Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
contumeliare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
contumelia auch noch Formen von:
contumelia (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelio
|
ich beschimpfe |
| 2. Person Singular |
contumelias
|
du beschimpfst |
| 3. Person Singular |
contumeliat
|
er/sie/es beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliamus
|
wir beschimpfen |
| 2. Person Plural |
contumeliatis
|
ihr beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliant
|
sie beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelior
|
ich werde beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliaris contumeliare
|
du wirst beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliatur
|
er/sie/es wird beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliamur
|
wir werden beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliamini
|
ihr werdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliantur
|
sie werden beschimpft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliem
|
ich beschimpfe |
| 2. Person Singular |
contumelies
|
du beschimpfest |
| 3. Person Singular |
contumeliet
|
er/sie/es beschimpfe |
| 1. Person Plural |
contumeliemus
|
wir beschimpfen |
| 2. Person Plural |
contumelietis
|
ihr beschimpfet |
| 3. Person Plural |
contumelient
|
sie beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelier
|
ich werde beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumelieris contumeliere
|
du werdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumelietur
|
er/sie/es werde beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliemur
|
wir werden beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliemini
|
ihr werdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumelientur
|
sie werden beschimpft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabam
|
ich beschimpfte |
| 2. Person Singular |
contumeliabas
|
du beschimpftest |
| 3. Person Singular |
contumeliabat
|
er/sie/es beschimpfte |
| 1. Person Plural |
contumeliabamus
|
wir beschimpften |
| 2. Person Plural |
contumeliabatis
|
ihr beschimpftet |
| 3. Person Plural |
contumeliabant
|
sie beschimpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabar
|
ich wurde beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliabaris contumeliabare
|
du wurdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliabatur
|
er/sie/es wurde beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliabamur
|
wir wurden beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliabamini
|
ihr wurdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliabantur
|
sie wurden beschimpft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarem
|
ich beschimpfte |
| 2. Person Singular |
contumeliares
|
du beschimpftest |
| 3. Person Singular |
contumeliaret
|
er/sie/es beschimpfte |
| 1. Person Plural |
contumeliaremus
|
wir beschimpften |
| 2. Person Plural |
contumeliaretis
|
ihr beschimpftet |
| 3. Person Plural |
contumeliarent
|
sie beschimpften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarer
|
ich würde beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliareris contumeliarere
|
du würdest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliaretur
|
er/sie/es würde beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliaremur
|
wir würden beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliaremini
|
ihr würdet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliarentur
|
sie würden beschimpft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabo
|
ich werde beschimpfen |
| 2. Person Singular |
contumeliabis
|
du wirst beschimpfen |
| 3. Person Singular |
contumeliabit
|
er/sie/es wird beschimpfen |
| 1. Person Plural |
contumeliabimus
|
wir werden beschimpfen |
| 2. Person Plural |
contumeliabitis
|
ihr werdet beschimpfen |
| 3. Person Plural |
contumeliabunt
|
sie werden beschimpfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabor
|
ich werde beschimpft werden |
| 2. Person Singular |
contumeliaberis contumeliabere
|
du wirst beschimpft werden |
| 3. Person Singular |
contumeliabitur
|
er/sie/es wird beschimpft werden |
| 1. Person Plural |
contumeliabimur
|
wir werden beschimpft werden |
| 2. Person Plural |
contumeliabimini
|
ihr werdet beschimpft werden |
| 3. Person Plural |
contumeliabuntur
|
sie werden beschimpft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavi
|
ich habe beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliavisti
|
du hast beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliavit
|
er/sie/es hat beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliavimus
|
wir haben beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliavistis
|
ihr habt beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliaverunt contumeliavere
|
sie haben beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sum
|
ich bin beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus es
|
du bist beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus est
|
er/sie/es ist beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati sumus
|
wir sind beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati estis
|
ihr seid beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sunt
|
sie sind beschimpft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaverim
|
ich habe beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du habest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es habe beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir haben beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr habet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie haben beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sim
|
ich sei beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus sis
|
du seiest beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus sit
|
er/sie/es sei beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati simus
|
wir seien beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati sitis
|
ihr seiet beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sint
|
sie seien beschimpft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaveram
|
ich hatte beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliaveras
|
du hattest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliaverat
|
er/sie/es hatte beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliaveramus
|
wir hatten beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliaveratis
|
ihr hattet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliaverant
|
sie hatten beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus eram
|
ich war beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eras
|
du warst beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erat
|
er/sie/es war beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati eramus
|
wir waren beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati eratis
|
ihr wart beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati erant
|
sie waren beschimpft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavissem
|
ich hätte beschimpft |
| 2. Person Singular |
contumeliavisses
|
du hättest beschimpft |
| 3. Person Singular |
contumeliavisset
|
er/sie/es hätte beschimpft |
| 1. Person Plural |
contumeliavissemus
|
wir hätten beschimpft |
| 2. Person Plural |
contumeliavissetis
|
ihr hättet beschimpft |
| 3. Person Plural |
contumeliavissent
|
sie hätten beschimpft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus essem
|
ich wäre beschimpft worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus esses
|
du wärest beschimpft worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus esset
|
er/sie/es wäre beschimpft worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati essemus
|
wir wären beschimpft worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati essetis
|
ihr wäret beschimpft worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati essent
|
sie wären beschimpft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavero
|
ich werde beschimpft haben |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du wirst beschimpft haben |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es wird beschimpft haben |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir werden beschimpft haben |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr werdet beschimpft haben |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie werden beschimpft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus ero
|
ich werde beschimpft worden sein |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eris
|
du wirst beschimpft worden sein |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erit
|
er/sie/es wird beschimpft worden sein |
| 1. Person Plural |
contumeliati erimus
|
wir werden beschimpft worden sein |
| 2. Person Plural |
contumeliati eritis
|
ihr werdet beschimpft worden sein |
| 3. Person Plural |
contumeliati erunt
|
sie werden beschimpft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliare
|
beschimpfen |
| Vorzeitigkeit |
contumeliavisse
|
beschimpft haben |
| Nachzeitigkeit |
contumeliaturum esse
|
beschimpfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliari contumeliarier
|
beschimpft werden |
| Vorzeitigkeit |
contumeliatum esse
|
beschimpft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contumeliatum iri
|
künftig beschimpft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contumelia
|
beschimpfe; beschimpf! |
| 2. Person Plural |
contumeliate
|
beschimpft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contumeliato
|
| 3. Person Singular |
contumeliato
|
| 2. Person Plural |
contumeliatote
|
| 3. Person Plural |
contumelianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contumeliare
|
das Beschimpfen |
| Genitiv |
contumeliandi
|
des Beschimpfens |
| Dativ |
contumeliando
|
dem Beschimpfen |
| Akkusativ |
contumeliandum
|
das Beschimpfen |
| Ablativ |
contumeliando
|
durch das Beschimpfen |
| Vokativ |
contumeliande
|
Beschimpfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliandus
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
| Genitiv |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumeliandi
|
| Dativ |
contumeliando
|
contumeliandae
|
contumeliando
|
| Akkusativ |
contumeliandum
|
contumeliandam
|
contumeliandum
|
| Ablativ |
contumeliando
|
contumelianda
|
contumeliando
|
| Vokativ |
contumeliande
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
| Genitiv |
contumeliandorum
|
contumeliandarum
|
contumeliandorum
|
| Dativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Akkusativ |
contumeliandos
|
contumeliandas
|
contumelianda
|
| Ablativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Vokativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
| Genitiv |
contumeliantis
|
contumeliantis
|
contumeliantis
|
| Dativ |
contumelianti
|
contumelianti
|
contumelianti
|
| Akkusativ |
contumeliantem
|
contumeliantem
|
contumelians
|
| Ablativ |
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
| Vokativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
Plural
| Nominativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Genitiv |
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
| Dativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Akkusativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Ablativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Vokativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliatus
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
| Genitiv |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliati
|
| Dativ |
contumeliato
|
contumeliatae
|
contumeliato
|
| Akkusativ |
contumeliatum
|
contumeliatam
|
contumeliatum
|
| Ablativ |
contumeliato
|
contumeliata
|
contumeliato
|
| Vokativ |
contumeliate
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
| Genitiv |
contumeliatorum
|
contumeliatarum
|
contumeliatorum
|
| Dativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Akkusativ |
contumeliatos
|
contumeliatas
|
contumeliata
|
| Ablativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Vokativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliaturus
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
| Genitiv |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliaturi
|
| Dativ |
contumeliaturo
|
contumeliaturae
|
contumeliaturo
|
| Akkusativ |
contumeliaturum
|
contumeliaturam
|
contumeliaturum
|
| Ablativ |
contumeliaturo
|
contumeliatura
|
contumeliaturo
|
| Vokativ |
contumeliature
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
| Genitiv |
contumeliaturorum
|
contumeliaturarum
|
contumeliaturorum
|
| Dativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Akkusativ |
contumeliaturos
|
contumeliaturas
|
contumeliatura
|
| Ablativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Vokativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contumeliatum
|
contumeliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelio
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
contumelias
|
du entehrst |
| 3. Person Singular |
contumeliat
|
er/sie/es entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliamus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
contumeliatis
|
ihr entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliant
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelior
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliaris contumeliare
|
du wirst entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliatur
|
er/sie/es wird entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliamur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliamini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliantur
|
sie werden entehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliem
|
ich entehre |
| 2. Person Singular |
contumelies
|
du entehrest |
| 3. Person Singular |
contumeliet
|
er/sie/es entehre |
| 1. Person Plural |
contumeliemus
|
wir entehren |
| 2. Person Plural |
contumelietis
|
ihr entehret |
| 3. Person Plural |
contumelient
|
sie entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelier
|
ich werde entehrt |
| 2. Person Singular |
contumelieris contumeliere
|
du werdest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumelietur
|
er/sie/es werde entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliemur
|
wir werden entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliemini
|
ihr werdet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumelientur
|
sie werden entehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabam
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
contumeliabas
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
contumeliabat
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
contumeliabamus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
contumeliabatis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
contumeliabant
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabar
|
ich wurde entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliabaris contumeliabare
|
du wurdest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliabatur
|
er/sie/es wurde entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliabamur
|
wir wurden entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliabamini
|
ihr wurdet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliabantur
|
sie wurden entehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarem
|
ich entehrte |
| 2. Person Singular |
contumeliares
|
du entehrtest |
| 3. Person Singular |
contumeliaret
|
er/sie/es entehrte |
| 1. Person Plural |
contumeliaremus
|
wir entehrten |
| 2. Person Plural |
contumeliaretis
|
ihr entehrtet |
| 3. Person Plural |
contumeliarent
|
sie entehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarer
|
ich würde entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliareris contumeliarere
|
du würdest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliaretur
|
er/sie/es würde entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliaremur
|
wir würden entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliaremini
|
ihr würdet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliarentur
|
sie würden entehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabo
|
ich werde entehren |
| 2. Person Singular |
contumeliabis
|
du wirst entehren |
| 3. Person Singular |
contumeliabit
|
er/sie/es wird entehren |
| 1. Person Plural |
contumeliabimus
|
wir werden entehren |
| 2. Person Plural |
contumeliabitis
|
ihr werdet entehren |
| 3. Person Plural |
contumeliabunt
|
sie werden entehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabor
|
ich werde entehrt werden |
| 2. Person Singular |
contumeliaberis contumeliabere
|
du wirst entehrt werden |
| 3. Person Singular |
contumeliabitur
|
er/sie/es wird entehrt werden |
| 1. Person Plural |
contumeliabimur
|
wir werden entehrt werden |
| 2. Person Plural |
contumeliabimini
|
ihr werdet entehrt werden |
| 3. Person Plural |
contumeliabuntur
|
sie werden entehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavi
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliavisti
|
du hast entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliavit
|
er/sie/es hat entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliavimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliavistis
|
ihr habt entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliaverunt contumeliavere
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sum
|
ich bin entehrt worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus es
|
du bist entehrt worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus est
|
er/sie/es ist entehrt worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati sumus
|
wir sind entehrt worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati estis
|
ihr seid entehrt worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sunt
|
sie sind entehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaverim
|
ich habe entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du habest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es habe entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir haben entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr habet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie haben entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sim
|
ich sei entehrt worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus sis
|
du seiest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus sit
|
er/sie/es sei entehrt worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati simus
|
wir seien entehrt worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati sitis
|
ihr seiet entehrt worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sint
|
sie seien entehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaveram
|
ich hatte entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliaveras
|
du hattest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliaverat
|
er/sie/es hatte entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliaveramus
|
wir hatten entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliaveratis
|
ihr hattet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliaverant
|
sie hatten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus eram
|
ich war entehrt worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eras
|
du warst entehrt worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erat
|
er/sie/es war entehrt worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati eramus
|
wir waren entehrt worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati eratis
|
ihr wart entehrt worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati erant
|
sie waren entehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavissem
|
ich hätte entehrt |
| 2. Person Singular |
contumeliavisses
|
du hättest entehrt |
| 3. Person Singular |
contumeliavisset
|
er/sie/es hätte entehrt |
| 1. Person Plural |
contumeliavissemus
|
wir hätten entehrt |
| 2. Person Plural |
contumeliavissetis
|
ihr hättet entehrt |
| 3. Person Plural |
contumeliavissent
|
sie hätten entehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus essem
|
ich wäre entehrt worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus esses
|
du wärest entehrt worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus esset
|
er/sie/es wäre entehrt worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati essemus
|
wir wären entehrt worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati essetis
|
ihr wäret entehrt worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati essent
|
sie wären entehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavero
|
ich werde entehrt haben |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du wirst entehrt haben |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es wird entehrt haben |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir werden entehrt haben |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr werdet entehrt haben |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie werden entehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus ero
|
ich werde entehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eris
|
du wirst entehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erit
|
er/sie/es wird entehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
contumeliati erimus
|
wir werden entehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
contumeliati eritis
|
ihr werdet entehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
contumeliati erunt
|
sie werden entehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliare
|
entehren |
| Vorzeitigkeit |
contumeliavisse
|
entehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
contumeliaturum esse
|
entehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliari contumeliarier
|
entehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
contumeliatum esse
|
entehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contumeliatum iri
|
künftig entehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contumelia
|
entehre; entehr! |
| 2. Person Plural |
contumeliate
|
entehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contumeliato
|
| 3. Person Singular |
contumeliato
|
| 2. Person Plural |
contumeliatote
|
| 3. Person Plural |
contumelianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contumeliare
|
das Entehren |
| Genitiv |
contumeliandi
|
des Entehrens |
| Dativ |
contumeliando
|
dem Entehren |
| Akkusativ |
contumeliandum
|
das Entehren |
| Ablativ |
contumeliando
|
durch das Entehren |
| Vokativ |
contumeliande
|
Entehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliandus
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
| Genitiv |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumeliandi
|
| Dativ |
contumeliando
|
contumeliandae
|
contumeliando
|
| Akkusativ |
contumeliandum
|
contumeliandam
|
contumeliandum
|
| Ablativ |
contumeliando
|
contumelianda
|
contumeliando
|
| Vokativ |
contumeliande
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
| Genitiv |
contumeliandorum
|
contumeliandarum
|
contumeliandorum
|
| Dativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Akkusativ |
contumeliandos
|
contumeliandas
|
contumelianda
|
| Ablativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Vokativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
| Genitiv |
contumeliantis
|
contumeliantis
|
contumeliantis
|
| Dativ |
contumelianti
|
contumelianti
|
contumelianti
|
| Akkusativ |
contumeliantem
|
contumeliantem
|
contumelians
|
| Ablativ |
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
| Vokativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
Plural
| Nominativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Genitiv |
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
| Dativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Akkusativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Ablativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Vokativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliatus
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
| Genitiv |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliati
|
| Dativ |
contumeliato
|
contumeliatae
|
contumeliato
|
| Akkusativ |
contumeliatum
|
contumeliatam
|
contumeliatum
|
| Ablativ |
contumeliato
|
contumeliata
|
contumeliato
|
| Vokativ |
contumeliate
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
| Genitiv |
contumeliatorum
|
contumeliatarum
|
contumeliatorum
|
| Dativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Akkusativ |
contumeliatos
|
contumeliatas
|
contumeliata
|
| Ablativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Vokativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliaturus
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
| Genitiv |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliaturi
|
| Dativ |
contumeliaturo
|
contumeliaturae
|
contumeliaturo
|
| Akkusativ |
contumeliaturum
|
contumeliaturam
|
contumeliaturum
|
| Ablativ |
contumeliaturo
|
contumeliatura
|
contumeliaturo
|
| Vokativ |
contumeliature
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
| Genitiv |
contumeliaturorum
|
contumeliaturarum
|
contumeliaturorum
|
| Dativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Akkusativ |
contumeliaturos
|
contumeliaturas
|
contumeliatura
|
| Ablativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Vokativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contumeliatum
|
contumeliatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelio
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
contumelias
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
contumeliat
|
er/sie/es schändet |
| 1. Person Plural |
contumeliamus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
contumeliatis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
contumeliant
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelior
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliaris contumeliare
|
du wirst geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliatur
|
er/sie/es wird geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliamur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliamini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliantur
|
sie werden geschändet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliem
|
ich schände |
| 2. Person Singular |
contumelies
|
du schändest |
| 3. Person Singular |
contumeliet
|
er/sie/es schände |
| 1. Person Plural |
contumeliemus
|
wir schänden |
| 2. Person Plural |
contumelietis
|
ihr schändet |
| 3. Person Plural |
contumelient
|
sie schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumelier
|
ich werde geschändet |
| 2. Person Singular |
contumelieris contumeliere
|
du werdest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumelietur
|
er/sie/es werde geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliemur
|
wir werden geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliemini
|
ihr werdet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumelientur
|
sie werden geschändet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabam
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
contumeliabas
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
contumeliabat
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
contumeliabamus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
contumeliabatis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
contumeliabant
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabar
|
ich wurde geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliabaris contumeliabare
|
du wurdest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliabatur
|
er/sie/es wurde geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliabamur
|
wir wurden geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliabamini
|
ihr wurdet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliabantur
|
sie wurden geschändet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarem
|
ich schändete |
| 2. Person Singular |
contumeliares
|
du schändetest |
| 3. Person Singular |
contumeliaret
|
er/sie/es schändete |
| 1. Person Plural |
contumeliaremus
|
wir schändeten |
| 2. Person Plural |
contumeliaretis
|
ihr schändetet |
| 3. Person Plural |
contumeliarent
|
sie schändeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliarer
|
ich würde geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliareris contumeliarere
|
du würdest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliaretur
|
er/sie/es würde geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliaremur
|
wir würden geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliaremini
|
ihr würdet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliarentur
|
sie würden geschändet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabo
|
ich werde schänden |
| 2. Person Singular |
contumeliabis
|
du wirst schänden |
| 3. Person Singular |
contumeliabit
|
er/sie/es wird schänden |
| 1. Person Plural |
contumeliabimus
|
wir werden schänden |
| 2. Person Plural |
contumeliabitis
|
ihr werdet schänden |
| 3. Person Plural |
contumeliabunt
|
sie werden schänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliabor
|
ich werde geschändet werden |
| 2. Person Singular |
contumeliaberis contumeliabere
|
du wirst geschändet werden |
| 3. Person Singular |
contumeliabitur
|
er/sie/es wird geschändet werden |
| 1. Person Plural |
contumeliabimur
|
wir werden geschändet werden |
| 2. Person Plural |
contumeliabimini
|
ihr werdet geschändet werden |
| 3. Person Plural |
contumeliabuntur
|
sie werden geschändet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavi
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliavisti
|
du hast geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliavit
|
er/sie/es hat geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliavimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliavistis
|
ihr habt geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliaverunt contumeliavere
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sum
|
ich bin geschändet worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus es
|
du bist geschändet worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus est
|
er/sie/es ist geschändet worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati sumus
|
wir sind geschändet worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati estis
|
ihr seid geschändet worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sunt
|
sie sind geschändet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaverim
|
ich habe geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du habest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es habe geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir haben geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr habet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie haben geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus sim
|
ich sei geschändet worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus sis
|
du seiest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus sit
|
er/sie/es sei geschändet worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati simus
|
wir seien geschändet worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati sitis
|
ihr seiet geschändet worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati sint
|
sie seien geschändet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliaveram
|
ich hatte geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliaveras
|
du hattest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliaverat
|
er/sie/es hatte geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliaveramus
|
wir hatten geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliaveratis
|
ihr hattet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliaverant
|
sie hatten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus eram
|
ich war geschändet worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eras
|
du warst geschändet worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erat
|
er/sie/es war geschändet worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati eramus
|
wir waren geschändet worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati eratis
|
ihr wart geschändet worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati erant
|
sie waren geschändet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavissem
|
ich hätte geschändet |
| 2. Person Singular |
contumeliavisses
|
du hättest geschändet |
| 3. Person Singular |
contumeliavisset
|
er/sie/es hätte geschändet |
| 1. Person Plural |
contumeliavissemus
|
wir hätten geschändet |
| 2. Person Plural |
contumeliavissetis
|
ihr hättet geschändet |
| 3. Person Plural |
contumeliavissent
|
sie hätten geschändet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus essem
|
ich wäre geschändet worden |
| 2. Person Singular |
contumeliatus esses
|
du wärest geschändet worden |
| 3. Person Singular |
contumeliatus esset
|
er/sie/es wäre geschändet worden |
| 1. Person Plural |
contumeliati essemus
|
wir wären geschändet worden |
| 2. Person Plural |
contumeliati essetis
|
ihr wäret geschändet worden |
| 3. Person Plural |
contumeliati essent
|
sie wären geschändet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliavero
|
ich werde geschändet haben |
| 2. Person Singular |
contumeliaveris
|
du wirst geschändet haben |
| 3. Person Singular |
contumeliaverit
|
er/sie/es wird geschändet haben |
| 1. Person Plural |
contumeliaverimus
|
wir werden geschändet haben |
| 2. Person Plural |
contumeliaveritis
|
ihr werdet geschändet haben |
| 3. Person Plural |
contumeliaverint
|
sie werden geschändet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
contumeliatus ero
|
ich werde geschändet worden sein |
| 2. Person Singular |
contumeliatus eris
|
du wirst geschändet worden sein |
| 3. Person Singular |
contumeliatus erit
|
er/sie/es wird geschändet worden sein |
| 1. Person Plural |
contumeliati erimus
|
wir werden geschändet worden sein |
| 2. Person Plural |
contumeliati eritis
|
ihr werdet geschändet worden sein |
| 3. Person Plural |
contumeliati erunt
|
sie werden geschändet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliare
|
schänden |
| Vorzeitigkeit |
contumeliavisse
|
geschändet haben |
| Nachzeitigkeit |
contumeliaturum esse
|
schänden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
contumeliari contumeliarier
|
geschändet werden |
| Vorzeitigkeit |
contumeliatum esse
|
geschändet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
contumeliatum iri
|
künftig geschändet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
contumelia
|
schände! |
| 2. Person Plural |
contumeliate
|
schändet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
contumeliato
|
| 3. Person Singular |
contumeliato
|
| 2. Person Plural |
contumeliatote
|
| 3. Person Plural |
contumelianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
contumeliare
|
das Schänden |
| Genitiv |
contumeliandi
|
des Schändens |
| Dativ |
contumeliando
|
dem Schänden |
| Akkusativ |
contumeliandum
|
das Schänden |
| Ablativ |
contumeliando
|
durch das Schänden |
| Vokativ |
contumeliande
|
Schänden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliandus
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
| Genitiv |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumeliandi
|
| Dativ |
contumeliando
|
contumeliandae
|
contumeliando
|
| Akkusativ |
contumeliandum
|
contumeliandam
|
contumeliandum
|
| Ablativ |
contumeliando
|
contumelianda
|
contumeliando
|
| Vokativ |
contumeliande
|
contumelianda
|
contumeliandum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
| Genitiv |
contumeliandorum
|
contumeliandarum
|
contumeliandorum
|
| Dativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Akkusativ |
contumeliandos
|
contumeliandas
|
contumelianda
|
| Ablativ |
contumeliandis
|
contumeliandis
|
contumeliandis
|
| Vokativ |
contumeliandi
|
contumeliandae
|
contumelianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
| Genitiv |
contumeliantis
|
contumeliantis
|
contumeliantis
|
| Dativ |
contumelianti
|
contumelianti
|
contumelianti
|
| Akkusativ |
contumeliantem
|
contumeliantem
|
contumelians
|
| Ablativ |
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
contumelianti contumeliante
|
| Vokativ |
contumelians
|
contumelians
|
contumelians
|
Plural
| Nominativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Genitiv |
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
contumeliantium contumeliantum
|
| Dativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Akkusativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
| Ablativ |
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
contumeliantibus
|
| Vokativ |
contumeliantes
|
contumeliantes
|
contumeliantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliatus
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
| Genitiv |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliati
|
| Dativ |
contumeliato
|
contumeliatae
|
contumeliato
|
| Akkusativ |
contumeliatum
|
contumeliatam
|
contumeliatum
|
| Ablativ |
contumeliato
|
contumeliata
|
contumeliato
|
| Vokativ |
contumeliate
|
contumeliata
|
contumeliatum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
| Genitiv |
contumeliatorum
|
contumeliatarum
|
contumeliatorum
|
| Dativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Akkusativ |
contumeliatos
|
contumeliatas
|
contumeliata
|
| Ablativ |
contumeliatis
|
contumeliatis
|
contumeliatis
|
| Vokativ |
contumeliati
|
contumeliatae
|
contumeliata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
contumeliaturus
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
| Genitiv |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliaturi
|
| Dativ |
contumeliaturo
|
contumeliaturae
|
contumeliaturo
|
| Akkusativ |
contumeliaturum
|
contumeliaturam
|
contumeliaturum
|
| Ablativ |
contumeliaturo
|
contumeliatura
|
contumeliaturo
|
| Vokativ |
contumeliature
|
contumeliatura
|
contumeliaturum
|
Plural
| Nominativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
| Genitiv |
contumeliaturorum
|
contumeliaturarum
|
contumeliaturorum
|
| Dativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Akkusativ |
contumeliaturos
|
contumeliaturas
|
contumeliatura
|
| Ablativ |
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
contumeliaturis
|
| Vokativ |
contumeliaturi
|
contumeliaturae
|
contumeliatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
contumeliatum
|
contumeliatu
|