Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| contrire | Verb | Infinitiv | abnutzen sich widersetzen zerquetschen zerreiben zerstören |
|
| contrire | Verb | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | du wirst abgenutzt du wirst widersetzt du wirst zerquetscht du wirst zerrieben du wirst zerstört |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contreo |
ich nutze ab |
| 2. Person Singular | contris |
du nutzt ab |
| 3. Person Singular | contrit |
er/sie/es nutzt ab |
| 1. Person Plural | contrimus |
wir nutzen ab |
| 2. Person Plural | contritis |
ihr nutzt ab |
| 3. Person Plural | contreunt |
sie nutzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contreor |
ich werde abgenutzt |
| 2. Person Singular | contriris contrire |
du wirst abgenutzt |
| 3. Person Singular | contritur |
er/sie/es wird abgenutzt |
| 1. Person Plural | contrimur |
wir werden abgenutzt |
| 2. Person Plural | contrimini |
ihr werdet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contreuntur |
sie werden abgenutzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contream |
ich nutze ab |
| 2. Person Singular | contreas |
du nutzest ab |
| 3. Person Singular | contreat |
er/sie/es nutze ab |
| 1. Person Plural | contreamus |
wir nutzen ab |
| 2. Person Plural | contreatis |
ihr nutzet ab |
| 3. Person Plural | contreant |
sie nutzen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrear |
ich werde abgenutzt |
| 2. Person Singular | contriaris contriare |
du werdest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contriatur |
er/sie/es werde abgenutzt |
| 1. Person Plural | contriamur |
wir werden abgenutzt |
| 2. Person Plural | contriamini |
ihr werdet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contreantur |
sie werden abgenutzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribam contriebam |
ich nutzte ab |
| 2. Person Singular | contribas contriebas |
du nutztest ab |
| 3. Person Singular | contribat contriebat |
er/sie/es nutzte ab |
| 1. Person Plural | contribamus contriebamus |
wir nutzten ab |
| 2. Person Plural | contribatis contriebatis |
ihr nutztet ab |
| 3. Person Plural | contribant contriebant |
sie nutzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribar |
ich wurde abgenutzt |
| 2. Person Singular | contribaris contribare |
du wurdest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contribatur |
er/sie/es wurde abgenutzt |
| 1. Person Plural | contribamur |
wir wurden abgenutzt |
| 2. Person Plural | contribamini |
ihr wurdet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contribantur |
sie wurden abgenutzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrirem |
ich nutzte ab |
| 2. Person Singular | contrires |
du nutztest ab |
| 3. Person Singular | contriret |
er/sie/es nutzte ab |
| 1. Person Plural | contriremus |
wir nutzten ab |
| 2. Person Plural | contriretis |
ihr nutztet ab |
| 3. Person Plural | contrirent |
sie nutzten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrirer |
ich würde abgenutzt |
| 2. Person Singular | contrireris contrirere |
du würdest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contriretur |
er/sie/es würde abgenutzt |
| 1. Person Plural | contriremur |
wir würden abgenutzt |
| 2. Person Plural | contriremini |
ihr würdet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contrirentur |
sie würden abgenutzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribo contriam |
ich werde abnutzen |
| 2. Person Singular | contribis contries |
du wirst abnutzen |
| 3. Person Singular | contribit contriet |
er/sie/es wird abnutzen |
| 1. Person Plural | contribimus contriemus |
wir werden abnutzen |
| 2. Person Plural | contribitis contrietis |
ihr werdet abnutzen |
| 3. Person Plural | contribunt contrient |
sie werden abnutzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribor contriar |
ich werde abgenutzt werden |
| 2. Person Singular | contriberis contribere contrieris contriere |
du wirst abgenutzt werden |
| 3. Person Singular | contribitur contrietur |
er/sie/es wird abgenutzt werden |
| 1. Person Plural | contribimur contriemur |
wir werden abgenutzt werden |
| 2. Person Plural | contribimini contriemini |
ihr werdet abgenutzt werden |
| 3. Person Plural | contribuntur contrientur |
sie werden abgenutzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivi |
ich habe abgenutzt |
| 2. Person Singular | contrivisti |
du hast abgenutzt |
| 3. Person Singular | contrivit |
er/sie/es hat abgenutzt |
| 1. Person Plural | contrivimus |
wir haben abgenutzt |
| 2. Person Plural | contrivistis |
ihr habt abgenutzt |
| 3. Person Plural | contriverunt contrivere |
sie haben abgenutzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sum |
ich bin abgenutzt worden |
| 2. Person Singular | contritus es |
du bist abgenutzt worden |
| 3. Person Singular | contritus est |
er/sie/es ist abgenutzt worden |
| 1. Person Plural | contriti sumus |
wir sind abgenutzt worden |
| 2. Person Plural | contriti estis |
ihr seid abgenutzt worden |
| 3. Person Plural | contriti sunt |
sie sind abgenutzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriverim |
ich habe abgenutzt |
| 2. Person Singular | contriveris |
du habest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es habe abgenutzt |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir haben abgenutzt |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr habet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie haben abgenutzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sim |
ich sei abgenutzt worden |
| 2. Person Singular | contritus sis |
du seiest abgenutzt worden |
| 3. Person Singular | contritus sit |
er/sie/es sei abgenutzt worden |
| 1. Person Plural | contriti simus |
wir seien abgenutzt worden |
| 2. Person Plural | contriti sitis |
ihr seiet abgenutzt worden |
| 3. Person Plural | contriti sint |
sie seien abgenutzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriveram |
ich hatte abgenutzt |
| 2. Person Singular | contriveras |
du hattest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contriverat |
er/sie/es hatte abgenutzt |
| 1. Person Plural | contriveramus |
wir hatten abgenutzt |
| 2. Person Plural | contriveratis |
ihr hattet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contriverant |
sie hatten abgenutzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus eram |
ich war abgenutzt worden |
| 2. Person Singular | contritus eras |
du warst abgenutzt worden |
| 3. Person Singular | contritus erat |
er/sie/es war abgenutzt worden |
| 1. Person Plural | contriti eramus |
wir waren abgenutzt worden |
| 2. Person Plural | contriti eratis |
ihr wart abgenutzt worden |
| 3. Person Plural | contriti erant |
sie waren abgenutzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivissem |
ich hätte abgenutzt |
| 2. Person Singular | contrivisses |
du hättest abgenutzt |
| 3. Person Singular | contrivisset |
er/sie/es hätte abgenutzt |
| 1. Person Plural | contrivissemus |
wir hätten abgenutzt |
| 2. Person Plural | contrivissetis |
ihr hättet abgenutzt |
| 3. Person Plural | contrivissent |
sie hätten abgenutzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus essem |
ich wäre abgenutzt worden |
| 2. Person Singular | contritus esses |
du wärest abgenutzt worden |
| 3. Person Singular | contritus esset |
er/sie/es wäre abgenutzt worden |
| 1. Person Plural | contriti essemus |
wir wären abgenutzt worden |
| 2. Person Plural | contriti essetis |
ihr wäret abgenutzt worden |
| 3. Person Plural | contriti essent |
sie wären abgenutzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivero |
ich werde abgenutzt haben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du wirst abgenutzt haben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es wird abgenutzt haben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir werden abgenutzt haben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr werdet abgenutzt haben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie werden abgenutzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus ero |
ich werde abgenutzt worden sein |
| 2. Person Singular | contritus eris |
du wirst abgenutzt worden sein |
| 3. Person Singular | contritus erit |
er/sie/es wird abgenutzt worden sein |
| 1. Person Plural | contriti erimus |
wir werden abgenutzt worden sein |
| 2. Person Plural | contriti eritis |
ihr werdet abgenutzt worden sein |
| 3. Person Plural | contriti erunt |
sie werden abgenutzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contrire |
abnutzen |
| Vorzeitigkeit | contrivisse |
abgenutzt haben |
| Nachzeitigkeit | contriturum esse |
abnutzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contriri contririer |
abgenutzt werden |
| Vorzeitigkeit | contritum esse |
abgenutzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | contritum iri |
künftig abgenutzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contri |
nutze ab; nutz ab! |
| 2. Person Plural | contrite |
nutzt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contrito |
| 3. Person Singular | contrito |
| 2. Person Plural | contritote |
| 3. Person Plural | contreunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contrire |
das Abnutzen |
| Genitiv | contreundi |
des Abnutzens |
| Dativ | contreundo |
dem Abnutzen |
| Akkusativ | contreundum |
das Abnutzen |
| Ablativ | contreundo |
durch das Abnutzen |
| Vokativ | contreunde |
Abnutzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contreundus |
contreunda |
contreundum |
| Genitiv | contreundi |
contreundae |
contreundi |
| Dativ | contreundo |
contreundae |
contreundo |
| Akkusativ | contreundum |
contreundam |
contreundum |
| Ablativ | contreundo |
contreunda |
contreundo |
| Vokativ | contreunde |
contreunda |
contreundum |
Plural
| Nominativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
| Genitiv | contreundorum |
contreundarum |
contreundorum |
| Dativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Akkusativ | contreundos |
contreundas |
contreunda |
| Ablativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Vokativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriens |
contriens |
contriens |
| Genitiv | contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
| Dativ | contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
| Akkusativ | contreuntem contrientem |
contreuntem contrientem |
contriens |
| Ablativ | contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
| Vokativ | contriens |
contriens |
contriens |
Plural
| Nominativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Genitiv | contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
| Dativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Akkusativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Ablativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Vokativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contritus |
contrita |
contritum |
| Genitiv | contriti |
contritae |
contriti |
| Dativ | contrito |
contritae |
contrito |
| Akkusativ | contritum |
contritam |
contritum |
| Ablativ | contrito |
contrita |
contrito |
| Vokativ | contrite |
contrita |
contritum |
Plural
| Nominativ | contriti |
contritae |
contrita |
| Genitiv | contritorum |
contritarum |
contritorum |
| Dativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Akkusativ | contritos |
contritas |
contrita |
| Ablativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Vokativ | contriti |
contritae |
contrita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriturus |
contritura |
contriturum |
| Genitiv | contrituri |
contriturae |
contrituri |
| Dativ | contrituro |
contriturae |
contrituro |
| Akkusativ | contriturum |
contrituram |
contriturum |
| Ablativ | contrituro |
contritura |
contrituro |
| Vokativ | contriture |
contritura |
contriturum |
Plural
| Nominativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
| Genitiv | contriturorum |
contriturarum |
contriturorum |
| Dativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Akkusativ | contrituros |
contrituras |
contritura |
| Ablativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Vokativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contritum |
contritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contreo |
ich widersetze mich |
| 2. Person Singular | contris |
du widersetzt dich |
| 3. Person Singular | contrit |
er/sie/es widersetzt sich |
| 1. Person Plural | contrimus |
wir widersetzen uns |
| 2. Person Plural | contritis |
ihr widersetzt euch |
| 3. Person Plural | contreunt |
sie widersetzen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contreor |
|
| 2. Person Singular | contriris contrire |
|
| 3. Person Singular | contritur |
|
| 1. Person Plural | contrimur |
|
| 2. Person Plural | contrimini |
|
| 3. Person Plural | contreuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contream |
ich widersetze mich |
| 2. Person Singular | contreas |
du widersetzest dich |
| 3. Person Singular | contreat |
er/sie/es widersetze sich |
| 1. Person Plural | contreamus |
wir widersetzen uns |
| 2. Person Plural | contreatis |
ihr widersetzet euch |
| 3. Person Plural | contreant |
sie widersetzen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrear |
|
| 2. Person Singular | contriaris contriare |
|
| 3. Person Singular | contriatur |
|
| 1. Person Plural | contriamur |
|
| 2. Person Plural | contriamini |
|
| 3. Person Plural | contreantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribam contriebam |
ich widersetzte mich |
| 2. Person Singular | contribas contriebas |
du widersetztest dich |
| 3. Person Singular | contribat contriebat |
er/sie/es widersetzte sich |
| 1. Person Plural | contribamus contriebamus |
wir widersetzten uns |
| 2. Person Plural | contribatis contriebatis |
ihr widersetztet euch |
| 3. Person Plural | contribant contriebant |
sie widersetzten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribar |
|
| 2. Person Singular | contribaris contribare |
|
| 3. Person Singular | contribatur |
|
| 1. Person Plural | contribamur |
|
| 2. Person Plural | contribamini |
|
| 3. Person Plural | contribantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrirem |
ich widersetzte mich |
| 2. Person Singular | contrires |
du widersetztest dich |
| 3. Person Singular | contriret |
er/sie/es widersetzte sich |
| 1. Person Plural | contriremus |
wir widersetzten uns |
| 2. Person Plural | contriretis |
ihr widersetztet euch |
| 3. Person Plural | contrirent |
sie widersetzten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrirer |
|
| 2. Person Singular | contrireris contrirere |
|
| 3. Person Singular | contriretur |
|
| 1. Person Plural | contriremur |
|
| 2. Person Plural | contriremini |
|
| 3. Person Plural | contrirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribo contriam |
ich werde mich widersetzen |
| 2. Person Singular | contribis contries |
du wirst dich widersetzen |
| 3. Person Singular | contribit contriet |
er/sie/es wird sich widersetzen |
| 1. Person Plural | contribimus contriemus |
wir werden uns widersetzen |
| 2. Person Plural | contribitis contrietis |
ihr werdet euch widersetzen |
| 3. Person Plural | contribunt contrient |
sie werden sich widersetzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribor contriar |
|
| 2. Person Singular | contriberis contribere contrieris contriere |
|
| 3. Person Singular | contribitur contrietur |
|
| 1. Person Plural | contribimur contriemur |
|
| 2. Person Plural | contribimini contriemini |
|
| 3. Person Plural | contribuntur contrientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivi |
ich habe mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contrivisti |
du hast dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contrivit |
er/sie/es hat sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contrivimus |
wir haben uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contrivistis |
ihr habt euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contriverunt contrivere |
sie haben sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sum |
|
| 2. Person Singular | contritus es |
|
| 3. Person Singular | contritus est |
|
| 1. Person Plural | contriti sumus |
|
| 2. Person Plural | contriti estis |
|
| 3. Person Plural | contriti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriverim |
ich habe mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contriveris |
du habest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es habe sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir haben uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr habet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie haben sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sim |
|
| 2. Person Singular | contritus sis |
|
| 3. Person Singular | contritus sit |
|
| 1. Person Plural | contriti simus |
|
| 2. Person Plural | contriti sitis |
|
| 3. Person Plural | contriti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriveram |
ich hatte mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contriveras |
du hattest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contriverat |
er/sie/es hatte sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contriveramus |
wir hatten uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contriveratis |
ihr hattet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contriverant |
sie hatten sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus eram |
|
| 2. Person Singular | contritus eras |
|
| 3. Person Singular | contritus erat |
|
| 1. Person Plural | contriti eramus |
|
| 2. Person Plural | contriti eratis |
|
| 3. Person Plural | contriti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivissem |
ich hätte mich widersetzt |
| 2. Person Singular | contrivisses |
du hättest dich widersetzt |
| 3. Person Singular | contrivisset |
er/sie/es hätte sich widersetzt |
| 1. Person Plural | contrivissemus |
wir hätten uns widersetzt |
| 2. Person Plural | contrivissetis |
ihr hättet euch widersetzt |
| 3. Person Plural | contrivissent |
sie hätten sich widersetzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus essem |
|
| 2. Person Singular | contritus esses |
|
| 3. Person Singular | contritus esset |
|
| 1. Person Plural | contriti essemus |
|
| 2. Person Plural | contriti essetis |
|
| 3. Person Plural | contriti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivero |
ich werde mich widersetzt haben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du wirst dich widersetzt haben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es wird sich widersetzt haben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir werden uns widersetzt haben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr werdet euch widersetzt haben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie werden sich widersetzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus ero |
|
| 2. Person Singular | contritus eris |
|
| 3. Person Singular | contritus erit |
|
| 1. Person Plural | contriti erimus |
|
| 2. Person Plural | contriti eritis |
|
| 3. Person Plural | contriti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contrire |
sich widersetzen |
| Vorzeitigkeit | contrivisse |
sich widersetzt haben |
| Nachzeitigkeit | contriturum esse |
sich widersetzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contriri contririer |
|
| Vorzeitigkeit | contritum esse |
|
| Nachzeitigkeit | contritum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contri |
widersetze dich; widersetz dich! |
| 2. Person Plural | contrite |
widersetzt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contrito |
| 3. Person Singular | contrito |
| 2. Person Plural | contritote |
| 3. Person Plural | contreunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contrire |
das Sich widersetzen |
| Genitiv | contreundi |
des Sich widersetzens |
| Dativ | contreundo |
dem Sich widersetzen |
| Akkusativ | contreundum |
das Sich widersetzen |
| Ablativ | contreundo |
durch das Sich widersetzen |
| Vokativ | contreunde |
Sich widersetzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contreundus |
contreunda |
contreundum |
| Genitiv | contreundi |
contreundae |
contreundi |
| Dativ | contreundo |
contreundae |
contreundo |
| Akkusativ | contreundum |
contreundam |
contreundum |
| Ablativ | contreundo |
contreunda |
contreundo |
| Vokativ | contreunde |
contreunda |
contreundum |
Plural
| Nominativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
| Genitiv | contreundorum |
contreundarum |
contreundorum |
| Dativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Akkusativ | contreundos |
contreundas |
contreunda |
| Ablativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Vokativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriens |
contriens |
contriens |
| Genitiv | contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
| Dativ | contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
| Akkusativ | contreuntem contrientem |
contreuntem contrientem |
contriens |
| Ablativ | contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
| Vokativ | contriens |
contriens |
contriens |
Plural
| Nominativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Genitiv | contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
| Dativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Akkusativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Ablativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Vokativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contritus |
contrita |
contritum |
| Genitiv | contriti |
contritae |
contriti |
| Dativ | contrito |
contritae |
contrito |
| Akkusativ | contritum |
contritam |
contritum |
| Ablativ | contrito |
contrita |
contrito |
| Vokativ | contrite |
contrita |
contritum |
Plural
| Nominativ | contriti |
contritae |
contrita |
| Genitiv | contritorum |
contritarum |
contritorum |
| Dativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Akkusativ | contritos |
contritas |
contrita |
| Ablativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Vokativ | contriti |
contritae |
contrita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriturus |
contritura |
contriturum |
| Genitiv | contrituri |
contriturae |
contrituri |
| Dativ | contrituro |
contriturae |
contrituro |
| Akkusativ | contriturum |
contrituram |
contriturum |
| Ablativ | contrituro |
contritura |
contrituro |
| Vokativ | contriture |
contritura |
contriturum |
Plural
| Nominativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
| Genitiv | contriturorum |
contriturarum |
contriturorum |
| Dativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Akkusativ | contrituros |
contrituras |
contritura |
| Ablativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Vokativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contritum |
contritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contreo |
ich zerquetsche |
| 2. Person Singular | contris |
du zerquetschst |
| 3. Person Singular | contrit |
er/sie/es zerquetscht |
| 1. Person Plural | contrimus |
wir zerquetschen |
| 2. Person Plural | contritis |
ihr zerquetscht |
| 3. Person Plural | contreunt |
sie zerquetschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contreor |
ich werde zerquetscht |
| 2. Person Singular | contriris contrire |
du wirst zerquetscht |
| 3. Person Singular | contritur |
er/sie/es wird zerquetscht |
| 1. Person Plural | contrimur |
wir werden zerquetscht |
| 2. Person Plural | contrimini |
ihr werdet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contreuntur |
sie werden zerquetscht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contream |
ich zerquetsche |
| 2. Person Singular | contreas |
du zerquetschest |
| 3. Person Singular | contreat |
er/sie/es zerquetsche |
| 1. Person Plural | contreamus |
wir zerquetschen |
| 2. Person Plural | contreatis |
ihr zerquetschet |
| 3. Person Plural | contreant |
sie zerquetschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrear |
ich werde zerquetscht |
| 2. Person Singular | contriaris contriare |
du werdest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contriatur |
er/sie/es werde zerquetscht |
| 1. Person Plural | contriamur |
wir werden zerquetscht |
| 2. Person Plural | contriamini |
ihr werdet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contreantur |
sie werden zerquetscht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribam contriebam |
ich zerquetschte |
| 2. Person Singular | contribas contriebas |
du zerquetschtest |
| 3. Person Singular | contribat contriebat |
er/sie/es zerquetschte |
| 1. Person Plural | contribamus contriebamus |
wir zerquetschten |
| 2. Person Plural | contribatis contriebatis |
ihr zerquetschtet |
| 3. Person Plural | contribant contriebant |
sie zerquetschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribar |
ich wurde zerquetscht |
| 2. Person Singular | contribaris contribare |
du wurdest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contribatur |
er/sie/es wurde zerquetscht |
| 1. Person Plural | contribamur |
wir wurden zerquetscht |
| 2. Person Plural | contribamini |
ihr wurdet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contribantur |
sie wurden zerquetscht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrirem |
ich zerquetschte |
| 2. Person Singular | contrires |
du zerquetschtest |
| 3. Person Singular | contriret |
er/sie/es zerquetschte |
| 1. Person Plural | contriremus |
wir zerquetschten |
| 2. Person Plural | contriretis |
ihr zerquetschtet |
| 3. Person Plural | contrirent |
sie zerquetschten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrirer |
ich würde zerquetscht |
| 2. Person Singular | contrireris contrirere |
du würdest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contriretur |
er/sie/es würde zerquetscht |
| 1. Person Plural | contriremur |
wir würden zerquetscht |
| 2. Person Plural | contriremini |
ihr würdet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contrirentur |
sie würden zerquetscht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribo contriam |
ich werde zerquetschen |
| 2. Person Singular | contribis contries |
du wirst zerquetschen |
| 3. Person Singular | contribit contriet |
er/sie/es wird zerquetschen |
| 1. Person Plural | contribimus contriemus |
wir werden zerquetschen |
| 2. Person Plural | contribitis contrietis |
ihr werdet zerquetschen |
| 3. Person Plural | contribunt contrient |
sie werden zerquetschen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribor contriar |
ich werde zerquetscht werden |
| 2. Person Singular | contriberis contribere contrieris contriere |
du wirst zerquetscht werden |
| 3. Person Singular | contribitur contrietur |
er/sie/es wird zerquetscht werden |
| 1. Person Plural | contribimur contriemur |
wir werden zerquetscht werden |
| 2. Person Plural | contribimini contriemini |
ihr werdet zerquetscht werden |
| 3. Person Plural | contribuntur contrientur |
sie werden zerquetscht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivi |
ich habe zerquetscht |
| 2. Person Singular | contrivisti |
du hast zerquetscht |
| 3. Person Singular | contrivit |
er/sie/es hat zerquetscht |
| 1. Person Plural | contrivimus |
wir haben zerquetscht |
| 2. Person Plural | contrivistis |
ihr habt zerquetscht |
| 3. Person Plural | contriverunt contrivere |
sie haben zerquetscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sum |
ich bin zerquetscht worden |
| 2. Person Singular | contritus es |
du bist zerquetscht worden |
| 3. Person Singular | contritus est |
er/sie/es ist zerquetscht worden |
| 1. Person Plural | contriti sumus |
wir sind zerquetscht worden |
| 2. Person Plural | contriti estis |
ihr seid zerquetscht worden |
| 3. Person Plural | contriti sunt |
sie sind zerquetscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriverim |
ich habe zerquetscht |
| 2. Person Singular | contriveris |
du habest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es habe zerquetscht |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir haben zerquetscht |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr habet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie haben zerquetscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sim |
ich sei zerquetscht worden |
| 2. Person Singular | contritus sis |
du seiest zerquetscht worden |
| 3. Person Singular | contritus sit |
er/sie/es sei zerquetscht worden |
| 1. Person Plural | contriti simus |
wir seien zerquetscht worden |
| 2. Person Plural | contriti sitis |
ihr seiet zerquetscht worden |
| 3. Person Plural | contriti sint |
sie seien zerquetscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriveram |
ich hatte zerquetscht |
| 2. Person Singular | contriveras |
du hattest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contriverat |
er/sie/es hatte zerquetscht |
| 1. Person Plural | contriveramus |
wir hatten zerquetscht |
| 2. Person Plural | contriveratis |
ihr hattet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contriverant |
sie hatten zerquetscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus eram |
ich war zerquetscht worden |
| 2. Person Singular | contritus eras |
du warst zerquetscht worden |
| 3. Person Singular | contritus erat |
er/sie/es war zerquetscht worden |
| 1. Person Plural | contriti eramus |
wir waren zerquetscht worden |
| 2. Person Plural | contriti eratis |
ihr wart zerquetscht worden |
| 3. Person Plural | contriti erant |
sie waren zerquetscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivissem |
ich hätte zerquetscht |
| 2. Person Singular | contrivisses |
du hättest zerquetscht |
| 3. Person Singular | contrivisset |
er/sie/es hätte zerquetscht |
| 1. Person Plural | contrivissemus |
wir hätten zerquetscht |
| 2. Person Plural | contrivissetis |
ihr hättet zerquetscht |
| 3. Person Plural | contrivissent |
sie hätten zerquetscht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus essem |
ich wäre zerquetscht worden |
| 2. Person Singular | contritus esses |
du wärest zerquetscht worden |
| 3. Person Singular | contritus esset |
er/sie/es wäre zerquetscht worden |
| 1. Person Plural | contriti essemus |
wir wären zerquetscht worden |
| 2. Person Plural | contriti essetis |
ihr wäret zerquetscht worden |
| 3. Person Plural | contriti essent |
sie wären zerquetscht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivero |
ich werde zerquetscht haben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du wirst zerquetscht haben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es wird zerquetscht haben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir werden zerquetscht haben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr werdet zerquetscht haben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie werden zerquetscht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus ero |
ich werde zerquetscht worden sein |
| 2. Person Singular | contritus eris |
du wirst zerquetscht worden sein |
| 3. Person Singular | contritus erit |
er/sie/es wird zerquetscht worden sein |
| 1. Person Plural | contriti erimus |
wir werden zerquetscht worden sein |
| 2. Person Plural | contriti eritis |
ihr werdet zerquetscht worden sein |
| 3. Person Plural | contriti erunt |
sie werden zerquetscht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contrire |
zerquetschen |
| Vorzeitigkeit | contrivisse |
zerquetscht haben |
| Nachzeitigkeit | contriturum esse |
zerquetschen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contriri contririer |
zerquetscht werden |
| Vorzeitigkeit | contritum esse |
zerquetscht worden sein |
| Nachzeitigkeit | contritum iri |
künftig zerquetscht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contri |
zerquetsche; zerquetsch! |
| 2. Person Plural | contrite |
zerquetscht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contrito |
| 3. Person Singular | contrito |
| 2. Person Plural | contritote |
| 3. Person Plural | contreunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contrire |
das Zerquetschen |
| Genitiv | contreundi |
des Zerquetschens |
| Dativ | contreundo |
dem Zerquetschen |
| Akkusativ | contreundum |
das Zerquetschen |
| Ablativ | contreundo |
durch das Zerquetschen |
| Vokativ | contreunde |
Zerquetschen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contreundus |
contreunda |
contreundum |
| Genitiv | contreundi |
contreundae |
contreundi |
| Dativ | contreundo |
contreundae |
contreundo |
| Akkusativ | contreundum |
contreundam |
contreundum |
| Ablativ | contreundo |
contreunda |
contreundo |
| Vokativ | contreunde |
contreunda |
contreundum |
Plural
| Nominativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
| Genitiv | contreundorum |
contreundarum |
contreundorum |
| Dativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Akkusativ | contreundos |
contreundas |
contreunda |
| Ablativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Vokativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriens |
contriens |
contriens |
| Genitiv | contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
| Dativ | contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
| Akkusativ | contreuntem contrientem |
contreuntem contrientem |
contriens |
| Ablativ | contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
| Vokativ | contriens |
contriens |
contriens |
Plural
| Nominativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Genitiv | contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
| Dativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Akkusativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Ablativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Vokativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contritus |
contrita |
contritum |
| Genitiv | contriti |
contritae |
contriti |
| Dativ | contrito |
contritae |
contrito |
| Akkusativ | contritum |
contritam |
contritum |
| Ablativ | contrito |
contrita |
contrito |
| Vokativ | contrite |
contrita |
contritum |
Plural
| Nominativ | contriti |
contritae |
contrita |
| Genitiv | contritorum |
contritarum |
contritorum |
| Dativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Akkusativ | contritos |
contritas |
contrita |
| Ablativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Vokativ | contriti |
contritae |
contrita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriturus |
contritura |
contriturum |
| Genitiv | contrituri |
contriturae |
contrituri |
| Dativ | contrituro |
contriturae |
contrituro |
| Akkusativ | contriturum |
contrituram |
contriturum |
| Ablativ | contrituro |
contritura |
contrituro |
| Vokativ | contriture |
contritura |
contriturum |
Plural
| Nominativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
| Genitiv | contriturorum |
contriturarum |
contriturorum |
| Dativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Akkusativ | contrituros |
contrituras |
contritura |
| Ablativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Vokativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contritum |
contritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contreo |
ich zerreibe |
| 2. Person Singular | contris |
du zerreibst |
| 3. Person Singular | contrit |
er/sie/es zerreibt |
| 1. Person Plural | contrimus |
wir zerreiben |
| 2. Person Plural | contritis |
ihr zerreibt |
| 3. Person Plural | contreunt |
sie zerreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contreor |
ich werde zerrieben |
| 2. Person Singular | contriris contrire |
du wirst zerrieben |
| 3. Person Singular | contritur |
er/sie/es wird zerrieben |
| 1. Person Plural | contrimur |
wir werden zerrieben |
| 2. Person Plural | contrimini |
ihr werdet zerrieben |
| 3. Person Plural | contreuntur |
sie werden zerrieben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contream |
ich zerreibe |
| 2. Person Singular | contreas |
du zerreibest |
| 3. Person Singular | contreat |
er/sie/es zerreibe |
| 1. Person Plural | contreamus |
wir zerreiben |
| 2. Person Plural | contreatis |
ihr zerreibet |
| 3. Person Plural | contreant |
sie zerreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrear |
ich werde zerrieben |
| 2. Person Singular | contriaris contriare |
du werdest zerrieben |
| 3. Person Singular | contriatur |
er/sie/es werde zerrieben |
| 1. Person Plural | contriamur |
wir werden zerrieben |
| 2. Person Plural | contriamini |
ihr werdet zerrieben |
| 3. Person Plural | contreantur |
sie werden zerrieben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribam contriebam |
ich zerrieb |
| 2. Person Singular | contribas contriebas |
du zerriebst |
| 3. Person Singular | contribat contriebat |
er/sie/es zerrieb |
| 1. Person Plural | contribamus contriebamus |
wir zerrieben |
| 2. Person Plural | contribatis contriebatis |
ihr zerriebt |
| 3. Person Plural | contribant contriebant |
sie zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribar |
ich wurde zerrieben |
| 2. Person Singular | contribaris contribare |
du wurdest zerrieben |
| 3. Person Singular | contribatur |
er/sie/es wurde zerrieben |
| 1. Person Plural | contribamur |
wir wurden zerrieben |
| 2. Person Plural | contribamini |
ihr wurdet zerrieben |
| 3. Person Plural | contribantur |
sie wurden zerrieben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrirem |
ich zerriebe |
| 2. Person Singular | contrires |
du zerriebest |
| 3. Person Singular | contriret |
er/sie/es zerriebe |
| 1. Person Plural | contriremus |
wir zerrieben |
| 2. Person Plural | contriretis |
ihr zerriebet |
| 3. Person Plural | contrirent |
sie zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrirer |
ich würde zerrieben |
| 2. Person Singular | contrireris contrirere |
du würdest zerrieben |
| 3. Person Singular | contriretur |
er/sie/es würde zerrieben |
| 1. Person Plural | contriremur |
wir würden zerrieben |
| 2. Person Plural | contriremini |
ihr würdet zerrieben |
| 3. Person Plural | contrirentur |
sie würden zerrieben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribo contriam |
ich werde zerreiben |
| 2. Person Singular | contribis contries |
du wirst zerreiben |
| 3. Person Singular | contribit contriet |
er/sie/es wird zerreiben |
| 1. Person Plural | contribimus contriemus |
wir werden zerreiben |
| 2. Person Plural | contribitis contrietis |
ihr werdet zerreiben |
| 3. Person Plural | contribunt contrient |
sie werden zerreiben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribor contriar |
ich werde zerrieben werden |
| 2. Person Singular | contriberis contribere contrieris contriere |
du wirst zerrieben werden |
| 3. Person Singular | contribitur contrietur |
er/sie/es wird zerrieben werden |
| 1. Person Plural | contribimur contriemur |
wir werden zerrieben werden |
| 2. Person Plural | contribimini contriemini |
ihr werdet zerrieben werden |
| 3. Person Plural | contribuntur contrientur |
sie werden zerrieben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivi |
ich habe zerrieben |
| 2. Person Singular | contrivisti |
du hast zerrieben |
| 3. Person Singular | contrivit |
er/sie/es hat zerrieben |
| 1. Person Plural | contrivimus |
wir haben zerrieben |
| 2. Person Plural | contrivistis |
ihr habt zerrieben |
| 3. Person Plural | contriverunt contrivere |
sie haben zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sum |
ich bin zerrieben worden |
| 2. Person Singular | contritus es |
du bist zerrieben worden |
| 3. Person Singular | contritus est |
er/sie/es ist zerrieben worden |
| 1. Person Plural | contriti sumus |
wir sind zerrieben worden |
| 2. Person Plural | contriti estis |
ihr seid zerrieben worden |
| 3. Person Plural | contriti sunt |
sie sind zerrieben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriverim |
ich habe zerrieben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du habest zerrieben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es habe zerrieben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir haben zerrieben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr habet zerrieben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie haben zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sim |
ich sei zerrieben worden |
| 2. Person Singular | contritus sis |
du seiest zerrieben worden |
| 3. Person Singular | contritus sit |
er/sie/es sei zerrieben worden |
| 1. Person Plural | contriti simus |
wir seien zerrieben worden |
| 2. Person Plural | contriti sitis |
ihr seiet zerrieben worden |
| 3. Person Plural | contriti sint |
sie seien zerrieben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriveram |
ich hatte zerrieben |
| 2. Person Singular | contriveras |
du hattest zerrieben |
| 3. Person Singular | contriverat |
er/sie/es hatte zerrieben |
| 1. Person Plural | contriveramus |
wir hatten zerrieben |
| 2. Person Plural | contriveratis |
ihr hattet zerrieben |
| 3. Person Plural | contriverant |
sie hatten zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus eram |
ich war zerrieben worden |
| 2. Person Singular | contritus eras |
du warst zerrieben worden |
| 3. Person Singular | contritus erat |
er/sie/es war zerrieben worden |
| 1. Person Plural | contriti eramus |
wir waren zerrieben worden |
| 2. Person Plural | contriti eratis |
ihr wart zerrieben worden |
| 3. Person Plural | contriti erant |
sie waren zerrieben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivissem |
ich hätte zerrieben |
| 2. Person Singular | contrivisses |
du hättest zerrieben |
| 3. Person Singular | contrivisset |
er/sie/es hätte zerrieben |
| 1. Person Plural | contrivissemus |
wir hätten zerrieben |
| 2. Person Plural | contrivissetis |
ihr hättet zerrieben |
| 3. Person Plural | contrivissent |
sie hätten zerrieben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus essem |
ich wäre zerrieben worden |
| 2. Person Singular | contritus esses |
du wärest zerrieben worden |
| 3. Person Singular | contritus esset |
er/sie/es wäre zerrieben worden |
| 1. Person Plural | contriti essemus |
wir wären zerrieben worden |
| 2. Person Plural | contriti essetis |
ihr wäret zerrieben worden |
| 3. Person Plural | contriti essent |
sie wären zerrieben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivero |
ich werde zerrieben haben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du wirst zerrieben haben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es wird zerrieben haben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir werden zerrieben haben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr werdet zerrieben haben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie werden zerrieben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus ero |
ich werde zerrieben worden sein |
| 2. Person Singular | contritus eris |
du wirst zerrieben worden sein |
| 3. Person Singular | contritus erit |
er/sie/es wird zerrieben worden sein |
| 1. Person Plural | contriti erimus |
wir werden zerrieben worden sein |
| 2. Person Plural | contriti eritis |
ihr werdet zerrieben worden sein |
| 3. Person Plural | contriti erunt |
sie werden zerrieben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contrire |
zerreiben |
| Vorzeitigkeit | contrivisse |
zerrieben haben |
| Nachzeitigkeit | contriturum esse |
zerreiben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contriri contririer |
zerrieben werden |
| Vorzeitigkeit | contritum esse |
zerrieben worden sein |
| Nachzeitigkeit | contritum iri |
künftig zerrieben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contri |
zerreibe; zerreib! |
| 2. Person Plural | contrite |
zerreibt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contrito |
| 3. Person Singular | contrito |
| 2. Person Plural | contritote |
| 3. Person Plural | contreunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contrire |
das Zerreiben |
| Genitiv | contreundi |
des Zerreibens |
| Dativ | contreundo |
dem Zerreiben |
| Akkusativ | contreundum |
das Zerreiben |
| Ablativ | contreundo |
durch das Zerreiben |
| Vokativ | contreunde |
Zerreiben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contreundus |
contreunda |
contreundum |
| Genitiv | contreundi |
contreundae |
contreundi |
| Dativ | contreundo |
contreundae |
contreundo |
| Akkusativ | contreundum |
contreundam |
contreundum |
| Ablativ | contreundo |
contreunda |
contreundo |
| Vokativ | contreunde |
contreunda |
contreundum |
Plural
| Nominativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
| Genitiv | contreundorum |
contreundarum |
contreundorum |
| Dativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Akkusativ | contreundos |
contreundas |
contreunda |
| Ablativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Vokativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriens |
contriens |
contriens |
| Genitiv | contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
| Dativ | contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
| Akkusativ | contreuntem contrientem |
contreuntem contrientem |
contriens |
| Ablativ | contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
| Vokativ | contriens |
contriens |
contriens |
Plural
| Nominativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Genitiv | contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
| Dativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Akkusativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Ablativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Vokativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contritus |
contrita |
contritum |
| Genitiv | contriti |
contritae |
contriti |
| Dativ | contrito |
contritae |
contrito |
| Akkusativ | contritum |
contritam |
contritum |
| Ablativ | contrito |
contrita |
contrito |
| Vokativ | contrite |
contrita |
contritum |
Plural
| Nominativ | contriti |
contritae |
contrita |
| Genitiv | contritorum |
contritarum |
contritorum |
| Dativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Akkusativ | contritos |
contritas |
contrita |
| Ablativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Vokativ | contriti |
contritae |
contrita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriturus |
contritura |
contriturum |
| Genitiv | contrituri |
contriturae |
contrituri |
| Dativ | contrituro |
contriturae |
contrituro |
| Akkusativ | contriturum |
contrituram |
contriturum |
| Ablativ | contrituro |
contritura |
contrituro |
| Vokativ | contriture |
contritura |
contriturum |
Plural
| Nominativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
| Genitiv | contriturorum |
contriturarum |
contriturorum |
| Dativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Akkusativ | contrituros |
contrituras |
contritura |
| Ablativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Vokativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contritum |
contritu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contreo |
ich zerstöre |
| 2. Person Singular | contris |
du zerstörst |
| 3. Person Singular | contrit |
er/sie/es zerstört |
| 1. Person Plural | contrimus |
wir zerstören |
| 2. Person Plural | contritis |
ihr zerstört |
| 3. Person Plural | contreunt |
sie zerstören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contreor |
ich werde zerstört |
| 2. Person Singular | contriris contrire |
du wirst zerstört |
| 3. Person Singular | contritur |
er/sie/es wird zerstört |
| 1. Person Plural | contrimur |
wir werden zerstört |
| 2. Person Plural | contrimini |
ihr werdet zerstört |
| 3. Person Plural | contreuntur |
sie werden zerstört |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contream |
ich zerstöre |
| 2. Person Singular | contreas |
du zerstörest |
| 3. Person Singular | contreat |
er/sie/es zerstöre |
| 1. Person Plural | contreamus |
wir zerstören |
| 2. Person Plural | contreatis |
ihr zerstöret |
| 3. Person Plural | contreant |
sie zerstören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrear |
ich werde zerstört |
| 2. Person Singular | contriaris contriare |
du werdest zerstört |
| 3. Person Singular | contriatur |
er/sie/es werde zerstört |
| 1. Person Plural | contriamur |
wir werden zerstört |
| 2. Person Plural | contriamini |
ihr werdet zerstört |
| 3. Person Plural | contreantur |
sie werden zerstört |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribam contriebam |
ich zerstörte |
| 2. Person Singular | contribas contriebas |
du zerstörtest |
| 3. Person Singular | contribat contriebat |
er/sie/es zerstörte |
| 1. Person Plural | contribamus contriebamus |
wir zerstörten |
| 2. Person Plural | contribatis contriebatis |
ihr zerstörtet |
| 3. Person Plural | contribant contriebant |
sie zerstörten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribar |
ich wurde zerstört |
| 2. Person Singular | contribaris contribare |
du wurdest zerstört |
| 3. Person Singular | contribatur |
er/sie/es wurde zerstört |
| 1. Person Plural | contribamur |
wir wurden zerstört |
| 2. Person Plural | contribamini |
ihr wurdet zerstört |
| 3. Person Plural | contribantur |
sie wurden zerstört |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrirem |
ich zerstörte |
| 2. Person Singular | contrires |
du zerstörtest |
| 3. Person Singular | contriret |
er/sie/es zerstörte |
| 1. Person Plural | contriremus |
wir zerstörten |
| 2. Person Plural | contriretis |
ihr zerstörtet |
| 3. Person Plural | contrirent |
sie zerstörten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contrirer |
ich würde zerstört |
| 2. Person Singular | contrireris contrirere |
du würdest zerstört |
| 3. Person Singular | contriretur |
er/sie/es würde zerstört |
| 1. Person Plural | contriremur |
wir würden zerstört |
| 2. Person Plural | contriremini |
ihr würdet zerstört |
| 3. Person Plural | contrirentur |
sie würden zerstört |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contribo contriam |
ich werde zerstören |
| 2. Person Singular | contribis contries |
du wirst zerstören |
| 3. Person Singular | contribit contriet |
er/sie/es wird zerstören |
| 1. Person Plural | contribimus contriemus |
wir werden zerstören |
| 2. Person Plural | contribitis contrietis |
ihr werdet zerstören |
| 3. Person Plural | contribunt contrient |
sie werden zerstören |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contribor contriar |
ich werde zerstört werden |
| 2. Person Singular | contriberis contribere contrieris contriere |
du wirst zerstört werden |
| 3. Person Singular | contribitur contrietur |
er/sie/es wird zerstört werden |
| 1. Person Plural | contribimur contriemur |
wir werden zerstört werden |
| 2. Person Plural | contribimini contriemini |
ihr werdet zerstört werden |
| 3. Person Plural | contribuntur contrientur |
sie werden zerstört werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivi |
ich habe zerstört |
| 2. Person Singular | contrivisti |
du hast zerstört |
| 3. Person Singular | contrivit |
er/sie/es hat zerstört |
| 1. Person Plural | contrivimus |
wir haben zerstört |
| 2. Person Plural | contrivistis |
ihr habt zerstört |
| 3. Person Plural | contriverunt contrivere |
sie haben zerstört |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sum |
ich bin zerstört worden |
| 2. Person Singular | contritus es |
du bist zerstört worden |
| 3. Person Singular | contritus est |
er/sie/es ist zerstört worden |
| 1. Person Plural | contriti sumus |
wir sind zerstört worden |
| 2. Person Plural | contriti estis |
ihr seid zerstört worden |
| 3. Person Plural | contriti sunt |
sie sind zerstört worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriverim |
ich habe zerstört |
| 2. Person Singular | contriveris |
du habest zerstört |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es habe zerstört |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir haben zerstört |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr habet zerstört |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie haben zerstört |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus sim |
ich sei zerstört worden |
| 2. Person Singular | contritus sis |
du seiest zerstört worden |
| 3. Person Singular | contritus sit |
er/sie/es sei zerstört worden |
| 1. Person Plural | contriti simus |
wir seien zerstört worden |
| 2. Person Plural | contriti sitis |
ihr seiet zerstört worden |
| 3. Person Plural | contriti sint |
sie seien zerstört worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contriveram |
ich hatte zerstört |
| 2. Person Singular | contriveras |
du hattest zerstört |
| 3. Person Singular | contriverat |
er/sie/es hatte zerstört |
| 1. Person Plural | contriveramus |
wir hatten zerstört |
| 2. Person Plural | contriveratis |
ihr hattet zerstört |
| 3. Person Plural | contriverant |
sie hatten zerstört |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus eram |
ich war zerstört worden |
| 2. Person Singular | contritus eras |
du warst zerstört worden |
| 3. Person Singular | contritus erat |
er/sie/es war zerstört worden |
| 1. Person Plural | contriti eramus |
wir waren zerstört worden |
| 2. Person Plural | contriti eratis |
ihr wart zerstört worden |
| 3. Person Plural | contriti erant |
sie waren zerstört worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivissem |
ich hätte zerstört |
| 2. Person Singular | contrivisses |
du hättest zerstört |
| 3. Person Singular | contrivisset |
er/sie/es hätte zerstört |
| 1. Person Plural | contrivissemus |
wir hätten zerstört |
| 2. Person Plural | contrivissetis |
ihr hättet zerstört |
| 3. Person Plural | contrivissent |
sie hätten zerstört |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus essem |
ich wäre zerstört worden |
| 2. Person Singular | contritus esses |
du wärest zerstört worden |
| 3. Person Singular | contritus esset |
er/sie/es wäre zerstört worden |
| 1. Person Plural | contriti essemus |
wir wären zerstört worden |
| 2. Person Plural | contriti essetis |
ihr wäret zerstört worden |
| 3. Person Plural | contriti essent |
sie wären zerstört worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | contrivero |
ich werde zerstört haben |
| 2. Person Singular | contriveris |
du wirst zerstört haben |
| 3. Person Singular | contriverit |
er/sie/es wird zerstört haben |
| 1. Person Plural | contriverimus |
wir werden zerstört haben |
| 2. Person Plural | contriveritis |
ihr werdet zerstört haben |
| 3. Person Plural | contriverint |
sie werden zerstört haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | contritus ero |
ich werde zerstört worden sein |
| 2. Person Singular | contritus eris |
du wirst zerstört worden sein |
| 3. Person Singular | contritus erit |
er/sie/es wird zerstört worden sein |
| 1. Person Plural | contriti erimus |
wir werden zerstört worden sein |
| 2. Person Plural | contriti eritis |
ihr werdet zerstört worden sein |
| 3. Person Plural | contriti erunt |
sie werden zerstört worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contrire |
zerstören |
| Vorzeitigkeit | contrivisse |
zerstört haben |
| Nachzeitigkeit | contriturum esse |
zerstören werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | contriri contririer |
zerstört werden |
| Vorzeitigkeit | contritum esse |
zerstört worden sein |
| Nachzeitigkeit | contritum iri |
künftig zerstört werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | contri |
zerstöre; zerstör! |
| 2. Person Plural | contrite |
zerstört! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | contrito |
| 3. Person Singular | contrito |
| 2. Person Plural | contritote |
| 3. Person Plural | contreunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | contrire |
das Zerstören |
| Genitiv | contreundi |
des Zerstörens |
| Dativ | contreundo |
dem Zerstören |
| Akkusativ | contreundum |
das Zerstören |
| Ablativ | contreundo |
durch das Zerstören |
| Vokativ | contreunde |
Zerstören! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contreundus |
contreunda |
contreundum |
| Genitiv | contreundi |
contreundae |
contreundi |
| Dativ | contreundo |
contreundae |
contreundo |
| Akkusativ | contreundum |
contreundam |
contreundum |
| Ablativ | contreundo |
contreunda |
contreundo |
| Vokativ | contreunde |
contreunda |
contreundum |
Plural
| Nominativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
| Genitiv | contreundorum |
contreundarum |
contreundorum |
| Dativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Akkusativ | contreundos |
contreundas |
contreunda |
| Ablativ | contreundis |
contreundis |
contreundis |
| Vokativ | contreundi |
contreundae |
contreunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriens |
contriens |
contriens |
| Genitiv | contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
contreuntis contrientis |
| Dativ | contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
contreunti contrienti |
| Akkusativ | contreuntem contrientem |
contreuntem contrientem |
contriens |
| Ablativ | contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
contreunti contreunte contrienti contriente |
| Vokativ | contriens |
contriens |
contriens |
Plural
| Nominativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Genitiv | contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
contreuntium contrientium |
| Dativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Akkusativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
| Ablativ | contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
contreuntibus contrientibus |
| Vokativ | contreuntes contrientes |
contreuntes contrientes |
contreuntia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contritus |
contrita |
contritum |
| Genitiv | contriti |
contritae |
contriti |
| Dativ | contrito |
contritae |
contrito |
| Akkusativ | contritum |
contritam |
contritum |
| Ablativ | contrito |
contrita |
contrito |
| Vokativ | contrite |
contrita |
contritum |
Plural
| Nominativ | contriti |
contritae |
contrita |
| Genitiv | contritorum |
contritarum |
contritorum |
| Dativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Akkusativ | contritos |
contritas |
contrita |
| Ablativ | contritis |
contritis |
contritis |
| Vokativ | contriti |
contritae |
contrita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | contriturus |
contritura |
contriturum |
| Genitiv | contrituri |
contriturae |
contrituri |
| Dativ | contrituro |
contriturae |
contrituro |
| Akkusativ | contriturum |
contrituram |
contriturum |
| Ablativ | contrituro |
contritura |
contrituro |
| Vokativ | contriture |
contritura |
contriturum |
Plural
| Nominativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
| Genitiv | contriturorum |
contriturarum |
contriturorum |
| Dativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Akkusativ | contrituros |
contrituras |
contritura |
| Ablativ | contrituris |
contrituris |
contrituris |
| Vokativ | contrituri |
contriturae |
contritura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| contritum |
contritu |