Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von convictus (Nomen) entspricht Ihr Suchwort convictus auch noch Formen von: convincere (Verb im Partizip) | convivere (Verb im Partizip)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Geschlecht | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|---|
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Grundform | Zusammenleben Bewirtung enge Freunde Gastmahl, Abendgesellschaft gesellige Umgang gesellige Zusammenleben Tischgesellschaft Verkehr Vertrautheit Zusammenspeisen |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Singular von convictus | das Zusammenleben |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Singular von convictus | Zusammenleben! |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Genitiv Singular von convictus | des Zusammenlebens |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Nominativ Plural von convictus | die Zusammenleben |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Vokativ Plural von convictus | Zusammenleben! |
| convictus | Nomen | Maskulinum | U-Deklination | Akkusativ Plural von convictus | die Zusammenleben |
Aufstellung aller Formen
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
das Zusammenleben |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
des Zusammenlebens |
| Dativ | convictui convictu |
dem Zusammenleben |
| Akkusativ | convictum |
das Zusammenleben |
| Ablativ | convictu |
durch das Zusammenleben |
| Vokativ | convictus |
Zusammenleben! |
| Lokativ | existiert nicht | Zusammenleben als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
die Zusammenleben |
| Genitiv | convictuum convictum |
der Zusammenleben |
| Dativ | convictibus convictubus |
den Zusammenleben |
| Akkusativ | convictus convictuus |
die Zusammenleben |
| Ablativ | convictibus convictubus |
mit den Zusammenleben |
| Vokativ | convictus convictuus |
Zusammenleben! |
| Lokativ | existiert nicht | Zusammenleben als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
die Bewirtung |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
der Bewirtung |
| Dativ | convictui convictu |
der Bewirtung |
| Akkusativ | convictum |
die Bewirtung |
| Ablativ | convictu |
durch die Bewirtung |
| Vokativ | convictus |
Bewirtung! |
| Lokativ | existiert nicht | Bewirtung als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
die Bewirtungen |
| Genitiv | convictuum convictum |
der Bewirtungen |
| Dativ | convictibus convictubus |
den Bewirtungen |
| Akkusativ | convictus convictuus |
die Bewirtungen |
| Ablativ | convictibus convictubus |
mit den Bewirtungen |
| Vokativ | convictus convictuus |
Bewirtungen! |
| Lokativ | existiert nicht | Bewirtungen als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
|
| Genitiv | convictus convictos convicti |
|
| Dativ | convictui convictu |
|
| Akkusativ | convictum |
|
| Ablativ | convictu |
|
| Vokativ | convictus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
|
| Genitiv | convictuum convictum |
|
| Dativ | convictibus convictubus |
|
| Akkusativ | convictus convictuus |
|
| Ablativ | convictibus convictubus |
|
| Vokativ | convictus convictuus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
|
| Genitiv | convictus convictos convicti |
|
| Dativ | convictui convictu |
|
| Akkusativ | convictum |
|
| Ablativ | convictu |
|
| Vokativ | convictus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
|
| Genitiv | convictuum convictum |
|
| Dativ | convictibus convictubus |
|
| Akkusativ | convictus convictuus |
|
| Ablativ | convictibus convictubus |
|
| Vokativ | convictus convictuus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
|
| Genitiv | convictus convictos convicti |
|
| Dativ | convictui convictu |
|
| Akkusativ | convictum |
|
| Ablativ | convictu |
|
| Vokativ | convictus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
|
| Genitiv | convictuum convictum |
|
| Dativ | convictibus convictubus |
|
| Akkusativ | convictus convictuus |
|
| Ablativ | convictibus convictubus |
|
| Vokativ | convictus convictuus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
|
| Genitiv | convictus convictos convicti |
|
| Dativ | convictui convictu |
|
| Akkusativ | convictum |
|
| Ablativ | convictu |
|
| Vokativ | convictus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
|
| Genitiv | convictuum convictum |
|
| Dativ | convictibus convictubus |
|
| Akkusativ | convictus convictuus |
|
| Ablativ | convictibus convictubus |
|
| Vokativ | convictus convictuus |
|
| Lokativ | existiert nicht |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
die Tischgesellschaft |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
der Tischgesellschaft |
| Dativ | convictui convictu |
der Tischgesellschaft |
| Akkusativ | convictum |
die Tischgesellschaft |
| Ablativ | convictu |
durch die Tischgesellschaft |
| Vokativ | convictus |
Tischgesellschaft! |
| Lokativ | existiert nicht | Tischgesellschaft als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
die Tischgesellschaften |
| Genitiv | convictuum convictum |
der Tischgesellschaften |
| Dativ | convictibus convictubus |
den Tischgesellschaften |
| Akkusativ | convictus convictuus |
die Tischgesellschaften |
| Ablativ | convictibus convictubus |
mit den Tischgesellschaften |
| Vokativ | convictus convictuus |
Tischgesellschaften! |
| Lokativ | existiert nicht | Tischgesellschaften als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
der Verkehr |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
des Verkehres |
| Dativ | convictui convictu |
dem Verkehr |
| Akkusativ | convictum |
den Verkehr |
| Ablativ | convictu |
mit dem Verkehr |
| Vokativ | convictus |
Verkehr! |
| Lokativ | existiert nicht | Verkehr als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
die Verkehre |
| Genitiv | convictuum convictum |
der Verkehre |
| Dativ | convictibus convictubus |
den Verkehren |
| Akkusativ | convictus convictuus |
die Verkehre |
| Ablativ | convictibus convictubus |
mit den Verkehren |
| Vokativ | convictus convictuus |
Verkehre! |
| Lokativ | existiert nicht | Verkehre als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
die Vertrautheit |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
der Vertrautheit |
| Dativ | convictui convictu |
der Vertrautheit |
| Akkusativ | convictum |
die Vertrautheit |
| Ablativ | convictu |
durch die Vertrautheit |
| Vokativ | convictus |
Vertrautheit! |
| Lokativ | existiert nicht | Vertrautheit als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
die Vertrautheiten |
| Genitiv | convictuum convictum |
der Vertrautheiten |
| Dativ | convictibus convictubus |
den Vertrautheiten |
| Akkusativ | convictus convictuus |
die Vertrautheiten |
| Ablativ | convictibus convictubus |
mit den Vertrautheiten |
| Vokativ | convictus convictuus |
Vertrautheiten! |
| Lokativ | existiert nicht | Vertrautheiten als Ortsangabe |
Singular
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus |
das Zusammenspeisen |
| Genitiv | convictus convictos convicti |
des Zusammenspeisens |
| Dativ | convictui convictu |
dem Zusammenspeisen |
| Akkusativ | convictum |
das Zusammenspeisen |
| Ablativ | convictu |
durch das Zusammenspeisen |
| Vokativ | convictus |
Zusammenspeisen! |
| Lokativ | existiert nicht | Zusammenspeisen als Ortsangabe |
Plural
| Latein: | Deutsch: | |
| Nominativ | convictus convictuus |
kein Plural |
| Genitiv | convictuum convictum |
kein Plural |
| Dativ | convictibus convictubus |
kein Plural |
| Akkusativ | convictus convictuus |
kein Plural |
| Ablativ | convictibus convictubus |
kein Plural |
| Vokativ | convictus convictuus |
kein Plural |
| Lokativ | existiert nicht | kein Plural |