Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneras
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerat
|
|
| 1. Person Plural |
convolneramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneror
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraris convolnerare
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneramur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneramini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneres
|
|
| 3. Person Singular |
convolneret
|
|
| 1. Person Plural |
convolneremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerer
|
|
| 2. Person Singular |
convolnereris convolnerere
|
|
| 3. Person Singular |
convolneretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabam
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabas
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabat
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabar
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabaris convolnerabare
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarem
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerares
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraret
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarer
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerareris convolnerarere
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabo
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabis
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabor
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraberis convolnerabere
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravi
|
|
| 2. Person Singular |
convolneravisti
|
|
| 3. Person Singular |
convolneravit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneravimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneravistis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverunt convolneravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraverim
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraveram
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveras
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverat
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravissem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneravisses
|
|
| 3. Person Singular |
convolneravisset
|
|
| 1. Person Plural |
convolneravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolneravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolneraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerari convolnerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolneratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolneratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convolnera
|
! |
| 2. Person Plural |
convolnerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolnerato
|
| 3. Person Singular |
convolnerato
|
| 2. Person Plural |
convolneratote
|
| 3. Person Plural |
convolneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolnerare
|
|
| Genitiv |
convolnerandi
|
|
| Dativ |
convolnerando
|
|
| Akkusativ |
convolnerandum
|
|
| Ablativ |
convolnerando
|
|
| Vokativ |
convolnerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerandus
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
| Genitiv |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolnerandi
|
| Dativ |
convolnerando
|
convolnerandae
|
convolnerando
|
| Akkusativ |
convolnerandum
|
convolnerandam
|
convolnerandum
|
| Ablativ |
convolnerando
|
convolneranda
|
convolnerando
|
| Vokativ |
convolnerande
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
| Genitiv |
convolnerandorum
|
convolnerandarum
|
convolnerandorum
|
| Dativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Akkusativ |
convolnerandos
|
convolnerandas
|
convolneranda
|
| Ablativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Vokativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
| Genitiv |
convolnerantis
|
convolnerantis
|
convolnerantis
|
| Dativ |
convolneranti
|
convolneranti
|
convolneranti
|
| Akkusativ |
convolnerantem
|
convolnerantem
|
convolnerans
|
| Ablativ |
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
| Vokativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
Plural
| Nominativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Genitiv |
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
| Dativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Akkusativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Ablativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Vokativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneratus
|
convolnerata
|
convolneratum
|
| Genitiv |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerati
|
| Dativ |
convolnerato
|
convolneratae
|
convolnerato
|
| Akkusativ |
convolneratum
|
convolneratam
|
convolneratum
|
| Ablativ |
convolnerato
|
convolnerata
|
convolnerato
|
| Vokativ |
convolnerate
|
convolnerata
|
convolneratum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
| Genitiv |
convolneratorum
|
convolneratarum
|
convolneratorum
|
| Dativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Akkusativ |
convolneratos
|
convolneratas
|
convolnerata
|
| Ablativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Vokativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneraturus
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
| Genitiv |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneraturi
|
| Dativ |
convolneraturo
|
convolneraturae
|
convolneraturo
|
| Akkusativ |
convolneraturum
|
convolneraturam
|
convolneraturum
|
| Ablativ |
convolneraturo
|
convolneratura
|
convolneraturo
|
| Vokativ |
convolnerature
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
| Genitiv |
convolneraturorum
|
convolneraturarum
|
convolneraturorum
|
| Dativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Akkusativ |
convolneraturos
|
convolneraturas
|
convolneratura
|
| Ablativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Vokativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolneratum
|
convolneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnero
|
ich schneide |
| 2. Person Singular |
convolneras
|
du schneidest |
| 3. Person Singular |
convolnerat
|
er/sie/es schneidet |
| 1. Person Plural |
convolneramus
|
wir schneiden |
| 2. Person Plural |
convolneratis
|
ihr schneidet |
| 3. Person Plural |
convolnerant
|
sie schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneror
|
ich werde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolneraris convolnerare
|
du wirst geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneratur
|
er/sie/es wird geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneramur
|
wir werden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneramini
|
ihr werdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolnerantur
|
sie werden geschnitten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerem
|
ich schneide |
| 2. Person Singular |
convolneres
|
du schneidest |
| 3. Person Singular |
convolneret
|
er/sie/es schneide |
| 1. Person Plural |
convolneremus
|
wir schneiden |
| 2. Person Plural |
convolneretis
|
ihr schneidet |
| 3. Person Plural |
convolnerent
|
sie schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerer
|
ich werde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolnereris convolnerere
|
du werdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneretur
|
er/sie/es werde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneremur
|
wir werden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneremini
|
ihr werdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolnerentur
|
sie werden geschnitten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabam
|
ich schnitt |
| 2. Person Singular |
convolnerabas
|
du schnittest |
| 3. Person Singular |
convolnerabat
|
er/sie/es schnitt |
| 1. Person Plural |
convolnerabamus
|
wir schnitten |
| 2. Person Plural |
convolnerabatis
|
ihr schnittet |
| 3. Person Plural |
convolnerabant
|
sie schnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabar
|
ich wurde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolnerabaris convolnerabare
|
du wurdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolnerabatur
|
er/sie/es wurde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolnerabamur
|
wir wurden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolnerabamini
|
ihr wurdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolnerabantur
|
sie wurden geschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarem
|
ich schnitte |
| 2. Person Singular |
convolnerares
|
du schnittest |
| 3. Person Singular |
convolneraret
|
er/sie/es schnitte |
| 1. Person Plural |
convolneraremus
|
wir schnitten |
| 2. Person Plural |
convolneraretis
|
ihr schnittet |
| 3. Person Plural |
convolnerarent
|
sie schnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarer
|
ich würde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolnerareris convolnerarere
|
du würdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneraretur
|
er/sie/es würde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneraremur
|
wir würden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneraremini
|
ihr würdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolnerarentur
|
sie würden geschnitten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabo
|
ich werde schneiden |
| 2. Person Singular |
convolnerabis
|
du wirst schneiden |
| 3. Person Singular |
convolnerabit
|
er/sie/es wird schneiden |
| 1. Person Plural |
convolnerabimus
|
wir werden schneiden |
| 2. Person Plural |
convolnerabitis
|
ihr werdet schneiden |
| 3. Person Plural |
convolnerabunt
|
sie werden schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabor
|
ich werde geschnitten werden |
| 2. Person Singular |
convolneraberis convolnerabere
|
du wirst geschnitten werden |
| 3. Person Singular |
convolnerabitur
|
er/sie/es wird geschnitten werden |
| 1. Person Plural |
convolnerabimur
|
wir werden geschnitten werden |
| 2. Person Plural |
convolnerabimini
|
ihr werdet geschnitten werden |
| 3. Person Plural |
convolnerabuntur
|
sie werden geschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravi
|
ich habe geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolneravisti
|
du hast geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneravit
|
er/sie/es hat geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneravimus
|
wir haben geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneravistis
|
ihr habt geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolneraverunt convolneravere
|
sie haben geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sum
|
ich bin geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convolneratus es
|
du bist geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convolneratus est
|
er/sie/es ist geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convolnerati sumus
|
wir sind geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convolnerati estis
|
ihr seid geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convolnerati sunt
|
sie sind geschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraverim
|
ich habe geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
du habest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
er/sie/es habe geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
wir haben geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
ihr habet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
sie haben geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sim
|
ich sei geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convolneratus sis
|
du seiest geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convolneratus sit
|
er/sie/es sei geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convolnerati simus
|
wir seien geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convolnerati sitis
|
ihr seiet geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convolnerati sint
|
sie seien geschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraveram
|
ich hatte geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolneraveras
|
du hattest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneraverat
|
er/sie/es hatte geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneraveramus
|
wir hatten geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneraveratis
|
ihr hattet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolneraverant
|
sie hatten geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus eram
|
ich war geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convolneratus eras
|
du warst geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convolneratus erat
|
er/sie/es war geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convolnerati eramus
|
wir waren geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convolnerati eratis
|
ihr wart geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convolnerati erant
|
sie waren geschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravissem
|
ich hätte geschnitten |
| 2. Person Singular |
convolneravisses
|
du hättest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convolneravisset
|
er/sie/es hätte geschnitten |
| 1. Person Plural |
convolneravissemus
|
wir hätten geschnitten |
| 2. Person Plural |
convolneravissetis
|
ihr hättet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convolneravissent
|
sie hätten geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus essem
|
ich wäre geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convolneratus esses
|
du wärest geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convolneratus esset
|
er/sie/es wäre geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convolnerati essemus
|
wir wären geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convolnerati essetis
|
ihr wäret geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convolnerati essent
|
sie wären geschnitten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravero
|
ich werde geschnitten haben |
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
du wirst geschnitten haben |
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
er/sie/es wird geschnitten haben |
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
wir werden geschnitten haben |
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
ihr werdet geschnitten haben |
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
sie werden geschnitten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus ero
|
ich werde geschnitten worden sein |
| 2. Person Singular |
convolneratus eris
|
du wirst geschnitten worden sein |
| 3. Person Singular |
convolneratus erit
|
er/sie/es wird geschnitten worden sein |
| 1. Person Plural |
convolnerati erimus
|
wir werden geschnitten worden sein |
| 2. Person Plural |
convolnerati eritis
|
ihr werdet geschnitten worden sein |
| 3. Person Plural |
convolnerati erunt
|
sie werden geschnitten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerare
|
schneiden |
| Vorzeitigkeit |
convolneravisse
|
geschnitten haben |
| Nachzeitigkeit |
convolneraturum esse
|
schneiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerari convolnerarier
|
geschnitten werden |
| Vorzeitigkeit |
convolneratum esse
|
geschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convolneratum iri
|
künftig geschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convolnera
|
schneide! |
| 2. Person Plural |
convolnerate
|
schneidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolnerato
|
| 3. Person Singular |
convolnerato
|
| 2. Person Plural |
convolneratote
|
| 3. Person Plural |
convolneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolnerare
|
das Schneiden |
| Genitiv |
convolnerandi
|
des Schneidens |
| Dativ |
convolnerando
|
dem Schneiden |
| Akkusativ |
convolnerandum
|
das Schneiden |
| Ablativ |
convolnerando
|
durch das Schneiden |
| Vokativ |
convolnerande
|
Schneiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerandus
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
| Genitiv |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolnerandi
|
| Dativ |
convolnerando
|
convolnerandae
|
convolnerando
|
| Akkusativ |
convolnerandum
|
convolnerandam
|
convolnerandum
|
| Ablativ |
convolnerando
|
convolneranda
|
convolnerando
|
| Vokativ |
convolnerande
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
| Genitiv |
convolnerandorum
|
convolnerandarum
|
convolnerandorum
|
| Dativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Akkusativ |
convolnerandos
|
convolnerandas
|
convolneranda
|
| Ablativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Vokativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
| Genitiv |
convolnerantis
|
convolnerantis
|
convolnerantis
|
| Dativ |
convolneranti
|
convolneranti
|
convolneranti
|
| Akkusativ |
convolnerantem
|
convolnerantem
|
convolnerans
|
| Ablativ |
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
| Vokativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
Plural
| Nominativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Genitiv |
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
| Dativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Akkusativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Ablativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Vokativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneratus
|
convolnerata
|
convolneratum
|
| Genitiv |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerati
|
| Dativ |
convolnerato
|
convolneratae
|
convolnerato
|
| Akkusativ |
convolneratum
|
convolneratam
|
convolneratum
|
| Ablativ |
convolnerato
|
convolnerata
|
convolnerato
|
| Vokativ |
convolnerate
|
convolnerata
|
convolneratum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
| Genitiv |
convolneratorum
|
convolneratarum
|
convolneratorum
|
| Dativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Akkusativ |
convolneratos
|
convolneratas
|
convolnerata
|
| Ablativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Vokativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneraturus
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
| Genitiv |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneraturi
|
| Dativ |
convolneraturo
|
convolneraturae
|
convolneraturo
|
| Akkusativ |
convolneraturum
|
convolneraturam
|
convolneraturum
|
| Ablativ |
convolneraturo
|
convolneratura
|
convolneraturo
|
| Vokativ |
convolnerature
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
| Genitiv |
convolneraturorum
|
convolneraturarum
|
convolneraturorum
|
| Dativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Akkusativ |
convolneraturos
|
convolneraturas
|
convolneratura
|
| Ablativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Vokativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolneratum
|
convolneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneras
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerat
|
|
| 1. Person Plural |
convolneramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneror
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraris convolnerare
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneramur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneramini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneres
|
|
| 3. Person Singular |
convolneret
|
|
| 1. Person Plural |
convolneremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerer
|
|
| 2. Person Singular |
convolnereris convolnerere
|
|
| 3. Person Singular |
convolneretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabam
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabas
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabat
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabar
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabaris convolnerabare
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarem
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerares
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraret
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerarer
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerareris convolnerarere
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabo
|
|
| 2. Person Singular |
convolnerabis
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolnerabor
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraberis convolnerabere
|
|
| 3. Person Singular |
convolnerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravi
|
|
| 2. Person Singular |
convolneravisti
|
|
| 3. Person Singular |
convolneravit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneravimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneravistis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverunt convolneravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraverim
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneraveram
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveras
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverat
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravissem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneravisses
|
|
| 3. Person Singular |
convolneravisset
|
|
| 1. Person Plural |
convolneravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneravero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convolneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convolneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convolnerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolnerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolnerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolneravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolneraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolnerari convolnerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolneratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolneratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convolnera
|
! |
| 2. Person Plural |
convolnerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolnerato
|
| 3. Person Singular |
convolnerato
|
| 2. Person Plural |
convolneratote
|
| 3. Person Plural |
convolneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolnerare
|
|
| Genitiv |
convolnerandi
|
|
| Dativ |
convolnerando
|
|
| Akkusativ |
convolnerandum
|
|
| Ablativ |
convolnerando
|
|
| Vokativ |
convolnerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerandus
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
| Genitiv |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolnerandi
|
| Dativ |
convolnerando
|
convolnerandae
|
convolnerando
|
| Akkusativ |
convolnerandum
|
convolnerandam
|
convolnerandum
|
| Ablativ |
convolnerando
|
convolneranda
|
convolnerando
|
| Vokativ |
convolnerande
|
convolneranda
|
convolnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
| Genitiv |
convolnerandorum
|
convolnerandarum
|
convolnerandorum
|
| Dativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Akkusativ |
convolnerandos
|
convolnerandas
|
convolneranda
|
| Ablativ |
convolnerandis
|
convolnerandis
|
convolnerandis
|
| Vokativ |
convolnerandi
|
convolnerandae
|
convolneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
| Genitiv |
convolnerantis
|
convolnerantis
|
convolnerantis
|
| Dativ |
convolneranti
|
convolneranti
|
convolneranti
|
| Akkusativ |
convolnerantem
|
convolnerantem
|
convolnerans
|
| Ablativ |
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
convolneranti convolnerante
|
| Vokativ |
convolnerans
|
convolnerans
|
convolnerans
|
Plural
| Nominativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Genitiv |
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
convolnerantium convolnerantum
|
| Dativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Akkusativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
| Ablativ |
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
convolnerantibus
|
| Vokativ |
convolnerantes
|
convolnerantes
|
convolnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneratus
|
convolnerata
|
convolneratum
|
| Genitiv |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerati
|
| Dativ |
convolnerato
|
convolneratae
|
convolnerato
|
| Akkusativ |
convolneratum
|
convolneratam
|
convolneratum
|
| Ablativ |
convolnerato
|
convolnerata
|
convolnerato
|
| Vokativ |
convolnerate
|
convolnerata
|
convolneratum
|
Plural
| Nominativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
| Genitiv |
convolneratorum
|
convolneratarum
|
convolneratorum
|
| Dativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Akkusativ |
convolneratos
|
convolneratas
|
convolnerata
|
| Ablativ |
convolneratis
|
convolneratis
|
convolneratis
|
| Vokativ |
convolnerati
|
convolneratae
|
convolnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolneraturus
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
| Genitiv |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneraturi
|
| Dativ |
convolneraturo
|
convolneraturae
|
convolneraturo
|
| Akkusativ |
convolneraturum
|
convolneraturam
|
convolneraturum
|
| Ablativ |
convolneraturo
|
convolneratura
|
convolneraturo
|
| Vokativ |
convolnerature
|
convolneratura
|
convolneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
| Genitiv |
convolneraturorum
|
convolneraturarum
|
convolneraturorum
|
| Dativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Akkusativ |
convolneraturos
|
convolneraturas
|
convolneratura
|
| Ablativ |
convolneraturis
|
convolneraturis
|
convolneraturis
|
| Vokativ |
convolneraturi
|
convolneraturae
|
convolneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolneratum
|
convolneratu
|