Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenusto
|
|
| 2. Person Singular |
convenustas
|
|
| 3. Person Singular |
convenustat
|
|
| 1. Person Plural |
convenustamus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustatis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustor
|
|
| 2. Person Singular |
convenustaris convenustare
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatur
|
|
| 1. Person Plural |
convenustamur
|
|
| 2. Person Plural |
convenustamini
|
|
| 3. Person Plural |
convenustantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustem
|
|
| 2. Person Singular |
convenustes
|
|
| 3. Person Singular |
convenustet
|
|
| 1. Person Plural |
convenustemus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustetis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenuster
|
|
| 2. Person Singular |
convenusteris convenustere
|
|
| 3. Person Singular |
convenustetur
|
|
| 1. Person Plural |
convenustemur
|
|
| 2. Person Plural |
convenustemini
|
|
| 3. Person Plural |
convenustentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustabam
|
|
| 2. Person Singular |
convenustabas
|
|
| 3. Person Singular |
convenustabat
|
|
| 1. Person Plural |
convenustabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustabar
|
|
| 2. Person Singular |
convenustabaris convenustabare
|
|
| 3. Person Singular |
convenustabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convenustabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convenustabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convenustabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustarem
|
|
| 2. Person Singular |
convenustares
|
|
| 3. Person Singular |
convenustaret
|
|
| 1. Person Plural |
convenustaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustarer
|
|
| 2. Person Singular |
convenustareris convenustarere
|
|
| 3. Person Singular |
convenustaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convenustaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convenustaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convenustarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustabo
|
|
| 2. Person Singular |
convenustabis
|
|
| 3. Person Singular |
convenustabit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustabor
|
|
| 2. Person Singular |
convenustaberis convenustabere
|
|
| 3. Person Singular |
convenustabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convenustabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convenustabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convenustabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustavi
|
|
| 2. Person Singular |
convenustavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convenustavit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustaverunt convenustavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convenustatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convenustati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convenustaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convenustaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convenustatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convenustaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convenustaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convenustaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convenustatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convenustati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convenustavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convenustavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convenustavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convenustatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convenustati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustavero
|
|
| 2. Person Singular |
convenustaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convenustaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convenustatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convenustatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convenustatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convenustati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convenustati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convenustati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convenustare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convenustavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convenustaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convenustari convenustarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convenustatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convenustatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convenusta
|
! |
| 2. Person Plural |
convenustate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convenustato
|
| 3. Person Singular |
convenustato
|
| 2. Person Plural |
convenustatote
|
| 3. Person Plural |
convenustanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convenustare
|
|
| Genitiv |
convenustandi
|
|
| Dativ |
convenustando
|
|
| Akkusativ |
convenustandum
|
|
| Ablativ |
convenustando
|
|
| Vokativ |
convenustande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convenustandus
|
convenustanda
|
convenustandum
|
| Genitiv |
convenustandi
|
convenustandae
|
convenustandi
|
| Dativ |
convenustando
|
convenustandae
|
convenustando
|
| Akkusativ |
convenustandum
|
convenustandam
|
convenustandum
|
| Ablativ |
convenustando
|
convenustanda
|
convenustando
|
| Vokativ |
convenustande
|
convenustanda
|
convenustandum
|
Plural
| Nominativ |
convenustandi
|
convenustandae
|
convenustanda
|
| Genitiv |
convenustandorum
|
convenustandarum
|
convenustandorum
|
| Dativ |
convenustandis
|
convenustandis
|
convenustandis
|
| Akkusativ |
convenustandos
|
convenustandas
|
convenustanda
|
| Ablativ |
convenustandis
|
convenustandis
|
convenustandis
|
| Vokativ |
convenustandi
|
convenustandae
|
convenustanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convenustans
|
convenustans
|
convenustans
|
| Genitiv |
convenustantis
|
convenustantis
|
convenustantis
|
| Dativ |
convenustanti
|
convenustanti
|
convenustanti
|
| Akkusativ |
convenustantem
|
convenustantem
|
convenustans
|
| Ablativ |
convenustanti convenustante
|
convenustanti convenustante
|
convenustanti convenustante
|
| Vokativ |
convenustans
|
convenustans
|
convenustans
|
Plural
| Nominativ |
convenustantes
|
convenustantes
|
convenustantia
|
| Genitiv |
convenustantium convenustantum
|
convenustantium convenustantum
|
convenustantium convenustantum
|
| Dativ |
convenustantibus
|
convenustantibus
|
convenustantibus
|
| Akkusativ |
convenustantes
|
convenustantes
|
convenustantia
|
| Ablativ |
convenustantibus
|
convenustantibus
|
convenustantibus
|
| Vokativ |
convenustantes
|
convenustantes
|
convenustantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convenustatus
|
convenustata
|
convenustatum
|
| Genitiv |
convenustati
|
convenustatae
|
convenustati
|
| Dativ |
convenustato
|
convenustatae
|
convenustato
|
| Akkusativ |
convenustatum
|
convenustatam
|
convenustatum
|
| Ablativ |
convenustato
|
convenustata
|
convenustato
|
| Vokativ |
convenustate
|
convenustata
|
convenustatum
|
Plural
| Nominativ |
convenustati
|
convenustatae
|
convenustata
|
| Genitiv |
convenustatorum
|
convenustatarum
|
convenustatorum
|
| Dativ |
convenustatis
|
convenustatis
|
convenustatis
|
| Akkusativ |
convenustatos
|
convenustatas
|
convenustata
|
| Ablativ |
convenustatis
|
convenustatis
|
convenustatis
|
| Vokativ |
convenustati
|
convenustatae
|
convenustata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convenustaturus
|
convenustatura
|
convenustaturum
|
| Genitiv |
convenustaturi
|
convenustaturae
|
convenustaturi
|
| Dativ |
convenustaturo
|
convenustaturae
|
convenustaturo
|
| Akkusativ |
convenustaturum
|
convenustaturam
|
convenustaturum
|
| Ablativ |
convenustaturo
|
convenustatura
|
convenustaturo
|
| Vokativ |
convenustature
|
convenustatura
|
convenustaturum
|
Plural
| Nominativ |
convenustaturi
|
convenustaturae
|
convenustatura
|
| Genitiv |
convenustaturorum
|
convenustaturarum
|
convenustaturorum
|
| Dativ |
convenustaturis
|
convenustaturis
|
convenustaturis
|
| Akkusativ |
convenustaturos
|
convenustaturas
|
convenustatura
|
| Ablativ |
convenustaturis
|
convenustaturis
|
convenustaturis
|
| Vokativ |
convenustaturi
|
convenustaturae
|
convenustatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convenustatum
|
convenustatu
|