Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
conviciari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
conviciator auch noch Formen von:
conviciator (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
ich lästere |
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
du lästerst |
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
er/sie/es lästert |
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
wir lästern |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
ihr lästert |
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
sie lästern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
ich lästere |
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
du lästerst |
| 3. Person Singular |
convicietur
|
er/sie/es lästere |
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
wir lästern |
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
ihr lästert |
| 3. Person Plural |
convicientur
|
sie lästern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
ich lästerte |
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
du lästertest |
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
er/sie/es lästerte |
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
wir lästerten |
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
ihr lästertet |
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
sie lästerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
ich lästerte |
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
du lästertest |
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
er/sie/es lästerte |
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
wir lästerten |
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
ihr lästertet |
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
sie lästerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
ich werde lästern |
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
du wirst lästern |
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
er/sie/es wird lästern |
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
wir werden lästern |
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
ihr werdet lästern |
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
sie werden lästern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
ich habe gelästert |
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
du hast gelästert |
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
er/sie/es hat gelästert |
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
wir haben gelästert |
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
ihr habt gelästert |
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
sie haben gelästert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
ich habe gelästert |
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
du habest gelästert |
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
er/sie/es habe gelästert |
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
wir haben gelästert |
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
ihr habet gelästert |
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
sie haben gelästert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
ich hatte gelästert |
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
du hattest gelästert |
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
er/sie/es hatte gelästert |
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
wir hatten gelästert |
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
ihr hattet gelästert |
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
sie hatten gelästert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
ich hätte gelästert |
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
du hättest gelästert |
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
er/sie/es hätte gelästert |
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
wir hätten gelästert |
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
ihr hättet gelästert |
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
sie hätten gelästert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
ich werde gelästert haben |
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
du wirst gelästert haben |
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
er/sie/es wird gelästert haben |
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
wir werden gelästert haben |
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
ihr werdet gelästert haben |
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
sie werden gelästert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
lästern |
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
gelästert haben |
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
lästern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
lästere! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
lästert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
das Lästern |
| Genitiv |
conviciandi
|
des Lästernes |
| Dativ |
conviciando
|
dem Lästern |
| Akkusativ |
conviciandum
|
das Lästern |
| Ablativ |
conviciando
|
durch das Lästern |
| Vokativ |
conviciande
|
Lästern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
|
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
|
| 3. Person Singular |
convicietur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
|
| 3. Person Plural |
convicientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
|
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
|
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
|
| Genitiv |
conviciandi
|
|
| Dativ |
conviciando
|
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
|
| Ablativ |
conviciando
|
|
| Vokativ |
conviciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
du schiltst |
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
er/sie/es schilt |
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
sie schelten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
du scheltest |
| 3. Person Singular |
convicietur
|
er/sie/es schelte |
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
convicientur
|
sie schelten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
ich schalt |
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
du schaltest |
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
er/sie/es schalt |
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
wir schalten |
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
ihr schaltet |
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
sie schalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
ich schölte |
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
du schöltest |
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
er/sie/es schölte |
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
wir schölten |
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
ihr schöltet |
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
sie schölten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
ich werde schelten |
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
du wirst schelten |
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
er/sie/es wird schelten |
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
wir werden schelten |
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
ihr werdet schelten |
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
sie werden schelten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
du hast gescholten |
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
er/sie/es hat gescholten |
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
ihr habt gescholten |
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
sie haben gescholten |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
du habest gescholten |
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
er/sie/es habe gescholten |
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
ihr habet gescholten |
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
sie haben gescholten |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
ich hatte gescholten |
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
du hattest gescholten |
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
er/sie/es hatte gescholten |
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
wir hatten gescholten |
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
ihr hattet gescholten |
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
sie hatten gescholten |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
ich hätte gescholten |
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
du hättest gescholten |
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
er/sie/es hätte gescholten |
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
wir hätten gescholten |
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
ihr hättet gescholten |
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
sie hätten gescholten |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
ich werde gescholten haben |
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
du wirst gescholten haben |
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
er/sie/es wird gescholten haben |
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
wir werden gescholten haben |
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
ihr werdet gescholten haben |
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
sie werden gescholten haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
schelten |
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
gescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
schelten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
schilt! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
scheltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
das Schelten |
| Genitiv |
conviciandi
|
des Scheltens |
| Dativ |
conviciando
|
dem Schelten |
| Akkusativ |
conviciandum
|
das Schelten |
| Ablativ |
conviciando
|
durch das Schelten |
| Vokativ |
conviciande
|
Schelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
|
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
|
| 3. Person Singular |
convicietur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
|
| 3. Person Plural |
convicientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
|
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
|
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
|
| Genitiv |
conviciandi
|
|
| Dativ |
conviciando
|
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
|
| Ablativ |
conviciando
|
|
| Vokativ |
conviciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
du schmähst |
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
er/sie/es schmäht |
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
ihr schmäht |
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
sie schmähen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
du schmähest |
| 3. Person Singular |
convicietur
|
er/sie/es schmähe |
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
ihr schmähet |
| 3. Person Plural |
convicientur
|
sie schmähen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
sie schmähten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
sie schmähten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
ich werde schmähen |
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
du wirst schmähen |
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
er/sie/es wird schmähen |
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
wir werden schmähen |
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
ihr werdet schmähen |
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
sie werden schmähen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
du hast geschmäht |
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
er/sie/es hat geschmäht |
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
ihr habt geschmäht |
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
sie haben geschmäht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
du habest geschmäht |
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
er/sie/es habe geschmäht |
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
ihr habet geschmäht |
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
sie haben geschmäht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
ich hatte geschmäht |
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
du hattest geschmäht |
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
er/sie/es hatte geschmäht |
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
wir hatten geschmäht |
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
ihr hattet geschmäht |
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
sie hatten geschmäht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
ich hätte geschmäht |
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
du hättest geschmäht |
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
er/sie/es hätte geschmäht |
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
wir hätten geschmäht |
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
ihr hättet geschmäht |
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
sie hätten geschmäht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
ich werde geschmäht haben |
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
du wirst geschmäht haben |
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
er/sie/es wird geschmäht haben |
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
wir werden geschmäht haben |
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
ihr werdet geschmäht haben |
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
sie werden geschmäht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
schmähen |
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
geschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
schmähen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
schmähe; schmäh! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
schmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
das Schmähen |
| Genitiv |
conviciandi
|
des Schmähens |
| Dativ |
conviciando
|
dem Schmähen |
| Akkusativ |
conviciandum
|
das Schmähen |
| Ablativ |
conviciando
|
durch das Schmähen |
| Vokativ |
conviciande
|
Schmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicior
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaris conviciare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convicier
|
|
| 2. Person Singular |
convicieris conviciere
|
|
| 3. Person Singular |
convicietur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciemur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciemini
|
|
| 3. Person Plural |
convicientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabar
|
|
| 2. Person Singular |
conviciabaris conviciabare
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciarer
|
|
| 2. Person Singular |
conviciareris conviciarere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciabor
|
|
| 2. Person Singular |
conviciaberis conviciabere
|
|
| 3. Person Singular |
conviciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
conviciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
conviciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
conviciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
conviciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
conviciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
conviciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
conviciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
conviciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
conviciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
conviciari conviciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
conviciatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
conviciaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
conviciare
|
! |
| 2. Person Plural |
conviciamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
conviciator
|
| 3. Person Singular |
conviciator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
conviciantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
conviciari conviciarier
|
|
| Genitiv |
conviciandi
|
|
| Dativ |
conviciando
|
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
|
| Ablativ |
conviciando
|
|
| Vokativ |
conviciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciandus
|
convicianda
|
conviciandum
|
| Genitiv |
conviciandi
|
conviciandae
|
conviciandi
|
| Dativ |
conviciando
|
conviciandae
|
conviciando
|
| Akkusativ |
conviciandum
|
conviciandam
|
conviciandum
|
| Ablativ |
conviciando
|
convicianda
|
conviciando
|
| Vokativ |
conviciande
|
convicianda
|
conviciandum
|
Plural
| Nominativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
| Genitiv |
conviciandorum
|
conviciandarum
|
conviciandorum
|
| Dativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Akkusativ |
conviciandos
|
conviciandas
|
convicianda
|
| Ablativ |
conviciandis
|
conviciandis
|
conviciandis
|
| Vokativ |
conviciandi
|
conviciandae
|
convicianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
| Genitiv |
conviciantis
|
conviciantis
|
conviciantis
|
| Dativ |
convicianti
|
convicianti
|
convicianti
|
| Akkusativ |
conviciantem
|
conviciantem
|
convicians
|
| Ablativ |
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
convicianti conviciante
|
| Vokativ |
convicians
|
convicians
|
convicians
|
Plural
| Nominativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Genitiv |
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
conviciantium conviciantum
|
| Dativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Akkusativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
| Ablativ |
conviciantibus
|
conviciantibus
|
conviciantibus
|
| Vokativ |
conviciantes
|
conviciantes
|
conviciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciatus
|
conviciata
|
conviciatum
|
| Genitiv |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciati
|
| Dativ |
conviciato
|
conviciatae
|
conviciato
|
| Akkusativ |
conviciatum
|
conviciatam
|
conviciatum
|
| Ablativ |
conviciato
|
conviciata
|
conviciato
|
| Vokativ |
conviciate
|
conviciata
|
conviciatum
|
Plural
| Nominativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
| Genitiv |
conviciatorum
|
conviciatarum
|
conviciatorum
|
| Dativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Akkusativ |
conviciatos
|
conviciatas
|
conviciata
|
| Ablativ |
conviciatis
|
conviciatis
|
conviciatis
|
| Vokativ |
conviciati
|
conviciatae
|
conviciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
conviciaturus
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
| Genitiv |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciaturi
|
| Dativ |
conviciaturo
|
conviciaturae
|
conviciaturo
|
| Akkusativ |
conviciaturum
|
conviciaturam
|
conviciaturum
|
| Ablativ |
conviciaturo
|
conviciatura
|
conviciaturo
|
| Vokativ |
conviciature
|
conviciatura
|
conviciaturum
|
Plural
| Nominativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
| Genitiv |
conviciaturorum
|
conviciaturarum
|
conviciaturorum
|
| Dativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Akkusativ |
conviciaturos
|
conviciaturas
|
conviciatura
|
| Ablativ |
conviciaturis
|
conviciaturis
|
conviciaturis
|
| Vokativ |
conviciaturi
|
conviciaturae
|
conviciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
conviciatum
|
conviciatu
|