abhängen von
aufrecht stehen
beruhen auf
bestehen
bestehen aus
es steht fest/ist offensichtlich/verständlich/richtig/allgemein bekannt (jeder weiß/stimmt zu)
feststehen
folgerichtig sein
fortdauern
passen
richtig sein
sicher/entschieden/gewiss/bekannt/offenkundig sein
standhalten
stillstehen
übereinstimmen
unbeweglich/beständig bleiben
zusammenstehen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich bestehe
2. Person Singular
existiert nicht
du bestehst
3. Person Singular
constat
er/sie/es besteht
1. Person Plural
existiert nicht
wir bestehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr besteht
3. Person Plural
constant
sie bestehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich bestehe
2. Person Singular
existiert nicht
du bestehest
3. Person Singular
constet
er/sie/es bestehe
1. Person Plural
existiert nicht
wir bestehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bestehet
3. Person Plural
constent
sie bestehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich bestand
2. Person Singular
existiert nicht
du bestandest
3. Person Singular
constabat
er/sie/es bestand
1. Person Plural
existiert nicht
wir bestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bestandet
3. Person Plural
constabant
sie bestanden
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich bestünde; bestände
2. Person Singular
existiert nicht
du bestündest; beständest
3. Person Singular
constaret
er/sie/es bestünde; bestände
1. Person Plural
existiert nicht
wir bestünden; beständen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr bestündet; beständet
3. Person Plural
constarent
sie bestünden; beständen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bestehen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bestehen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird bestehen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bestehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bestehen
3. Person Plural
constabunt
sie werden bestehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe bestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hast bestanden
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat bestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben bestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt bestanden
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben bestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe bestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du habest bestanden
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe bestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben bestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet bestanden
3. Person Plural
constiterint
sie haben bestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte bestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest bestanden
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte bestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten bestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet bestanden
3. Person Plural
constiterant
sie hatten bestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte bestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest bestanden
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte bestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten bestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet bestanden
3. Person Plural
constitissent
sie hätten bestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde bestanden haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst bestanden haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird bestanden haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden bestanden haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet bestanden haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden bestanden haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
bestehen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
bestanden haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
bestehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
bestehe; besteh!
2. Person Plural
existiert nicht
besteht!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Bestehen
Genitiv
constandi
des Bestehens
Dativ
constando
dem Bestehen
Akkusativ
constandum
das Bestehen
Ablativ
constando
durch das Bestehen
Vokativ
constande
Bestehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe fest
2. Person Singular
existiert nicht
du stehst fest
3. Person Singular
constat
er/sie/es steht fest
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen fest
2. Person Plural
existiert nicht
ihr steht fest
3. Person Plural
constant
sie stehen fest
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe fest
2. Person Singular
existiert nicht
du stehest fest
3. Person Singular
constet
er/sie/es stehe fest
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen fest
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stehet fest
3. Person Plural
constent
sie stehen fest
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stand fest
2. Person Singular
existiert nicht
du standest fest
3. Person Singular
constabat
er/sie/es stand fest
1. Person Plural
existiert nicht
wir standen fest
2. Person Plural
existiert nicht
ihr standet fest
3. Person Plural
constabant
sie standen fest
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stünde fest; stände fest
2. Person Singular
existiert nicht
du stündest fest; ständest fest
3. Person Singular
constaret
er/sie/es stünde fest; stände fest
1. Person Plural
existiert nicht
wir stünden fest; ständen fest
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stündet fest; ständet fest
3. Person Plural
constarent
sie stünden fest; ständen fest
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde feststehen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst feststehen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird feststehen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden feststehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet feststehen
3. Person Plural
constabunt
sie werden feststehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe festgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hast festgestanden
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat festgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben festgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt festgestanden
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben festgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe festgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du habest festgestanden
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe festgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben festgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet festgestanden
3. Person Plural
constiterint
sie haben festgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte festgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest festgestanden
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte festgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten festgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet festgestanden
3. Person Plural
constiterant
sie hatten festgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte festgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest festgestanden
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte festgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten festgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet festgestanden
3. Person Plural
constitissent
sie hätten festgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde festgestanden haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst festgestanden haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird festgestanden haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden festgestanden haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet festgestanden haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden festgestanden haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
feststehen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
festgestanden haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
feststehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
stehe fest; steh fest!
2. Person Plural
existiert nicht
steht fest!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Feststehen
Genitiv
constandi
des Feststehens
Dativ
constando
dem Feststehen
Akkusativ
constandum
das Feststehen
Ablativ
constando
durch das Feststehen
Vokativ
constande
Feststehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich dauere fort
2. Person Singular
existiert nicht
du dauerst fort
3. Person Singular
constat
er/sie/es dauert fort
1. Person Plural
existiert nicht
wir dauern fort
2. Person Plural
existiert nicht
ihr dauert fort
3. Person Plural
constant
sie dauern fort
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich dauere fort
2. Person Singular
existiert nicht
du dauerst fort
3. Person Singular
constet
er/sie/es dauere fort
1. Person Plural
existiert nicht
wir dauern fort
2. Person Plural
existiert nicht
ihr dauert fort
3. Person Plural
constent
sie dauern fort
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich dauerte fort
2. Person Singular
existiert nicht
du dauertest fort
3. Person Singular
constabat
er/sie/es dauerte fort
1. Person Plural
existiert nicht
wir dauerten fort
2. Person Plural
existiert nicht
ihr dauertet fort
3. Person Plural
constabant
sie dauerten fort
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich dauerte fort
2. Person Singular
existiert nicht
du dauertest fort
3. Person Singular
constaret
er/sie/es dauerte fort
1. Person Plural
existiert nicht
wir dauerten fort
2. Person Plural
existiert nicht
ihr dauertet fort
3. Person Plural
constarent
sie dauerten fort
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde fortdauern
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst fortdauern
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird fortdauern
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden fortdauern
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet fortdauern
3. Person Plural
constabunt
sie werden fortdauern
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe fortgedauert
2. Person Singular
existiert nicht
du hast fortgedauert
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat fortgedauert
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben fortgedauert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt fortgedauert
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben fortgedauert
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe fortgedauert
2. Person Singular
existiert nicht
du habest fortgedauert
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe fortgedauert
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben fortgedauert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet fortgedauert
3. Person Plural
constiterint
sie haben fortgedauert
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte fortgedauert
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest fortgedauert
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte fortgedauert
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten fortgedauert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet fortgedauert
3. Person Plural
constiterant
sie hatten fortgedauert
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte fortgedauert
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest fortgedauert
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte fortgedauert
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten fortgedauert
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet fortgedauert
3. Person Plural
constitissent
sie hätten fortgedauert
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde fortgedauert haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst fortgedauert haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird fortgedauert haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden fortgedauert haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet fortgedauert haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden fortgedauert haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
fortdauern
Vorzeitigkeit
existiert nicht
fortgedauert haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
fortdauern werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
dauere fort!
2. Person Plural
existiert nicht
dauert fort!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Fortdauern
Genitiv
constandi
des Fortdauernes
Dativ
constando
dem Fortdauern
Akkusativ
constandum
das Fortdauern
Ablativ
constando
durch das Fortdauern
Vokativ
constande
Fortdauern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich passe
2. Person Singular
existiert nicht
du passt
3. Person Singular
constat
er/sie/es passt
1. Person Plural
existiert nicht
wir passen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr passt
3. Person Plural
constant
sie passen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich passe
2. Person Singular
existiert nicht
du passest
3. Person Singular
constet
er/sie/es passe
1. Person Plural
existiert nicht
wir passen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr passet
3. Person Plural
constent
sie passen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich passte
2. Person Singular
existiert nicht
du passtest
3. Person Singular
constabat
er/sie/es passte
1. Person Plural
existiert nicht
wir passten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr passtet
3. Person Plural
constabant
sie passten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich passte
2. Person Singular
existiert nicht
du passtest
3. Person Singular
constaret
er/sie/es passte
1. Person Plural
existiert nicht
wir passten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr passtet
3. Person Plural
constarent
sie passten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde passen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst passen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird passen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden passen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet passen
3. Person Plural
constabunt
sie werden passen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe gepasst
2. Person Singular
existiert nicht
du hast gepasst
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat gepasst
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben gepasst
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt gepasst
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben gepasst
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe gepasst
2. Person Singular
existiert nicht
du habest gepasst
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe gepasst
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben gepasst
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet gepasst
3. Person Plural
constiterint
sie haben gepasst
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte gepasst
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest gepasst
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte gepasst
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten gepasst
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet gepasst
3. Person Plural
constiterant
sie hatten gepasst
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte gepasst
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest gepasst
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte gepasst
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten gepasst
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet gepasst
3. Person Plural
constitissent
sie hätten gepasst
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde gepasst haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst gepasst haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird gepasst haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden gepasst haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet gepasst haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden gepasst haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
passen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
gepasst haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
passen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
passe; pass!
2. Person Plural
existiert nicht
passt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Passen
Genitiv
constandi
des Passens
Dativ
constando
dem Passen
Akkusativ
constandum
das Passen
Ablativ
constando
durch das Passen
Vokativ
constande
Passen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich halte stand
2. Person Singular
existiert nicht
du hältst stand
3. Person Singular
constat
er/sie/es hält stand
1. Person Plural
existiert nicht
wir halten stand
2. Person Plural
existiert nicht
ihr haltet stand
3. Person Plural
constant
sie halten stand
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich halte stand
2. Person Singular
existiert nicht
du haltest stand
3. Person Singular
constet
er/sie/es halte stand
1. Person Plural
existiert nicht
wir halten stand
2. Person Plural
existiert nicht
ihr haltet stand
3. Person Plural
constent
sie halten stand
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hielt stand
2. Person Singular
existiert nicht
du hieltest stand
3. Person Singular
constabat
er/sie/es hielt stand
1. Person Plural
existiert nicht
wir hielten stand
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hieltet stand
3. Person Plural
constabant
sie hielten stand
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hielte stand
2. Person Singular
existiert nicht
du hieltest stand
3. Person Singular
constaret
er/sie/es hielte stand
1. Person Plural
existiert nicht
wir hielten stand
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hieltet stand
3. Person Plural
constarent
sie hielten stand
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde standhalten
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst standhalten
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird standhalten
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden standhalten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet standhalten
3. Person Plural
constabunt
sie werden standhalten
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe standgehalten
2. Person Singular
existiert nicht
du hast standgehalten
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat standgehalten
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben standgehalten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt standgehalten
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben standgehalten
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe standgehalten
2. Person Singular
existiert nicht
du habest standgehalten
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe standgehalten
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben standgehalten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet standgehalten
3. Person Plural
constiterint
sie haben standgehalten
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte standgehalten
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest standgehalten
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte standgehalten
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten standgehalten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet standgehalten
3. Person Plural
constiterant
sie hatten standgehalten
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte standgehalten
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest standgehalten
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte standgehalten
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten standgehalten
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet standgehalten
3. Person Plural
constitissent
sie hätten standgehalten
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde standgehalten haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst standgehalten haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird standgehalten haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden standgehalten haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet standgehalten haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden standgehalten haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
standhalten
Vorzeitigkeit
existiert nicht
standgehalten haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
standhalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
halte stand!
2. Person Plural
existiert nicht
haltet stand!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Standhalten
Genitiv
constandi
des Standhaltens
Dativ
constando
dem Standhalten
Akkusativ
constandum
das Standhalten
Ablativ
constando
durch das Standhalten
Vokativ
constande
Standhalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe still
2. Person Singular
existiert nicht
du stehst still
3. Person Singular
constat
er/sie/es steht still
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen still
2. Person Plural
existiert nicht
ihr steht still
3. Person Plural
constant
sie stehen still
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe still
2. Person Singular
existiert nicht
du stehest still
3. Person Singular
constet
er/sie/es stehe still
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen still
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stehet still
3. Person Plural
constent
sie stehen still
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stand still
2. Person Singular
existiert nicht
du standest still
3. Person Singular
constabat
er/sie/es stand still
1. Person Plural
existiert nicht
wir standen still
2. Person Plural
existiert nicht
ihr standet still
3. Person Plural
constabant
sie standen still
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stünde still; stände still
2. Person Singular
existiert nicht
du stündest still; ständest still
3. Person Singular
constaret
er/sie/es stünde still; stände still
1. Person Plural
existiert nicht
wir stünden still; ständen still
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stündet still; ständet still
3. Person Plural
constarent
sie stünden still; ständen still
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde stillstehen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst stillstehen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird stillstehen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden stillstehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet stillstehen
3. Person Plural
constabunt
sie werden stillstehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe stillgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hast stillgestanden
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat stillgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben stillgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt stillgestanden
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben stillgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe stillgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du habest stillgestanden
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe stillgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben stillgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet stillgestanden
3. Person Plural
constiterint
sie haben stillgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte stillgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest stillgestanden
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte stillgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten stillgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet stillgestanden
3. Person Plural
constiterant
sie hatten stillgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte stillgestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest stillgestanden
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte stillgestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten stillgestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet stillgestanden
3. Person Plural
constitissent
sie hätten stillgestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde stillgestanden haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst stillgestanden haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird stillgestanden haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden stillgestanden haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet stillgestanden haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden stillgestanden haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
stillstehen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
stillgestanden haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
stillstehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
stehe still; steh still!
2. Person Plural
existiert nicht
steht still!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Stillstehen
Genitiv
constandi
des Stillstehens
Dativ
constando
dem Stillstehen
Akkusativ
constandum
das Stillstehen
Ablativ
constando
durch das Stillstehen
Vokativ
constande
Stillstehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stimme überein
2. Person Singular
existiert nicht
du stimmst überein
3. Person Singular
constat
er/sie/es stimmt überein
1. Person Plural
existiert nicht
wir stimmen überein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stimmt überein
3. Person Plural
constant
sie stimmen überein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stimme überein
2. Person Singular
existiert nicht
du stimmest überein
3. Person Singular
constet
er/sie/es stimme überein
1. Person Plural
existiert nicht
wir stimmen überein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stimmet überein
3. Person Plural
constent
sie stimmen überein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stimmte überein
2. Person Singular
existiert nicht
du stimmtest überein
3. Person Singular
constabat
er/sie/es stimmte überein
1. Person Plural
existiert nicht
wir stimmten überein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stimmtet überein
3. Person Plural
constabant
sie stimmten überein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stimmte überein
2. Person Singular
existiert nicht
du stimmtest überein
3. Person Singular
constaret
er/sie/es stimmte überein
1. Person Plural
existiert nicht
wir stimmten überein
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stimmtet überein
3. Person Plural
constarent
sie stimmten überein
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übereinstimmen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übereinstimmen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird übereinstimmen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übereinstimmen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übereinstimmen
3. Person Plural
constabunt
sie werden übereinstimmen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe übereingestimmt
2. Person Singular
existiert nicht
du hast übereingestimmt
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat übereingestimmt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben übereingestimmt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt übereingestimmt
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben übereingestimmt
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe übereingestimmt
2. Person Singular
existiert nicht
du habest übereingestimmt
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe übereingestimmt
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben übereingestimmt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet übereingestimmt
3. Person Plural
constiterint
sie haben übereingestimmt
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte übereingestimmt
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest übereingestimmt
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte übereingestimmt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten übereingestimmt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet übereingestimmt
3. Person Plural
constiterant
sie hatten übereingestimmt
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte übereingestimmt
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest übereingestimmt
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte übereingestimmt
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten übereingestimmt
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet übereingestimmt
3. Person Plural
constitissent
sie hätten übereingestimmt
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde übereingestimmt haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst übereingestimmt haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird übereingestimmt haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden übereingestimmt haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet übereingestimmt haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden übereingestimmt haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
übereinstimmen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
übereingestimmt haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
übereinstimmen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
stimme überein; stimm überein!
2. Person Plural
existiert nicht
stimmt überein!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Übereinstimmen
Genitiv
constandi
des Übereinstimmens
Dativ
constando
dem Übereinstimmen
Akkusativ
constandum
das Übereinstimmen
Ablativ
constando
durch das Übereinstimmen
Vokativ
constande
Übereinstimmen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constet
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabant
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaret
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarent
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabunt
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterunt constitere
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterat
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterant
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constitisset
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constitissent
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constiterit
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constiterint
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
existiert nicht
Nachzeitigkeit
constaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
!
2. Person Plural
existiert nicht
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
Genitiv
constandi
Dativ
constando
Akkusativ
constandum
Ablativ
constando
Vokativ
constande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe zusammen
2. Person Singular
existiert nicht
du stehst zusammen
3. Person Singular
constat
er/sie/es steht zusammen
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen zusammen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr steht zusammen
3. Person Plural
constant
sie stehen zusammen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stehe zusammen
2. Person Singular
existiert nicht
du stehest zusammen
3. Person Singular
constet
er/sie/es stehe zusammen
1. Person Plural
existiert nicht
wir stehen zusammen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stehet zusammen
3. Person Plural
constent
sie stehen zusammen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constetur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stand zusammen
2. Person Singular
existiert nicht
du standest zusammen
3. Person Singular
constabat
er/sie/es stand zusammen
1. Person Plural
existiert nicht
wir standen zusammen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr standet zusammen
3. Person Plural
constabant
sie standen zusammen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabatur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich stünde zusammen; stände zusammen
2. Person Singular
existiert nicht
du stündest zusammen; ständest zusammen
3. Person Singular
constaret
er/sie/es stünde zusammen; stände zusammen
1. Person Plural
existiert nicht
wir stünden zusammen; ständen zusammen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr stündet zusammen; ständet zusammen
3. Person Plural
constarent
sie stünden zusammen; ständen zusammen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constaretur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde zusammenstehen
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst zusammenstehen
3. Person Singular
constabit
er/sie/es wird zusammenstehen
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden zusammenstehen
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet zusammenstehen
3. Person Plural
constabunt
sie werden zusammenstehen
Passiv
1. Person Singular
existiert nicht
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constabitur
1. Person Plural
existiert nicht
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe zusammengestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hast zusammengestanden
3. Person Singular
constitit
er/sie/es hat zusammengestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben zusammengestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habt zusammengestanden
3. Person Plural
constiterunt constitere
sie haben zusammengestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sum
2. Person Singular
constatus es
3. Person Singular
constatus est
1. Person Plural
constati sumus
2. Person Plural
constati estis
3. Person Plural
constati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich habe zusammengestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du habest zusammengestanden
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es habe zusammengestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir haben zusammengestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr habet zusammengestanden
3. Person Plural
constiterint
sie haben zusammengestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus sim
2. Person Singular
constatus sis
3. Person Singular
constatus sit
1. Person Plural
constati simus
2. Person Plural
constati sitis
3. Person Plural
constati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hatte zusammengestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hattest zusammengestanden
3. Person Singular
constiterat
er/sie/es hatte zusammengestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hatten zusammengestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hattet zusammengestanden
3. Person Plural
constiterant
sie hatten zusammengestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus eram
2. Person Singular
constatus eras
3. Person Singular
constatus erat
1. Person Plural
constati eramus
2. Person Plural
constati eratis
3. Person Plural
constati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich hätte zusammengestanden
2. Person Singular
existiert nicht
du hättest zusammengestanden
3. Person Singular
constitisset
er/sie/es hätte zusammengestanden
1. Person Plural
existiert nicht
wir hätten zusammengestanden
2. Person Plural
existiert nicht
ihr hättet zusammengestanden
3. Person Plural
constitissent
sie hätten zusammengestanden
Passiv
1. Person Singular
constatus essem
2. Person Singular
constatus esses
3. Person Singular
constatus esset
1. Person Plural
constati essemus
2. Person Plural
constati essetis
3. Person Plural
constati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
existiert nicht
ich werde zusammengestanden haben
2. Person Singular
existiert nicht
du wirst zusammengestanden haben
3. Person Singular
constiterit
er/sie/es wird zusammengestanden haben
1. Person Plural
existiert nicht
wir werden zusammengestanden haben
2. Person Plural
existiert nicht
ihr werdet zusammengestanden haben
3. Person Plural
constiterint
sie werden zusammengestanden haben
Passiv
1. Person Singular
constatus ero
2. Person Singular
constatus eris
3. Person Singular
constatus erit
1. Person Plural
constati erimus
2. Person Plural
constati eritis
3. Person Plural
constati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
zusammenstehen
Vorzeitigkeit
existiert nicht
zusammengestanden haben
Nachzeitigkeit
constaturum esse
zusammenstehen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
existiert nicht
Vorzeitigkeit
constatum esse
Nachzeitigkeit
constatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
existiert nicht
stehe zusammen; steh zusammen!
2. Person Plural
existiert nicht
steht zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
existiert nicht
3. Person Singular
constato
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
constanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
existiert nicht
das Zusammenstehen
Genitiv
constandi
des Zusammenstehens
Dativ
constando
dem Zusammenstehen
Akkusativ
constandum
das Zusammenstehen
Ablativ
constando
durch das Zusammenstehen
Vokativ
constande
Zusammenstehen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constandus
constanda
constandum
Genitiv
constandi
constandae
constandi
Dativ
constando
constandae
constando
Akkusativ
constandum
constandam
constandum
Ablativ
constando
constanda
constando
Vokativ
constande
constanda
constandum
Plural
Nominativ
constandi
constandae
constanda
Genitiv
constandorum
constandarum
constandorum
Dativ
constandis
constandis
constandis
Akkusativ
constandos
constandas
constanda
Ablativ
constandis
constandis
constandis
Vokativ
constandi
constandae
constanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constans
constans
constans
Genitiv
constantis
constantis
constantis
Dativ
constanti
constanti
constanti
Akkusativ
constantem
constantem
constans
Ablativ
constanti constante
constanti constante
constanti constante
Vokativ
constans
constans
constans
Plural
Nominativ
constantes
constantes
constantia
Genitiv
constantium constantum
constantium constantum
constantium constantum
Dativ
constantibus
constantibus
constantibus
Akkusativ
constantes
constantes
constantia
Ablativ
constantibus
constantibus
constantibus
Vokativ
constantes
constantes
constantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constatus
constata
constatum
Genitiv
constati
constatae
constati
Dativ
constato
constatae
constato
Akkusativ
constatum
constatam
constatum
Ablativ
constato
constata
constato
Vokativ
constate
constata
constatum
Plural
Nominativ
constati
constatae
constata
Genitiv
constatorum
constatarum
constatorum
Dativ
constatis
constatis
constatis
Akkusativ
constatos
constatas
constata
Ablativ
constatis
constatis
constatis
Vokativ
constati
constatae
constata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
constaturus
constatura
constaturum
Genitiv
constaturi
constaturae
constaturi
Dativ
constaturo
constaturae
constaturo
Akkusativ
constaturum
constaturam
constaturum
Ablativ
constaturo
constatura
constaturo
Vokativ
constature
constatura
constaturum
Plural
Nominativ
constaturi
constaturae
constatura
Genitiv
constaturorum
constaturarum
constaturorum
Dativ
constaturis
constaturis
constaturis
Akkusativ
constaturos
constaturas
constatura
Ablativ
constaturis
constaturis
constaturis
Vokativ
constaturi
constaturae
constatura
Supina
Supin I
Supin II
constatum
constatu