Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
copulari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
copulare auch noch Formen von:
copulare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
copulatur
|
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural |
copulamur
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
copulantur
|
sie verbinden sich |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
du verbindest dich |
| 3. Person Singular |
copuletur
|
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural |
copulemur
|
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural |
copulemini
|
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural |
copulentur
|
sie verbinden sich |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
ich verband mich |
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
du verbandest dich |
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
sie verbanden sich |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
ich verbände mich |
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
du verbändest dich |
| 3. Person Singular |
copularetur
|
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural |
copularemur
|
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural |
copularemini
|
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural |
copularentur
|
sie verbänden sich |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
sie werden sich verbinden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
sie haben sich verbunden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
sie haben sich verbunden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
sie hatten sich verbunden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
sie hätten sich verbunden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
sie werden sich verbunden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
sich verbinden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
verbinde dich! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
verbindet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
das Sich verbinden |
| Genitiv |
copulandi
|
des Sich verbindens |
| Dativ |
copulando
|
dem Sich verbinden |
| Akkusativ |
copulandum
|
das Sich verbinden |
| Ablativ |
copulando
|
durch das Sich verbinden |
| Vokativ |
copulande
|
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
|
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
|
| 3. Person Singular |
copulatur
|
|
| 1. Person Plural |
copulamur
|
|
| 2. Person Plural |
copulamini
|
|
| 3. Person Plural |
copulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
|
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
|
| 3. Person Singular |
copuletur
|
|
| 1. Person Plural |
copulemur
|
|
| 2. Person Plural |
copulemini
|
|
| 3. Person Plural |
copulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
|
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
|
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
|
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
|
| 3. Person Singular |
copularetur
|
|
| 1. Person Plural |
copularemur
|
|
| 2. Person Plural |
copularemini
|
|
| 3. Person Plural |
copularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
|
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
|
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
|
| Genitiv |
copulandi
|
|
| Dativ |
copulando
|
|
| Akkusativ |
copulandum
|
|
| Ablativ |
copulando
|
|
| Vokativ |
copulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
ich paare |
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
du paarst |
| 3. Person Singular |
copulatur
|
er/sie/es paart |
| 1. Person Plural |
copulamur
|
wir paaren |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
ihr paart |
| 3. Person Plural |
copulantur
|
sie paaren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
ich paare |
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
du paarest |
| 3. Person Singular |
copuletur
|
er/sie/es paare |
| 1. Person Plural |
copulemur
|
wir paaren |
| 2. Person Plural |
copulemini
|
ihr paaret |
| 3. Person Plural |
copulentur
|
sie paaren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
ich paarte |
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
du paartest |
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
er/sie/es paarte |
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
wir paarten |
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
ihr paartet |
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
sie paarten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
ich paarte |
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
du paartest |
| 3. Person Singular |
copularetur
|
er/sie/es paarte |
| 1. Person Plural |
copularemur
|
wir paarten |
| 2. Person Plural |
copularemini
|
ihr paartet |
| 3. Person Plural |
copularentur
|
sie paarten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
ich werde paaren |
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
du wirst paaren |
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
er/sie/es wird paaren |
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
wir werden paaren |
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
ihr werdet paaren |
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
sie werden paaren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
ich habe gepaart |
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
du hast gepaart |
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
er/sie/es hat gepaart |
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
wir haben gepaart |
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
ihr habt gepaart |
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
sie haben gepaart |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
ich habe gepaart |
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
du habest gepaart |
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
er/sie/es habe gepaart |
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
wir haben gepaart |
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
ihr habet gepaart |
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
sie haben gepaart |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
ich hatte gepaart |
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
du hattest gepaart |
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
er/sie/es hatte gepaart |
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
wir hatten gepaart |
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
ihr hattet gepaart |
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
sie hatten gepaart |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
ich hätte gepaart |
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
du hättest gepaart |
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
er/sie/es hätte gepaart |
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
wir hätten gepaart |
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
ihr hättet gepaart |
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
sie hätten gepaart |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
ich werde gepaart haben |
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
du wirst gepaart haben |
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
er/sie/es wird gepaart haben |
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
wir werden gepaart haben |
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
ihr werdet gepaart haben |
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
sie werden gepaart haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
paaren |
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
gepaart haben |
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
paaren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
paare; paar! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
paart! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
das Paaren |
| Genitiv |
copulandi
|
des Paarens |
| Dativ |
copulando
|
dem Paaren |
| Akkusativ |
copulandum
|
das Paaren |
| Ablativ |
copulando
|
durch das Paaren |
| Vokativ |
copulande
|
Paaren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
ich verbünde mich |
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
du verbündest dich |
| 3. Person Singular |
copulatur
|
er/sie/es verbündet sich |
| 1. Person Plural |
copulamur
|
wir verbünden uns |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
ihr verbündet euch |
| 3. Person Plural |
copulantur
|
sie verbünden sich |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
ich verbünde mich |
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
du verbündest dich |
| 3. Person Singular |
copuletur
|
er/sie/es verbünde sich |
| 1. Person Plural |
copulemur
|
wir verbünden uns |
| 2. Person Plural |
copulemini
|
ihr verbündet euch |
| 3. Person Plural |
copulentur
|
sie verbünden sich |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
ich verbündete mich |
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
du verbündetest dich |
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
er/sie/es verbündete sich |
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
wir verbündeten uns |
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
ihr verbündetet euch |
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
sie verbündeten sich |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
ich verbündete mich |
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
du verbündetest dich |
| 3. Person Singular |
copularetur
|
er/sie/es verbündete sich |
| 1. Person Plural |
copularemur
|
wir verbündeten uns |
| 2. Person Plural |
copularemini
|
ihr verbündetet euch |
| 3. Person Plural |
copularentur
|
sie verbündeten sich |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
ich werde mich verbünden |
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
du wirst dich verbünden |
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
er/sie/es wird sich verbünden |
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
wir werden uns verbünden |
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
ihr werdet euch verbünden |
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
sie werden sich verbünden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
ich habe mich verbündet |
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
du hast dich verbündet |
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
er/sie/es hat sich verbündet |
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
wir haben uns verbündet |
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
ihr habt euch verbündet |
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
sie haben sich verbündet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
ich habe mich verbündet |
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
du habest dich verbündet |
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
er/sie/es habe sich verbündet |
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
wir haben uns verbündet |
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
ihr habet euch verbündet |
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
sie haben sich verbündet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
ich hatte mich verbündet |
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
du hattest dich verbündet |
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
er/sie/es hatte sich verbündet |
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
wir hatten uns verbündet |
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
ihr hattet euch verbündet |
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
sie hatten sich verbündet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
ich hätte mich verbündet |
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
du hättest dich verbündet |
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
er/sie/es hätte sich verbündet |
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
wir hätten uns verbündet |
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
ihr hättet euch verbündet |
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
sie hätten sich verbündet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
ich werde mich verbündet haben |
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
du wirst dich verbündet haben |
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
er/sie/es wird sich verbündet haben |
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
wir werden uns verbündet haben |
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
ihr werdet euch verbündet haben |
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
sie werden sich verbündet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
sich verbünden |
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
sich verbündet haben |
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
sich verbünden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
verbünde dich! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
verbündet euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
das Sich verbünden |
| Genitiv |
copulandi
|
des Sich verbündens |
| Dativ |
copulando
|
dem Sich verbünden |
| Akkusativ |
copulandum
|
das Sich verbünden |
| Ablativ |
copulando
|
durch das Sich verbünden |
| Vokativ |
copulande
|
Sich verbünden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular |
copulatur
|
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural |
copulamur
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural |
copulantur
|
sie vereinigen sich |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular |
copuletur
|
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural |
copulemur
|
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural |
copulemini
|
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural |
copulentur
|
sie vereinigen sich |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
sie vereinigten sich |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular |
copularetur
|
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural |
copularemur
|
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural |
copularemini
|
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural |
copularentur
|
sie vereinigten sich |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
sie werden sich vereinigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
sie haben sich vereinigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
sie haben sich vereinigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
sie hatten sich vereinigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
sie hätten sich vereinigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
sie werden sich vereinigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
sich vereinigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
vereinigt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
das Sich vereinigen |
| Genitiv |
copulandi
|
des Sich vereinigens |
| Dativ |
copulando
|
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ |
copulandum
|
das Sich vereinigen |
| Ablativ |
copulando
|
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ |
copulande
|
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulor
|
ich binde zusammen |
| 2. Person Singular |
copularis copulare
|
du bindest zusammen |
| 3. Person Singular |
copulatur
|
er/sie/es bindet zusammen |
| 1. Person Plural |
copulamur
|
wir binden zusammen |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
ihr bindet zusammen |
| 3. Person Plural |
copulantur
|
sie binden zusammen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copuler
|
ich binde zusammen |
| 2. Person Singular |
copuleris copulere
|
du bindest zusammen |
| 3. Person Singular |
copuletur
|
er/sie/es binde zusammen |
| 1. Person Plural |
copulemur
|
wir binden zusammen |
| 2. Person Plural |
copulemini
|
ihr bindet zusammen |
| 3. Person Plural |
copulentur
|
sie binden zusammen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabar
|
ich band zusammen |
| 2. Person Singular |
copulabaris copulabare
|
du bandest zusammen |
| 3. Person Singular |
copulabatur
|
er/sie/es band zusammen |
| 1. Person Plural |
copulabamur
|
wir banden zusammen |
| 2. Person Plural |
copulabamini
|
ihr bandet zusammen |
| 3. Person Plural |
copulabantur
|
sie banden zusammen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copularer
|
ich bände zusammen |
| 2. Person Singular |
copulareris copularere
|
du bändest zusammen |
| 3. Person Singular |
copularetur
|
er/sie/es bände zusammen |
| 1. Person Plural |
copularemur
|
wir bänden zusammen |
| 2. Person Plural |
copularemini
|
ihr bändet zusammen |
| 3. Person Plural |
copularentur
|
sie bänden zusammen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulabor
|
ich werde zusammenbinden |
| 2. Person Singular |
copulaberis copulabere
|
du wirst zusammenbinden |
| 3. Person Singular |
copulabitur
|
er/sie/es wird zusammenbinden |
| 1. Person Plural |
copulabimur
|
wir werden zusammenbinden |
| 2. Person Plural |
copulabimini
|
ihr werdet zusammenbinden |
| 3. Person Plural |
copulabuntur
|
sie werden zusammenbinden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sum
|
ich habe zusammengebunden |
| 2. Person Singular |
copulatus es
|
du hast zusammengebunden |
| 3. Person Singular |
copulatus est
|
er/sie/es hat zusammengebunden |
| 1. Person Plural |
copulati sumus
|
wir haben zusammengebunden |
| 2. Person Plural |
copulati estis
|
ihr habt zusammengebunden |
| 3. Person Plural |
copulati sunt
|
sie haben zusammengebunden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus sim
|
ich habe zusammengebunden |
| 2. Person Singular |
copulatus sis
|
du habest zusammengebunden |
| 3. Person Singular |
copulatus sit
|
er/sie/es habe zusammengebunden |
| 1. Person Plural |
copulati simus
|
wir haben zusammengebunden |
| 2. Person Plural |
copulati sitis
|
ihr habet zusammengebunden |
| 3. Person Plural |
copulati sint
|
sie haben zusammengebunden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus eram
|
ich hatte zusammengebunden |
| 2. Person Singular |
copulatus eras
|
du hattest zusammengebunden |
| 3. Person Singular |
copulatus erat
|
er/sie/es hatte zusammengebunden |
| 1. Person Plural |
copulati eramus
|
wir hatten zusammengebunden |
| 2. Person Plural |
copulati eratis
|
ihr hattet zusammengebunden |
| 3. Person Plural |
copulati erant
|
sie hatten zusammengebunden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus essem
|
ich hätte zusammengebunden |
| 2. Person Singular |
copulatus esses
|
du hättest zusammengebunden |
| 3. Person Singular |
copulatus esset
|
er/sie/es hätte zusammengebunden |
| 1. Person Plural |
copulati essemus
|
wir hätten zusammengebunden |
| 2. Person Plural |
copulati essetis
|
ihr hättet zusammengebunden |
| 3. Person Plural |
copulati essent
|
sie hätten zusammengebunden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
copulatus ero
|
ich werde zusammengebunden haben |
| 2. Person Singular |
copulatus eris
|
du wirst zusammengebunden haben |
| 3. Person Singular |
copulatus erit
|
er/sie/es wird zusammengebunden haben |
| 1. Person Plural |
copulati erimus
|
wir werden zusammengebunden haben |
| 2. Person Plural |
copulati eritis
|
ihr werdet zusammengebunden haben |
| 3. Person Plural |
copulati erunt
|
sie werden zusammengebunden haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
copulari copularier
|
zusammenbinden |
| Vorzeitigkeit |
copulatus esse
|
zusammengebunden haben |
| Nachzeitigkeit |
copulaturum esse
|
zusammenbinden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
copulare
|
binde zusammen! |
| 2. Person Plural |
copulamini
|
bindet zusammen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
copulator
|
| 3. Person Singular |
copulator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
copulantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
copulari copularier
|
das Zusammenbinden |
| Genitiv |
copulandi
|
des Zusammenbindens |
| Dativ |
copulando
|
dem Zusammenbinden |
| Akkusativ |
copulandum
|
das Zusammenbinden |
| Ablativ |
copulando
|
durch das Zusammenbinden |
| Vokativ |
copulande
|
Zusammenbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulandus
|
copulanda
|
copulandum
|
| Genitiv |
copulandi
|
copulandae
|
copulandi
|
| Dativ |
copulando
|
copulandae
|
copulando
|
| Akkusativ |
copulandum
|
copulandam
|
copulandum
|
| Ablativ |
copulando
|
copulanda
|
copulando
|
| Vokativ |
copulande
|
copulanda
|
copulandum
|
Plural
| Nominativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
| Genitiv |
copulandorum
|
copulandarum
|
copulandorum
|
| Dativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Akkusativ |
copulandos
|
copulandas
|
copulanda
|
| Ablativ |
copulandis
|
copulandis
|
copulandis
|
| Vokativ |
copulandi
|
copulandae
|
copulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
| Genitiv |
copulantis
|
copulantis
|
copulantis
|
| Dativ |
copulanti
|
copulanti
|
copulanti
|
| Akkusativ |
copulantem
|
copulantem
|
copulans
|
| Ablativ |
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
copulanti copulante
|
| Vokativ |
copulans
|
copulans
|
copulans
|
Plural
| Nominativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Genitiv |
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
copulantium copulantum
|
| Dativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Akkusativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
| Ablativ |
copulantibus
|
copulantibus
|
copulantibus
|
| Vokativ |
copulantes
|
copulantes
|
copulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulatus
|
copulata
|
copulatum
|
| Genitiv |
copulati
|
copulatae
|
copulati
|
| Dativ |
copulato
|
copulatae
|
copulato
|
| Akkusativ |
copulatum
|
copulatam
|
copulatum
|
| Ablativ |
copulato
|
copulata
|
copulato
|
| Vokativ |
copulate
|
copulata
|
copulatum
|
Plural
| Nominativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
| Genitiv |
copulatorum
|
copulatarum
|
copulatorum
|
| Dativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Akkusativ |
copulatos
|
copulatas
|
copulata
|
| Ablativ |
copulatis
|
copulatis
|
copulatis
|
| Vokativ |
copulati
|
copulatae
|
copulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
copulaturus
|
copulatura
|
copulaturum
|
| Genitiv |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulaturi
|
| Dativ |
copulaturo
|
copulaturae
|
copulaturo
|
| Akkusativ |
copulaturum
|
copulaturam
|
copulaturum
|
| Ablativ |
copulaturo
|
copulatura
|
copulaturo
|
| Vokativ |
copulature
|
copulatura
|
copulaturum
|
Plural
| Nominativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
| Genitiv |
copulaturorum
|
copulaturarum
|
copulaturorum
|
| Dativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Akkusativ |
copulaturos
|
copulaturas
|
copulatura
|
| Ablativ |
copulaturis
|
copulaturis
|
copulaturis
|
| Vokativ |
copulaturi
|
copulaturae
|
copulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
copulatum
|
copulatu
|