Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich betrübe |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du betrübst |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es betrübt |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir betrüben |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr betrübt |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie betrüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde betrübt |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst betrübt |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird betrübt |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden betrübt |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden betrübt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich betrübe |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du betrübest |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es betrübe |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir betrüben |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr betrübet |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie betrüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde betrübt |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde betrübt |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden betrübt |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden betrübt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich betrübte |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du betrübtest |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es betrübte |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir betrübten |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr betrübtet |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie betrübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde betrübt |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde betrübt |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden betrübt |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden betrübt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich betrübte |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du betrübtest |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es betrübte |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir betrübten |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr betrübtet |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie betrübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde betrübt |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde betrübt |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden betrübt |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden betrübt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde betrüben |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst betrüben |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird betrüben |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden betrüben |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet betrüben |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden betrüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde betrübt werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst betrübt werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird betrübt werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden betrübt werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet betrübt werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden betrübt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe betrübt |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast betrübt |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat betrübt |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben betrübt |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt betrübt |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben betrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin betrübt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist betrübt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist betrübt worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind betrübt worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid betrübt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind betrübt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe betrübt |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe betrübt |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben betrübt |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben betrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei betrübt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest betrübt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei betrübt worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien betrübt worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet betrübt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien betrübt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte betrübt |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte betrübt |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten betrübt |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten betrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war betrübt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst betrübt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war betrübt worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren betrübt worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart betrübt worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren betrübt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte betrübt |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest betrübt |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte betrübt |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten betrübt |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet betrübt |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten betrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre betrübt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest betrübt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre betrübt worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären betrübt worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret betrübt worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären betrübt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde betrübt haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst betrübt haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird betrübt haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden betrübt haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet betrübt haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden betrübt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde betrübt worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst betrübt worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird betrübt worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden betrübt worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet betrübt worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden betrübt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
betrüben |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
betrübt haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
betrüben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
betrübt werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
betrübt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig betrübt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
betrübe; betrüb! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
betrübt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Betrüben |
| Genitiv |
contristandi
|
des Betrübens |
| Dativ |
contristando
|
dem Betrüben |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Betrüben |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Betrüben |
| Vokativ |
contristande
|
Betrüben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich verdüstere |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du verdüsterst |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir verdüstern |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie verdüstern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden verdüstert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich verdüstere |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du verdüsterst |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es verdüstere |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir verdüstern |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie verdüstern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden verdüstert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich verdüsterte |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du verdüstertest |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es verdüsterte |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir verdüsterten |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr verdüstertet |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie verdüsterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden verdüstert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich verdüsterte |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du verdüstertest |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es verdüsterte |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir verdüsterten |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr verdüstertet |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie verdüsterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden verdüstert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde verdüstern |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst verdüstern |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird verdüstern |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden verdüstern |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet verdüstern |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden verdüstern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde verdüstert werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst verdüstert werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird verdüstert werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden verdüstert werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet verdüstert werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden verdüstert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben verdüstert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin verdüstert worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist verdüstert worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist verdüstert worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind verdüstert worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid verdüstert worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind verdüstert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben verdüstert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei verdüstert worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest verdüstert worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei verdüstert worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien verdüstert worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet verdüstert worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien verdüstert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten verdüstert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war verdüstert worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst verdüstert worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war verdüstert worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren verdüstert worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart verdüstert worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren verdüstert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte verdüstert |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest verdüstert |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte verdüstert |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten verdüstert |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet verdüstert |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten verdüstert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre verdüstert worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest verdüstert worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre verdüstert worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären verdüstert worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret verdüstert worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären verdüstert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde verdüstert haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst verdüstert haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird verdüstert haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden verdüstert haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet verdüstert haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden verdüstert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde verdüstert worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst verdüstert worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird verdüstert worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden verdüstert worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet verdüstert worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden verdüstert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
verdüstern |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
verdüstert haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
verdüstern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
verdüstert werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
verdüstert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig verdüstert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
verdüstere! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
verdüstert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Verdüstern |
| Genitiv |
contristandi
|
des Verdüsternes |
| Dativ |
contristando
|
dem Verdüstern |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Verdüstern |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Verdüstern |
| Vokativ |
contristande
|
Verdüstern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich entmutige |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du entmutigst |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir entmutigen |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie entmutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden entmutigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich entmutige |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du entmutigest |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es entmutige |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir entmutigen |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr entmutiget |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie entmutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden entmutigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich entmutigte |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du entmutigtest |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es entmutigte |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir entmutigten |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr entmutigtet |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie entmutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden entmutigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich entmutigte |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du entmutigtest |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es entmutigte |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir entmutigten |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr entmutigtet |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie entmutigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden entmutigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde entmutigen |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst entmutigen |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird entmutigen |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden entmutigen |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet entmutigen |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden entmutigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde entmutigt werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst entmutigt werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird entmutigt werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden entmutigt werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet entmutigt werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden entmutigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben entmutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin entmutigt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist entmutigt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist entmutigt worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind entmutigt worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid entmutigt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind entmutigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben entmutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei entmutigt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest entmutigt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei entmutigt worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien entmutigt worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet entmutigt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien entmutigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten entmutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war entmutigt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst entmutigt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war entmutigt worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren entmutigt worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart entmutigt worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren entmutigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte entmutigt |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest entmutigt |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte entmutigt |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten entmutigt |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet entmutigt |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten entmutigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre entmutigt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest entmutigt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre entmutigt worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären entmutigt worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret entmutigt worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären entmutigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde entmutigt haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst entmutigt haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird entmutigt haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden entmutigt haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet entmutigt haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden entmutigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde entmutigt worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst entmutigt worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird entmutigt worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden entmutigt worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet entmutigt worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden entmutigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
entmutigen |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
entmutigt haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
entmutigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
entmutigt werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
entmutigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig entmutigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
entmutige; entmutig! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
entmutigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Entmutigen |
| Genitiv |
contristandi
|
des Entmutigens |
| Dativ |
contristando
|
dem Entmutigen |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Entmutigen |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Entmutigen |
| Vokativ |
contristande
|
Entmutigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich drücke nieder |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du drückst nieder |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es drückt nieder |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir drücken nieder |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr drückt nieder |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie drücken nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden niedergedrückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich drücke nieder |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du drückest nieder |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es drücke nieder |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir drücken nieder |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr drücket nieder |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie drücken nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden niedergedrückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich drückte nieder |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du drücktest nieder |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es drückte nieder |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir drückten nieder |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr drücktet nieder |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie drückten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden niedergedrückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich drückte nieder |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du drücktest nieder |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es drückte nieder |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir drückten nieder |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr drücktet nieder |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie drückten nieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden niedergedrückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde niederdrücken |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst niederdrücken |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird niederdrücken |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden niederdrücken |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet niederdrücken |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden niederdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde niedergedrückt werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst niedergedrückt werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird niedergedrückt werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden niedergedrückt werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet niedergedrückt werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden niedergedrückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben niedergedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin niedergedrückt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist niedergedrückt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist niedergedrückt worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind niedergedrückt worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid niedergedrückt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind niedergedrückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben niedergedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei niedergedrückt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest niedergedrückt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei niedergedrückt worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien niedergedrückt worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet niedergedrückt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien niedergedrückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten niedergedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war niedergedrückt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst niedergedrückt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war niedergedrückt worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren niedergedrückt worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart niedergedrückt worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren niedergedrückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte niedergedrückt |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest niedergedrückt |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte niedergedrückt |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten niedergedrückt |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet niedergedrückt |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten niedergedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre niedergedrückt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest niedergedrückt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre niedergedrückt worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären niedergedrückt worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret niedergedrückt worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären niedergedrückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde niedergedrückt haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst niedergedrückt haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird niedergedrückt haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden niedergedrückt haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet niedergedrückt haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden niedergedrückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde niedergedrückt worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst niedergedrückt worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird niedergedrückt worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden niedergedrückt worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet niedergedrückt worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden niedergedrückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
niederdrücken |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
niedergedrückt haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
niederdrücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
niedergedrückt werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
niedergedrückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig niedergedrückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
drücke nieder; drück nieder! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
drückt nieder! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Niederdrücken |
| Genitiv |
contristandi
|
des Niederdrückens |
| Dativ |
contristando
|
dem Niederdrücken |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Niederdrücken |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Niederdrücken |
| Vokativ |
contristande
|
Niederdrücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du plagst |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es plagt |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr plagt |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst geplagt |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird geplagt |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden geplagt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich plage |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du plagest |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es plage |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir plagen |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr plaget |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde geplagt |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde geplagt |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden geplagt |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden geplagt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde geplagt |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde geplagt |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden geplagt |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden geplagt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich plagte |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du plagtest |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es plagte |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir plagten |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr plagtet |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie plagten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde geplagt |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde geplagt |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden geplagt |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden geplagt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde plagen |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst plagen |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird plagen |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden plagen |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet plagen |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden plagen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde geplagt werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst geplagt werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird geplagt werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden geplagt werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet geplagt werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden geplagt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast geplagt |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat geplagt |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt geplagt |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin geplagt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist geplagt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist geplagt worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind geplagt worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid geplagt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind geplagt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe geplagt |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe geplagt |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben geplagt |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei geplagt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei geplagt worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien geplagt worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet geplagt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien geplagt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte geplagt |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte geplagt |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten geplagt |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war geplagt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst geplagt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war geplagt worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren geplagt worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart geplagt worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren geplagt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte geplagt |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest geplagt |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte geplagt |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten geplagt |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet geplagt |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten geplagt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre geplagt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest geplagt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre geplagt worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären geplagt worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret geplagt worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären geplagt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde geplagt haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst geplagt haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird geplagt haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden geplagt haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet geplagt haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden geplagt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde geplagt worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst geplagt worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird geplagt worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden geplagt worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet geplagt worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden geplagt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
plagen |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
geplagt haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
plagen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
geplagt werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
geplagt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig geplagt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
plage; plag! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
plagt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Plagen |
| Genitiv |
contristandi
|
des Plagens |
| Dativ |
contristando
|
dem Plagen |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Plagen |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Plagen |
| Vokativ |
contristande
|
Plagen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
|
| 2. Person Singular |
contristas
|
|
| 3. Person Singular |
contristat
|
|
| 1. Person Plural |
contristamus
|
|
| 2. Person Plural |
contristatis
|
|
| 3. Person Plural |
contristant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
|
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
|
| 3. Person Singular |
contristatur
|
|
| 1. Person Plural |
contristamur
|
|
| 2. Person Plural |
contristamini
|
|
| 3. Person Plural |
contristantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
|
| 2. Person Singular |
contristes
|
|
| 3. Person Singular |
contristet
|
|
| 1. Person Plural |
contristemus
|
|
| 2. Person Plural |
contristetis
|
|
| 3. Person Plural |
contristent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
|
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
|
| 3. Person Singular |
contristetur
|
|
| 1. Person Plural |
contristemur
|
|
| 2. Person Plural |
contristemini
|
|
| 3. Person Plural |
contristentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
|
| 2. Person Singular |
contristabas
|
|
| 3. Person Singular |
contristabat
|
|
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
|
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
|
| 3. Person Plural |
contristabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
|
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
|
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
|
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
|
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
|
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
|
| 2. Person Singular |
contristares
|
|
| 3. Person Singular |
contristaret
|
|
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
|
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
|
| 3. Person Plural |
contristarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
|
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
|
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
|
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
|
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
|
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
|
| 2. Person Singular |
contristabis
|
|
| 3. Person Singular |
contristabit
|
|
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
|
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
|
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
|
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
|
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
|
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
|
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
|
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
|
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
|
| 3. Person Singular |
contristavit
|
|
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
|
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
|
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
|
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
|
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
|
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
|
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
|
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
|
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
|
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
|
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
|
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
|
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
|
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
|
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
|
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
|
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
|
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
|
| Genitiv |
contristandi
|
|
| Dativ |
contristando
|
|
| Akkusativ |
contristandum
|
|
| Ablativ |
contristando
|
|
| Vokativ |
contristande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristo
|
ich verdunkle |
| 2. Person Singular |
contristas
|
du verdunkelst |
| 3. Person Singular |
contristat
|
er/sie/es verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristamus
|
wir verdunkeln |
| 2. Person Plural |
contristatis
|
ihr verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristant
|
sie verdunkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristor
|
ich werde verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristaris contristare
|
du wirst verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristatur
|
er/sie/es wird verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristamur
|
wir werden verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristamini
|
ihr werdet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristantur
|
sie werden verdunkelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristem
|
ich verdunkle |
| 2. Person Singular |
contristes
|
du verdunkelst |
| 3. Person Singular |
contristet
|
er/sie/es verdunkle |
| 1. Person Plural |
contristemus
|
wir verdunkeln |
| 2. Person Plural |
contristetis
|
ihr verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristent
|
sie verdunkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contrister
|
ich werde verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristeris contristere
|
du werdest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristetur
|
er/sie/es werde verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristemur
|
wir werden verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristemini
|
ihr werdet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristentur
|
sie werden verdunkelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabam
|
ich verdunkelte |
| 2. Person Singular |
contristabas
|
du verdunkeltest |
| 3. Person Singular |
contristabat
|
er/sie/es verdunkelte |
| 1. Person Plural |
contristabamus
|
wir verdunkelten |
| 2. Person Plural |
contristabatis
|
ihr verdunkeltet |
| 3. Person Plural |
contristabant
|
sie verdunkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabar
|
ich wurde verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristabaris contristabare
|
du wurdest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristabatur
|
er/sie/es wurde verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristabamur
|
wir wurden verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristabamini
|
ihr wurdet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristabantur
|
sie wurden verdunkelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarem
|
ich verdunkelte |
| 2. Person Singular |
contristares
|
du verdunkeltest |
| 3. Person Singular |
contristaret
|
er/sie/es verdunkelte |
| 1. Person Plural |
contristaremus
|
wir verdunkelten |
| 2. Person Plural |
contristaretis
|
ihr verdunkeltet |
| 3. Person Plural |
contristarent
|
sie verdunkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristarer
|
ich würde verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristareris contristarere
|
du würdest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristaretur
|
er/sie/es würde verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristaremur
|
wir würden verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristaremini
|
ihr würdet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristarentur
|
sie würden verdunkelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabo
|
ich werde verdunkeln |
| 2. Person Singular |
contristabis
|
du wirst verdunkeln |
| 3. Person Singular |
contristabit
|
er/sie/es wird verdunkeln |
| 1. Person Plural |
contristabimus
|
wir werden verdunkeln |
| 2. Person Plural |
contristabitis
|
ihr werdet verdunkeln |
| 3. Person Plural |
contristabunt
|
sie werden verdunkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristabor
|
ich werde verdunkelt werden |
| 2. Person Singular |
contristaberis contristabere
|
du wirst verdunkelt werden |
| 3. Person Singular |
contristabitur
|
er/sie/es wird verdunkelt werden |
| 1. Person Plural |
contristabimur
|
wir werden verdunkelt werden |
| 2. Person Plural |
contristabimini
|
ihr werdet verdunkelt werden |
| 3. Person Plural |
contristabuntur
|
sie werden verdunkelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavi
|
ich habe verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristavisti
|
du hast verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristavit
|
er/sie/es hat verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristavimus
|
wir haben verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristavistis
|
ihr habt verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristaverunt contristavere
|
sie haben verdunkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sum
|
ich bin verdunkelt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus es
|
du bist verdunkelt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus est
|
er/sie/es ist verdunkelt worden |
| 1. Person Plural |
contristati sumus
|
wir sind verdunkelt worden |
| 2. Person Plural |
contristati estis
|
ihr seid verdunkelt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sunt
|
sie sind verdunkelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaverim
|
ich habe verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du habest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es habe verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir haben verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr habet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie haben verdunkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus sim
|
ich sei verdunkelt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus sis
|
du seiest verdunkelt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus sit
|
er/sie/es sei verdunkelt worden |
| 1. Person Plural |
contristati simus
|
wir seien verdunkelt worden |
| 2. Person Plural |
contristati sitis
|
ihr seiet verdunkelt worden |
| 3. Person Plural |
contristati sint
|
sie seien verdunkelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristaveram
|
ich hatte verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristaveras
|
du hattest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristaverat
|
er/sie/es hatte verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristaveramus
|
wir hatten verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristaveratis
|
ihr hattet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristaverant
|
sie hatten verdunkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus eram
|
ich war verdunkelt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus eras
|
du warst verdunkelt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus erat
|
er/sie/es war verdunkelt worden |
| 1. Person Plural |
contristati eramus
|
wir waren verdunkelt worden |
| 2. Person Plural |
contristati eratis
|
ihr wart verdunkelt worden |
| 3. Person Plural |
contristati erant
|
sie waren verdunkelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavissem
|
ich hätte verdunkelt |
| 2. Person Singular |
contristavisses
|
du hättest verdunkelt |
| 3. Person Singular |
contristavisset
|
er/sie/es hätte verdunkelt |
| 1. Person Plural |
contristavissemus
|
wir hätten verdunkelt |
| 2. Person Plural |
contristavissetis
|
ihr hättet verdunkelt |
| 3. Person Plural |
contristavissent
|
sie hätten verdunkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus essem
|
ich wäre verdunkelt worden |
| 2. Person Singular |
contristatus esses
|
du wärest verdunkelt worden |
| 3. Person Singular |
contristatus esset
|
er/sie/es wäre verdunkelt worden |
| 1. Person Plural |
contristati essemus
|
wir wären verdunkelt worden |
| 2. Person Plural |
contristati essetis
|
ihr wäret verdunkelt worden |
| 3. Person Plural |
contristati essent
|
sie wären verdunkelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contristavero
|
ich werde verdunkelt haben |
| 2. Person Singular |
contristaveris
|
du wirst verdunkelt haben |
| 3. Person Singular |
contristaverit
|
er/sie/es wird verdunkelt haben |
| 1. Person Plural |
contristaverimus
|
wir werden verdunkelt haben |
| 2. Person Plural |
contristaveritis
|
ihr werdet verdunkelt haben |
| 3. Person Plural |
contristaverint
|
sie werden verdunkelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contristatus ero
|
ich werde verdunkelt worden sein |
| 2. Person Singular |
contristatus eris
|
du wirst verdunkelt worden sein |
| 3. Person Singular |
contristatus erit
|
er/sie/es wird verdunkelt worden sein |
| 1. Person Plural |
contristati erimus
|
wir werden verdunkelt worden sein |
| 2. Person Plural |
contristati eritis
|
ihr werdet verdunkelt worden sein |
| 3. Person Plural |
contristati erunt
|
sie werden verdunkelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristare
|
verdunkeln |
| Vorzeitigkeit |
contristavisse
|
verdunkelt haben |
| Nachzeitigkeit |
contristaturum esse
|
verdunkeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contristari contristarier
|
verdunkelt werden |
| Vorzeitigkeit |
contristatum esse
|
verdunkelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contristatum iri
|
künftig verdunkelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contrista
|
verdunkle! |
| 2. Person Plural |
contristate
|
verdunkelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contristato
|
| 3. Person Singular |
contristato
|
| 2. Person Plural |
contristatote
|
| 3. Person Plural |
contristanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contristare
|
das Verdunkeln |
| Genitiv |
contristandi
|
des Verdunkelnes |
| Dativ |
contristando
|
dem Verdunkeln |
| Akkusativ |
contristandum
|
das Verdunkeln |
| Ablativ |
contristando
|
durch das Verdunkeln |
| Vokativ |
contristande
|
Verdunkeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristandus
|
contristanda
|
contristandum
|
| Genitiv |
contristandi
|
contristandae
|
contristandi
|
| Dativ |
contristando
|
contristandae
|
contristando
|
| Akkusativ |
contristandum
|
contristandam
|
contristandum
|
| Ablativ |
contristando
|
contristanda
|
contristando
|
| Vokativ |
contristande
|
contristanda
|
contristandum
|
Plural
| Nominativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
| Genitiv |
contristandorum
|
contristandarum
|
contristandorum
|
| Dativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Akkusativ |
contristandos
|
contristandas
|
contristanda
|
| Ablativ |
contristandis
|
contristandis
|
contristandis
|
| Vokativ |
contristandi
|
contristandae
|
contristanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
| Genitiv |
contristantis
|
contristantis
|
contristantis
|
| Dativ |
contristanti
|
contristanti
|
contristanti
|
| Akkusativ |
contristantem
|
contristantem
|
contristans
|
| Ablativ |
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
contristanti contristante
|
| Vokativ |
contristans
|
contristans
|
contristans
|
Plural
| Nominativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Genitiv |
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
contristantium contristantum
|
| Dativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Akkusativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
| Ablativ |
contristantibus
|
contristantibus
|
contristantibus
|
| Vokativ |
contristantes
|
contristantes
|
contristantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristatus
|
contristata
|
contristatum
|
| Genitiv |
contristati
|
contristatae
|
contristati
|
| Dativ |
contristato
|
contristatae
|
contristato
|
| Akkusativ |
contristatum
|
contristatam
|
contristatum
|
| Ablativ |
contristato
|
contristata
|
contristato
|
| Vokativ |
contristate
|
contristata
|
contristatum
|
Plural
| Nominativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
| Genitiv |
contristatorum
|
contristatarum
|
contristatorum
|
| Dativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Akkusativ |
contristatos
|
contristatas
|
contristata
|
| Ablativ |
contristatis
|
contristatis
|
contristatis
|
| Vokativ |
contristati
|
contristatae
|
contristata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contristaturus
|
contristatura
|
contristaturum
|
| Genitiv |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristaturi
|
| Dativ |
contristaturo
|
contristaturae
|
contristaturo
|
| Akkusativ |
contristaturum
|
contristaturam
|
contristaturum
|
| Ablativ |
contristaturo
|
contristatura
|
contristaturo
|
| Vokativ |
contristature
|
contristatura
|
contristaturum
|
Plural
| Nominativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
| Genitiv |
contristaturorum
|
contristaturarum
|
contristaturorum
|
| Dativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Akkusativ |
contristaturos
|
contristaturas
|
contristatura
|
| Ablativ |
contristaturis
|
contristaturis
|
contristaturis
|
| Vokativ |
contristaturi
|
contristaturae
|
contristatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contristatum
|
contristatu
|