Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contrico
|
ich vergeude |
| 2. Person Singular |
contricas
|
du vergeudest |
| 3. Person Singular |
contricat
|
er/sie/es vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricamus
|
wir vergeuden |
| 2. Person Plural |
contricatis
|
ihr vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricant
|
sie vergeuden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricor
|
ich werde vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricaris contricare
|
du wirst vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricatur
|
er/sie/es wird vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricamur
|
wir werden vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricamini
|
ihr werdet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricantur
|
sie werden vergeudet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricem
|
ich vergeude |
| 2. Person Singular |
contrices
|
du vergeudest |
| 3. Person Singular |
contricet
|
er/sie/es vergeude |
| 1. Person Plural |
contricemus
|
wir vergeuden |
| 2. Person Plural |
contricetis
|
ihr vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricent
|
sie vergeuden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricer
|
ich werde vergeudet |
| 2. Person Singular |
contriceris contricere
|
du werdest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricetur
|
er/sie/es werde vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricemur
|
wir werden vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricemini
|
ihr werdet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricentur
|
sie werden vergeudet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabam
|
ich vergeudete |
| 2. Person Singular |
contricabas
|
du vergeudetest |
| 3. Person Singular |
contricabat
|
er/sie/es vergeudete |
| 1. Person Plural |
contricabamus
|
wir vergeudeten |
| 2. Person Plural |
contricabatis
|
ihr vergeudetet |
| 3. Person Plural |
contricabant
|
sie vergeudeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabar
|
ich wurde vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricabaris contricabare
|
du wurdest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricabatur
|
er/sie/es wurde vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricabamur
|
wir wurden vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricabamini
|
ihr wurdet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricabantur
|
sie wurden vergeudet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricarem
|
ich vergeudete |
| 2. Person Singular |
contricares
|
du vergeudetest |
| 3. Person Singular |
contricaret
|
er/sie/es vergeudete |
| 1. Person Plural |
contricaremus
|
wir vergeudeten |
| 2. Person Plural |
contricaretis
|
ihr vergeudetet |
| 3. Person Plural |
contricarent
|
sie vergeudeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricarer
|
ich würde vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricareris contricarere
|
du würdest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricaretur
|
er/sie/es würde vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricaremur
|
wir würden vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricaremini
|
ihr würdet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricarentur
|
sie würden vergeudet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabo
|
ich werde vergeuden |
| 2. Person Singular |
contricabis
|
du wirst vergeuden |
| 3. Person Singular |
contricabit
|
er/sie/es wird vergeuden |
| 1. Person Plural |
contricabimus
|
wir werden vergeuden |
| 2. Person Plural |
contricabitis
|
ihr werdet vergeuden |
| 3. Person Plural |
contricabunt
|
sie werden vergeuden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabor
|
ich werde vergeudet werden |
| 2. Person Singular |
contricaberis contricabere
|
du wirst vergeudet werden |
| 3. Person Singular |
contricabitur
|
er/sie/es wird vergeudet werden |
| 1. Person Plural |
contricabimur
|
wir werden vergeudet werden |
| 2. Person Plural |
contricabimini
|
ihr werdet vergeudet werden |
| 3. Person Plural |
contricabuntur
|
sie werden vergeudet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavi
|
ich habe vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricavisti
|
du hast vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricavit
|
er/sie/es hat vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricavimus
|
wir haben vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricavistis
|
ihr habt vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricaverunt contricavere
|
sie haben vergeudet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus sum
|
ich bin vergeudet worden |
| 2. Person Singular |
contricatus es
|
du bist vergeudet worden |
| 3. Person Singular |
contricatus est
|
er/sie/es ist vergeudet worden |
| 1. Person Plural |
contricati sumus
|
wir sind vergeudet worden |
| 2. Person Plural |
contricati estis
|
ihr seid vergeudet worden |
| 3. Person Plural |
contricati sunt
|
sie sind vergeudet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricaverim
|
ich habe vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricaveris
|
du habest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricaverit
|
er/sie/es habe vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricaverimus
|
wir haben vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricaveritis
|
ihr habet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricaverint
|
sie haben vergeudet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus sim
|
ich sei vergeudet worden |
| 2. Person Singular |
contricatus sis
|
du seiest vergeudet worden |
| 3. Person Singular |
contricatus sit
|
er/sie/es sei vergeudet worden |
| 1. Person Plural |
contricati simus
|
wir seien vergeudet worden |
| 2. Person Plural |
contricati sitis
|
ihr seiet vergeudet worden |
| 3. Person Plural |
contricati sint
|
sie seien vergeudet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricaveram
|
ich hatte vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricaveras
|
du hattest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricaverat
|
er/sie/es hatte vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricaveramus
|
wir hatten vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricaveratis
|
ihr hattet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricaverant
|
sie hatten vergeudet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus eram
|
ich war vergeudet worden |
| 2. Person Singular |
contricatus eras
|
du warst vergeudet worden |
| 3. Person Singular |
contricatus erat
|
er/sie/es war vergeudet worden |
| 1. Person Plural |
contricati eramus
|
wir waren vergeudet worden |
| 2. Person Plural |
contricati eratis
|
ihr wart vergeudet worden |
| 3. Person Plural |
contricati erant
|
sie waren vergeudet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavissem
|
ich hätte vergeudet |
| 2. Person Singular |
contricavisses
|
du hättest vergeudet |
| 3. Person Singular |
contricavisset
|
er/sie/es hätte vergeudet |
| 1. Person Plural |
contricavissemus
|
wir hätten vergeudet |
| 2. Person Plural |
contricavissetis
|
ihr hättet vergeudet |
| 3. Person Plural |
contricavissent
|
sie hätten vergeudet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus essem
|
ich wäre vergeudet worden |
| 2. Person Singular |
contricatus esses
|
du wärest vergeudet worden |
| 3. Person Singular |
contricatus esset
|
er/sie/es wäre vergeudet worden |
| 1. Person Plural |
contricati essemus
|
wir wären vergeudet worden |
| 2. Person Plural |
contricati essetis
|
ihr wäret vergeudet worden |
| 3. Person Plural |
contricati essent
|
sie wären vergeudet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavero
|
ich werde vergeudet haben |
| 2. Person Singular |
contricaveris
|
du wirst vergeudet haben |
| 3. Person Singular |
contricaverit
|
er/sie/es wird vergeudet haben |
| 1. Person Plural |
contricaverimus
|
wir werden vergeudet haben |
| 2. Person Plural |
contricaveritis
|
ihr werdet vergeudet haben |
| 3. Person Plural |
contricaverint
|
sie werden vergeudet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus ero
|
ich werde vergeudet worden sein |
| 2. Person Singular |
contricatus eris
|
du wirst vergeudet worden sein |
| 3. Person Singular |
contricatus erit
|
er/sie/es wird vergeudet worden sein |
| 1. Person Plural |
contricati erimus
|
wir werden vergeudet worden sein |
| 2. Person Plural |
contricati eritis
|
ihr werdet vergeudet worden sein |
| 3. Person Plural |
contricati erunt
|
sie werden vergeudet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contricare
|
vergeuden |
| Vorzeitigkeit |
contricavisse
|
vergeudet haben |
| Nachzeitigkeit |
contricaturum esse
|
vergeuden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contricari contricarier
|
vergeudet werden |
| Vorzeitigkeit |
contricatum esse
|
vergeudet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contricatum iri
|
künftig vergeudet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrica
|
vergeude! |
| 2. Person Plural |
contricate
|
vergeudet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contricato
|
| 3. Person Singular |
contricato
|
| 2. Person Plural |
contricatote
|
| 3. Person Plural |
contricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contricare
|
das Vergeuden |
| Genitiv |
contricandi
|
des Vergeudens |
| Dativ |
contricando
|
dem Vergeuden |
| Akkusativ |
contricandum
|
das Vergeuden |
| Ablativ |
contricando
|
durch das Vergeuden |
| Vokativ |
contricande
|
Vergeuden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricandus
|
contricanda
|
contricandum
|
| Genitiv |
contricandi
|
contricandae
|
contricandi
|
| Dativ |
contricando
|
contricandae
|
contricando
|
| Akkusativ |
contricandum
|
contricandam
|
contricandum
|
| Ablativ |
contricando
|
contricanda
|
contricando
|
| Vokativ |
contricande
|
contricanda
|
contricandum
|
Plural
| Nominativ |
contricandi
|
contricandae
|
contricanda
|
| Genitiv |
contricandorum
|
contricandarum
|
contricandorum
|
| Dativ |
contricandis
|
contricandis
|
contricandis
|
| Akkusativ |
contricandos
|
contricandas
|
contricanda
|
| Ablativ |
contricandis
|
contricandis
|
contricandis
|
| Vokativ |
contricandi
|
contricandae
|
contricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricans
|
contricans
|
contricans
|
| Genitiv |
contricantis
|
contricantis
|
contricantis
|
| Dativ |
contricanti
|
contricanti
|
contricanti
|
| Akkusativ |
contricantem
|
contricantem
|
contricans
|
| Ablativ |
contricanti contricante
|
contricanti contricante
|
contricanti contricante
|
| Vokativ |
contricans
|
contricans
|
contricans
|
Plural
| Nominativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
| Genitiv |
contricantium contricantum
|
contricantium contricantum
|
contricantium contricantum
|
| Dativ |
contricantibus
|
contricantibus
|
contricantibus
|
| Akkusativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
| Ablativ |
contricantibus
|
contricantibus
|
contricantibus
|
| Vokativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricatus
|
contricata
|
contricatum
|
| Genitiv |
contricati
|
contricatae
|
contricati
|
| Dativ |
contricato
|
contricatae
|
contricato
|
| Akkusativ |
contricatum
|
contricatam
|
contricatum
|
| Ablativ |
contricato
|
contricata
|
contricato
|
| Vokativ |
contricate
|
contricata
|
contricatum
|
Plural
| Nominativ |
contricati
|
contricatae
|
contricata
|
| Genitiv |
contricatorum
|
contricatarum
|
contricatorum
|
| Dativ |
contricatis
|
contricatis
|
contricatis
|
| Akkusativ |
contricatos
|
contricatas
|
contricata
|
| Ablativ |
contricatis
|
contricatis
|
contricatis
|
| Vokativ |
contricati
|
contricatae
|
contricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricaturus
|
contricatura
|
contricaturum
|
| Genitiv |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricaturi
|
| Dativ |
contricaturo
|
contricaturae
|
contricaturo
|
| Akkusativ |
contricaturum
|
contricaturam
|
contricaturum
|
| Ablativ |
contricaturo
|
contricatura
|
contricaturo
|
| Vokativ |
contricature
|
contricatura
|
contricaturum
|
Plural
| Nominativ |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricatura
|
| Genitiv |
contricaturorum
|
contricaturarum
|
contricaturorum
|
| Dativ |
contricaturis
|
contricaturis
|
contricaturis
|
| Akkusativ |
contricaturos
|
contricaturas
|
contricatura
|
| Ablativ |
contricaturis
|
contricaturis
|
contricaturis
|
| Vokativ |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contricatum
|
contricatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contrico
|
ich verzettle |
| 2. Person Singular |
contricas
|
du verzettelst |
| 3. Person Singular |
contricat
|
er/sie/es verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricamus
|
wir verzetteln |
| 2. Person Plural |
contricatis
|
ihr verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricant
|
sie verzetteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricor
|
ich werde verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricaris contricare
|
du wirst verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricatur
|
er/sie/es wird verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricamur
|
wir werden verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricamini
|
ihr werdet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricantur
|
sie werden verzettelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricem
|
ich verzettle |
| 2. Person Singular |
contrices
|
du verzettelst |
| 3. Person Singular |
contricet
|
er/sie/es verzettle |
| 1. Person Plural |
contricemus
|
wir verzetteln |
| 2. Person Plural |
contricetis
|
ihr verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricent
|
sie verzetteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricer
|
ich werde verzettelt |
| 2. Person Singular |
contriceris contricere
|
du werdest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricetur
|
er/sie/es werde verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricemur
|
wir werden verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricemini
|
ihr werdet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricentur
|
sie werden verzettelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabam
|
ich verzettelte |
| 2. Person Singular |
contricabas
|
du verzetteltest |
| 3. Person Singular |
contricabat
|
er/sie/es verzettelte |
| 1. Person Plural |
contricabamus
|
wir verzettelten |
| 2. Person Plural |
contricabatis
|
ihr verzetteltet |
| 3. Person Plural |
contricabant
|
sie verzettelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabar
|
ich wurde verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricabaris contricabare
|
du wurdest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricabatur
|
er/sie/es wurde verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricabamur
|
wir wurden verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricabamini
|
ihr wurdet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricabantur
|
sie wurden verzettelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricarem
|
ich verzettelte |
| 2. Person Singular |
contricares
|
du verzetteltest |
| 3. Person Singular |
contricaret
|
er/sie/es verzettelte |
| 1. Person Plural |
contricaremus
|
wir verzettelten |
| 2. Person Plural |
contricaretis
|
ihr verzetteltet |
| 3. Person Plural |
contricarent
|
sie verzettelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricarer
|
ich würde verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricareris contricarere
|
du würdest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricaretur
|
er/sie/es würde verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricaremur
|
wir würden verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricaremini
|
ihr würdet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricarentur
|
sie würden verzettelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabo
|
ich werde verzetteln |
| 2. Person Singular |
contricabis
|
du wirst verzetteln |
| 3. Person Singular |
contricabit
|
er/sie/es wird verzetteln |
| 1. Person Plural |
contricabimus
|
wir werden verzetteln |
| 2. Person Plural |
contricabitis
|
ihr werdet verzetteln |
| 3. Person Plural |
contricabunt
|
sie werden verzetteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricabor
|
ich werde verzettelt werden |
| 2. Person Singular |
contricaberis contricabere
|
du wirst verzettelt werden |
| 3. Person Singular |
contricabitur
|
er/sie/es wird verzettelt werden |
| 1. Person Plural |
contricabimur
|
wir werden verzettelt werden |
| 2. Person Plural |
contricabimini
|
ihr werdet verzettelt werden |
| 3. Person Plural |
contricabuntur
|
sie werden verzettelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavi
|
ich habe verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricavisti
|
du hast verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricavit
|
er/sie/es hat verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricavimus
|
wir haben verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricavistis
|
ihr habt verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricaverunt contricavere
|
sie haben verzettelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus sum
|
ich bin verzettelt worden |
| 2. Person Singular |
contricatus es
|
du bist verzettelt worden |
| 3. Person Singular |
contricatus est
|
er/sie/es ist verzettelt worden |
| 1. Person Plural |
contricati sumus
|
wir sind verzettelt worden |
| 2. Person Plural |
contricati estis
|
ihr seid verzettelt worden |
| 3. Person Plural |
contricati sunt
|
sie sind verzettelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricaverim
|
ich habe verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricaveris
|
du habest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricaverit
|
er/sie/es habe verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricaverimus
|
wir haben verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricaveritis
|
ihr habet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricaverint
|
sie haben verzettelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus sim
|
ich sei verzettelt worden |
| 2. Person Singular |
contricatus sis
|
du seiest verzettelt worden |
| 3. Person Singular |
contricatus sit
|
er/sie/es sei verzettelt worden |
| 1. Person Plural |
contricati simus
|
wir seien verzettelt worden |
| 2. Person Plural |
contricati sitis
|
ihr seiet verzettelt worden |
| 3. Person Plural |
contricati sint
|
sie seien verzettelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricaveram
|
ich hatte verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricaveras
|
du hattest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricaverat
|
er/sie/es hatte verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricaveramus
|
wir hatten verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricaveratis
|
ihr hattet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricaverant
|
sie hatten verzettelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus eram
|
ich war verzettelt worden |
| 2. Person Singular |
contricatus eras
|
du warst verzettelt worden |
| 3. Person Singular |
contricatus erat
|
er/sie/es war verzettelt worden |
| 1. Person Plural |
contricati eramus
|
wir waren verzettelt worden |
| 2. Person Plural |
contricati eratis
|
ihr wart verzettelt worden |
| 3. Person Plural |
contricati erant
|
sie waren verzettelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavissem
|
ich hätte verzettelt |
| 2. Person Singular |
contricavisses
|
du hättest verzettelt |
| 3. Person Singular |
contricavisset
|
er/sie/es hätte verzettelt |
| 1. Person Plural |
contricavissemus
|
wir hätten verzettelt |
| 2. Person Plural |
contricavissetis
|
ihr hättet verzettelt |
| 3. Person Plural |
contricavissent
|
sie hätten verzettelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus essem
|
ich wäre verzettelt worden |
| 2. Person Singular |
contricatus esses
|
du wärest verzettelt worden |
| 3. Person Singular |
contricatus esset
|
er/sie/es wäre verzettelt worden |
| 1. Person Plural |
contricati essemus
|
wir wären verzettelt worden |
| 2. Person Plural |
contricati essetis
|
ihr wäret verzettelt worden |
| 3. Person Plural |
contricati essent
|
sie wären verzettelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contricavero
|
ich werde verzettelt haben |
| 2. Person Singular |
contricaveris
|
du wirst verzettelt haben |
| 3. Person Singular |
contricaverit
|
er/sie/es wird verzettelt haben |
| 1. Person Plural |
contricaverimus
|
wir werden verzettelt haben |
| 2. Person Plural |
contricaveritis
|
ihr werdet verzettelt haben |
| 3. Person Plural |
contricaverint
|
sie werden verzettelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contricatus ero
|
ich werde verzettelt worden sein |
| 2. Person Singular |
contricatus eris
|
du wirst verzettelt worden sein |
| 3. Person Singular |
contricatus erit
|
er/sie/es wird verzettelt worden sein |
| 1. Person Plural |
contricati erimus
|
wir werden verzettelt worden sein |
| 2. Person Plural |
contricati eritis
|
ihr werdet verzettelt worden sein |
| 3. Person Plural |
contricati erunt
|
sie werden verzettelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contricare
|
verzetteln |
| Vorzeitigkeit |
contricavisse
|
verzettelt haben |
| Nachzeitigkeit |
contricaturum esse
|
verzetteln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contricari contricarier
|
verzettelt werden |
| Vorzeitigkeit |
contricatum esse
|
verzettelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contricatum iri
|
künftig verzettelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrica
|
verzettle! |
| 2. Person Plural |
contricate
|
verzettelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contricato
|
| 3. Person Singular |
contricato
|
| 2. Person Plural |
contricatote
|
| 3. Person Plural |
contricanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contricare
|
das Verzetteln |
| Genitiv |
contricandi
|
des Verzettelnes |
| Dativ |
contricando
|
dem Verzetteln |
| Akkusativ |
contricandum
|
das Verzetteln |
| Ablativ |
contricando
|
durch das Verzetteln |
| Vokativ |
contricande
|
Verzetteln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricandus
|
contricanda
|
contricandum
|
| Genitiv |
contricandi
|
contricandae
|
contricandi
|
| Dativ |
contricando
|
contricandae
|
contricando
|
| Akkusativ |
contricandum
|
contricandam
|
contricandum
|
| Ablativ |
contricando
|
contricanda
|
contricando
|
| Vokativ |
contricande
|
contricanda
|
contricandum
|
Plural
| Nominativ |
contricandi
|
contricandae
|
contricanda
|
| Genitiv |
contricandorum
|
contricandarum
|
contricandorum
|
| Dativ |
contricandis
|
contricandis
|
contricandis
|
| Akkusativ |
contricandos
|
contricandas
|
contricanda
|
| Ablativ |
contricandis
|
contricandis
|
contricandis
|
| Vokativ |
contricandi
|
contricandae
|
contricanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricans
|
contricans
|
contricans
|
| Genitiv |
contricantis
|
contricantis
|
contricantis
|
| Dativ |
contricanti
|
contricanti
|
contricanti
|
| Akkusativ |
contricantem
|
contricantem
|
contricans
|
| Ablativ |
contricanti contricante
|
contricanti contricante
|
contricanti contricante
|
| Vokativ |
contricans
|
contricans
|
contricans
|
Plural
| Nominativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
| Genitiv |
contricantium contricantum
|
contricantium contricantum
|
contricantium contricantum
|
| Dativ |
contricantibus
|
contricantibus
|
contricantibus
|
| Akkusativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
| Ablativ |
contricantibus
|
contricantibus
|
contricantibus
|
| Vokativ |
contricantes
|
contricantes
|
contricantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricatus
|
contricata
|
contricatum
|
| Genitiv |
contricati
|
contricatae
|
contricati
|
| Dativ |
contricato
|
contricatae
|
contricato
|
| Akkusativ |
contricatum
|
contricatam
|
contricatum
|
| Ablativ |
contricato
|
contricata
|
contricato
|
| Vokativ |
contricate
|
contricata
|
contricatum
|
Plural
| Nominativ |
contricati
|
contricatae
|
contricata
|
| Genitiv |
contricatorum
|
contricatarum
|
contricatorum
|
| Dativ |
contricatis
|
contricatis
|
contricatis
|
| Akkusativ |
contricatos
|
contricatas
|
contricata
|
| Ablativ |
contricatis
|
contricatis
|
contricatis
|
| Vokativ |
contricati
|
contricatae
|
contricata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contricaturus
|
contricatura
|
contricaturum
|
| Genitiv |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricaturi
|
| Dativ |
contricaturo
|
contricaturae
|
contricaturo
|
| Akkusativ |
contricaturum
|
contricaturam
|
contricaturum
|
| Ablativ |
contricaturo
|
contricatura
|
contricaturo
|
| Vokativ |
contricature
|
contricatura
|
contricaturum
|
Plural
| Nominativ |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricatura
|
| Genitiv |
contricaturorum
|
contricaturarum
|
contricaturorum
|
| Dativ |
contricaturis
|
contricaturis
|
contricaturis
|
| Akkusativ |
contricaturos
|
contricaturas
|
contricatura
|
| Ablativ |
contricaturis
|
contricaturis
|
contricaturis
|
| Vokativ |
contricaturi
|
contricaturae
|
contricatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contricatum
|
contricatu
|