Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von conspicere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort conspiciens auch noch Formen von: conspiciens (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| conspicere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | anstarren Aufmerksamkeit erregen aussehen bemerken beobachten erblicken gegenüberstehen im Blickfeld haben (Passiv) auffallen/sichtbar sein sehen unterscheiden Zeuge sein zuschauen |
| conspiciens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anstarren |
| conspiciens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anstarren |
| conspiciens | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Akkusativ Neutrum Singular Partizip Präsens Aktiv | Partizip von anstarren |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich starre an |
| 2. Person Singular | conspicis |
du starrst an |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es starrt an |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir starren an |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr starrt an |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie starren an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
ich werde angestarrt |
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
du wirst angestarrt |
| 3. Person Singular | conspicitur |
er/sie/es wird angestarrt |
| 1. Person Plural | conspicimur |
wir werden angestarrt |
| 2. Person Plural | conspicimini |
ihr werdet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
sie werden angestarrt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich starre an |
| 2. Person Singular | conspicias |
du starrest an |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es starre an |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir starren an |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr starret an |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie starren an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde angestarrt |
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
du werdest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspiciatur |
er/sie/es werde angestarrt |
| 1. Person Plural | conspiciamur |
wir werden angestarrt |
| 2. Person Plural | conspiciamini |
ihr werdet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspiciantur |
sie werden angestarrt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich starrte an |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du starrtest an |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es starrte an |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir starrten an |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr starrtet an |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie starrten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
ich wurde angestarrt |
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
du wurdest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
er/sie/es wurde angestarrt |
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
wir wurden angestarrt |
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
ihr wurdet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
sie wurden angestarrt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich starrte an |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du starrtest an |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es starrte an |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir starrten an |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr starrtet an |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie starrten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
ich würde angestarrt |
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
du würdest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspiceretur |
er/sie/es würde angestarrt |
| 1. Person Plural | conspiceremur |
wir würden angestarrt |
| 2. Person Plural | conspiceremini |
ihr würdet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspicerentur |
sie würden angestarrt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde anstarren |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst anstarren |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird anstarren |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden anstarren |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet anstarren |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden anstarren |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde angestarrt werden |
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
du wirst angestarrt werden |
| 3. Person Singular | conspicietur |
er/sie/es wird angestarrt werden |
| 1. Person Plural | conspiciemur |
wir werden angestarrt werden |
| 2. Person Plural | conspiciemini |
ihr werdet angestarrt werden |
| 3. Person Plural | conspicientur |
sie werden angestarrt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe angestarrt |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast angestarrt |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat angestarrt |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben angestarrt |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt angestarrt |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben angestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
ich bin angestarrt worden |
| 2. Person Singular | conspectus es |
du bist angestarrt worden |
| 3. Person Singular | conspectus est |
er/sie/es ist angestarrt worden |
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
wir sind angestarrt worden |
| 2. Person Plural | conspecti estis |
ihr seid angestarrt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
sie sind angestarrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe angestarrt |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe angestarrt |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben angestarrt |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben angestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
ich sei angestarrt worden |
| 2. Person Singular | conspectus sis |
du seiest angestarrt worden |
| 3. Person Singular | conspectus sit |
er/sie/es sei angestarrt worden |
| 1. Person Plural | conspecti simus |
wir seien angestarrt worden |
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
ihr seiet angestarrt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sint |
sie seien angestarrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte angestarrt |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte angestarrt |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten angestarrt |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten angestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
ich war angestarrt worden |
| 2. Person Singular | conspectus eras |
du warst angestarrt worden |
| 3. Person Singular | conspectus erat |
er/sie/es war angestarrt worden |
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
wir waren angestarrt worden |
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
ihr wart angestarrt worden |
| 3. Person Plural | conspecti erant |
sie waren angestarrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte angestarrt |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest angestarrt |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte angestarrt |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten angestarrt |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet angestarrt |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten angestarrt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
ich wäre angestarrt worden |
| 2. Person Singular | conspectus esses |
du wärest angestarrt worden |
| 3. Person Singular | conspectus esset |
er/sie/es wäre angestarrt worden |
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
wir wären angestarrt worden |
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
ihr wäret angestarrt worden |
| 3. Person Plural | conspecti essent |
sie wären angestarrt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde angestarrt haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst angestarrt haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird angestarrt haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden angestarrt haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet angestarrt haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden angestarrt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
ich werde angestarrt worden sein |
| 2. Person Singular | conspectus eris |
du wirst angestarrt worden sein |
| 3. Person Singular | conspectus erit |
er/sie/es wird angestarrt worden sein |
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
wir werden angestarrt worden sein |
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
ihr werdet angestarrt worden sein |
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
sie werden angestarrt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
anstarren |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
angestarrt haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
anstarren werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
angestarrt werden |
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
angestarrt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
künftig angestarrt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
starre an; starr an! |
| 2. Person Plural | conspicite |
starrt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Anstarren |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Anstarrens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Anstarren |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Anstarren |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Anstarren |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Anstarren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
|
| 2. Person Singular | conspicis |
|
| 3. Person Singular | conspicit |
|
| 1. Person Plural | conspicimus |
|
| 2. Person Plural | conspicitis |
|
| 3. Person Plural | conspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicias |
|
| 3. Person Singular | conspiciat |
|
| 1. Person Plural | conspiciamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
|
| 2. Person Singular | conspiciebas |
|
| 3. Person Singular | conspiciebat |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
|
| 2. Person Singular | conspiceres |
|
| 3. Person Singular | conspiceret |
|
| 1. Person Plural | conspiceremus |
|
| 2. Person Plural | conspiceretis |
|
| 3. Person Plural | conspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicies |
|
| 3. Person Singular | conspiciet |
|
| 1. Person Plural | conspiciemus |
|
| 2. Person Plural | conspicietis |
|
| 3. Person Plural | conspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
|
| 2. Person Singular | conspexisti |
|
| 3. Person Singular | conspexit |
|
| 1. Person Plural | conspeximus |
|
| 2. Person Plural | conspexistis |
|
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
|
| 2. Person Singular | conspexeras |
|
| 3. Person Singular | conspexerat |
|
| 1. Person Plural | conspexeramus |
|
| 2. Person Plural | conspexeratis |
|
| 3. Person Plural | conspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
|
| 2. Person Singular | conspexisses |
|
| 3. Person Singular | conspexisset |
|
| 1. Person Plural | conspexissemus |
|
| 2. Person Plural | conspexissetis |
|
| 3. Person Plural | conspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
|
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
! |
| 2. Person Plural | conspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
|
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
|
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
|
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich sehe aus |
| 2. Person Singular | conspicis |
du siehst aus |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es sieht aus |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir sehen aus |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr seht aus |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie sehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich sehe aus |
| 2. Person Singular | conspicias |
du sehest aus |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es sehe aus |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir sehen aus |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr sehet aus |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie sehen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich sah aus |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du sahst aus |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es sah aus |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir sahen aus |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr saht aus |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie sahen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich sähe aus |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du sähest aus |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es sähe aus |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir sähen aus |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr sähet aus |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie sähen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde aussehen |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst aussehen |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird aussehen |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden aussehen |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet aussehen |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden aussehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe ausgesehen |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast ausgesehen |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat ausgesehen |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben ausgesehen |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt ausgesehen |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben ausgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe ausgesehen |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest ausgesehen |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe ausgesehen |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben ausgesehen |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet ausgesehen |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben ausgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte ausgesehen |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest ausgesehen |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte ausgesehen |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten ausgesehen |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet ausgesehen |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten ausgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte ausgesehen |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest ausgesehen |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte ausgesehen |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten ausgesehen |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet ausgesehen |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten ausgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde ausgesehen haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst ausgesehen haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird ausgesehen haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden ausgesehen haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet ausgesehen haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden ausgesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
aussehen |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
ausgesehen haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
aussehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
sehe aus; seh aus! |
| 2. Person Plural | conspicite |
seht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Aussehen |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Aussehens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Aussehen |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Aussehen |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Aussehen |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Aussehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | conspicis |
du bemerkst |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es bemerkt |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr bemerkt |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
du wirst bemerkt |
| 3. Person Singular | conspicitur |
er/sie/es wird bemerkt |
| 1. Person Plural | conspicimur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | conspicimini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
sie werden bemerkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich bemerke |
| 2. Person Singular | conspicias |
du bemerkest |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es bemerke |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir bemerken |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr bemerket |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
du werdest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspiciatur |
er/sie/es werde bemerkt |
| 1. Person Plural | conspiciamur |
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural | conspiciamini |
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspiciantur |
sie werden bemerkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
ich wurde bemerkt |
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
du wurdest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
er/sie/es wurde bemerkt |
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
wir wurden bemerkt |
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
ihr wurdet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
sie wurden bemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich bemerkte |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du bemerktest |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir bemerkten |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie bemerkten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
ich würde bemerkt |
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
du würdest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspiceretur |
er/sie/es würde bemerkt |
| 1. Person Plural | conspiceremur |
wir würden bemerkt |
| 2. Person Plural | conspiceremini |
ihr würdet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspicerentur |
sie würden bemerkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde bemerken |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst bemerken |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird bemerken |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden bemerken |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet bemerken |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden bemerken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde bemerkt werden |
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
du wirst bemerkt werden |
| 3. Person Singular | conspicietur |
er/sie/es wird bemerkt werden |
| 1. Person Plural | conspiciemur |
wir werden bemerkt werden |
| 2. Person Plural | conspiciemini |
ihr werdet bemerkt werden |
| 3. Person Plural | conspicientur |
sie werden bemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast bemerkt |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat bemerkt |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt bemerkt |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
ich bin bemerkt worden |
| 2. Person Singular | conspectus es |
du bist bemerkt worden |
| 3. Person Singular | conspectus est |
er/sie/es ist bemerkt worden |
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
wir sind bemerkt worden |
| 2. Person Plural | conspecti estis |
ihr seid bemerkt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
sie sind bemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe bemerkt |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
ich sei bemerkt worden |
| 2. Person Singular | conspectus sis |
du seiest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | conspectus sit |
er/sie/es sei bemerkt worden |
| 1. Person Plural | conspecti simus |
wir seien bemerkt worden |
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
ihr seiet bemerkt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sint |
sie seien bemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte bemerkt |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte bemerkt |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten bemerkt |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
ich war bemerkt worden |
| 2. Person Singular | conspectus eras |
du warst bemerkt worden |
| 3. Person Singular | conspectus erat |
er/sie/es war bemerkt worden |
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
wir waren bemerkt worden |
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
ihr wart bemerkt worden |
| 3. Person Plural | conspecti erant |
sie waren bemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte bemerkt |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest bemerkt |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte bemerkt |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten bemerkt |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet bemerkt |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten bemerkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
ich wäre bemerkt worden |
| 2. Person Singular | conspectus esses |
du wärest bemerkt worden |
| 3. Person Singular | conspectus esset |
er/sie/es wäre bemerkt worden |
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
wir wären bemerkt worden |
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
ihr wäret bemerkt worden |
| 3. Person Plural | conspecti essent |
sie wären bemerkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde bemerkt haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst bemerkt haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird bemerkt haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden bemerkt haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet bemerkt haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden bemerkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
ich werde bemerkt worden sein |
| 2. Person Singular | conspectus eris |
du wirst bemerkt worden sein |
| 3. Person Singular | conspectus erit |
er/sie/es wird bemerkt worden sein |
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
wir werden bemerkt worden sein |
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
ihr werdet bemerkt worden sein |
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
sie werden bemerkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
bemerken |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
bemerkt haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
bemerken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
bemerkt werden |
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
bemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
künftig bemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
bemerke; bemerk! |
| 2. Person Plural | conspicite |
bemerkt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Bemerken |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Bemerkens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Bemerken |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Bemerken |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Bemerken |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Bemerken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich beobachte |
| 2. Person Singular | conspicis |
du beobachtest |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es beobachtet |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir beobachten |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr beobachtet |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
ich werde beobachtet |
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
du wirst beobachtet |
| 3. Person Singular | conspicitur |
er/sie/es wird beobachtet |
| 1. Person Plural | conspicimur |
wir werden beobachtet |
| 2. Person Plural | conspicimini |
ihr werdet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
sie werden beobachtet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich beobachte |
| 2. Person Singular | conspicias |
du beobachtest |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es beobachte |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir beobachten |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr beobachtet |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde beobachtet |
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
du werdest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspiciatur |
er/sie/es werde beobachtet |
| 1. Person Plural | conspiciamur |
wir werden beobachtet |
| 2. Person Plural | conspiciamini |
ihr werdet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspiciantur |
sie werden beobachtet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich beobachtete |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du beobachtetest |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir beobachteten |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie beobachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
ich wurde beobachtet |
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
du wurdest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
er/sie/es wurde beobachtet |
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
wir wurden beobachtet |
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
ihr wurdet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
sie wurden beobachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich beobachtete |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du beobachtetest |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es beobachtete |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir beobachteten |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr beobachtetet |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie beobachteten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
ich würde beobachtet |
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
du würdest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspiceretur |
er/sie/es würde beobachtet |
| 1. Person Plural | conspiceremur |
wir würden beobachtet |
| 2. Person Plural | conspiceremini |
ihr würdet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspicerentur |
sie würden beobachtet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde beobachten |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst beobachten |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird beobachten |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden beobachten |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet beobachten |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden beobachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde beobachtet werden |
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
du wirst beobachtet werden |
| 3. Person Singular | conspicietur |
er/sie/es wird beobachtet werden |
| 1. Person Plural | conspiciemur |
wir werden beobachtet werden |
| 2. Person Plural | conspiciemini |
ihr werdet beobachtet werden |
| 3. Person Plural | conspicientur |
sie werden beobachtet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast beobachtet |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat beobachtet |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt beobachtet |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
ich bin beobachtet worden |
| 2. Person Singular | conspectus es |
du bist beobachtet worden |
| 3. Person Singular | conspectus est |
er/sie/es ist beobachtet worden |
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
wir sind beobachtet worden |
| 2. Person Plural | conspecti estis |
ihr seid beobachtet worden |
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
sie sind beobachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe beobachtet |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe beobachtet |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben beobachtet |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
ich sei beobachtet worden |
| 2. Person Singular | conspectus sis |
du seiest beobachtet worden |
| 3. Person Singular | conspectus sit |
er/sie/es sei beobachtet worden |
| 1. Person Plural | conspecti simus |
wir seien beobachtet worden |
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
ihr seiet beobachtet worden |
| 3. Person Plural | conspecti sint |
sie seien beobachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte beobachtet |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte beobachtet |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten beobachtet |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
ich war beobachtet worden |
| 2. Person Singular | conspectus eras |
du warst beobachtet worden |
| 3. Person Singular | conspectus erat |
er/sie/es war beobachtet worden |
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
wir waren beobachtet worden |
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
ihr wart beobachtet worden |
| 3. Person Plural | conspecti erant |
sie waren beobachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte beobachtet |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest beobachtet |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte beobachtet |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten beobachtet |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet beobachtet |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten beobachtet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
ich wäre beobachtet worden |
| 2. Person Singular | conspectus esses |
du wärest beobachtet worden |
| 3. Person Singular | conspectus esset |
er/sie/es wäre beobachtet worden |
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
wir wären beobachtet worden |
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
ihr wäret beobachtet worden |
| 3. Person Plural | conspecti essent |
sie wären beobachtet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde beobachtet haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst beobachtet haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird beobachtet haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden beobachtet haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet beobachtet haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden beobachtet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
ich werde beobachtet worden sein |
| 2. Person Singular | conspectus eris |
du wirst beobachtet worden sein |
| 3. Person Singular | conspectus erit |
er/sie/es wird beobachtet worden sein |
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
wir werden beobachtet worden sein |
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
ihr werdet beobachtet worden sein |
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
sie werden beobachtet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
beobachten |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
beobachtet haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
beobachten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
beobachtet werden |
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
beobachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
künftig beobachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
beobachte! |
| 2. Person Plural | conspicite |
beobachtet! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Beobachten |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Beobachtens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Beobachten |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Beobachten |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Beobachten |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Beobachten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich erblicke |
| 2. Person Singular | conspicis |
du erblickst |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es erblickt |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir erblicken |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr erblickt |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie erblicken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
ich werde erblickt |
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
du wirst erblickt |
| 3. Person Singular | conspicitur |
er/sie/es wird erblickt |
| 1. Person Plural | conspicimur |
wir werden erblickt |
| 2. Person Plural | conspicimini |
ihr werdet erblickt |
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
sie werden erblickt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich erblicke |
| 2. Person Singular | conspicias |
du erblickest |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es erblicke |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir erblicken |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr erblicket |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie erblicken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde erblickt |
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
du werdest erblickt |
| 3. Person Singular | conspiciatur |
er/sie/es werde erblickt |
| 1. Person Plural | conspiciamur |
wir werden erblickt |
| 2. Person Plural | conspiciamini |
ihr werdet erblickt |
| 3. Person Plural | conspiciantur |
sie werden erblickt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich erblickte |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du erblicktest |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es erblickte |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir erblickten |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr erblicktet |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie erblickten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
ich wurde erblickt |
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
du wurdest erblickt |
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
er/sie/es wurde erblickt |
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
wir wurden erblickt |
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
ihr wurdet erblickt |
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
sie wurden erblickt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich erblickte |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du erblicktest |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es erblickte |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir erblickten |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr erblicktet |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie erblickten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
ich würde erblickt |
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
du würdest erblickt |
| 3. Person Singular | conspiceretur |
er/sie/es würde erblickt |
| 1. Person Plural | conspiceremur |
wir würden erblickt |
| 2. Person Plural | conspiceremini |
ihr würdet erblickt |
| 3. Person Plural | conspicerentur |
sie würden erblickt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde erblicken |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst erblicken |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird erblicken |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden erblicken |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet erblicken |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden erblicken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde erblickt werden |
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
du wirst erblickt werden |
| 3. Person Singular | conspicietur |
er/sie/es wird erblickt werden |
| 1. Person Plural | conspiciemur |
wir werden erblickt werden |
| 2. Person Plural | conspiciemini |
ihr werdet erblickt werden |
| 3. Person Plural | conspicientur |
sie werden erblickt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe erblickt |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast erblickt |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat erblickt |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben erblickt |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt erblickt |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben erblickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
ich bin erblickt worden |
| 2. Person Singular | conspectus es |
du bist erblickt worden |
| 3. Person Singular | conspectus est |
er/sie/es ist erblickt worden |
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
wir sind erblickt worden |
| 2. Person Plural | conspecti estis |
ihr seid erblickt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
sie sind erblickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe erblickt |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest erblickt |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe erblickt |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben erblickt |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet erblickt |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben erblickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
ich sei erblickt worden |
| 2. Person Singular | conspectus sis |
du seiest erblickt worden |
| 3. Person Singular | conspectus sit |
er/sie/es sei erblickt worden |
| 1. Person Plural | conspecti simus |
wir seien erblickt worden |
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
ihr seiet erblickt worden |
| 3. Person Plural | conspecti sint |
sie seien erblickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte erblickt |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest erblickt |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte erblickt |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten erblickt |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet erblickt |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten erblickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
ich war erblickt worden |
| 2. Person Singular | conspectus eras |
du warst erblickt worden |
| 3. Person Singular | conspectus erat |
er/sie/es war erblickt worden |
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
wir waren erblickt worden |
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
ihr wart erblickt worden |
| 3. Person Plural | conspecti erant |
sie waren erblickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte erblickt |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest erblickt |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte erblickt |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten erblickt |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet erblickt |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten erblickt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
ich wäre erblickt worden |
| 2. Person Singular | conspectus esses |
du wärest erblickt worden |
| 3. Person Singular | conspectus esset |
er/sie/es wäre erblickt worden |
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
wir wären erblickt worden |
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
ihr wäret erblickt worden |
| 3. Person Plural | conspecti essent |
sie wären erblickt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde erblickt haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst erblickt haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird erblickt haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden erblickt haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet erblickt haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden erblickt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
ich werde erblickt worden sein |
| 2. Person Singular | conspectus eris |
du wirst erblickt worden sein |
| 3. Person Singular | conspectus erit |
er/sie/es wird erblickt worden sein |
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
wir werden erblickt worden sein |
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
ihr werdet erblickt worden sein |
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
sie werden erblickt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
erblicken |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
erblickt haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
erblicken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
erblickt werden |
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
erblickt worden sein |
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
künftig erblickt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
erblicke; erblick! |
| 2. Person Plural | conspicite |
erblickt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Erblicken |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Erblickens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Erblicken |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Erblicken |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Erblicken |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Erblicken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich stehe gegenüber |
| 2. Person Singular | conspicis |
du stehst gegenüber |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es steht gegenüber |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir stehen gegenüber |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr steht gegenüber |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie stehen gegenüber |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich stehe gegenüber |
| 2. Person Singular | conspicias |
du stehest gegenüber |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es stehe gegenüber |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir stehen gegenüber |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr stehet gegenüber |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie stehen gegenüber |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich stand gegenüber |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du standest gegenüber |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es stand gegenüber |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir standen gegenüber |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr standet gegenüber |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie standen gegenüber |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich stünde gegenüber; stände gegenüber |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du stündest gegenüber; ständest gegenüber |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es stünde gegenüber; stände gegenüber |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir stünden gegenüber; ständen gegenüber |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr stündet gegenüber; ständet gegenüber |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie stünden gegenüber; ständen gegenüber |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde gegenüberstehen |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst gegenüberstehen |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird gegenüberstehen |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden gegenüberstehen |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet gegenüberstehen |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden gegenüberstehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe gegenübergestanden |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast gegenübergestanden |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat gegenübergestanden |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben gegenübergestanden |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt gegenübergestanden |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben gegenübergestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe gegenübergestanden |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest gegenübergestanden |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe gegenübergestanden |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben gegenübergestanden |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet gegenübergestanden |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben gegenübergestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte gegenübergestanden |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest gegenübergestanden |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte gegenübergestanden |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten gegenübergestanden |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet gegenübergestanden |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten gegenübergestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte gegenübergestanden |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest gegenübergestanden |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte gegenübergestanden |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten gegenübergestanden |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet gegenübergestanden |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten gegenübergestanden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde gegenübergestanden haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst gegenübergestanden haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird gegenübergestanden haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden gegenübergestanden haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet gegenübergestanden haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden gegenübergestanden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
gegenüberstehen |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
gegenübergestanden haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
gegenüberstehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
stehe gegenüber; steh gegenüber! |
| 2. Person Plural | conspicite |
steht gegenüber! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Gegenüberstehen |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Gegenüberstehens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Gegenüberstehen |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Gegenüberstehen |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Gegenüberstehen |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Gegenüberstehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
|
| 2. Person Singular | conspicis |
|
| 3. Person Singular | conspicit |
|
| 1. Person Plural | conspicimus |
|
| 2. Person Plural | conspicitis |
|
| 3. Person Plural | conspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicias |
|
| 3. Person Singular | conspiciat |
|
| 1. Person Plural | conspiciamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
|
| 2. Person Singular | conspiciebas |
|
| 3. Person Singular | conspiciebat |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
|
| 2. Person Singular | conspiceres |
|
| 3. Person Singular | conspiceret |
|
| 1. Person Plural | conspiceremus |
|
| 2. Person Plural | conspiceretis |
|
| 3. Person Plural | conspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicies |
|
| 3. Person Singular | conspiciet |
|
| 1. Person Plural | conspiciemus |
|
| 2. Person Plural | conspicietis |
|
| 3. Person Plural | conspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
|
| 2. Person Singular | conspexisti |
|
| 3. Person Singular | conspexit |
|
| 1. Person Plural | conspeximus |
|
| 2. Person Plural | conspexistis |
|
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
|
| 2. Person Singular | conspexeras |
|
| 3. Person Singular | conspexerat |
|
| 1. Person Plural | conspexeramus |
|
| 2. Person Plural | conspexeratis |
|
| 3. Person Plural | conspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
|
| 2. Person Singular | conspexisses |
|
| 3. Person Singular | conspexisset |
|
| 1. Person Plural | conspexissemus |
|
| 2. Person Plural | conspexissetis |
|
| 3. Person Plural | conspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
|
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
! |
| 2. Person Plural | conspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
|
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
|
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
|
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
|
| 2. Person Singular | conspicis |
|
| 3. Person Singular | conspicit |
|
| 1. Person Plural | conspicimus |
|
| 2. Person Plural | conspicitis |
|
| 3. Person Plural | conspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicias |
|
| 3. Person Singular | conspiciat |
|
| 1. Person Plural | conspiciamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
|
| 2. Person Singular | conspiciebas |
|
| 3. Person Singular | conspiciebat |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
|
| 2. Person Singular | conspiceres |
|
| 3. Person Singular | conspiceret |
|
| 1. Person Plural | conspiceremus |
|
| 2. Person Plural | conspiceretis |
|
| 3. Person Plural | conspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicies |
|
| 3. Person Singular | conspiciet |
|
| 1. Person Plural | conspiciemus |
|
| 2. Person Plural | conspicietis |
|
| 3. Person Plural | conspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
|
| 2. Person Singular | conspexisti |
|
| 3. Person Singular | conspexit |
|
| 1. Person Plural | conspeximus |
|
| 2. Person Plural | conspexistis |
|
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
|
| 2. Person Singular | conspexeras |
|
| 3. Person Singular | conspexerat |
|
| 1. Person Plural | conspexeramus |
|
| 2. Person Plural | conspexeratis |
|
| 3. Person Plural | conspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
|
| 2. Person Singular | conspexisses |
|
| 3. Person Singular | conspexisset |
|
| 1. Person Plural | conspexissemus |
|
| 2. Person Plural | conspexissetis |
|
| 3. Person Plural | conspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
|
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
! |
| 2. Person Plural | conspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
|
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
|
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
|
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich sehe |
| 2. Person Singular | conspicis |
du siehst |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es sieht |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir sehen |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr seht |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
ich werde gesehen |
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
du wirst gesehen |
| 3. Person Singular | conspicitur |
er/sie/es wird gesehen |
| 1. Person Plural | conspicimur |
wir werden gesehen |
| 2. Person Plural | conspicimini |
ihr werdet gesehen |
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
sie werden gesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich sehe |
| 2. Person Singular | conspicias |
du sehest |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es sehe |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir sehen |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr sehet |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde gesehen |
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
du werdest gesehen |
| 3. Person Singular | conspiciatur |
er/sie/es werde gesehen |
| 1. Person Plural | conspiciamur |
wir werden gesehen |
| 2. Person Plural | conspiciamini |
ihr werdet gesehen |
| 3. Person Plural | conspiciantur |
sie werden gesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich sah |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du sahst |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es sah |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir sahen |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr saht |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie sahen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
ich wurde gesehen |
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
du wurdest gesehen |
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
er/sie/es wurde gesehen |
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
wir wurden gesehen |
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
ihr wurdet gesehen |
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
sie wurden gesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich sähe |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du sähest |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es sähe |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir sähen |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr sähet |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie sähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
ich würde gesehen |
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
du würdest gesehen |
| 3. Person Singular | conspiceretur |
er/sie/es würde gesehen |
| 1. Person Plural | conspiceremur |
wir würden gesehen |
| 2. Person Plural | conspiceremini |
ihr würdet gesehen |
| 3. Person Plural | conspicerentur |
sie würden gesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde sehen |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst sehen |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird sehen |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden sehen |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet sehen |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden sehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
ich werde gesehen werden |
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
du wirst gesehen werden |
| 3. Person Singular | conspicietur |
er/sie/es wird gesehen werden |
| 1. Person Plural | conspiciemur |
wir werden gesehen werden |
| 2. Person Plural | conspiciemini |
ihr werdet gesehen werden |
| 3. Person Plural | conspicientur |
sie werden gesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe gesehen |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast gesehen |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat gesehen |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben gesehen |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt gesehen |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
ich bin gesehen worden |
| 2. Person Singular | conspectus es |
du bist gesehen worden |
| 3. Person Singular | conspectus est |
er/sie/es ist gesehen worden |
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
wir sind gesehen worden |
| 2. Person Plural | conspecti estis |
ihr seid gesehen worden |
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
sie sind gesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe gesehen |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest gesehen |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe gesehen |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben gesehen |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet gesehen |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
ich sei gesehen worden |
| 2. Person Singular | conspectus sis |
du seiest gesehen worden |
| 3. Person Singular | conspectus sit |
er/sie/es sei gesehen worden |
| 1. Person Plural | conspecti simus |
wir seien gesehen worden |
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
ihr seiet gesehen worden |
| 3. Person Plural | conspecti sint |
sie seien gesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte gesehen |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest gesehen |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte gesehen |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten gesehen |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet gesehen |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
ich war gesehen worden |
| 2. Person Singular | conspectus eras |
du warst gesehen worden |
| 3. Person Singular | conspectus erat |
er/sie/es war gesehen worden |
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
wir waren gesehen worden |
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
ihr wart gesehen worden |
| 3. Person Plural | conspecti erant |
sie waren gesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte gesehen |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest gesehen |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte gesehen |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten gesehen |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet gesehen |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten gesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
ich wäre gesehen worden |
| 2. Person Singular | conspectus esses |
du wärest gesehen worden |
| 3. Person Singular | conspectus esset |
er/sie/es wäre gesehen worden |
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
wir wären gesehen worden |
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
ihr wäret gesehen worden |
| 3. Person Plural | conspecti essent |
sie wären gesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde gesehen haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst gesehen haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird gesehen haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden gesehen haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet gesehen haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden gesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
ich werde gesehen worden sein |
| 2. Person Singular | conspectus eris |
du wirst gesehen worden sein |
| 3. Person Singular | conspectus erit |
er/sie/es wird gesehen worden sein |
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
wir werden gesehen worden sein |
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
ihr werdet gesehen worden sein |
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
sie werden gesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
sehen |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
gesehen haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
sehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
gesehen werden |
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
gesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
künftig gesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
sieh! |
| 2. Person Plural | conspicite |
seht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Sehen |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Sehens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Sehen |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Sehen |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Sehen |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Sehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | conspicis |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es unterscheidet sich |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich unterscheide mich |
| 2. Person Singular | conspicias |
du unterscheidest dich |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es unterscheide sich |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir unterscheiden uns |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr unterscheidet euch |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie unterscheiden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich unterschied mich |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es unterschied sich |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich unterschiede mich |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du unterschiedest dich |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es unterschiede sich |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir unterschieden uns |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr unterschiedet euch |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie unterschieden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde mich unterscheiden |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst dich unterscheiden |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird sich unterscheiden |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden uns unterscheiden |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet euch unterscheiden |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden sich unterscheiden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast dich unterschieden |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat sich unterschieden |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt euch unterschieden |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe mich unterschieden |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe sich unterschieden |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben uns unterschieden |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte mich unterschieden |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest dich unterschieden |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte sich unterschieden |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten uns unterschieden |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet euch unterschieden |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten sich unterschieden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde mich unterschieden haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst dich unterschieden haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird sich unterschieden haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden uns unterschieden haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet euch unterschieden haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden sich unterschieden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
sich unterscheiden |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
sich unterschieden haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
sich unterscheiden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
unterscheide dich! |
| 2. Person Plural | conspicite |
unterscheidet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Sich unterscheiden |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Sich unterscheidens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Sich unterscheiden |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Sich unterscheiden |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Sich unterscheiden |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Sich unterscheiden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
|
| 2. Person Singular | conspicis |
|
| 3. Person Singular | conspicit |
|
| 1. Person Plural | conspicimus |
|
| 2. Person Plural | conspicitis |
|
| 3. Person Plural | conspiciunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicias |
|
| 3. Person Singular | conspiciat |
|
| 1. Person Plural | conspiciamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
|
| 2. Person Singular | conspiciebas |
|
| 3. Person Singular | conspiciebat |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
|
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
|
| 3. Person Plural | conspiciebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
|
| 2. Person Singular | conspiceres |
|
| 3. Person Singular | conspiceret |
|
| 1. Person Plural | conspiceremus |
|
| 2. Person Plural | conspiceretis |
|
| 3. Person Plural | conspicerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
|
| 2. Person Singular | conspicies |
|
| 3. Person Singular | conspiciet |
|
| 1. Person Plural | conspiciemus |
|
| 2. Person Plural | conspicietis |
|
| 3. Person Plural | conspicient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
|
| 2. Person Singular | conspexisti |
|
| 3. Person Singular | conspexit |
|
| 1. Person Plural | conspeximus |
|
| 2. Person Plural | conspexistis |
|
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
|
| 2. Person Singular | conspexeras |
|
| 3. Person Singular | conspexerat |
|
| 1. Person Plural | conspexeramus |
|
| 2. Person Plural | conspexeratis |
|
| 3. Person Plural | conspexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
|
| 2. Person Singular | conspexisses |
|
| 3. Person Singular | conspexisset |
|
| 1. Person Plural | conspexissemus |
|
| 2. Person Plural | conspexissetis |
|
| 3. Person Plural | conspexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
|
| 2. Person Singular | conspexeris |
|
| 3. Person Singular | conspexerit |
|
| 1. Person Plural | conspexerimus |
|
| 2. Person Plural | conspexeritis |
|
| 3. Person Plural | conspexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
|
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
|
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
! |
| 2. Person Plural | conspicite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
|
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
|
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
|
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
|
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicio |
ich schaue zu |
| 2. Person Singular | conspicis |
du schaust zu |
| 3. Person Singular | conspicit |
er/sie/es schaut zu |
| 1. Person Plural | conspicimus |
wir schauen zu |
| 2. Person Plural | conspicitis |
ihr schaut zu |
| 3. Person Plural | conspiciunt |
sie schauen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicior |
|
| 2. Person Singular | conspiceris conspicere |
|
| 3. Person Singular | conspicitur |
|
| 1. Person Plural | conspicimur |
|
| 2. Person Plural | conspicimini |
|
| 3. Person Plural | conspiciuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich schaue zu |
| 2. Person Singular | conspicias |
du schauest zu |
| 3. Person Singular | conspiciat |
er/sie/es schaue zu |
| 1. Person Plural | conspiciamus |
wir schauen zu |
| 2. Person Plural | conspiciatis |
ihr schauet zu |
| 3. Person Plural | conspiciant |
sie schauen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspiciaris conspiciare |
|
| 3. Person Singular | conspiciatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebam |
ich schaute zu |
| 2. Person Singular | conspiciebas |
du schautest zu |
| 3. Person Singular | conspiciebat |
er/sie/es schaute zu |
| 1. Person Plural | conspiciebamus |
wir schauten zu |
| 2. Person Plural | conspiciebatis |
ihr schautet zu |
| 3. Person Plural | conspiciebant |
sie schauten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciebar |
|
| 2. Person Singular | conspiciebaris conspiciebare |
|
| 3. Person Singular | conspiciebatur |
|
| 1. Person Plural | conspiciebamur |
|
| 2. Person Plural | conspiciebamini |
|
| 3. Person Plural | conspiciebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerem |
ich schaute zu |
| 2. Person Singular | conspiceres |
du schautest zu |
| 3. Person Singular | conspiceret |
er/sie/es schaute zu |
| 1. Person Plural | conspiceremus |
wir schauten zu |
| 2. Person Plural | conspiceretis |
ihr schautet zu |
| 3. Person Plural | conspicerent |
sie schauten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspicerer |
|
| 2. Person Singular | conspicereris conspicerere |
|
| 3. Person Singular | conspiceretur |
|
| 1. Person Plural | conspiceremur |
|
| 2. Person Plural | conspiceremini |
|
| 3. Person Plural | conspicerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciam |
ich werde zuschauen |
| 2. Person Singular | conspicies |
du wirst zuschauen |
| 3. Person Singular | conspiciet |
er/sie/es wird zuschauen |
| 1. Person Plural | conspiciemus |
wir werden zuschauen |
| 2. Person Plural | conspicietis |
ihr werdet zuschauen |
| 3. Person Plural | conspicient |
sie werden zuschauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspiciar |
|
| 2. Person Singular | conspicieris conspiciere |
|
| 3. Person Singular | conspicietur |
|
| 1. Person Plural | conspiciemur |
|
| 2. Person Plural | conspiciemini |
|
| 3. Person Plural | conspicientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexi |
ich habe zugeschaut |
| 2. Person Singular | conspexisti |
du hast zugeschaut |
| 3. Person Singular | conspexit |
er/sie/es hat zugeschaut |
| 1. Person Plural | conspeximus |
wir haben zugeschaut |
| 2. Person Plural | conspexistis |
ihr habt zugeschaut |
| 3. Person Plural | conspexerunt conspexere |
sie haben zugeschaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sum |
|
| 2. Person Singular | conspectus es |
|
| 3. Person Singular | conspectus est |
|
| 1. Person Plural | conspecti sumus |
|
| 2. Person Plural | conspecti estis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexerim |
ich habe zugeschaut |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du habest zugeschaut |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es habe zugeschaut |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir haben zugeschaut |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr habet zugeschaut |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie haben zugeschaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus sim |
|
| 2. Person Singular | conspectus sis |
|
| 3. Person Singular | conspectus sit |
|
| 1. Person Plural | conspecti simus |
|
| 2. Person Plural | conspecti sitis |
|
| 3. Person Plural | conspecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexeram |
ich hatte zugeschaut |
| 2. Person Singular | conspexeras |
du hattest zugeschaut |
| 3. Person Singular | conspexerat |
er/sie/es hatte zugeschaut |
| 1. Person Plural | conspexeramus |
wir hatten zugeschaut |
| 2. Person Plural | conspexeratis |
ihr hattet zugeschaut |
| 3. Person Plural | conspexerant |
sie hatten zugeschaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus eram |
|
| 2. Person Singular | conspectus eras |
|
| 3. Person Singular | conspectus erat |
|
| 1. Person Plural | conspecti eramus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eratis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexissem |
ich hätte zugeschaut |
| 2. Person Singular | conspexisses |
du hättest zugeschaut |
| 3. Person Singular | conspexisset |
er/sie/es hätte zugeschaut |
| 1. Person Plural | conspexissemus |
wir hätten zugeschaut |
| 2. Person Plural | conspexissetis |
ihr hättet zugeschaut |
| 3. Person Plural | conspexissent |
sie hätten zugeschaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus essem |
|
| 2. Person Singular | conspectus esses |
|
| 3. Person Singular | conspectus esset |
|
| 1. Person Plural | conspecti essemus |
|
| 2. Person Plural | conspecti essetis |
|
| 3. Person Plural | conspecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | conspexero |
ich werde zugeschaut haben |
| 2. Person Singular | conspexeris |
du wirst zugeschaut haben |
| 3. Person Singular | conspexerit |
er/sie/es wird zugeschaut haben |
| 1. Person Plural | conspexerimus |
wir werden zugeschaut haben |
| 2. Person Plural | conspexeritis |
ihr werdet zugeschaut haben |
| 3. Person Plural | conspexerint |
sie werden zugeschaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | conspectus ero |
|
| 2. Person Singular | conspectus eris |
|
| 3. Person Singular | conspectus erit |
|
| 1. Person Plural | conspecti erimus |
|
| 2. Person Plural | conspecti eritis |
|
| 3. Person Plural | conspecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspicere |
zuschauen |
| Vorzeitigkeit | conspexisse |
zugeschaut haben |
| Nachzeitigkeit | conspecturum esse |
zuschauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | conspici conspicier |
|
| Vorzeitigkeit | conspectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | conspectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | conspice |
schaue zu; schau zu! |
| 2. Person Plural | conspicite |
schaut zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | conspicito |
| 3. Person Singular | conspicito |
| 2. Person Plural | conspicitote |
| 3. Person Plural | conspicunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | conspicere |
das Zuschauen |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
des Zuschauens |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
dem Zuschauen |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
das Zuschauen |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
durch das Zuschauen |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
Zuschauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciendus conspiciundus |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
| Genitiv | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendi conspiciundi |
| Dativ | conspiciendo conspiciundo |
conspiciendae conspiciundae |
conspiciendo conspiciundo |
| Akkusativ | conspiciendum conspiciundum |
conspiciendam conspiciundam |
conspiciendum conspiciundum |
| Ablativ | conspiciendo conspiciundo |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendo conspiciundo |
| Vokativ | conspiciende conspiciunde |
conspicienda conspiciunda |
conspiciendum conspiciundum |
Plural
| Nominativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
| Genitiv | conspiciendorum conspiciundorum |
conspiciendarum conspiciundarum |
conspiciendorum conspiciundorum |
| Dativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Akkusativ | conspiciendos conspiciundos |
conspiciendas conspiciundas |
conspicienda conspiciunda |
| Ablativ | conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
conspiciendis conspiciundis |
| Vokativ | conspiciendi conspiciundi |
conspiciendae conspiciundae |
conspicienda conspiciunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
| Genitiv | conspicientis |
conspicientis |
conspicientis |
| Dativ | conspicienti |
conspicienti |
conspicienti |
| Akkusativ | conspicientem |
conspicientem |
conspiciens |
| Ablativ | conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
conspicienti conspiciente |
| Vokativ | conspiciens |
conspiciens |
conspiciens |
Plural
| Nominativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Genitiv | conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
conspicientium conspicientum |
| Dativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Akkusativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
| Ablativ | conspicientibus |
conspicientibus |
conspicientibus |
| Vokativ | conspicientes |
conspicientes |
conspicientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspectus |
conspecta |
conspectum |
| Genitiv | conspecti |
conspectae |
conspecti |
| Dativ | conspecto |
conspectae |
conspecto |
| Akkusativ | conspectum |
conspectam |
conspectum |
| Ablativ | conspecto |
conspecta |
conspecto |
| Vokativ | conspecte |
conspecta |
conspectum |
Plural
| Nominativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
| Genitiv | conspectorum |
conspectarum |
conspectorum |
| Dativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Akkusativ | conspectos |
conspectas |
conspecta |
| Ablativ | conspectis |
conspectis |
conspectis |
| Vokativ | conspecti |
conspectae |
conspecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | conspecturus |
conspectura |
conspecturum |
| Genitiv | conspecturi |
conspecturae |
conspecturi |
| Dativ | conspecturo |
conspecturae |
conspecturo |
| Akkusativ | conspecturum |
conspecturam |
conspecturum |
| Ablativ | conspecturo |
conspectura |
conspecturo |
| Vokativ | conspecture |
conspectura |
conspecturum |
Plural
| Nominativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
| Genitiv | conspecturorum |
conspecturarum |
conspecturorum |
| Dativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Akkusativ | conspecturos |
conspecturas |
conspectura |
| Ablativ | conspecturis |
conspecturis |
conspecturis |
| Vokativ | conspecturi |
conspecturae |
conspectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| conspectum |
conspectu |