Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
convolutare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
convolutare auch noch Formen von:
convolutari (Verb)
Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluto
|
ich wirble herum |
| 2. Person Singular |
convolutas
|
du wirbelst herum |
| 3. Person Singular |
convolutat
|
er/sie/es wirbelt herum |
| 1. Person Plural |
convolutamus
|
wir wirbeln herum |
| 2. Person Plural |
convolutatis
|
ihr wirbelt herum |
| 3. Person Plural |
convolutant
|
sie wirbeln herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutor
|
ich werde herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutaris convolutare
|
du wirst herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutatur
|
er/sie/es wird herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutamur
|
wir werden herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutamini
|
ihr werdet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutantur
|
sie werden herumgewirbelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutem
|
ich wirble herum |
| 2. Person Singular |
convolutes
|
du wirbelst herum |
| 3. Person Singular |
convolutet
|
er/sie/es wirble herum |
| 1. Person Plural |
convolutemus
|
wir wirbeln herum |
| 2. Person Plural |
convolutetis
|
ihr wirbelt herum |
| 3. Person Plural |
convolutent
|
sie wirbeln herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluter
|
ich werde herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convoluteris convolutere
|
du werdest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutetur
|
er/sie/es werde herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutemur
|
wir werden herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutemini
|
ihr werdet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutentur
|
sie werden herumgewirbelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabam
|
ich wirbelte herum |
| 2. Person Singular |
convolutabas
|
du wirbeltest herum |
| 3. Person Singular |
convolutabat
|
er/sie/es wirbelte herum |
| 1. Person Plural |
convolutabamus
|
wir wirbelten herum |
| 2. Person Plural |
convolutabatis
|
ihr wirbeltet herum |
| 3. Person Plural |
convolutabant
|
sie wirbelten herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabar
|
ich wurde herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutabaris convolutabare
|
du wurdest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutabatur
|
er/sie/es wurde herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutabamur
|
wir wurden herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutabamini
|
ihr wurdet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutabantur
|
sie wurden herumgewirbelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarem
|
ich wirbelte herum |
| 2. Person Singular |
convolutares
|
du wirbeltest herum |
| 3. Person Singular |
convolutaret
|
er/sie/es wirbelte herum |
| 1. Person Plural |
convolutaremus
|
wir wirbelten herum |
| 2. Person Plural |
convolutaretis
|
ihr wirbeltet herum |
| 3. Person Plural |
convolutarent
|
sie wirbelten herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarer
|
ich würde herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutareris convolutarere
|
du würdest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutaretur
|
er/sie/es würde herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutaremur
|
wir würden herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutaremini
|
ihr würdet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutarentur
|
sie würden herumgewirbelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabo
|
ich werde herumwirbeln |
| 2. Person Singular |
convolutabis
|
du wirst herumwirbeln |
| 3. Person Singular |
convolutabit
|
er/sie/es wird herumwirbeln |
| 1. Person Plural |
convolutabimus
|
wir werden herumwirbeln |
| 2. Person Plural |
convolutabitis
|
ihr werdet herumwirbeln |
| 3. Person Plural |
convolutabunt
|
sie werden herumwirbeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabor
|
ich werde herumgewirbelt werden |
| 2. Person Singular |
convolutaberis convolutabere
|
du wirst herumgewirbelt werden |
| 3. Person Singular |
convolutabitur
|
er/sie/es wird herumgewirbelt werden |
| 1. Person Plural |
convolutabimur
|
wir werden herumgewirbelt werden |
| 2. Person Plural |
convolutabimini
|
ihr werdet herumgewirbelt werden |
| 3. Person Plural |
convolutabuntur
|
sie werden herumgewirbelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavi
|
ich habe herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutavisti
|
du hast herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutavit
|
er/sie/es hat herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutavimus
|
wir haben herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutavistis
|
ihr habt herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutaverunt convolutavere
|
sie haben herumgewirbelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sum
|
ich bin herumgewirbelt worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus es
|
du bist herumgewirbelt worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus est
|
er/sie/es ist herumgewirbelt worden |
| 1. Person Plural |
convolutati sumus
|
wir sind herumgewirbelt worden |
| 2. Person Plural |
convolutati estis
|
ihr seid herumgewirbelt worden |
| 3. Person Plural |
convolutati sunt
|
sie sind herumgewirbelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaverim
|
ich habe herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
du habest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
er/sie/es habe herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
wir haben herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
ihr habet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
sie haben herumgewirbelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sim
|
ich sei herumgewirbelt worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus sis
|
du seiest herumgewirbelt worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus sit
|
er/sie/es sei herumgewirbelt worden |
| 1. Person Plural |
convolutati simus
|
wir seien herumgewirbelt worden |
| 2. Person Plural |
convolutati sitis
|
ihr seiet herumgewirbelt worden |
| 3. Person Plural |
convolutati sint
|
sie seien herumgewirbelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaveram
|
ich hatte herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutaveras
|
du hattest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutaverat
|
er/sie/es hatte herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutaveramus
|
wir hatten herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutaveratis
|
ihr hattet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutaverant
|
sie hatten herumgewirbelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus eram
|
ich war herumgewirbelt worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus eras
|
du warst herumgewirbelt worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus erat
|
er/sie/es war herumgewirbelt worden |
| 1. Person Plural |
convolutati eramus
|
wir waren herumgewirbelt worden |
| 2. Person Plural |
convolutati eratis
|
ihr wart herumgewirbelt worden |
| 3. Person Plural |
convolutati erant
|
sie waren herumgewirbelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavissem
|
ich hätte herumgewirbelt |
| 2. Person Singular |
convolutavisses
|
du hättest herumgewirbelt |
| 3. Person Singular |
convolutavisset
|
er/sie/es hätte herumgewirbelt |
| 1. Person Plural |
convolutavissemus
|
wir hätten herumgewirbelt |
| 2. Person Plural |
convolutavissetis
|
ihr hättet herumgewirbelt |
| 3. Person Plural |
convolutavissent
|
sie hätten herumgewirbelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus essem
|
ich wäre herumgewirbelt worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus esses
|
du wärest herumgewirbelt worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus esset
|
er/sie/es wäre herumgewirbelt worden |
| 1. Person Plural |
convolutati essemus
|
wir wären herumgewirbelt worden |
| 2. Person Plural |
convolutati essetis
|
ihr wäret herumgewirbelt worden |
| 3. Person Plural |
convolutati essent
|
sie wären herumgewirbelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavero
|
ich werde herumgewirbelt haben |
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
du wirst herumgewirbelt haben |
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
er/sie/es wird herumgewirbelt haben |
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
wir werden herumgewirbelt haben |
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
ihr werdet herumgewirbelt haben |
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
sie werden herumgewirbelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus ero
|
ich werde herumgewirbelt worden sein |
| 2. Person Singular |
convolutatus eris
|
du wirst herumgewirbelt worden sein |
| 3. Person Singular |
convolutatus erit
|
er/sie/es wird herumgewirbelt worden sein |
| 1. Person Plural |
convolutati erimus
|
wir werden herumgewirbelt worden sein |
| 2. Person Plural |
convolutati eritis
|
ihr werdet herumgewirbelt worden sein |
| 3. Person Plural |
convolutati erunt
|
sie werden herumgewirbelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutare
|
herumwirbeln |
| Vorzeitigkeit |
convolutavisse
|
herumgewirbelt haben |
| Nachzeitigkeit |
convolutaturum esse
|
herumwirbeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutari convolutarier
|
herumgewirbelt werden |
| Vorzeitigkeit |
convolutatum esse
|
herumgewirbelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convolutatum iri
|
künftig herumgewirbelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convoluta
|
wirble herum! |
| 2. Person Plural |
convolutate
|
wirbelt herum! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolutato
|
| 3. Person Singular |
convolutato
|
| 2. Person Plural |
convolutatote
|
| 3. Person Plural |
convolutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolutare
|
das Herumwirbeln |
| Genitiv |
convolutandi
|
des Herumwirbelnes |
| Dativ |
convolutando
|
dem Herumwirbeln |
| Akkusativ |
convolutandum
|
das Herumwirbeln |
| Ablativ |
convolutando
|
durch das Herumwirbeln |
| Vokativ |
convolutande
|
Herumwirbeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutandus
|
convolutanda
|
convolutandum
|
| Genitiv |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutandi
|
| Dativ |
convolutando
|
convolutandae
|
convolutando
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
convolutandam
|
convolutandum
|
| Ablativ |
convolutando
|
convolutanda
|
convolutando
|
| Vokativ |
convolutande
|
convolutanda
|
convolutandum
|
Plural
| Nominativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
| Genitiv |
convolutandorum
|
convolutandarum
|
convolutandorum
|
| Dativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Akkusativ |
convolutandos
|
convolutandas
|
convolutanda
|
| Ablativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Vokativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
| Genitiv |
convolutantis
|
convolutantis
|
convolutantis
|
| Dativ |
convolutanti
|
convolutanti
|
convolutanti
|
| Akkusativ |
convolutantem
|
convolutantem
|
convolutans
|
| Ablativ |
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
| Vokativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
Plural
| Nominativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Genitiv |
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
| Dativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Akkusativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Ablativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Vokativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutatus
|
convolutata
|
convolutatum
|
| Genitiv |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutati
|
| Dativ |
convolutato
|
convolutatae
|
convolutato
|
| Akkusativ |
convolutatum
|
convolutatam
|
convolutatum
|
| Ablativ |
convolutato
|
convolutata
|
convolutato
|
| Vokativ |
convolutate
|
convolutata
|
convolutatum
|
Plural
| Nominativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
| Genitiv |
convolutatorum
|
convolutatarum
|
convolutatorum
|
| Dativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Akkusativ |
convolutatos
|
convolutatas
|
convolutata
|
| Ablativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Vokativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutaturus
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
| Genitiv |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutaturi
|
| Dativ |
convolutaturo
|
convolutaturae
|
convolutaturo
|
| Akkusativ |
convolutaturum
|
convolutaturam
|
convolutaturum
|
| Ablativ |
convolutaturo
|
convolutatura
|
convolutaturo
|
| Vokativ |
convolutature
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
Plural
| Nominativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
| Genitiv |
convolutaturorum
|
convolutaturarum
|
convolutaturorum
|
| Dativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Akkusativ |
convolutaturos
|
convolutaturas
|
convolutatura
|
| Ablativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Vokativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolutatum
|
convolutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluto
|
|
| 2. Person Singular |
convolutas
|
|
| 3. Person Singular |
convolutat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutor
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaris convolutare
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutes
|
|
| 3. Person Singular |
convolutet
|
|
| 1. Person Plural |
convolutemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluter
|
|
| 2. Person Singular |
convoluteris convolutere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutetur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutemur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutemini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabam
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabas
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabar
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabaris convolutabare
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutares
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaret
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarer
|
|
| 2. Person Singular |
convolutareris convolutarere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabo
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabis
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabor
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaberis convolutabere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavi
|
|
| 2. Person Singular |
convolutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convolutavit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverunt convolutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convolutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convolutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavero
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutari convolutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convoluta
|
! |
| 2. Person Plural |
convolutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolutato
|
| 3. Person Singular |
convolutato
|
| 2. Person Plural |
convolutatote
|
| 3. Person Plural |
convolutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolutare
|
|
| Genitiv |
convolutandi
|
|
| Dativ |
convolutando
|
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
|
| Ablativ |
convolutando
|
|
| Vokativ |
convolutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutandus
|
convolutanda
|
convolutandum
|
| Genitiv |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutandi
|
| Dativ |
convolutando
|
convolutandae
|
convolutando
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
convolutandam
|
convolutandum
|
| Ablativ |
convolutando
|
convolutanda
|
convolutando
|
| Vokativ |
convolutande
|
convolutanda
|
convolutandum
|
Plural
| Nominativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
| Genitiv |
convolutandorum
|
convolutandarum
|
convolutandorum
|
| Dativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Akkusativ |
convolutandos
|
convolutandas
|
convolutanda
|
| Ablativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Vokativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
| Genitiv |
convolutantis
|
convolutantis
|
convolutantis
|
| Dativ |
convolutanti
|
convolutanti
|
convolutanti
|
| Akkusativ |
convolutantem
|
convolutantem
|
convolutans
|
| Ablativ |
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
| Vokativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
Plural
| Nominativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Genitiv |
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
| Dativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Akkusativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Ablativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Vokativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutatus
|
convolutata
|
convolutatum
|
| Genitiv |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutati
|
| Dativ |
convolutato
|
convolutatae
|
convolutato
|
| Akkusativ |
convolutatum
|
convolutatam
|
convolutatum
|
| Ablativ |
convolutato
|
convolutata
|
convolutato
|
| Vokativ |
convolutate
|
convolutata
|
convolutatum
|
Plural
| Nominativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
| Genitiv |
convolutatorum
|
convolutatarum
|
convolutatorum
|
| Dativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Akkusativ |
convolutatos
|
convolutatas
|
convolutata
|
| Ablativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Vokativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutaturus
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
| Genitiv |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutaturi
|
| Dativ |
convolutaturo
|
convolutaturae
|
convolutaturo
|
| Akkusativ |
convolutaturum
|
convolutaturam
|
convolutaturum
|
| Ablativ |
convolutaturo
|
convolutatura
|
convolutaturo
|
| Vokativ |
convolutature
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
Plural
| Nominativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
| Genitiv |
convolutaturorum
|
convolutaturarum
|
convolutaturorum
|
| Dativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Akkusativ |
convolutaturos
|
convolutaturas
|
convolutatura
|
| Ablativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Vokativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolutatum
|
convolutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluto
|
ich drehe |
| 2. Person Singular |
convolutas
|
du drehst |
| 3. Person Singular |
convolutat
|
er/sie/es dreht |
| 1. Person Plural |
convolutamus
|
wir drehen |
| 2. Person Plural |
convolutatis
|
ihr dreht |
| 3. Person Plural |
convolutant
|
sie drehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutor
|
ich werde gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutaris convolutare
|
du wirst gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutatur
|
er/sie/es wird gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutamur
|
wir werden gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutamini
|
ihr werdet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutantur
|
sie werden gedreht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutem
|
ich drehe |
| 2. Person Singular |
convolutes
|
du drehest |
| 3. Person Singular |
convolutet
|
er/sie/es drehe |
| 1. Person Plural |
convolutemus
|
wir drehen |
| 2. Person Plural |
convolutetis
|
ihr drehet |
| 3. Person Plural |
convolutent
|
sie drehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluter
|
ich werde gedreht |
| 2. Person Singular |
convoluteris convolutere
|
du werdest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutetur
|
er/sie/es werde gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutemur
|
wir werden gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutemini
|
ihr werdet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutentur
|
sie werden gedreht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabam
|
ich drehte |
| 2. Person Singular |
convolutabas
|
du drehtest |
| 3. Person Singular |
convolutabat
|
er/sie/es drehte |
| 1. Person Plural |
convolutabamus
|
wir drehten |
| 2. Person Plural |
convolutabatis
|
ihr drehtet |
| 3. Person Plural |
convolutabant
|
sie drehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabar
|
ich wurde gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutabaris convolutabare
|
du wurdest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutabatur
|
er/sie/es wurde gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutabamur
|
wir wurden gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutabamini
|
ihr wurdet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutabantur
|
sie wurden gedreht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarem
|
ich drehte |
| 2. Person Singular |
convolutares
|
du drehtest |
| 3. Person Singular |
convolutaret
|
er/sie/es drehte |
| 1. Person Plural |
convolutaremus
|
wir drehten |
| 2. Person Plural |
convolutaretis
|
ihr drehtet |
| 3. Person Plural |
convolutarent
|
sie drehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarer
|
ich würde gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutareris convolutarere
|
du würdest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutaretur
|
er/sie/es würde gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutaremur
|
wir würden gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutaremini
|
ihr würdet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutarentur
|
sie würden gedreht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabo
|
ich werde drehen |
| 2. Person Singular |
convolutabis
|
du wirst drehen |
| 3. Person Singular |
convolutabit
|
er/sie/es wird drehen |
| 1. Person Plural |
convolutabimus
|
wir werden drehen |
| 2. Person Plural |
convolutabitis
|
ihr werdet drehen |
| 3. Person Plural |
convolutabunt
|
sie werden drehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabor
|
ich werde gedreht werden |
| 2. Person Singular |
convolutaberis convolutabere
|
du wirst gedreht werden |
| 3. Person Singular |
convolutabitur
|
er/sie/es wird gedreht werden |
| 1. Person Plural |
convolutabimur
|
wir werden gedreht werden |
| 2. Person Plural |
convolutabimini
|
ihr werdet gedreht werden |
| 3. Person Plural |
convolutabuntur
|
sie werden gedreht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavi
|
ich habe gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutavisti
|
du hast gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutavit
|
er/sie/es hat gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutavimus
|
wir haben gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutavistis
|
ihr habt gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutaverunt convolutavere
|
sie haben gedreht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sum
|
ich bin gedreht worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus es
|
du bist gedreht worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus est
|
er/sie/es ist gedreht worden |
| 1. Person Plural |
convolutati sumus
|
wir sind gedreht worden |
| 2. Person Plural |
convolutati estis
|
ihr seid gedreht worden |
| 3. Person Plural |
convolutati sunt
|
sie sind gedreht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaverim
|
ich habe gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
du habest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
er/sie/es habe gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
wir haben gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
ihr habet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
sie haben gedreht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sim
|
ich sei gedreht worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus sis
|
du seiest gedreht worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus sit
|
er/sie/es sei gedreht worden |
| 1. Person Plural |
convolutati simus
|
wir seien gedreht worden |
| 2. Person Plural |
convolutati sitis
|
ihr seiet gedreht worden |
| 3. Person Plural |
convolutati sint
|
sie seien gedreht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaveram
|
ich hatte gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutaveras
|
du hattest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutaverat
|
er/sie/es hatte gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutaveramus
|
wir hatten gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutaveratis
|
ihr hattet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutaverant
|
sie hatten gedreht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus eram
|
ich war gedreht worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus eras
|
du warst gedreht worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus erat
|
er/sie/es war gedreht worden |
| 1. Person Plural |
convolutati eramus
|
wir waren gedreht worden |
| 2. Person Plural |
convolutati eratis
|
ihr wart gedreht worden |
| 3. Person Plural |
convolutati erant
|
sie waren gedreht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavissem
|
ich hätte gedreht |
| 2. Person Singular |
convolutavisses
|
du hättest gedreht |
| 3. Person Singular |
convolutavisset
|
er/sie/es hätte gedreht |
| 1. Person Plural |
convolutavissemus
|
wir hätten gedreht |
| 2. Person Plural |
convolutavissetis
|
ihr hättet gedreht |
| 3. Person Plural |
convolutavissent
|
sie hätten gedreht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus essem
|
ich wäre gedreht worden |
| 2. Person Singular |
convolutatus esses
|
du wärest gedreht worden |
| 3. Person Singular |
convolutatus esset
|
er/sie/es wäre gedreht worden |
| 1. Person Plural |
convolutati essemus
|
wir wären gedreht worden |
| 2. Person Plural |
convolutati essetis
|
ihr wäret gedreht worden |
| 3. Person Plural |
convolutati essent
|
sie wären gedreht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavero
|
ich werde gedreht haben |
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
du wirst gedreht haben |
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
er/sie/es wird gedreht haben |
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
wir werden gedreht haben |
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
ihr werdet gedreht haben |
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
sie werden gedreht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus ero
|
ich werde gedreht worden sein |
| 2. Person Singular |
convolutatus eris
|
du wirst gedreht worden sein |
| 3. Person Singular |
convolutatus erit
|
er/sie/es wird gedreht worden sein |
| 1. Person Plural |
convolutati erimus
|
wir werden gedreht worden sein |
| 2. Person Plural |
convolutati eritis
|
ihr werdet gedreht worden sein |
| 3. Person Plural |
convolutati erunt
|
sie werden gedreht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutare
|
drehen |
| Vorzeitigkeit |
convolutavisse
|
gedreht haben |
| Nachzeitigkeit |
convolutaturum esse
|
drehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutari convolutarier
|
gedreht werden |
| Vorzeitigkeit |
convolutatum esse
|
gedreht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convolutatum iri
|
künftig gedreht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convoluta
|
drehe; dreh! |
| 2. Person Plural |
convolutate
|
dreht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolutato
|
| 3. Person Singular |
convolutato
|
| 2. Person Plural |
convolutatote
|
| 3. Person Plural |
convolutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolutare
|
das Drehen |
| Genitiv |
convolutandi
|
des Drehens |
| Dativ |
convolutando
|
dem Drehen |
| Akkusativ |
convolutandum
|
das Drehen |
| Ablativ |
convolutando
|
durch das Drehen |
| Vokativ |
convolutande
|
Drehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutandus
|
convolutanda
|
convolutandum
|
| Genitiv |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutandi
|
| Dativ |
convolutando
|
convolutandae
|
convolutando
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
convolutandam
|
convolutandum
|
| Ablativ |
convolutando
|
convolutanda
|
convolutando
|
| Vokativ |
convolutande
|
convolutanda
|
convolutandum
|
Plural
| Nominativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
| Genitiv |
convolutandorum
|
convolutandarum
|
convolutandorum
|
| Dativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Akkusativ |
convolutandos
|
convolutandas
|
convolutanda
|
| Ablativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Vokativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
| Genitiv |
convolutantis
|
convolutantis
|
convolutantis
|
| Dativ |
convolutanti
|
convolutanti
|
convolutanti
|
| Akkusativ |
convolutantem
|
convolutantem
|
convolutans
|
| Ablativ |
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
| Vokativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
Plural
| Nominativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Genitiv |
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
| Dativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Akkusativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Ablativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Vokativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutatus
|
convolutata
|
convolutatum
|
| Genitiv |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutati
|
| Dativ |
convolutato
|
convolutatae
|
convolutato
|
| Akkusativ |
convolutatum
|
convolutatam
|
convolutatum
|
| Ablativ |
convolutato
|
convolutata
|
convolutato
|
| Vokativ |
convolutate
|
convolutata
|
convolutatum
|
Plural
| Nominativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
| Genitiv |
convolutatorum
|
convolutatarum
|
convolutatorum
|
| Dativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Akkusativ |
convolutatos
|
convolutatas
|
convolutata
|
| Ablativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Vokativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutaturus
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
| Genitiv |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutaturi
|
| Dativ |
convolutaturo
|
convolutaturae
|
convolutaturo
|
| Akkusativ |
convolutaturum
|
convolutaturam
|
convolutaturum
|
| Ablativ |
convolutaturo
|
convolutatura
|
convolutaturo
|
| Vokativ |
convolutature
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
Plural
| Nominativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
| Genitiv |
convolutaturorum
|
convolutaturarum
|
convolutaturorum
|
| Dativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Akkusativ |
convolutaturos
|
convolutaturas
|
convolutatura
|
| Ablativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Vokativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolutatum
|
convolutatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluto
|
|
| 2. Person Singular |
convolutas
|
|
| 3. Person Singular |
convolutat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutor
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaris convolutare
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutes
|
|
| 3. Person Singular |
convolutet
|
|
| 1. Person Plural |
convolutemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convoluter
|
|
| 2. Person Singular |
convoluteris convolutere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutetur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutemur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutemini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabam
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabas
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabar
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabaris convolutabare
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutares
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaret
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaremus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaretis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutarer
|
|
| 2. Person Singular |
convolutareris convolutarere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaretur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaremur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaremini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabo
|
|
| 2. Person Singular |
convolutabis
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutabor
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaberis convolutabere
|
|
| 3. Person Singular |
convolutabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convolutabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convolutabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convolutabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavi
|
|
| 2. Person Singular |
convolutavisti
|
|
| 3. Person Singular |
convolutavit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutavimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutavistis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverunt convolutavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus es
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus est
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaverim
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutaveram
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveras
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavissem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutavisses
|
|
| 3. Person Singular |
convolutavisset
|
|
| 1. Person Plural |
convolutavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutavero
|
|
| 2. Person Singular |
convolutaveris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutaverit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convolutatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convolutatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convolutatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convolutati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convolutati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convolutati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolutavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolutaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convolutari convolutarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convolutatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convolutatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convoluta
|
! |
| 2. Person Plural |
convolutate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convolutato
|
| 3. Person Singular |
convolutato
|
| 2. Person Plural |
convolutatote
|
| 3. Person Plural |
convolutanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convolutare
|
|
| Genitiv |
convolutandi
|
|
| Dativ |
convolutando
|
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
|
| Ablativ |
convolutando
|
|
| Vokativ |
convolutande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutandus
|
convolutanda
|
convolutandum
|
| Genitiv |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutandi
|
| Dativ |
convolutando
|
convolutandae
|
convolutando
|
| Akkusativ |
convolutandum
|
convolutandam
|
convolutandum
|
| Ablativ |
convolutando
|
convolutanda
|
convolutando
|
| Vokativ |
convolutande
|
convolutanda
|
convolutandum
|
Plural
| Nominativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
| Genitiv |
convolutandorum
|
convolutandarum
|
convolutandorum
|
| Dativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Akkusativ |
convolutandos
|
convolutandas
|
convolutanda
|
| Ablativ |
convolutandis
|
convolutandis
|
convolutandis
|
| Vokativ |
convolutandi
|
convolutandae
|
convolutanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
| Genitiv |
convolutantis
|
convolutantis
|
convolutantis
|
| Dativ |
convolutanti
|
convolutanti
|
convolutanti
|
| Akkusativ |
convolutantem
|
convolutantem
|
convolutans
|
| Ablativ |
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
convolutanti convolutante
|
| Vokativ |
convolutans
|
convolutans
|
convolutans
|
Plural
| Nominativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Genitiv |
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
convolutantium convolutantum
|
| Dativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Akkusativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
| Ablativ |
convolutantibus
|
convolutantibus
|
convolutantibus
|
| Vokativ |
convolutantes
|
convolutantes
|
convolutantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutatus
|
convolutata
|
convolutatum
|
| Genitiv |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutati
|
| Dativ |
convolutato
|
convolutatae
|
convolutato
|
| Akkusativ |
convolutatum
|
convolutatam
|
convolutatum
|
| Ablativ |
convolutato
|
convolutata
|
convolutato
|
| Vokativ |
convolutate
|
convolutata
|
convolutatum
|
Plural
| Nominativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
| Genitiv |
convolutatorum
|
convolutatarum
|
convolutatorum
|
| Dativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Akkusativ |
convolutatos
|
convolutatas
|
convolutata
|
| Ablativ |
convolutatis
|
convolutatis
|
convolutatis
|
| Vokativ |
convolutati
|
convolutatae
|
convolutata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convolutaturus
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
| Genitiv |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutaturi
|
| Dativ |
convolutaturo
|
convolutaturae
|
convolutaturo
|
| Akkusativ |
convolutaturum
|
convolutaturam
|
convolutaturum
|
| Ablativ |
convolutaturo
|
convolutatura
|
convolutaturo
|
| Vokativ |
convolutature
|
convolutatura
|
convolutaturum
|
Plural
| Nominativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
| Genitiv |
convolutaturorum
|
convolutaturarum
|
convolutaturorum
|
| Dativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Akkusativ |
convolutaturos
|
convolutaturas
|
convolutatura
|
| Ablativ |
convolutaturis
|
convolutaturis
|
convolutaturis
|
| Vokativ |
convolutaturi
|
convolutaturae
|
convolutatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convolutatum
|
convolutatu
|