Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibro
|
ich bewege |
| 2. Person Singular |
convibras
|
du bewegst |
| 3. Person Singular |
convibrat
|
er/sie/es bewegt |
| 1. Person Plural |
convibramus
|
wir bewegen |
| 2. Person Plural |
convibratis
|
ihr bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrant
|
sie bewegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibror
|
ich werde bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibraris convibrare
|
du wirst bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibratur
|
er/sie/es wird bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibramur
|
wir werden bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibramini
|
ihr werdet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrantur
|
sie werden bewogen; bewegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrem
|
ich bewege |
| 2. Person Singular |
convibres
|
du bewegest |
| 3. Person Singular |
convibret
|
er/sie/es bewege |
| 1. Person Plural |
convibremus
|
wir bewegen |
| 2. Person Plural |
convibretis
|
ihr beweget |
| 3. Person Plural |
convibrent
|
sie bewegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrer
|
ich werde bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibreris convibrere
|
du werdest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibretur
|
er/sie/es werde bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibremur
|
wir werden bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibremini
|
ihr werdet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrentur
|
sie werden bewogen; bewegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabam
|
ich bewog; bewegte |
| 2. Person Singular |
convibrabas
|
du bewogst; bewegtest |
| 3. Person Singular |
convibrabat
|
er/sie/es bewog; bewegte |
| 1. Person Plural |
convibrabamus
|
wir bewogen; bewegten |
| 2. Person Plural |
convibrabatis
|
ihr bewogt; bewegtet |
| 3. Person Plural |
convibrabant
|
sie bewogen; bewegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabar
|
ich wurde bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibrabaris convibrabare
|
du wurdest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibrabatur
|
er/sie/es wurde bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibrabamur
|
wir wurden bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibrabamini
|
ihr wurdet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrabantur
|
sie wurden bewogen; bewegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarem
|
ich bewöge |
| 2. Person Singular |
convibrares
|
du bewögest |
| 3. Person Singular |
convibraret
|
er/sie/es bewöge |
| 1. Person Plural |
convibraremus
|
wir bewögen |
| 2. Person Plural |
convibraretis
|
ihr bewöget |
| 3. Person Plural |
convibrarent
|
sie bewögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarer
|
ich würde bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibrareris convibrarere
|
du würdest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibraretur
|
er/sie/es würde bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibraremur
|
wir würden bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibraremini
|
ihr würdet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrarentur
|
sie würden bewogen; bewegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabo
|
ich werde bewegen |
| 2. Person Singular |
convibrabis
|
du wirst bewegen |
| 3. Person Singular |
convibrabit
|
er/sie/es wird bewegen |
| 1. Person Plural |
convibrabimus
|
wir werden bewegen |
| 2. Person Plural |
convibrabitis
|
ihr werdet bewegen |
| 3. Person Plural |
convibrabunt
|
sie werden bewegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabor
|
ich werde bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibraberis convibrabere
|
du wirst bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibrabitur
|
er/sie/es wird bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibrabimur
|
wir werden bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibrabimini
|
ihr werdet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibrabuntur
|
sie werden bewogen; bewegt |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravi
|
ich habe bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibravisti
|
du hast bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibravit
|
er/sie/es hat bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibravimus
|
wir haben bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibravistis
|
ihr habt bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibraverunt convibravere
|
sie haben bewogen; bewegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sum
|
ich bin bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Singular |
convibratus es
|
du bist bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Singular |
convibratus est
|
er/sie/es ist bewogen; bewegt worden |
| 1. Person Plural |
convibrati sumus
|
wir sind bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Plural |
convibrati estis
|
ihr seid bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sunt
|
sie sind bewogen; bewegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraverim
|
ich habe bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du habest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es habe bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir haben bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr habet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie haben bewogen; bewegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sim
|
ich sei bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Singular |
convibratus sis
|
du seiest bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Singular |
convibratus sit
|
er/sie/es sei bewogen; bewegt worden |
| 1. Person Plural |
convibrati simus
|
wir seien bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Plural |
convibrati sitis
|
ihr seiet bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sint
|
sie seien bewogen; bewegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraveram
|
ich hatte bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibraveras
|
du hattest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibraverat
|
er/sie/es hatte bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibraveramus
|
wir hatten bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibraveratis
|
ihr hattet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibraverant
|
sie hatten bewogen; bewegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus eram
|
ich war bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Singular |
convibratus eras
|
du warst bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Singular |
convibratus erat
|
er/sie/es war bewogen; bewegt worden |
| 1. Person Plural |
convibrati eramus
|
wir waren bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Plural |
convibrati eratis
|
ihr warst bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Plural |
convibrati erant
|
sie waren bewogen; bewegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravissem
|
ich hätte bewogen; bewegt |
| 2. Person Singular |
convibravisses
|
du hättest bewogen; bewegt |
| 3. Person Singular |
convibravisset
|
er/sie/es hätte bewogen; bewegt |
| 1. Person Plural |
convibravissemus
|
wir hätten bewogen; bewegt |
| 2. Person Plural |
convibravissetis
|
ihr hättet bewogen; bewegt |
| 3. Person Plural |
convibravissent
|
sie hätten bewogen; bewegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus essem
|
ich wäre bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Singular |
convibratus esses
|
du wärest bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Singular |
convibratus esset
|
er/sie/es wäre bewogen; bewegt worden |
| 1. Person Plural |
convibrati essemus
|
wir wären bewogen; bewegt worden |
| 2. Person Plural |
convibrati essetis
|
ihr wäret bewogen; bewegt worden |
| 3. Person Plural |
convibrati essent
|
sie wären bewogen; bewegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravero
|
ich werde bewogen; bewegt haben |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du wirst bewogen; bewegt haben |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es wird bewogen; bewegt haben |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir werden bewogen; bewegt haben |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr werdet bewogen; bewegt haben |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie werden bewogen; bewegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus ero
|
ich werde bewogen; bewegt worden sein |
| 2. Person Singular |
convibratus eris
|
du werdest bewogen; bewegt worden sein |
| 3. Person Singular |
convibratus erit
|
er/sie/es werde bewogen; bewegt worden sein |
| 1. Person Plural |
convibrati erimus
|
wir werden bewogen; bewegt worden sein |
| 2. Person Plural |
convibrati eritis
|
ihr werdet bewogen; bewegt worden sein |
| 3. Person Plural |
convibrati erunt
|
sie werden bewogen; bewegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrare
|
bewegen |
| Vorzeitigkeit |
convibravisse
|
bewogen; bewegt haben |
| Nachzeitigkeit |
convibraturum esse
|
bewegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrari convibrarier
|
bewogen; bewegt werden |
| Vorzeitigkeit |
convibratum esse
|
bewogen; bewegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convibratum iri
|
künftig bewogen; bewegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convibra
|
bewege; beweg! |
| 2. Person Plural |
convibrate
|
bewegt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convibrato
|
| 3. Person Singular |
convibrato
|
| 2. Person Plural |
convibratote
|
| 3. Person Plural |
convibranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convibrare
|
das Bewegen |
| Genitiv |
convibrandi
|
des Bewegens |
| Dativ |
convibrando
|
dem Bewegen |
| Akkusativ |
convibrandum
|
das Bewegen |
| Ablativ |
convibrando
|
durch das Bewegen |
| Vokativ |
convibrande
|
Bewegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrandus
|
convibranda
|
convibrandum
|
| Genitiv |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibrandi
|
| Dativ |
convibrando
|
convibrandae
|
convibrando
|
| Akkusativ |
convibrandum
|
convibrandam
|
convibrandum
|
| Ablativ |
convibrando
|
convibranda
|
convibrando
|
| Vokativ |
convibrande
|
convibranda
|
convibrandum
|
Plural
| Nominativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
| Genitiv |
convibrandorum
|
convibrandarum
|
convibrandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
convibrandos
|
convibrandas
|
convibranda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
| Genitiv |
convibrantis
|
convibrantis
|
convibrantis
|
| Dativ |
convibranti
|
convibranti
|
convibranti
|
| Akkusativ |
convibrantem
|
convibrantem
|
convibrans
|
| Ablativ |
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
| Vokativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
Plural
| Nominativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Genitiv |
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
| Dativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Akkusativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Ablativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Vokativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibratus
|
convibrata
|
convibratum
|
| Genitiv |
convibrati
|
convibratae
|
convibrati
|
| Dativ |
convibrato
|
convibratae
|
convibrato
|
| Akkusativ |
convibratum
|
convibratam
|
convibratum
|
| Ablativ |
convibrato
|
convibrata
|
convibrato
|
| Vokativ |
convibrate
|
convibrata
|
convibratum
|
Plural
| Nominativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
| Genitiv |
convibratorum
|
convibratarum
|
convibratorum
|
| Dativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Akkusativ |
convibratos
|
convibratas
|
convibrata
|
| Ablativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Vokativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibraturus
|
convibratura
|
convibraturum
|
| Genitiv |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibraturi
|
| Dativ |
convibraturo
|
convibraturae
|
convibraturo
|
| Akkusativ |
convibraturum
|
convibraturam
|
convibraturum
|
| Ablativ |
convibraturo
|
convibratura
|
convibraturo
|
| Vokativ |
convibrature
|
convibratura
|
convibraturum
|
Plural
| Nominativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
| Genitiv |
convibraturorum
|
convibraturarum
|
convibraturorum
|
| Dativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Akkusativ |
convibraturos
|
convibraturas
|
convibratura
|
| Ablativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Vokativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convibratum
|
convibratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibro
|
|
| 2. Person Singular |
convibras
|
|
| 3. Person Singular |
convibrat
|
|
| 1. Person Plural |
convibramus
|
|
| 2. Person Plural |
convibratis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibror
|
|
| 2. Person Singular |
convibraris convibrare
|
|
| 3. Person Singular |
convibratur
|
|
| 1. Person Plural |
convibramur
|
|
| 2. Person Plural |
convibramini
|
|
| 3. Person Plural |
convibrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrem
|
|
| 2. Person Singular |
convibres
|
|
| 3. Person Singular |
convibret
|
|
| 1. Person Plural |
convibremus
|
|
| 2. Person Plural |
convibretis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrer
|
|
| 2. Person Singular |
convibreris convibrere
|
|
| 3. Person Singular |
convibretur
|
|
| 1. Person Plural |
convibremur
|
|
| 2. Person Plural |
convibremini
|
|
| 3. Person Plural |
convibrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabam
|
|
| 2. Person Singular |
convibrabas
|
|
| 3. Person Singular |
convibrabat
|
|
| 1. Person Plural |
convibrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabar
|
|
| 2. Person Singular |
convibrabaris convibrabare
|
|
| 3. Person Singular |
convibrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convibrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convibrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convibrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarem
|
|
| 2. Person Singular |
convibrares
|
|
| 3. Person Singular |
convibraret
|
|
| 1. Person Plural |
convibraremus
|
|
| 2. Person Plural |
convibraretis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarer
|
|
| 2. Person Singular |
convibrareris convibrarere
|
|
| 3. Person Singular |
convibraretur
|
|
| 1. Person Plural |
convibraremur
|
|
| 2. Person Plural |
convibraremini
|
|
| 3. Person Plural |
convibrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabo
|
|
| 2. Person Singular |
convibrabis
|
|
| 3. Person Singular |
convibrabit
|
|
| 1. Person Plural |
convibrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabor
|
|
| 2. Person Singular |
convibraberis convibrabere
|
|
| 3. Person Singular |
convibrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convibrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convibrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convibrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravi
|
|
| 2. Person Singular |
convibravisti
|
|
| 3. Person Singular |
convibravit
|
|
| 1. Person Plural |
convibravimus
|
|
| 2. Person Plural |
convibravistis
|
|
| 3. Person Plural |
convibraverunt convibravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convibratus es
|
|
| 3. Person Singular |
convibratus est
|
|
| 1. Person Plural |
convibrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraverim
|
|
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convibratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convibratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convibrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraveram
|
|
| 2. Person Singular |
convibraveras
|
|
| 3. Person Singular |
convibraverat
|
|
| 1. Person Plural |
convibraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convibraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convibraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convibratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convibratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convibrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravissem
|
|
| 2. Person Singular |
convibravisses
|
|
| 3. Person Singular |
convibravisset
|
|
| 1. Person Plural |
convibravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convibravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convibravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convibratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convibratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convibrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravero
|
|
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convibratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convibratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convibrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convibrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convibrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convibravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convibraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrari convibrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convibratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convibratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convibra
|
! |
| 2. Person Plural |
convibrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convibrato
|
| 3. Person Singular |
convibrato
|
| 2. Person Plural |
convibratote
|
| 3. Person Plural |
convibranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convibrare
|
das |
| Genitiv |
convibrandi
|
des es |
| Dativ |
convibrando
|
dem |
| Akkusativ |
convibrandum
|
das |
| Ablativ |
convibrando
|
durch das |
| Vokativ |
convibrande
|
! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrandus
|
convibranda
|
convibrandum
|
| Genitiv |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibrandi
|
| Dativ |
convibrando
|
convibrandae
|
convibrando
|
| Akkusativ |
convibrandum
|
convibrandam
|
convibrandum
|
| Ablativ |
convibrando
|
convibranda
|
convibrando
|
| Vokativ |
convibrande
|
convibranda
|
convibrandum
|
Plural
| Nominativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
| Genitiv |
convibrandorum
|
convibrandarum
|
convibrandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
convibrandos
|
convibrandas
|
convibranda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
| Genitiv |
convibrantis
|
convibrantis
|
convibrantis
|
| Dativ |
convibranti
|
convibranti
|
convibranti
|
| Akkusativ |
convibrantem
|
convibrantem
|
convibrans
|
| Ablativ |
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
| Vokativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
Plural
| Nominativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Genitiv |
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
| Dativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Akkusativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Ablativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Vokativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibratus
|
convibrata
|
convibratum
|
| Genitiv |
convibrati
|
convibratae
|
convibrati
|
| Dativ |
convibrato
|
convibratae
|
convibrato
|
| Akkusativ |
convibratum
|
convibratam
|
convibratum
|
| Ablativ |
convibrato
|
convibrata
|
convibrato
|
| Vokativ |
convibrate
|
convibrata
|
convibratum
|
Plural
| Nominativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
| Genitiv |
convibratorum
|
convibratarum
|
convibratorum
|
| Dativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Akkusativ |
convibratos
|
convibratas
|
convibrata
|
| Ablativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Vokativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibraturus
|
convibratura
|
convibraturum
|
| Genitiv |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibraturi
|
| Dativ |
convibraturo
|
convibraturae
|
convibraturo
|
| Akkusativ |
convibraturum
|
convibraturam
|
convibraturum
|
| Ablativ |
convibraturo
|
convibratura
|
convibraturo
|
| Vokativ |
convibrature
|
convibratura
|
convibraturum
|
Plural
| Nominativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
| Genitiv |
convibraturorum
|
convibraturarum
|
convibraturorum
|
| Dativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Akkusativ |
convibraturos
|
convibraturas
|
convibratura
|
| Ablativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Vokativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convibratum
|
convibratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibro
|
ich schleudere; schleudre |
| 2. Person Singular |
convibras
|
du schleuderst |
| 3. Person Singular |
convibrat
|
er/sie/es schleudert |
| 1. Person Plural |
convibramus
|
wir schleudern |
| 2. Person Plural |
convibratis
|
ihr schleudert |
| 3. Person Plural |
convibrant
|
sie schleudern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibror
|
ich werde geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibraris convibrare
|
du wirst geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibratur
|
er/sie/es wird geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibramur
|
wir werden geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibramini
|
ihr werdet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibrantur
|
sie werden geschleudert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrem
|
ich schleudere; schleudre |
| 2. Person Singular |
convibres
|
du schleuderest; schleudrest |
| 3. Person Singular |
convibret
|
er/sie/es schleudere; schleudre |
| 1. Person Plural |
convibremus
|
wir schleuderen |
| 2. Person Plural |
convibretis
|
ihr schleuderet |
| 3. Person Plural |
convibrent
|
sie schleuderen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrer
|
ich werde geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibreris convibrere
|
du werdest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibretur
|
er/sie/es werde geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibremur
|
wir werden geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibremini
|
ihr werdet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibrentur
|
sie werden geschleudert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabam
|
ich schleuderte |
| 2. Person Singular |
convibrabas
|
du schleudertest |
| 3. Person Singular |
convibrabat
|
er/sie/es schleuderte |
| 1. Person Plural |
convibrabamus
|
wir schleuderten |
| 2. Person Plural |
convibrabatis
|
ihr schleudertet |
| 3. Person Plural |
convibrabant
|
sie schleuderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabar
|
ich wurde geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibrabaris convibrabare
|
du wurdest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibrabatur
|
er/sie/es wurde geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibrabamur
|
wir wurden geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibrabamini
|
ihr wurdet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibrabantur
|
sie wurden geschleudert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarem
|
ich schleuderte |
| 2. Person Singular |
convibrares
|
du schleudertest |
| 3. Person Singular |
convibraret
|
er/sie/es schleuderte |
| 1. Person Plural |
convibraremus
|
wir schleuderten |
| 2. Person Plural |
convibraretis
|
ihr schleudertet |
| 3. Person Plural |
convibrarent
|
sie schleuderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarer
|
ich würde geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibrareris convibrarere
|
du würdest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibraretur
|
er/sie/es würde geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibraremur
|
wir würden geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibraremini
|
ihr würdet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibrarentur
|
sie würden geschleudert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabo
|
ich werde schleudern |
| 2. Person Singular |
convibrabis
|
du wirst schleudern |
| 3. Person Singular |
convibrabit
|
er/sie/es wird schleudern |
| 1. Person Plural |
convibrabimus
|
wir werden schleudern |
| 2. Person Plural |
convibrabitis
|
ihr werdet schleudern |
| 3. Person Plural |
convibrabunt
|
sie werden schleudern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabor
|
ich werde geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibraberis convibrabere
|
du wirst geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibrabitur
|
er/sie/es wird geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibrabimur
|
wir werden geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibrabimini
|
ihr werdet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibrabuntur
|
sie werden geschleudert |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravi
|
ich habe geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibravisti
|
du hast geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibravit
|
er/sie/es hat geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibravimus
|
wir haben geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibravistis
|
ihr habt geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibraverunt convibravere
|
sie haben geschleudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sum
|
ich bin geschleudert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus es
|
du bist geschleudert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus est
|
er/sie/es ist geschleudert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati sumus
|
wir sind geschleudert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati estis
|
ihr seid geschleudert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sunt
|
sie sind geschleudert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraverim
|
ich habe geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du habest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es habe geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir haben geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr habet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie haben geschleudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sim
|
ich sei geschleudert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus sis
|
du seiest geschleudert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus sit
|
er/sie/es sei geschleudert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati simus
|
wir seien geschleudert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati sitis
|
ihr seiet geschleudert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sint
|
sie seien geschleudert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraveram
|
ich hatte geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibraveras
|
du hattest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibraverat
|
er/sie/es hatte geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibraveramus
|
wir hatten geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibraveratis
|
ihr hattet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibraverant
|
sie hatten geschleudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus eram
|
ich war geschleudert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus eras
|
du warst geschleudert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus erat
|
er/sie/es war geschleudert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati eramus
|
wir waren geschleudert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati eratis
|
ihr warst geschleudert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati erant
|
sie waren geschleudert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravissem
|
ich hätte geschleudert |
| 2. Person Singular |
convibravisses
|
du hättest geschleudert |
| 3. Person Singular |
convibravisset
|
er/sie/es hätte geschleudert |
| 1. Person Plural |
convibravissemus
|
wir hätten geschleudert |
| 2. Person Plural |
convibravissetis
|
ihr hättet geschleudert |
| 3. Person Plural |
convibravissent
|
sie hätten geschleudert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus essem
|
ich wäre geschleudert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus esses
|
du wärest geschleudert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus esset
|
er/sie/es wäre geschleudert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati essemus
|
wir wären geschleudert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati essetis
|
ihr wäret geschleudert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati essent
|
sie wären geschleudert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravero
|
ich werde geschleudert haben |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du wirst geschleudert haben |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es wird geschleudert haben |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir werden geschleudert haben |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr werdet geschleudert haben |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie werden geschleudert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus ero
|
ich werde geschleudert worden sein |
| 2. Person Singular |
convibratus eris
|
du werdest geschleudert worden sein |
| 3. Person Singular |
convibratus erit
|
er/sie/es werde geschleudert worden sein |
| 1. Person Plural |
convibrati erimus
|
wir werden geschleudert worden sein |
| 2. Person Plural |
convibrati eritis
|
ihr werdet geschleudert worden sein |
| 3. Person Plural |
convibrati erunt
|
sie werden geschleudert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrare
|
schleudern |
| Vorzeitigkeit |
convibravisse
|
geschleudert haben |
| Nachzeitigkeit |
convibraturum esse
|
schleudern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrari convibrarier
|
geschleudert werden |
| Vorzeitigkeit |
convibratum esse
|
geschleudert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convibratum iri
|
künftig geschleudert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convibra
|
schleudere; schleudre! |
| 2. Person Plural |
convibrate
|
schleudert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convibrato
|
| 3. Person Singular |
convibrato
|
| 2. Person Plural |
convibratote
|
| 3. Person Plural |
convibranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convibrare
|
das Schleudern |
| Genitiv |
convibrandi
|
des Schleudernes |
| Dativ |
convibrando
|
dem Schleudern |
| Akkusativ |
convibrandum
|
das Schleudern |
| Ablativ |
convibrando
|
durch das Schleudern |
| Vokativ |
convibrande
|
Schleudern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrandus
|
convibranda
|
convibrandum
|
| Genitiv |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibrandi
|
| Dativ |
convibrando
|
convibrandae
|
convibrando
|
| Akkusativ |
convibrandum
|
convibrandam
|
convibrandum
|
| Ablativ |
convibrando
|
convibranda
|
convibrando
|
| Vokativ |
convibrande
|
convibranda
|
convibrandum
|
Plural
| Nominativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
| Genitiv |
convibrandorum
|
convibrandarum
|
convibrandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
convibrandos
|
convibrandas
|
convibranda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
| Genitiv |
convibrantis
|
convibrantis
|
convibrantis
|
| Dativ |
convibranti
|
convibranti
|
convibranti
|
| Akkusativ |
convibrantem
|
convibrantem
|
convibrans
|
| Ablativ |
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
| Vokativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
Plural
| Nominativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Genitiv |
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
| Dativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Akkusativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Ablativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Vokativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibratus
|
convibrata
|
convibratum
|
| Genitiv |
convibrati
|
convibratae
|
convibrati
|
| Dativ |
convibrato
|
convibratae
|
convibrato
|
| Akkusativ |
convibratum
|
convibratam
|
convibratum
|
| Ablativ |
convibrato
|
convibrata
|
convibrato
|
| Vokativ |
convibrate
|
convibrata
|
convibratum
|
Plural
| Nominativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
| Genitiv |
convibratorum
|
convibratarum
|
convibratorum
|
| Dativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Akkusativ |
convibratos
|
convibratas
|
convibrata
|
| Ablativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Vokativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibraturus
|
convibratura
|
convibraturum
|
| Genitiv |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibraturi
|
| Dativ |
convibraturo
|
convibraturae
|
convibraturo
|
| Akkusativ |
convibraturum
|
convibraturam
|
convibraturum
|
| Ablativ |
convibraturo
|
convibratura
|
convibraturo
|
| Vokativ |
convibrature
|
convibratura
|
convibraturum
|
Plural
| Nominativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
| Genitiv |
convibraturorum
|
convibraturarum
|
convibraturorum
|
| Dativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Akkusativ |
convibraturos
|
convibraturas
|
convibratura
|
| Ablativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Vokativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convibratum
|
convibratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibro
|
ich zittere; zittre |
| 2. Person Singular |
convibras
|
du zitterst |
| 3. Person Singular |
convibrat
|
er/sie/es zittert |
| 1. Person Plural |
convibramus
|
wir zittern |
| 2. Person Plural |
convibratis
|
ihr zittert |
| 3. Person Plural |
convibrant
|
sie zittern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibror
|
ich werde gezittert |
| 2. Person Singular |
convibraris convibrare
|
du wirst gezittert |
| 3. Person Singular |
convibratur
|
er/sie/es wird gezittert |
| 1. Person Plural |
convibramur
|
wir werden gezittert |
| 2. Person Plural |
convibramini
|
ihr werdet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibrantur
|
sie werden gezittert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrem
|
ich zittere; zittre |
| 2. Person Singular |
convibres
|
du zitterest; zittrest |
| 3. Person Singular |
convibret
|
er/sie/es zittere; zittre |
| 1. Person Plural |
convibremus
|
wir zitteren |
| 2. Person Plural |
convibretis
|
ihr zitteret |
| 3. Person Plural |
convibrent
|
sie zitteren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrer
|
ich werde gezittert |
| 2. Person Singular |
convibreris convibrere
|
du werdest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibretur
|
er/sie/es werde gezittert |
| 1. Person Plural |
convibremur
|
wir werden gezittert |
| 2. Person Plural |
convibremini
|
ihr werdet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibrentur
|
sie werden gezittert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabam
|
ich zitterte |
| 2. Person Singular |
convibrabas
|
du zittertest |
| 3. Person Singular |
convibrabat
|
er/sie/es zitterte |
| 1. Person Plural |
convibrabamus
|
wir zitterten |
| 2. Person Plural |
convibrabatis
|
ihr zittertet |
| 3. Person Plural |
convibrabant
|
sie zitterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabar
|
ich wurde gezittert |
| 2. Person Singular |
convibrabaris convibrabare
|
du wurdest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibrabatur
|
er/sie/es wurde gezittert |
| 1. Person Plural |
convibrabamur
|
wir wurden gezittert |
| 2. Person Plural |
convibrabamini
|
ihr wurdet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibrabantur
|
sie wurden gezittert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarem
|
ich zitterte |
| 2. Person Singular |
convibrares
|
du zittertest |
| 3. Person Singular |
convibraret
|
er/sie/es zitterte |
| 1. Person Plural |
convibraremus
|
wir zitterten |
| 2. Person Plural |
convibraretis
|
ihr zittertet |
| 3. Person Plural |
convibrarent
|
sie zitterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrarer
|
ich würde gezittert |
| 2. Person Singular |
convibrareris convibrarere
|
du würdest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibraretur
|
er/sie/es würde gezittert |
| 1. Person Plural |
convibraremur
|
wir würden gezittert |
| 2. Person Plural |
convibraremini
|
ihr würdet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibrarentur
|
sie würden gezittert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabo
|
ich werde zittern |
| 2. Person Singular |
convibrabis
|
du wirst zittern |
| 3. Person Singular |
convibrabit
|
er/sie/es wird zittern |
| 1. Person Plural |
convibrabimus
|
wir werden zittern |
| 2. Person Plural |
convibrabitis
|
ihr werdet zittern |
| 3. Person Plural |
convibrabunt
|
sie werden zittern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibrabor
|
ich werde gezittert |
| 2. Person Singular |
convibraberis convibrabere
|
du wirst gezittert |
| 3. Person Singular |
convibrabitur
|
er/sie/es wird gezittert |
| 1. Person Plural |
convibrabimur
|
wir werden gezittert |
| 2. Person Plural |
convibrabimini
|
ihr werdet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibrabuntur
|
sie werden gezittert |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravi
|
ich habe gezittert |
| 2. Person Singular |
convibravisti
|
du hast gezittert |
| 3. Person Singular |
convibravit
|
er/sie/es hat gezittert |
| 1. Person Plural |
convibravimus
|
wir haben gezittert |
| 2. Person Plural |
convibravistis
|
ihr habt gezittert |
| 3. Person Plural |
convibraverunt convibravere
|
sie haben gezittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sum
|
ich bin gezittert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus es
|
du bist gezittert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus est
|
er/sie/es ist gezittert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati sumus
|
wir sind gezittert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati estis
|
ihr seid gezittert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sunt
|
sie sind gezittert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraverim
|
ich habe gezittert |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du habest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es habe gezittert |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir haben gezittert |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr habet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie haben gezittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus sim
|
ich sei gezittert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus sis
|
du seiest gezittert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus sit
|
er/sie/es sei gezittert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati simus
|
wir seien gezittert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati sitis
|
ihr seiet gezittert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati sint
|
sie seien gezittert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibraveram
|
ich hatte gezittert |
| 2. Person Singular |
convibraveras
|
du hattest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibraverat
|
er/sie/es hatte gezittert |
| 1. Person Plural |
convibraveramus
|
wir hatten gezittert |
| 2. Person Plural |
convibraveratis
|
ihr hattet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibraverant
|
sie hatten gezittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus eram
|
ich war gezittert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus eras
|
du warst gezittert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus erat
|
er/sie/es war gezittert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati eramus
|
wir waren gezittert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati eratis
|
ihr warst gezittert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati erant
|
sie waren gezittert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravissem
|
ich hätte gezittert |
| 2. Person Singular |
convibravisses
|
du hättest gezittert |
| 3. Person Singular |
convibravisset
|
er/sie/es hätte gezittert |
| 1. Person Plural |
convibravissemus
|
wir hätten gezittert |
| 2. Person Plural |
convibravissetis
|
ihr hättet gezittert |
| 3. Person Plural |
convibravissent
|
sie hätten gezittert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus essem
|
ich wäre gezittert worden |
| 2. Person Singular |
convibratus esses
|
du wärest gezittert worden |
| 3. Person Singular |
convibratus esset
|
er/sie/es wäre gezittert worden |
| 1. Person Plural |
convibrati essemus
|
wir wären gezittert worden |
| 2. Person Plural |
convibrati essetis
|
ihr wäret gezittert worden |
| 3. Person Plural |
convibrati essent
|
sie wären gezittert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convibravero
|
ich werde gezittert haben |
| 2. Person Singular |
convibraveris
|
du wirst gezittert haben |
| 3. Person Singular |
convibraverit
|
er/sie/es wird gezittert haben |
| 1. Person Plural |
convibraverimus
|
wir werden gezittert haben |
| 2. Person Plural |
convibraveritis
|
ihr werdet gezittert haben |
| 3. Person Plural |
convibraverint
|
sie werden gezittert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convibratus ero
|
ich werde gezittert worden sein |
| 2. Person Singular |
convibratus eris
|
du werdest gezittert worden sein |
| 3. Person Singular |
convibratus erit
|
er/sie/es werde gezittert worden sein |
| 1. Person Plural |
convibrati erimus
|
wir werden gezittert worden sein |
| 2. Person Plural |
convibrati eritis
|
ihr werdet gezittert worden sein |
| 3. Person Plural |
convibrati erunt
|
sie werden gezittert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrare
|
zittern |
| Vorzeitigkeit |
convibravisse
|
gezittert haben |
| Nachzeitigkeit |
convibraturum esse
|
zittern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convibrari convibrarier
|
gezittert werden |
| Vorzeitigkeit |
convibratum esse
|
gezittert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convibratum iri
|
künftig gezittert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convibra
|
zittere; zittre! |
| 2. Person Plural |
convibrate
|
zittert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convibrato
|
| 3. Person Singular |
convibrato
|
| 2. Person Plural |
convibratote
|
| 3. Person Plural |
convibranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convibrare
|
das Zittern |
| Genitiv |
convibrandi
|
des Zitternes |
| Dativ |
convibrando
|
dem Zittern |
| Akkusativ |
convibrandum
|
das Zittern |
| Ablativ |
convibrando
|
durch das Zittern |
| Vokativ |
convibrande
|
Zittern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrandus
|
convibranda
|
convibrandum
|
| Genitiv |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibrandi
|
| Dativ |
convibrando
|
convibrandae
|
convibrando
|
| Akkusativ |
convibrandum
|
convibrandam
|
convibrandum
|
| Ablativ |
convibrando
|
convibranda
|
convibrando
|
| Vokativ |
convibrande
|
convibranda
|
convibrandum
|
Plural
| Nominativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
| Genitiv |
convibrandorum
|
convibrandarum
|
convibrandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
convibrandos
|
convibrandas
|
convibranda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
convibrandi
|
convibrandae
|
convibranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
| Genitiv |
convibrantis
|
convibrantis
|
convibrantis
|
| Dativ |
convibranti
|
convibranti
|
convibranti
|
| Akkusativ |
convibrantem
|
convibrantem
|
convibrans
|
| Ablativ |
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
convibranti convibrante
|
| Vokativ |
convibrans
|
convibrans
|
convibrans
|
Plural
| Nominativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Genitiv |
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
convibrantium convibrantum
|
| Dativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Akkusativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
| Ablativ |
convibrantibus
|
convibrantibus
|
convibrantibus
|
| Vokativ |
convibrantes
|
convibrantes
|
convibrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibratus
|
convibrata
|
convibratum
|
| Genitiv |
convibrati
|
convibratae
|
convibrati
|
| Dativ |
convibrato
|
convibratae
|
convibrato
|
| Akkusativ |
convibratum
|
convibratam
|
convibratum
|
| Ablativ |
convibrato
|
convibrata
|
convibrato
|
| Vokativ |
convibrate
|
convibrata
|
convibratum
|
Plural
| Nominativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
| Genitiv |
convibratorum
|
convibratarum
|
convibratorum
|
| Dativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Akkusativ |
convibratos
|
convibratas
|
convibrata
|
| Ablativ |
convibratis
|
convibratis
|
convibratis
|
| Vokativ |
convibrati
|
convibratae
|
convibrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convibraturus
|
convibratura
|
convibraturum
|
| Genitiv |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibraturi
|
| Dativ |
convibraturo
|
convibraturae
|
convibraturo
|
| Akkusativ |
convibraturum
|
convibraturam
|
convibraturum
|
| Ablativ |
convibraturo
|
convibratura
|
convibraturo
|
| Vokativ |
convibrature
|
convibratura
|
convibraturum
|
Plural
| Nominativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
| Genitiv |
convibraturorum
|
convibraturarum
|
convibraturorum
|
| Dativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Akkusativ |
convibraturos
|
convibraturas
|
convibratura
|
| Ablativ |
convibraturis
|
convibraturis
|
convibraturis
|
| Vokativ |
convibraturi
|
convibraturae
|
convibratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convibratum
|
convibratu
|