Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupro
|
ich notzüchtige |
| 2. Person Singular |
constupras
|
du notzüchtigst |
| 3. Person Singular |
constuprat
|
er/sie/es notzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupramus
|
wir notzüchtigen |
| 2. Person Plural |
constupratis
|
ihr notzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constuprant
|
sie notzüchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupror
|
ich werde genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupraris constuprare
|
du wirst genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupratur
|
er/sie/es wird genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupramur
|
wir werden genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupramini
|
ihr werdet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constuprantur
|
sie werden genotzüchtigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprem
|
ich notzüchtige |
| 2. Person Singular |
constupres
|
du notzüchtigest |
| 3. Person Singular |
constupret
|
er/sie/es notzüchtige |
| 1. Person Plural |
constupremus
|
wir notzüchtigen |
| 2. Person Plural |
constupretis
|
ihr notzüchtiget |
| 3. Person Plural |
constuprent
|
sie notzüchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprer
|
ich werde genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupreris constuprere
|
du werdest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupretur
|
er/sie/es werde genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupremur
|
wir werden genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupremini
|
ihr werdet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constuprentur
|
sie werden genotzüchtigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabam
|
ich notzüchtigte |
| 2. Person Singular |
constuprabas
|
du notzüchtigtest |
| 3. Person Singular |
constuprabat
|
er/sie/es notzüchtigte |
| 1. Person Plural |
constuprabamus
|
wir notzüchtigten |
| 2. Person Plural |
constuprabatis
|
ihr notzüchtigtet |
| 3. Person Plural |
constuprabant
|
sie notzüchtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabar
|
ich wurde genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constuprabaris constuprabare
|
du wurdest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constuprabatur
|
er/sie/es wurde genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constuprabamur
|
wir wurden genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constuprabamini
|
ihr wurdet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constuprabantur
|
sie wurden genotzüchtigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarem
|
ich notzüchtigte |
| 2. Person Singular |
constuprares
|
du notzüchtigtest |
| 3. Person Singular |
constupraret
|
er/sie/es notzüchtigte |
| 1. Person Plural |
constupraremus
|
wir notzüchtigten |
| 2. Person Plural |
constupraretis
|
ihr notzüchtigtet |
| 3. Person Plural |
constuprarent
|
sie notzüchtigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarer
|
ich würde genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constuprareris constuprarere
|
du würdest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupraretur
|
er/sie/es würde genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupraremur
|
wir würden genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupraremini
|
ihr würdet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constuprarentur
|
sie würden genotzüchtigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabo
|
ich werde notzüchtigen |
| 2. Person Singular |
constuprabis
|
du wirst notzüchtigen |
| 3. Person Singular |
constuprabit
|
er/sie/es wird notzüchtigen |
| 1. Person Plural |
constuprabimus
|
wir werden notzüchtigen |
| 2. Person Plural |
constuprabitis
|
ihr werdet notzüchtigen |
| 3. Person Plural |
constuprabunt
|
sie werden notzüchtigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabor
|
ich werde genotzüchtigt werden |
| 2. Person Singular |
constupraberis constuprabere
|
du wirst genotzüchtigt werden |
| 3. Person Singular |
constuprabitur
|
er/sie/es wird genotzüchtigt werden |
| 1. Person Plural |
constuprabimur
|
wir werden genotzüchtigt werden |
| 2. Person Plural |
constuprabimini
|
ihr werdet genotzüchtigt werden |
| 3. Person Plural |
constuprabuntur
|
sie werden genotzüchtigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravi
|
ich habe genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupravisti
|
du hast genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupravit
|
er/sie/es hat genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupravimus
|
wir haben genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupravistis
|
ihr habt genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constupraverunt constupravere
|
sie haben genotzüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sum
|
ich bin genotzüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
constupratus es
|
du bist genotzüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
constupratus est
|
er/sie/es ist genotzüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
constuprati sumus
|
wir sind genotzüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
constuprati estis
|
ihr seid genotzüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
constuprati sunt
|
sie sind genotzüchtigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraverim
|
ich habe genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
du habest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
er/sie/es habe genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
wir haben genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
ihr habet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
sie haben genotzüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sim
|
ich sei genotzüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
constupratus sis
|
du seiest genotzüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
constupratus sit
|
er/sie/es sei genotzüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
constuprati simus
|
wir seien genotzüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
constuprati sitis
|
ihr seiet genotzüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
constuprati sint
|
sie seien genotzüchtigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraveram
|
ich hatte genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupraveras
|
du hattest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupraverat
|
er/sie/es hatte genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupraveramus
|
wir hatten genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupraveratis
|
ihr hattet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constupraverant
|
sie hatten genotzüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus eram
|
ich war genotzüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
constupratus eras
|
du warst genotzüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
constupratus erat
|
er/sie/es war genotzüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
constuprati eramus
|
wir waren genotzüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
constuprati eratis
|
ihr wart genotzüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
constuprati erant
|
sie waren genotzüchtigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravissem
|
ich hätte genotzüchtigt |
| 2. Person Singular |
constupravisses
|
du hättest genotzüchtigt |
| 3. Person Singular |
constupravisset
|
er/sie/es hätte genotzüchtigt |
| 1. Person Plural |
constupravissemus
|
wir hätten genotzüchtigt |
| 2. Person Plural |
constupravissetis
|
ihr hättet genotzüchtigt |
| 3. Person Plural |
constupravissent
|
sie hätten genotzüchtigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus essem
|
ich wäre genotzüchtigt worden |
| 2. Person Singular |
constupratus esses
|
du wärest genotzüchtigt worden |
| 3. Person Singular |
constupratus esset
|
er/sie/es wäre genotzüchtigt worden |
| 1. Person Plural |
constuprati essemus
|
wir wären genotzüchtigt worden |
| 2. Person Plural |
constuprati essetis
|
ihr wäret genotzüchtigt worden |
| 3. Person Plural |
constuprati essent
|
sie wären genotzüchtigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravero
|
ich werde genotzüchtigt haben |
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
du wirst genotzüchtigt haben |
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
er/sie/es wird genotzüchtigt haben |
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
wir werden genotzüchtigt haben |
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
ihr werdet genotzüchtigt haben |
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
sie werden genotzüchtigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus ero
|
ich werde genotzüchtigt worden sein |
| 2. Person Singular |
constupratus eris
|
du wirst genotzüchtigt worden sein |
| 3. Person Singular |
constupratus erit
|
er/sie/es wird genotzüchtigt worden sein |
| 1. Person Plural |
constuprati erimus
|
wir werden genotzüchtigt worden sein |
| 2. Person Plural |
constuprati eritis
|
ihr werdet genotzüchtigt worden sein |
| 3. Person Plural |
constuprati erunt
|
sie werden genotzüchtigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprare
|
notzüchtigen |
| Vorzeitigkeit |
constupravisse
|
genotzüchtigt haben |
| Nachzeitigkeit |
constupraturum esse
|
notzüchtigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprari constuprarier
|
genotzüchtigt werden |
| Vorzeitigkeit |
constupratum esse
|
genotzüchtigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
constupratum iri
|
künftig genotzüchtigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
constupra
|
notzüchtige; notzüchtig! |
| 2. Person Plural |
constuprate
|
notzüchtigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
constuprato
|
| 3. Person Singular |
constuprato
|
| 2. Person Plural |
constupratote
|
| 3. Person Plural |
constupranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
constuprare
|
das Notzüchtigen |
| Genitiv |
constuprandi
|
des Notzüchtigens |
| Dativ |
constuprando
|
dem Notzüchtigen |
| Akkusativ |
constuprandum
|
das Notzüchtigen |
| Ablativ |
constuprando
|
durch das Notzüchtigen |
| Vokativ |
constuprande
|
Notzüchtigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprandus
|
constupranda
|
constuprandum
|
| Genitiv |
constuprandi
|
constuprandae
|
constuprandi
|
| Dativ |
constuprando
|
constuprandae
|
constuprando
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
constuprandam
|
constuprandum
|
| Ablativ |
constuprando
|
constupranda
|
constuprando
|
| Vokativ |
constuprande
|
constupranda
|
constuprandum
|
Plural
| Nominativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
| Genitiv |
constuprandorum
|
constuprandarum
|
constuprandorum
|
| Dativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Akkusativ |
constuprandos
|
constuprandas
|
constupranda
|
| Ablativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Vokativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
| Genitiv |
constuprantis
|
constuprantis
|
constuprantis
|
| Dativ |
constupranti
|
constupranti
|
constupranti
|
| Akkusativ |
constuprantem
|
constuprantem
|
constuprans
|
| Ablativ |
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
| Vokativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
Plural
| Nominativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Genitiv |
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
| Dativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Akkusativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Ablativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Vokativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupratus
|
constuprata
|
constupratum
|
| Genitiv |
constuprati
|
constupratae
|
constuprati
|
| Dativ |
constuprato
|
constupratae
|
constuprato
|
| Akkusativ |
constupratum
|
constupratam
|
constupratum
|
| Ablativ |
constuprato
|
constuprata
|
constuprato
|
| Vokativ |
constuprate
|
constuprata
|
constupratum
|
Plural
| Nominativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
| Genitiv |
constupratorum
|
constupratarum
|
constupratorum
|
| Dativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Akkusativ |
constupratos
|
constupratas
|
constuprata
|
| Ablativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Vokativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupraturus
|
constupratura
|
constupraturum
|
| Genitiv |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupraturi
|
| Dativ |
constupraturo
|
constupraturae
|
constupraturo
|
| Akkusativ |
constupraturum
|
constupraturam
|
constupraturum
|
| Ablativ |
constupraturo
|
constupratura
|
constupraturo
|
| Vokativ |
constuprature
|
constupratura
|
constupraturum
|
Plural
| Nominativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
| Genitiv |
constupraturorum
|
constupraturarum
|
constupraturorum
|
| Dativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Akkusativ |
constupraturos
|
constupraturas
|
constupratura
|
| Ablativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Vokativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
constupratum
|
constupratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupro
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
constupras
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
constuprat
|
er/sie/es schändet |
| 1. Person Plural |
constupramus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
constupratis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
constuprant
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupror
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
constupraris constuprare
|
du wirst geschändet |
| 3. Person Singular |
constupratur
|
er/sie/es wird geschändet |
| 1. Person Plural |
constupramur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
constupramini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
constuprantur
|
sie werden geschändet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprem
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
constupres
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
constupret
|
er/sie/es schände |
| 1. Person Plural |
constupremus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
constupretis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
constuprent
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprer
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
constupreris constuprere
|
du werdest geschändet |
| 3. Person Singular |
constupretur
|
er/sie/es werde geschändet |
| 1. Person Plural |
constupremur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
constupremini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
constuprentur
|
sie werden geschändet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabam
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
constuprabas
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
constuprabat
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
constuprabamus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
constuprabatis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
constuprabant
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabar
|
ich wurde geschändet |
| 2. Person Singular |
constuprabaris constuprabare
|
du wurdest geschändet |
| 3. Person Singular |
constuprabatur
|
er/sie/es wurde geschändet |
| 1. Person Plural |
constuprabamur
|
wir wurden geschändet |
| 2. Person Plural |
constuprabamini
|
ihr wurdet geschändet |
| 3. Person Plural |
constuprabantur
|
sie wurden geschändet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarem
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
constuprares
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
constupraret
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
constupraremus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
constupraretis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
constuprarent
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarer
|
ich würde geschändet |
| 2. Person Singular |
constuprareris constuprarere
|
du würdest geschändet |
| 3. Person Singular |
constupraretur
|
er/sie/es würde geschändet |
| 1. Person Plural |
constupraremur
|
wir würden geschändet |
| 2. Person Plural |
constupraremini
|
ihr würdet geschändet |
| 3. Person Plural |
constuprarentur
|
sie würden geschändet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabo
|
ich werde schänden |
| 2. Person Singular |
constuprabis
|
du wirst schänden |
| 3. Person Singular |
constuprabit
|
er/sie/es wird schänden |
| 1. Person Plural |
constuprabimus
|
wir werden schänden |
| 2. Person Plural |
constuprabitis
|
ihr werdet schänden |
| 3. Person Plural |
constuprabunt
|
sie werden schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabor
|
ich werde geschändet werden |
| 2. Person Singular |
constupraberis constuprabere
|
du wirst geschändet werden |
| 3. Person Singular |
constuprabitur
|
er/sie/es wird geschändet werden |
| 1. Person Plural |
constuprabimur
|
wir werden geschändet werden |
| 2. Person Plural |
constuprabimini
|
ihr werdet geschändet werden |
| 3. Person Plural |
constuprabuntur
|
sie werden geschändet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravi
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
constupravisti
|
du hast geschändet |
| 3. Person Singular |
constupravit
|
er/sie/es hat geschändet |
| 1. Person Plural |
constupravimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
constupravistis
|
ihr habt geschändet |
| 3. Person Plural |
constupraverunt constupravere
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sum
|
ich bin geschändet worden |
| 2. Person Singular |
constupratus es
|
du bist geschändet worden |
| 3. Person Singular |
constupratus est
|
er/sie/es ist geschändet worden |
| 1. Person Plural |
constuprati sumus
|
wir sind geschändet worden |
| 2. Person Plural |
constuprati estis
|
ihr seid geschändet worden |
| 3. Person Plural |
constuprati sunt
|
sie sind geschändet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraverim
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
du habest geschändet |
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
er/sie/es habe geschändet |
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
ihr habet geschändet |
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sim
|
ich sei geschändet worden |
| 2. Person Singular |
constupratus sis
|
du seiest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
constupratus sit
|
er/sie/es sei geschändet worden |
| 1. Person Plural |
constuprati simus
|
wir seien geschändet worden |
| 2. Person Plural |
constuprati sitis
|
ihr seiet geschändet worden |
| 3. Person Plural |
constuprati sint
|
sie seien geschändet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraveram
|
ich hatte geschändet |
| 2. Person Singular |
constupraveras
|
du hattest geschändet |
| 3. Person Singular |
constupraverat
|
er/sie/es hatte geschändet |
| 1. Person Plural |
constupraveramus
|
wir hatten geschändet |
| 2. Person Plural |
constupraveratis
|
ihr hattet geschändet |
| 3. Person Plural |
constupraverant
|
sie hatten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus eram
|
ich war geschändet worden |
| 2. Person Singular |
constupratus eras
|
du warst geschändet worden |
| 3. Person Singular |
constupratus erat
|
er/sie/es war geschändet worden |
| 1. Person Plural |
constuprati eramus
|
wir waren geschändet worden |
| 2. Person Plural |
constuprati eratis
|
ihr wart geschändet worden |
| 3. Person Plural |
constuprati erant
|
sie waren geschändet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravissem
|
ich hätte geschändet |
| 2. Person Singular |
constupravisses
|
du hättest geschändet |
| 3. Person Singular |
constupravisset
|
er/sie/es hätte geschändet |
| 1. Person Plural |
constupravissemus
|
wir hätten geschändet |
| 2. Person Plural |
constupravissetis
|
ihr hättet geschändet |
| 3. Person Plural |
constupravissent
|
sie hätten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus essem
|
ich wäre geschändet worden |
| 2. Person Singular |
constupratus esses
|
du wärest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
constupratus esset
|
er/sie/es wäre geschändet worden |
| 1. Person Plural |
constuprati essemus
|
wir wären geschändet worden |
| 2. Person Plural |
constuprati essetis
|
ihr wäret geschändet worden |
| 3. Person Plural |
constuprati essent
|
sie wären geschändet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravero
|
ich werde geschändet haben |
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
du wirst geschändet haben |
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
er/sie/es wird geschändet haben |
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
wir werden geschändet haben |
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
ihr werdet geschändet haben |
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
sie werden geschändet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus ero
|
ich werde geschändet worden sein |
| 2. Person Singular |
constupratus eris
|
du wirst geschändet worden sein |
| 3. Person Singular |
constupratus erit
|
er/sie/es wird geschändet worden sein |
| 1. Person Plural |
constuprati erimus
|
wir werden geschändet worden sein |
| 2. Person Plural |
constuprati eritis
|
ihr werdet geschändet worden sein |
| 3. Person Plural |
constuprati erunt
|
sie werden geschändet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprare
|
schänden |
| Vorzeitigkeit |
constupravisse
|
geschändet haben |
| Nachzeitigkeit |
constupraturum esse
|
schänden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprari constuprarier
|
geschändet werden |
| Vorzeitigkeit |
constupratum esse
|
geschändet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
constupratum iri
|
künftig geschändet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
constupra
|
schände! |
| 2. Person Plural |
constuprate
|
schändet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
constuprato
|
| 3. Person Singular |
constuprato
|
| 2. Person Plural |
constupratote
|
| 3. Person Plural |
constupranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
constuprare
|
das Schänden |
| Genitiv |
constuprandi
|
des Schändens |
| Dativ |
constuprando
|
dem Schänden |
| Akkusativ |
constuprandum
|
das Schänden |
| Ablativ |
constuprando
|
durch das Schänden |
| Vokativ |
constuprande
|
Schänden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprandus
|
constupranda
|
constuprandum
|
| Genitiv |
constuprandi
|
constuprandae
|
constuprandi
|
| Dativ |
constuprando
|
constuprandae
|
constuprando
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
constuprandam
|
constuprandum
|
| Ablativ |
constuprando
|
constupranda
|
constuprando
|
| Vokativ |
constuprande
|
constupranda
|
constuprandum
|
Plural
| Nominativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
| Genitiv |
constuprandorum
|
constuprandarum
|
constuprandorum
|
| Dativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Akkusativ |
constuprandos
|
constuprandas
|
constupranda
|
| Ablativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Vokativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
| Genitiv |
constuprantis
|
constuprantis
|
constuprantis
|
| Dativ |
constupranti
|
constupranti
|
constupranti
|
| Akkusativ |
constuprantem
|
constuprantem
|
constuprans
|
| Ablativ |
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
| Vokativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
Plural
| Nominativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Genitiv |
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
| Dativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Akkusativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Ablativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Vokativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupratus
|
constuprata
|
constupratum
|
| Genitiv |
constuprati
|
constupratae
|
constuprati
|
| Dativ |
constuprato
|
constupratae
|
constuprato
|
| Akkusativ |
constupratum
|
constupratam
|
constupratum
|
| Ablativ |
constuprato
|
constuprata
|
constuprato
|
| Vokativ |
constuprate
|
constuprata
|
constupratum
|
Plural
| Nominativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
| Genitiv |
constupratorum
|
constupratarum
|
constupratorum
|
| Dativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Akkusativ |
constupratos
|
constupratas
|
constuprata
|
| Ablativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Vokativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupraturus
|
constupratura
|
constupraturum
|
| Genitiv |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupraturi
|
| Dativ |
constupraturo
|
constupraturae
|
constupraturo
|
| Akkusativ |
constupraturum
|
constupraturam
|
constupraturum
|
| Ablativ |
constupraturo
|
constupratura
|
constupraturo
|
| Vokativ |
constuprature
|
constupratura
|
constupraturum
|
Plural
| Nominativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
| Genitiv |
constupraturorum
|
constupraturarum
|
constupraturorum
|
| Dativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Akkusativ |
constupraturos
|
constupraturas
|
constupratura
|
| Ablativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Vokativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
constupratum
|
constupratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupro
|
|
| 2. Person Singular |
constupras
|
|
| 3. Person Singular |
constuprat
|
|
| 1. Person Plural |
constupramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupror
|
|
| 2. Person Singular |
constupraris constuprare
|
|
| 3. Person Singular |
constupratur
|
|
| 1. Person Plural |
constupramur
|
|
| 2. Person Plural |
constupramini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprem
|
|
| 2. Person Singular |
constupres
|
|
| 3. Person Singular |
constupret
|
|
| 1. Person Plural |
constupremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprer
|
|
| 2. Person Singular |
constupreris constuprere
|
|
| 3. Person Singular |
constupretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabam
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabas
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabatis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabar
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabaris constuprabare
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabatur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabamini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarem
|
|
| 2. Person Singular |
constuprares
|
|
| 3. Person Singular |
constupraret
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarer
|
|
| 2. Person Singular |
constuprareris constuprarere
|
|
| 3. Person Singular |
constupraretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupraremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabo
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabis
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabor
|
|
| 2. Person Singular |
constupraberis constuprabere
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabitur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabimini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravi
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisti
|
|
| 3. Person Singular |
constupravit
|
|
| 1. Person Plural |
constupravimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravistis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverunt constupravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus es
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus est
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati estis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraverim
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati simus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraveram
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveras
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverat
|
|
| 1. Person Plural |
constupraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravissem
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisses
|
|
| 3. Person Singular |
constupravisset
|
|
| 1. Person Plural |
constupravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
constupravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravero
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprare
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprari constuprarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
constupra
|
! |
| 2. Person Plural |
constuprate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
constuprato
|
| 3. Person Singular |
constuprato
|
| 2. Person Plural |
constupratote
|
| 3. Person Plural |
constupranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
constuprare
|
|
| Genitiv |
constuprandi
|
|
| Dativ |
constuprando
|
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
|
| Ablativ |
constuprando
|
|
| Vokativ |
constuprande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprandus
|
constupranda
|
constuprandum
|
| Genitiv |
constuprandi
|
constuprandae
|
constuprandi
|
| Dativ |
constuprando
|
constuprandae
|
constuprando
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
constuprandam
|
constuprandum
|
| Ablativ |
constuprando
|
constupranda
|
constuprando
|
| Vokativ |
constuprande
|
constupranda
|
constuprandum
|
Plural
| Nominativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
| Genitiv |
constuprandorum
|
constuprandarum
|
constuprandorum
|
| Dativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Akkusativ |
constuprandos
|
constuprandas
|
constupranda
|
| Ablativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Vokativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
| Genitiv |
constuprantis
|
constuprantis
|
constuprantis
|
| Dativ |
constupranti
|
constupranti
|
constupranti
|
| Akkusativ |
constuprantem
|
constuprantem
|
constuprans
|
| Ablativ |
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
| Vokativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
Plural
| Nominativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Genitiv |
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
| Dativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Akkusativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Ablativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Vokativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupratus
|
constuprata
|
constupratum
|
| Genitiv |
constuprati
|
constupratae
|
constuprati
|
| Dativ |
constuprato
|
constupratae
|
constuprato
|
| Akkusativ |
constupratum
|
constupratam
|
constupratum
|
| Ablativ |
constuprato
|
constuprata
|
constuprato
|
| Vokativ |
constuprate
|
constuprata
|
constupratum
|
Plural
| Nominativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
| Genitiv |
constupratorum
|
constupratarum
|
constupratorum
|
| Dativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Akkusativ |
constupratos
|
constupratas
|
constuprata
|
| Ablativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Vokativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupraturus
|
constupratura
|
constupraturum
|
| Genitiv |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupraturi
|
| Dativ |
constupraturo
|
constupraturae
|
constupraturo
|
| Akkusativ |
constupraturum
|
constupraturam
|
constupraturum
|
| Ablativ |
constupraturo
|
constupratura
|
constupraturo
|
| Vokativ |
constuprature
|
constupratura
|
constupraturum
|
Plural
| Nominativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
| Genitiv |
constupraturorum
|
constupraturarum
|
constupraturorum
|
| Dativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Akkusativ |
constupraturos
|
constupraturas
|
constupratura
|
| Ablativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Vokativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
constupratum
|
constupratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupro
|
|
| 2. Person Singular |
constupras
|
|
| 3. Person Singular |
constuprat
|
|
| 1. Person Plural |
constupramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupror
|
|
| 2. Person Singular |
constupraris constuprare
|
|
| 3. Person Singular |
constupratur
|
|
| 1. Person Plural |
constupramur
|
|
| 2. Person Plural |
constupramini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprem
|
|
| 2. Person Singular |
constupres
|
|
| 3. Person Singular |
constupret
|
|
| 1. Person Plural |
constupremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprer
|
|
| 2. Person Singular |
constupreris constuprere
|
|
| 3. Person Singular |
constupretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabam
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabas
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabatis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabar
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabaris constuprabare
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabatur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabamini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarem
|
|
| 2. Person Singular |
constuprares
|
|
| 3. Person Singular |
constupraret
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarer
|
|
| 2. Person Singular |
constuprareris constuprarere
|
|
| 3. Person Singular |
constupraretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupraremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabo
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabis
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabor
|
|
| 2. Person Singular |
constupraberis constuprabere
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabitur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabimini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravi
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisti
|
|
| 3. Person Singular |
constupravit
|
|
| 1. Person Plural |
constupravimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravistis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverunt constupravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus es
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus est
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati estis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraverim
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati simus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraveram
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveras
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverat
|
|
| 1. Person Plural |
constupraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravissem
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisses
|
|
| 3. Person Singular |
constupravisset
|
|
| 1. Person Plural |
constupravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
constupravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravero
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprare
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprari constuprarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
constupra
|
! |
| 2. Person Plural |
constuprate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
constuprato
|
| 3. Person Singular |
constuprato
|
| 2. Person Plural |
constupratote
|
| 3. Person Plural |
constupranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
constuprare
|
|
| Genitiv |
constuprandi
|
|
| Dativ |
constuprando
|
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
|
| Ablativ |
constuprando
|
|
| Vokativ |
constuprande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprandus
|
constupranda
|
constuprandum
|
| Genitiv |
constuprandi
|
constuprandae
|
constuprandi
|
| Dativ |
constuprando
|
constuprandae
|
constuprando
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
constuprandam
|
constuprandum
|
| Ablativ |
constuprando
|
constupranda
|
constuprando
|
| Vokativ |
constuprande
|
constupranda
|
constuprandum
|
Plural
| Nominativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
| Genitiv |
constuprandorum
|
constuprandarum
|
constuprandorum
|
| Dativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Akkusativ |
constuprandos
|
constuprandas
|
constupranda
|
| Ablativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Vokativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
| Genitiv |
constuprantis
|
constuprantis
|
constuprantis
|
| Dativ |
constupranti
|
constupranti
|
constupranti
|
| Akkusativ |
constuprantem
|
constuprantem
|
constuprans
|
| Ablativ |
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
| Vokativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
Plural
| Nominativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Genitiv |
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
| Dativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Akkusativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Ablativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Vokativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupratus
|
constuprata
|
constupratum
|
| Genitiv |
constuprati
|
constupratae
|
constuprati
|
| Dativ |
constuprato
|
constupratae
|
constuprato
|
| Akkusativ |
constupratum
|
constupratam
|
constupratum
|
| Ablativ |
constuprato
|
constuprata
|
constuprato
|
| Vokativ |
constuprate
|
constuprata
|
constupratum
|
Plural
| Nominativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
| Genitiv |
constupratorum
|
constupratarum
|
constupratorum
|
| Dativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Akkusativ |
constupratos
|
constupratas
|
constuprata
|
| Ablativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Vokativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupraturus
|
constupratura
|
constupraturum
|
| Genitiv |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupraturi
|
| Dativ |
constupraturo
|
constupraturae
|
constupraturo
|
| Akkusativ |
constupraturum
|
constupraturam
|
constupraturum
|
| Ablativ |
constupraturo
|
constupratura
|
constupraturo
|
| Vokativ |
constuprature
|
constupratura
|
constupraturum
|
Plural
| Nominativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
| Genitiv |
constupraturorum
|
constupraturarum
|
constupraturorum
|
| Dativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Akkusativ |
constupraturos
|
constupraturas
|
constupratura
|
| Ablativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Vokativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
constupratum
|
constupratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupro
|
|
| 2. Person Singular |
constupras
|
|
| 3. Person Singular |
constuprat
|
|
| 1. Person Plural |
constupramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupror
|
|
| 2. Person Singular |
constupraris constuprare
|
|
| 3. Person Singular |
constupratur
|
|
| 1. Person Plural |
constupramur
|
|
| 2. Person Plural |
constupramini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprem
|
|
| 2. Person Singular |
constupres
|
|
| 3. Person Singular |
constupret
|
|
| 1. Person Plural |
constupremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprer
|
|
| 2. Person Singular |
constupreris constuprere
|
|
| 3. Person Singular |
constupretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabam
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabas
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabatis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabar
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabaris constuprabare
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabatur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabamur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabamini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarem
|
|
| 2. Person Singular |
constuprares
|
|
| 3. Person Singular |
constupraret
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraretis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprarer
|
|
| 2. Person Singular |
constuprareris constuprarere
|
|
| 3. Person Singular |
constupraretur
|
|
| 1. Person Plural |
constupraremur
|
|
| 2. Person Plural |
constupraremini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabo
|
|
| 2. Person Singular |
constuprabis
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constuprabor
|
|
| 2. Person Singular |
constupraberis constuprabere
|
|
| 3. Person Singular |
constuprabitur
|
|
| 1. Person Plural |
constuprabimur
|
|
| 2. Person Plural |
constuprabimini
|
|
| 3. Person Plural |
constuprabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravi
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisti
|
|
| 3. Person Singular |
constupravit
|
|
| 1. Person Plural |
constupravimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravistis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverunt constupravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus es
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus est
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati estis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraverim
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati simus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupraveram
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveras
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverat
|
|
| 1. Person Plural |
constupraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravissem
|
|
| 2. Person Singular |
constupravisses
|
|
| 3. Person Singular |
constupravisset
|
|
| 1. Person Plural |
constupravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
constupravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
constupravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
constupravero
|
|
| 2. Person Singular |
constupraveris
|
|
| 3. Person Singular |
constupraverit
|
|
| 1. Person Plural |
constupraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
constupraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
constupraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
constupratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
constupratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
constupratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
constuprati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
constuprati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
constuprati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprare
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
constuprari constuprarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
constupratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
constupratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
constupra
|
! |
| 2. Person Plural |
constuprate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
constuprato
|
| 3. Person Singular |
constuprato
|
| 2. Person Plural |
constupratote
|
| 3. Person Plural |
constupranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
constuprare
|
|
| Genitiv |
constuprandi
|
|
| Dativ |
constuprando
|
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
|
| Ablativ |
constuprando
|
|
| Vokativ |
constuprande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprandus
|
constupranda
|
constuprandum
|
| Genitiv |
constuprandi
|
constuprandae
|
constuprandi
|
| Dativ |
constuprando
|
constuprandae
|
constuprando
|
| Akkusativ |
constuprandum
|
constuprandam
|
constuprandum
|
| Ablativ |
constuprando
|
constupranda
|
constuprando
|
| Vokativ |
constuprande
|
constupranda
|
constuprandum
|
Plural
| Nominativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
| Genitiv |
constuprandorum
|
constuprandarum
|
constuprandorum
|
| Dativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Akkusativ |
constuprandos
|
constuprandas
|
constupranda
|
| Ablativ |
constuprandis
|
constuprandis
|
constuprandis
|
| Vokativ |
constuprandi
|
constuprandae
|
constupranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
| Genitiv |
constuprantis
|
constuprantis
|
constuprantis
|
| Dativ |
constupranti
|
constupranti
|
constupranti
|
| Akkusativ |
constuprantem
|
constuprantem
|
constuprans
|
| Ablativ |
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
constupranti constuprante
|
| Vokativ |
constuprans
|
constuprans
|
constuprans
|
Plural
| Nominativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Genitiv |
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
constuprantium constuprantum
|
| Dativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Akkusativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
| Ablativ |
constuprantibus
|
constuprantibus
|
constuprantibus
|
| Vokativ |
constuprantes
|
constuprantes
|
constuprantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupratus
|
constuprata
|
constupratum
|
| Genitiv |
constuprati
|
constupratae
|
constuprati
|
| Dativ |
constuprato
|
constupratae
|
constuprato
|
| Akkusativ |
constupratum
|
constupratam
|
constupratum
|
| Ablativ |
constuprato
|
constuprata
|
constuprato
|
| Vokativ |
constuprate
|
constuprata
|
constupratum
|
Plural
| Nominativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
| Genitiv |
constupratorum
|
constupratarum
|
constupratorum
|
| Dativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Akkusativ |
constupratos
|
constupratas
|
constuprata
|
| Ablativ |
constupratis
|
constupratis
|
constupratis
|
| Vokativ |
constuprati
|
constupratae
|
constuprata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
constupraturus
|
constupratura
|
constupraturum
|
| Genitiv |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupraturi
|
| Dativ |
constupraturo
|
constupraturae
|
constupraturo
|
| Akkusativ |
constupraturum
|
constupraturam
|
constupraturum
|
| Ablativ |
constupraturo
|
constupratura
|
constupraturo
|
| Vokativ |
constuprature
|
constupratura
|
constupraturum
|
Plural
| Nominativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
| Genitiv |
constupraturorum
|
constupraturarum
|
constupraturorum
|
| Dativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Akkusativ |
constupraturos
|
constupraturas
|
constupratura
|
| Ablativ |
constupraturis
|
constupraturis
|
constupraturis
|
| Vokativ |
constupraturi
|
constupraturae
|
constupratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
constupratum
|
constupratu
|