Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
contribulas
|
du quälst |
| 3. Person Singular |
contribulat
|
er/sie/es quält |
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
ihr quält |
| 3. Person Plural |
contribulant
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
du wirst gequält |
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
er/sie/es wird gequält |
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
sie werden gequält |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
ich quäle |
| 2. Person Singular |
contribules
|
du quälest |
| 3. Person Singular |
contribulet
|
er/sie/es quäle |
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
wir quälen |
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
ihr quälet |
| 3. Person Plural |
contribulent
|
sie quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
ich werde gequält |
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
du werdest gequält |
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
er/sie/es werde gequält |
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
wir werden gequält |
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
ihr werdet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
sie werden gequält |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
ich wurde gequält |
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
du wurdest gequält |
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
er/sie/es wurde gequält |
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
wir wurden gequält |
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
ihr wurdet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
sie wurden gequält |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
ich quälte |
| 2. Person Singular |
contribulares
|
du quältest |
| 3. Person Singular |
contribularet
|
er/sie/es quälte |
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
wir quälten |
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
ihr quältet |
| 3. Person Plural |
contribularent
|
sie quälten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
ich würde gequält |
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
du würdest gequält |
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
er/sie/es würde gequält |
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
wir würden gequält |
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
ihr würdet gequält |
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
sie würden gequält |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
ich werde quälen |
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
du wirst quälen |
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
er/sie/es wird quälen |
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
wir werden quälen |
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
ihr werdet quälen |
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
sie werden quälen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
ich werde gequält werden |
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
du wirst gequält werden |
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
er/sie/es wird gequält werden |
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
wir werden gequält werden |
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
ihr werdet gequält werden |
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
sie werden gequält werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
du hast gequält |
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
er/sie/es hat gequält |
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
ihr habt gequält |
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
ich bin gequält worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
du bist gequält worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
er/sie/es ist gequält worden |
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
wir sind gequält worden |
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
ihr seid gequält worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
sie sind gequält worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
ich habe gequält |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du habest gequält |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es habe gequält |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir haben gequält |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr habet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie haben gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
ich sei gequält worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
du seiest gequält worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
er/sie/es sei gequält worden |
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
wir seien gequält worden |
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
ihr seiet gequält worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
sie seien gequält worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
ich hatte gequält |
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
du hattest gequält |
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
er/sie/es hatte gequält |
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
wir hatten gequält |
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
ihr hattet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
sie hatten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
ich war gequält worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
du warst gequält worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
er/sie/es war gequält worden |
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
wir waren gequält worden |
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
ihr wart gequält worden |
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
sie waren gequält worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
ich hätte gequält |
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
du hättest gequält |
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
er/sie/es hätte gequält |
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
wir hätten gequält |
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
ihr hättet gequält |
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
sie hätten gequält |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
ich wäre gequält worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
du wärest gequält worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
er/sie/es wäre gequält worden |
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
wir wären gequält worden |
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
ihr wäret gequält worden |
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
sie wären gequält worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
ich werde gequält haben |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du wirst gequält haben |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es wird gequält haben |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir werden gequält haben |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr werdet gequält haben |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie werden gequält haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
ich werde gequält worden sein |
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
du wirst gequält worden sein |
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
er/sie/es wird gequält worden sein |
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
wir werden gequält worden sein |
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
ihr werdet gequält worden sein |
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
sie werden gequält worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
quälen |
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
gequält haben |
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
quälen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
gequält werden |
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
gequält worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
künftig gequält werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
quäle; quäl! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
quält! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
das Quälen |
| Genitiv |
contribulandi
|
des Quälens |
| Dativ |
contribulando
|
dem Quälen |
| Akkusativ |
contribulandum
|
das Quälen |
| Ablativ |
contribulando
|
durch das Quälen |
| Vokativ |
contribulande
|
Quälen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
|
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
|
| 2. Person Singular |
contribules
|
|
| 3. Person Singular |
contribulet
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
|
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
|
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulares
|
|
| 3. Person Singular |
contribularet
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
|
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
|
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
|
| Genitiv |
contribulandi
|
|
| Dativ |
contribulando
|
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
|
| Ablativ |
contribulando
|
|
| Vokativ |
contribulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
|
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
|
| 2. Person Singular |
contribules
|
|
| 3. Person Singular |
contribulet
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
|
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
|
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulares
|
|
| 3. Person Singular |
contribularet
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
|
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
|
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
|
| Genitiv |
contribulandi
|
|
| Dativ |
contribulando
|
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
|
| Ablativ |
contribulando
|
|
| Vokativ |
contribulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
ich zerknirsche |
| 2. Person Singular |
contribulas
|
du zerknirschst |
| 3. Person Singular |
contribulat
|
er/sie/es zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
wir zerknirschen |
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
ihr zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulant
|
sie zerknirschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
ich werde zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
du wirst zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
er/sie/es wird zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
wir werden zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
ihr werdet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
sie werden zerknirscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
ich zerknirsche |
| 2. Person Singular |
contribules
|
du zerknirschest |
| 3. Person Singular |
contribulet
|
er/sie/es zerknirsche |
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
wir zerknirschen |
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
ihr zerknirschet |
| 3. Person Plural |
contribulent
|
sie zerknirschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
ich werde zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
du werdest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
er/sie/es werde zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
wir werden zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
ihr werdet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
sie werden zerknirscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
ich zerknirschte |
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
du zerknirschtest |
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
er/sie/es zerknirschte |
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
wir zerknirschten |
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
ihr zerknirschtet |
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
sie zerknirschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
ich wurde zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
du wurdest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
er/sie/es wurde zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
wir wurden zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
ihr wurdet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
sie wurden zerknirscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
ich zerknirschte |
| 2. Person Singular |
contribulares
|
du zerknirschtest |
| 3. Person Singular |
contribularet
|
er/sie/es zerknirschte |
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
wir zerknirschten |
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
ihr zerknirschtet |
| 3. Person Plural |
contribularent
|
sie zerknirschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
ich würde zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
du würdest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
er/sie/es würde zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
wir würden zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
ihr würdet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
sie würden zerknirscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
ich werde zerknirschen |
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
du wirst zerknirschen |
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
er/sie/es wird zerknirschen |
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
wir werden zerknirschen |
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
ihr werdet zerknirschen |
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
sie werden zerknirschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
ich werde zerknirscht werden |
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
du wirst zerknirscht werden |
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
er/sie/es wird zerknirscht werden |
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
wir werden zerknirscht werden |
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
ihr werdet zerknirscht werden |
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
sie werden zerknirscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
ich habe zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
du hast zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
er/sie/es hat zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
wir haben zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
ihr habt zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
sie haben zerknirscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
ich bin zerknirscht worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
du bist zerknirscht worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
er/sie/es ist zerknirscht worden |
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
wir sind zerknirscht worden |
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
ihr seid zerknirscht worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
sie sind zerknirscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
ich habe zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du habest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es habe zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir haben zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr habet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie haben zerknirscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
ich sei zerknirscht worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
du seiest zerknirscht worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
er/sie/es sei zerknirscht worden |
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
wir seien zerknirscht worden |
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
ihr seiet zerknirscht worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
sie seien zerknirscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
ich hatte zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
du hattest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
er/sie/es hatte zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
wir hatten zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
ihr hattet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
sie hatten zerknirscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
ich war zerknirscht worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
du warst zerknirscht worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
er/sie/es war zerknirscht worden |
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
wir waren zerknirscht worden |
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
ihr wart zerknirscht worden |
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
sie waren zerknirscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
ich hätte zerknirscht |
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
du hättest zerknirscht |
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
er/sie/es hätte zerknirscht |
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
wir hätten zerknirscht |
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
ihr hättet zerknirscht |
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
sie hätten zerknirscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
ich wäre zerknirscht worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
du wärest zerknirscht worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
er/sie/es wäre zerknirscht worden |
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
wir wären zerknirscht worden |
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
ihr wäret zerknirscht worden |
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
sie wären zerknirscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
ich werde zerknirscht haben |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du wirst zerknirscht haben |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es wird zerknirscht haben |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir werden zerknirscht haben |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr werdet zerknirscht haben |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie werden zerknirscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
ich werde zerknirscht worden sein |
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
du wirst zerknirscht worden sein |
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
er/sie/es wird zerknirscht worden sein |
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
wir werden zerknirscht worden sein |
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
ihr werdet zerknirscht worden sein |
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
sie werden zerknirscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
zerknirschen |
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
zerknirscht haben |
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
zerknirschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
zerknirscht werden |
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
zerknirscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
künftig zerknirscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
zerknirsche; zerknirsch! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
zerknirscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
das Zerknirschen |
| Genitiv |
contribulandi
|
des Zerknirschens |
| Dativ |
contribulando
|
dem Zerknirschen |
| Akkusativ |
contribulandum
|
das Zerknirschen |
| Ablativ |
contribulando
|
durch das Zerknirschen |
| Vokativ |
contribulande
|
Zerknirschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
ich zermalme |
| 2. Person Singular |
contribulas
|
du zermalmst |
| 3. Person Singular |
contribulat
|
er/sie/es zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
wir zermalmen |
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
ihr zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulant
|
sie zermalmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
ich werde zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
du wirst zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
er/sie/es wird zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
wir werden zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
ihr werdet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
sie werden zermalmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
ich zermalme |
| 2. Person Singular |
contribules
|
du zermalmest |
| 3. Person Singular |
contribulet
|
er/sie/es zermalme |
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
wir zermalmen |
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
ihr zermalmet |
| 3. Person Plural |
contribulent
|
sie zermalmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
ich werde zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
du werdest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
er/sie/es werde zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
wir werden zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
ihr werdet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
sie werden zermalmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
ich zermalmte |
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
du zermalmtest |
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
er/sie/es zermalmte |
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
wir zermalmten |
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
ihr zermalmtet |
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
sie zermalmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
ich wurde zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
du wurdest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
er/sie/es wurde zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
wir wurden zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
ihr wurdet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
sie wurden zermalmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
ich zermalmte |
| 2. Person Singular |
contribulares
|
du zermalmtest |
| 3. Person Singular |
contribularet
|
er/sie/es zermalmte |
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
wir zermalmten |
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
ihr zermalmtet |
| 3. Person Plural |
contribularent
|
sie zermalmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
ich würde zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
du würdest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
er/sie/es würde zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
wir würden zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
ihr würdet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
sie würden zermalmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
ich werde zermalmen |
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
du wirst zermalmen |
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
er/sie/es wird zermalmen |
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
wir werden zermalmen |
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
ihr werdet zermalmen |
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
sie werden zermalmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
ich werde zermalmt werden |
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
du wirst zermalmt werden |
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
er/sie/es wird zermalmt werden |
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
wir werden zermalmt werden |
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
ihr werdet zermalmt werden |
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
sie werden zermalmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
ich habe zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
du hast zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
er/sie/es hat zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
wir haben zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
ihr habt zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
sie haben zermalmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
ich bin zermalmt worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
du bist zermalmt worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
er/sie/es ist zermalmt worden |
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
wir sind zermalmt worden |
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
ihr seid zermalmt worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
sie sind zermalmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
ich habe zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du habest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es habe zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir haben zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr habet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie haben zermalmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
ich sei zermalmt worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
du seiest zermalmt worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
er/sie/es sei zermalmt worden |
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
wir seien zermalmt worden |
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
ihr seiet zermalmt worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
sie seien zermalmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
ich hatte zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
du hattest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
er/sie/es hatte zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
wir hatten zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
ihr hattet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
sie hatten zermalmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
ich war zermalmt worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
du warst zermalmt worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
er/sie/es war zermalmt worden |
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
wir waren zermalmt worden |
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
ihr wart zermalmt worden |
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
sie waren zermalmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
ich hätte zermalmt |
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
du hättest zermalmt |
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
er/sie/es hätte zermalmt |
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
wir hätten zermalmt |
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
ihr hättet zermalmt |
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
sie hätten zermalmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
ich wäre zermalmt worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
du wärest zermalmt worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
er/sie/es wäre zermalmt worden |
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
wir wären zermalmt worden |
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
ihr wäret zermalmt worden |
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
sie wären zermalmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
ich werde zermalmt haben |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du wirst zermalmt haben |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es wird zermalmt haben |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir werden zermalmt haben |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr werdet zermalmt haben |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie werden zermalmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
ich werde zermalmt worden sein |
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
du wirst zermalmt worden sein |
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
er/sie/es wird zermalmt worden sein |
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
wir werden zermalmt worden sein |
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
ihr werdet zermalmt worden sein |
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
sie werden zermalmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
zermalmen |
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
zermalmt haben |
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
zermalmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
zermalmt werden |
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
zermalmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
künftig zermalmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
zermalme; zermalm! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
zermalmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
das Zermalmen |
| Genitiv |
contribulandi
|
des Zermalmens |
| Dativ |
contribulando
|
dem Zermalmen |
| Akkusativ |
contribulandum
|
das Zermalmen |
| Ablativ |
contribulando
|
durch das Zermalmen |
| Vokativ |
contribulande
|
Zermalmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
|
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
|
| 2. Person Singular |
contribules
|
|
| 3. Person Singular |
contribulet
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
|
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
|
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulares
|
|
| 3. Person Singular |
contribularet
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
|
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
|
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
|
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
|
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
|
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
|
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
|
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
|
| Genitiv |
contribulandi
|
|
| Dativ |
contribulando
|
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
|
| Ablativ |
contribulando
|
|
| Vokativ |
contribulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
ich zerstoße |
| 2. Person Singular |
contribulas
|
du zerstößt |
| 3. Person Singular |
contribulat
|
er/sie/es zerstößt |
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
wir zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
ihr zerstoßt |
| 3. Person Plural |
contribulant
|
sie zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
ich werde zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
du wirst zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
er/sie/es wird zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
wir werden zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
ihr werdet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
sie werden zerstoßen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
ich zerstoße |
| 2. Person Singular |
contribules
|
du zerstoßest |
| 3. Person Singular |
contribulet
|
er/sie/es zerstoße |
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
wir zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
ihr zerstoßet |
| 3. Person Plural |
contribulent
|
sie zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
ich werde zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
du werdest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
er/sie/es werde zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
wir werden zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
ihr werdet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
sie werden zerstoßen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
ich zerstieß |
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
du zerstießest |
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
er/sie/es zerstieß |
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
wir zerstießen |
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
ihr zerstießt |
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
sie zerstießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
ich wurde zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
du wurdest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
er/sie/es wurde zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
wir wurden zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
ihr wurdet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
sie wurden zerstoßen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
ich zerstieße |
| 2. Person Singular |
contribulares
|
du zerstießest |
| 3. Person Singular |
contribularet
|
er/sie/es zerstieße |
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
wir zerstießen |
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
ihr zerstießet |
| 3. Person Plural |
contribularent
|
sie zerstießen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
ich würde zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
du würdest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
er/sie/es würde zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
wir würden zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
ihr würdet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
sie würden zerstoßen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
ich werde zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
du wirst zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
er/sie/es wird zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
wir werden zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
ihr werdet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
sie werden zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
ich werde zerstoßen werden |
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
du wirst zerstoßen werden |
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
er/sie/es wird zerstoßen werden |
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
wir werden zerstoßen werden |
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
ihr werdet zerstoßen werden |
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
sie werden zerstoßen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
ich habe zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
du hast zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
er/sie/es hat zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
wir haben zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
ihr habt zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
sie haben zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
ich bin zerstoßen worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
du bist zerstoßen worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
er/sie/es ist zerstoßen worden |
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
wir sind zerstoßen worden |
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
ihr seid zerstoßen worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
sie sind zerstoßen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
ich habe zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du habest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es habe zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir haben zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr habet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie haben zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
ich sei zerstoßen worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
du seiest zerstoßen worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
er/sie/es sei zerstoßen worden |
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
wir seien zerstoßen worden |
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
ihr seiet zerstoßen worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
sie seien zerstoßen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
ich hatte zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
du hattest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
er/sie/es hatte zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
wir hatten zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
ihr hattet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
sie hatten zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
ich war zerstoßen worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
du warst zerstoßen worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
er/sie/es war zerstoßen worden |
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
wir waren zerstoßen worden |
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
ihr wart zerstoßen worden |
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
sie waren zerstoßen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
ich hätte zerstoßen |
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
du hättest zerstoßen |
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
er/sie/es hätte zerstoßen |
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
wir hätten zerstoßen |
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
ihr hättet zerstoßen |
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
sie hätten zerstoßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
ich wäre zerstoßen worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
du wärest zerstoßen worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
er/sie/es wäre zerstoßen worden |
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
wir wären zerstoßen worden |
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
ihr wäret zerstoßen worden |
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
sie wären zerstoßen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
ich werde zerstoßen haben |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du wirst zerstoßen haben |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es wird zerstoßen haben |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir werden zerstoßen haben |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr werdet zerstoßen haben |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie werden zerstoßen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
ich werde zerstoßen worden sein |
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
du wirst zerstoßen worden sein |
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
er/sie/es wird zerstoßen worden sein |
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
wir werden zerstoßen worden sein |
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
ihr werdet zerstoßen worden sein |
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
sie werden zerstoßen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
zerstoßen |
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
zerstoßen haben |
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
zerstoßen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
zerstoßen werden |
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
zerstoßen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
künftig zerstoßen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
zerstoß! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
zerstoßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
das Zerstoßen |
| Genitiv |
contribulandi
|
des Zerstoßens |
| Dativ |
contribulando
|
dem Zerstoßen |
| Akkusativ |
contribulandum
|
das Zerstoßen |
| Ablativ |
contribulando
|
durch das Zerstoßen |
| Vokativ |
contribulande
|
Zerstoßen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulo
|
ich zertrete |
| 2. Person Singular |
contribulas
|
du zertrittst |
| 3. Person Singular |
contribulat
|
er/sie/es zertritt |
| 1. Person Plural |
contribulamus
|
wir zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulatis
|
ihr zertretet |
| 3. Person Plural |
contribulant
|
sie zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulor
|
ich werde zertreten |
| 2. Person Singular |
contribularis contribulare
|
du wirst zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulatur
|
er/sie/es wird zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulamur
|
wir werden zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulamini
|
ihr werdet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulantur
|
sie werden zertreten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulem
|
ich zertrete |
| 2. Person Singular |
contribules
|
du zertretest |
| 3. Person Singular |
contribulet
|
er/sie/es zertrete |
| 1. Person Plural |
contribulemus
|
wir zertreten |
| 2. Person Plural |
contribuletis
|
ihr zertretet |
| 3. Person Plural |
contribulent
|
sie zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribuler
|
ich werde zertreten |
| 2. Person Singular |
contribuleris contribulere
|
du werdest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribuletur
|
er/sie/es werde zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulemur
|
wir werden zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulemini
|
ihr werdet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulentur
|
sie werden zertreten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabam
|
ich zertrat |
| 2. Person Singular |
contribulabas
|
du zertratest |
| 3. Person Singular |
contribulabat
|
er/sie/es zertrat |
| 1. Person Plural |
contribulabamus
|
wir zertraten |
| 2. Person Plural |
contribulabatis
|
ihr zertratet |
| 3. Person Plural |
contribulabant
|
sie zertraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabar
|
ich wurde zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulabaris contribulabare
|
du wurdest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulabatur
|
er/sie/es wurde zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulabamur
|
wir wurden zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulabamini
|
ihr wurdet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulabantur
|
sie wurden zertreten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularem
|
ich zerträte |
| 2. Person Singular |
contribulares
|
du zerträtest |
| 3. Person Singular |
contribularet
|
er/sie/es zerträte |
| 1. Person Plural |
contribularemus
|
wir zerträten |
| 2. Person Plural |
contribularetis
|
ihr zerträtet |
| 3. Person Plural |
contribularent
|
sie zerträten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribularer
|
ich würde zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulareris contribularere
|
du würdest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribularetur
|
er/sie/es würde zertreten |
| 1. Person Plural |
contribularemur
|
wir würden zertreten |
| 2. Person Plural |
contribularemini
|
ihr würdet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribularentur
|
sie würden zertreten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabo
|
ich werde zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulabis
|
du wirst zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulabit
|
er/sie/es wird zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulabimus
|
wir werden zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulabitis
|
ihr werdet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulabunt
|
sie werden zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulabor
|
ich werde zertreten werden |
| 2. Person Singular |
contribulaberis contribulabere
|
du wirst zertreten werden |
| 3. Person Singular |
contribulabitur
|
er/sie/es wird zertreten werden |
| 1. Person Plural |
contribulabimur
|
wir werden zertreten werden |
| 2. Person Plural |
contribulabimini
|
ihr werdet zertreten werden |
| 3. Person Plural |
contribulabuntur
|
sie werden zertreten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavi
|
ich habe zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulavisti
|
du hast zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulavit
|
er/sie/es hat zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulavimus
|
wir haben zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulavistis
|
ihr habt zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulaverunt contribulavere
|
sie haben zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sum
|
ich bin zertreten worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus es
|
du bist zertreten worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus est
|
er/sie/es ist zertreten worden |
| 1. Person Plural |
contribulati sumus
|
wir sind zertreten worden |
| 2. Person Plural |
contribulati estis
|
ihr seid zertreten worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sunt
|
sie sind zertreten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaverim
|
ich habe zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du habest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es habe zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir haben zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr habet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie haben zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus sim
|
ich sei zertreten worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus sis
|
du seiest zertreten worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus sit
|
er/sie/es sei zertreten worden |
| 1. Person Plural |
contribulati simus
|
wir seien zertreten worden |
| 2. Person Plural |
contribulati sitis
|
ihr seiet zertreten worden |
| 3. Person Plural |
contribulati sint
|
sie seien zertreten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulaveram
|
ich hatte zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulaveras
|
du hattest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulaverat
|
er/sie/es hatte zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulaveramus
|
wir hatten zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulaveratis
|
ihr hattet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulaverant
|
sie hatten zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus eram
|
ich war zertreten worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus eras
|
du warst zertreten worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus erat
|
er/sie/es war zertreten worden |
| 1. Person Plural |
contribulati eramus
|
wir waren zertreten worden |
| 2. Person Plural |
contribulati eratis
|
ihr wart zertreten worden |
| 3. Person Plural |
contribulati erant
|
sie waren zertreten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavissem
|
ich hätte zertreten |
| 2. Person Singular |
contribulavisses
|
du hättest zertreten |
| 3. Person Singular |
contribulavisset
|
er/sie/es hätte zertreten |
| 1. Person Plural |
contribulavissemus
|
wir hätten zertreten |
| 2. Person Plural |
contribulavissetis
|
ihr hättet zertreten |
| 3. Person Plural |
contribulavissent
|
sie hätten zertreten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus essem
|
ich wäre zertreten worden |
| 2. Person Singular |
contribulatus esses
|
du wärest zertreten worden |
| 3. Person Singular |
contribulatus esset
|
er/sie/es wäre zertreten worden |
| 1. Person Plural |
contribulati essemus
|
wir wären zertreten worden |
| 2. Person Plural |
contribulati essetis
|
ihr wäret zertreten worden |
| 3. Person Plural |
contribulati essent
|
sie wären zertreten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulavero
|
ich werde zertreten haben |
| 2. Person Singular |
contribulaveris
|
du wirst zertreten haben |
| 3. Person Singular |
contribulaverit
|
er/sie/es wird zertreten haben |
| 1. Person Plural |
contribulaverimus
|
wir werden zertreten haben |
| 2. Person Plural |
contribulaveritis
|
ihr werdet zertreten haben |
| 3. Person Plural |
contribulaverint
|
sie werden zertreten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contribulatus ero
|
ich werde zertreten worden sein |
| 2. Person Singular |
contribulatus eris
|
du wirst zertreten worden sein |
| 3. Person Singular |
contribulatus erit
|
er/sie/es wird zertreten worden sein |
| 1. Person Plural |
contribulati erimus
|
wir werden zertreten worden sein |
| 2. Person Plural |
contribulati eritis
|
ihr werdet zertreten worden sein |
| 3. Person Plural |
contribulati erunt
|
sie werden zertreten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulare
|
zertreten |
| Vorzeitigkeit |
contribulavisse
|
zertreten haben |
| Nachzeitigkeit |
contribulaturum esse
|
zertreten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contribulari contribularier
|
zertreten werden |
| Vorzeitigkeit |
contribulatum esse
|
zertreten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contribulatum iri
|
künftig zertreten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contribula
|
zertritt! |
| 2. Person Plural |
contribulate
|
zertretet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contribulato
|
| 3. Person Singular |
contribulato
|
| 2. Person Plural |
contribulatote
|
| 3. Person Plural |
contribulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contribulare
|
das Zertreten |
| Genitiv |
contribulandi
|
des Zertretens |
| Dativ |
contribulando
|
dem Zertreten |
| Akkusativ |
contribulandum
|
das Zertreten |
| Ablativ |
contribulando
|
durch das Zertreten |
| Vokativ |
contribulande
|
Zertreten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulandus
|
contribulanda
|
contribulandum
|
| Genitiv |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulandi
|
| Dativ |
contribulando
|
contribulandae
|
contribulando
|
| Akkusativ |
contribulandum
|
contribulandam
|
contribulandum
|
| Ablativ |
contribulando
|
contribulanda
|
contribulando
|
| Vokativ |
contribulande
|
contribulanda
|
contribulandum
|
Plural
| Nominativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
| Genitiv |
contribulandorum
|
contribulandarum
|
contribulandorum
|
| Dativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Akkusativ |
contribulandos
|
contribulandas
|
contribulanda
|
| Ablativ |
contribulandis
|
contribulandis
|
contribulandis
|
| Vokativ |
contribulandi
|
contribulandae
|
contribulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
| Genitiv |
contribulantis
|
contribulantis
|
contribulantis
|
| Dativ |
contribulanti
|
contribulanti
|
contribulanti
|
| Akkusativ |
contribulantem
|
contribulantem
|
contribulans
|
| Ablativ |
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
contribulanti contribulante
|
| Vokativ |
contribulans
|
contribulans
|
contribulans
|
Plural
| Nominativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Genitiv |
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
contribulantium contribulantum
|
| Dativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Akkusativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
| Ablativ |
contribulantibus
|
contribulantibus
|
contribulantibus
|
| Vokativ |
contribulantes
|
contribulantes
|
contribulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulatus
|
contribulata
|
contribulatum
|
| Genitiv |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulati
|
| Dativ |
contribulato
|
contribulatae
|
contribulato
|
| Akkusativ |
contribulatum
|
contribulatam
|
contribulatum
|
| Ablativ |
contribulato
|
contribulata
|
contribulato
|
| Vokativ |
contribulate
|
contribulata
|
contribulatum
|
Plural
| Nominativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
| Genitiv |
contribulatorum
|
contribulatarum
|
contribulatorum
|
| Dativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Akkusativ |
contribulatos
|
contribulatas
|
contribulata
|
| Ablativ |
contribulatis
|
contribulatis
|
contribulatis
|
| Vokativ |
contribulati
|
contribulatae
|
contribulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contribulaturus
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
| Genitiv |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulaturi
|
| Dativ |
contribulaturo
|
contribulaturae
|
contribulaturo
|
| Akkusativ |
contribulaturum
|
contribulaturam
|
contribulaturum
|
| Ablativ |
contribulaturo
|
contribulatura
|
contribulaturo
|
| Vokativ |
contribulature
|
contribulatura
|
contribulaturum
|
Plural
| Nominativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
| Genitiv |
contribulaturorum
|
contribulaturarum
|
contribulaturorum
|
| Dativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Akkusativ |
contribulaturos
|
contribulaturas
|
contribulatura
|
| Ablativ |
contribulaturis
|
contribulaturis
|
contribulaturis
|
| Vokativ |
contribulaturi
|
contribulaturae
|
contribulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contribulatum
|
contribulatu
|