Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallo
|
ich umschanze |
| 2. Person Singular |
convallas
|
du umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallat
|
er/sie/es umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallamus
|
wir umschanzen |
| 2. Person Plural |
convallatis
|
ihr umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallant
|
sie umschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallor
|
ich werde umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaris convallare
|
du wirst umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallatur
|
er/sie/es wird umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallamur
|
wir werden umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallamini
|
ihr werdet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallantur
|
sie werden umschanzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallem
|
ich umschanze |
| 2. Person Singular |
convalles
|
du umschanzest |
| 3. Person Singular |
convallet
|
er/sie/es umschanze |
| 1. Person Plural |
convallemus
|
wir umschanzen |
| 2. Person Plural |
convalletis
|
ihr umschanzet |
| 3. Person Plural |
convallent
|
sie umschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convaller
|
ich werde umschanzt |
| 2. Person Singular |
convalleris convallere
|
du werdest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convalletur
|
er/sie/es werde umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallemur
|
wir werden umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallemini
|
ihr werdet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallentur
|
sie werden umschanzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabam
|
ich umschanzte |
| 2. Person Singular |
convallabas
|
du umschanztest |
| 3. Person Singular |
convallabat
|
er/sie/es umschanzte |
| 1. Person Plural |
convallabamus
|
wir umschanzten |
| 2. Person Plural |
convallabatis
|
ihr umschanztet |
| 3. Person Plural |
convallabant
|
sie umschanzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabar
|
ich wurde umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallabaris convallabare
|
du wurdest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallabatur
|
er/sie/es wurde umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallabamur
|
wir wurden umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallabamini
|
ihr wurdet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallabantur
|
sie wurden umschanzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarem
|
ich umschanzte |
| 2. Person Singular |
convallares
|
du umschanztest |
| 3. Person Singular |
convallaret
|
er/sie/es umschanzte |
| 1. Person Plural |
convallaremus
|
wir umschanzten |
| 2. Person Plural |
convallaretis
|
ihr umschanztet |
| 3. Person Plural |
convallarent
|
sie umschanzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarer
|
ich würde umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallareris convallarere
|
du würdest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaretur
|
er/sie/es würde umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaremur
|
wir würden umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaremini
|
ihr würdet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallarentur
|
sie würden umschanzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabo
|
ich werde umschanzen |
| 2. Person Singular |
convallabis
|
du wirst umschanzen |
| 3. Person Singular |
convallabit
|
er/sie/es wird umschanzen |
| 1. Person Plural |
convallabimus
|
wir werden umschanzen |
| 2. Person Plural |
convallabitis
|
ihr werdet umschanzen |
| 3. Person Plural |
convallabunt
|
sie werden umschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabor
|
ich werde umschanzt werden |
| 2. Person Singular |
convallaberis convallabere
|
du wirst umschanzt werden |
| 3. Person Singular |
convallabitur
|
er/sie/es wird umschanzt werden |
| 1. Person Plural |
convallabimur
|
wir werden umschanzt werden |
| 2. Person Plural |
convallabimini
|
ihr werdet umschanzt werden |
| 3. Person Plural |
convallabuntur
|
sie werden umschanzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavi
|
ich habe umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallavisti
|
du hast umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallavit
|
er/sie/es hat umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallavimus
|
wir haben umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallavistis
|
ihr habt umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverunt convallavere
|
sie haben umschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sum
|
ich bin umschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus es
|
du bist umschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus est
|
er/sie/es ist umschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati sumus
|
wir sind umschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati estis
|
ihr seid umschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati sunt
|
sie sind umschanzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaverim
|
ich habe umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
du habest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
er/sie/es habe umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
wir haben umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
ihr habet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
sie haben umschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sim
|
ich sei umschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus sis
|
du seiest umschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus sit
|
er/sie/es sei umschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati simus
|
wir seien umschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati sitis
|
ihr seiet umschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati sint
|
sie seien umschanzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaveram
|
ich hatte umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaveras
|
du hattest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaverat
|
er/sie/es hatte umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaveramus
|
wir hatten umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaveratis
|
ihr hattet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverant
|
sie hatten umschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus eram
|
ich war umschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus eras
|
du warst umschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus erat
|
er/sie/es war umschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati eramus
|
wir waren umschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati eratis
|
ihr wart umschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati erant
|
sie waren umschanzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavissem
|
ich hätte umschanzt |
| 2. Person Singular |
convallavisses
|
du hättest umschanzt |
| 3. Person Singular |
convallavisset
|
er/sie/es hätte umschanzt |
| 1. Person Plural |
convallavissemus
|
wir hätten umschanzt |
| 2. Person Plural |
convallavissetis
|
ihr hättet umschanzt |
| 3. Person Plural |
convallavissent
|
sie hätten umschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus essem
|
ich wäre umschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus esses
|
du wärest umschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus esset
|
er/sie/es wäre umschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati essemus
|
wir wären umschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati essetis
|
ihr wäret umschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati essent
|
sie wären umschanzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavero
|
ich werde umschanzt haben |
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
du wirst umschanzt haben |
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
er/sie/es wird umschanzt haben |
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
wir werden umschanzt haben |
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
ihr werdet umschanzt haben |
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
sie werden umschanzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus ero
|
ich werde umschanzt worden sein |
| 2. Person Singular |
convallatus eris
|
du wirst umschanzt worden sein |
| 3. Person Singular |
convallatus erit
|
er/sie/es wird umschanzt worden sein |
| 1. Person Plural |
convallati erimus
|
wir werden umschanzt worden sein |
| 2. Person Plural |
convallati eritis
|
ihr werdet umschanzt worden sein |
| 3. Person Plural |
convallati erunt
|
sie werden umschanzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallare
|
umschanzen |
| Vorzeitigkeit |
convallavisse
|
umschanzt haben |
| Nachzeitigkeit |
convallaturum esse
|
umschanzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallari convallarier
|
umschanzt werden |
| Vorzeitigkeit |
convallatum esse
|
umschanzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convallatum iri
|
künftig umschanzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convalla
|
umschanze; umschanz! |
| 2. Person Plural |
convallate
|
umschanzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convallato
|
| 3. Person Singular |
convallato
|
| 2. Person Plural |
convallatote
|
| 3. Person Plural |
convallanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convallare
|
das Umschanzen |
| Genitiv |
convallandi
|
des Umschanzens |
| Dativ |
convallando
|
dem Umschanzen |
| Akkusativ |
convallandum
|
das Umschanzen |
| Ablativ |
convallando
|
durch das Umschanzen |
| Vokativ |
convallande
|
Umschanzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallandus
|
convallanda
|
convallandum
|
| Genitiv |
convallandi
|
convallandae
|
convallandi
|
| Dativ |
convallando
|
convallandae
|
convallando
|
| Akkusativ |
convallandum
|
convallandam
|
convallandum
|
| Ablativ |
convallando
|
convallanda
|
convallando
|
| Vokativ |
convallande
|
convallanda
|
convallandum
|
Plural
| Nominativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
| Genitiv |
convallandorum
|
convallandarum
|
convallandorum
|
| Dativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Akkusativ |
convallandos
|
convallandas
|
convallanda
|
| Ablativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Vokativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
| Genitiv |
convallantis
|
convallantis
|
convallantis
|
| Dativ |
convallanti
|
convallanti
|
convallanti
|
| Akkusativ |
convallantem
|
convallantem
|
convallans
|
| Ablativ |
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
| Vokativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
Plural
| Nominativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Genitiv |
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
| Dativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Akkusativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Ablativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Vokativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallatus
|
convallata
|
convallatum
|
| Genitiv |
convallati
|
convallatae
|
convallati
|
| Dativ |
convallato
|
convallatae
|
convallato
|
| Akkusativ |
convallatum
|
convallatam
|
convallatum
|
| Ablativ |
convallato
|
convallata
|
convallato
|
| Vokativ |
convallate
|
convallata
|
convallatum
|
Plural
| Nominativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
| Genitiv |
convallatorum
|
convallatarum
|
convallatorum
|
| Dativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Akkusativ |
convallatos
|
convallatas
|
convallata
|
| Ablativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Vokativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallaturus
|
convallatura
|
convallaturum
|
| Genitiv |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallaturi
|
| Dativ |
convallaturo
|
convallaturae
|
convallaturo
|
| Akkusativ |
convallaturum
|
convallaturam
|
convallaturum
|
| Ablativ |
convallaturo
|
convallatura
|
convallaturo
|
| Vokativ |
convallature
|
convallatura
|
convallaturum
|
Plural
| Nominativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
| Genitiv |
convallaturorum
|
convallaturarum
|
convallaturorum
|
| Dativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Akkusativ |
convallaturos
|
convallaturas
|
convallatura
|
| Ablativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Vokativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convallatum
|
convallatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallo
|
ich verschanze |
| 2. Person Singular |
convallas
|
du verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallat
|
er/sie/es verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallamus
|
wir verschanzen |
| 2. Person Plural |
convallatis
|
ihr verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallant
|
sie verschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallor
|
ich werde verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaris convallare
|
du wirst verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallatur
|
er/sie/es wird verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallamur
|
wir werden verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallamini
|
ihr werdet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallantur
|
sie werden verschanzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallem
|
ich verschanze |
| 2. Person Singular |
convalles
|
du verschanzest |
| 3. Person Singular |
convallet
|
er/sie/es verschanze |
| 1. Person Plural |
convallemus
|
wir verschanzen |
| 2. Person Plural |
convalletis
|
ihr verschanzet |
| 3. Person Plural |
convallent
|
sie verschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convaller
|
ich werde verschanzt |
| 2. Person Singular |
convalleris convallere
|
du werdest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convalletur
|
er/sie/es werde verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallemur
|
wir werden verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallemini
|
ihr werdet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallentur
|
sie werden verschanzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabam
|
ich verschanzte |
| 2. Person Singular |
convallabas
|
du verschanztest |
| 3. Person Singular |
convallabat
|
er/sie/es verschanzte |
| 1. Person Plural |
convallabamus
|
wir verschanzten |
| 2. Person Plural |
convallabatis
|
ihr verschanztet |
| 3. Person Plural |
convallabant
|
sie verschanzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabar
|
ich wurde verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallabaris convallabare
|
du wurdest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallabatur
|
er/sie/es wurde verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallabamur
|
wir wurden verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallabamini
|
ihr wurdet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallabantur
|
sie wurden verschanzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarem
|
ich verschanzte |
| 2. Person Singular |
convallares
|
du verschanztest |
| 3. Person Singular |
convallaret
|
er/sie/es verschanzte |
| 1. Person Plural |
convallaremus
|
wir verschanzten |
| 2. Person Plural |
convallaretis
|
ihr verschanztet |
| 3. Person Plural |
convallarent
|
sie verschanzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarer
|
ich würde verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallareris convallarere
|
du würdest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaretur
|
er/sie/es würde verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaremur
|
wir würden verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaremini
|
ihr würdet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallarentur
|
sie würden verschanzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabo
|
ich werde verschanzen |
| 2. Person Singular |
convallabis
|
du wirst verschanzen |
| 3. Person Singular |
convallabit
|
er/sie/es wird verschanzen |
| 1. Person Plural |
convallabimus
|
wir werden verschanzen |
| 2. Person Plural |
convallabitis
|
ihr werdet verschanzen |
| 3. Person Plural |
convallabunt
|
sie werden verschanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabor
|
ich werde verschanzt werden |
| 2. Person Singular |
convallaberis convallabere
|
du wirst verschanzt werden |
| 3. Person Singular |
convallabitur
|
er/sie/es wird verschanzt werden |
| 1. Person Plural |
convallabimur
|
wir werden verschanzt werden |
| 2. Person Plural |
convallabimini
|
ihr werdet verschanzt werden |
| 3. Person Plural |
convallabuntur
|
sie werden verschanzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavi
|
ich habe verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallavisti
|
du hast verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallavit
|
er/sie/es hat verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallavimus
|
wir haben verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallavistis
|
ihr habt verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverunt convallavere
|
sie haben verschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sum
|
ich bin verschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus es
|
du bist verschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus est
|
er/sie/es ist verschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati sumus
|
wir sind verschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati estis
|
ihr seid verschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati sunt
|
sie sind verschanzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaverim
|
ich habe verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
du habest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
er/sie/es habe verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
wir haben verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
ihr habet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
sie haben verschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sim
|
ich sei verschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus sis
|
du seiest verschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus sit
|
er/sie/es sei verschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati simus
|
wir seien verschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati sitis
|
ihr seiet verschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati sint
|
sie seien verschanzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaveram
|
ich hatte verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallaveras
|
du hattest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallaverat
|
er/sie/es hatte verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallaveramus
|
wir hatten verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallaveratis
|
ihr hattet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallaverant
|
sie hatten verschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus eram
|
ich war verschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus eras
|
du warst verschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus erat
|
er/sie/es war verschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati eramus
|
wir waren verschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati eratis
|
ihr wart verschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati erant
|
sie waren verschanzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavissem
|
ich hätte verschanzt |
| 2. Person Singular |
convallavisses
|
du hättest verschanzt |
| 3. Person Singular |
convallavisset
|
er/sie/es hätte verschanzt |
| 1. Person Plural |
convallavissemus
|
wir hätten verschanzt |
| 2. Person Plural |
convallavissetis
|
ihr hättet verschanzt |
| 3. Person Plural |
convallavissent
|
sie hätten verschanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus essem
|
ich wäre verschanzt worden |
| 2. Person Singular |
convallatus esses
|
du wärest verschanzt worden |
| 3. Person Singular |
convallatus esset
|
er/sie/es wäre verschanzt worden |
| 1. Person Plural |
convallati essemus
|
wir wären verschanzt worden |
| 2. Person Plural |
convallati essetis
|
ihr wäret verschanzt worden |
| 3. Person Plural |
convallati essent
|
sie wären verschanzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavero
|
ich werde verschanzt haben |
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
du wirst verschanzt haben |
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
er/sie/es wird verschanzt haben |
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
wir werden verschanzt haben |
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
ihr werdet verschanzt haben |
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
sie werden verschanzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus ero
|
ich werde verschanzt worden sein |
| 2. Person Singular |
convallatus eris
|
du wirst verschanzt worden sein |
| 3. Person Singular |
convallatus erit
|
er/sie/es wird verschanzt worden sein |
| 1. Person Plural |
convallati erimus
|
wir werden verschanzt worden sein |
| 2. Person Plural |
convallati eritis
|
ihr werdet verschanzt worden sein |
| 3. Person Plural |
convallati erunt
|
sie werden verschanzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallare
|
verschanzen |
| Vorzeitigkeit |
convallavisse
|
verschanzt haben |
| Nachzeitigkeit |
convallaturum esse
|
verschanzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallari convallarier
|
verschanzt werden |
| Vorzeitigkeit |
convallatum esse
|
verschanzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convallatum iri
|
künftig verschanzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convalla
|
verschanze; verschanz! |
| 2. Person Plural |
convallate
|
verschanzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convallato
|
| 3. Person Singular |
convallato
|
| 2. Person Plural |
convallatote
|
| 3. Person Plural |
convallanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convallare
|
das Verschanzen |
| Genitiv |
convallandi
|
des Verschanzens |
| Dativ |
convallando
|
dem Verschanzen |
| Akkusativ |
convallandum
|
das Verschanzen |
| Ablativ |
convallando
|
durch das Verschanzen |
| Vokativ |
convallande
|
Verschanzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallandus
|
convallanda
|
convallandum
|
| Genitiv |
convallandi
|
convallandae
|
convallandi
|
| Dativ |
convallando
|
convallandae
|
convallando
|
| Akkusativ |
convallandum
|
convallandam
|
convallandum
|
| Ablativ |
convallando
|
convallanda
|
convallando
|
| Vokativ |
convallande
|
convallanda
|
convallandum
|
Plural
| Nominativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
| Genitiv |
convallandorum
|
convallandarum
|
convallandorum
|
| Dativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Akkusativ |
convallandos
|
convallandas
|
convallanda
|
| Ablativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Vokativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
| Genitiv |
convallantis
|
convallantis
|
convallantis
|
| Dativ |
convallanti
|
convallanti
|
convallanti
|
| Akkusativ |
convallantem
|
convallantem
|
convallans
|
| Ablativ |
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
| Vokativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
Plural
| Nominativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Genitiv |
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
| Dativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Akkusativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Ablativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Vokativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallatus
|
convallata
|
convallatum
|
| Genitiv |
convallati
|
convallatae
|
convallati
|
| Dativ |
convallato
|
convallatae
|
convallato
|
| Akkusativ |
convallatum
|
convallatam
|
convallatum
|
| Ablativ |
convallato
|
convallata
|
convallato
|
| Vokativ |
convallate
|
convallata
|
convallatum
|
Plural
| Nominativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
| Genitiv |
convallatorum
|
convallatarum
|
convallatorum
|
| Dativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Akkusativ |
convallatos
|
convallatas
|
convallata
|
| Ablativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Vokativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallaturus
|
convallatura
|
convallaturum
|
| Genitiv |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallaturi
|
| Dativ |
convallaturo
|
convallaturae
|
convallaturo
|
| Akkusativ |
convallaturum
|
convallaturam
|
convallaturum
|
| Ablativ |
convallaturo
|
convallatura
|
convallaturo
|
| Vokativ |
convallature
|
convallatura
|
convallaturum
|
Plural
| Nominativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
| Genitiv |
convallaturorum
|
convallaturarum
|
convallaturorum
|
| Dativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Akkusativ |
convallaturos
|
convallaturas
|
convallatura
|
| Ablativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Vokativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convallatum
|
convallatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallo
|
|
| 2. Person Singular |
convallas
|
|
| 3. Person Singular |
convallat
|
|
| 1. Person Plural |
convallamus
|
|
| 2. Person Plural |
convallatis
|
|
| 3. Person Plural |
convallant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallor
|
|
| 2. Person Singular |
convallaris convallare
|
|
| 3. Person Singular |
convallatur
|
|
| 1. Person Plural |
convallamur
|
|
| 2. Person Plural |
convallamini
|
|
| 3. Person Plural |
convallantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallem
|
|
| 2. Person Singular |
convalles
|
|
| 3. Person Singular |
convallet
|
|
| 1. Person Plural |
convallemus
|
|
| 2. Person Plural |
convalletis
|
|
| 3. Person Plural |
convallent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convaller
|
|
| 2. Person Singular |
convalleris convallere
|
|
| 3. Person Singular |
convalletur
|
|
| 1. Person Plural |
convallemur
|
|
| 2. Person Plural |
convallemini
|
|
| 3. Person Plural |
convallentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabam
|
|
| 2. Person Singular |
convallabas
|
|
| 3. Person Singular |
convallabat
|
|
| 1. Person Plural |
convallabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convallabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convallabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabar
|
|
| 2. Person Singular |
convallabaris convallabare
|
|
| 3. Person Singular |
convallabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convallabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convallabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convallabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarem
|
|
| 2. Person Singular |
convallares
|
|
| 3. Person Singular |
convallaret
|
|
| 1. Person Plural |
convallaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convallaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convallarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallarer
|
|
| 2. Person Singular |
convallareris convallarere
|
|
| 3. Person Singular |
convallaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convallaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convallaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convallarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabo
|
|
| 2. Person Singular |
convallabis
|
|
| 3. Person Singular |
convallabit
|
|
| 1. Person Plural |
convallabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convallabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convallabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallabor
|
|
| 2. Person Singular |
convallaberis convallabere
|
|
| 3. Person Singular |
convallabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convallabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convallabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convallabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavi
|
|
| 2. Person Singular |
convallavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convallavit
|
|
| 1. Person Plural |
convallavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convallavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convallaverunt convallavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convallatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convallatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convallati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convallati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convallati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convallatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convallatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convallati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convallati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convallati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convallaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convallaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convallaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convallaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convallaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convallatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convallatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convallati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convallati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convallati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convallavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convallavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convallavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convallavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convallavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convallatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convallatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convallati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convallati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convallati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convallavero
|
|
| 2. Person Singular |
convallaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convallaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convallaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convallaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convallaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convallatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convallatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convallatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convallati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convallati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convallati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convallavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convallaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convallari convallarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convallatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convallatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convalla
|
! |
| 2. Person Plural |
convallate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convallato
|
| 3. Person Singular |
convallato
|
| 2. Person Plural |
convallatote
|
| 3. Person Plural |
convallanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convallare
|
|
| Genitiv |
convallandi
|
|
| Dativ |
convallando
|
|
| Akkusativ |
convallandum
|
|
| Ablativ |
convallando
|
|
| Vokativ |
convallande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallandus
|
convallanda
|
convallandum
|
| Genitiv |
convallandi
|
convallandae
|
convallandi
|
| Dativ |
convallando
|
convallandae
|
convallando
|
| Akkusativ |
convallandum
|
convallandam
|
convallandum
|
| Ablativ |
convallando
|
convallanda
|
convallando
|
| Vokativ |
convallande
|
convallanda
|
convallandum
|
Plural
| Nominativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
| Genitiv |
convallandorum
|
convallandarum
|
convallandorum
|
| Dativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Akkusativ |
convallandos
|
convallandas
|
convallanda
|
| Ablativ |
convallandis
|
convallandis
|
convallandis
|
| Vokativ |
convallandi
|
convallandae
|
convallanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
| Genitiv |
convallantis
|
convallantis
|
convallantis
|
| Dativ |
convallanti
|
convallanti
|
convallanti
|
| Akkusativ |
convallantem
|
convallantem
|
convallans
|
| Ablativ |
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
convallanti convallante
|
| Vokativ |
convallans
|
convallans
|
convallans
|
Plural
| Nominativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Genitiv |
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
convallantium convallantum
|
| Dativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Akkusativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
| Ablativ |
convallantibus
|
convallantibus
|
convallantibus
|
| Vokativ |
convallantes
|
convallantes
|
convallantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallatus
|
convallata
|
convallatum
|
| Genitiv |
convallati
|
convallatae
|
convallati
|
| Dativ |
convallato
|
convallatae
|
convallato
|
| Akkusativ |
convallatum
|
convallatam
|
convallatum
|
| Ablativ |
convallato
|
convallata
|
convallato
|
| Vokativ |
convallate
|
convallata
|
convallatum
|
Plural
| Nominativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
| Genitiv |
convallatorum
|
convallatarum
|
convallatorum
|
| Dativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Akkusativ |
convallatos
|
convallatas
|
convallata
|
| Ablativ |
convallatis
|
convallatis
|
convallatis
|
| Vokativ |
convallati
|
convallatae
|
convallata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convallaturus
|
convallatura
|
convallaturum
|
| Genitiv |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallaturi
|
| Dativ |
convallaturo
|
convallaturae
|
convallaturo
|
| Akkusativ |
convallaturum
|
convallaturam
|
convallaturum
|
| Ablativ |
convallaturo
|
convallatura
|
convallaturo
|
| Vokativ |
convallature
|
convallatura
|
convallaturum
|
Plural
| Nominativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
| Genitiv |
convallaturorum
|
convallaturarum
|
convallaturorum
|
| Dativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Akkusativ |
convallaturos
|
convallaturas
|
convallatura
|
| Ablativ |
convallaturis
|
convallaturis
|
convallaturis
|
| Vokativ |
convallaturi
|
convallaturae
|
convallatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convallatum
|
convallatu
|