
| Dativ |
consimilaturo
|
consimilaturae
|
consimilaturo
|
| Akkusativ |
consimilaturum
|
consimilaturam
|
consimilaturum
|
| Ablativ |
consimilaturo
|
consimilatura
|
consimilaturo
|
| Vokativ |
consimilature
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
Plural
| Nominativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
| Genitiv |
consimilaturorum
|
consimilaturarum
|
consimilaturorum
|
| Dativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Akkusativ |
consimilaturos
|
consimilaturas
|
consimilatura
|
| Ablativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Vokativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consimilatum
|
consimilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilo
|
ich stelle gleich |
| 2. Person Singular |
consimilas
|
du stellst gleich |
| 3. Person Singular |
consimilat
|
er/sie/es stellt gleich |
| 1. Person Plural |
consimilamus
|
wir stellen gleich |
| 2. Person Plural |
consimilatis
|
ihr stellt gleich |
| 3. Person Plural |
consimilant
|
sie stellen gleich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilor
|
ich werde gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilaris consimilare
|
du wirst gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilatur
|
er/sie/es wird gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilamur
|
wir werden gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilamini
|
ihr werdet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilantur
|
sie werden gleichgestellt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilem
|
ich stelle gleich |
| 2. Person Singular |
consimiles
|
du stellest gleich |
| 3. Person Singular |
consimilet
|
er/sie/es stelle gleich |
| 1. Person Plural |
consimilemus
|
wir stellen gleich |
| 2. Person Plural |
consimiletis
|
ihr stellet gleich |
| 3. Person Plural |
consimilent
|
sie stellen gleich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimiler
|
ich werde gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimileris consimilere
|
du werdest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimiletur
|
er/sie/es werde gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilemur
|
wir werden gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilemini
|
ihr werdet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilentur
|
sie werden gleichgestellt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabam
|
ich stellte gleich |
| 2. Person Singular |
consimilabas
|
du stelltest gleich |
| 3. Person Singular |
consimilabat
|
er/sie/es stellte gleich |
| 1. Person Plural |
consimilabamus
|
wir stellten gleich |
| 2. Person Plural |
consimilabatis
|
ihr stelltet gleich |
| 3. Person Plural |
consimilabant
|
sie stellten gleich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabar
|
ich wurde gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilabaris consimilabare
|
du wurdest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilabatur
|
er/sie/es wurde gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilabamur
|
wir wurden gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilabamini
|
ihr wurdet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilabantur
|
sie wurden gleichgestellt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarem
|
ich stellte gleich |
| 2. Person Singular |
consimilares
|
du stelltest gleich |
| 3. Person Singular |
consimilaret
|
er/sie/es stellte gleich |
| 1. Person Plural |
consimilaremus
|
wir stellten gleich |
| 2. Person Plural |
consimilaretis
|
ihr stelltet gleich |
| 3. Person Plural |
consimilarent
|
sie stellten gleich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarer
|
ich würde gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilareris consimilarere
|
du würdest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilaretur
|
er/sie/es würde gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilaremur
|
wir würden gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilaremini
|
ihr würdet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilarentur
|
sie würden gleichgestellt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabo
|
ich werde gleichstellen |
| 2. Person Singular |
consimilabis
|
du wirst gleichstellen |
| 3. Person Singular |
consimilabit
|
er/sie/es wird gleichstellen |
| 1. Person Plural |
consimilabimus
|
wir werden gleichstellen |
| 2. Person Plural |
consimilabitis
|
ihr werdet gleichstellen |
| 3. Person Plural |
consimilabunt
|
sie werden gleichstellen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabor
|
ich werde gleichgestellt werden |
| 2. Person Singular |
consimilaberis consimilabere
|
du wirst gleichgestellt werden |
| 3. Person Singular |
consimilabitur
|
er/sie/es wird gleichgestellt werden |
| 1. Person Plural |
consimilabimur
|
wir werden gleichgestellt werden |
| 2. Person Plural |
consimilabimini
|
ihr werdet gleichgestellt werden |
| 3. Person Plural |
consimilabuntur
|
sie werden gleichgestellt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavi
|
ich habe gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilavisti
|
du hast gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilavit
|
er/sie/es hat gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilavimus
|
wir haben gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilavistis
|
ihr habt gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilaverunt consimilavere
|
sie haben gleichgestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sum
|
ich bin gleichgestellt worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus es
|
du bist gleichgestellt worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus est
|
er/sie/es ist gleichgestellt worden |
| 1. Person Plural |
consimilati sumus
|
wir sind gleichgestellt worden |
| 2. Person Plural |
consimilati estis
|
ihr seid gleichgestellt worden |
| 3. Person Plural |
consimilati sunt
|
sie sind gleichgestellt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaverim
|
ich habe gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
du habest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
er/sie/es habe gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
wir haben gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
ihr habet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
sie haben gleichgestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sim
|
ich sei gleichgestellt worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus sis
|
du seiest gleichgestellt worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus sit
|
er/sie/es sei gleichgestellt worden |
| 1. Person Plural |
consimilati simus
|
wir seien gleichgestellt worden |
| 2. Person Plural |
consimilati sitis
|
ihr seiet gleichgestellt worden |
| 3. Person Plural |
consimilati sint
|
sie seien gleichgestellt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaveram
|
ich hatte gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilaveras
|
du hattest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilaverat
|
er/sie/es hatte gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilaveramus
|
wir hatten gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilaveratis
|
ihr hattet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilaverant
|
sie hatten gleichgestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus eram
|
ich war gleichgestellt worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus eras
|
du warst gleichgestellt worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus erat
|
er/sie/es war gleichgestellt worden |
| 1. Person Plural |
consimilati eramus
|
wir waren gleichgestellt worden |
| 2. Person Plural |
consimilati eratis
|
ihr wart gleichgestellt worden |
| 3. Person Plural |
consimilati erant
|
sie waren gleichgestellt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavissem
|
ich hätte gleichgestellt |
| 2. Person Singular |
consimilavisses
|
du hättest gleichgestellt |
| 3. Person Singular |
consimilavisset
|
er/sie/es hätte gleichgestellt |
| 1. Person Plural |
consimilavissemus
|
wir hätten gleichgestellt |
| 2. Person Plural |
consimilavissetis
|
ihr hättet gleichgestellt |
| 3. Person Plural |
consimilavissent
|
sie hätten gleichgestellt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus essem
|
ich wäre gleichgestellt worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus esses
|
du wärest gleichgestellt worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus esset
|
er/sie/es wäre gleichgestellt worden |
| 1. Person Plural |
consimilati essemus
|
wir wären gleichgestellt worden |
| 2. Person Plural |
consimilati essetis
|
ihr wäret gleichgestellt worden |
| 3. Person Plural |
consimilati essent
|
sie wären gleichgestellt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavero
|
ich werde gleichgestellt haben |
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
du wirst gleichgestellt haben |
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
er/sie/es wird gleichgestellt haben |
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
wir werden gleichgestellt haben |
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
ihr werdet gleichgestellt haben |
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
sie werden gleichgestellt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus ero
|
ich werde gleichgestellt worden sein |
| 2. Person Singular |
consimilatus eris
|
du wirst gleichgestellt worden sein |
| 3. Person Singular |
consimilatus erit
|
er/sie/es wird gleichgestellt worden sein |
| 1. Person Plural |
consimilati erimus
|
wir werden gleichgestellt worden sein |
| 2. Person Plural |
consimilati eritis
|
ihr werdet gleichgestellt worden sein |
| 3. Person Plural |
consimilati erunt
|
sie werden gleichgestellt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilare
|
gleichstellen |
| Vorzeitigkeit |
consimilavisse
|
gleichgestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
consimilaturum esse
|
gleichstellen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilari consimilarier
|
gleichgestellt werden |
| Vorzeitigkeit |
consimilatum esse
|
gleichgestellt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consimilatum iri
|
künftig gleichgestellt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consimila
|
stelle gleich; stell gleich! |
| 2. Person Plural |
consimilate
|
stellt gleich! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consimilato
|
| 3. Person Singular |
consimilato
|
| 2. Person Plural |
consimilatote
|
| 3. Person Plural |
consimilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consimilare
|
das Gleichstellen |
| Genitiv |
consimilandi
|
des Gleichstellens |
| Dativ |
consimilando
|
dem Gleichstellen |
| Akkusativ |
consimilandum
|
das Gleichstellen |
| Ablativ |
consimilando
|
durch das Gleichstellen |
| Vokativ |
consimilande
|
Gleichstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilandus
|
consimilanda
|
consimilandum
|
| Genitiv |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilandi
|
| Dativ |
consimilando
|
consimilandae
|
consimilando
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
consimilandam
|
consimilandum
|
| Ablativ |
consimilando
|
consimilanda
|
consimilando
|
| Vokativ |
consimilande
|
consimilanda
|
consimilandum
|
Plural
| Nominativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
| Genitiv |
consimilandorum
|
consimilandarum
|
consimilandorum
|
| Dativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Akkusativ |
consimilandos
|
consimilandas
|
consimilanda
|
| Ablativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Vokativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
| Genitiv |
consimilantis
|
consimilantis
|
consimilantis
|
| Dativ |
consimilanti
|
consimilanti
|
consimilanti
|
| Akkusativ |
consimilantem
|
consimilantem
|
consimilans
|
| Ablativ |
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
| Vokativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
Plural
| Nominativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Genitiv |
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
| Dativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Akkusativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Ablativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Vokativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilatus
|
consimilata
|
consimilatum
|
| Genitiv |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilati
|
| Dativ |
consimilato
|
consimilatae
|
consimilato
|
| Akkusativ |
consimilatum
|
consimilatam
|
consimilatum
|
| Ablativ |
consimilato
|
consimilata
|
consimilato
|
| Vokativ |
consimilate
|
consimilata
|
consimilatum
|
Plural
| Nominativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
| Genitiv |
consimilatorum
|
consimilatarum
|
consimilatorum
|
| Dativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Akkusativ |
consimilatos
|
consimilatas
|
consimilata
|
| Ablativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Vokativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilaturus
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
| Genitiv |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilaturi
|
| Dativ |
consimilaturo
|
consimilaturae
|
consimilaturo
|
| Akkusativ |
consimilaturum
|
consimilaturam
|
consimilaturum
|
| Ablativ |
consimilaturo
|
consimilatura
|
consimilaturo
|
| Vokativ |
consimilature
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
Plural
| Nominativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
| Genitiv |
consimilaturorum
|
consimilaturarum
|
consimilaturorum
|
| Dativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Akkusativ |
consimilaturos
|
consimilaturas
|
consimilatura
|
| Ablativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Vokativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consimilatum
|
consimilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilo
|
ich vergleiche |
| 2. Person Singular |
consimilas
|
du vergleichst |
| 3. Person Singular |
consimilat
|
er/sie/es vergleicht |
| 1. Person Plural |
consimilamus
|
wir vergleichen |
| 2. Person Plural |
consimilatis
|
ihr vergleicht |
| 3. Person Plural |
consimilant
|
sie vergleichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilor
|
ich werde verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilaris consimilare
|
du wirst verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilatur
|
er/sie/es wird verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilamur
|
wir werden verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilamini
|
ihr werdet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilantur
|
sie werden verglichen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilem
|
ich vergleiche |
| 2. Person Singular |
consimiles
|
du vergleichest |
| 3. Person Singular |
consimilet
|
er/sie/es vergleiche |
| 1. Person Plural |
consimilemus
|
wir vergleichen |
| 2. Person Plural |
consimiletis
|
ihr vergleichet |
| 3. Person Plural |
consimilent
|
sie vergleichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimiler
|
ich werde verglichen |
| 2. Person Singular |
consimileris consimilere
|
du werdest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimiletur
|
er/sie/es werde verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilemur
|
wir werden verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilemini
|
ihr werdet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilentur
|
sie werden verglichen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabam
|
ich verglich |
| 2. Person Singular |
consimilabas
|
du verglichst |
| 3. Person Singular |
consimilabat
|
er/sie/es verglich |
| 1. Person Plural |
consimilabamus
|
wir verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilabatis
|
ihr verglicht |
| 3. Person Plural |
consimilabant
|
sie verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabar
|
ich wurde verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilabaris consimilabare
|
du wurdest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilabatur
|
er/sie/es wurde verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilabamur
|
wir wurden verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilabamini
|
ihr wurdet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilabantur
|
sie wurden verglichen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarem
|
ich vergliche |
| 2. Person Singular |
consimilares
|
du verglichest |
| 3. Person Singular |
consimilaret
|
er/sie/es vergliche |
| 1. Person Plural |
consimilaremus
|
wir verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilaretis
|
ihr verglichet |
| 3. Person Plural |
consimilarent
|
sie verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarer
|
ich würde verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilareris consimilarere
|
du würdest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilaretur
|
er/sie/es würde verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilaremur
|
wir würden verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilaremini
|
ihr würdet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilarentur
|
sie würden verglichen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabo
|
ich werde vergleichen |
| 2. Person Singular |
consimilabis
|
du wirst vergleichen |
| 3. Person Singular |
consimilabit
|
er/sie/es wird vergleichen |
| 1. Person Plural |
consimilabimus
|
wir werden vergleichen |
| 2. Person Plural |
consimilabitis
|
ihr werdet vergleichen |
| 3. Person Plural |
consimilabunt
|
sie werden vergleichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabor
|
ich werde verglichen werden |
| 2. Person Singular |
consimilaberis consimilabere
|
du wirst verglichen werden |
| 3. Person Singular |
consimilabitur
|
er/sie/es wird verglichen werden |
| 1. Person Plural |
consimilabimur
|
wir werden verglichen werden |
| 2. Person Plural |
consimilabimini
|
ihr werdet verglichen werden |
| 3. Person Plural |
consimilabuntur
|
sie werden verglichen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavi
|
ich habe verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilavisti
|
du hast verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilavit
|
er/sie/es hat verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilavimus
|
wir haben verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilavistis
|
ihr habt verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilaverunt consimilavere
|
sie haben verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sum
|
ich bin verglichen worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus es
|
du bist verglichen worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus est
|
er/sie/es ist verglichen worden |
| 1. Person Plural |
consimilati sumus
|
wir sind verglichen worden |
| 2. Person Plural |
consimilati estis
|
ihr seid verglichen worden |
| 3. Person Plural |
consimilati sunt
|
sie sind verglichen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaverim
|
ich habe verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
du habest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
er/sie/es habe verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
wir haben verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
ihr habet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
sie haben verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sim
|
ich sei verglichen worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus sis
|
du seiest verglichen worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus sit
|
er/sie/es sei verglichen worden |
| 1. Person Plural |
consimilati simus
|
wir seien verglichen worden |
| 2. Person Plural |
consimilati sitis
|
ihr seiet verglichen worden |
| 3. Person Plural |
consimilati sint
|
sie seien verglichen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaveram
|
ich hatte verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilaveras
|
du hattest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilaverat
|
er/sie/es hatte verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilaveramus
|
wir hatten verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilaveratis
|
ihr hattet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilaverant
|
sie hatten verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus eram
|
ich war verglichen worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus eras
|
du warst verglichen worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus erat
|
er/sie/es war verglichen worden |
| 1. Person Plural |
consimilati eramus
|
wir waren verglichen worden |
| 2. Person Plural |
consimilati eratis
|
ihr wart verglichen worden |
| 3. Person Plural |
consimilati erant
|
sie waren verglichen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavissem
|
ich hätte verglichen |
| 2. Person Singular |
consimilavisses
|
du hättest verglichen |
| 3. Person Singular |
consimilavisset
|
er/sie/es hätte verglichen |
| 1. Person Plural |
consimilavissemus
|
wir hätten verglichen |
| 2. Person Plural |
consimilavissetis
|
ihr hättet verglichen |
| 3. Person Plural |
consimilavissent
|
sie hätten verglichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus essem
|
ich wäre verglichen worden |
| 2. Person Singular |
consimilatus esses
|
du wärest verglichen worden |
| 3. Person Singular |
consimilatus esset
|
er/sie/es wäre verglichen worden |
| 1. Person Plural |
consimilati essemus
|
wir wären verglichen worden |
| 2. Person Plural |
consimilati essetis
|
ihr wäret verglichen worden |
| 3. Person Plural |
consimilati essent
|
sie wären verglichen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavero
|
ich werde verglichen haben |
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
du wirst verglichen haben |
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
er/sie/es wird verglichen haben |
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
wir werden verglichen haben |
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
ihr werdet verglichen haben |
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
sie werden verglichen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus ero
|
ich werde verglichen worden sein |
| 2. Person Singular |
consimilatus eris
|
du wirst verglichen worden sein |
| 3. Person Singular |
consimilatus erit
|
er/sie/es wird verglichen worden sein |
| 1. Person Plural |
consimilati erimus
|
wir werden verglichen worden sein |
| 2. Person Plural |
consimilati eritis
|
ihr werdet verglichen worden sein |
| 3. Person Plural |
consimilati erunt
|
sie werden verglichen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilare
|
vergleichen |
| Vorzeitigkeit |
consimilavisse
|
verglichen haben |
| Nachzeitigkeit |
consimilaturum esse
|
vergleichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilari consimilarier
|
verglichen werden |
| Vorzeitigkeit |
consimilatum esse
|
verglichen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
consimilatum iri
|
künftig verglichen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consimila
|
vergleiche; vergleich! |
| 2. Person Plural |
consimilate
|
vergleicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consimilato
|
| 3. Person Singular |
consimilato
|
| 2. Person Plural |
consimilatote
|
| 3. Person Plural |
consimilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consimilare
|
das Vergleichen |
| Genitiv |
consimilandi
|
des Vergleichens |
| Dativ |
consimilando
|
dem Vergleichen |
| Akkusativ |
consimilandum
|
das Vergleichen |
| Ablativ |
consimilando
|
durch das Vergleichen |
| Vokativ |
consimilande
|
Vergleichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilandus
|
consimilanda
|
consimilandum
|
| Genitiv |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilandi
|
| Dativ |
consimilando
|
consimilandae
|
consimilando
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
consimilandam
|
consimilandum
|
| Ablativ |
consimilando
|
consimilanda
|
consimilando
|
| Vokativ |
consimilande
|
consimilanda
|
consimilandum
|
Plural
| Nominativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
| Genitiv |
consimilandorum
|
consimilandarum
|
consimilandorum
|
| Dativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Akkusativ |
consimilandos
|
consimilandas
|
consimilanda
|
| Ablativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Vokativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
| Genitiv |
consimilantis
|
consimilantis
|
consimilantis
|
| Dativ |
consimilanti
|
consimilanti
|
consimilanti
|
| Akkusativ |
consimilantem
|
consimilantem
|
consimilans
|
| Ablativ |
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
| Vokativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
Plural
| Nominativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Genitiv |
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
| Dativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Akkusativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Ablativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Vokativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilatus
|
consimilata
|
consimilatum
|
| Genitiv |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilati
|
| Dativ |
consimilato
|
consimilatae
|
consimilato
|
| Akkusativ |
consimilatum
|
consimilatam
|
consimilatum
|
| Ablativ |
consimilato
|
consimilata
|
consimilato
|
| Vokativ |
consimilate
|
consimilata
|
consimilatum
|
Plural
| Nominativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
| Genitiv |
consimilatorum
|
consimilatarum
|
consimilatorum
|
| Dativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Akkusativ |
consimilatos
|
consimilatas
|
consimilata
|
| Ablativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Vokativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilaturus
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
| Genitiv |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilaturi
|
| Dativ |
consimilaturo
|
consimilaturae
|
consimilaturo
|
| Akkusativ |
consimilaturum
|
consimilaturam
|
consimilaturum
|
| Ablativ |
consimilaturo
|
consimilatura
|
consimilaturo
|
| Vokativ |
consimilature
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
Plural
| Nominativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
| Genitiv |
consimilaturorum
|
consimilaturarum
|
consimilaturorum
|
| Dativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Akkusativ |
consimilaturos
|
consimilaturas
|
consimilatura
|
| Ablativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Vokativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consimilatum
|
consimilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilo
|
|
| 2. Person Singular |
consimilas
|
|
| 3. Person Singular |
consimilat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilamus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilatis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilor
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaris consimilare
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilamur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilamini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilem
|
|
| 2. Person Singular |
consimiles
|
|
| 3. Person Singular |
consimilet
|
|
| 1. Person Plural |
consimilemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimiletis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimiler
|
|
| 2. Person Singular |
consimileris consimilere
|
|
| 3. Person Singular |
consimiletur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilemur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilemini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabam
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabas
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabar
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabaris consimilabare
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilares
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaret
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilarer
|
|
| 2. Person Singular |
consimilareris consimilarere
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabo
|
|
| 2. Person Singular |
consimilabis
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilabor
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaberis consimilabere
|
|
| 3. Person Singular |
consimilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consimilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consimilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consimilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavi
|
|
| 2. Person Singular |
consimilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
consimilavit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverunt consimilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
consimilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
consimilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilavero
|
|
| 2. Person Singular |
consimilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consimilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consimilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consimilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consimilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consimilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consimilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consimilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consimilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consimilari consimilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consimilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consimilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consimila
|
! |
| 2. Person Plural |
consimilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consimilato
|
| 3. Person Singular |
consimilato
|
| 2. Person Plural |
consimilatote
|
| 3. Person Plural |
consimilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consimilare
|
|
| Genitiv |
consimilandi
|
|
| Dativ |
consimilando
|
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
|
| Ablativ |
consimilando
|
|
| Vokativ |
consimilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilandus
|
consimilanda
|
consimilandum
|
| Genitiv |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilandi
|
| Dativ |
consimilando
|
consimilandae
|
consimilando
|
| Akkusativ |
consimilandum
|
consimilandam
|
consimilandum
|
| Ablativ |
consimilando
|
consimilanda
|
consimilando
|
| Vokativ |
consimilande
|
consimilanda
|
consimilandum
|
Plural
| Nominativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
| Genitiv |
consimilandorum
|
consimilandarum
|
consimilandorum
|
| Dativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Akkusativ |
consimilandos
|
consimilandas
|
consimilanda
|
| Ablativ |
consimilandis
|
consimilandis
|
consimilandis
|
| Vokativ |
consimilandi
|
consimilandae
|
consimilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
| Genitiv |
consimilantis
|
consimilantis
|
consimilantis
|
| Dativ |
consimilanti
|
consimilanti
|
consimilanti
|
| Akkusativ |
consimilantem
|
consimilantem
|
consimilans
|
| Ablativ |
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
consimilanti consimilante
|
| Vokativ |
consimilans
|
consimilans
|
consimilans
|
Plural
| Nominativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Genitiv |
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
consimilantium consimilantum
|
| Dativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Akkusativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
| Ablativ |
consimilantibus
|
consimilantibus
|
consimilantibus
|
| Vokativ |
consimilantes
|
consimilantes
|
consimilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilatus
|
consimilata
|
consimilatum
|
| Genitiv |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilati
|
| Dativ |
consimilato
|
consimilatae
|
consimilato
|
| Akkusativ |
consimilatum
|
consimilatam
|
consimilatum
|
| Ablativ |
consimilato
|
consimilata
|
consimilato
|
| Vokativ |
consimilate
|
consimilata
|
consimilatum
|
Plural
| Nominativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
| Genitiv |
consimilatorum
|
consimilatarum
|
consimilatorum
|
| Dativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Akkusativ |
consimilatos
|
consimilatas
|
consimilata
|
| Ablativ |
consimilatis
|
consimilatis
|
consimilatis
|
| Vokativ |
consimilati
|
consimilatae
|
consimilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consimilaturus
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
| Genitiv |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilaturi
|
| Dativ |
consimilaturo
|
consimilaturae
|
consimilaturo
|
| Akkusativ |
consimilaturum
|
consimilaturam
|
consimilaturum
|
| Ablativ |
consimilaturo
|
consimilatura
|
consimilaturo
|
| Vokativ |
consimilature
|
consimilatura
|
consimilaturum
|
Plural
| Nominativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
| Genitiv |
consimilaturorum
|
consimilaturarum
|
consimilaturorum
|
| Dativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Akkusativ |
consimilaturos
|
consimilaturas
|
consimilatura
|
| Ablativ |
consimilaturis
|
consimilaturis
|
consimilaturis
|
| Vokativ |
consimilaturi
|
consimilaturae
|
consimilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consimilatum
|
consimilatu
|