Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmo
|
|
| 2. Person Singular |
conturmas
|
|
| 3. Person Singular |
conturmat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmamus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmatis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmor
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaris conturmare
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmamur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmamini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmes
|
|
| 3. Person Singular |
conturmet
|
|
| 1. Person Plural |
conturmemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmer
|
|
| 2. Person Singular |
conturmeris conturmere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmetur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmemur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmemini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabam
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabas
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabar
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabaris conturmabare
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmarem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmares
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaret
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmarer
|
|
| 2. Person Singular |
conturmareris conturmarere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabo
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabis
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabor
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaberis conturmabere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavi
|
|
| 2. Person Singular |
conturmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conturmavit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverunt conturmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conturmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conturmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavero
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conturmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conturmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conturmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conturmari conturmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conturmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conturmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conturma
|
! |
| 2. Person Plural |
conturmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conturmato
|
| 3. Person Singular |
conturmato
|
| 2. Person Plural |
conturmatote
|
| 3. Person Plural |
conturmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conturmare
|
|
| Genitiv |
conturmandi
|
|
| Dativ |
conturmando
|
|
| Akkusativ |
conturmandum
|
|
| Ablativ |
conturmando
|
|
| Vokativ |
conturmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmandus
|
conturmanda
|
conturmandum
|
| Genitiv |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmandi
|
| Dativ |
conturmando
|
conturmandae
|
conturmando
|
| Akkusativ |
conturmandum
|
conturmandam
|
conturmandum
|
| Ablativ |
conturmando
|
conturmanda
|
conturmando
|
| Vokativ |
conturmande
|
conturmanda
|
conturmandum
|
Plural
| Nominativ |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmanda
|
| Genitiv |
conturmandorum
|
conturmandarum
|
conturmandorum
|
| Dativ |
conturmandis
|
conturmandis
|
conturmandis
|
| Akkusativ |
conturmandos
|
conturmandas
|
conturmanda
|
| Ablativ |
conturmandis
|
conturmandis
|
conturmandis
|
| Vokativ |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmans
|
conturmans
|
conturmans
|
| Genitiv |
conturmantis
|
conturmantis
|
conturmantis
|
| Dativ |
conturmanti
|
conturmanti
|
conturmanti
|
| Akkusativ |
conturmantem
|
conturmantem
|
conturmans
|
| Ablativ |
conturmanti conturmante
|
conturmanti conturmante
|
conturmanti conturmante
|
| Vokativ |
conturmans
|
conturmans
|
conturmans
|
Plural
| Nominativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
| Genitiv |
conturmantium conturmantum
|
conturmantium conturmantum
|
conturmantium conturmantum
|
| Dativ |
conturmantibus
|
conturmantibus
|
conturmantibus
|
| Akkusativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
| Ablativ |
conturmantibus
|
conturmantibus
|
conturmantibus
|
| Vokativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmatus
|
conturmata
|
conturmatum
|
| Genitiv |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmati
|
| Dativ |
conturmato
|
conturmatae
|
conturmato
|
| Akkusativ |
conturmatum
|
conturmatam
|
conturmatum
|
| Ablativ |
conturmato
|
conturmata
|
conturmato
|
| Vokativ |
conturmate
|
conturmata
|
conturmatum
|
Plural
| Nominativ |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmata
|
| Genitiv |
conturmatorum
|
conturmatarum
|
conturmatorum
|
| Dativ |
conturmatis
|
conturmatis
|
conturmatis
|
| Akkusativ |
conturmatos
|
conturmatas
|
conturmata
|
| Ablativ |
conturmatis
|
conturmatis
|
conturmatis
|
| Vokativ |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmaturus
|
conturmatura
|
conturmaturum
|
| Genitiv |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmaturi
|
| Dativ |
conturmaturo
|
conturmaturae
|
conturmaturo
|
| Akkusativ |
conturmaturum
|
conturmaturam
|
conturmaturum
|
| Ablativ |
conturmaturo
|
conturmatura
|
conturmaturo
|
| Vokativ |
conturmature
|
conturmatura
|
conturmaturum
|
Plural
| Nominativ |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmatura
|
| Genitiv |
conturmaturorum
|
conturmaturarum
|
conturmaturorum
|
| Dativ |
conturmaturis
|
conturmaturis
|
conturmaturis
|
| Akkusativ |
conturmaturos
|
conturmaturas
|
conturmatura
|
| Ablativ |
conturmaturis
|
conturmaturis
|
conturmaturis
|
| Vokativ |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conturmatum
|
conturmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmo
|
|
| 2. Person Singular |
conturmas
|
|
| 3. Person Singular |
conturmat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmamus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmatis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmor
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaris conturmare
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmamur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmamini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmes
|
|
| 3. Person Singular |
conturmet
|
|
| 1. Person Plural |
conturmemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmer
|
|
| 2. Person Singular |
conturmeris conturmere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmetur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmemur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmemini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabam
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabas
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabar
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabaris conturmabare
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmarem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmares
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaret
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmarer
|
|
| 2. Person Singular |
conturmareris conturmarere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabo
|
|
| 2. Person Singular |
conturmabis
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmabor
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaberis conturmabere
|
|
| 3. Person Singular |
conturmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conturmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conturmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conturmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavi
|
|
| 2. Person Singular |
conturmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
conturmavit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverunt conturmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
conturmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
conturmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmavero
|
|
| 2. Person Singular |
conturmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conturmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conturmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conturmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conturmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conturmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conturmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conturmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
conturmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conturmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conturmari conturmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conturmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conturmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conturma
|
! |
| 2. Person Plural |
conturmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conturmato
|
| 3. Person Singular |
conturmato
|
| 2. Person Plural |
conturmatote
|
| 3. Person Plural |
conturmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conturmare
|
|
| Genitiv |
conturmandi
|
|
| Dativ |
conturmando
|
|
| Akkusativ |
conturmandum
|
|
| Ablativ |
conturmando
|
|
| Vokativ |
conturmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmandus
|
conturmanda
|
conturmandum
|
| Genitiv |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmandi
|
| Dativ |
conturmando
|
conturmandae
|
conturmando
|
| Akkusativ |
conturmandum
|
conturmandam
|
conturmandum
|
| Ablativ |
conturmando
|
conturmanda
|
conturmando
|
| Vokativ |
conturmande
|
conturmanda
|
conturmandum
|
Plural
| Nominativ |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmanda
|
| Genitiv |
conturmandorum
|
conturmandarum
|
conturmandorum
|
| Dativ |
conturmandis
|
conturmandis
|
conturmandis
|
| Akkusativ |
conturmandos
|
conturmandas
|
conturmanda
|
| Ablativ |
conturmandis
|
conturmandis
|
conturmandis
|
| Vokativ |
conturmandi
|
conturmandae
|
conturmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmans
|
conturmans
|
conturmans
|
| Genitiv |
conturmantis
|
conturmantis
|
conturmantis
|
| Dativ |
conturmanti
|
conturmanti
|
conturmanti
|
| Akkusativ |
conturmantem
|
conturmantem
|
conturmans
|
| Ablativ |
conturmanti conturmante
|
conturmanti conturmante
|
conturmanti conturmante
|
| Vokativ |
conturmans
|
conturmans
|
conturmans
|
Plural
| Nominativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
| Genitiv |
conturmantium conturmantum
|
conturmantium conturmantum
|
conturmantium conturmantum
|
| Dativ |
conturmantibus
|
conturmantibus
|
conturmantibus
|
| Akkusativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
| Ablativ |
conturmantibus
|
conturmantibus
|
conturmantibus
|
| Vokativ |
conturmantes
|
conturmantes
|
conturmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmatus
|
conturmata
|
conturmatum
|
| Genitiv |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmati
|
| Dativ |
conturmato
|
conturmatae
|
conturmato
|
| Akkusativ |
conturmatum
|
conturmatam
|
conturmatum
|
| Ablativ |
conturmato
|
conturmata
|
conturmato
|
| Vokativ |
conturmate
|
conturmata
|
conturmatum
|
Plural
| Nominativ |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmata
|
| Genitiv |
conturmatorum
|
conturmatarum
|
conturmatorum
|
| Dativ |
conturmatis
|
conturmatis
|
conturmatis
|
| Akkusativ |
conturmatos
|
conturmatas
|
conturmata
|
| Ablativ |
conturmatis
|
conturmatis
|
conturmatis
|
| Vokativ |
conturmati
|
conturmatae
|
conturmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conturmaturus
|
conturmatura
|
conturmaturum
|
| Genitiv |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmaturi
|
| Dativ |
conturmaturo
|
conturmaturae
|
conturmaturo
|
| Akkusativ |
conturmaturum
|
conturmaturam
|
conturmaturum
|
| Ablativ |
conturmaturo
|
conturmatura
|
conturmaturo
|
| Vokativ |
conturmature
|
conturmatura
|
conturmaturum
|
Plural
| Nominativ |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmatura
|
| Genitiv |
conturmaturorum
|
conturmaturarum
|
conturmaturorum
|
| Dativ |
conturmaturis
|
conturmaturis
|
conturmaturis
|
| Akkusativ |
conturmaturos
|
conturmaturas
|
conturmatura
|
| Ablativ |
conturmaturis
|
conturmaturis
|
conturmaturis
|
| Vokativ |
conturmaturi
|
conturmaturae
|
conturmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conturmatum
|
conturmatu
|