Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelo
|
|
| 2. Person Singular |
convelas
|
|
| 3. Person Singular |
convelat
|
|
| 1. Person Plural |
convelamus
|
|
| 2. Person Plural |
convelatis
|
|
| 3. Person Plural |
convelant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelor
|
|
| 2. Person Singular |
convelaris convelare
|
|
| 3. Person Singular |
convelatur
|
|
| 1. Person Plural |
convelamur
|
|
| 2. Person Plural |
convelamini
|
|
| 3. Person Plural |
convelantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelem
|
|
| 2. Person Singular |
conveles
|
|
| 3. Person Singular |
convelet
|
|
| 1. Person Plural |
convelemus
|
|
| 2. Person Plural |
conveletis
|
|
| 3. Person Plural |
convelent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conveler
|
|
| 2. Person Singular |
conveleris convelere
|
|
| 3. Person Singular |
conveletur
|
|
| 1. Person Plural |
convelemur
|
|
| 2. Person Plural |
convelemini
|
|
| 3. Person Plural |
convelentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabam
|
|
| 2. Person Singular |
convelabas
|
|
| 3. Person Singular |
convelabat
|
|
| 1. Person Plural |
convelabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convelabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convelabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabar
|
|
| 2. Person Singular |
convelabaris convelabare
|
|
| 3. Person Singular |
convelabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convelabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convelabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convelabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarem
|
|
| 2. Person Singular |
convelares
|
|
| 3. Person Singular |
convelaret
|
|
| 1. Person Plural |
convelaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convelaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convelarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarer
|
|
| 2. Person Singular |
convelareris convelarere
|
|
| 3. Person Singular |
convelaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convelaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convelaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convelarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabo
|
|
| 2. Person Singular |
convelabis
|
|
| 3. Person Singular |
convelabit
|
|
| 1. Person Plural |
convelabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convelabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convelabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabor
|
|
| 2. Person Singular |
convelaberis convelabere
|
|
| 3. Person Singular |
convelabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convelabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convelabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convelabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavi
|
|
| 2. Person Singular |
convelavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convelavit
|
|
| 1. Person Plural |
convelavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convelavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convelaverunt convelavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convelatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convelatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convelati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convelati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convelati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convelatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convelatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convelati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convelati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convelati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convelaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convelaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convelaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convelaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convelaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convelatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convelatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convelati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convelati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convelati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convelavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convelavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convelavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convelavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convelavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convelatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convelatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convelati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convelati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convelati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavero
|
|
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convelatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convelatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convelati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convelati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convelati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convelavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convelaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelari convelarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convelatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convelatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convela
|
! |
| 2. Person Plural |
convelate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convelato
|
| 3. Person Singular |
convelato
|
| 2. Person Plural |
convelatote
|
| 3. Person Plural |
convelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convelare
|
|
| Genitiv |
convelandi
|
|
| Dativ |
convelando
|
|
| Akkusativ |
convelandum
|
|
| Ablativ |
convelando
|
|
| Vokativ |
convelande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelandus
|
convelanda
|
convelandum
|
| Genitiv |
convelandi
|
convelandae
|
convelandi
|
| Dativ |
convelando
|
convelandae
|
convelando
|
| Akkusativ |
convelandum
|
convelandam
|
convelandum
|
| Ablativ |
convelando
|
convelanda
|
convelando
|
| Vokativ |
convelande
|
convelanda
|
convelandum
|
Plural
| Nominativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
| Genitiv |
convelandorum
|
convelandarum
|
convelandorum
|
| Dativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Akkusativ |
convelandos
|
convelandas
|
convelanda
|
| Ablativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Vokativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
| Genitiv |
convelantis
|
convelantis
|
convelantis
|
| Dativ |
convelanti
|
convelanti
|
convelanti
|
| Akkusativ |
convelantem
|
convelantem
|
convelans
|
| Ablativ |
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
| Vokativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
Plural
| Nominativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Genitiv |
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
| Dativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Akkusativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Ablativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Vokativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelatus
|
convelata
|
convelatum
|
| Genitiv |
convelati
|
convelatae
|
convelati
|
| Dativ |
convelato
|
convelatae
|
convelato
|
| Akkusativ |
convelatum
|
convelatam
|
convelatum
|
| Ablativ |
convelato
|
convelata
|
convelato
|
| Vokativ |
convelate
|
convelata
|
convelatum
|
Plural
| Nominativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
| Genitiv |
convelatorum
|
convelatarum
|
convelatorum
|
| Dativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Akkusativ |
convelatos
|
convelatas
|
convelata
|
| Ablativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Vokativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelaturus
|
convelatura
|
convelaturum
|
| Genitiv |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelaturi
|
| Dativ |
convelaturo
|
convelaturae
|
convelaturo
|
| Akkusativ |
convelaturum
|
convelaturam
|
convelaturum
|
| Ablativ |
convelaturo
|
convelatura
|
convelaturo
|
| Vokativ |
convelature
|
convelatura
|
convelaturum
|
Plural
| Nominativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
| Genitiv |
convelaturorum
|
convelaturarum
|
convelaturorum
|
| Dativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Akkusativ |
convelaturos
|
convelaturas
|
convelatura
|
| Ablativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Vokativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convelatum
|
convelatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelo
|
ich bedecke |
| 2. Person Singular |
convelas
|
du bedeckst |
| 3. Person Singular |
convelat
|
er/sie/es bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelamus
|
wir bedecken |
| 2. Person Plural |
convelatis
|
ihr bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelant
|
sie bedecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelor
|
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelaris convelare
|
du wirst bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelatur
|
er/sie/es wird bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelamur
|
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelamini
|
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelantur
|
sie werden bedeckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelem
|
ich bedecke |
| 2. Person Singular |
conveles
|
du bedeckest |
| 3. Person Singular |
convelet
|
er/sie/es bedecke |
| 1. Person Plural |
convelemus
|
wir bedecken |
| 2. Person Plural |
conveletis
|
ihr bedecket |
| 3. Person Plural |
convelent
|
sie bedecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conveler
|
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular |
conveleris convelere
|
du werdest bedeckt |
| 3. Person Singular |
conveletur
|
er/sie/es werde bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelemur
|
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelemini
|
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelentur
|
sie werden bedeckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabam
|
ich bedeckte |
| 2. Person Singular |
convelabas
|
du bedecktest |
| 3. Person Singular |
convelabat
|
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural |
convelabamus
|
wir bedeckten |
| 2. Person Plural |
convelabatis
|
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural |
convelabant
|
sie bedeckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabar
|
ich wurde bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelabaris convelabare
|
du wurdest bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelabatur
|
er/sie/es wurde bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelabamur
|
wir wurden bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelabamini
|
ihr wurdet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelabantur
|
sie wurden bedeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarem
|
ich bedeckte |
| 2. Person Singular |
convelares
|
du bedecktest |
| 3. Person Singular |
convelaret
|
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural |
convelaremus
|
wir bedeckten |
| 2. Person Plural |
convelaretis
|
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural |
convelarent
|
sie bedeckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarer
|
ich würde bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelareris convelarere
|
du würdest bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelaretur
|
er/sie/es würde bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelaremur
|
wir würden bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelaremini
|
ihr würdet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelarentur
|
sie würden bedeckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabo
|
ich werde bedecken |
| 2. Person Singular |
convelabis
|
du wirst bedecken |
| 3. Person Singular |
convelabit
|
er/sie/es wird bedecken |
| 1. Person Plural |
convelabimus
|
wir werden bedecken |
| 2. Person Plural |
convelabitis
|
ihr werdet bedecken |
| 3. Person Plural |
convelabunt
|
sie werden bedecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabor
|
ich werde bedeckt werden |
| 2. Person Singular |
convelaberis convelabere
|
du wirst bedeckt werden |
| 3. Person Singular |
convelabitur
|
er/sie/es wird bedeckt werden |
| 1. Person Plural |
convelabimur
|
wir werden bedeckt werden |
| 2. Person Plural |
convelabimini
|
ihr werdet bedeckt werden |
| 3. Person Plural |
convelabuntur
|
sie werden bedeckt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavi
|
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelavisti
|
du hast bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelavit
|
er/sie/es hat bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelavimus
|
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelavistis
|
ihr habt bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelaverunt convelavere
|
sie haben bedeckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sum
|
ich bin bedeckt worden |
| 2. Person Singular |
convelatus es
|
du bist bedeckt worden |
| 3. Person Singular |
convelatus est
|
er/sie/es ist bedeckt worden |
| 1. Person Plural |
convelati sumus
|
wir sind bedeckt worden |
| 2. Person Plural |
convelati estis
|
ihr seid bedeckt worden |
| 3. Person Plural |
convelati sunt
|
sie sind bedeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaverim
|
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
du habest bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
er/sie/es habe bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
ihr habet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
sie haben bedeckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sim
|
ich sei bedeckt worden |
| 2. Person Singular |
convelatus sis
|
du seiest bedeckt worden |
| 3. Person Singular |
convelatus sit
|
er/sie/es sei bedeckt worden |
| 1. Person Plural |
convelati simus
|
wir seien bedeckt worden |
| 2. Person Plural |
convelati sitis
|
ihr seiet bedeckt worden |
| 3. Person Plural |
convelati sint
|
sie seien bedeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaveram
|
ich hatte bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelaveras
|
du hattest bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelaverat
|
er/sie/es hatte bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelaveramus
|
wir hatten bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelaveratis
|
ihr hattet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelaverant
|
sie hatten bedeckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus eram
|
ich war bedeckt worden |
| 2. Person Singular |
convelatus eras
|
du warst bedeckt worden |
| 3. Person Singular |
convelatus erat
|
er/sie/es war bedeckt worden |
| 1. Person Plural |
convelati eramus
|
wir waren bedeckt worden |
| 2. Person Plural |
convelati eratis
|
ihr wart bedeckt worden |
| 3. Person Plural |
convelati erant
|
sie waren bedeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavissem
|
ich hätte bedeckt |
| 2. Person Singular |
convelavisses
|
du hättest bedeckt |
| 3. Person Singular |
convelavisset
|
er/sie/es hätte bedeckt |
| 1. Person Plural |
convelavissemus
|
wir hätten bedeckt |
| 2. Person Plural |
convelavissetis
|
ihr hättet bedeckt |
| 3. Person Plural |
convelavissent
|
sie hätten bedeckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus essem
|
ich wäre bedeckt worden |
| 2. Person Singular |
convelatus esses
|
du wärest bedeckt worden |
| 3. Person Singular |
convelatus esset
|
er/sie/es wäre bedeckt worden |
| 1. Person Plural |
convelati essemus
|
wir wären bedeckt worden |
| 2. Person Plural |
convelati essetis
|
ihr wäret bedeckt worden |
| 3. Person Plural |
convelati essent
|
sie wären bedeckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavero
|
ich werde bedeckt haben |
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
du wirst bedeckt haben |
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
er/sie/es wird bedeckt haben |
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
wir werden bedeckt haben |
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
ihr werdet bedeckt haben |
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
sie werden bedeckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus ero
|
ich werde bedeckt worden sein |
| 2. Person Singular |
convelatus eris
|
du wirst bedeckt worden sein |
| 3. Person Singular |
convelatus erit
|
er/sie/es wird bedeckt worden sein |
| 1. Person Plural |
convelati erimus
|
wir werden bedeckt worden sein |
| 2. Person Plural |
convelati eritis
|
ihr werdet bedeckt worden sein |
| 3. Person Plural |
convelati erunt
|
sie werden bedeckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelare
|
bedecken |
| Vorzeitigkeit |
convelavisse
|
bedeckt haben |
| Nachzeitigkeit |
convelaturum esse
|
bedecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelari convelarier
|
bedeckt werden |
| Vorzeitigkeit |
convelatum esse
|
bedeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convelatum iri
|
künftig bedeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convela
|
bedecke; bedeck! |
| 2. Person Plural |
convelate
|
bedeckt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convelato
|
| 3. Person Singular |
convelato
|
| 2. Person Plural |
convelatote
|
| 3. Person Plural |
convelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convelare
|
das Bedecken |
| Genitiv |
convelandi
|
des Bedeckens |
| Dativ |
convelando
|
dem Bedecken |
| Akkusativ |
convelandum
|
das Bedecken |
| Ablativ |
convelando
|
durch das Bedecken |
| Vokativ |
convelande
|
Bedecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelandus
|
convelanda
|
convelandum
|
| Genitiv |
convelandi
|
convelandae
|
convelandi
|
| Dativ |
convelando
|
convelandae
|
convelando
|
| Akkusativ |
convelandum
|
convelandam
|
convelandum
|
| Ablativ |
convelando
|
convelanda
|
convelando
|
| Vokativ |
convelande
|
convelanda
|
convelandum
|
Plural
| Nominativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
| Genitiv |
convelandorum
|
convelandarum
|
convelandorum
|
| Dativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Akkusativ |
convelandos
|
convelandas
|
convelanda
|
| Ablativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Vokativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
| Genitiv |
convelantis
|
convelantis
|
convelantis
|
| Dativ |
convelanti
|
convelanti
|
convelanti
|
| Akkusativ |
convelantem
|
convelantem
|
convelans
|
| Ablativ |
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
| Vokativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
Plural
| Nominativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Genitiv |
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
| Dativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Akkusativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Ablativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Vokativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelatus
|
convelata
|
convelatum
|
| Genitiv |
convelati
|
convelatae
|
convelati
|
| Dativ |
convelato
|
convelatae
|
convelato
|
| Akkusativ |
convelatum
|
convelatam
|
convelatum
|
| Ablativ |
convelato
|
convelata
|
convelato
|
| Vokativ |
convelate
|
convelata
|
convelatum
|
Plural
| Nominativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
| Genitiv |
convelatorum
|
convelatarum
|
convelatorum
|
| Dativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Akkusativ |
convelatos
|
convelatas
|
convelata
|
| Ablativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Vokativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelaturus
|
convelatura
|
convelaturum
|
| Genitiv |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelaturi
|
| Dativ |
convelaturo
|
convelaturae
|
convelaturo
|
| Akkusativ |
convelaturum
|
convelaturam
|
convelaturum
|
| Ablativ |
convelaturo
|
convelatura
|
convelaturo
|
| Vokativ |
convelature
|
convelatura
|
convelaturum
|
Plural
| Nominativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
| Genitiv |
convelaturorum
|
convelaturarum
|
convelaturorum
|
| Dativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Akkusativ |
convelaturos
|
convelaturas
|
convelatura
|
| Ablativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Vokativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convelatum
|
convelatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelo
|
ich verschleiere |
| 2. Person Singular |
convelas
|
du verschleierst |
| 3. Person Singular |
convelat
|
er/sie/es verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelamus
|
wir verschleiern |
| 2. Person Plural |
convelatis
|
ihr verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelant
|
sie verschleiern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelor
|
ich werde verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelaris convelare
|
du wirst verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelatur
|
er/sie/es wird verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelamur
|
wir werden verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelamini
|
ihr werdet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelantur
|
sie werden verschleiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelem
|
ich verschleiere |
| 2. Person Singular |
conveles
|
du verschleierst |
| 3. Person Singular |
convelet
|
er/sie/es verschleiere |
| 1. Person Plural |
convelemus
|
wir verschleiern |
| 2. Person Plural |
conveletis
|
ihr verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelent
|
sie verschleiern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
conveler
|
ich werde verschleiert |
| 2. Person Singular |
conveleris convelere
|
du werdest verschleiert |
| 3. Person Singular |
conveletur
|
er/sie/es werde verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelemur
|
wir werden verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelemini
|
ihr werdet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelentur
|
sie werden verschleiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabam
|
ich verschleierte |
| 2. Person Singular |
convelabas
|
du verschleiertest |
| 3. Person Singular |
convelabat
|
er/sie/es verschleierte |
| 1. Person Plural |
convelabamus
|
wir verschleierten |
| 2. Person Plural |
convelabatis
|
ihr verschleiertet |
| 3. Person Plural |
convelabant
|
sie verschleierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabar
|
ich wurde verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelabaris convelabare
|
du wurdest verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelabatur
|
er/sie/es wurde verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelabamur
|
wir wurden verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelabamini
|
ihr wurdet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelabantur
|
sie wurden verschleiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarem
|
ich verschleierte |
| 2. Person Singular |
convelares
|
du verschleiertest |
| 3. Person Singular |
convelaret
|
er/sie/es verschleierte |
| 1. Person Plural |
convelaremus
|
wir verschleierten |
| 2. Person Plural |
convelaretis
|
ihr verschleiertet |
| 3. Person Plural |
convelarent
|
sie verschleierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelarer
|
ich würde verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelareris convelarere
|
du würdest verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelaretur
|
er/sie/es würde verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelaremur
|
wir würden verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelaremini
|
ihr würdet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelarentur
|
sie würden verschleiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabo
|
ich werde verschleiern |
| 2. Person Singular |
convelabis
|
du wirst verschleiern |
| 3. Person Singular |
convelabit
|
er/sie/es wird verschleiern |
| 1. Person Plural |
convelabimus
|
wir werden verschleiern |
| 2. Person Plural |
convelabitis
|
ihr werdet verschleiern |
| 3. Person Plural |
convelabunt
|
sie werden verschleiern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelabor
|
ich werde verschleiert werden |
| 2. Person Singular |
convelaberis convelabere
|
du wirst verschleiert werden |
| 3. Person Singular |
convelabitur
|
er/sie/es wird verschleiert werden |
| 1. Person Plural |
convelabimur
|
wir werden verschleiert werden |
| 2. Person Plural |
convelabimini
|
ihr werdet verschleiert werden |
| 3. Person Plural |
convelabuntur
|
sie werden verschleiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavi
|
ich habe verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelavisti
|
du hast verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelavit
|
er/sie/es hat verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelavimus
|
wir haben verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelavistis
|
ihr habt verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelaverunt convelavere
|
sie haben verschleiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sum
|
ich bin verschleiert worden |
| 2. Person Singular |
convelatus es
|
du bist verschleiert worden |
| 3. Person Singular |
convelatus est
|
er/sie/es ist verschleiert worden |
| 1. Person Plural |
convelati sumus
|
wir sind verschleiert worden |
| 2. Person Plural |
convelati estis
|
ihr seid verschleiert worden |
| 3. Person Plural |
convelati sunt
|
sie sind verschleiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaverim
|
ich habe verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
du habest verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
er/sie/es habe verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
wir haben verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
ihr habet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
sie haben verschleiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus sim
|
ich sei verschleiert worden |
| 2. Person Singular |
convelatus sis
|
du seiest verschleiert worden |
| 3. Person Singular |
convelatus sit
|
er/sie/es sei verschleiert worden |
| 1. Person Plural |
convelati simus
|
wir seien verschleiert worden |
| 2. Person Plural |
convelati sitis
|
ihr seiet verschleiert worden |
| 3. Person Plural |
convelati sint
|
sie seien verschleiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelaveram
|
ich hatte verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelaveras
|
du hattest verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelaverat
|
er/sie/es hatte verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelaveramus
|
wir hatten verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelaveratis
|
ihr hattet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelaverant
|
sie hatten verschleiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus eram
|
ich war verschleiert worden |
| 2. Person Singular |
convelatus eras
|
du warst verschleiert worden |
| 3. Person Singular |
convelatus erat
|
er/sie/es war verschleiert worden |
| 1. Person Plural |
convelati eramus
|
wir waren verschleiert worden |
| 2. Person Plural |
convelati eratis
|
ihr wart verschleiert worden |
| 3. Person Plural |
convelati erant
|
sie waren verschleiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavissem
|
ich hätte verschleiert |
| 2. Person Singular |
convelavisses
|
du hättest verschleiert |
| 3. Person Singular |
convelavisset
|
er/sie/es hätte verschleiert |
| 1. Person Plural |
convelavissemus
|
wir hätten verschleiert |
| 2. Person Plural |
convelavissetis
|
ihr hättet verschleiert |
| 3. Person Plural |
convelavissent
|
sie hätten verschleiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus essem
|
ich wäre verschleiert worden |
| 2. Person Singular |
convelatus esses
|
du wärest verschleiert worden |
| 3. Person Singular |
convelatus esset
|
er/sie/es wäre verschleiert worden |
| 1. Person Plural |
convelati essemus
|
wir wären verschleiert worden |
| 2. Person Plural |
convelati essetis
|
ihr wäret verschleiert worden |
| 3. Person Plural |
convelati essent
|
sie wären verschleiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convelavero
|
ich werde verschleiert haben |
| 2. Person Singular |
convelaveris
|
du wirst verschleiert haben |
| 3. Person Singular |
convelaverit
|
er/sie/es wird verschleiert haben |
| 1. Person Plural |
convelaverimus
|
wir werden verschleiert haben |
| 2. Person Plural |
convelaveritis
|
ihr werdet verschleiert haben |
| 3. Person Plural |
convelaverint
|
sie werden verschleiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convelatus ero
|
ich werde verschleiert worden sein |
| 2. Person Singular |
convelatus eris
|
du wirst verschleiert worden sein |
| 3. Person Singular |
convelatus erit
|
er/sie/es wird verschleiert worden sein |
| 1. Person Plural |
convelati erimus
|
wir werden verschleiert worden sein |
| 2. Person Plural |
convelati eritis
|
ihr werdet verschleiert worden sein |
| 3. Person Plural |
convelati erunt
|
sie werden verschleiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelare
|
verschleiern |
| Vorzeitigkeit |
convelavisse
|
verschleiert haben |
| Nachzeitigkeit |
convelaturum esse
|
verschleiern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convelari convelarier
|
verschleiert werden |
| Vorzeitigkeit |
convelatum esse
|
verschleiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convelatum iri
|
künftig verschleiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convela
|
verschleiere! |
| 2. Person Plural |
convelate
|
verschleiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convelato
|
| 3. Person Singular |
convelato
|
| 2. Person Plural |
convelatote
|
| 3. Person Plural |
convelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convelare
|
das Verschleiern |
| Genitiv |
convelandi
|
des Verschleiernes |
| Dativ |
convelando
|
dem Verschleiern |
| Akkusativ |
convelandum
|
das Verschleiern |
| Ablativ |
convelando
|
durch das Verschleiern |
| Vokativ |
convelande
|
Verschleiern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelandus
|
convelanda
|
convelandum
|
| Genitiv |
convelandi
|
convelandae
|
convelandi
|
| Dativ |
convelando
|
convelandae
|
convelando
|
| Akkusativ |
convelandum
|
convelandam
|
convelandum
|
| Ablativ |
convelando
|
convelanda
|
convelando
|
| Vokativ |
convelande
|
convelanda
|
convelandum
|
Plural
| Nominativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
| Genitiv |
convelandorum
|
convelandarum
|
convelandorum
|
| Dativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Akkusativ |
convelandos
|
convelandas
|
convelanda
|
| Ablativ |
convelandis
|
convelandis
|
convelandis
|
| Vokativ |
convelandi
|
convelandae
|
convelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
| Genitiv |
convelantis
|
convelantis
|
convelantis
|
| Dativ |
convelanti
|
convelanti
|
convelanti
|
| Akkusativ |
convelantem
|
convelantem
|
convelans
|
| Ablativ |
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
convelanti convelante
|
| Vokativ |
convelans
|
convelans
|
convelans
|
Plural
| Nominativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Genitiv |
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
convelantium convelantum
|
| Dativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Akkusativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
| Ablativ |
convelantibus
|
convelantibus
|
convelantibus
|
| Vokativ |
convelantes
|
convelantes
|
convelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelatus
|
convelata
|
convelatum
|
| Genitiv |
convelati
|
convelatae
|
convelati
|
| Dativ |
convelato
|
convelatae
|
convelato
|
| Akkusativ |
convelatum
|
convelatam
|
convelatum
|
| Ablativ |
convelato
|
convelata
|
convelato
|
| Vokativ |
convelate
|
convelata
|
convelatum
|
Plural
| Nominativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
| Genitiv |
convelatorum
|
convelatarum
|
convelatorum
|
| Dativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Akkusativ |
convelatos
|
convelatas
|
convelata
|
| Ablativ |
convelatis
|
convelatis
|
convelatis
|
| Vokativ |
convelati
|
convelatae
|
convelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convelaturus
|
convelatura
|
convelaturum
|
| Genitiv |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelaturi
|
| Dativ |
convelaturo
|
convelaturae
|
convelaturo
|
| Akkusativ |
convelaturum
|
convelaturam
|
convelaturum
|
| Ablativ |
convelaturo
|
convelatura
|
convelaturo
|
| Vokativ |
convelature
|
convelatura
|
convelaturum
|
Plural
| Nominativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
| Genitiv |
convelaturorum
|
convelaturarum
|
convelaturorum
|
| Dativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Akkusativ |
convelaturos
|
convelaturas
|
convelatura
|
| Ablativ |
convelaturis
|
convelaturis
|
convelaturis
|
| Vokativ |
convelaturi
|
convelaturae
|
convelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convelatum
|
convelatu
|