Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von conserere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort consitura auch noch Formen von: consitura (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conserere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | eingehen konstruieren reichlich/dicht aussäen/streuen säen, pflanzen (Feld/Feldfrüchte/Samen/Baum), setzen verbinden verfassen verknüpfen verwickeln (in) züchten zusammenfügen/-drücken/-setzen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Ablativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
| consitura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von eingehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich gehe ein |
| 2. Person Singular | conseris |
du gehst ein |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es geht ein |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir gehen ein |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr geht ein |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie gehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich gehe ein |
| 2. Person Singular | conseras |
du gehest ein |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es gehe ein |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir gehen ein |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr gehet ein |
| 3. Person Plural | conserant |
sie gehen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich ging ein |
| 2. Person Singular | conserebas |
du gingst ein |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es ging ein |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir gingen ein |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr gingt ein |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie gingen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich ginge ein |
| 2. Person Singular | consereres |
du gingest ein |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es ginge ein |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir gingen ein |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr ginget ein |
| 3. Person Plural | consererent |
sie gingen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde eingehen |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst eingehen |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird eingehen |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden eingehen |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet eingehen |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden eingehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich bin eingegangen |
| 2. Person Singular | consevisti |
du bist eingegangen |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es ist eingegangen |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir sind eingegangen |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr seid eingegangen |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie sind eingegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich sei eingegangen |
| 2. Person Singular | conseveris |
du seiest eingegangen |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es sei eingegangen |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir seien eingegangen |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr seiet eingegangen |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie seien eingegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich war eingegangen |
| 2. Person Singular | conseveras |
du warst eingegangen |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es war eingegangen |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir waren eingegangen |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr wart eingegangen |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie waren eingegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich wäre eingegangen |
| 2. Person Singular | consevisses |
du wärest eingegangen |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es wäre eingegangen |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir wären eingegangen |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr wäret eingegangen |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie wären eingegangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde eingegangen sein |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst eingegangen sein |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird eingegangen sein |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden eingegangen sein |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet eingegangen sein |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden eingegangen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
eingehen |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
eingegangen sein |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
eingehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
gehe ein; geh ein! |
| 2. Person Plural | conserite |
geht ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Eingehen |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Eingehens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Eingehen |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Eingehen |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Eingehen |
| Vokativ | conserende conserunde |
Eingehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich konstruiere |
| 2. Person Singular | conseris |
du konstruierst |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es konstruiert |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir konstruieren |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr konstruiert |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie konstruieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
ich werde konstruiert |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst konstruiert |
| 3. Person Singular | conseritur |
er/sie/es wird konstruiert |
| 1. Person Plural | conserimur |
wir werden konstruiert |
| 2. Person Plural | conserimini |
ihr werdet konstruiert |
| 3. Person Plural | conseruntur |
sie werden konstruiert |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich konstruiere |
| 2. Person Singular | conseras |
du konstruierest |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es konstruiere |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir konstruieren |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr konstruieret |
| 3. Person Plural | conserant |
sie konstruieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde konstruiert |
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
du werdest konstruiert |
| 3. Person Singular | conseratur |
er/sie/es werde konstruiert |
| 1. Person Plural | conseramur |
wir werden konstruiert |
| 2. Person Plural | conseramini |
ihr werdet konstruiert |
| 3. Person Plural | conserantur |
sie werden konstruiert |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich konstruierte |
| 2. Person Singular | conserebas |
du konstruiertest |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es konstruierte |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir konstruierten |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr konstruiertet |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie konstruierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
ich wurde konstruiert |
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
du wurdest konstruiert |
| 3. Person Singular | conserebatur |
er/sie/es wurde konstruiert |
| 1. Person Plural | conserebamur |
wir wurden konstruiert |
| 2. Person Plural | conserebamini |
ihr wurdet konstruiert |
| 3. Person Plural | conserebantur |
sie wurden konstruiert |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich konstruierte |
| 2. Person Singular | consereres |
du konstruiertest |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es konstruierte |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir konstruierten |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr konstruiertet |
| 3. Person Plural | consererent |
sie konstruierten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
ich würde konstruiert |
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
du würdest konstruiert |
| 3. Person Singular | consereretur |
er/sie/es würde konstruiert |
| 1. Person Plural | consereremur |
wir würden konstruiert |
| 2. Person Plural | consereremini |
ihr würdet konstruiert |
| 3. Person Plural | consererentur |
sie würden konstruiert |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde konstruieren |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst konstruieren |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird konstruieren |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden konstruieren |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet konstruieren |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden konstruieren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde konstruiert werden |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst konstruiert werden |
| 3. Person Singular | conseretur |
er/sie/es wird konstruiert werden |
| 1. Person Plural | conseremur |
wir werden konstruiert werden |
| 2. Person Plural | conseremini |
ihr werdet konstruiert werden |
| 3. Person Plural | conserentur |
sie werden konstruiert werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich habe konstruiert |
| 2. Person Singular | consevisti |
du hast konstruiert |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es hat konstruiert |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir haben konstruiert |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr habt konstruiert |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie haben konstruiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
ich bin konstruiert worden |
| 2. Person Singular | consitus es |
du bist konstruiert worden |
| 3. Person Singular | consitus est |
er/sie/es ist konstruiert worden |
| 1. Person Plural | consiti sumus |
wir sind konstruiert worden |
| 2. Person Plural | consiti estis |
ihr seid konstruiert worden |
| 3. Person Plural | consiti sunt |
sie sind konstruiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich habe konstruiert |
| 2. Person Singular | conseveris |
du habest konstruiert |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es habe konstruiert |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir haben konstruiert |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr habet konstruiert |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie haben konstruiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
ich sei konstruiert worden |
| 2. Person Singular | consitus sis |
du seiest konstruiert worden |
| 3. Person Singular | consitus sit |
er/sie/es sei konstruiert worden |
| 1. Person Plural | consiti simus |
wir seien konstruiert worden |
| 2. Person Plural | consiti sitis |
ihr seiet konstruiert worden |
| 3. Person Plural | consiti sint |
sie seien konstruiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich hatte konstruiert |
| 2. Person Singular | conseveras |
du hattest konstruiert |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es hatte konstruiert |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir hatten konstruiert |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr hattet konstruiert |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie hatten konstruiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
ich war konstruiert worden |
| 2. Person Singular | consitus eras |
du warst konstruiert worden |
| 3. Person Singular | consitus erat |
er/sie/es war konstruiert worden |
| 1. Person Plural | consiti eramus |
wir waren konstruiert worden |
| 2. Person Plural | consiti eratis |
ihr wart konstruiert worden |
| 3. Person Plural | consiti erant |
sie waren konstruiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich hätte konstruiert |
| 2. Person Singular | consevisses |
du hättest konstruiert |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es hätte konstruiert |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir hätten konstruiert |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr hättet konstruiert |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie hätten konstruiert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
ich wäre konstruiert worden |
| 2. Person Singular | consitus esses |
du wärest konstruiert worden |
| 3. Person Singular | consitus esset |
er/sie/es wäre konstruiert worden |
| 1. Person Plural | consiti essemus |
wir wären konstruiert worden |
| 2. Person Plural | consiti essetis |
ihr wäret konstruiert worden |
| 3. Person Plural | consiti essent |
sie wären konstruiert worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde konstruiert haben |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst konstruiert haben |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird konstruiert haben |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden konstruiert haben |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet konstruiert haben |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden konstruiert haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
ich werde konstruiert worden sein |
| 2. Person Singular | consitus eris |
du wirst konstruiert worden sein |
| 3. Person Singular | consitus erit |
er/sie/es wird konstruiert worden sein |
| 1. Person Plural | consiti erimus |
wir werden konstruiert worden sein |
| 2. Person Plural | consiti eritis |
ihr werdet konstruiert worden sein |
| 3. Person Plural | consiti erunt |
sie werden konstruiert worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
konstruieren |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
konstruiert haben |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
konstruieren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
konstruiert werden |
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
konstruiert worden sein |
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
künftig konstruiert werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
konstruiere; konstruier! |
| 2. Person Plural | conserite |
konstruiert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Konstruieren |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Konstruierens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Konstruieren |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Konstruieren |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Konstruieren |
| Vokativ | conserende conserunde |
Konstruieren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
|
| 2. Person Singular | conseris |
|
| 3. Person Singular | conserit |
|
| 1. Person Plural | conserimus |
|
| 2. Person Plural | conseritis |
|
| 3. Person Plural | conserunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseras |
|
| 3. Person Singular | conserat |
|
| 1. Person Plural | conseramus |
|
| 2. Person Plural | conseratis |
|
| 3. Person Plural | conserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
|
| 2. Person Singular | conserebas |
|
| 3. Person Singular | conserebat |
|
| 1. Person Plural | conserebamus |
|
| 2. Person Plural | conserebatis |
|
| 3. Person Plural | conserebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
|
| 2. Person Singular | consereres |
|
| 3. Person Singular | consereret |
|
| 1. Person Plural | consereremus |
|
| 2. Person Plural | consereretis |
|
| 3. Person Plural | consererent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseres |
|
| 3. Person Singular | conseret |
|
| 1. Person Plural | conseremus |
|
| 2. Person Plural | conseretis |
|
| 3. Person Plural | conserent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
|
| 2. Person Singular | consevisti |
|
| 3. Person Singular | consevit |
|
| 1. Person Plural | consevimus |
|
| 2. Person Plural | consevistis |
|
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
|
| 2. Person Singular | conseveras |
|
| 3. Person Singular | conseverat |
|
| 1. Person Plural | conseveramus |
|
| 2. Person Plural | conseveratis |
|
| 3. Person Plural | conseverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
|
| 2. Person Singular | consevisses |
|
| 3. Person Singular | consevisset |
|
| 1. Person Plural | consevissemus |
|
| 2. Person Plural | consevissetis |
|
| 3. Person Plural | consevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
|
| Vorzeitigkeit | consevisse |
|
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
! |
| 2. Person Plural | conserite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
|
| Genitiv | conserendi conserundi |
|
| Dativ | conserendo conserundo |
|
| Akkusativ | conserendum conserundum |
|
| Ablativ | conserendo conserundo |
|
| Vokativ | conserende conserunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
|
| 2. Person Singular | conseris |
|
| 3. Person Singular | conserit |
|
| 1. Person Plural | conserimus |
|
| 2. Person Plural | conseritis |
|
| 3. Person Plural | conserunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseras |
|
| 3. Person Singular | conserat |
|
| 1. Person Plural | conseramus |
|
| 2. Person Plural | conseratis |
|
| 3. Person Plural | conserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
|
| 2. Person Singular | conserebas |
|
| 3. Person Singular | conserebat |
|
| 1. Person Plural | conserebamus |
|
| 2. Person Plural | conserebatis |
|
| 3. Person Plural | conserebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
|
| 2. Person Singular | consereres |
|
| 3. Person Singular | consereret |
|
| 1. Person Plural | consereremus |
|
| 2. Person Plural | consereretis |
|
| 3. Person Plural | consererent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseres |
|
| 3. Person Singular | conseret |
|
| 1. Person Plural | conseremus |
|
| 2. Person Plural | conseretis |
|
| 3. Person Plural | conserent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
|
| 2. Person Singular | consevisti |
|
| 3. Person Singular | consevit |
|
| 1. Person Plural | consevimus |
|
| 2. Person Plural | consevistis |
|
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
|
| 2. Person Singular | conseveras |
|
| 3. Person Singular | conseverat |
|
| 1. Person Plural | conseveramus |
|
| 2. Person Plural | conseveratis |
|
| 3. Person Plural | conseverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
|
| 2. Person Singular | consevisses |
|
| 3. Person Singular | consevisset |
|
| 1. Person Plural | consevissemus |
|
| 2. Person Plural | consevissetis |
|
| 3. Person Plural | consevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
|
| Vorzeitigkeit | consevisse |
|
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
! |
| 2. Person Plural | conserite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
|
| Genitiv | conserendi conserundi |
|
| Dativ | conserendo conserundo |
|
| Akkusativ | conserendum conserundum |
|
| Ablativ | conserendo conserundo |
|
| Vokativ | conserende conserunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | conseris |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | conseras |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | conserant |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich verband mich |
| 2. Person Singular | conserebas |
du verbandest dich |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie verbanden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich verbände mich |
| 2. Person Singular | consereres |
du verbändest dich |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural | consererent |
sie verbänden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden sich verbinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | consevisti |
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | conseveris |
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular | conseveras |
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie hatten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular | consevisses |
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie hätten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden sich verbunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
sich verbinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
verbinde dich! |
| 2. Person Plural | conserite |
verbindet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Sich verbinden |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Sich verbindens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Sich verbinden |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Sich verbinden |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Sich verbinden |
| Vokativ | conserende conserunde |
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich verfasse |
| 2. Person Singular | conseris |
du verfasst |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es verfasst |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir verfassen |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr verfasst |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie verfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
ich werde verfasst |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst verfasst |
| 3. Person Singular | conseritur |
er/sie/es wird verfasst |
| 1. Person Plural | conserimur |
wir werden verfasst |
| 2. Person Plural | conserimini |
ihr werdet verfasst |
| 3. Person Plural | conseruntur |
sie werden verfasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich verfasse |
| 2. Person Singular | conseras |
du verfassest |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es verfasse |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir verfassen |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr verfasset |
| 3. Person Plural | conserant |
sie verfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde verfasst |
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
du werdest verfasst |
| 3. Person Singular | conseratur |
er/sie/es werde verfasst |
| 1. Person Plural | conseramur |
wir werden verfasst |
| 2. Person Plural | conseramini |
ihr werdet verfasst |
| 3. Person Plural | conserantur |
sie werden verfasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich verfasste |
| 2. Person Singular | conserebas |
du verfasstest |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es verfasste |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir verfassten |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr verfasstet |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie verfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
ich wurde verfasst |
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
du wurdest verfasst |
| 3. Person Singular | conserebatur |
er/sie/es wurde verfasst |
| 1. Person Plural | conserebamur |
wir wurden verfasst |
| 2. Person Plural | conserebamini |
ihr wurdet verfasst |
| 3. Person Plural | conserebantur |
sie wurden verfasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich verfasste |
| 2. Person Singular | consereres |
du verfasstest |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es verfasste |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir verfassten |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr verfasstet |
| 3. Person Plural | consererent |
sie verfassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
ich würde verfasst |
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
du würdest verfasst |
| 3. Person Singular | consereretur |
er/sie/es würde verfasst |
| 1. Person Plural | consereremur |
wir würden verfasst |
| 2. Person Plural | consereremini |
ihr würdet verfasst |
| 3. Person Plural | consererentur |
sie würden verfasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde verfassen |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst verfassen |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird verfassen |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden verfassen |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet verfassen |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden verfassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde verfasst werden |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst verfasst werden |
| 3. Person Singular | conseretur |
er/sie/es wird verfasst werden |
| 1. Person Plural | conseremur |
wir werden verfasst werden |
| 2. Person Plural | conseremini |
ihr werdet verfasst werden |
| 3. Person Plural | conserentur |
sie werden verfasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich habe verfasst |
| 2. Person Singular | consevisti |
du hast verfasst |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es hat verfasst |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir haben verfasst |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr habt verfasst |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie haben verfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
ich bin verfasst worden |
| 2. Person Singular | consitus es |
du bist verfasst worden |
| 3. Person Singular | consitus est |
er/sie/es ist verfasst worden |
| 1. Person Plural | consiti sumus |
wir sind verfasst worden |
| 2. Person Plural | consiti estis |
ihr seid verfasst worden |
| 3. Person Plural | consiti sunt |
sie sind verfasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich habe verfasst |
| 2. Person Singular | conseveris |
du habest verfasst |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es habe verfasst |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir haben verfasst |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr habet verfasst |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie haben verfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
ich sei verfasst worden |
| 2. Person Singular | consitus sis |
du seiest verfasst worden |
| 3. Person Singular | consitus sit |
er/sie/es sei verfasst worden |
| 1. Person Plural | consiti simus |
wir seien verfasst worden |
| 2. Person Plural | consiti sitis |
ihr seiet verfasst worden |
| 3. Person Plural | consiti sint |
sie seien verfasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich hatte verfasst |
| 2. Person Singular | conseveras |
du hattest verfasst |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es hatte verfasst |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir hatten verfasst |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr hattet verfasst |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie hatten verfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
ich war verfasst worden |
| 2. Person Singular | consitus eras |
du warst verfasst worden |
| 3. Person Singular | consitus erat |
er/sie/es war verfasst worden |
| 1. Person Plural | consiti eramus |
wir waren verfasst worden |
| 2. Person Plural | consiti eratis |
ihr wart verfasst worden |
| 3. Person Plural | consiti erant |
sie waren verfasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich hätte verfasst |
| 2. Person Singular | consevisses |
du hättest verfasst |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es hätte verfasst |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir hätten verfasst |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr hättet verfasst |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie hätten verfasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
ich wäre verfasst worden |
| 2. Person Singular | consitus esses |
du wärest verfasst worden |
| 3. Person Singular | consitus esset |
er/sie/es wäre verfasst worden |
| 1. Person Plural | consiti essemus |
wir wären verfasst worden |
| 2. Person Plural | consiti essetis |
ihr wäret verfasst worden |
| 3. Person Plural | consiti essent |
sie wären verfasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde verfasst haben |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst verfasst haben |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird verfasst haben |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden verfasst haben |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet verfasst haben |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden verfasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
ich werde verfasst worden sein |
| 2. Person Singular | consitus eris |
du wirst verfasst worden sein |
| 3. Person Singular | consitus erit |
er/sie/es wird verfasst worden sein |
| 1. Person Plural | consiti erimus |
wir werden verfasst worden sein |
| 2. Person Plural | consiti eritis |
ihr werdet verfasst worden sein |
| 3. Person Plural | consiti erunt |
sie werden verfasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
verfassen |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
verfasst haben |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
verfassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
verfasst werden |
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
verfasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
künftig verfasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
verfasse; verfass! |
| 2. Person Plural | conserite |
verfasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Verfassen |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Verfassens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Verfassen |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Verfassen |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Verfassen |
| Vokativ | conserende conserunde |
Verfassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich verknüpfe |
| 2. Person Singular | conseris |
du verknüpfst |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es verknüpft |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir verknüpfen |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr verknüpft |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie verknüpfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
ich werde verknüpft |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst verknüpft |
| 3. Person Singular | conseritur |
er/sie/es wird verknüpft |
| 1. Person Plural | conserimur |
wir werden verknüpft |
| 2. Person Plural | conserimini |
ihr werdet verknüpft |
| 3. Person Plural | conseruntur |
sie werden verknüpft |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich verknüpfe |
| 2. Person Singular | conseras |
du verknüpfest |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es verknüpfe |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir verknüpfen |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr verknüpfet |
| 3. Person Plural | conserant |
sie verknüpfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde verknüpft |
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
du werdest verknüpft |
| 3. Person Singular | conseratur |
er/sie/es werde verknüpft |
| 1. Person Plural | conseramur |
wir werden verknüpft |
| 2. Person Plural | conseramini |
ihr werdet verknüpft |
| 3. Person Plural | conserantur |
sie werden verknüpft |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich verknüpfte |
| 2. Person Singular | conserebas |
du verknüpftest |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es verknüpfte |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir verknüpften |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr verknüpftet |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie verknüpften |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
ich wurde verknüpft |
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
du wurdest verknüpft |
| 3. Person Singular | conserebatur |
er/sie/es wurde verknüpft |
| 1. Person Plural | conserebamur |
wir wurden verknüpft |
| 2. Person Plural | conserebamini |
ihr wurdet verknüpft |
| 3. Person Plural | conserebantur |
sie wurden verknüpft |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich verknüpfte |
| 2. Person Singular | consereres |
du verknüpftest |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es verknüpfte |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir verknüpften |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr verknüpftet |
| 3. Person Plural | consererent |
sie verknüpften |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
ich würde verknüpft |
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
du würdest verknüpft |
| 3. Person Singular | consereretur |
er/sie/es würde verknüpft |
| 1. Person Plural | consereremur |
wir würden verknüpft |
| 2. Person Plural | consereremini |
ihr würdet verknüpft |
| 3. Person Plural | consererentur |
sie würden verknüpft |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde verknüpfen |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst verknüpfen |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird verknüpfen |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden verknüpfen |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet verknüpfen |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden verknüpfen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde verknüpft werden |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst verknüpft werden |
| 3. Person Singular | conseretur |
er/sie/es wird verknüpft werden |
| 1. Person Plural | conseremur |
wir werden verknüpft werden |
| 2. Person Plural | conseremini |
ihr werdet verknüpft werden |
| 3. Person Plural | conserentur |
sie werden verknüpft werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich habe verknüpft |
| 2. Person Singular | consevisti |
du hast verknüpft |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es hat verknüpft |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir haben verknüpft |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr habt verknüpft |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie haben verknüpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
ich bin verknüpft worden |
| 2. Person Singular | consitus es |
du bist verknüpft worden |
| 3. Person Singular | consitus est |
er/sie/es ist verknüpft worden |
| 1. Person Plural | consiti sumus |
wir sind verknüpft worden |
| 2. Person Plural | consiti estis |
ihr seid verknüpft worden |
| 3. Person Plural | consiti sunt |
sie sind verknüpft worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich habe verknüpft |
| 2. Person Singular | conseveris |
du habest verknüpft |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es habe verknüpft |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir haben verknüpft |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr habet verknüpft |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie haben verknüpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
ich sei verknüpft worden |
| 2. Person Singular | consitus sis |
du seiest verknüpft worden |
| 3. Person Singular | consitus sit |
er/sie/es sei verknüpft worden |
| 1. Person Plural | consiti simus |
wir seien verknüpft worden |
| 2. Person Plural | consiti sitis |
ihr seiet verknüpft worden |
| 3. Person Plural | consiti sint |
sie seien verknüpft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich hatte verknüpft |
| 2. Person Singular | conseveras |
du hattest verknüpft |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es hatte verknüpft |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir hatten verknüpft |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr hattet verknüpft |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie hatten verknüpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
ich war verknüpft worden |
| 2. Person Singular | consitus eras |
du warst verknüpft worden |
| 3. Person Singular | consitus erat |
er/sie/es war verknüpft worden |
| 1. Person Plural | consiti eramus |
wir waren verknüpft worden |
| 2. Person Plural | consiti eratis |
ihr wart verknüpft worden |
| 3. Person Plural | consiti erant |
sie waren verknüpft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich hätte verknüpft |
| 2. Person Singular | consevisses |
du hättest verknüpft |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es hätte verknüpft |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir hätten verknüpft |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr hättet verknüpft |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie hätten verknüpft |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
ich wäre verknüpft worden |
| 2. Person Singular | consitus esses |
du wärest verknüpft worden |
| 3. Person Singular | consitus esset |
er/sie/es wäre verknüpft worden |
| 1. Person Plural | consiti essemus |
wir wären verknüpft worden |
| 2. Person Plural | consiti essetis |
ihr wäret verknüpft worden |
| 3. Person Plural | consiti essent |
sie wären verknüpft worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde verknüpft haben |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst verknüpft haben |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird verknüpft haben |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden verknüpft haben |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet verknüpft haben |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden verknüpft haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
ich werde verknüpft worden sein |
| 2. Person Singular | consitus eris |
du wirst verknüpft worden sein |
| 3. Person Singular | consitus erit |
er/sie/es wird verknüpft worden sein |
| 1. Person Plural | consiti erimus |
wir werden verknüpft worden sein |
| 2. Person Plural | consiti eritis |
ihr werdet verknüpft worden sein |
| 3. Person Plural | consiti erunt |
sie werden verknüpft worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
verknüpfen |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
verknüpft haben |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
verknüpfen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
verknüpft werden |
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
verknüpft worden sein |
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
künftig verknüpft werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
verknüpfe; verknüpf! |
| 2. Person Plural | conserite |
verknüpft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Verknüpfen |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Verknüpfens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Verknüpfen |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Verknüpfen |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Verknüpfen |
| Vokativ | conserende conserunde |
Verknüpfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
|
| 2. Person Singular | conseris |
|
| 3. Person Singular | conserit |
|
| 1. Person Plural | conserimus |
|
| 2. Person Plural | conseritis |
|
| 3. Person Plural | conserunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseras |
|
| 3. Person Singular | conserat |
|
| 1. Person Plural | conseramus |
|
| 2. Person Plural | conseratis |
|
| 3. Person Plural | conserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
|
| 2. Person Singular | conserebas |
|
| 3. Person Singular | conserebat |
|
| 1. Person Plural | conserebamus |
|
| 2. Person Plural | conserebatis |
|
| 3. Person Plural | conserebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
|
| 2. Person Singular | consereres |
|
| 3. Person Singular | consereret |
|
| 1. Person Plural | consereremus |
|
| 2. Person Plural | consereretis |
|
| 3. Person Plural | consererent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseres |
|
| 3. Person Singular | conseret |
|
| 1. Person Plural | conseremus |
|
| 2. Person Plural | conseretis |
|
| 3. Person Plural | conserent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
|
| 2. Person Singular | consevisti |
|
| 3. Person Singular | consevit |
|
| 1. Person Plural | consevimus |
|
| 2. Person Plural | consevistis |
|
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
|
| 2. Person Singular | conseveras |
|
| 3. Person Singular | conseverat |
|
| 1. Person Plural | conseveramus |
|
| 2. Person Plural | conseveratis |
|
| 3. Person Plural | conseverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
|
| 2. Person Singular | consevisses |
|
| 3. Person Singular | consevisset |
|
| 1. Person Plural | consevissemus |
|
| 2. Person Plural | consevissetis |
|
| 3. Person Plural | consevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
|
| Vorzeitigkeit | consevisse |
|
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
! |
| 2. Person Plural | conserite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
|
| Genitiv | conserendi conserundi |
|
| Dativ | conserendo conserundo |
|
| Akkusativ | conserendum conserundum |
|
| Ablativ | conserendo conserundo |
|
| Vokativ | conserende conserunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
ich züchte |
| 2. Person Singular | conseris |
du züchtest |
| 3. Person Singular | conserit |
er/sie/es züchtet |
| 1. Person Plural | conserimus |
wir züchten |
| 2. Person Plural | conseritis |
ihr züchtet |
| 3. Person Plural | conserunt |
sie züchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
ich werde gezüchtet |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst gezüchtet |
| 3. Person Singular | conseritur |
er/sie/es wird gezüchtet |
| 1. Person Plural | conserimur |
wir werden gezüchtet |
| 2. Person Plural | conserimini |
ihr werdet gezüchtet |
| 3. Person Plural | conseruntur |
sie werden gezüchtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich züchte |
| 2. Person Singular | conseras |
du züchtest |
| 3. Person Singular | conserat |
er/sie/es züchte |
| 1. Person Plural | conseramus |
wir züchten |
| 2. Person Plural | conseratis |
ihr züchtet |
| 3. Person Plural | conserant |
sie züchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde gezüchtet |
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
du werdest gezüchtet |
| 3. Person Singular | conseratur |
er/sie/es werde gezüchtet |
| 1. Person Plural | conseramur |
wir werden gezüchtet |
| 2. Person Plural | conseramini |
ihr werdet gezüchtet |
| 3. Person Plural | conserantur |
sie werden gezüchtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
ich züchtete |
| 2. Person Singular | conserebas |
du züchtetest |
| 3. Person Singular | conserebat |
er/sie/es züchtete |
| 1. Person Plural | conserebamus |
wir züchteten |
| 2. Person Plural | conserebatis |
ihr züchtetet |
| 3. Person Plural | conserebant |
sie züchteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
ich wurde gezüchtet |
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
du wurdest gezüchtet |
| 3. Person Singular | conserebatur |
er/sie/es wurde gezüchtet |
| 1. Person Plural | conserebamur |
wir wurden gezüchtet |
| 2. Person Plural | conserebamini |
ihr wurdet gezüchtet |
| 3. Person Plural | conserebantur |
sie wurden gezüchtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
ich züchtete |
| 2. Person Singular | consereres |
du züchtetest |
| 3. Person Singular | consereret |
er/sie/es züchtete |
| 1. Person Plural | consereremus |
wir züchteten |
| 2. Person Plural | consereretis |
ihr züchtetet |
| 3. Person Plural | consererent |
sie züchteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
ich würde gezüchtet |
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
du würdest gezüchtet |
| 3. Person Singular | consereretur |
er/sie/es würde gezüchtet |
| 1. Person Plural | consereremur |
wir würden gezüchtet |
| 2. Person Plural | consereremini |
ihr würdet gezüchtet |
| 3. Person Plural | consererentur |
sie würden gezüchtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
ich werde züchten |
| 2. Person Singular | conseres |
du wirst züchten |
| 3. Person Singular | conseret |
er/sie/es wird züchten |
| 1. Person Plural | conseremus |
wir werden züchten |
| 2. Person Plural | conseretis |
ihr werdet züchten |
| 3. Person Plural | conserent |
sie werden züchten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
ich werde gezüchtet werden |
| 2. Person Singular | consereris conserere |
du wirst gezüchtet werden |
| 3. Person Singular | conseretur |
er/sie/es wird gezüchtet werden |
| 1. Person Plural | conseremur |
wir werden gezüchtet werden |
| 2. Person Plural | conseremini |
ihr werdet gezüchtet werden |
| 3. Person Plural | conserentur |
sie werden gezüchtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
ich habe gezüchtet |
| 2. Person Singular | consevisti |
du hast gezüchtet |
| 3. Person Singular | consevit |
er/sie/es hat gezüchtet |
| 1. Person Plural | consevimus |
wir haben gezüchtet |
| 2. Person Plural | consevistis |
ihr habt gezüchtet |
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
sie haben gezüchtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
ich bin gezüchtet worden |
| 2. Person Singular | consitus es |
du bist gezüchtet worden |
| 3. Person Singular | consitus est |
er/sie/es ist gezüchtet worden |
| 1. Person Plural | consiti sumus |
wir sind gezüchtet worden |
| 2. Person Plural | consiti estis |
ihr seid gezüchtet worden |
| 3. Person Plural | consiti sunt |
sie sind gezüchtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
ich habe gezüchtet |
| 2. Person Singular | conseveris |
du habest gezüchtet |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es habe gezüchtet |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir haben gezüchtet |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr habet gezüchtet |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie haben gezüchtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
ich sei gezüchtet worden |
| 2. Person Singular | consitus sis |
du seiest gezüchtet worden |
| 3. Person Singular | consitus sit |
er/sie/es sei gezüchtet worden |
| 1. Person Plural | consiti simus |
wir seien gezüchtet worden |
| 2. Person Plural | consiti sitis |
ihr seiet gezüchtet worden |
| 3. Person Plural | consiti sint |
sie seien gezüchtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
ich hatte gezüchtet |
| 2. Person Singular | conseveras |
du hattest gezüchtet |
| 3. Person Singular | conseverat |
er/sie/es hatte gezüchtet |
| 1. Person Plural | conseveramus |
wir hatten gezüchtet |
| 2. Person Plural | conseveratis |
ihr hattet gezüchtet |
| 3. Person Plural | conseverant |
sie hatten gezüchtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
ich war gezüchtet worden |
| 2. Person Singular | consitus eras |
du warst gezüchtet worden |
| 3. Person Singular | consitus erat |
er/sie/es war gezüchtet worden |
| 1. Person Plural | consiti eramus |
wir waren gezüchtet worden |
| 2. Person Plural | consiti eratis |
ihr wart gezüchtet worden |
| 3. Person Plural | consiti erant |
sie waren gezüchtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
ich hätte gezüchtet |
| 2. Person Singular | consevisses |
du hättest gezüchtet |
| 3. Person Singular | consevisset |
er/sie/es hätte gezüchtet |
| 1. Person Plural | consevissemus |
wir hätten gezüchtet |
| 2. Person Plural | consevissetis |
ihr hättet gezüchtet |
| 3. Person Plural | consevissent |
sie hätten gezüchtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
ich wäre gezüchtet worden |
| 2. Person Singular | consitus esses |
du wärest gezüchtet worden |
| 3. Person Singular | consitus esset |
er/sie/es wäre gezüchtet worden |
| 1. Person Plural | consiti essemus |
wir wären gezüchtet worden |
| 2. Person Plural | consiti essetis |
ihr wäret gezüchtet worden |
| 3. Person Plural | consiti essent |
sie wären gezüchtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
ich werde gezüchtet haben |
| 2. Person Singular | conseveris |
du wirst gezüchtet haben |
| 3. Person Singular | conseverit |
er/sie/es wird gezüchtet haben |
| 1. Person Plural | conseverimus |
wir werden gezüchtet haben |
| 2. Person Plural | conseveritis |
ihr werdet gezüchtet haben |
| 3. Person Plural | conseverint |
sie werden gezüchtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
ich werde gezüchtet worden sein |
| 2. Person Singular | consitus eris |
du wirst gezüchtet worden sein |
| 3. Person Singular | consitus erit |
er/sie/es wird gezüchtet worden sein |
| 1. Person Plural | consiti erimus |
wir werden gezüchtet worden sein |
| 2. Person Plural | consiti eritis |
ihr werdet gezüchtet worden sein |
| 3. Person Plural | consiti erunt |
sie werden gezüchtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
züchten |
| Vorzeitigkeit | consevisse |
gezüchtet haben |
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
züchten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
gezüchtet werden |
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
gezüchtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
künftig gezüchtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
züchte! |
| 2. Person Plural | conserite |
züchtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
das Züchten |
| Genitiv | conserendi conserundi |
des Züchtens |
| Dativ | conserendo conserundo |
dem Züchten |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
das Züchten |
| Ablativ | conserendo conserundo |
durch das Züchten |
| Vokativ | conserende conserunde |
Züchten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consero |
|
| 2. Person Singular | conseris |
|
| 3. Person Singular | conserit |
|
| 1. Person Plural | conserimus |
|
| 2. Person Plural | conseritis |
|
| 3. Person Plural | conserunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conseror |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseritur |
|
| 1. Person Plural | conserimur |
|
| 2. Person Plural | conserimini |
|
| 3. Person Plural | conseruntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseras |
|
| 3. Person Singular | conserat |
|
| 1. Person Plural | conseramus |
|
| 2. Person Plural | conseratis |
|
| 3. Person Plural | conserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | conseraris conserare |
|
| 3. Person Singular | conseratur |
|
| 1. Person Plural | conseramur |
|
| 2. Person Plural | conseramini |
|
| 3. Person Plural | conserantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conserebam |
|
| 2. Person Singular | conserebas |
|
| 3. Person Singular | conserebat |
|
| 1. Person Plural | conserebamus |
|
| 2. Person Plural | conserebatis |
|
| 3. Person Plural | conserebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserebar |
|
| 2. Person Singular | conserebaris conserebare |
|
| 3. Person Singular | conserebatur |
|
| 1. Person Plural | conserebamur |
|
| 2. Person Plural | conserebamini |
|
| 3. Person Plural | conserebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consererem |
|
| 2. Person Singular | consereres |
|
| 3. Person Singular | consereret |
|
| 1. Person Plural | consereremus |
|
| 2. Person Plural | consereretis |
|
| 3. Person Plural | consererent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consererer |
|
| 2. Person Singular | conserereris consererere |
|
| 3. Person Singular | consereretur |
|
| 1. Person Plural | consereremur |
|
| 2. Person Plural | consereremini |
|
| 3. Person Plural | consererentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseram |
|
| 2. Person Singular | conseres |
|
| 3. Person Singular | conseret |
|
| 1. Person Plural | conseremus |
|
| 2. Person Plural | conseretis |
|
| 3. Person Plural | conserent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conserar |
|
| 2. Person Singular | consereris conserere |
|
| 3. Person Singular | conseretur |
|
| 1. Person Plural | conseremur |
|
| 2. Person Plural | conseremini |
|
| 3. Person Plural | conserentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevi |
|
| 2. Person Singular | consevisti |
|
| 3. Person Singular | consevit |
|
| 1. Person Plural | consevimus |
|
| 2. Person Plural | consevistis |
|
| 3. Person Plural | conseverunt consevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sum |
|
| 2. Person Singular | consitus es |
|
| 3. Person Singular | consitus est |
|
| 1. Person Plural | consiti sumus |
|
| 2. Person Plural | consiti estis |
|
| 3. Person Plural | consiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseverim |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus sim |
|
| 2. Person Singular | consitus sis |
|
| 3. Person Singular | consitus sit |
|
| 1. Person Plural | consiti simus |
|
| 2. Person Plural | consiti sitis |
|
| 3. Person Plural | consiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conseveram |
|
| 2. Person Singular | conseveras |
|
| 3. Person Singular | conseverat |
|
| 1. Person Plural | conseveramus |
|
| 2. Person Plural | conseveratis |
|
| 3. Person Plural | conseverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus eram |
|
| 2. Person Singular | consitus eras |
|
| 3. Person Singular | consitus erat |
|
| 1. Person Plural | consiti eramus |
|
| 2. Person Plural | consiti eratis |
|
| 3. Person Plural | consiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevissem |
|
| 2. Person Singular | consevisses |
|
| 3. Person Singular | consevisset |
|
| 1. Person Plural | consevissemus |
|
| 2. Person Plural | consevissetis |
|
| 3. Person Plural | consevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus essem |
|
| 2. Person Singular | consitus esses |
|
| 3. Person Singular | consitus esset |
|
| 1. Person Plural | consiti essemus |
|
| 2. Person Plural | consiti essetis |
|
| 3. Person Plural | consiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consevero |
|
| 2. Person Singular | conseveris |
|
| 3. Person Singular | conseverit |
|
| 1. Person Plural | conseverimus |
|
| 2. Person Plural | conseveritis |
|
| 3. Person Plural | conseverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consitus ero |
|
| 2. Person Singular | consitus eris |
|
| 3. Person Singular | consitus erit |
|
| 1. Person Plural | consiti erimus |
|
| 2. Person Plural | consiti eritis |
|
| 3. Person Plural | consiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conserere |
|
| Vorzeitigkeit | consevisse |
|
| Nachzeitigkeit | consiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conseri conserier |
|
| Vorzeitigkeit | consitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consere |
! |
| 2. Person Plural | conserite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conserito |
| 3. Person Singular | conserito |
| 2. Person Plural | conseritote |
| 3. Person Plural | conserunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conserere |
|
| Genitiv | conserendi conserundi |
|
| Dativ | conserendo conserundo |
|
| Akkusativ | conserendum conserundum |
|
| Ablativ | conserendo conserundo |
|
| Vokativ | conserende conserunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserendus conserundus |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
| Genitiv | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserendi conserundi |
| Dativ | conserendo conserundo |
conserendae conserundae |
conserendo conserundo |
| Akkusativ | conserendum conserundum |
conserendam conserundam |
conserendum conserundum |
| Ablativ | conserendo conserundo |
conserenda conserunda |
conserendo conserundo |
| Vokativ | conserende conserunde |
conserenda conserunda |
conserendum conserundum |
Plural
| Nominativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
| Genitiv | conserendorum conserundorum |
conserendarum conserundarum |
conserendorum conserundorum |
| Dativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Akkusativ | conserendos conserundos |
conserendas conserundas |
conserenda conserunda |
| Ablativ | conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
conserendis conserundis |
| Vokativ | conserendi conserundi |
conserendae conserundae |
conserenda conserunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conserens |
conserens |
conserens |
| Genitiv | conserentis |
conserentis |
conserentis |
| Dativ | conserenti |
conserenti |
conserenti |
| Akkusativ | conserentem |
conserentem |
conserens |
| Ablativ | conserenti conserente |
conserenti conserente |
conserenti conserente |
| Vokativ | conserens |
conserens |
conserens |
Plural
| Nominativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Genitiv | conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
conserentium conserentum |
| Dativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Akkusativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
| Ablativ | conserentibus |
conserentibus |
conserentibus |
| Vokativ | conserentes |
conserentes |
conserentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consitus |
consita |
consitum |
| Genitiv | consiti |
consitae |
consiti |
| Dativ | consito |
consitae |
consito |
| Akkusativ | consitum |
consitam |
consitum |
| Ablativ | consito |
consita |
consito |
| Vokativ | consite |
consita |
consitum |
Plural
| Nominativ | consiti |
consitae |
consita |
| Genitiv | consitorum |
consitarum |
consitorum |
| Dativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Akkusativ | consitos |
consitas |
consita |
| Ablativ | consitis |
consitis |
consitis |
| Vokativ | consiti |
consitae |
consita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consiturus |
consitura |
consiturum |
| Genitiv | consituri |
consiturae |
consituri |
| Dativ | consituro |
consiturae |
consituro |
| Akkusativ | consiturum |
consituram |
consiturum |
| Ablativ | consituro |
consitura |
consituro |
| Vokativ | consiture |
consitura |
consiturum |
Plural
| Nominativ | consituri |
consiturae |
consitura |
| Genitiv | consiturorum |
consiturarum |
consiturorum |
| Dativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Akkusativ | consituros |
consituras |
consitura |
| Ablativ | consituris |
consituris |
consituris |
| Vokativ | consituri |
consiturae |
consitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consitum |
consitu |