Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneras
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerat
|
|
| 1. Person Plural |
convulneramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneror
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraris convulnerare
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneramur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneramini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneres
|
|
| 3. Person Singular |
convulneret
|
|
| 1. Person Plural |
convulneremus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneretis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerer
|
|
| 2. Person Singular |
convulnereris convulnerere
|
|
| 3. Person Singular |
convulneretur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneremur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneremini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabam
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabas
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabat
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabar
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabaris convulnerabare
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarem
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerares
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraret
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraremus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraretis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarer
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerareris convulnerarere
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabo
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabis
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabor
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraberis convulnerabere
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravi
|
|
| 2. Person Singular |
convulneravisti
|
|
| 3. Person Singular |
convulneravit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneravimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneravistis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverunt convulneravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraverim
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraveram
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveras
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverat
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravissem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneravisses
|
|
| 3. Person Singular |
convulneravisset
|
|
| 1. Person Plural |
convulneravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convulneravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convulneraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerari convulnerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convulneratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convulneratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convulnera
|
! |
| 2. Person Plural |
convulnerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convulnerato
|
| 3. Person Singular |
convulnerato
|
| 2. Person Plural |
convulneratote
|
| 3. Person Plural |
convulneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convulnerare
|
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
|
| Dativ |
convulnerando
|
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
|
| Ablativ |
convulnerando
|
|
| Vokativ |
convulnerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerandus
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulnerandi
|
| Dativ |
convulnerando
|
convulnerandae
|
convulnerando
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
convulnerandam
|
convulnerandum
|
| Ablativ |
convulnerando
|
convulneranda
|
convulnerando
|
| Vokativ |
convulnerande
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
| Genitiv |
convulnerandorum
|
convulnerandarum
|
convulnerandorum
|
| Dativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Akkusativ |
convulnerandos
|
convulnerandas
|
convulneranda
|
| Ablativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Vokativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
| Genitiv |
convulnerantis
|
convulnerantis
|
convulnerantis
|
| Dativ |
convulneranti
|
convulneranti
|
convulneranti
|
| Akkusativ |
convulnerantem
|
convulnerantem
|
convulnerans
|
| Ablativ |
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
| Vokativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
Plural
| Nominativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Genitiv |
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
| Dativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Akkusativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Ablativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Vokativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneratus
|
convulnerata
|
convulneratum
|
| Genitiv |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerati
|
| Dativ |
convulnerato
|
convulneratae
|
convulnerato
|
| Akkusativ |
convulneratum
|
convulneratam
|
convulneratum
|
| Ablativ |
convulnerato
|
convulnerata
|
convulnerato
|
| Vokativ |
convulnerate
|
convulnerata
|
convulneratum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
| Genitiv |
convulneratorum
|
convulneratarum
|
convulneratorum
|
| Dativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Akkusativ |
convulneratos
|
convulneratas
|
convulnerata
|
| Ablativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Vokativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneraturus
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
| Genitiv |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneraturi
|
| Dativ |
convulneraturo
|
convulneraturae
|
convulneraturo
|
| Akkusativ |
convulneraturum
|
convulneraturam
|
convulneraturum
|
| Ablativ |
convulneraturo
|
convulneratura
|
convulneraturo
|
| Vokativ |
convulnerature
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
| Genitiv |
convulneraturorum
|
convulneraturarum
|
convulneraturorum
|
| Dativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Akkusativ |
convulneraturos
|
convulneraturas
|
convulneratura
|
| Ablativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Vokativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convulneratum
|
convulneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnero
|
ich schneide |
| 2. Person Singular |
convulneras
|
du schneidest |
| 3. Person Singular |
convulnerat
|
er/sie/es schneidet |
| 1. Person Plural |
convulneramus
|
wir schneiden |
| 2. Person Plural |
convulneratis
|
ihr schneidet |
| 3. Person Plural |
convulnerant
|
sie schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneror
|
ich werde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulneraris convulnerare
|
du wirst geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneratur
|
er/sie/es wird geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneramur
|
wir werden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneramini
|
ihr werdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulnerantur
|
sie werden geschnitten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerem
|
ich schneide |
| 2. Person Singular |
convulneres
|
du schneidest |
| 3. Person Singular |
convulneret
|
er/sie/es schneide |
| 1. Person Plural |
convulneremus
|
wir schneiden |
| 2. Person Plural |
convulneretis
|
ihr schneidet |
| 3. Person Plural |
convulnerent
|
sie schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerer
|
ich werde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulnereris convulnerere
|
du werdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneretur
|
er/sie/es werde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneremur
|
wir werden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneremini
|
ihr werdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulnerentur
|
sie werden geschnitten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabam
|
ich schnitt |
| 2. Person Singular |
convulnerabas
|
du schnittest |
| 3. Person Singular |
convulnerabat
|
er/sie/es schnitt |
| 1. Person Plural |
convulnerabamus
|
wir schnitten |
| 2. Person Plural |
convulnerabatis
|
ihr schnittet |
| 3. Person Plural |
convulnerabant
|
sie schnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabar
|
ich wurde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulnerabaris convulnerabare
|
du wurdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulnerabatur
|
er/sie/es wurde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulnerabamur
|
wir wurden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulnerabamini
|
ihr wurdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulnerabantur
|
sie wurden geschnitten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarem
|
ich schnitte |
| 2. Person Singular |
convulnerares
|
du schnittest |
| 3. Person Singular |
convulneraret
|
er/sie/es schnitte |
| 1. Person Plural |
convulneraremus
|
wir schnitten |
| 2. Person Plural |
convulneraretis
|
ihr schnittet |
| 3. Person Plural |
convulnerarent
|
sie schnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarer
|
ich würde geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulnerareris convulnerarere
|
du würdest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneraretur
|
er/sie/es würde geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneraremur
|
wir würden geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneraremini
|
ihr würdet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulnerarentur
|
sie würden geschnitten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabo
|
ich werde schneiden |
| 2. Person Singular |
convulnerabis
|
du wirst schneiden |
| 3. Person Singular |
convulnerabit
|
er/sie/es wird schneiden |
| 1. Person Plural |
convulnerabimus
|
wir werden schneiden |
| 2. Person Plural |
convulnerabitis
|
ihr werdet schneiden |
| 3. Person Plural |
convulnerabunt
|
sie werden schneiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabor
|
ich werde geschnitten werden |
| 2. Person Singular |
convulneraberis convulnerabere
|
du wirst geschnitten werden |
| 3. Person Singular |
convulnerabitur
|
er/sie/es wird geschnitten werden |
| 1. Person Plural |
convulnerabimur
|
wir werden geschnitten werden |
| 2. Person Plural |
convulnerabimini
|
ihr werdet geschnitten werden |
| 3. Person Plural |
convulnerabuntur
|
sie werden geschnitten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravi
|
ich habe geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulneravisti
|
du hast geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneravit
|
er/sie/es hat geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneravimus
|
wir haben geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneravistis
|
ihr habt geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulneraverunt convulneravere
|
sie haben geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sum
|
ich bin geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus es
|
du bist geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus est
|
er/sie/es ist geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati sumus
|
wir sind geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati estis
|
ihr seid geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sunt
|
sie sind geschnitten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraverim
|
ich habe geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du habest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es habe geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir haben geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr habet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie haben geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sim
|
ich sei geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus sis
|
du seiest geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus sit
|
er/sie/es sei geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati simus
|
wir seien geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati sitis
|
ihr seiet geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sint
|
sie seien geschnitten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraveram
|
ich hatte geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulneraveras
|
du hattest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneraverat
|
er/sie/es hatte geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneraveramus
|
wir hatten geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneraveratis
|
ihr hattet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulneraverant
|
sie hatten geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus eram
|
ich war geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus eras
|
du warst geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus erat
|
er/sie/es war geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati eramus
|
wir waren geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati eratis
|
ihr wart geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati erant
|
sie waren geschnitten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravissem
|
ich hätte geschnitten |
| 2. Person Singular |
convulneravisses
|
du hättest geschnitten |
| 3. Person Singular |
convulneravisset
|
er/sie/es hätte geschnitten |
| 1. Person Plural |
convulneravissemus
|
wir hätten geschnitten |
| 2. Person Plural |
convulneravissetis
|
ihr hättet geschnitten |
| 3. Person Plural |
convulneravissent
|
sie hätten geschnitten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus essem
|
ich wäre geschnitten worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus esses
|
du wärest geschnitten worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus esset
|
er/sie/es wäre geschnitten worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati essemus
|
wir wären geschnitten worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati essetis
|
ihr wäret geschnitten worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati essent
|
sie wären geschnitten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravero
|
ich werde geschnitten haben |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du wirst geschnitten haben |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es wird geschnitten haben |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir werden geschnitten haben |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr werdet geschnitten haben |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie werden geschnitten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus ero
|
ich werde geschnitten worden sein |
| 2. Person Singular |
convulneratus eris
|
du wirst geschnitten worden sein |
| 3. Person Singular |
convulneratus erit
|
er/sie/es wird geschnitten worden sein |
| 1. Person Plural |
convulnerati erimus
|
wir werden geschnitten worden sein |
| 2. Person Plural |
convulnerati eritis
|
ihr werdet geschnitten worden sein |
| 3. Person Plural |
convulnerati erunt
|
sie werden geschnitten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerare
|
schneiden |
| Vorzeitigkeit |
convulneravisse
|
geschnitten haben |
| Nachzeitigkeit |
convulneraturum esse
|
schneiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerari convulnerarier
|
geschnitten werden |
| Vorzeitigkeit |
convulneratum esse
|
geschnitten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convulneratum iri
|
künftig geschnitten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convulnera
|
schneide! |
| 2. Person Plural |
convulnerate
|
schneidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convulnerato
|
| 3. Person Singular |
convulnerato
|
| 2. Person Plural |
convulneratote
|
| 3. Person Plural |
convulneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convulnerare
|
das Schneiden |
| Genitiv |
convulnerandi
|
des Schneidens |
| Dativ |
convulnerando
|
dem Schneiden |
| Akkusativ |
convulnerandum
|
das Schneiden |
| Ablativ |
convulnerando
|
durch das Schneiden |
| Vokativ |
convulnerande
|
Schneiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerandus
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulnerandi
|
| Dativ |
convulnerando
|
convulnerandae
|
convulnerando
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
convulnerandam
|
convulnerandum
|
| Ablativ |
convulnerando
|
convulneranda
|
convulnerando
|
| Vokativ |
convulnerande
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
| Genitiv |
convulnerandorum
|
convulnerandarum
|
convulnerandorum
|
| Dativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Akkusativ |
convulnerandos
|
convulnerandas
|
convulneranda
|
| Ablativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Vokativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
| Genitiv |
convulnerantis
|
convulnerantis
|
convulnerantis
|
| Dativ |
convulneranti
|
convulneranti
|
convulneranti
|
| Akkusativ |
convulnerantem
|
convulnerantem
|
convulnerans
|
| Ablativ |
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
| Vokativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
Plural
| Nominativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Genitiv |
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
| Dativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Akkusativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Ablativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Vokativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneratus
|
convulnerata
|
convulneratum
|
| Genitiv |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerati
|
| Dativ |
convulnerato
|
convulneratae
|
convulnerato
|
| Akkusativ |
convulneratum
|
convulneratam
|
convulneratum
|
| Ablativ |
convulnerato
|
convulnerata
|
convulnerato
|
| Vokativ |
convulnerate
|
convulnerata
|
convulneratum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
| Genitiv |
convulneratorum
|
convulneratarum
|
convulneratorum
|
| Dativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Akkusativ |
convulneratos
|
convulneratas
|
convulnerata
|
| Ablativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Vokativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneraturus
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
| Genitiv |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneraturi
|
| Dativ |
convulneraturo
|
convulneraturae
|
convulneraturo
|
| Akkusativ |
convulneraturum
|
convulneraturam
|
convulneraturum
|
| Ablativ |
convulneraturo
|
convulneratura
|
convulneraturo
|
| Vokativ |
convulnerature
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
| Genitiv |
convulneraturorum
|
convulneraturarum
|
convulneraturorum
|
| Dativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Akkusativ |
convulneraturos
|
convulneraturas
|
convulneratura
|
| Ablativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Vokativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convulneratum
|
convulneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneras
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerat
|
|
| 1. Person Plural |
convulneramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneror
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraris convulnerare
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneramur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneramini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneres
|
|
| 3. Person Singular |
convulneret
|
|
| 1. Person Plural |
convulneremus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneretis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerer
|
|
| 2. Person Singular |
convulnereris convulnerere
|
|
| 3. Person Singular |
convulneretur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneremur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneremini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabam
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabas
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabat
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabamus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabatis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabar
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabaris convulnerabare
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabatur
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabamur
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabamini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarem
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerares
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraret
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraremus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraretis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarer
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerareris convulnerarere
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraretur
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraremur
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraremini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabo
|
|
| 2. Person Singular |
convulnerabis
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabitis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabor
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraberis convulnerabere
|
|
| 3. Person Singular |
convulnerabitur
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerabimur
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerabimini
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravi
|
|
| 2. Person Singular |
convulneravisti
|
|
| 3. Person Singular |
convulneravit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneravimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneravistis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverunt convulneravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus es
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus est
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati estis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraverim
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati simus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraveram
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveras
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverat
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravissem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneravisses
|
|
| 3. Person Singular |
convulneravisset
|
|
| 1. Person Plural |
convulneravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
|
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
convulneratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
convulneratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
convulnerati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
convulnerati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
convulnerati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerare
|
|
| Vorzeitigkeit |
convulneravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convulneraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerari convulnerarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
convulneratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
convulneratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convulnera
|
! |
| 2. Person Plural |
convulnerate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convulnerato
|
| 3. Person Singular |
convulnerato
|
| 2. Person Plural |
convulneratote
|
| 3. Person Plural |
convulneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convulnerare
|
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
|
| Dativ |
convulnerando
|
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
|
| Ablativ |
convulnerando
|
|
| Vokativ |
convulnerande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerandus
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulnerandi
|
| Dativ |
convulnerando
|
convulnerandae
|
convulnerando
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
convulnerandam
|
convulnerandum
|
| Ablativ |
convulnerando
|
convulneranda
|
convulnerando
|
| Vokativ |
convulnerande
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
| Genitiv |
convulnerandorum
|
convulnerandarum
|
convulnerandorum
|
| Dativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Akkusativ |
convulnerandos
|
convulnerandas
|
convulneranda
|
| Ablativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Vokativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
| Genitiv |
convulnerantis
|
convulnerantis
|
convulnerantis
|
| Dativ |
convulneranti
|
convulneranti
|
convulneranti
|
| Akkusativ |
convulnerantem
|
convulnerantem
|
convulnerans
|
| Ablativ |
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
| Vokativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
Plural
| Nominativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Genitiv |
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
| Dativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Akkusativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Ablativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Vokativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneratus
|
convulnerata
|
convulneratum
|
| Genitiv |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerati
|
| Dativ |
convulnerato
|
convulneratae
|
convulnerato
|
| Akkusativ |
convulneratum
|
convulneratam
|
convulneratum
|
| Ablativ |
convulnerato
|
convulnerata
|
convulnerato
|
| Vokativ |
convulnerate
|
convulnerata
|
convulneratum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
| Genitiv |
convulneratorum
|
convulneratarum
|
convulneratorum
|
| Dativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Akkusativ |
convulneratos
|
convulneratas
|
convulnerata
|
| Ablativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Vokativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneraturus
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
| Genitiv |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneraturi
|
| Dativ |
convulneraturo
|
convulneraturae
|
convulneraturo
|
| Akkusativ |
convulneraturum
|
convulneraturam
|
convulneraturum
|
| Ablativ |
convulneraturo
|
convulneratura
|
convulneraturo
|
| Vokativ |
convulnerature
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
| Genitiv |
convulneraturorum
|
convulneraturarum
|
convulneraturorum
|
| Dativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Akkusativ |
convulneraturos
|
convulneraturas
|
convulneratura
|
| Ablativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Vokativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convulneratum
|
convulneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnero
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
convulneras
|
du verletzt |
| 3. Person Singular |
convulnerat
|
er/sie/es verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneramus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
convulneratis
|
ihr verletzt |
| 3. Person Plural |
convulnerant
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneror
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
convulneraris convulnerare
|
du wirst verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneratur
|
er/sie/es wird verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneramur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneramini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulnerantur
|
sie werden verletzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerem
|
ich verletze |
| 2. Person Singular |
convulneres
|
du verletzest |
| 3. Person Singular |
convulneret
|
er/sie/es verletze |
| 1. Person Plural |
convulneremus
|
wir verletzen |
| 2. Person Plural |
convulneretis
|
ihr verletzet |
| 3. Person Plural |
convulnerent
|
sie verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerer
|
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular |
convulnereris convulnerere
|
du werdest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneretur
|
er/sie/es werde verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneremur
|
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneremini
|
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulnerentur
|
sie werden verletzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabam
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
convulnerabas
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
convulnerabat
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
convulnerabamus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
convulnerabatis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
convulnerabant
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabar
|
ich wurde verletzt |
| 2. Person Singular |
convulnerabaris convulnerabare
|
du wurdest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulnerabatur
|
er/sie/es wurde verletzt |
| 1. Person Plural |
convulnerabamur
|
wir wurden verletzt |
| 2. Person Plural |
convulnerabamini
|
ihr wurdet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulnerabantur
|
sie wurden verletzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarem
|
ich verletzte |
| 2. Person Singular |
convulnerares
|
du verletztest |
| 3. Person Singular |
convulneraret
|
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural |
convulneraremus
|
wir verletzten |
| 2. Person Plural |
convulneraretis
|
ihr verletztet |
| 3. Person Plural |
convulnerarent
|
sie verletzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarer
|
ich würde verletzt |
| 2. Person Singular |
convulnerareris convulnerarere
|
du würdest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneraretur
|
er/sie/es würde verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneraremur
|
wir würden verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneraremini
|
ihr würdet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulnerarentur
|
sie würden verletzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabo
|
ich werde verletzen |
| 2. Person Singular |
convulnerabis
|
du wirst verletzen |
| 3. Person Singular |
convulnerabit
|
er/sie/es wird verletzen |
| 1. Person Plural |
convulnerabimus
|
wir werden verletzen |
| 2. Person Plural |
convulnerabitis
|
ihr werdet verletzen |
| 3. Person Plural |
convulnerabunt
|
sie werden verletzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabor
|
ich werde verletzt werden |
| 2. Person Singular |
convulneraberis convulnerabere
|
du wirst verletzt werden |
| 3. Person Singular |
convulnerabitur
|
er/sie/es wird verletzt werden |
| 1. Person Plural |
convulnerabimur
|
wir werden verletzt werden |
| 2. Person Plural |
convulnerabimini
|
ihr werdet verletzt werden |
| 3. Person Plural |
convulnerabuntur
|
sie werden verletzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravi
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
convulneravisti
|
du hast verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneravit
|
er/sie/es hat verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneravimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneravistis
|
ihr habt verletzt |
| 3. Person Plural |
convulneraverunt convulneravere
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sum
|
ich bin verletzt worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus es
|
du bist verletzt worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus est
|
er/sie/es ist verletzt worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati sumus
|
wir sind verletzt worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati estis
|
ihr seid verletzt worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sunt
|
sie sind verletzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraverim
|
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du habest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es habe verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr habet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie haben verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sim
|
ich sei verletzt worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus sis
|
du seiest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus sit
|
er/sie/es sei verletzt worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati simus
|
wir seien verletzt worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati sitis
|
ihr seiet verletzt worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sint
|
sie seien verletzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraveram
|
ich hatte verletzt |
| 2. Person Singular |
convulneraveras
|
du hattest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneraverat
|
er/sie/es hatte verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneraveramus
|
wir hatten verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneraveratis
|
ihr hattet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulneraverant
|
sie hatten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus eram
|
ich war verletzt worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus eras
|
du warst verletzt worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus erat
|
er/sie/es war verletzt worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati eramus
|
wir waren verletzt worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati eratis
|
ihr wart verletzt worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati erant
|
sie waren verletzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravissem
|
ich hätte verletzt |
| 2. Person Singular |
convulneravisses
|
du hättest verletzt |
| 3. Person Singular |
convulneravisset
|
er/sie/es hätte verletzt |
| 1. Person Plural |
convulneravissemus
|
wir hätten verletzt |
| 2. Person Plural |
convulneravissetis
|
ihr hättet verletzt |
| 3. Person Plural |
convulneravissent
|
sie hätten verletzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus essem
|
ich wäre verletzt worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus esses
|
du wärest verletzt worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus esset
|
er/sie/es wäre verletzt worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati essemus
|
wir wären verletzt worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati essetis
|
ihr wäret verletzt worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati essent
|
sie wären verletzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravero
|
ich werde verletzt haben |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du wirst verletzt haben |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es wird verletzt haben |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir werden verletzt haben |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr werdet verletzt haben |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie werden verletzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus ero
|
ich werde verletzt worden sein |
| 2. Person Singular |
convulneratus eris
|
du wirst verletzt worden sein |
| 3. Person Singular |
convulneratus erit
|
er/sie/es wird verletzt worden sein |
| 1. Person Plural |
convulnerati erimus
|
wir werden verletzt worden sein |
| 2. Person Plural |
convulnerati eritis
|
ihr werdet verletzt worden sein |
| 3. Person Plural |
convulnerati erunt
|
sie werden verletzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerare
|
verletzen |
| Vorzeitigkeit |
convulneravisse
|
verletzt haben |
| Nachzeitigkeit |
convulneraturum esse
|
verletzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerari convulnerarier
|
verletzt werden |
| Vorzeitigkeit |
convulneratum esse
|
verletzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convulneratum iri
|
künftig verletzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convulnera
|
verletze; verletz! |
| 2. Person Plural |
convulnerate
|
verletzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convulnerato
|
| 3. Person Singular |
convulnerato
|
| 2. Person Plural |
convulneratote
|
| 3. Person Plural |
convulneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convulnerare
|
das Verletzen |
| Genitiv |
convulnerandi
|
des Verletzens |
| Dativ |
convulnerando
|
dem Verletzen |
| Akkusativ |
convulnerandum
|
das Verletzen |
| Ablativ |
convulnerando
|
durch das Verletzen |
| Vokativ |
convulnerande
|
Verletzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerandus
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulnerandi
|
| Dativ |
convulnerando
|
convulnerandae
|
convulnerando
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
convulnerandam
|
convulnerandum
|
| Ablativ |
convulnerando
|
convulneranda
|
convulnerando
|
| Vokativ |
convulnerande
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
| Genitiv |
convulnerandorum
|
convulnerandarum
|
convulnerandorum
|
| Dativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Akkusativ |
convulnerandos
|
convulnerandas
|
convulneranda
|
| Ablativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Vokativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
| Genitiv |
convulnerantis
|
convulnerantis
|
convulnerantis
|
| Dativ |
convulneranti
|
convulneranti
|
convulneranti
|
| Akkusativ |
convulnerantem
|
convulnerantem
|
convulnerans
|
| Ablativ |
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
| Vokativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
Plural
| Nominativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Genitiv |
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
| Dativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Akkusativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Ablativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Vokativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneratus
|
convulnerata
|
convulneratum
|
| Genitiv |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerati
|
| Dativ |
convulnerato
|
convulneratae
|
convulnerato
|
| Akkusativ |
convulneratum
|
convulneratam
|
convulneratum
|
| Ablativ |
convulnerato
|
convulnerata
|
convulnerato
|
| Vokativ |
convulnerate
|
convulnerata
|
convulneratum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
| Genitiv |
convulneratorum
|
convulneratarum
|
convulneratorum
|
| Dativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Akkusativ |
convulneratos
|
convulneratas
|
convulnerata
|
| Ablativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Vokativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneraturus
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
| Genitiv |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneraturi
|
| Dativ |
convulneraturo
|
convulneraturae
|
convulneraturo
|
| Akkusativ |
convulneraturum
|
convulneraturam
|
convulneraturum
|
| Ablativ |
convulneraturo
|
convulneratura
|
convulneraturo
|
| Vokativ |
convulnerature
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
| Genitiv |
convulneraturorum
|
convulneraturarum
|
convulneraturorum
|
| Dativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Akkusativ |
convulneraturos
|
convulneraturas
|
convulneratura
|
| Ablativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Vokativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convulneratum
|
convulneratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnero
|
ich verwunde |
| 2. Person Singular |
convulneras
|
du verwundest |
| 3. Person Singular |
convulnerat
|
er/sie/es verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneramus
|
wir verwunden |
| 2. Person Plural |
convulneratis
|
ihr verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerant
|
sie verwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneror
|
ich werde verwundet |
| 2. Person Singular |
convulneraris convulnerare
|
du wirst verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneratur
|
er/sie/es wird verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneramur
|
wir werden verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneramini
|
ihr werdet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerantur
|
sie werden verwundet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerem
|
ich verwunde |
| 2. Person Singular |
convulneres
|
du verwundest |
| 3. Person Singular |
convulneret
|
er/sie/es verwunde |
| 1. Person Plural |
convulneremus
|
wir verwunden |
| 2. Person Plural |
convulneretis
|
ihr verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerent
|
sie verwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerer
|
ich werde verwundet |
| 2. Person Singular |
convulnereris convulnerere
|
du werdest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneretur
|
er/sie/es werde verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneremur
|
wir werden verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneremini
|
ihr werdet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerentur
|
sie werden verwundet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabam
|
ich verwundete |
| 2. Person Singular |
convulnerabas
|
du verwundetest |
| 3. Person Singular |
convulnerabat
|
er/sie/es verwundete |
| 1. Person Plural |
convulnerabamus
|
wir verwundeten |
| 2. Person Plural |
convulnerabatis
|
ihr verwundetet |
| 3. Person Plural |
convulnerabant
|
sie verwundeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabar
|
ich wurde verwundet |
| 2. Person Singular |
convulnerabaris convulnerabare
|
du wurdest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulnerabatur
|
er/sie/es wurde verwundet |
| 1. Person Plural |
convulnerabamur
|
wir wurden verwundet |
| 2. Person Plural |
convulnerabamini
|
ihr wurdet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerabantur
|
sie wurden verwundet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarem
|
ich verwundete |
| 2. Person Singular |
convulnerares
|
du verwundetest |
| 3. Person Singular |
convulneraret
|
er/sie/es verwundete |
| 1. Person Plural |
convulneraremus
|
wir verwundeten |
| 2. Person Plural |
convulneraretis
|
ihr verwundetet |
| 3. Person Plural |
convulnerarent
|
sie verwundeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerarer
|
ich würde verwundet |
| 2. Person Singular |
convulnerareris convulnerarere
|
du würdest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneraretur
|
er/sie/es würde verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneraremur
|
wir würden verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneraremini
|
ihr würdet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulnerarentur
|
sie würden verwundet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabo
|
ich werde verwunden |
| 2. Person Singular |
convulnerabis
|
du wirst verwunden |
| 3. Person Singular |
convulnerabit
|
er/sie/es wird verwunden |
| 1. Person Plural |
convulnerabimus
|
wir werden verwunden |
| 2. Person Plural |
convulnerabitis
|
ihr werdet verwunden |
| 3. Person Plural |
convulnerabunt
|
sie werden verwunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulnerabor
|
ich werde verwundet werden |
| 2. Person Singular |
convulneraberis convulnerabere
|
du wirst verwundet werden |
| 3. Person Singular |
convulnerabitur
|
er/sie/es wird verwundet werden |
| 1. Person Plural |
convulnerabimur
|
wir werden verwundet werden |
| 2. Person Plural |
convulnerabimini
|
ihr werdet verwundet werden |
| 3. Person Plural |
convulnerabuntur
|
sie werden verwundet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravi
|
ich habe verwundet |
| 2. Person Singular |
convulneravisti
|
du hast verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneravit
|
er/sie/es hat verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneravimus
|
wir haben verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneravistis
|
ihr habt verwundet |
| 3. Person Plural |
convulneraverunt convulneravere
|
sie haben verwundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sum
|
ich bin verwundet worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus es
|
du bist verwundet worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus est
|
er/sie/es ist verwundet worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati sumus
|
wir sind verwundet worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati estis
|
ihr seid verwundet worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sunt
|
sie sind verwundet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraverim
|
ich habe verwundet |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du habest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es habe verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir haben verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr habet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie haben verwundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus sim
|
ich sei verwundet worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus sis
|
du seiest verwundet worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus sit
|
er/sie/es sei verwundet worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati simus
|
wir seien verwundet worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati sitis
|
ihr seiet verwundet worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati sint
|
sie seien verwundet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneraveram
|
ich hatte verwundet |
| 2. Person Singular |
convulneraveras
|
du hattest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneraverat
|
er/sie/es hatte verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneraveramus
|
wir hatten verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneraveratis
|
ihr hattet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulneraverant
|
sie hatten verwundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus eram
|
ich war verwundet worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus eras
|
du warst verwundet worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus erat
|
er/sie/es war verwundet worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati eramus
|
wir waren verwundet worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati eratis
|
ihr wart verwundet worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati erant
|
sie waren verwundet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravissem
|
ich hätte verwundet |
| 2. Person Singular |
convulneravisses
|
du hättest verwundet |
| 3. Person Singular |
convulneravisset
|
er/sie/es hätte verwundet |
| 1. Person Plural |
convulneravissemus
|
wir hätten verwundet |
| 2. Person Plural |
convulneravissetis
|
ihr hättet verwundet |
| 3. Person Plural |
convulneravissent
|
sie hätten verwundet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus essem
|
ich wäre verwundet worden |
| 2. Person Singular |
convulneratus esses
|
du wärest verwundet worden |
| 3. Person Singular |
convulneratus esset
|
er/sie/es wäre verwundet worden |
| 1. Person Plural |
convulnerati essemus
|
wir wären verwundet worden |
| 2. Person Plural |
convulnerati essetis
|
ihr wäret verwundet worden |
| 3. Person Plural |
convulnerati essent
|
sie wären verwundet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneravero
|
ich werde verwundet haben |
| 2. Person Singular |
convulneraveris
|
du wirst verwundet haben |
| 3. Person Singular |
convulneraverit
|
er/sie/es wird verwundet haben |
| 1. Person Plural |
convulneraverimus
|
wir werden verwundet haben |
| 2. Person Plural |
convulneraveritis
|
ihr werdet verwundet haben |
| 3. Person Plural |
convulneraverint
|
sie werden verwundet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
convulneratus ero
|
ich werde verwundet worden sein |
| 2. Person Singular |
convulneratus eris
|
du wirst verwundet worden sein |
| 3. Person Singular |
convulneratus erit
|
er/sie/es wird verwundet worden sein |
| 1. Person Plural |
convulnerati erimus
|
wir werden verwundet worden sein |
| 2. Person Plural |
convulnerati eritis
|
ihr werdet verwundet worden sein |
| 3. Person Plural |
convulnerati erunt
|
sie werden verwundet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerare
|
verwunden |
| Vorzeitigkeit |
convulneravisse
|
verwundet haben |
| Nachzeitigkeit |
convulneraturum esse
|
verwunden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
convulnerari convulnerarier
|
verwundet werden |
| Vorzeitigkeit |
convulneratum esse
|
verwundet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
convulneratum iri
|
künftig verwundet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
convulnera
|
verwunde! |
| 2. Person Plural |
convulnerate
|
verwundet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
convulnerato
|
| 3. Person Singular |
convulnerato
|
| 2. Person Plural |
convulneratote
|
| 3. Person Plural |
convulneranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
convulnerare
|
das Verwunden |
| Genitiv |
convulnerandi
|
des Verwundens |
| Dativ |
convulnerando
|
dem Verwunden |
| Akkusativ |
convulnerandum
|
das Verwunden |
| Ablativ |
convulnerando
|
durch das Verwunden |
| Vokativ |
convulnerande
|
Verwunden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerandus
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
| Genitiv |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulnerandi
|
| Dativ |
convulnerando
|
convulnerandae
|
convulnerando
|
| Akkusativ |
convulnerandum
|
convulnerandam
|
convulnerandum
|
| Ablativ |
convulnerando
|
convulneranda
|
convulnerando
|
| Vokativ |
convulnerande
|
convulneranda
|
convulnerandum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
| Genitiv |
convulnerandorum
|
convulnerandarum
|
convulnerandorum
|
| Dativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Akkusativ |
convulnerandos
|
convulnerandas
|
convulneranda
|
| Ablativ |
convulnerandis
|
convulnerandis
|
convulnerandis
|
| Vokativ |
convulnerandi
|
convulnerandae
|
convulneranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
| Genitiv |
convulnerantis
|
convulnerantis
|
convulnerantis
|
| Dativ |
convulneranti
|
convulneranti
|
convulneranti
|
| Akkusativ |
convulnerantem
|
convulnerantem
|
convulnerans
|
| Ablativ |
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
convulneranti convulnerante
|
| Vokativ |
convulnerans
|
convulnerans
|
convulnerans
|
Plural
| Nominativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Genitiv |
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
convulnerantium convulnerantum
|
| Dativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Akkusativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
| Ablativ |
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
convulnerantibus
|
| Vokativ |
convulnerantes
|
convulnerantes
|
convulnerantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneratus
|
convulnerata
|
convulneratum
|
| Genitiv |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerati
|
| Dativ |
convulnerato
|
convulneratae
|
convulnerato
|
| Akkusativ |
convulneratum
|
convulneratam
|
convulneratum
|
| Ablativ |
convulnerato
|
convulnerata
|
convulnerato
|
| Vokativ |
convulnerate
|
convulnerata
|
convulneratum
|
Plural
| Nominativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
| Genitiv |
convulneratorum
|
convulneratarum
|
convulneratorum
|
| Dativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Akkusativ |
convulneratos
|
convulneratas
|
convulnerata
|
| Ablativ |
convulneratis
|
convulneratis
|
convulneratis
|
| Vokativ |
convulnerati
|
convulneratae
|
convulnerata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
convulneraturus
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
| Genitiv |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneraturi
|
| Dativ |
convulneraturo
|
convulneraturae
|
convulneraturo
|
| Akkusativ |
convulneraturum
|
convulneraturam
|
convulneraturum
|
| Ablativ |
convulneraturo
|
convulneratura
|
convulneraturo
|
| Vokativ |
convulnerature
|
convulneratura
|
convulneraturum
|
Plural
| Nominativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
| Genitiv |
convulneraturorum
|
convulneraturarum
|
convulneraturorum
|
| Dativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Akkusativ |
convulneraturos
|
convulneraturas
|
convulneratura
|
| Ablativ |
convulneraturis
|
convulneraturis
|
convulneraturis
|
| Vokativ |
convulneraturi
|
convulneraturae
|
convulneratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
convulneratum
|
convulneratu
|