Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| contravenire | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | sich widersetzen zuwiderhandeln |
| contravenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst widersetzt du wirst zugewiderhandelt |
| contravenire | Verb | I-Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | widersetze dich; widersetz dich widersetze; widersetz widerhandle zu |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenio |
ich widersetze mich |
| 2. Person Singular | contravenis |
du widersetzt dich |
| 3. Person Singular | contravenit |
er/sie/es widersetzt sich |
| 1. Person Plural | contravenimus |
wir widersetzen uns |
| 2. Person Plural | contravenitis |
ihr widersetzt euch |
| 3. Person Plural | contraveniunt |
sie widersetzen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contravenior |
|
| 2. Person Singular | contraveniris contravenire |
|
| 3. Person Singular | contravenitur |
|
| 1. Person Plural | contravenimur |
|
| 2. Person Plural | contravenimini |
|
| 3. Person Plural | contraveniuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniam |
ich widersetze mich |
| 2. Person Singular | contravenias |
du widersetzest dich |
| 3. Person Singular | contraveniat |
er/sie/es widersetze sich |
| 1. Person Plural | contraveniamus |
wir widersetzen uns |
| 2. Person Plural | contraveniatis |
ihr widersetzet euch |
| 3. Person Plural | contraveniant |
sie widersetzen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniar |
|
| 2. Person Singular | contraveniaris contraveniare |
|
| 3. Person Singular | contraveniatur |
|
| 1. Person Plural | contraveniamur |
|
| 2. Person Plural | contraveniamini |
|
| 3. Person Plural | contraveniantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniebam contravenbam |
ich widersetzte mich |
| 2. Person Singular | contraveniebas contravenbas |
du widersetztest dich |
| 3. Person Singular | contraveniebat contravenbat |
er/sie/es widersetzte sich |
| 1. Person Plural | contraveniebamus contravenbamus |
wir widersetzten uns |
| 2. Person Plural | contraveniebatis contravenbatis |
ihr widersetztet euch |
| 3. Person Plural | contraveniebant contravenbant |
sie widersetzten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniebar |
|
| 2. Person Singular | contraveniebaris contraveniebare |
|
| 3. Person Singular | contraveniebatur |
|
| 1. Person Plural | contraveniebamur |
|
| 2. Person Plural | contraveniebamini |
|
| 3. Person Plural | contraveniebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenirem |
ich widersetzte mich |
| 2. Person Singular | contravenires |
du widersetztest dich |
| 3. Person Singular | contraveniret |
er/sie/es widersetzte sich |
| 1. Person Plural | contraveniremus |
wir widersetzten uns |
| 2. Person Plural | contraveniretis |
ihr widersetztet euch |
| 3. Person Plural | contravenirent |
sie widersetzten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contravenirer |
|
| 2. Person Singular | contravenireris contravenirere |
|
| 3. Person Singular | contraveniretur |
|
| 1. Person Plural | contraveniremur |
|
| 2. Person Plural | contraveniremini |
|
| 3. Person Plural | contravenirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniam contravenibo |
ich werde mich widersetzen |
| 2. Person Singular | contravenies contravenibis |
du wirst dich widersetzen |
| 3. Person Singular | contraveniet contravenibit |
er/sie/es wird sich widersetzen |
| 1. Person Plural | contraveniemus contravenibimus |
wir werden uns widersetzen |
| 2. Person Plural | contravenietis contravenibitis |
ihr werdet euch widersetzen |
| 3. Person Plural | contravenient contravenibunt |
sie werden sich widersetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniar contravenibor |
|
| 2. Person Singular | contravenieris contraveniere contraveniberis |
|
| 3. Person Singular | contravenietur contraveniberit |
|
| 1. Person Plural | contraveniemur contravenibimur |
|
| 2. Person Plural | contraveniemini contravenibimini |
|
| 3. Person Plural | contravenientur contravenibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveni |
ich habe mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contravenisti |
du hast dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contravenit |
er/sie/es hat sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contravenimus |
wir haben uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contravenistis |
ihr habt euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contravenerunt contravenere |
sie haben sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus sum |
|
| 2. Person Singular | contraventus es |
|
| 3. Person Singular | contraventus est |
|
| 1. Person Plural | contraventi sumus |
|
| 2. Person Plural | contraventi estis |
|
| 3. Person Plural | contraventi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenerim |
ich habe mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contraveneris |
du habest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contravenerit |
er/sie/es habe sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contravenerimus |
wir haben uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contraveneritis |
ihr habet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contravenerint |
sie haben sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus sim |
|
| 2. Person Singular | contraventus sis |
|
| 3. Person Singular | contraventus sit |
|
| 1. Person Plural | contraventi simus |
|
| 2. Person Plural | contraventi sitis |
|
| 3. Person Plural | contraventi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveneram |
ich hatte mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contraveneras |
du hattest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contravenerat |
er/sie/es hatte sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contraveneramus |
wir hatten uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contraveneratis |
ihr hattet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contravenerant |
sie hatten sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus eram |
|
| 2. Person Singular | contraventus eras |
|
| 3. Person Singular | contraventus erat |
|
| 1. Person Plural | contraventi eramus |
|
| 2. Person Plural | contraventi eratis |
|
| 3. Person Plural | contraventi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenissem |
ich hätte mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contravenisses |
du hättest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contravenisset |
er/sie/es hätte sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contravenissemus |
wir hätten uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contravenissetis |
ihr hättet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contravenissent |
sie hätten sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus essem |
|
| 2. Person Singular | contraventus esses |
|
| 3. Person Singular | contraventus esset |
|
| 1. Person Plural | contraventi essemus |
|
| 2. Person Plural | contraventi essetis |
|
| 3. Person Plural | contraventi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenero |
ich werde mich widersetzt haben |
| 2. Person Singular | contraveneris |
du wirst dich widersetzt haben |
| 3. Person Singular | contravenerit |
er/sie/es wird sich widersetzt haben |
| 1. Person Plural | contravenerimus |
wir werden uns widersetzt haben |
| 2. Person Plural | contraveneritis |
ihr werdet euch widersetzt haben |
| 3. Person Plural | contravenerint |
sie werden sich widersetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus ero |
|
| 2. Person Singular | contraventus eris |
|
| 3. Person Singular | contraventus erit |
|
| 1. Person Plural | contraventi erimus |
|
| 2. Person Plural | contraventi eritis |
|
| 3. Person Plural | contraventi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contravenire |
sich widersetzen |
| Vorzeitigkeit | contravenisse |
sich widersetzt haben |
| Nachzeitigkeit | contraventurum esse |
sich widersetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contraveniri contravenirier |
|
| Vorzeitigkeit | contraventum esse |
|
| Nachzeitigkeit | contraventum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contraveni |
widersetze dich; widersetz dich! |
| 2. Person Plural | contravenite |
widersetzt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contravenito |
| 3. Person Singular | contravenito |
| 2. Person Plural | contravenitote |
| 3. Person Plural | contraveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contravenire |
das Sich widersetzen |
| Genitiv | contraveniendi contraveniundi |
des Sich widersetzens |
| Dativ | contraveniendo contraveniundo |
dem Sich widersetzen |
| Akkusativ | contraveniendum contraveniundum |
das Sich widersetzen |
| Ablativ | contraveniendo contraveniundo |
durch das Sich widersetzen |
| Vokativ | contraveniende contraveniunde |
Sich widersetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraveniendus contraveniundus |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendum contraveniundum |
| Genitiv | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contraveniendi contraveniundi |
| Dativ | contraveniendo contraveniundo |
contraveniendae contraveniundae |
contraveniendo contraveniundo |
| Akkusativ | contraveniendum contraveniundum |
contraveniendam contraveniundam |
contraveniendum contraveniundum |
| Ablativ | contraveniendo contraveniundo |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendo contraveniundo |
| Vokativ | contraveniende contraveniunde |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendum contraveniundum |
Plural
| Nominativ | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contravenienda contraveniunda |
| Genitiv | contraveniendorum contraveniundorum |
contraveniendarum contraveniundarum |
contraveniendorum contraveniundorum |
| Dativ | contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
| Akkusativ | contraveniendos contraveniundos |
contraveniendas contraveniundas |
contravenienda contraveniunda |
| Ablativ | contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
| Vokativ | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contravenienda contraveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraveniens |
contraveniens |
contraveniens |
| Genitiv | contravenientis |
contravenientis |
contravenientis |
| Dativ | contravenienti |
contravenienti |
contravenienti |
| Akkusativ | contravenientem |
contravenientem |
contraveniens |
| Ablativ | contravenienti contraveniente |
contravenienti contraveniente |
contravenienti contraveniente |
| Vokativ | contraveniens |
contraveniens |
contraveniens |
Plural
| Nominativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
| Genitiv | contravenientium contravenientum |
contravenientium contravenientum |
contravenientium contravenientum |
| Dativ | contravenientibus |
contravenientibus |
contravenientibus |
| Akkusativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
| Ablativ | contravenientibus |
contravenientibus |
contravenientibus |
| Vokativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraventus |
contraventa |
contraventum |
| Genitiv | contraventi |
contraventae |
contraventi |
| Dativ | contravento |
contraventae |
contravento |
| Akkusativ | contraventum |
contraventam |
contraventum |
| Ablativ | contravento |
contraventa |
contravento |
| Vokativ | contravente |
contraventa |
contraventum |
Plural
| Nominativ | contraventi |
contraventae |
contraventa |
| Genitiv | contraventorum |
contraventarum |
contraventorum |
| Dativ | contraventis |
contraventis |
contraventis |
| Akkusativ | contraventos |
contraventas |
contraventa |
| Ablativ | contraventis |
contraventis |
contraventis |
| Vokativ | contraventi |
contraventae |
contraventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraventurus |
contraventura |
contraventurum |
| Genitiv | contraventuri |
contraventurae |
contraventuri |
| Dativ | contraventuro |
contraventurae |
contraventuro |
| Akkusativ | contraventurum |
contraventuram |
contraventurum |
| Ablativ | contraventuro |
contraventura |
contraventuro |
| Vokativ | contraventure |
contraventura |
contraventurum |
Plural
| Nominativ | contraventuri |
contraventurae |
contraventura |
| Genitiv | contraventurorum |
contraventurarum |
contraventurorum |
| Dativ | contraventuris |
contraventuris |
contraventuris |
| Akkusativ | contraventuros |
contraventuras |
contraventura |
| Ablativ | contraventuris |
contraventuris |
contraventuris |
| Vokativ | contraventuri |
contraventurae |
contraventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contraventum |
contraventu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenio |
ich widerhandle zu |
| 2. Person Singular | contravenis |
du widerhandelst zu |
| 3. Person Singular | contravenit |
er/sie/es widerhandelt zu |
| 1. Person Plural | contravenimus |
wir widerhandeln zu |
| 2. Person Plural | contravenitis |
ihr widerhandelt zu |
| 3. Person Plural | contraveniunt |
sie widerhandeln zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contravenior |
ich werde zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contraveniris contravenire |
du wirst zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contravenitur |
er/sie/es wird zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contravenimur |
wir werden zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contravenimini |
ihr werdet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contraveniuntur |
sie werden zugewiderhandelt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniam |
ich widerhandle zu |
| 2. Person Singular | contravenias |
du widerhandelst zu |
| 3. Person Singular | contraveniat |
er/sie/es widerhandle zu |
| 1. Person Plural | contraveniamus |
wir widerhandeln zu |
| 2. Person Plural | contraveniatis |
ihr widerhandelt zu |
| 3. Person Plural | contraveniant |
sie widerhandeln zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniar |
ich werde zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contraveniaris contraveniare |
du werdest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contraveniatur |
er/sie/es werde zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contraveniamur |
wir werden zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contraveniamini |
ihr werdet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contraveniantur |
sie werden zugewiderhandelt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniebam contravenbam |
ich widerhandelte zu |
| 2. Person Singular | contraveniebas contravenbas |
du widerhandeltest zu |
| 3. Person Singular | contraveniebat contravenbat |
er/sie/es widerhandelte zu |
| 1. Person Plural | contraveniebamus contravenbamus |
wir widerhandelten zu |
| 2. Person Plural | contraveniebatis contravenbatis |
ihr widerhandeltet zu |
| 3. Person Plural | contraveniebant contravenbant |
sie widerhandelten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniebar |
ich wurde zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contraveniebaris contraveniebare |
du wurdest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contraveniebatur |
er/sie/es wurde zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contraveniebamur |
wir wurden zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contraveniebamini |
ihr wurdet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contraveniebantur |
sie wurden zugewiderhandelt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenirem |
ich widerhandelte zu |
| 2. Person Singular | contravenires |
du widerhandeltest zu |
| 3. Person Singular | contraveniret |
er/sie/es widerhandelte zu |
| 1. Person Plural | contraveniremus |
wir widerhandelten zu |
| 2. Person Plural | contraveniretis |
ihr widerhandeltet zu |
| 3. Person Plural | contravenirent |
sie widerhandelten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contravenirer |
ich würde zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contravenireris contravenirere |
du würdest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contraveniretur |
er/sie/es würde zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contraveniremur |
wir würden zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contraveniremini |
ihr würdet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contravenirentur |
sie würden zugewiderhandelt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniam contravenibo |
ich werde zuwiderhandeln |
| 2. Person Singular | contravenies contravenibis |
du wirst zuwiderhandeln |
| 3. Person Singular | contraveniet contravenibit |
er/sie/es wird zuwiderhandeln |
| 1. Person Plural | contraveniemus contravenibimus |
wir werden zuwiderhandeln |
| 2. Person Plural | contravenietis contravenibitis |
ihr werdet zuwiderhandeln |
| 3. Person Plural | contravenient contravenibunt |
sie werden zuwiderhandeln |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraveniar contravenibor |
ich werde zugewiderhandelt werden |
| 2. Person Singular | contravenieris contraveniere contraveniberis |
du wirst zugewiderhandelt werden |
| 3. Person Singular | contravenietur contraveniberit |
er/sie/es wird zugewiderhandelt werden |
| 1. Person Plural | contraveniemur contravenibimur |
wir werden zugewiderhandelt werden |
| 2. Person Plural | contraveniemini contravenibimini |
ihr werdet zugewiderhandelt werden |
| 3. Person Plural | contravenientur contravenibuntur |
sie werden zugewiderhandelt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveni |
ich habe zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contravenisti |
du hast zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contravenit |
er/sie/es hat zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contravenimus |
wir haben zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contravenistis |
ihr habt zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contravenerunt contravenere |
sie haben zugewiderhandelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus sum |
ich bin zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Singular | contraventus es |
du bist zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Singular | contraventus est |
er/sie/es ist zugewiderhandelt worden |
| 1. Person Plural | contraventi sumus |
wir sind zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Plural | contraventi estis |
ihr seid zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Plural | contraventi sunt |
sie sind zugewiderhandelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenerim |
ich habe zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contraveneris |
du habest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contravenerit |
er/sie/es habe zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contravenerimus |
wir haben zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contraveneritis |
ihr habet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contravenerint |
sie haben zugewiderhandelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus sim |
ich sei zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Singular | contraventus sis |
du seiest zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Singular | contraventus sit |
er/sie/es sei zugewiderhandelt worden |
| 1. Person Plural | contraventi simus |
wir seien zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Plural | contraventi sitis |
ihr seiet zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Plural | contraventi sint |
sie seien zugewiderhandelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contraveneram |
ich hatte zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contraveneras |
du hattest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contravenerat |
er/sie/es hatte zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contraveneramus |
wir hatten zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contraveneratis |
ihr hattet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contravenerant |
sie hatten zugewiderhandelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus eram |
ich war zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Singular | contraventus eras |
du warst zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Singular | contraventus erat |
er/sie/es war zugewiderhandelt worden |
| 1. Person Plural | contraventi eramus |
wir waren zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Plural | contraventi eratis |
ihr wart zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Plural | contraventi erant |
sie waren zugewiderhandelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenissem |
ich hätte zugewiderhandelt |
| 2. Person Singular | contravenisses |
du hättest zugewiderhandelt |
| 3. Person Singular | contravenisset |
er/sie/es hätte zugewiderhandelt |
| 1. Person Plural | contravenissemus |
wir hätten zugewiderhandelt |
| 2. Person Plural | contravenissetis |
ihr hättet zugewiderhandelt |
| 3. Person Plural | contravenissent |
sie hätten zugewiderhandelt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus essem |
ich wäre zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Singular | contraventus esses |
du wärest zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Singular | contraventus esset |
er/sie/es wäre zugewiderhandelt worden |
| 1. Person Plural | contraventi essemus |
wir wären zugewiderhandelt worden |
| 2. Person Plural | contraventi essetis |
ihr wäret zugewiderhandelt worden |
| 3. Person Plural | contraventi essent |
sie wären zugewiderhandelt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contravenero |
ich werde zugewiderhandelt haben |
| 2. Person Singular | contraveneris |
du wirst zugewiderhandelt haben |
| 3. Person Singular | contravenerit |
er/sie/es wird zugewiderhandelt haben |
| 1. Person Plural | contravenerimus |
wir werden zugewiderhandelt haben |
| 2. Person Plural | contraveneritis |
ihr werdet zugewiderhandelt haben |
| 3. Person Plural | contravenerint |
sie werden zugewiderhandelt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contraventus ero |
ich werde zugewiderhandelt worden sein |
| 2. Person Singular | contraventus eris |
du wirst zugewiderhandelt worden sein |
| 3. Person Singular | contraventus erit |
er/sie/es wird zugewiderhandelt worden sein |
| 1. Person Plural | contraventi erimus |
wir werden zugewiderhandelt worden sein |
| 2. Person Plural | contraventi eritis |
ihr werdet zugewiderhandelt worden sein |
| 3. Person Plural | contraventi erunt |
sie werden zugewiderhandelt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contravenire |
zuwiderhandeln |
| Vorzeitigkeit | contravenisse |
zugewiderhandelt haben |
| Nachzeitigkeit | contraventurum esse |
zuwiderhandeln werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contraveniri contravenirier |
zugewiderhandelt werden |
| Vorzeitigkeit | contraventum esse |
zugewiderhandelt worden sein |
| Nachzeitigkeit | contraventum iri |
künftig zugewiderhandelt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contraveni |
widerhandle zu! |
| 2. Person Plural | contravenite |
widerhandelt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contravenito |
| 3. Person Singular | contravenito |
| 2. Person Plural | contravenitote |
| 3. Person Plural | contraveniunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contravenire |
das Zuwiderhandeln |
| Genitiv | contraveniendi contraveniundi |
des Zuwiderhandelnes |
| Dativ | contraveniendo contraveniundo |
dem Zuwiderhandeln |
| Akkusativ | contraveniendum contraveniundum |
das Zuwiderhandeln |
| Ablativ | contraveniendo contraveniundo |
durch das Zuwiderhandeln |
| Vokativ | contraveniende contraveniunde |
Zuwiderhandeln! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraveniendus contraveniundus |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendum contraveniundum |
| Genitiv | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contraveniendi contraveniundi |
| Dativ | contraveniendo contraveniundo |
contraveniendae contraveniundae |
contraveniendo contraveniundo |
| Akkusativ | contraveniendum contraveniundum |
contraveniendam contraveniundam |
contraveniendum contraveniundum |
| Ablativ | contraveniendo contraveniundo |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendo contraveniundo |
| Vokativ | contraveniende contraveniunde |
contravenienda contraveniunda |
contraveniendum contraveniundum |
Plural
| Nominativ | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contravenienda contraveniunda |
| Genitiv | contraveniendorum contraveniundorum |
contraveniendarum contraveniundarum |
contraveniendorum contraveniundorum |
| Dativ | contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
| Akkusativ | contraveniendos contraveniundos |
contraveniendas contraveniundas |
contravenienda contraveniunda |
| Ablativ | contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
contraveniendis contraveniundis |
| Vokativ | contraveniendi contraveniundi |
contraveniendae contraveniundae |
contravenienda contraveniunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraveniens |
contraveniens |
contraveniens |
| Genitiv | contravenientis |
contravenientis |
contravenientis |
| Dativ | contravenienti |
contravenienti |
contravenienti |
| Akkusativ | contravenientem |
contravenientem |
contraveniens |
| Ablativ | contravenienti contraveniente |
contravenienti contraveniente |
contravenienti contraveniente |
| Vokativ | contraveniens |
contraveniens |
contraveniens |
Plural
| Nominativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
| Genitiv | contravenientium contravenientum |
contravenientium contravenientum |
contravenientium contravenientum |
| Dativ | contravenientibus |
contravenientibus |
contravenientibus |
| Akkusativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
| Ablativ | contravenientibus |
contravenientibus |
contravenientibus |
| Vokativ | contravenientes |
contravenientes |
contravenientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraventus |
contraventa |
contraventum |
| Genitiv | contraventi |
contraventae |
contraventi |
| Dativ | contravento |
contraventae |
contravento |
| Akkusativ | contraventum |
contraventam |
contraventum |
| Ablativ | contravento |
contraventa |
contravento |
| Vokativ | contravente |
contraventa |
contraventum |
Plural
| Nominativ | contraventi |
contraventae |
contraventa |
| Genitiv | contraventorum |
contraventarum |
contraventorum |
| Dativ | contraventis |
contraventis |
contraventis |
| Akkusativ | contraventos |
contraventas |
contraventa |
| Ablativ | contraventis |
contraventis |
contraventis |
| Vokativ | contraventi |
contraventae |
contraventa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contraventurus |
contraventura |
contraventurum |
| Genitiv | contraventuri |
contraventurae |
contraventuri |
| Dativ | contraventuro |
contraventurae |
contraventuro |
| Akkusativ | contraventurum |
contraventuram |
contraventurum |
| Ablativ | contraventuro |
contraventura |
contraventuro |
| Vokativ | contraventure |
contraventura |
contraventurum |
Plural
| Nominativ | contraventuri |
contraventurae |
contraventura |
| Genitiv | contraventurorum |
contraventurarum |
contraventurorum |
| Dativ | contraventuris |
contraventuris |
contraventuris |
| Akkusativ | contraventuros |
contraventuras |
contraventura |
| Ablativ | contraventuris |
contraventuris |
contraventuris |
| Vokativ | contraventuri |
contraventurae |
contraventura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contraventum |
contraventu |