Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convario
|
|
| 2. Person Singular |
convarias
|
|
| 3. Person Singular |
convariat
|
|
| 1. Person Plural |
convariamus
|
|
| 2. Person Plural |
convariatis
|
|
| 3. Person Plural |
convariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarior
|
|
| 2. Person Singular |
convariaris convariare
|
|
| 3. Person Singular |
convariatur
|
|
| 1. Person Plural |
convariamur
|
|
| 2. Person Plural |
convariamini
|
|
| 3. Person Plural |
convariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariem
|
|
| 2. Person Singular |
convaries
|
|
| 3. Person Singular |
convariet
|
|
| 1. Person Plural |
convariemus
|
|
| 2. Person Plural |
convarietis
|
|
| 3. Person Plural |
convarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarier
|
|
| 2. Person Singular |
convarieris convariere
|
|
| 3. Person Singular |
convarietur
|
|
| 1. Person Plural |
convariemur
|
|
| 2. Person Plural |
convariemini
|
|
| 3. Person Plural |
convarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabam
|
|
| 2. Person Singular |
convariabas
|
|
| 3. Person Singular |
convariabat
|
|
| 1. Person Plural |
convariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabar
|
|
| 2. Person Singular |
convariabaris convariabare
|
|
| 3. Person Singular |
convariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarem
|
|
| 2. Person Singular |
convariares
|
|
| 3. Person Singular |
convariaret
|
|
| 1. Person Plural |
convariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarer
|
|
| 2. Person Singular |
convariareris convariarere
|
|
| 3. Person Singular |
convariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabo
|
|
| 2. Person Singular |
convariabis
|
|
| 3. Person Singular |
convariabit
|
|
| 1. Person Plural |
convariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabor
|
|
| 2. Person Singular |
convariaberis convariabere
|
|
| 3. Person Singular |
convariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavi
|
|
| 2. Person Singular |
convariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convariavit
|
|
| 1. Person Plural |
convariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverunt convariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavero
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariari convariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convaria
|
! |
| 2. Person Plural |
convariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convariato
|
| 3. Person Singular |
convariato
|
| 2. Person Plural |
convariatote
|
| 3. Person Plural |
convarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convariare
|
|
| Genitiv |
convariandi
|
|
| Dativ |
convariando
|
|
| Akkusativ |
convariandum
|
|
| Ablativ |
convariando
|
|
| Vokativ |
convariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariandus
|
convarianda
|
convariandum
|
| Genitiv |
convariandi
|
convariandae
|
convariandi
|
| Dativ |
convariando
|
convariandae
|
convariando
|
| Akkusativ |
convariandum
|
convariandam
|
convariandum
|
| Ablativ |
convariando
|
convarianda
|
convariando
|
| Vokativ |
convariande
|
convarianda
|
convariandum
|
Plural
| Nominativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
| Genitiv |
convariandorum
|
convariandarum
|
convariandorum
|
| Dativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Akkusativ |
convariandos
|
convariandas
|
convarianda
|
| Ablativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Vokativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
| Genitiv |
convariantis
|
convariantis
|
convariantis
|
| Dativ |
convarianti
|
convarianti
|
convarianti
|
| Akkusativ |
convariantem
|
convariantem
|
convarians
|
| Ablativ |
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
| Vokativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
Plural
| Nominativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Genitiv |
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
| Dativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Akkusativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Ablativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Vokativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariatus
|
convariata
|
convariatum
|
| Genitiv |
convariati
|
convariatae
|
convariati
|
| Dativ |
convariato
|
convariatae
|
convariato
|
| Akkusativ |
convariatum
|
convariatam
|
convariatum
|
| Ablativ |
convariato
|
convariata
|
convariato
|
| Vokativ |
convariate
|
convariata
|
convariatum
|
Plural
| Nominativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
| Genitiv |
convariatorum
|
convariatarum
|
convariatorum
|
| Dativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Akkusativ |
convariatos
|
convariatas
|
convariata
|
| Ablativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Vokativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariaturus
|
convariatura
|
convariaturum
|
| Genitiv |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariaturi
|
| Dativ |
convariaturo
|
convariaturae
|
convariaturo
|
| Akkusativ |
convariaturum
|
convariaturam
|
convariaturum
|
| Ablativ |
convariaturo
|
convariatura
|
convariaturo
|
| Vokativ |
convariature
|
convariatura
|
convariaturum
|
Plural
| Nominativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
| Genitiv |
convariaturorum
|
convariaturarum
|
convariaturorum
|
| Dativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Akkusativ |
convariaturos
|
convariaturas
|
convariatura
|
| Ablativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Vokativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convariatum
|
convariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convario
|
ich verändere |
| 2. Person Singular |
convarias
|
du veränderst |
| 3. Person Singular |
convariat
|
er/sie/es verändert |
| 1. Person Plural |
convariamus
|
wir verändern |
| 2. Person Plural |
convariatis
|
ihr verändert |
| 3. Person Plural |
convariant
|
sie verändern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarior
|
ich werde verändert |
| 2. Person Singular |
convariaris convariare
|
du wirst verändert |
| 3. Person Singular |
convariatur
|
er/sie/es wird verändert |
| 1. Person Plural |
convariamur
|
wir werden verändert |
| 2. Person Plural |
convariamini
|
ihr werdet verändert |
| 3. Person Plural |
convariantur
|
sie werden verändert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariem
|
ich verändere |
| 2. Person Singular |
convaries
|
du veränderst |
| 3. Person Singular |
convariet
|
er/sie/es verändere |
| 1. Person Plural |
convariemus
|
wir verändern |
| 2. Person Plural |
convarietis
|
ihr verändert |
| 3. Person Plural |
convarient
|
sie verändern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarier
|
ich werde verändert |
| 2. Person Singular |
convarieris convariere
|
du werdest verändert |
| 3. Person Singular |
convarietur
|
er/sie/es werde verändert |
| 1. Person Plural |
convariemur
|
wir werden verändert |
| 2. Person Plural |
convariemini
|
ihr werdet verändert |
| 3. Person Plural |
convarientur
|
sie werden verändert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabam
|
ich veränderte |
| 2. Person Singular |
convariabas
|
du verändertest |
| 3. Person Singular |
convariabat
|
er/sie/es veränderte |
| 1. Person Plural |
convariabamus
|
wir veränderten |
| 2. Person Plural |
convariabatis
|
ihr verändertet |
| 3. Person Plural |
convariabant
|
sie veränderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabar
|
ich wurde verändert |
| 2. Person Singular |
convariabaris convariabare
|
du wurdest verändert |
| 3. Person Singular |
convariabatur
|
er/sie/es wurde verändert |
| 1. Person Plural |
convariabamur
|
wir wurden verändert |
| 2. Person Plural |
convariabamini
|
ihr wurdet verändert |
| 3. Person Plural |
convariabantur
|
sie wurden verändert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarem
|
ich veränderte |
| 2. Person Singular |
convariares
|
du verändertest |
| 3. Person Singular |
convariaret
|
er/sie/es veränderte |
| 1. Person Plural |
convariaremus
|
wir veränderten |
| 2. Person Plural |
convariaretis
|
ihr verändertet |
| 3. Person Plural |
convariarent
|
sie veränderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarer
|
ich würde verändert |
| 2. Person Singular |
convariareris convariarere
|
du würdest verändert |
| 3. Person Singular |
convariaretur
|
er/sie/es würde verändert |
| 1. Person Plural |
convariaremur
|
wir würden verändert |
| 2. Person Plural |
convariaremini
|
ihr würdet verändert |
| 3. Person Plural |
convariarentur
|
sie würden verändert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabo
|
ich werde verändern |
| 2. Person Singular |
convariabis
|
du wirst verändern |
| 3. Person Singular |
convariabit
|
er/sie/es wird verändern |
| 1. Person Plural |
convariabimus
|
wir werden verändern |
| 2. Person Plural |
convariabitis
|
ihr werdet verändern |
| 3. Person Plural |
convariabunt
|
sie werden verändern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabor
|
ich werde verändert werden |
| 2. Person Singular |
convariaberis convariabere
|
du wirst verändert werden |
| 3. Person Singular |
convariabitur
|
er/sie/es wird verändert werden |
| 1. Person Plural |
convariabimur
|
wir werden verändert werden |
| 2. Person Plural |
convariabimini
|
ihr werdet verändert werden |
| 3. Person Plural |
convariabuntur
|
sie werden verändert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavi
|
ich habe verändert |
| 2. Person Singular |
convariavisti
|
du hast verändert |
| 3. Person Singular |
convariavit
|
er/sie/es hat verändert |
| 1. Person Plural |
convariavimus
|
wir haben verändert |
| 2. Person Plural |
convariavistis
|
ihr habt verändert |
| 3. Person Plural |
convariaverunt convariavere
|
sie haben verändert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sum
|
ich bin verändert worden |
| 2. Person Singular |
convariatus es
|
du bist verändert worden |
| 3. Person Singular |
convariatus est
|
er/sie/es ist verändert worden |
| 1. Person Plural |
convariati sumus
|
wir sind verändert worden |
| 2. Person Plural |
convariati estis
|
ihr seid verändert worden |
| 3. Person Plural |
convariati sunt
|
sie sind verändert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaverim
|
ich habe verändert |
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
du habest verändert |
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
er/sie/es habe verändert |
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
wir haben verändert |
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
ihr habet verändert |
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
sie haben verändert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sim
|
ich sei verändert worden |
| 2. Person Singular |
convariatus sis
|
du seiest verändert worden |
| 3. Person Singular |
convariatus sit
|
er/sie/es sei verändert worden |
| 1. Person Plural |
convariati simus
|
wir seien verändert worden |
| 2. Person Plural |
convariati sitis
|
ihr seiet verändert worden |
| 3. Person Plural |
convariati sint
|
sie seien verändert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaveram
|
ich hatte verändert |
| 2. Person Singular |
convariaveras
|
du hattest verändert |
| 3. Person Singular |
convariaverat
|
er/sie/es hatte verändert |
| 1. Person Plural |
convariaveramus
|
wir hatten verändert |
| 2. Person Plural |
convariaveratis
|
ihr hattet verändert |
| 3. Person Plural |
convariaverant
|
sie hatten verändert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus eram
|
ich war verändert worden |
| 2. Person Singular |
convariatus eras
|
du warst verändert worden |
| 3. Person Singular |
convariatus erat
|
er/sie/es war verändert worden |
| 1. Person Plural |
convariati eramus
|
wir waren verändert worden |
| 2. Person Plural |
convariati eratis
|
ihr wart verändert worden |
| 3. Person Plural |
convariati erant
|
sie waren verändert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavissem
|
ich hätte verändert |
| 2. Person Singular |
convariavisses
|
du hättest verändert |
| 3. Person Singular |
convariavisset
|
er/sie/es hätte verändert |
| 1. Person Plural |
convariavissemus
|
wir hätten verändert |
| 2. Person Plural |
convariavissetis
|
ihr hättet verändert |
| 3. Person Plural |
convariavissent
|
sie hätten verändert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus essem
|
ich wäre verändert worden |
| 2. Person Singular |
convariatus esses
|
du wärest verändert worden |
| 3. Person Singular |
convariatus esset
|
er/sie/es wäre verändert worden |
| 1. Person Plural |
convariati essemus
|
wir wären verändert worden |
| 2. Person Plural |
convariati essetis
|
ihr wäret verändert worden |
| 3. Person Plural |
convariati essent
|
sie wären verändert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavero
|
ich werde verändert haben |
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
du wirst verändert haben |
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
er/sie/es wird verändert haben |
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
wir werden verändert haben |
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
ihr werdet verändert haben |
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
sie werden verändert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus ero
|
ich werde verändert worden sein |
| 2. Person Singular |
convariatus eris
|
du wirst verändert worden sein |
| 3. Person Singular |
convariatus erit
|
er/sie/es wird verändert worden sein |
| 1. Person Plural |
convariati erimus
|
wir werden verändert worden sein |
| 2. Person Plural |
convariati eritis
|
ihr werdet verändert worden sein |
| 3. Person Plural |
convariati erunt
|
sie werden verändert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariare
|
verändern |
| Vorzeitigkeit |
convariavisse
|
verändert haben |
| Nachzeitigkeit |
convariaturum esse
|
verändern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariari convariarier
|
verändert werden |
| Vorzeitigkeit |
convariatum esse
|
verändert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convariatum iri
|
künftig verändert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convaria
|
verändere! |
| 2. Person Plural |
convariate
|
verändert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convariato
|
| 3. Person Singular |
convariato
|
| 2. Person Plural |
convariatote
|
| 3. Person Plural |
convarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convariare
|
das Verändern |
| Genitiv |
convariandi
|
des Verändernes |
| Dativ |
convariando
|
dem Verändern |
| Akkusativ |
convariandum
|
das Verändern |
| Ablativ |
convariando
|
durch das Verändern |
| Vokativ |
convariande
|
Verändern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariandus
|
convarianda
|
convariandum
|
| Genitiv |
convariandi
|
convariandae
|
convariandi
|
| Dativ |
convariando
|
convariandae
|
convariando
|
| Akkusativ |
convariandum
|
convariandam
|
convariandum
|
| Ablativ |
convariando
|
convarianda
|
convariando
|
| Vokativ |
convariande
|
convarianda
|
convariandum
|
Plural
| Nominativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
| Genitiv |
convariandorum
|
convariandarum
|
convariandorum
|
| Dativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Akkusativ |
convariandos
|
convariandas
|
convarianda
|
| Ablativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Vokativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
| Genitiv |
convariantis
|
convariantis
|
convariantis
|
| Dativ |
convarianti
|
convarianti
|
convarianti
|
| Akkusativ |
convariantem
|
convariantem
|
convarians
|
| Ablativ |
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
| Vokativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
Plural
| Nominativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Genitiv |
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
| Dativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Akkusativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Ablativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Vokativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariatus
|
convariata
|
convariatum
|
| Genitiv |
convariati
|
convariatae
|
convariati
|
| Dativ |
convariato
|
convariatae
|
convariato
|
| Akkusativ |
convariatum
|
convariatam
|
convariatum
|
| Ablativ |
convariato
|
convariata
|
convariato
|
| Vokativ |
convariate
|
convariata
|
convariatum
|
Plural
| Nominativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
| Genitiv |
convariatorum
|
convariatarum
|
convariatorum
|
| Dativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Akkusativ |
convariatos
|
convariatas
|
convariata
|
| Ablativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Vokativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariaturus
|
convariatura
|
convariaturum
|
| Genitiv |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariaturi
|
| Dativ |
convariaturo
|
convariaturae
|
convariaturo
|
| Akkusativ |
convariaturum
|
convariaturam
|
convariaturum
|
| Ablativ |
convariaturo
|
convariatura
|
convariaturo
|
| Vokativ |
convariature
|
convariatura
|
convariaturum
|
Plural
| Nominativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
| Genitiv |
convariaturorum
|
convariaturarum
|
convariaturorum
|
| Dativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Akkusativ |
convariaturos
|
convariaturas
|
convariatura
|
| Ablativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Vokativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convariatum
|
convariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convario
|
ich sprenkle |
| 2. Person Singular |
convarias
|
du sprenkelst |
| 3. Person Singular |
convariat
|
er/sie/es sprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariamus
|
wir sprenkeln |
| 2. Person Plural |
convariatis
|
ihr sprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariant
|
sie sprenkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarior
|
ich werde gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariaris convariare
|
du wirst gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariatur
|
er/sie/es wird gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariamur
|
wir werden gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariamini
|
ihr werdet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariantur
|
sie werden gesprenkelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariem
|
ich sprenkle |
| 2. Person Singular |
convaries
|
du sprenkelst |
| 3. Person Singular |
convariet
|
er/sie/es sprenkle |
| 1. Person Plural |
convariemus
|
wir sprenkeln |
| 2. Person Plural |
convarietis
|
ihr sprenkelt |
| 3. Person Plural |
convarient
|
sie sprenkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarier
|
ich werde gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convarieris convariere
|
du werdest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convarietur
|
er/sie/es werde gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariemur
|
wir werden gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariemini
|
ihr werdet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convarientur
|
sie werden gesprenkelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabam
|
ich sprenkelte |
| 2. Person Singular |
convariabas
|
du sprenkeltest |
| 3. Person Singular |
convariabat
|
er/sie/es sprenkelte |
| 1. Person Plural |
convariabamus
|
wir sprenkelten |
| 2. Person Plural |
convariabatis
|
ihr sprenkeltet |
| 3. Person Plural |
convariabant
|
sie sprenkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabar
|
ich wurde gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariabaris convariabare
|
du wurdest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariabatur
|
er/sie/es wurde gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariabamur
|
wir wurden gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariabamini
|
ihr wurdet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariabantur
|
sie wurden gesprenkelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarem
|
ich sprenkelte |
| 2. Person Singular |
convariares
|
du sprenkeltest |
| 3. Person Singular |
convariaret
|
er/sie/es sprenkelte |
| 1. Person Plural |
convariaremus
|
wir sprenkelten |
| 2. Person Plural |
convariaretis
|
ihr sprenkeltet |
| 3. Person Plural |
convariarent
|
sie sprenkelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarer
|
ich würde gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariareris convariarere
|
du würdest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariaretur
|
er/sie/es würde gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariaremur
|
wir würden gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariaremini
|
ihr würdet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariarentur
|
sie würden gesprenkelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabo
|
ich werde sprenkeln |
| 2. Person Singular |
convariabis
|
du wirst sprenkeln |
| 3. Person Singular |
convariabit
|
er/sie/es wird sprenkeln |
| 1. Person Plural |
convariabimus
|
wir werden sprenkeln |
| 2. Person Plural |
convariabitis
|
ihr werdet sprenkeln |
| 3. Person Plural |
convariabunt
|
sie werden sprenkeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabor
|
ich werde gesprenkelt werden |
| 2. Person Singular |
convariaberis convariabere
|
du wirst gesprenkelt werden |
| 3. Person Singular |
convariabitur
|
er/sie/es wird gesprenkelt werden |
| 1. Person Plural |
convariabimur
|
wir werden gesprenkelt werden |
| 2. Person Plural |
convariabimini
|
ihr werdet gesprenkelt werden |
| 3. Person Plural |
convariabuntur
|
sie werden gesprenkelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavi
|
ich habe gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariavisti
|
du hast gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariavit
|
er/sie/es hat gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariavimus
|
wir haben gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariavistis
|
ihr habt gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariaverunt convariavere
|
sie haben gesprenkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sum
|
ich bin gesprenkelt worden |
| 2. Person Singular |
convariatus es
|
du bist gesprenkelt worden |
| 3. Person Singular |
convariatus est
|
er/sie/es ist gesprenkelt worden |
| 1. Person Plural |
convariati sumus
|
wir sind gesprenkelt worden |
| 2. Person Plural |
convariati estis
|
ihr seid gesprenkelt worden |
| 3. Person Plural |
convariati sunt
|
sie sind gesprenkelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaverim
|
ich habe gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
du habest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
er/sie/es habe gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
wir haben gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
ihr habet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
sie haben gesprenkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sim
|
ich sei gesprenkelt worden |
| 2. Person Singular |
convariatus sis
|
du seiest gesprenkelt worden |
| 3. Person Singular |
convariatus sit
|
er/sie/es sei gesprenkelt worden |
| 1. Person Plural |
convariati simus
|
wir seien gesprenkelt worden |
| 2. Person Plural |
convariati sitis
|
ihr seiet gesprenkelt worden |
| 3. Person Plural |
convariati sint
|
sie seien gesprenkelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaveram
|
ich hatte gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariaveras
|
du hattest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariaverat
|
er/sie/es hatte gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariaveramus
|
wir hatten gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariaveratis
|
ihr hattet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariaverant
|
sie hatten gesprenkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus eram
|
ich war gesprenkelt worden |
| 2. Person Singular |
convariatus eras
|
du warst gesprenkelt worden |
| 3. Person Singular |
convariatus erat
|
er/sie/es war gesprenkelt worden |
| 1. Person Plural |
convariati eramus
|
wir waren gesprenkelt worden |
| 2. Person Plural |
convariati eratis
|
ihr wart gesprenkelt worden |
| 3. Person Plural |
convariati erant
|
sie waren gesprenkelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavissem
|
ich hätte gesprenkelt |
| 2. Person Singular |
convariavisses
|
du hättest gesprenkelt |
| 3. Person Singular |
convariavisset
|
er/sie/es hätte gesprenkelt |
| 1. Person Plural |
convariavissemus
|
wir hätten gesprenkelt |
| 2. Person Plural |
convariavissetis
|
ihr hättet gesprenkelt |
| 3. Person Plural |
convariavissent
|
sie hätten gesprenkelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus essem
|
ich wäre gesprenkelt worden |
| 2. Person Singular |
convariatus esses
|
du wärest gesprenkelt worden |
| 3. Person Singular |
convariatus esset
|
er/sie/es wäre gesprenkelt worden |
| 1. Person Plural |
convariati essemus
|
wir wären gesprenkelt worden |
| 2. Person Plural |
convariati essetis
|
ihr wäret gesprenkelt worden |
| 3. Person Plural |
convariati essent
|
sie wären gesprenkelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavero
|
ich werde gesprenkelt haben |
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
du wirst gesprenkelt haben |
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
er/sie/es wird gesprenkelt haben |
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
wir werden gesprenkelt haben |
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
ihr werdet gesprenkelt haben |
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
sie werden gesprenkelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus ero
|
ich werde gesprenkelt worden sein |
| 2. Person Singular |
convariatus eris
|
du wirst gesprenkelt worden sein |
| 3. Person Singular |
convariatus erit
|
er/sie/es wird gesprenkelt worden sein |
| 1. Person Plural |
convariati erimus
|
wir werden gesprenkelt worden sein |
| 2. Person Plural |
convariati eritis
|
ihr werdet gesprenkelt worden sein |
| 3. Person Plural |
convariati erunt
|
sie werden gesprenkelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariare
|
sprenkeln |
| Vorzeitigkeit |
convariavisse
|
gesprenkelt haben |
| Nachzeitigkeit |
convariaturum esse
|
sprenkeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariari convariarier
|
gesprenkelt werden |
| Vorzeitigkeit |
convariatum esse
|
gesprenkelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convariatum iri
|
künftig gesprenkelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convaria
|
sprenkle! |
| 2. Person Plural |
convariate
|
sprenkelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convariato
|
| 3. Person Singular |
convariato
|
| 2. Person Plural |
convariatote
|
| 3. Person Plural |
convarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convariare
|
das Sprenkeln |
| Genitiv |
convariandi
|
des Sprenkelnes |
| Dativ |
convariando
|
dem Sprenkeln |
| Akkusativ |
convariandum
|
das Sprenkeln |
| Ablativ |
convariando
|
durch das Sprenkeln |
| Vokativ |
convariande
|
Sprenkeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariandus
|
convarianda
|
convariandum
|
| Genitiv |
convariandi
|
convariandae
|
convariandi
|
| Dativ |
convariando
|
convariandae
|
convariando
|
| Akkusativ |
convariandum
|
convariandam
|
convariandum
|
| Ablativ |
convariando
|
convarianda
|
convariando
|
| Vokativ |
convariande
|
convarianda
|
convariandum
|
Plural
| Nominativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
| Genitiv |
convariandorum
|
convariandarum
|
convariandorum
|
| Dativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Akkusativ |
convariandos
|
convariandas
|
convarianda
|
| Ablativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Vokativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
| Genitiv |
convariantis
|
convariantis
|
convariantis
|
| Dativ |
convarianti
|
convarianti
|
convarianti
|
| Akkusativ |
convariantem
|
convariantem
|
convarians
|
| Ablativ |
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
| Vokativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
Plural
| Nominativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Genitiv |
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
| Dativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Akkusativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Ablativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Vokativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariatus
|
convariata
|
convariatum
|
| Genitiv |
convariati
|
convariatae
|
convariati
|
| Dativ |
convariato
|
convariatae
|
convariato
|
| Akkusativ |
convariatum
|
convariatam
|
convariatum
|
| Ablativ |
convariato
|
convariata
|
convariato
|
| Vokativ |
convariate
|
convariata
|
convariatum
|
Plural
| Nominativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
| Genitiv |
convariatorum
|
convariatarum
|
convariatorum
|
| Dativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Akkusativ |
convariatos
|
convariatas
|
convariata
|
| Ablativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Vokativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariaturus
|
convariatura
|
convariaturum
|
| Genitiv |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariaturi
|
| Dativ |
convariaturo
|
convariaturae
|
convariaturo
|
| Akkusativ |
convariaturum
|
convariaturam
|
convariaturum
|
| Ablativ |
convariaturo
|
convariatura
|
convariaturo
|
| Vokativ |
convariature
|
convariatura
|
convariaturum
|
Plural
| Nominativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
| Genitiv |
convariaturorum
|
convariaturarum
|
convariaturorum
|
| Dativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Akkusativ |
convariaturos
|
convariaturas
|
convariatura
|
| Ablativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Vokativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convariatum
|
convariatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convario
|
|
| 2. Person Singular |
convarias
|
|
| 3. Person Singular |
convariat
|
|
| 1. Person Plural |
convariamus
|
|
| 2. Person Plural |
convariatis
|
|
| 3. Person Plural |
convariant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarior
|
|
| 2. Person Singular |
convariaris convariare
|
|
| 3. Person Singular |
convariatur
|
|
| 1. Person Plural |
convariamur
|
|
| 2. Person Plural |
convariamini
|
|
| 3. Person Plural |
convariantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariem
|
|
| 2. Person Singular |
convaries
|
|
| 3. Person Singular |
convariet
|
|
| 1. Person Plural |
convariemus
|
|
| 2. Person Plural |
convarietis
|
|
| 3. Person Plural |
convarient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convarier
|
|
| 2. Person Singular |
convarieris convariere
|
|
| 3. Person Singular |
convarietur
|
|
| 1. Person Plural |
convariemur
|
|
| 2. Person Plural |
convariemini
|
|
| 3. Person Plural |
convarientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabam
|
|
| 2. Person Singular |
convariabas
|
|
| 3. Person Singular |
convariabat
|
|
| 1. Person Plural |
convariabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convariabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convariabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabar
|
|
| 2. Person Singular |
convariabaris convariabare
|
|
| 3. Person Singular |
convariabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convariabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convariabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convariabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarem
|
|
| 2. Person Singular |
convariares
|
|
| 3. Person Singular |
convariaret
|
|
| 1. Person Plural |
convariaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convariarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariarer
|
|
| 2. Person Singular |
convariareris convariarere
|
|
| 3. Person Singular |
convariaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convariaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convariaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convariarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabo
|
|
| 2. Person Singular |
convariabis
|
|
| 3. Person Singular |
convariabit
|
|
| 1. Person Plural |
convariabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convariabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariabor
|
|
| 2. Person Singular |
convariaberis convariabere
|
|
| 3. Person Singular |
convariabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convariabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convariabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convariabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavi
|
|
| 2. Person Singular |
convariavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convariavit
|
|
| 1. Person Plural |
convariavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverunt convariavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convariati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convariati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convariaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convariati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convariavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convariavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convariavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convariavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convariavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convariati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convariavero
|
|
| 2. Person Singular |
convariaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convariaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convariaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convariatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convariatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convariatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convariati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convariati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convariati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convariavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convariaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convariari convariarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convariatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convariatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convaria
|
! |
| 2. Person Plural |
convariate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convariato
|
| 3. Person Singular |
convariato
|
| 2. Person Plural |
convariatote
|
| 3. Person Plural |
convarianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convariare
|
|
| Genitiv |
convariandi
|
|
| Dativ |
convariando
|
|
| Akkusativ |
convariandum
|
|
| Ablativ |
convariando
|
|
| Vokativ |
convariande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariandus
|
convarianda
|
convariandum
|
| Genitiv |
convariandi
|
convariandae
|
convariandi
|
| Dativ |
convariando
|
convariandae
|
convariando
|
| Akkusativ |
convariandum
|
convariandam
|
convariandum
|
| Ablativ |
convariando
|
convarianda
|
convariando
|
| Vokativ |
convariande
|
convarianda
|
convariandum
|
Plural
| Nominativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
| Genitiv |
convariandorum
|
convariandarum
|
convariandorum
|
| Dativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Akkusativ |
convariandos
|
convariandas
|
convarianda
|
| Ablativ |
convariandis
|
convariandis
|
convariandis
|
| Vokativ |
convariandi
|
convariandae
|
convarianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
| Genitiv |
convariantis
|
convariantis
|
convariantis
|
| Dativ |
convarianti
|
convarianti
|
convarianti
|
| Akkusativ |
convariantem
|
convariantem
|
convarians
|
| Ablativ |
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
convarianti convariante
|
| Vokativ |
convarians
|
convarians
|
convarians
|
Plural
| Nominativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Genitiv |
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
convariantium convariantum
|
| Dativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Akkusativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
| Ablativ |
convariantibus
|
convariantibus
|
convariantibus
|
| Vokativ |
convariantes
|
convariantes
|
convariantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariatus
|
convariata
|
convariatum
|
| Genitiv |
convariati
|
convariatae
|
convariati
|
| Dativ |
convariato
|
convariatae
|
convariato
|
| Akkusativ |
convariatum
|
convariatam
|
convariatum
|
| Ablativ |
convariato
|
convariata
|
convariato
|
| Vokativ |
convariate
|
convariata
|
convariatum
|
Plural
| Nominativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
| Genitiv |
convariatorum
|
convariatarum
|
convariatorum
|
| Dativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Akkusativ |
convariatos
|
convariatas
|
convariata
|
| Ablativ |
convariatis
|
convariatis
|
convariatis
|
| Vokativ |
convariati
|
convariatae
|
convariata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convariaturus
|
convariatura
|
convariaturum
|
| Genitiv |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariaturi
|
| Dativ |
convariaturo
|
convariaturae
|
convariaturo
|
| Akkusativ |
convariaturum
|
convariaturam
|
convariaturum
|
| Ablativ |
convariaturo
|
convariatura
|
convariaturo
|
| Vokativ |
convariature
|
convariatura
|
convariaturum
|
Plural
| Nominativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
| Genitiv |
convariaturorum
|
convariaturarum
|
convariaturorum
|
| Dativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Akkusativ |
convariaturos
|
convariaturas
|
convariatura
|
| Ablativ |
convariaturis
|
convariaturis
|
convariaturis
|
| Vokativ |
convariaturi
|
convariaturae
|
convariatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convariatum
|
convariatu
|