Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurco
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
conspurcas
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
conspurcat
|
er/sie/es besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcamus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
conspurcatis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcant
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcor
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcaris conspurcare
|
du wirst besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcatur
|
er/sie/es wird besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcamur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcamini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcantur
|
sie werden besudelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcem
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
conspurces
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
conspurcet
|
er/sie/es besudle |
| 1. Person Plural |
conspurcemus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
conspurcetis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcent
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcer
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurceris conspurcere
|
du werdest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcetur
|
er/sie/es werde besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcemur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcemini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcentur
|
sie werden besudelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabam
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
conspurcabas
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
conspurcabat
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
conspurcabamus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
conspurcabatis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
conspurcabant
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabar
|
ich wurde besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcabaris conspurcabare
|
du wurdest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcabatur
|
er/sie/es wurde besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcabamur
|
wir wurden besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcabamini
|
ihr wurdet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcabantur
|
sie wurden besudelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarem
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
conspurcares
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
conspurcaret
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
conspurcaremus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
conspurcaretis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
conspurcarent
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarer
|
ich würde besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcareris conspurcarere
|
du würdest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcaretur
|
er/sie/es würde besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcaremur
|
wir würden besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcaremini
|
ihr würdet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcarentur
|
sie würden besudelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabo
|
ich werde besudeln |
| 2. Person Singular |
conspurcabis
|
du wirst besudeln |
| 3. Person Singular |
conspurcabit
|
er/sie/es wird besudeln |
| 1. Person Plural |
conspurcabimus
|
wir werden besudeln |
| 2. Person Plural |
conspurcabitis
|
ihr werdet besudeln |
| 3. Person Plural |
conspurcabunt
|
sie werden besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabor
|
ich werde besudelt werden |
| 2. Person Singular |
conspurcaberis conspurcabere
|
du wirst besudelt werden |
| 3. Person Singular |
conspurcabitur
|
er/sie/es wird besudelt werden |
| 1. Person Plural |
conspurcabimur
|
wir werden besudelt werden |
| 2. Person Plural |
conspurcabimini
|
ihr werdet besudelt werden |
| 3. Person Plural |
conspurcabuntur
|
sie werden besudelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavi
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcavisti
|
du hast besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcavit
|
er/sie/es hat besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcavimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcavistis
|
ihr habt besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverunt conspurcavere
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sum
|
ich bin besudelt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus es
|
du bist besudelt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus est
|
er/sie/es ist besudelt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati sumus
|
wir sind besudelt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati estis
|
ihr seid besudelt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati sunt
|
sie sind besudelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaverim
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
du habest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
er/sie/es habe besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
ihr habet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sim
|
ich sei besudelt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus sis
|
du seiest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus sit
|
er/sie/es sei besudelt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati simus
|
wir seien besudelt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati sitis
|
ihr seiet besudelt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati sint
|
sie seien besudelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaveram
|
ich hatte besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcaveras
|
du hattest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcaverat
|
er/sie/es hatte besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcaveramus
|
wir hatten besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcaveratis
|
ihr hattet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverant
|
sie hatten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus eram
|
ich war besudelt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus eras
|
du warst besudelt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus erat
|
er/sie/es war besudelt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati eramus
|
wir waren besudelt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati eratis
|
ihr wart besudelt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati erant
|
sie waren besudelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavissem
|
ich hätte besudelt |
| 2. Person Singular |
conspurcavisses
|
du hättest besudelt |
| 3. Person Singular |
conspurcavisset
|
er/sie/es hätte besudelt |
| 1. Person Plural |
conspurcavissemus
|
wir hätten besudelt |
| 2. Person Plural |
conspurcavissetis
|
ihr hättet besudelt |
| 3. Person Plural |
conspurcavissent
|
sie hätten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus essem
|
ich wäre besudelt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus esses
|
du wärest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus esset
|
er/sie/es wäre besudelt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati essemus
|
wir wären besudelt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati essetis
|
ihr wäret besudelt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati essent
|
sie wären besudelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavero
|
ich werde besudelt haben |
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
du wirst besudelt haben |
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
er/sie/es wird besudelt haben |
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
wir werden besudelt haben |
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
ihr werdet besudelt haben |
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
sie werden besudelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus ero
|
ich werde besudelt worden sein |
| 2. Person Singular |
conspurcatus eris
|
du wirst besudelt worden sein |
| 3. Person Singular |
conspurcatus erit
|
er/sie/es wird besudelt worden sein |
| 1. Person Plural |
conspurcati erimus
|
wir werden besudelt worden sein |
| 2. Person Plural |
conspurcati eritis
|
ihr werdet besudelt worden sein |
| 3. Person Plural |
conspurcati erunt
|
sie werden besudelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcare
|
besudeln |
| Vorzeitigkeit |
conspurcavisse
|
besudelt haben |
| Nachzeitigkeit |
conspurcaturum esse
|
besudeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcari conspurcarier
|
besudelt werden |
| Vorzeitigkeit |
conspurcatum esse
|
besudelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conspurcatum iri
|
künftig besudelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conspurca
|
besudle! |
| 2. Person Plural |
conspurcate
|
besudelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conspurcato
|
| 3. Person Singular |
conspurcato
|
| 2. Person Plural |
conspurcatote
|
| 3. Person Plural |
conspurcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conspurcare
|
das Besudeln |
| Genitiv |
conspurcandi
|
des Besudelnes |
| Dativ |
conspurcando
|
dem Besudeln |
| Akkusativ |
conspurcandum
|
das Besudeln |
| Ablativ |
conspurcando
|
durch das Besudeln |
| Vokativ |
conspurcande
|
Besudeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcandus
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
| Genitiv |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcandi
|
| Dativ |
conspurcando
|
conspurcandae
|
conspurcando
|
| Akkusativ |
conspurcandum
|
conspurcandam
|
conspurcandum
|
| Ablativ |
conspurcando
|
conspurcanda
|
conspurcando
|
| Vokativ |
conspurcande
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
| Genitiv |
conspurcandorum
|
conspurcandarum
|
conspurcandorum
|
| Dativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Akkusativ |
conspurcandos
|
conspurcandas
|
conspurcanda
|
| Ablativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Vokativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
| Genitiv |
conspurcantis
|
conspurcantis
|
conspurcantis
|
| Dativ |
conspurcanti
|
conspurcanti
|
conspurcanti
|
| Akkusativ |
conspurcantem
|
conspurcantem
|
conspurcans
|
| Ablativ |
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
| Vokativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
Plural
| Nominativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Genitiv |
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
| Dativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Akkusativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Ablativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Vokativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcatus
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
| Genitiv |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcati
|
| Dativ |
conspurcato
|
conspurcatae
|
conspurcato
|
| Akkusativ |
conspurcatum
|
conspurcatam
|
conspurcatum
|
| Ablativ |
conspurcato
|
conspurcata
|
conspurcato
|
| Vokativ |
conspurcate
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
| Genitiv |
conspurcatorum
|
conspurcatarum
|
conspurcatorum
|
| Dativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Akkusativ |
conspurcatos
|
conspurcatas
|
conspurcata
|
| Ablativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Vokativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcaturus
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
| Genitiv |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcaturi
|
| Dativ |
conspurcaturo
|
conspurcaturae
|
conspurcaturo
|
| Akkusativ |
conspurcaturum
|
conspurcaturam
|
conspurcaturum
|
| Ablativ |
conspurcaturo
|
conspurcatura
|
conspurcaturo
|
| Vokativ |
conspurcature
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
| Genitiv |
conspurcaturorum
|
conspurcaturarum
|
conspurcaturorum
|
| Dativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Akkusativ |
conspurcaturos
|
conspurcaturas
|
conspurcatura
|
| Ablativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Vokativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conspurcatum
|
conspurcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurco
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
conspurcas
|
du verunreinigst |
| 3. Person Singular |
conspurcat
|
er/sie/es verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcamus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
conspurcatis
|
ihr verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcant
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcor
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcaris conspurcare
|
du wirst verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcatur
|
er/sie/es wird verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcamur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcamini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcantur
|
sie werden verunreinigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcem
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
conspurces
|
du verunreinigest |
| 3. Person Singular |
conspurcet
|
er/sie/es verunreinige |
| 1. Person Plural |
conspurcemus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
conspurcetis
|
ihr verunreiniget |
| 3. Person Plural |
conspurcent
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcer
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurceris conspurcere
|
du werdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcetur
|
er/sie/es werde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcemur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcemini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcentur
|
sie werden verunreinigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabam
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
conspurcabas
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
conspurcabat
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
conspurcabamus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
conspurcabatis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
conspurcabant
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabar
|
ich wurde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcabaris conspurcabare
|
du wurdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcabatur
|
er/sie/es wurde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcabamur
|
wir wurden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcabamini
|
ihr wurdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcabantur
|
sie wurden verunreinigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarem
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
conspurcares
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
conspurcaret
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
conspurcaremus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
conspurcaretis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
conspurcarent
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarer
|
ich würde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcareris conspurcarere
|
du würdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcaretur
|
er/sie/es würde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcaremur
|
wir würden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcaremini
|
ihr würdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcarentur
|
sie würden verunreinigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabo
|
ich werde verunreinigen |
| 2. Person Singular |
conspurcabis
|
du wirst verunreinigen |
| 3. Person Singular |
conspurcabit
|
er/sie/es wird verunreinigen |
| 1. Person Plural |
conspurcabimus
|
wir werden verunreinigen |
| 2. Person Plural |
conspurcabitis
|
ihr werdet verunreinigen |
| 3. Person Plural |
conspurcabunt
|
sie werden verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabor
|
ich werde verunreinigt werden |
| 2. Person Singular |
conspurcaberis conspurcabere
|
du wirst verunreinigt werden |
| 3. Person Singular |
conspurcabitur
|
er/sie/es wird verunreinigt werden |
| 1. Person Plural |
conspurcabimur
|
wir werden verunreinigt werden |
| 2. Person Plural |
conspurcabimini
|
ihr werdet verunreinigt werden |
| 3. Person Plural |
conspurcabuntur
|
sie werden verunreinigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavi
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcavisti
|
du hast verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcavit
|
er/sie/es hat verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcavimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcavistis
|
ihr habt verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverunt conspurcavere
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sum
|
ich bin verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus es
|
du bist verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus est
|
er/sie/es ist verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati sumus
|
wir sind verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati estis
|
ihr seid verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati sunt
|
sie sind verunreinigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaverim
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
du habest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
er/sie/es habe verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
ihr habet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sim
|
ich sei verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus sis
|
du seiest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus sit
|
er/sie/es sei verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati simus
|
wir seien verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati sitis
|
ihr seiet verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati sint
|
sie seien verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaveram
|
ich hatte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcaveras
|
du hattest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcaverat
|
er/sie/es hatte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcaveramus
|
wir hatten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcaveratis
|
ihr hattet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcaverant
|
sie hatten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus eram
|
ich war verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus eras
|
du warst verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus erat
|
er/sie/es war verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati eramus
|
wir waren verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati eratis
|
ihr wart verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati erant
|
sie waren verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavissem
|
ich hätte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
conspurcavisses
|
du hättest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
conspurcavisset
|
er/sie/es hätte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
conspurcavissemus
|
wir hätten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
conspurcavissetis
|
ihr hättet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
conspurcavissent
|
sie hätten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus essem
|
ich wäre verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
conspurcatus esses
|
du wärest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
conspurcatus esset
|
er/sie/es wäre verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
conspurcati essemus
|
wir wären verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
conspurcati essetis
|
ihr wäret verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
conspurcati essent
|
sie wären verunreinigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavero
|
ich werde verunreinigt haben |
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
du wirst verunreinigt haben |
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
er/sie/es wird verunreinigt haben |
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
wir werden verunreinigt haben |
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
ihr werdet verunreinigt haben |
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
sie werden verunreinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus ero
|
ich werde verunreinigt worden sein |
| 2. Person Singular |
conspurcatus eris
|
du wirst verunreinigt worden sein |
| 3. Person Singular |
conspurcatus erit
|
er/sie/es wird verunreinigt worden sein |
| 1. Person Plural |
conspurcati erimus
|
wir werden verunreinigt worden sein |
| 2. Person Plural |
conspurcati eritis
|
ihr werdet verunreinigt worden sein |
| 3. Person Plural |
conspurcati erunt
|
sie werden verunreinigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcare
|
verunreinigen |
| Vorzeitigkeit |
conspurcavisse
|
verunreinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
conspurcaturum esse
|
verunreinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcari conspurcarier
|
verunreinigt werden |
| Vorzeitigkeit |
conspurcatum esse
|
verunreinigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
conspurcatum iri
|
künftig verunreinigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conspurca
|
verunreinige; verunreinig! |
| 2. Person Plural |
conspurcate
|
verunreinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conspurcato
|
| 3. Person Singular |
conspurcato
|
| 2. Person Plural |
conspurcatote
|
| 3. Person Plural |
conspurcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conspurcare
|
das Verunreinigen |
| Genitiv |
conspurcandi
|
des Verunreinigens |
| Dativ |
conspurcando
|
dem Verunreinigen |
| Akkusativ |
conspurcandum
|
das Verunreinigen |
| Ablativ |
conspurcando
|
durch das Verunreinigen |
| Vokativ |
conspurcande
|
Verunreinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcandus
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
| Genitiv |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcandi
|
| Dativ |
conspurcando
|
conspurcandae
|
conspurcando
|
| Akkusativ |
conspurcandum
|
conspurcandam
|
conspurcandum
|
| Ablativ |
conspurcando
|
conspurcanda
|
conspurcando
|
| Vokativ |
conspurcande
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
| Genitiv |
conspurcandorum
|
conspurcandarum
|
conspurcandorum
|
| Dativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Akkusativ |
conspurcandos
|
conspurcandas
|
conspurcanda
|
| Ablativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Vokativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
| Genitiv |
conspurcantis
|
conspurcantis
|
conspurcantis
|
| Dativ |
conspurcanti
|
conspurcanti
|
conspurcanti
|
| Akkusativ |
conspurcantem
|
conspurcantem
|
conspurcans
|
| Ablativ |
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
| Vokativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
Plural
| Nominativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Genitiv |
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
| Dativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Akkusativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Ablativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Vokativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcatus
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
| Genitiv |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcati
|
| Dativ |
conspurcato
|
conspurcatae
|
conspurcato
|
| Akkusativ |
conspurcatum
|
conspurcatam
|
conspurcatum
|
| Ablativ |
conspurcato
|
conspurcata
|
conspurcato
|
| Vokativ |
conspurcate
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
| Genitiv |
conspurcatorum
|
conspurcatarum
|
conspurcatorum
|
| Dativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Akkusativ |
conspurcatos
|
conspurcatas
|
conspurcata
|
| Ablativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Vokativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcaturus
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
| Genitiv |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcaturi
|
| Dativ |
conspurcaturo
|
conspurcaturae
|
conspurcaturo
|
| Akkusativ |
conspurcaturum
|
conspurcaturam
|
conspurcaturum
|
| Ablativ |
conspurcaturo
|
conspurcatura
|
conspurcaturo
|
| Vokativ |
conspurcature
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
| Genitiv |
conspurcaturorum
|
conspurcaturarum
|
conspurcaturorum
|
| Dativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Akkusativ |
conspurcaturos
|
conspurcaturas
|
conspurcatura
|
| Ablativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Vokativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conspurcatum
|
conspurcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurco
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcas
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcat
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcamus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcatis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcor
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcaris conspurcare
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatur
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcamur
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcamini
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcem
|
|
| 2. Person Singular |
conspurces
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcet
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcemus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcetis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcer
|
|
| 2. Person Singular |
conspurceris conspurcere
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcetur
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcemur
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcemini
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabam
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcabas
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcabat
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabar
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcabaris conspurcabare
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarem
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcares
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcaret
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcarer
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcareris conspurcarere
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabo
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcabis
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcabit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcabor
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcaberis conspurcabere
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavi
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcavit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcaverunt conspurcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcavero
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conspurcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conspurcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conspurcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conspurcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conspurcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conspurcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conspurcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conspurcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conspurcari conspurcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conspurcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conspurcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conspurca
|
! |
| 2. Person Plural |
conspurcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conspurcato
|
| 3. Person Singular |
conspurcato
|
| 2. Person Plural |
conspurcatote
|
| 3. Person Plural |
conspurcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conspurcare
|
|
| Genitiv |
conspurcandi
|
|
| Dativ |
conspurcando
|
|
| Akkusativ |
conspurcandum
|
|
| Ablativ |
conspurcando
|
|
| Vokativ |
conspurcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcandus
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
| Genitiv |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcandi
|
| Dativ |
conspurcando
|
conspurcandae
|
conspurcando
|
| Akkusativ |
conspurcandum
|
conspurcandam
|
conspurcandum
|
| Ablativ |
conspurcando
|
conspurcanda
|
conspurcando
|
| Vokativ |
conspurcande
|
conspurcanda
|
conspurcandum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
| Genitiv |
conspurcandorum
|
conspurcandarum
|
conspurcandorum
|
| Dativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Akkusativ |
conspurcandos
|
conspurcandas
|
conspurcanda
|
| Ablativ |
conspurcandis
|
conspurcandis
|
conspurcandis
|
| Vokativ |
conspurcandi
|
conspurcandae
|
conspurcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
| Genitiv |
conspurcantis
|
conspurcantis
|
conspurcantis
|
| Dativ |
conspurcanti
|
conspurcanti
|
conspurcanti
|
| Akkusativ |
conspurcantem
|
conspurcantem
|
conspurcans
|
| Ablativ |
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
conspurcanti conspurcante
|
| Vokativ |
conspurcans
|
conspurcans
|
conspurcans
|
Plural
| Nominativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Genitiv |
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
conspurcantium conspurcantum
|
| Dativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Akkusativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
| Ablativ |
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
conspurcantibus
|
| Vokativ |
conspurcantes
|
conspurcantes
|
conspurcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcatus
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
| Genitiv |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcati
|
| Dativ |
conspurcato
|
conspurcatae
|
conspurcato
|
| Akkusativ |
conspurcatum
|
conspurcatam
|
conspurcatum
|
| Ablativ |
conspurcato
|
conspurcata
|
conspurcato
|
| Vokativ |
conspurcate
|
conspurcata
|
conspurcatum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
| Genitiv |
conspurcatorum
|
conspurcatarum
|
conspurcatorum
|
| Dativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Akkusativ |
conspurcatos
|
conspurcatas
|
conspurcata
|
| Ablativ |
conspurcatis
|
conspurcatis
|
conspurcatis
|
| Vokativ |
conspurcati
|
conspurcatae
|
conspurcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conspurcaturus
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
| Genitiv |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcaturi
|
| Dativ |
conspurcaturo
|
conspurcaturae
|
conspurcaturo
|
| Akkusativ |
conspurcaturum
|
conspurcaturam
|
conspurcaturum
|
| Ablativ |
conspurcaturo
|
conspurcatura
|
conspurcaturo
|
| Vokativ |
conspurcature
|
conspurcatura
|
conspurcaturum
|
Plural
| Nominativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
| Genitiv |
conspurcaturorum
|
conspurcaturarum
|
conspurcaturorum
|
| Dativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Akkusativ |
conspurcaturos
|
conspurcaturas
|
conspurcatura
|
| Ablativ |
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
conspurcaturis
|
| Vokativ |
conspurcaturi
|
conspurcaturae
|
conspurcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conspurcatum
|
conspurcatu
|