Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| constabularius | Nomen | Maskulinum | O-Deklination | Grundform | Burgvogt Konstabler Oberbefehlshaber |
| constabularius | Nomen | Maskulinum | O-Deklination | Nominativ Singular von constabularius | der Burgvogt |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularius constabularios |
der Burgvogt |
| Genitiv | constabularii |
des Burgvogts |
| Dativ | constabulario |
dem Burgvogt |
| Akkusativ | constabularium constabulariom |
den Burgvogt |
| Ablativ | constabulario |
mit dem Burgvogt |
| Vokativ | constabularie |
Burgvogt! |
| Lokativ | constabularii |
Burgvogt als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularii |
die Burgvögte |
| Genitiv | constabulariorum constabularium |
der Burgvögte |
| Dativ | constabulariis |
den Burgvögten |
| Akkusativ | constabularios |
die Burgvögte |
| Ablativ | constabulariis |
mit den Burgvögten |
| Vokativ | constabularii |
Burgvögte! |
| Lokativ | constabulariis |
Burgvögte als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularius constabularios |
der Konstabler |
| Genitiv | constabularii |
des Konstablers |
| Dativ | constabulario |
dem Konstabler |
| Akkusativ | constabularium constabulariom |
den Konstabler |
| Ablativ | constabulario |
mit dem Konstabler |
| Vokativ | constabularie |
Konstabler! |
| Lokativ | constabularii |
Konstabler als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularii |
die Konstabler |
| Genitiv | constabulariorum constabularium |
der Konstabler |
| Dativ | constabulariis |
den Konstablern |
| Akkusativ | constabularios |
die Konstabler |
| Ablativ | constabulariis |
mit den Konstablern |
| Vokativ | constabularii |
Konstabler! |
| Lokativ | constabulariis |
Konstabler als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularius constabularios |
der Oberbefehlshaber |
| Genitiv | constabularii |
des Oberbefehlshabers |
| Dativ | constabulario |
dem Oberbefehlshaber |
| Akkusativ | constabularium constabulariom |
den Oberbefehlshaber |
| Ablativ | constabulario |
mit dem Oberbefehlshaber |
| Vokativ | constabularie |
Oberbefehlshaber! |
| Lokativ | constabularii |
Oberbefehlshaber als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | constabularii |
die Oberbefehlshaber |
| Genitiv | constabulariorum constabularium |
der Oberbefehlshaber |
| Dativ | constabulariis |
den Oberbefehlshabern |
| Akkusativ | constabularios |
die Oberbefehlshaber |
| Ablativ | constabulariis |
mit den Oberbefehlshabern |
| Vokativ | constabularii |
Oberbefehlshaber! |
| Lokativ | constabulariis |
Oberbefehlshaber als Ortsangabe |