Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurro
|
|
| 2. Person Singular |
consusurras
|
|
| 3. Person Singular |
consusurrat
|
|
| 1. Person Plural |
consusurramus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurratis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurror
|
|
| 2. Person Singular |
consusurraris consusurrare
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratur
|
|
| 1. Person Plural |
consusurramur
|
|
| 2. Person Plural |
consusurramini
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrem
|
|
| 2. Person Singular |
consusurres
|
|
| 3. Person Singular |
consusurret
|
|
| 1. Person Plural |
consusurremus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurretis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrer
|
|
| 2. Person Singular |
consusurreris consusurrere
|
|
| 3. Person Singular |
consusurretur
|
|
| 1. Person Plural |
consusurremur
|
|
| 2. Person Plural |
consusurremini
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrabam
|
|
| 2. Person Singular |
consusurrabas
|
|
| 3. Person Singular |
consusurrabat
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrabar
|
|
| 2. Person Singular |
consusurrabaris consusurrabare
|
|
| 3. Person Singular |
consusurrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrarem
|
|
| 2. Person Singular |
consusurrares
|
|
| 3. Person Singular |
consusurraret
|
|
| 1. Person Plural |
consusurraremus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurraretis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrarer
|
|
| 2. Person Singular |
consusurrareris consusurrarere
|
|
| 3. Person Singular |
consusurraretur
|
|
| 1. Person Plural |
consusurraremur
|
|
| 2. Person Plural |
consusurraremini
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrabo
|
|
| 2. Person Singular |
consusurrabis
|
|
| 3. Person Singular |
consusurrabit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurrabor
|
|
| 2. Person Singular |
consusurraberis consusurrabere
|
|
| 3. Person Singular |
consusurrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurravi
|
|
| 2. Person Singular |
consusurravisti
|
|
| 3. Person Singular |
consusurravit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurravimus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurravistis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurraverunt consusurravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
consusurratus es
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratus est
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurraverim
|
|
| 2. Person Singular |
consusurraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consusurraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
consusurratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurraveram
|
|
| 2. Person Singular |
consusurraveras
|
|
| 3. Person Singular |
consusurraverat
|
|
| 1. Person Plural |
consusurraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
consusurratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurravissem
|
|
| 2. Person Singular |
consusurravisses
|
|
| 3. Person Singular |
consusurravisset
|
|
| 1. Person Plural |
consusurravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
consusurratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurravero
|
|
| 2. Person Singular |
consusurraveris
|
|
| 3. Person Singular |
consusurraverit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
consusurratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
consusurratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
consusurratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
consusurrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
consusurrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
consusurrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consusurrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
consusurravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consusurraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
consusurrari consusurrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
consusurratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
consusurratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
consusurra
|
! |
| 2. Person Plural |
consusurrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
consusurrato
|
| 3. Person Singular |
consusurrato
|
| 2. Person Plural |
consusurratote
|
| 3. Person Plural |
consusurranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
consusurrare
|
|
| Genitiv |
consusurrandi
|
|
| Dativ |
consusurrando
|
|
| Akkusativ |
consusurrandum
|
|
| Ablativ |
consusurrando
|
|
| Vokativ |
consusurrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consusurrandus
|
consusurranda
|
consusurrandum
|
| Genitiv |
consusurrandi
|
consusurrandae
|
consusurrandi
|
| Dativ |
consusurrando
|
consusurrandae
|
consusurrando
|
| Akkusativ |
consusurrandum
|
consusurrandam
|
consusurrandum
|
| Ablativ |
consusurrando
|
consusurranda
|
consusurrando
|
| Vokativ |
consusurrande
|
consusurranda
|
consusurrandum
|
Plural
| Nominativ |
consusurrandi
|
consusurrandae
|
consusurranda
|
| Genitiv |
consusurrandorum
|
consusurrandarum
|
consusurrandorum
|
| Dativ |
consusurrandis
|
consusurrandis
|
consusurrandis
|
| Akkusativ |
consusurrandos
|
consusurrandas
|
consusurranda
|
| Ablativ |
consusurrandis
|
consusurrandis
|
consusurrandis
|
| Vokativ |
consusurrandi
|
consusurrandae
|
consusurranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consusurrans
|
consusurrans
|
consusurrans
|
| Genitiv |
consusurrantis
|
consusurrantis
|
consusurrantis
|
| Dativ |
consusurranti
|
consusurranti
|
consusurranti
|
| Akkusativ |
consusurrantem
|
consusurrantem
|
consusurrans
|
| Ablativ |
consusurranti consusurrante
|
consusurranti consusurrante
|
consusurranti consusurrante
|
| Vokativ |
consusurrans
|
consusurrans
|
consusurrans
|
Plural
| Nominativ |
consusurrantes
|
consusurrantes
|
consusurrantia
|
| Genitiv |
consusurrantium consusurrantum
|
consusurrantium consusurrantum
|
consusurrantium consusurrantum
|
| Dativ |
consusurrantibus
|
consusurrantibus
|
consusurrantibus
|
| Akkusativ |
consusurrantes
|
consusurrantes
|
consusurrantia
|
| Ablativ |
consusurrantibus
|
consusurrantibus
|
consusurrantibus
|
| Vokativ |
consusurrantes
|
consusurrantes
|
consusurrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consusurratus
|
consusurrata
|
consusurratum
|
| Genitiv |
consusurrati
|
consusurratae
|
consusurrati
|
| Dativ |
consusurrato
|
consusurratae
|
consusurrato
|
| Akkusativ |
consusurratum
|
consusurratam
|
consusurratum
|
| Ablativ |
consusurrato
|
consusurrata
|
consusurrato
|
| Vokativ |
consusurrate
|
consusurrata
|
consusurratum
|
Plural
| Nominativ |
consusurrati
|
consusurratae
|
consusurrata
|
| Genitiv |
consusurratorum
|
consusurratarum
|
consusurratorum
|
| Dativ |
consusurratis
|
consusurratis
|
consusurratis
|
| Akkusativ |
consusurratos
|
consusurratas
|
consusurrata
|
| Ablativ |
consusurratis
|
consusurratis
|
consusurratis
|
| Vokativ |
consusurrati
|
consusurratae
|
consusurrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
consusurraturus
|
consusurratura
|
consusurraturum
|
| Genitiv |
consusurraturi
|
consusurraturae
|
consusurraturi
|
| Dativ |
consusurraturo
|
consusurraturae
|
consusurraturo
|
| Akkusativ |
consusurraturum
|
consusurraturam
|
consusurraturum
|
| Ablativ |
consusurraturo
|
consusurratura
|
consusurraturo
|
| Vokativ |
consusurrature
|
consusurratura
|
consusurraturum
|
Plural
| Nominativ |
consusurraturi
|
consusurraturae
|
consusurratura
|
| Genitiv |
consusurraturorum
|
consusurraturarum
|
consusurraturorum
|
| Dativ |
consusurraturis
|
consusurraturis
|
consusurraturis
|
| Akkusativ |
consusurraturos
|
consusurraturas
|
consusurratura
|
| Ablativ |
consusurraturis
|
consusurraturis
|
consusurraturis
|
| Vokativ |
consusurraturi
|
consusurraturae
|
consusurratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
consusurratum
|
consusurratu
|