flicken
gewohnt sein
abhärten
aufeinander nähen
durch Zusammennähen herstellen
ersinnen, planen
gewöhnen
pflegen
sich gewöhnen
vertraut machen
zusammennähen
zusammennähen/zunähen, nähen/verbinden
zusammenstoppeln
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich flicke
2. Person Singular
consues
du flickst
3. Person Singular
consuet
er/sie/es flickt
1. Person Plural
consuemus
wir flicken
2. Person Plural
consuetis
ihr flickt
3. Person Plural
consuent
sie flicken
Passiv
1. Person Singular
consueor
ich werde geflickt
2. Person Singular
consueris consuere
du wirst geflickt
3. Person Singular
consuetur
er/sie/es wird geflickt
1. Person Plural
consuemur
wir werden geflickt
2. Person Plural
consuemini
ihr werdet geflickt
3. Person Plural
consuentur
sie werden geflickt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich flicke
2. Person Singular
consueas
du flickest
3. Person Singular
consueat
er/sie/es flicke
1. Person Plural
consueamus
wir flicken
2. Person Plural
consueatis
ihr flicket
3. Person Plural
consueant
sie flicken
Passiv
1. Person Singular
consuear
ich werde geflickt
2. Person Singular
consuearis consueare
du werdest geflickt
3. Person Singular
consueatur
er/sie/es werde geflickt
1. Person Plural
consueamur
wir werden geflickt
2. Person Plural
consueamini
ihr werdet geflickt
3. Person Plural
consueantur
sie werden geflickt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich flickte
2. Person Singular
consuebas
du flicktest
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es flickte
1. Person Plural
consuebamus
wir flickten
2. Person Plural
consuebatis
ihr flicktet
3. Person Plural
consuebant
sie flickten
Passiv
1. Person Singular
consuebar
ich wurde geflickt
2. Person Singular
consuebaris consuebare
du wurdest geflickt
3. Person Singular
consuebatur
er/sie/es wurde geflickt
1. Person Plural
consuebamur
wir wurden geflickt
2. Person Plural
consuebamini
ihr wurdet geflickt
3. Person Plural
consuebantur
sie wurden geflickt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich flickte
2. Person Singular
consueres
du flicktest
3. Person Singular
consueret
er/sie/es flickte
1. Person Plural
consueremus
wir flickten
2. Person Plural
consueretis
ihr flicktet
3. Person Plural
consuerent
sie flickten
Passiv
1. Person Singular
consuerer
ich würde geflickt
2. Person Singular
consuereris consuerere
du würdest geflickt
3. Person Singular
consueretur
er/sie/es würde geflickt
1. Person Plural
consueremur
wir würden geflickt
2. Person Plural
consueremini
ihr würdet geflickt
3. Person Plural
consuerentur
sie würden geflickt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde flicken
2. Person Singular
consuebis
du wirst flicken
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird flicken
1. Person Plural
consuebimus
wir werden flicken
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet flicken
3. Person Plural
consuebunt
sie werden flicken
Passiv
1. Person Singular
consuebor
ich werde geflickt werden
2. Person Singular
consueberis consuebere
du wirst geflickt werden
3. Person Singular
consuebitur
er/sie/es wird geflickt werden
1. Person Plural
consuebimur
wir werden geflickt werden
2. Person Plural
consuebimini
ihr werdet geflickt werden
3. Person Plural
consuebuntur
sie werden geflickt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe geflickt
2. Person Singular
consuevisti
du hast geflickt
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat geflickt
1. Person Plural
consuevimus
wir haben geflickt
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt geflickt
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben geflickt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
ich bin geflickt worden
2. Person Singular
consuetus es
du bist geflickt worden
3. Person Singular
consuetus est
er/sie/es ist geflickt worden
1. Person Plural
consueti sumus
wir sind geflickt worden
2. Person Plural
consueti estis
ihr seid geflickt worden
3. Person Plural
consueti sunt
sie sind geflickt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe geflickt
2. Person Singular
consueveris
du habest geflickt
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe geflickt
1. Person Plural
consueverimus
wir haben geflickt
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet geflickt
3. Person Plural
consueverint
sie haben geflickt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
ich sei geflickt worden
2. Person Singular
consuetus sis
du seiest geflickt worden
3. Person Singular
consuetus sit
er/sie/es sei geflickt worden
1. Person Plural
consueti simus
wir seien geflickt worden
2. Person Plural
consueti sitis
ihr seiet geflickt worden
3. Person Plural
consueti sint
sie seien geflickt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte geflickt
2. Person Singular
consueveras
du hattest geflickt
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte geflickt
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten geflickt
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet geflickt
3. Person Plural
consueverant
sie hatten geflickt
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
ich war geflickt worden
2. Person Singular
consuetus eras
du warst geflickt worden
3. Person Singular
consuetus erat
er/sie/es war geflickt worden
1. Person Plural
consueti eramus
wir waren geflickt worden
2. Person Plural
consueti eratis
ihr wart geflickt worden
3. Person Plural
consueti erant
sie waren geflickt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte geflickt
2. Person Singular
consuevisses
du hättest geflickt
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte geflickt
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten geflickt
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet geflickt
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten geflickt
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
ich wäre geflickt worden
2. Person Singular
consuetus esses
du wärest geflickt worden
3. Person Singular
consuetus esset
er/sie/es wäre geflickt worden
1. Person Plural
consueti essemus
wir wären geflickt worden
2. Person Plural
consueti essetis
ihr wäret geflickt worden
3. Person Plural
consueti essent
sie wären geflickt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde geflickt haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst geflickt haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird geflickt haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden geflickt haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet geflickt haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden geflickt haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
ich werde geflickt worden sein
2. Person Singular
consuetus eris
du wirst geflickt worden sein
3. Person Singular
consuetus erit
er/sie/es wird geflickt worden sein
1. Person Plural
consueti erimus
wir werden geflickt worden sein
2. Person Plural
consueti eritis
ihr werdet geflickt worden sein
3. Person Plural
consueti erunt
sie werden geflickt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
flicken
Vorzeitigkeit
consuevisse
geflickt haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
flicken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
geflickt werden
Vorzeitigkeit
consuetum esse
geflickt worden sein
Nachzeitigkeit
consuetum iri
künftig geflickt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
flicke; flick!
2. Person Plural
consuete
flickt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Flicken
Genitiv
consuendi
des Flickens
Dativ
consuendo
dem Flicken
Akkusativ
consuendum
das Flicken
Ablativ
consuendo
durch das Flicken
Vokativ
consuende
Flicken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich härte ab
2. Person Singular
consues
du härtest ab
3. Person Singular
consuet
er/sie/es härtet ab
1. Person Plural
consuemus
wir härten ab
2. Person Plural
consuetis
ihr härtet ab
3. Person Plural
consuent
sie härten ab
Passiv
1. Person Singular
consueor
ich werde abgehärtet
2. Person Singular
consueris consuere
du wirst abgehärtet
3. Person Singular
consuetur
er/sie/es wird abgehärtet
1. Person Plural
consuemur
wir werden abgehärtet
2. Person Plural
consuemini
ihr werdet abgehärtet
3. Person Plural
consuentur
sie werden abgehärtet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich härte ab
2. Person Singular
consueas
du härtest ab
3. Person Singular
consueat
er/sie/es härte ab
1. Person Plural
consueamus
wir härten ab
2. Person Plural
consueatis
ihr härtet ab
3. Person Plural
consueant
sie härten ab
Passiv
1. Person Singular
consuear
ich werde abgehärtet
2. Person Singular
consuearis consueare
du werdest abgehärtet
3. Person Singular
consueatur
er/sie/es werde abgehärtet
1. Person Plural
consueamur
wir werden abgehärtet
2. Person Plural
consueamini
ihr werdet abgehärtet
3. Person Plural
consueantur
sie werden abgehärtet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich härtete ab
2. Person Singular
consuebas
du härtetest ab
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es härtete ab
1. Person Plural
consuebamus
wir härteten ab
2. Person Plural
consuebatis
ihr härtetet ab
3. Person Plural
consuebant
sie härteten ab
Passiv
1. Person Singular
consuebar
ich wurde abgehärtet
2. Person Singular
consuebaris consuebare
du wurdest abgehärtet
3. Person Singular
consuebatur
er/sie/es wurde abgehärtet
1. Person Plural
consuebamur
wir wurden abgehärtet
2. Person Plural
consuebamini
ihr wurdet abgehärtet
3. Person Plural
consuebantur
sie wurden abgehärtet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich härtete ab
2. Person Singular
consueres
du härtetest ab
3. Person Singular
consueret
er/sie/es härtete ab
1. Person Plural
consueremus
wir härteten ab
2. Person Plural
consueretis
ihr härtetet ab
3. Person Plural
consuerent
sie härteten ab
Passiv
1. Person Singular
consuerer
ich würde abgehärtet
2. Person Singular
consuereris consuerere
du würdest abgehärtet
3. Person Singular
consueretur
er/sie/es würde abgehärtet
1. Person Plural
consueremur
wir würden abgehärtet
2. Person Plural
consueremini
ihr würdet abgehärtet
3. Person Plural
consuerentur
sie würden abgehärtet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde abhärten
2. Person Singular
consuebis
du wirst abhärten
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird abhärten
1. Person Plural
consuebimus
wir werden abhärten
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet abhärten
3. Person Plural
consuebunt
sie werden abhärten
Passiv
1. Person Singular
consuebor
ich werde abgehärtet werden
2. Person Singular
consueberis consuebere
du wirst abgehärtet werden
3. Person Singular
consuebitur
er/sie/es wird abgehärtet werden
1. Person Plural
consuebimur
wir werden abgehärtet werden
2. Person Plural
consuebimini
ihr werdet abgehärtet werden
3. Person Plural
consuebuntur
sie werden abgehärtet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe abgehärtet
2. Person Singular
consuevisti
du hast abgehärtet
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat abgehärtet
1. Person Plural
consuevimus
wir haben abgehärtet
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt abgehärtet
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben abgehärtet
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
ich bin abgehärtet worden
2. Person Singular
consuetus es
du bist abgehärtet worden
3. Person Singular
consuetus est
er/sie/es ist abgehärtet worden
1. Person Plural
consueti sumus
wir sind abgehärtet worden
2. Person Plural
consueti estis
ihr seid abgehärtet worden
3. Person Plural
consueti sunt
sie sind abgehärtet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe abgehärtet
2. Person Singular
consueveris
du habest abgehärtet
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe abgehärtet
1. Person Plural
consueverimus
wir haben abgehärtet
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet abgehärtet
3. Person Plural
consueverint
sie haben abgehärtet
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
ich sei abgehärtet worden
2. Person Singular
consuetus sis
du seiest abgehärtet worden
3. Person Singular
consuetus sit
er/sie/es sei abgehärtet worden
1. Person Plural
consueti simus
wir seien abgehärtet worden
2. Person Plural
consueti sitis
ihr seiet abgehärtet worden
3. Person Plural
consueti sint
sie seien abgehärtet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte abgehärtet
2. Person Singular
consueveras
du hattest abgehärtet
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte abgehärtet
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten abgehärtet
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet abgehärtet
3. Person Plural
consueverant
sie hatten abgehärtet
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
ich war abgehärtet worden
2. Person Singular
consuetus eras
du warst abgehärtet worden
3. Person Singular
consuetus erat
er/sie/es war abgehärtet worden
1. Person Plural
consueti eramus
wir waren abgehärtet worden
2. Person Plural
consueti eratis
ihr wart abgehärtet worden
3. Person Plural
consueti erant
sie waren abgehärtet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte abgehärtet
2. Person Singular
consuevisses
du hättest abgehärtet
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte abgehärtet
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten abgehärtet
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet abgehärtet
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten abgehärtet
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
ich wäre abgehärtet worden
2. Person Singular
consuetus esses
du wärest abgehärtet worden
3. Person Singular
consuetus esset
er/sie/es wäre abgehärtet worden
1. Person Plural
consueti essemus
wir wären abgehärtet worden
2. Person Plural
consueti essetis
ihr wäret abgehärtet worden
3. Person Plural
consueti essent
sie wären abgehärtet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde abgehärtet haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst abgehärtet haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird abgehärtet haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden abgehärtet haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet abgehärtet haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden abgehärtet haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
ich werde abgehärtet worden sein
2. Person Singular
consuetus eris
du wirst abgehärtet worden sein
3. Person Singular
consuetus erit
er/sie/es wird abgehärtet worden sein
1. Person Plural
consueti erimus
wir werden abgehärtet worden sein
2. Person Plural
consueti eritis
ihr werdet abgehärtet worden sein
3. Person Plural
consueti erunt
sie werden abgehärtet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
abhärten
Vorzeitigkeit
consuevisse
abgehärtet haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
abhärten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
abgehärtet werden
Vorzeitigkeit
consuetum esse
abgehärtet worden sein
Nachzeitigkeit
consuetum iri
künftig abgehärtet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
härte ab!
2. Person Plural
consuete
härtet ab!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Abhärten
Genitiv
consuendi
des Abhärtens
Dativ
consuendo
dem Abhärten
Akkusativ
consuendum
das Abhärten
Ablativ
consuendo
durch das Abhärten
Vokativ
consuende
Abhärten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich gewöhne mich
2. Person Singular
consues
du gewöhnst dich
3. Person Singular
consuet
er/sie/es gewöhnt sich
1. Person Plural
consuemus
wir gewöhnen uns
2. Person Plural
consuetis
ihr gewöhnt euch
3. Person Plural
consuent
sie gewöhnen sich
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich gewöhne mich
2. Person Singular
consueas
du gewöhnest dich
3. Person Singular
consueat
er/sie/es gewöhne sich
1. Person Plural
consueamus
wir gewöhnen uns
2. Person Plural
consueatis
ihr gewöhnet euch
3. Person Plural
consueant
sie gewöhnen sich
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich gewöhnte mich
2. Person Singular
consuebas
du gewöhntest dich
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es gewöhnte sich
1. Person Plural
consuebamus
wir gewöhnten uns
2. Person Plural
consuebatis
ihr gewöhntet euch
3. Person Plural
consuebant
sie gewöhnten sich
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich gewöhnte mich
2. Person Singular
consueres
du gewöhntest dich
3. Person Singular
consueret
er/sie/es gewöhnte sich
1. Person Plural
consueremus
wir gewöhnten uns
2. Person Plural
consueretis
ihr gewöhntet euch
3. Person Plural
consuerent
sie gewöhnten sich
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde mich gewöhnen
2. Person Singular
consuebis
du wirst dich gewöhnen
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird sich gewöhnen
1. Person Plural
consuebimus
wir werden uns gewöhnen
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet euch gewöhnen
3. Person Plural
consuebunt
sie werden sich gewöhnen
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe mich gewöhnt
2. Person Singular
consuevisti
du hast dich gewöhnt
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat sich gewöhnt
1. Person Plural
consuevimus
wir haben uns gewöhnt
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe mich gewöhnt
2. Person Singular
consueveris
du habest dich gewöhnt
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe sich gewöhnt
1. Person Plural
consueverimus
wir haben uns gewöhnt
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverint
sie haben sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte mich gewöhnt
2. Person Singular
consueveras
du hattest dich gewöhnt
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte sich gewöhnt
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten uns gewöhnt
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverant
sie hatten sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte mich gewöhnt
2. Person Singular
consuevisses
du hättest dich gewöhnt
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte sich gewöhnt
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten uns gewöhnt
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet euch gewöhnt
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde mich gewöhnt haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst dich gewöhnt haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird sich gewöhnt haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden uns gewöhnt haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet euch gewöhnt haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden sich gewöhnt haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
sich gewöhnen
Vorzeitigkeit
consuevisse
sich gewöhnt haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
sich gewöhnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
gewöhne dich; gewöhn dich!
2. Person Plural
consuete
gewöhnt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Sich gewöhnen
Genitiv
consuendi
des Sich gewöhnens
Dativ
consuendo
dem Sich gewöhnen
Akkusativ
consuendum
das Sich gewöhnen
Ablativ
consuendo
durch das Sich gewöhnen
Vokativ
consuende
Sich gewöhnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich pflege
2. Person Singular
consues
du pflegst
3. Person Singular
consuet
er/sie/es pflegt
1. Person Plural
consuemus
wir pflegen
2. Person Plural
consuetis
ihr pflegt
3. Person Plural
consuent
sie pflegen
Passiv
1. Person Singular
consueor
ich werde gepflegt
2. Person Singular
consueris consuere
du wirst gepflegt
3. Person Singular
consuetur
er/sie/es wird gepflegt
1. Person Plural
consuemur
wir werden gepflegt
2. Person Plural
consuemini
ihr werdet gepflegt
3. Person Plural
consuentur
sie werden gepflegt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich pflege
2. Person Singular
consueas
du pflegest
3. Person Singular
consueat
er/sie/es pflege
1. Person Plural
consueamus
wir pflegen
2. Person Plural
consueatis
ihr pfleget
3. Person Plural
consueant
sie pflegen
Passiv
1. Person Singular
consuear
ich werde gepflegt
2. Person Singular
consuearis consueare
du werdest gepflegt
3. Person Singular
consueatur
er/sie/es werde gepflegt
1. Person Plural
consueamur
wir werden gepflegt
2. Person Plural
consueamini
ihr werdet gepflegt
3. Person Plural
consueantur
sie werden gepflegt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich pflegte
2. Person Singular
consuebas
du pflegtest
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es pflegte
1. Person Plural
consuebamus
wir pflegten
2. Person Plural
consuebatis
ihr pflegtet
3. Person Plural
consuebant
sie pflegten
Passiv
1. Person Singular
consuebar
ich wurde gepflegt
2. Person Singular
consuebaris consuebare
du wurdest gepflegt
3. Person Singular
consuebatur
er/sie/es wurde gepflegt
1. Person Plural
consuebamur
wir wurden gepflegt
2. Person Plural
consuebamini
ihr wurdet gepflegt
3. Person Plural
consuebantur
sie wurden gepflegt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich pflegte
2. Person Singular
consueres
du pflegtest
3. Person Singular
consueret
er/sie/es pflegte
1. Person Plural
consueremus
wir pflegten
2. Person Plural
consueretis
ihr pflegtet
3. Person Plural
consuerent
sie pflegten
Passiv
1. Person Singular
consuerer
ich würde gepflegt
2. Person Singular
consuereris consuerere
du würdest gepflegt
3. Person Singular
consueretur
er/sie/es würde gepflegt
1. Person Plural
consueremur
wir würden gepflegt
2. Person Plural
consueremini
ihr würdet gepflegt
3. Person Plural
consuerentur
sie würden gepflegt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde pflegen
2. Person Singular
consuebis
du wirst pflegen
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird pflegen
1. Person Plural
consuebimus
wir werden pflegen
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet pflegen
3. Person Plural
consuebunt
sie werden pflegen
Passiv
1. Person Singular
consuebor
ich werde gepflegt werden
2. Person Singular
consueberis consuebere
du wirst gepflegt werden
3. Person Singular
consuebitur
er/sie/es wird gepflegt werden
1. Person Plural
consuebimur
wir werden gepflegt werden
2. Person Plural
consuebimini
ihr werdet gepflegt werden
3. Person Plural
consuebuntur
sie werden gepflegt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe gepflegt
2. Person Singular
consuevisti
du hast gepflegt
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat gepflegt
1. Person Plural
consuevimus
wir haben gepflegt
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt gepflegt
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben gepflegt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
ich bin gepflegt worden
2. Person Singular
consuetus es
du bist gepflegt worden
3. Person Singular
consuetus est
er/sie/es ist gepflegt worden
1. Person Plural
consueti sumus
wir sind gepflegt worden
2. Person Plural
consueti estis
ihr seid gepflegt worden
3. Person Plural
consueti sunt
sie sind gepflegt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe gepflegt
2. Person Singular
consueveris
du habest gepflegt
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe gepflegt
1. Person Plural
consueverimus
wir haben gepflegt
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet gepflegt
3. Person Plural
consueverint
sie haben gepflegt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
ich sei gepflegt worden
2. Person Singular
consuetus sis
du seiest gepflegt worden
3. Person Singular
consuetus sit
er/sie/es sei gepflegt worden
1. Person Plural
consueti simus
wir seien gepflegt worden
2. Person Plural
consueti sitis
ihr seiet gepflegt worden
3. Person Plural
consueti sint
sie seien gepflegt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte gepflegt
2. Person Singular
consueveras
du hattest gepflegt
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte gepflegt
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten gepflegt
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet gepflegt
3. Person Plural
consueverant
sie hatten gepflegt
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
ich war gepflegt worden
2. Person Singular
consuetus eras
du warst gepflegt worden
3. Person Singular
consuetus erat
er/sie/es war gepflegt worden
1. Person Plural
consueti eramus
wir waren gepflegt worden
2. Person Plural
consueti eratis
ihr wart gepflegt worden
3. Person Plural
consueti erant
sie waren gepflegt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte gepflegt
2. Person Singular
consuevisses
du hättest gepflegt
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte gepflegt
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten gepflegt
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet gepflegt
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten gepflegt
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
ich wäre gepflegt worden
2. Person Singular
consuetus esses
du wärest gepflegt worden
3. Person Singular
consuetus esset
er/sie/es wäre gepflegt worden
1. Person Plural
consueti essemus
wir wären gepflegt worden
2. Person Plural
consueti essetis
ihr wäret gepflegt worden
3. Person Plural
consueti essent
sie wären gepflegt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde gepflegt haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst gepflegt haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird gepflegt haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden gepflegt haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet gepflegt haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden gepflegt haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
ich werde gepflegt worden sein
2. Person Singular
consuetus eris
du wirst gepflegt worden sein
3. Person Singular
consuetus erit
er/sie/es wird gepflegt worden sein
1. Person Plural
consueti erimus
wir werden gepflegt worden sein
2. Person Plural
consueti eritis
ihr werdet gepflegt worden sein
3. Person Plural
consueti erunt
sie werden gepflegt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
pflegen
Vorzeitigkeit
consuevisse
gepflegt haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
pflegen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
gepflegt werden
Vorzeitigkeit
consuetum esse
gepflegt worden sein
Nachzeitigkeit
consuetum iri
künftig gepflegt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
pflege; pfleg!
2. Person Plural
consuete
pflegt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Pflegen
Genitiv
consuendi
des Pflegens
Dativ
consuendo
dem Pflegen
Akkusativ
consuendum
das Pflegen
Ablativ
consuendo
durch das Pflegen
Vokativ
consuende
Pflegen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich gewöhne mich
2. Person Singular
consues
du gewöhnst dich
3. Person Singular
consuet
er/sie/es gewöhnt sich
1. Person Plural
consuemus
wir gewöhnen uns
2. Person Plural
consuetis
ihr gewöhnt euch
3. Person Plural
consuent
sie gewöhnen sich
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich gewöhne mich
2. Person Singular
consueas
du gewöhnest dich
3. Person Singular
consueat
er/sie/es gewöhne sich
1. Person Plural
consueamus
wir gewöhnen uns
2. Person Plural
consueatis
ihr gewöhnet euch
3. Person Plural
consueant
sie gewöhnen sich
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich gewöhnte mich
2. Person Singular
consuebas
du gewöhntest dich
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es gewöhnte sich
1. Person Plural
consuebamus
wir gewöhnten uns
2. Person Plural
consuebatis
ihr gewöhntet euch
3. Person Plural
consuebant
sie gewöhnten sich
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich gewöhnte mich
2. Person Singular
consueres
du gewöhntest dich
3. Person Singular
consueret
er/sie/es gewöhnte sich
1. Person Plural
consueremus
wir gewöhnten uns
2. Person Plural
consueretis
ihr gewöhntet euch
3. Person Plural
consuerent
sie gewöhnten sich
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde mich gewöhnen
2. Person Singular
consuebis
du wirst dich gewöhnen
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird sich gewöhnen
1. Person Plural
consuebimus
wir werden uns gewöhnen
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet euch gewöhnen
3. Person Plural
consuebunt
sie werden sich gewöhnen
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe mich gewöhnt
2. Person Singular
consuevisti
du hast dich gewöhnt
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat sich gewöhnt
1. Person Plural
consuevimus
wir haben uns gewöhnt
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe mich gewöhnt
2. Person Singular
consueveris
du habest dich gewöhnt
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe sich gewöhnt
1. Person Plural
consueverimus
wir haben uns gewöhnt
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverint
sie haben sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte mich gewöhnt
2. Person Singular
consueveras
du hattest dich gewöhnt
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte sich gewöhnt
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten uns gewöhnt
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet euch gewöhnt
3. Person Plural
consueverant
sie hatten sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte mich gewöhnt
2. Person Singular
consuevisses
du hättest dich gewöhnt
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte sich gewöhnt
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten uns gewöhnt
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet euch gewöhnt
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten sich gewöhnt
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde mich gewöhnt haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst dich gewöhnt haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird sich gewöhnt haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden uns gewöhnt haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet euch gewöhnt haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden sich gewöhnt haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
sich gewöhnen
Vorzeitigkeit
consuevisse
sich gewöhnt haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
sich gewöhnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
gewöhne dich; gewöhn dich!
2. Person Plural
consuete
gewöhnt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Sich gewöhnen
Genitiv
consuendi
des Sich gewöhnens
Dativ
consuendo
dem Sich gewöhnen
Akkusativ
consuendum
das Sich gewöhnen
Ablativ
consuendo
durch das Sich gewöhnen
Vokativ
consuende
Sich gewöhnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich nähe zusammen
2. Person Singular
consues
du nähst zusammen
3. Person Singular
consuet
er/sie/es näht zusammen
1. Person Plural
consuemus
wir nähen zusammen
2. Person Plural
consuetis
ihr näht zusammen
3. Person Plural
consuent
sie nähen zusammen
Passiv
1. Person Singular
consueor
ich werde zusammengenäht
2. Person Singular
consueris consuere
du wirst zusammengenäht
3. Person Singular
consuetur
er/sie/es wird zusammengenäht
1. Person Plural
consuemur
wir werden zusammengenäht
2. Person Plural
consuemini
ihr werdet zusammengenäht
3. Person Plural
consuentur
sie werden zusammengenäht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich nähe zusammen
2. Person Singular
consueas
du nähest zusammen
3. Person Singular
consueat
er/sie/es nähe zusammen
1. Person Plural
consueamus
wir nähen zusammen
2. Person Plural
consueatis
ihr nähet zusammen
3. Person Plural
consueant
sie nähen zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuear
ich werde zusammengenäht
2. Person Singular
consuearis consueare
du werdest zusammengenäht
3. Person Singular
consueatur
er/sie/es werde zusammengenäht
1. Person Plural
consueamur
wir werden zusammengenäht
2. Person Plural
consueamini
ihr werdet zusammengenäht
3. Person Plural
consueantur
sie werden zusammengenäht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich nähte zusammen
2. Person Singular
consuebas
du nähtest zusammen
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es nähte zusammen
1. Person Plural
consuebamus
wir nähten zusammen
2. Person Plural
consuebatis
ihr nähtet zusammen
3. Person Plural
consuebant
sie nähten zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuebar
ich wurde zusammengenäht
2. Person Singular
consuebaris consuebare
du wurdest zusammengenäht
3. Person Singular
consuebatur
er/sie/es wurde zusammengenäht
1. Person Plural
consuebamur
wir wurden zusammengenäht
2. Person Plural
consuebamini
ihr wurdet zusammengenäht
3. Person Plural
consuebantur
sie wurden zusammengenäht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich nähte zusammen
2. Person Singular
consueres
du nähtest zusammen
3. Person Singular
consueret
er/sie/es nähte zusammen
1. Person Plural
consueremus
wir nähten zusammen
2. Person Plural
consueretis
ihr nähtet zusammen
3. Person Plural
consuerent
sie nähten zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuerer
ich würde zusammengenäht
2. Person Singular
consuereris consuerere
du würdest zusammengenäht
3. Person Singular
consueretur
er/sie/es würde zusammengenäht
1. Person Plural
consueremur
wir würden zusammengenäht
2. Person Plural
consueremini
ihr würdet zusammengenäht
3. Person Plural
consuerentur
sie würden zusammengenäht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde zusammennähen
2. Person Singular
consuebis
du wirst zusammennähen
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird zusammennähen
1. Person Plural
consuebimus
wir werden zusammennähen
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet zusammennähen
3. Person Plural
consuebunt
sie werden zusammennähen
Passiv
1. Person Singular
consuebor
ich werde zusammengenäht werden
2. Person Singular
consueberis consuebere
du wirst zusammengenäht werden
3. Person Singular
consuebitur
er/sie/es wird zusammengenäht werden
1. Person Plural
consuebimur
wir werden zusammengenäht werden
2. Person Plural
consuebimini
ihr werdet zusammengenäht werden
3. Person Plural
consuebuntur
sie werden zusammengenäht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe zusammengenäht
2. Person Singular
consuevisti
du hast zusammengenäht
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat zusammengenäht
1. Person Plural
consuevimus
wir haben zusammengenäht
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt zusammengenäht
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben zusammengenäht
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
ich bin zusammengenäht worden
2. Person Singular
consuetus es
du bist zusammengenäht worden
3. Person Singular
consuetus est
er/sie/es ist zusammengenäht worden
1. Person Plural
consueti sumus
wir sind zusammengenäht worden
2. Person Plural
consueti estis
ihr seid zusammengenäht worden
3. Person Plural
consueti sunt
sie sind zusammengenäht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe zusammengenäht
2. Person Singular
consueveris
du habest zusammengenäht
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe zusammengenäht
1. Person Plural
consueverimus
wir haben zusammengenäht
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet zusammengenäht
3. Person Plural
consueverint
sie haben zusammengenäht
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
ich sei zusammengenäht worden
2. Person Singular
consuetus sis
du seiest zusammengenäht worden
3. Person Singular
consuetus sit
er/sie/es sei zusammengenäht worden
1. Person Plural
consueti simus
wir seien zusammengenäht worden
2. Person Plural
consueti sitis
ihr seiet zusammengenäht worden
3. Person Plural
consueti sint
sie seien zusammengenäht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte zusammengenäht
2. Person Singular
consueveras
du hattest zusammengenäht
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte zusammengenäht
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten zusammengenäht
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet zusammengenäht
3. Person Plural
consueverant
sie hatten zusammengenäht
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
ich war zusammengenäht worden
2. Person Singular
consuetus eras
du warst zusammengenäht worden
3. Person Singular
consuetus erat
er/sie/es war zusammengenäht worden
1. Person Plural
consueti eramus
wir waren zusammengenäht worden
2. Person Plural
consueti eratis
ihr wart zusammengenäht worden
3. Person Plural
consueti erant
sie waren zusammengenäht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte zusammengenäht
2. Person Singular
consuevisses
du hättest zusammengenäht
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte zusammengenäht
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten zusammengenäht
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet zusammengenäht
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten zusammengenäht
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
ich wäre zusammengenäht worden
2. Person Singular
consuetus esses
du wärest zusammengenäht worden
3. Person Singular
consuetus esset
er/sie/es wäre zusammengenäht worden
1. Person Plural
consueti essemus
wir wären zusammengenäht worden
2. Person Plural
consueti essetis
ihr wäret zusammengenäht worden
3. Person Plural
consueti essent
sie wären zusammengenäht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde zusammengenäht haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst zusammengenäht haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird zusammengenäht haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden zusammengenäht haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet zusammengenäht haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden zusammengenäht haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
ich werde zusammengenäht worden sein
2. Person Singular
consuetus eris
du wirst zusammengenäht worden sein
3. Person Singular
consuetus erit
er/sie/es wird zusammengenäht worden sein
1. Person Plural
consueti erimus
wir werden zusammengenäht worden sein
2. Person Plural
consueti eritis
ihr werdet zusammengenäht worden sein
3. Person Plural
consueti erunt
sie werden zusammengenäht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
zusammennähen
Vorzeitigkeit
consuevisse
zusammengenäht haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
zusammennähen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
zusammengenäht werden
Vorzeitigkeit
consuetum esse
zusammengenäht worden sein
Nachzeitigkeit
consuetum iri
künftig zusammengenäht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
nähe zusammen; näh zusammen!
2. Person Plural
consuete
näht zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Zusammennähen
Genitiv
consuendi
des Zusammennähens
Dativ
consuendo
dem Zusammennähen
Akkusativ
consuendum
das Zusammennähen
Ablativ
consuendo
durch das Zusammennähen
Vokativ
consuende
Zusammennähen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
2. Person Singular
consues
3. Person Singular
consuet
1. Person Plural
consuemus
2. Person Plural
consuetis
3. Person Plural
consuent
Passiv
1. Person Singular
consueor
2. Person Singular
consueris consuere
3. Person Singular
consuetur
1. Person Plural
consuemur
2. Person Plural
consuemini
3. Person Plural
consuentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
2. Person Singular
consueas
3. Person Singular
consueat
1. Person Plural
consueamus
2. Person Plural
consueatis
3. Person Plural
consueant
Passiv
1. Person Singular
consuear
2. Person Singular
consuearis consueare
3. Person Singular
consueatur
1. Person Plural
consueamur
2. Person Plural
consueamini
3. Person Plural
consueantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
2. Person Singular
consuebas
3. Person Singular
consuebat
1. Person Plural
consuebamus
2. Person Plural
consuebatis
3. Person Plural
consuebant
Passiv
1. Person Singular
consuebar
2. Person Singular
consuebaris consuebare
3. Person Singular
consuebatur
1. Person Plural
consuebamur
2. Person Plural
consuebamini
3. Person Plural
consuebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
2. Person Singular
consueres
3. Person Singular
consueret
1. Person Plural
consueremus
2. Person Plural
consueretis
3. Person Plural
consuerent
Passiv
1. Person Singular
consuerer
2. Person Singular
consuereris consuerere
3. Person Singular
consueretur
1. Person Plural
consueremur
2. Person Plural
consueremini
3. Person Plural
consuerentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
2. Person Singular
consuebis
3. Person Singular
consuebit
1. Person Plural
consuebimus
2. Person Plural
consuebitis
3. Person Plural
consuebunt
Passiv
1. Person Singular
consuebor
2. Person Singular
consueberis consuebere
3. Person Singular
consuebitur
1. Person Plural
consuebimur
2. Person Plural
consuebimini
3. Person Plural
consuebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
2. Person Singular
consuevisti
3. Person Singular
consuevit
1. Person Plural
consuevimus
2. Person Plural
consuevistis
3. Person Plural
consueverunt consuevere
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
2. Person Singular
consuetus es
3. Person Singular
consuetus est
1. Person Plural
consueti sumus
2. Person Plural
consueti estis
3. Person Plural
consueti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
2. Person Singular
consuetus sis
3. Person Singular
consuetus sit
1. Person Plural
consueti simus
2. Person Plural
consueti sitis
3. Person Plural
consueti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
2. Person Singular
consueveras
3. Person Singular
consueverat
1. Person Plural
consueveramus
2. Person Plural
consueveratis
3. Person Plural
consueverant
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
2. Person Singular
consuetus eras
3. Person Singular
consuetus erat
1. Person Plural
consueti eramus
2. Person Plural
consueti eratis
3. Person Plural
consueti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
2. Person Singular
consuevisses
3. Person Singular
consuevisset
1. Person Plural
consuevissemus
2. Person Plural
consuevissetis
3. Person Plural
consuevissent
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
2. Person Singular
consuetus esses
3. Person Singular
consuetus esset
1. Person Plural
consueti essemus
2. Person Plural
consueti essetis
3. Person Plural
consueti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
2. Person Singular
consueveris
3. Person Singular
consueverit
1. Person Plural
consueverimus
2. Person Plural
consueveritis
3. Person Plural
consueverint
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
2. Person Singular
consuetus eris
3. Person Singular
consuetus erit
1. Person Plural
consueti erimus
2. Person Plural
consueti eritis
3. Person Plural
consueti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
Vorzeitigkeit
consuevisse
Nachzeitigkeit
consueturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
Vorzeitigkeit
consuetum esse
Nachzeitigkeit
consuetum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
!
2. Person Plural
consuete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
Genitiv
consuendi
Dativ
consuendo
Akkusativ
consuendum
Ablativ
consuendo
Vokativ
consuende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueo
ich stopple zusammen
2. Person Singular
consues
du stoppelst zusammen
3. Person Singular
consuet
er/sie/es stoppelt zusammen
1. Person Plural
consuemus
wir stoppeln zusammen
2. Person Plural
consuetis
ihr stoppelt zusammen
3. Person Plural
consuent
sie stoppeln zusammen
Passiv
1. Person Singular
consueor
ich werde zusammengestoppelt
2. Person Singular
consueris consuere
du wirst zusammengestoppelt
3. Person Singular
consuetur
er/sie/es wird zusammengestoppelt
1. Person Plural
consuemur
wir werden zusammengestoppelt
2. Person Plural
consuemini
ihr werdet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consuentur
sie werden zusammengestoppelt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueam
ich stopple zusammen
2. Person Singular
consueas
du stoppelst zusammen
3. Person Singular
consueat
er/sie/es stopple zusammen
1. Person Plural
consueamus
wir stoppeln zusammen
2. Person Plural
consueatis
ihr stoppelt zusammen
3. Person Plural
consueant
sie stoppeln zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuear
ich werde zusammengestoppelt
2. Person Singular
consuearis consueare
du werdest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consueatur
er/sie/es werde zusammengestoppelt
1. Person Plural
consueamur
wir werden zusammengestoppelt
2. Person Plural
consueamini
ihr werdet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consueantur
sie werden zusammengestoppelt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuebam
ich stoppelte zusammen
2. Person Singular
consuebas
du stoppeltest zusammen
3. Person Singular
consuebat
er/sie/es stoppelte zusammen
1. Person Plural
consuebamus
wir stoppelten zusammen
2. Person Plural
consuebatis
ihr stoppeltet zusammen
3. Person Plural
consuebant
sie stoppelten zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuebar
ich wurde zusammengestoppelt
2. Person Singular
consuebaris consuebare
du wurdest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consuebatur
er/sie/es wurde zusammengestoppelt
1. Person Plural
consuebamur
wir wurden zusammengestoppelt
2. Person Plural
consuebamini
ihr wurdet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consuebantur
sie wurden zusammengestoppelt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuerem
ich stoppelte zusammen
2. Person Singular
consueres
du stoppeltest zusammen
3. Person Singular
consueret
er/sie/es stoppelte zusammen
1. Person Plural
consueremus
wir stoppelten zusammen
2. Person Plural
consueretis
ihr stoppeltet zusammen
3. Person Plural
consuerent
sie stoppelten zusammen
Passiv
1. Person Singular
consuerer
ich würde zusammengestoppelt
2. Person Singular
consuereris consuerere
du würdest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consueretur
er/sie/es würde zusammengestoppelt
1. Person Plural
consueremur
wir würden zusammengestoppelt
2. Person Plural
consueremini
ihr würdet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consuerentur
sie würden zusammengestoppelt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
consuebo
ich werde zusammenstoppeln
2. Person Singular
consuebis
du wirst zusammenstoppeln
3. Person Singular
consuebit
er/sie/es wird zusammenstoppeln
1. Person Plural
consuebimus
wir werden zusammenstoppeln
2. Person Plural
consuebitis
ihr werdet zusammenstoppeln
3. Person Plural
consuebunt
sie werden zusammenstoppeln
Passiv
1. Person Singular
consuebor
ich werde zusammengestoppelt werden
2. Person Singular
consueberis consuebere
du wirst zusammengestoppelt werden
3. Person Singular
consuebitur
er/sie/es wird zusammengestoppelt werden
1. Person Plural
consuebimur
wir werden zusammengestoppelt werden
2. Person Plural
consuebimini
ihr werdet zusammengestoppelt werden
3. Person Plural
consuebuntur
sie werden zusammengestoppelt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consuevi
ich habe zusammengestoppelt
2. Person Singular
consuevisti
du hast zusammengestoppelt
3. Person Singular
consuevit
er/sie/es hat zusammengestoppelt
1. Person Plural
consuevimus
wir haben zusammengestoppelt
2. Person Plural
consuevistis
ihr habt zusammengestoppelt
3. Person Plural
consueverunt consuevere
sie haben zusammengestoppelt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sum
ich bin zusammengestoppelt worden
2. Person Singular
consuetus es
du bist zusammengestoppelt worden
3. Person Singular
consuetus est
er/sie/es ist zusammengestoppelt worden
1. Person Plural
consueti sumus
wir sind zusammengestoppelt worden
2. Person Plural
consueti estis
ihr seid zusammengestoppelt worden
3. Person Plural
consueti sunt
sie sind zusammengestoppelt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consueverim
ich habe zusammengestoppelt
2. Person Singular
consueveris
du habest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es habe zusammengestoppelt
1. Person Plural
consueverimus
wir haben zusammengestoppelt
2. Person Plural
consueveritis
ihr habet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consueverint
sie haben zusammengestoppelt
Passiv
1. Person Singular
consuetus sim
ich sei zusammengestoppelt worden
2. Person Singular
consuetus sis
du seiest zusammengestoppelt worden
3. Person Singular
consuetus sit
er/sie/es sei zusammengestoppelt worden
1. Person Plural
consueti simus
wir seien zusammengestoppelt worden
2. Person Plural
consueti sitis
ihr seiet zusammengestoppelt worden
3. Person Plural
consueti sint
sie seien zusammengestoppelt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
consueveram
ich hatte zusammengestoppelt
2. Person Singular
consueveras
du hattest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consueverat
er/sie/es hatte zusammengestoppelt
1. Person Plural
consueveramus
wir hatten zusammengestoppelt
2. Person Plural
consueveratis
ihr hattet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consueverant
sie hatten zusammengestoppelt
Passiv
1. Person Singular
consuetus eram
ich war zusammengestoppelt worden
2. Person Singular
consuetus eras
du warst zusammengestoppelt worden
3. Person Singular
consuetus erat
er/sie/es war zusammengestoppelt worden
1. Person Plural
consueti eramus
wir waren zusammengestoppelt worden
2. Person Plural
consueti eratis
ihr wart zusammengestoppelt worden
3. Person Plural
consueti erant
sie waren zusammengestoppelt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
consuevissem
ich hätte zusammengestoppelt
2. Person Singular
consuevisses
du hättest zusammengestoppelt
3. Person Singular
consuevisset
er/sie/es hätte zusammengestoppelt
1. Person Plural
consuevissemus
wir hätten zusammengestoppelt
2. Person Plural
consuevissetis
ihr hättet zusammengestoppelt
3. Person Plural
consuevissent
sie hätten zusammengestoppelt
Passiv
1. Person Singular
consuetus essem
ich wäre zusammengestoppelt worden
2. Person Singular
consuetus esses
du wärest zusammengestoppelt worden
3. Person Singular
consuetus esset
er/sie/es wäre zusammengestoppelt worden
1. Person Plural
consueti essemus
wir wären zusammengestoppelt worden
2. Person Plural
consueti essetis
ihr wäret zusammengestoppelt worden
3. Person Plural
consueti essent
sie wären zusammengestoppelt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
consuevero
ich werde zusammengestoppelt haben
2. Person Singular
consueveris
du wirst zusammengestoppelt haben
3. Person Singular
consueverit
er/sie/es wird zusammengestoppelt haben
1. Person Plural
consueverimus
wir werden zusammengestoppelt haben
2. Person Plural
consueveritis
ihr werdet zusammengestoppelt haben
3. Person Plural
consueverint
sie werden zusammengestoppelt haben
Passiv
1. Person Singular
consuetus ero
ich werde zusammengestoppelt worden sein
2. Person Singular
consuetus eris
du wirst zusammengestoppelt worden sein
3. Person Singular
consuetus erit
er/sie/es wird zusammengestoppelt worden sein
1. Person Plural
consueti erimus
wir werden zusammengestoppelt worden sein
2. Person Plural
consueti eritis
ihr werdet zusammengestoppelt worden sein
3. Person Plural
consueti erunt
sie werden zusammengestoppelt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
consuere
zusammenstoppeln
Vorzeitigkeit
consuevisse
zusammengestoppelt haben
Nachzeitigkeit
consueturum esse
zusammenstoppeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
consueri consuerier
zusammengestoppelt werden
Vorzeitigkeit
consuetum esse
zusammengestoppelt worden sein
Nachzeitigkeit
consuetum iri
künftig zusammengestoppelt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
consue
stopple zusammen!
2. Person Plural
consuete
stoppelt zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
consueto
3. Person Singular
consueto
2. Person Plural
consuetote
3. Person Plural
consuento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
consuere
das Zusammenstoppeln
Genitiv
consuendi
des Zusammenstoppelnes
Dativ
consuendo
dem Zusammenstoppeln
Akkusativ
consuendum
das Zusammenstoppeln
Ablativ
consuendo
durch das Zusammenstoppeln
Vokativ
consuende
Zusammenstoppeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuendus
consuenda
consuendum
Genitiv
consuendi
consuendae
consuendi
Dativ
consuendo
consuendae
consuendo
Akkusativ
consuendum
consuendam
consuendum
Ablativ
consuendo
consuenda
consuendo
Vokativ
consuende
consuenda
consuendum
Plural
Nominativ
consuendi
consuendae
consuenda
Genitiv
consuendorum
consuendarum
consuendorum
Dativ
consuendis
consuendis
consuendis
Akkusativ
consuendos
consuendas
consuenda
Ablativ
consuendis
consuendis
consuendis
Vokativ
consuendi
consuendae
consuenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuens
consuens
consuens
Genitiv
consuentis
consuentis
consuentis
Dativ
consuenti
consuenti
consuenti
Akkusativ
consuentem
consuentem
consuens
Ablativ
consuenti consuente
consuenti consuente
consuenti consuente
Vokativ
consuens
consuens
consuens
Plural
Nominativ
consuentes
consuentes
consuentia
Genitiv
consuentium consuentum
consuentium consuentum
consuentium consuentum
Dativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Akkusativ
consuentes
consuentes
consuentia
Ablativ
consuentibus
consuentibus
consuentibus
Vokativ
consuentes
consuentes
consuentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consuetus
consueta
consuetum
Genitiv
consueti
consuetae
consueti
Dativ
consueto
consuetae
consueto
Akkusativ
consuetum
consuetam
consuetum
Ablativ
consueto
consueta
consueto
Vokativ
consuete
consueta
consuetum
Plural
Nominativ
consueti
consuetae
consueta
Genitiv
consuetorum
consuetarum
consuetorum
Dativ
consuetis
consuetis
consuetis
Akkusativ
consuetos
consuetas
consueta
Ablativ
consuetis
consuetis
consuetis
Vokativ
consueti
consuetae
consueta
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
consueturus
consuetura
consueturum
Genitiv
consueturi
consueturae
consueturi
Dativ
consueturo
consueturae
consueturo
Akkusativ
consueturum
consueturam
consueturum
Ablativ
consueturo
consuetura
consueturo
Vokativ
consueture
consuetura
consueturum
Plural
Nominativ
consueturi
consueturae
consuetura
Genitiv
consueturorum
consueturarum
consueturorum
Dativ
consueturis
consueturis
consueturis
Akkusativ
consueturos
consueturas
consuetura
Ablativ
consueturis
consueturis
consueturis
Vokativ
consueturi
consueturae
consuetura
Supina
Supin I
Supin II
consuetum
consuetu