Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| consurgere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anregen aufstehen (eine Gruppe) aufstehen (Geschworene/vom Essen/zum Sprechen/vom Bett) aufsteigen ausbrechen aus dem Versteck kommen nach etwas streben sich erheben sich in Hinterhalt legen vorbereiten wachsen |
| consurgere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | du wirst angeregt werden du wirst erhoben werden du wirst vorbereitet werden |
| consurgere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst angeregt du wirst erhoben du wirst vorbereitet |
| consurgere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | rege an; reg an steige auf; steig auf brich aus erhebe; erheb erhebe dich; erheb dich bereite vor bereite dich vor wachse; wachs |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich rege an |
| 2. Person Singular | consurgis |
du regst an |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es regt an |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir regen an |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr regt an |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie regen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
ich werde angeregt |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst angeregt |
| 3. Person Singular | consurgitur |
er/sie/es wird angeregt |
| 1. Person Plural | consurgimur |
wir werden angeregt |
| 2. Person Plural | consurgimini |
ihr werdet angeregt |
| 3. Person Plural | consurguntur |
sie werden angeregt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich rege an |
| 2. Person Singular | consurgas |
du regest an |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es rege an |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir regen an |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr reget an |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie regen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde angeregt |
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
du werdest angeregt |
| 3. Person Singular | consurgatur |
er/sie/es werde angeregt |
| 1. Person Plural | consurgamur |
wir werden angeregt |
| 2. Person Plural | consurgamini |
ihr werdet angeregt |
| 3. Person Plural | consurgantur |
sie werden angeregt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich regte an |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du regtest an |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es regte an |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir regten an |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr regtet an |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie regten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
ich wurde angeregt |
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
du wurdest angeregt |
| 3. Person Singular | consurgebatur |
er/sie/es wurde angeregt |
| 1. Person Plural | consurgebamur |
wir wurden angeregt |
| 2. Person Plural | consurgebamini |
ihr wurdet angeregt |
| 3. Person Plural | consurgebantur |
sie wurden angeregt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich regte an |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du regtest an |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es regte an |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir regten an |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr regtet an |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie regten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
ich würde angeregt |
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
du würdest angeregt |
| 3. Person Singular | consurgeretur |
er/sie/es würde angeregt |
| 1. Person Plural | consurgeremur |
wir würden angeregt |
| 2. Person Plural | consurgeremini |
ihr würdet angeregt |
| 3. Person Plural | consurgerentur |
sie würden angeregt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde anregen |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst anregen |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird anregen |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden anregen |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet anregen |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden anregen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde angeregt werden |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst angeregt werden |
| 3. Person Singular | consurgetur |
er/sie/es wird angeregt werden |
| 1. Person Plural | consurgemur |
wir werden angeregt werden |
| 2. Person Plural | consurgemini |
ihr werdet angeregt werden |
| 3. Person Plural | consurgentur |
sie werden angeregt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich habe angeregt |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du hast angeregt |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es hat angeregt |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir haben angeregt |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr habt angeregt |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie haben angeregt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
ich bin angeregt worden |
| 2. Person Singular | consurrectus es |
du bist angeregt worden |
| 3. Person Singular | consurrectus est |
er/sie/es ist angeregt worden |
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
wir sind angeregt worden |
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
ihr seid angeregt worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
sie sind angeregt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich habe angeregt |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du habest angeregt |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es habe angeregt |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir haben angeregt |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr habet angeregt |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie haben angeregt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
ich sei angeregt worden |
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
du seiest angeregt worden |
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
er/sie/es sei angeregt worden |
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
wir seien angeregt worden |
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
ihr seiet angeregt worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
sie seien angeregt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich hatte angeregt |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du hattest angeregt |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es hatte angeregt |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir hatten angeregt |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr hattet angeregt |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie hatten angeregt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
ich war angeregt worden |
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
du warst angeregt worden |
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
er/sie/es war angeregt worden |
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
wir waren angeregt worden |
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
ihr wart angeregt worden |
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
sie waren angeregt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich hätte angeregt |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du hättest angeregt |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es hätte angeregt |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir hätten angeregt |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr hättet angeregt |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie hätten angeregt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
ich wäre angeregt worden |
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
du wärest angeregt worden |
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
er/sie/es wäre angeregt worden |
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
wir wären angeregt worden |
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
ihr wäret angeregt worden |
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
sie wären angeregt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde angeregt haben |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst angeregt haben |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird angeregt haben |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden angeregt haben |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet angeregt haben |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden angeregt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
ich werde angeregt worden sein |
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
du wirst angeregt worden sein |
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
er/sie/es wird angeregt worden sein |
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
wir werden angeregt worden sein |
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
ihr werdet angeregt worden sein |
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
sie werden angeregt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
anregen |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
angeregt haben |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
anregen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
angeregt werden |
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
angeregt worden sein |
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
künftig angeregt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
rege an; reg an! |
| 2. Person Plural | consurgite |
regt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Anregen |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Anregens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Anregen |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Anregen |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Anregen |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Anregen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
|
| 2. Person Singular | consurgis |
|
| 3. Person Singular | consurgit |
|
| 1. Person Plural | consurgimus |
|
| 2. Person Plural | consurgitis |
|
| 3. Person Plural | consurgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurgas |
|
| 3. Person Singular | consurgat |
|
| 1. Person Plural | consurgamus |
|
| 2. Person Plural | consurgatis |
|
| 3. Person Plural | consurgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
|
| 2. Person Singular | consurgebas |
|
| 3. Person Singular | consurgebat |
|
| 1. Person Plural | consurgebamus |
|
| 2. Person Plural | consurgebatis |
|
| 3. Person Plural | consurgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
|
| 2. Person Singular | consurgeres |
|
| 3. Person Singular | consurgeret |
|
| 1. Person Plural | consurgeremus |
|
| 2. Person Plural | consurgeretis |
|
| 3. Person Plural | consurgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurges |
|
| 3. Person Singular | consurget |
|
| 1. Person Plural | consurgemus |
|
| 2. Person Plural | consurgetis |
|
| 3. Person Plural | consurgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
|
| 2. Person Singular | consurrexisti |
|
| 3. Person Singular | consurrexit |
|
| 1. Person Plural | consurreximus |
|
| 2. Person Plural | consurrexistis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
|
| 2. Person Singular | consurrexeras |
|
| 3. Person Singular | consurrexerat |
|
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
|
| 2. Person Singular | consurrexisses |
|
| 3. Person Singular | consurrexisset |
|
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
|
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
|
| 3. Person Plural | consurrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
|
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
! |
| 2. Person Plural | consurgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
|
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
|
| Dativ | consurgendo consurgundo |
|
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
|
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
|
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
|
| 2. Person Singular | consurgis |
|
| 3. Person Singular | consurgit |
|
| 1. Person Plural | consurgimus |
|
| 2. Person Plural | consurgitis |
|
| 3. Person Plural | consurgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurgas |
|
| 3. Person Singular | consurgat |
|
| 1. Person Plural | consurgamus |
|
| 2. Person Plural | consurgatis |
|
| 3. Person Plural | consurgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
|
| 2. Person Singular | consurgebas |
|
| 3. Person Singular | consurgebat |
|
| 1. Person Plural | consurgebamus |
|
| 2. Person Plural | consurgebatis |
|
| 3. Person Plural | consurgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
|
| 2. Person Singular | consurgeres |
|
| 3. Person Singular | consurgeret |
|
| 1. Person Plural | consurgeremus |
|
| 2. Person Plural | consurgeretis |
|
| 3. Person Plural | consurgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurges |
|
| 3. Person Singular | consurget |
|
| 1. Person Plural | consurgemus |
|
| 2. Person Plural | consurgetis |
|
| 3. Person Plural | consurgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
|
| 2. Person Singular | consurrexisti |
|
| 3. Person Singular | consurrexit |
|
| 1. Person Plural | consurreximus |
|
| 2. Person Plural | consurrexistis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
|
| 2. Person Singular | consurrexeras |
|
| 3. Person Singular | consurrexerat |
|
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
|
| 2. Person Singular | consurrexisses |
|
| 3. Person Singular | consurrexisset |
|
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
|
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
|
| 3. Person Plural | consurrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
|
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
! |
| 2. Person Plural | consurgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
|
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
|
| Dativ | consurgendo consurgundo |
|
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
|
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
|
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich steige auf |
| 2. Person Singular | consurgis |
du steigst auf |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es steigt auf |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir steigen auf |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr steigt auf |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie steigen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich steige auf |
| 2. Person Singular | consurgas |
du steigest auf |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es steige auf |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir steigen auf |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr steiget auf |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie steigen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich stieg auf |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du stiegst auf |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es stieg auf |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir stiegen auf |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr stiegt auf |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie stiegen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich stiege auf |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du stiegest auf |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es stiege auf |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir stiegen auf |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr stieget auf |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie stiegen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde aufsteigen |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst aufsteigen |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird aufsteigen |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden aufsteigen |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet aufsteigen |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden aufsteigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich bin aufgestiegen |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du bist aufgestiegen |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es ist aufgestiegen |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir sind aufgestiegen |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr seid aufgestiegen |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie sind aufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich sei aufgestiegen |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du seiest aufgestiegen |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es sei aufgestiegen |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir seien aufgestiegen |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr seiet aufgestiegen |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie seien aufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich war aufgestiegen |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du warst aufgestiegen |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es war aufgestiegen |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir waren aufgestiegen |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr wart aufgestiegen |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie waren aufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich wäre aufgestiegen |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du wärest aufgestiegen |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es wäre aufgestiegen |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir wären aufgestiegen |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr wäret aufgestiegen |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie wären aufgestiegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde aufgestiegen sein |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst aufgestiegen sein |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird aufgestiegen sein |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden aufgestiegen sein |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet aufgestiegen sein |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden aufgestiegen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
aufsteigen |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
aufgestiegen sein |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
aufsteigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
steige auf; steig auf! |
| 2. Person Plural | consurgite |
steigt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Aufsteigen |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Aufsteigens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Aufsteigen |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Aufsteigen |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Aufsteigen |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Aufsteigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich breche aus |
| 2. Person Singular | consurgis |
du brichst aus |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es bricht aus |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir brechen aus |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr brecht aus |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie brechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich breche aus |
| 2. Person Singular | consurgas |
du brechest aus |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es breche aus |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir brechen aus |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr brechet aus |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie brechen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich brach aus |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du brachst aus |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es brach aus |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir brachen aus |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr bracht aus |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie brachen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich bräche aus |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du brächest aus |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es bräche aus |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir brächen aus |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr brächet aus |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie brächen aus |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde ausbrechen |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst ausbrechen |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird ausbrechen |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden ausbrechen |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet ausbrechen |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden ausbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich bin ausgebrochen |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du bist ausgebrochen |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es ist ausgebrochen |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir sind ausgebrochen |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr seid ausgebrochen |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie sind ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich sei ausgebrochen |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du seiest ausgebrochen |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es sei ausgebrochen |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir seien ausgebrochen |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr seiet ausgebrochen |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie seien ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich war ausgebrochen |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du warst ausgebrochen |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es war ausgebrochen |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir waren ausgebrochen |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr wart ausgebrochen |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie waren ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich wäre ausgebrochen |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du wärest ausgebrochen |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es wäre ausgebrochen |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir wären ausgebrochen |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr wäret ausgebrochen |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie wären ausgebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde ausgebrochen sein |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst ausgebrochen sein |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird ausgebrochen sein |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden ausgebrochen sein |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet ausgebrochen sein |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden ausgebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
ausbrechen |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
ausgebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
ausbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
brich aus! |
| 2. Person Plural | consurgite |
brecht aus! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Ausbrechen |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Ausbrechens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Ausbrechen |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Ausbrechen |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Ausbrechen |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Ausbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
|
| 2. Person Singular | consurgis |
|
| 3. Person Singular | consurgit |
|
| 1. Person Plural | consurgimus |
|
| 2. Person Plural | consurgitis |
|
| 3. Person Plural | consurgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurgas |
|
| 3. Person Singular | consurgat |
|
| 1. Person Plural | consurgamus |
|
| 2. Person Plural | consurgatis |
|
| 3. Person Plural | consurgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
|
| 2. Person Singular | consurgebas |
|
| 3. Person Singular | consurgebat |
|
| 1. Person Plural | consurgebamus |
|
| 2. Person Plural | consurgebatis |
|
| 3. Person Plural | consurgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
|
| 2. Person Singular | consurgeres |
|
| 3. Person Singular | consurgeret |
|
| 1. Person Plural | consurgeremus |
|
| 2. Person Plural | consurgeretis |
|
| 3. Person Plural | consurgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurges |
|
| 3. Person Singular | consurget |
|
| 1. Person Plural | consurgemus |
|
| 2. Person Plural | consurgetis |
|
| 3. Person Plural | consurgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
|
| 2. Person Singular | consurrexisti |
|
| 3. Person Singular | consurrexit |
|
| 1. Person Plural | consurreximus |
|
| 2. Person Plural | consurrexistis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
|
| 2. Person Singular | consurrexeras |
|
| 3. Person Singular | consurrexerat |
|
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
|
| 2. Person Singular | consurrexisses |
|
| 3. Person Singular | consurrexisset |
|
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
|
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
|
| 3. Person Plural | consurrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
|
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
! |
| 2. Person Plural | consurgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
|
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
|
| Dativ | consurgendo consurgundo |
|
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
|
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
|
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
|
| 2. Person Singular | consurgis |
|
| 3. Person Singular | consurgit |
|
| 1. Person Plural | consurgimus |
|
| 2. Person Plural | consurgitis |
|
| 3. Person Plural | consurgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurgas |
|
| 3. Person Singular | consurgat |
|
| 1. Person Plural | consurgamus |
|
| 2. Person Plural | consurgatis |
|
| 3. Person Plural | consurgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
|
| 2. Person Singular | consurgebas |
|
| 3. Person Singular | consurgebat |
|
| 1. Person Plural | consurgebamus |
|
| 2. Person Plural | consurgebatis |
|
| 3. Person Plural | consurgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
|
| 2. Person Singular | consurgeres |
|
| 3. Person Singular | consurgeret |
|
| 1. Person Plural | consurgeremus |
|
| 2. Person Plural | consurgeretis |
|
| 3. Person Plural | consurgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurges |
|
| 3. Person Singular | consurget |
|
| 1. Person Plural | consurgemus |
|
| 2. Person Plural | consurgetis |
|
| 3. Person Plural | consurgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
|
| 2. Person Singular | consurrexisti |
|
| 3. Person Singular | consurrexit |
|
| 1. Person Plural | consurreximus |
|
| 2. Person Plural | consurrexistis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
|
| 2. Person Singular | consurrexeras |
|
| 3. Person Singular | consurrexerat |
|
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
|
| 2. Person Singular | consurrexisses |
|
| 3. Person Singular | consurrexisset |
|
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
|
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
|
| 3. Person Plural | consurrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
|
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
! |
| 2. Person Plural | consurgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
|
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
|
| Dativ | consurgendo consurgundo |
|
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
|
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
|
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | consurgis |
du erhebst |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es erhebt |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr erhebt |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst erhoben |
| 3. Person Singular | consurgitur |
er/sie/es wird erhoben |
| 1. Person Plural | consurgimur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | consurgimini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | consurguntur |
sie werden erhoben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich erhebe |
| 2. Person Singular | consurgas |
du erhebest |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es erhebe |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir erheben |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr erhebet |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde erhoben |
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
du werdest erhoben |
| 3. Person Singular | consurgatur |
er/sie/es werde erhoben |
| 1. Person Plural | consurgamur |
wir werden erhoben |
| 2. Person Plural | consurgamini |
ihr werdet erhoben |
| 3. Person Plural | consurgantur |
sie werden erhoben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich erhob |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du erhobst |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es erhob |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir erhoben |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr erhobt |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
ich wurde erhoben |
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
du wurdest erhoben |
| 3. Person Singular | consurgebatur |
er/sie/es wurde erhoben |
| 1. Person Plural | consurgebamur |
wir wurden erhoben |
| 2. Person Plural | consurgebamini |
ihr wurdet erhoben |
| 3. Person Plural | consurgebantur |
sie wurden erhoben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich erhöbe |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du erhöbest |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es erhöbe |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir erhöben |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr erhöbet |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie erhöben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
ich würde erhoben |
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
du würdest erhoben |
| 3. Person Singular | consurgeretur |
er/sie/es würde erhoben |
| 1. Person Plural | consurgeremur |
wir würden erhoben |
| 2. Person Plural | consurgeremini |
ihr würdet erhoben |
| 3. Person Plural | consurgerentur |
sie würden erhoben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde erheben |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst erheben |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird erheben |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden erheben |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet erheben |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden erheben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde erhoben werden |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst erhoben werden |
| 3. Person Singular | consurgetur |
er/sie/es wird erhoben werden |
| 1. Person Plural | consurgemur |
wir werden erhoben werden |
| 2. Person Plural | consurgemini |
ihr werdet erhoben werden |
| 3. Person Plural | consurgentur |
sie werden erhoben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du hast erhoben |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es hat erhoben |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr habt erhoben |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
ich bin erhoben worden |
| 2. Person Singular | consurrectus es |
du bist erhoben worden |
| 3. Person Singular | consurrectus est |
er/sie/es ist erhoben worden |
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
wir sind erhoben worden |
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
ihr seid erhoben worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
sie sind erhoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich habe erhoben |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du habest erhoben |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es habe erhoben |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir haben erhoben |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr habet erhoben |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie haben erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
ich sei erhoben worden |
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
du seiest erhoben worden |
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
er/sie/es sei erhoben worden |
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
wir seien erhoben worden |
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
ihr seiet erhoben worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
sie seien erhoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich hatte erhoben |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du hattest erhoben |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es hatte erhoben |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir hatten erhoben |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr hattet erhoben |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie hatten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
ich war erhoben worden |
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
du warst erhoben worden |
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
er/sie/es war erhoben worden |
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
wir waren erhoben worden |
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
ihr wart erhoben worden |
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
sie waren erhoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich hätte erhoben |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du hättest erhoben |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es hätte erhoben |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir hätten erhoben |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr hättet erhoben |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie hätten erhoben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
ich wäre erhoben worden |
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
du wärest erhoben worden |
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
er/sie/es wäre erhoben worden |
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
wir wären erhoben worden |
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
ihr wäret erhoben worden |
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
sie wären erhoben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde erhoben haben |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst erhoben haben |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird erhoben haben |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden erhoben haben |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet erhoben haben |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden erhoben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
ich werde erhoben worden sein |
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
du wirst erhoben worden sein |
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
er/sie/es wird erhoben worden sein |
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
wir werden erhoben worden sein |
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
ihr werdet erhoben worden sein |
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
sie werden erhoben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
erheben |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
erhoben haben |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
erheben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
erhoben werden |
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
erhoben worden sein |
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
künftig erhoben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
erhebe; erheb! |
| 2. Person Plural | consurgite |
erhebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Erheben |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Erhebens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Erheben |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Erheben |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Erheben |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Erheben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
|
| 2. Person Singular | consurgis |
|
| 3. Person Singular | consurgit |
|
| 1. Person Plural | consurgimus |
|
| 2. Person Plural | consurgitis |
|
| 3. Person Plural | consurgunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurgas |
|
| 3. Person Singular | consurgat |
|
| 1. Person Plural | consurgamus |
|
| 2. Person Plural | consurgatis |
|
| 3. Person Plural | consurgant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
|
| 2. Person Singular | consurgebas |
|
| 3. Person Singular | consurgebat |
|
| 1. Person Plural | consurgebamus |
|
| 2. Person Plural | consurgebatis |
|
| 3. Person Plural | consurgebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
|
| 2. Person Singular | consurgeres |
|
| 3. Person Singular | consurgeret |
|
| 1. Person Plural | consurgeremus |
|
| 2. Person Plural | consurgeretis |
|
| 3. Person Plural | consurgerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
|
| 2. Person Singular | consurges |
|
| 3. Person Singular | consurget |
|
| 1. Person Plural | consurgemus |
|
| 2. Person Plural | consurgetis |
|
| 3. Person Plural | consurgent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
|
| 2. Person Singular | consurrexisti |
|
| 3. Person Singular | consurrexit |
|
| 1. Person Plural | consurreximus |
|
| 2. Person Plural | consurrexistis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
|
| 2. Person Singular | consurrexeras |
|
| 3. Person Singular | consurrexerat |
|
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
|
| 2. Person Singular | consurrexisses |
|
| 3. Person Singular | consurrexisset |
|
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
|
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
|
| 3. Person Plural | consurrexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
|
| 2. Person Singular | consurrexeris |
|
| 3. Person Singular | consurrexerit |
|
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
|
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
|
| 3. Person Plural | consurrexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
|
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
! |
| 2. Person Plural | consurgite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
|
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
|
| Dativ | consurgendo consurgundo |
|
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
|
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
|
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich bereite vor |
| 2. Person Singular | consurgis |
du bereitest vor |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es bereitet vor |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir bereiten vor |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr bereitet vor |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie bereiten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
ich werde vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurgitur |
er/sie/es wird vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurgimur |
wir werden vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurgimini |
ihr werdet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurguntur |
sie werden vorbereitet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich bereite vor |
| 2. Person Singular | consurgas |
du bereitest vor |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es bereite vor |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir bereiten vor |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr bereitet vor |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie bereiten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
du werdest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurgatur |
er/sie/es werde vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurgamur |
wir werden vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurgamini |
ihr werdet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurgantur |
sie werden vorbereitet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich bereitete vor |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du bereitetest vor |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es bereitete vor |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir bereiteten vor |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr bereitetet vor |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie bereiteten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
ich wurde vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
du wurdest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurgebatur |
er/sie/es wurde vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurgebamur |
wir wurden vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurgebamini |
ihr wurdet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurgebantur |
sie wurden vorbereitet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich bereitete vor |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du bereitetest vor |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es bereitete vor |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir bereiteten vor |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr bereitetet vor |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie bereiteten vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
ich würde vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
du würdest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurgeretur |
er/sie/es würde vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurgeremur |
wir würden vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurgeremini |
ihr würdet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurgerentur |
sie würden vorbereitet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde vorbereiten |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst vorbereiten |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird vorbereiten |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden vorbereiten |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet vorbereiten |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden vorbereiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
ich werde vorbereitet werden |
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
du wirst vorbereitet werden |
| 3. Person Singular | consurgetur |
er/sie/es wird vorbereitet werden |
| 1. Person Plural | consurgemur |
wir werden vorbereitet werden |
| 2. Person Plural | consurgemini |
ihr werdet vorbereitet werden |
| 3. Person Plural | consurgentur |
sie werden vorbereitet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich habe vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du hast vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es hat vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir haben vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr habt vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie haben vorbereitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
ich bin vorbereitet worden |
| 2. Person Singular | consurrectus es |
du bist vorbereitet worden |
| 3. Person Singular | consurrectus est |
er/sie/es ist vorbereitet worden |
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
wir sind vorbereitet worden |
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
ihr seid vorbereitet worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
sie sind vorbereitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich habe vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du habest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es habe vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir haben vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr habet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie haben vorbereitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
ich sei vorbereitet worden |
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
du seiest vorbereitet worden |
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
er/sie/es sei vorbereitet worden |
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
wir seien vorbereitet worden |
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
ihr seiet vorbereitet worden |
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
sie seien vorbereitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich hatte vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du hattest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es hatte vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir hatten vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr hattet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie hatten vorbereitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
ich war vorbereitet worden |
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
du warst vorbereitet worden |
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
er/sie/es war vorbereitet worden |
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
wir waren vorbereitet worden |
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
ihr wart vorbereitet worden |
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
sie waren vorbereitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich hätte vorbereitet |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du hättest vorbereitet |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es hätte vorbereitet |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir hätten vorbereitet |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr hättet vorbereitet |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie hätten vorbereitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
ich wäre vorbereitet worden |
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
du wärest vorbereitet worden |
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
er/sie/es wäre vorbereitet worden |
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
wir wären vorbereitet worden |
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
ihr wäret vorbereitet worden |
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
sie wären vorbereitet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde vorbereitet haben |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst vorbereitet haben |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird vorbereitet haben |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden vorbereitet haben |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet vorbereitet haben |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden vorbereitet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
ich werde vorbereitet worden sein |
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
du wirst vorbereitet worden sein |
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
er/sie/es wird vorbereitet worden sein |
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
wir werden vorbereitet worden sein |
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
ihr werdet vorbereitet worden sein |
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
sie werden vorbereitet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
vorbereiten |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
vorbereitet haben |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
vorbereiten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
vorbereitet werden |
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
vorbereitet worden sein |
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
künftig vorbereitet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
bereite vor! |
| 2. Person Plural | consurgite |
bereitet vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Vorbereiten |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Vorbereitens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Vorbereiten |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Vorbereiten |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Vorbereiten |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Vorbereiten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgo |
ich wachse |
| 2. Person Singular | consurgis |
du wächst |
| 3. Person Singular | consurgit |
er/sie/es wächst |
| 1. Person Plural | consurgimus |
wir wachsen |
| 2. Person Plural | consurgitis |
ihr wachst |
| 3. Person Plural | consurgunt |
sie wachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgor |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgitur |
|
| 1. Person Plural | consurgimur |
|
| 2. Person Plural | consurgimini |
|
| 3. Person Plural | consurguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich wachse |
| 2. Person Singular | consurgas |
du wachsest |
| 3. Person Singular | consurgat |
er/sie/es wachse |
| 1. Person Plural | consurgamus |
wir wachsen |
| 2. Person Plural | consurgatis |
ihr wachset |
| 3. Person Plural | consurgant |
sie wachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgaris consurgare |
|
| 3. Person Singular | consurgatur |
|
| 1. Person Plural | consurgamur |
|
| 2. Person Plural | consurgamini |
|
| 3. Person Plural | consurgantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebam |
ich wuchs |
| 2. Person Singular | consurgebas |
du wuchsest |
| 3. Person Singular | consurgebat |
er/sie/es wuchs |
| 1. Person Plural | consurgebamus |
wir wuchsen |
| 2. Person Plural | consurgebatis |
ihr wuchst |
| 3. Person Plural | consurgebant |
sie wuchsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgebar |
|
| 2. Person Singular | consurgebaris consurgebare |
|
| 3. Person Singular | consurgebatur |
|
| 1. Person Plural | consurgebamur |
|
| 2. Person Plural | consurgebamini |
|
| 3. Person Plural | consurgebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerem |
ich wüchse |
| 2. Person Singular | consurgeres |
du wüchsest |
| 3. Person Singular | consurgeret |
er/sie/es wüchse |
| 1. Person Plural | consurgeremus |
wir wüchsen |
| 2. Person Plural | consurgeretis |
ihr wüchset |
| 3. Person Plural | consurgerent |
sie wüchsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgerer |
|
| 2. Person Singular | consurgereris consurgerere |
|
| 3. Person Singular | consurgeretur |
|
| 1. Person Plural | consurgeremur |
|
| 2. Person Plural | consurgeremini |
|
| 3. Person Plural | consurgerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurgam |
ich werde wachsen |
| 2. Person Singular | consurges |
du wirst wachsen |
| 3. Person Singular | consurget |
er/sie/es wird wachsen |
| 1. Person Plural | consurgemus |
wir werden wachsen |
| 2. Person Plural | consurgetis |
ihr werdet wachsen |
| 3. Person Plural | consurgent |
sie werden wachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurgar |
|
| 2. Person Singular | consurgeris consurgere |
|
| 3. Person Singular | consurgetur |
|
| 1. Person Plural | consurgemur |
|
| 2. Person Plural | consurgemini |
|
| 3. Person Plural | consurgentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexi |
ich bin gewachsen |
| 2. Person Singular | consurrexisti |
du bist gewachsen |
| 3. Person Singular | consurrexit |
er/sie/es ist gewachsen |
| 1. Person Plural | consurreximus |
wir sind gewachsen |
| 2. Person Plural | consurrexistis |
ihr seid gewachsen |
| 3. Person Plural | consurrexerunt consurrexere |
sie sind gewachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sum |
|
| 2. Person Singular | consurrectus es |
|
| 3. Person Singular | consurrectus est |
|
| 1. Person Plural | consurrecti sumus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti estis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexerim |
ich sei gewachsen |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du seiest gewachsen |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es sei gewachsen |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir seien gewachsen |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr seiet gewachsen |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie seien gewachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus sim |
|
| 2. Person Singular | consurrectus sis |
|
| 3. Person Singular | consurrectus sit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti simus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti sitis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexeram |
ich war gewachsen |
| 2. Person Singular | consurrexeras |
du warst gewachsen |
| 3. Person Singular | consurrexerat |
er/sie/es war gewachsen |
| 1. Person Plural | consurrexeramus |
wir waren gewachsen |
| 2. Person Plural | consurrexeratis |
ihr wart gewachsen |
| 3. Person Plural | consurrexerant |
sie waren gewachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus eram |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eras |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erat |
|
| 1. Person Plural | consurrecti eramus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eratis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexissem |
ich wäre gewachsen |
| 2. Person Singular | consurrexisses |
du wärest gewachsen |
| 3. Person Singular | consurrexisset |
er/sie/es wäre gewachsen |
| 1. Person Plural | consurrexissemus |
wir wären gewachsen |
| 2. Person Plural | consurrexissetis |
ihr wäret gewachsen |
| 3. Person Plural | consurrexissent |
sie wären gewachsen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus essem |
|
| 2. Person Singular | consurrectus esses |
|
| 3. Person Singular | consurrectus esset |
|
| 1. Person Plural | consurrecti essemus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti essetis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | consurrexero |
ich werde gewachsen sein |
| 2. Person Singular | consurrexeris |
du wirst gewachsen sein |
| 3. Person Singular | consurrexerit |
er/sie/es wird gewachsen sein |
| 1. Person Plural | consurrexerimus |
wir werden gewachsen sein |
| 2. Person Plural | consurrexeritis |
ihr werdet gewachsen sein |
| 3. Person Plural | consurrexerint |
sie werden gewachsen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | consurrectus ero |
|
| 2. Person Singular | consurrectus eris |
|
| 3. Person Singular | consurrectus erit |
|
| 1. Person Plural | consurrecti erimus |
|
| 2. Person Plural | consurrecti eritis |
|
| 3. Person Plural | consurrecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgere |
wachsen |
| Vorzeitigkeit | consurrexisse |
gewachsen sein |
| Nachzeitigkeit | consurrecturum esse |
wachsen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | consurgi consurgier |
|
| Vorzeitigkeit | consurrectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | consurrectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | consurge |
wachse; wachs! |
| 2. Person Plural | consurgite |
wachst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | consurgito |
| 3. Person Singular | consurgito |
| 2. Person Plural | consurgitote |
| 3. Person Plural | consurgunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | consurgere |
das Wachsen |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
des Wachsens |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
dem Wachsen |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
das Wachsen |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
durch das Wachsen |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
Wachsen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgendus consurgundus |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
| Genitiv | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgendi consurgundi |
| Dativ | consurgendo consurgundo |
consurgendae consurgundae |
consurgendo consurgundo |
| Akkusativ | consurgendum consurgundum |
consurgendam consurgundam |
consurgendum consurgundum |
| Ablativ | consurgendo consurgundo |
consurgenda consurgunda |
consurgendo consurgundo |
| Vokativ | consurgende consurgunde |
consurgenda consurgunda |
consurgendum consurgundum |
Plural
| Nominativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
| Genitiv | consurgendorum consurgundorum |
consurgendarum consurgundarum |
consurgendorum consurgundorum |
| Dativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Akkusativ | consurgendos consurgundos |
consurgendas consurgundas |
consurgenda consurgunda |
| Ablativ | consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
consurgendis consurgundis |
| Vokativ | consurgendi consurgundi |
consurgendae consurgundae |
consurgenda consurgunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
| Genitiv | consurgentis |
consurgentis |
consurgentis |
| Dativ | consurgenti |
consurgenti |
consurgenti |
| Akkusativ | consurgentem |
consurgentem |
consurgens |
| Ablativ | consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
consurgenti consurgente |
| Vokativ | consurgens |
consurgens |
consurgens |
Plural
| Nominativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Genitiv | consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
consurgentium consurgentum |
| Dativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Akkusativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
| Ablativ | consurgentibus |
consurgentibus |
consurgentibus |
| Vokativ | consurgentes |
consurgentes |
consurgentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrectus |
consurrecta |
consurrectum |
| Genitiv | consurrecti |
consurrectae |
consurrecti |
| Dativ | consurrecto |
consurrectae |
consurrecto |
| Akkusativ | consurrectum |
consurrectam |
consurrectum |
| Ablativ | consurrecto |
consurrecta |
consurrecto |
| Vokativ | consurrecte |
consurrecta |
consurrectum |
Plural
| Nominativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
| Genitiv | consurrectorum |
consurrectarum |
consurrectorum |
| Dativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Akkusativ | consurrectos |
consurrectas |
consurrecta |
| Ablativ | consurrectis |
consurrectis |
consurrectis |
| Vokativ | consurrecti |
consurrectae |
consurrecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | consurrecturus |
consurrectura |
consurrecturum |
| Genitiv | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrecturi |
| Dativ | consurrecturo |
consurrecturae |
consurrecturo |
| Akkusativ | consurrecturum |
consurrecturam |
consurrecturum |
| Ablativ | consurrecturo |
consurrectura |
consurrecturo |
| Vokativ | consurrecture |
consurrectura |
consurrecturum |
Plural
| Nominativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
| Genitiv | consurrecturorum |
consurrecturarum |
consurrecturorum |
| Dativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Akkusativ | consurrecturos |
consurrecturas |
consurrectura |
| Ablativ | consurrecturis |
consurrecturis |
consurrecturis |
| Vokativ | consurrecturi |
consurrecturae |
consurrectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| consurrectum |
consurrectu |