Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
copulari (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
copulate auch noch Formen von:
copulare (Verb im Partizip) |
copulare (Verb) |
copulatus (Adjektiv) |
copulate (Adverb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
verbinden
körperlich zusammenfügen
paaren
verbünden
vereinigen
zusammenbinden
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
ich verbinde mich
2. Person Singular
copularis copulare
du verbindest dich
3. Person Singular
copulatur
er/sie/es verbindet sich
1. Person Plural
copulamur
wir verbinden uns
2. Person Plural
copulamini
ihr verbindet euch
3. Person Plural
copulantur
sie verbinden sich
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
ich verbinde mich
2. Person Singular
copuleris copulere
du verbindest dich
3. Person Singular
copuletur
er/sie/es verbinde sich
1. Person Plural
copulemur
wir verbinden uns
2. Person Plural
copulemini
ihr verbindet euch
3. Person Plural
copulentur
sie verbinden sich
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
ich verband mich
2. Person Singular
copulabaris copulabare
du verbandest dich
3. Person Singular
copulabatur
er/sie/es verband sich
1. Person Plural
copulabamur
wir verbanden uns
2. Person Plural
copulabamini
ihr verbandet euch
3. Person Plural
copulabantur
sie verbanden sich
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
ich verbände mich
2. Person Singular
copulareris copularere
du verbändest dich
3. Person Singular
copularetur
er/sie/es verbände sich
1. Person Plural
copularemur
wir verbänden uns
2. Person Plural
copularemini
ihr verbändet euch
3. Person Plural
copularentur
sie verbänden sich
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
ich werde mich verbinden
2. Person Singular
copulaberis copulabere
du wirst dich verbinden
3. Person Singular
copulabitur
er/sie/es wird sich verbinden
1. Person Plural
copulabimur
wir werden uns verbinden
2. Person Plural
copulabimini
ihr werdet euch verbinden
3. Person Plural
copulabuntur
sie werden sich verbinden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
ich habe mich verbunden
2. Person Singular
copulatus es
du hast dich verbunden
3. Person Singular
copulatus est
er/sie/es hat sich verbunden
1. Person Plural
copulati sumus
wir haben uns verbunden
2. Person Plural
copulati estis
ihr habt euch verbunden
3. Person Plural
copulati sunt
sie haben sich verbunden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
ich habe mich verbunden
2. Person Singular
copulatus sis
du habest dich verbunden
3. Person Singular
copulatus sit
er/sie/es habe sich verbunden
1. Person Plural
copulati simus
wir haben uns verbunden
2. Person Plural
copulati sitis
ihr habet euch verbunden
3. Person Plural
copulati sint
sie haben sich verbunden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
ich hatte mich verbunden
2. Person Singular
copulatus eras
du hattest dich verbunden
3. Person Singular
copulatus erat
er/sie/es hatte sich verbunden
1. Person Plural
copulati eramus
wir hatten uns verbunden
2. Person Plural
copulati eratis
ihr hattet euch verbunden
3. Person Plural
copulati erant
sie hatten sich verbunden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
ich hätte mich verbunden
2. Person Singular
copulatus esses
du hättest dich verbunden
3. Person Singular
copulatus esset
er/sie/es hätte sich verbunden
1. Person Plural
copulati essemus
wir hätten uns verbunden
2. Person Plural
copulati essetis
ihr hättet euch verbunden
3. Person Plural
copulati essent
sie hätten sich verbunden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
ich werde mich verbunden haben
2. Person Singular
copulatus eris
du wirst dich verbunden haben
3. Person Singular
copulatus erit
er/sie/es wird sich verbunden haben
1. Person Plural
copulati erimus
wir werden uns verbunden haben
2. Person Plural
copulati eritis
ihr werdet euch verbunden haben
3. Person Plural
copulati erunt
sie werden sich verbunden haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
sich verbinden
Vorzeitigkeit
copulatus esse
sich verbunden haben
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
sich verbinden werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
verbinde dich!
2. Person Plural
copulamini
verbindet euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
das Sich verbinden
Genitiv
copulandi
des Sich verbindens
Dativ
copulando
dem Sich verbinden
Akkusativ
copulandum
das Sich verbinden
Ablativ
copulando
durch das Sich verbinden
Vokativ
copulande
Sich verbinden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
2. Person Singular
copularis copulare
3. Person Singular
copulatur
1. Person Plural
copulamur
2. Person Plural
copulamini
3. Person Plural
copulantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
2. Person Singular
copuleris copulere
3. Person Singular
copuletur
1. Person Plural
copulemur
2. Person Plural
copulemini
3. Person Plural
copulentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
2. Person Singular
copulabaris copulabare
3. Person Singular
copulabatur
1. Person Plural
copulabamur
2. Person Plural
copulabamini
3. Person Plural
copulabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
2. Person Singular
copulareris copularere
3. Person Singular
copularetur
1. Person Plural
copularemur
2. Person Plural
copularemini
3. Person Plural
copularentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
2. Person Singular
copulaberis copulabere
3. Person Singular
copulabitur
1. Person Plural
copulabimur
2. Person Plural
copulabimini
3. Person Plural
copulabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
2. Person Singular
copulatus es
3. Person Singular
copulatus est
1. Person Plural
copulati sumus
2. Person Plural
copulati estis
3. Person Plural
copulati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
2. Person Singular
copulatus sis
3. Person Singular
copulatus sit
1. Person Plural
copulati simus
2. Person Plural
copulati sitis
3. Person Plural
copulati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
2. Person Singular
copulatus eras
3. Person Singular
copulatus erat
1. Person Plural
copulati eramus
2. Person Plural
copulati eratis
3. Person Plural
copulati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
2. Person Singular
copulatus esses
3. Person Singular
copulatus esset
1. Person Plural
copulati essemus
2. Person Plural
copulati essetis
3. Person Plural
copulati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
2. Person Singular
copulatus eris
3. Person Singular
copulatus erit
1. Person Plural
copulati erimus
2. Person Plural
copulati eritis
3. Person Plural
copulati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
Vorzeitigkeit
copulatus esse
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
!
2. Person Plural
copulamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
Genitiv
copulandi
Dativ
copulando
Akkusativ
copulandum
Ablativ
copulando
Vokativ
copulande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
ich paare
2. Person Singular
copularis copulare
du paarst
3. Person Singular
copulatur
er/sie/es paart
1. Person Plural
copulamur
wir paaren
2. Person Plural
copulamini
ihr paart
3. Person Plural
copulantur
sie paaren
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
ich paare
2. Person Singular
copuleris copulere
du paarest
3. Person Singular
copuletur
er/sie/es paare
1. Person Plural
copulemur
wir paaren
2. Person Plural
copulemini
ihr paaret
3. Person Plural
copulentur
sie paaren
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
ich paarte
2. Person Singular
copulabaris copulabare
du paartest
3. Person Singular
copulabatur
er/sie/es paarte
1. Person Plural
copulabamur
wir paarten
2. Person Plural
copulabamini
ihr paartet
3. Person Plural
copulabantur
sie paarten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
ich paarte
2. Person Singular
copulareris copularere
du paartest
3. Person Singular
copularetur
er/sie/es paarte
1. Person Plural
copularemur
wir paarten
2. Person Plural
copularemini
ihr paartet
3. Person Plural
copularentur
sie paarten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
ich werde paaren
2. Person Singular
copulaberis copulabere
du wirst paaren
3. Person Singular
copulabitur
er/sie/es wird paaren
1. Person Plural
copulabimur
wir werden paaren
2. Person Plural
copulabimini
ihr werdet paaren
3. Person Plural
copulabuntur
sie werden paaren
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
ich habe gepaart
2. Person Singular
copulatus es
du hast gepaart
3. Person Singular
copulatus est
er/sie/es hat gepaart
1. Person Plural
copulati sumus
wir haben gepaart
2. Person Plural
copulati estis
ihr habt gepaart
3. Person Plural
copulati sunt
sie haben gepaart
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
ich habe gepaart
2. Person Singular
copulatus sis
du habest gepaart
3. Person Singular
copulatus sit
er/sie/es habe gepaart
1. Person Plural
copulati simus
wir haben gepaart
2. Person Plural
copulati sitis
ihr habet gepaart
3. Person Plural
copulati sint
sie haben gepaart
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
ich hatte gepaart
2. Person Singular
copulatus eras
du hattest gepaart
3. Person Singular
copulatus erat
er/sie/es hatte gepaart
1. Person Plural
copulati eramus
wir hatten gepaart
2. Person Plural
copulati eratis
ihr hattet gepaart
3. Person Plural
copulati erant
sie hatten gepaart
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
ich hätte gepaart
2. Person Singular
copulatus esses
du hättest gepaart
3. Person Singular
copulatus esset
er/sie/es hätte gepaart
1. Person Plural
copulati essemus
wir hätten gepaart
2. Person Plural
copulati essetis
ihr hättet gepaart
3. Person Plural
copulati essent
sie hätten gepaart
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
ich werde gepaart haben
2. Person Singular
copulatus eris
du wirst gepaart haben
3. Person Singular
copulatus erit
er/sie/es wird gepaart haben
1. Person Plural
copulati erimus
wir werden gepaart haben
2. Person Plural
copulati eritis
ihr werdet gepaart haben
3. Person Plural
copulati erunt
sie werden gepaart haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
paaren
Vorzeitigkeit
copulatus esse
gepaart haben
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
paaren werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
paare; paar!
2. Person Plural
copulamini
paart!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
das Paaren
Genitiv
copulandi
des Paarens
Dativ
copulando
dem Paaren
Akkusativ
copulandum
das Paaren
Ablativ
copulando
durch das Paaren
Vokativ
copulande
Paaren!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
ich verbünde mich
2. Person Singular
copularis copulare
du verbündest dich
3. Person Singular
copulatur
er/sie/es verbündet sich
1. Person Plural
copulamur
wir verbünden uns
2. Person Plural
copulamini
ihr verbündet euch
3. Person Plural
copulantur
sie verbünden sich
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
ich verbünde mich
2. Person Singular
copuleris copulere
du verbündest dich
3. Person Singular
copuletur
er/sie/es verbünde sich
1. Person Plural
copulemur
wir verbünden uns
2. Person Plural
copulemini
ihr verbündet euch
3. Person Plural
copulentur
sie verbünden sich
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
ich verbündete mich
2. Person Singular
copulabaris copulabare
du verbündetest dich
3. Person Singular
copulabatur
er/sie/es verbündete sich
1. Person Plural
copulabamur
wir verbündeten uns
2. Person Plural
copulabamini
ihr verbündetet euch
3. Person Plural
copulabantur
sie verbündeten sich
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
ich verbündete mich
2. Person Singular
copulareris copularere
du verbündetest dich
3. Person Singular
copularetur
er/sie/es verbündete sich
1. Person Plural
copularemur
wir verbündeten uns
2. Person Plural
copularemini
ihr verbündetet euch
3. Person Plural
copularentur
sie verbündeten sich
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
ich werde mich verbünden
2. Person Singular
copulaberis copulabere
du wirst dich verbünden
3. Person Singular
copulabitur
er/sie/es wird sich verbünden
1. Person Plural
copulabimur
wir werden uns verbünden
2. Person Plural
copulabimini
ihr werdet euch verbünden
3. Person Plural
copulabuntur
sie werden sich verbünden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
ich habe mich verbündet
2. Person Singular
copulatus es
du hast dich verbündet
3. Person Singular
copulatus est
er/sie/es hat sich verbündet
1. Person Plural
copulati sumus
wir haben uns verbündet
2. Person Plural
copulati estis
ihr habt euch verbündet
3. Person Plural
copulati sunt
sie haben sich verbündet
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
ich habe mich verbündet
2. Person Singular
copulatus sis
du habest dich verbündet
3. Person Singular
copulatus sit
er/sie/es habe sich verbündet
1. Person Plural
copulati simus
wir haben uns verbündet
2. Person Plural
copulati sitis
ihr habet euch verbündet
3. Person Plural
copulati sint
sie haben sich verbündet
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
ich hatte mich verbündet
2. Person Singular
copulatus eras
du hattest dich verbündet
3. Person Singular
copulatus erat
er/sie/es hatte sich verbündet
1. Person Plural
copulati eramus
wir hatten uns verbündet
2. Person Plural
copulati eratis
ihr hattet euch verbündet
3. Person Plural
copulati erant
sie hatten sich verbündet
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
ich hätte mich verbündet
2. Person Singular
copulatus esses
du hättest dich verbündet
3. Person Singular
copulatus esset
er/sie/es hätte sich verbündet
1. Person Plural
copulati essemus
wir hätten uns verbündet
2. Person Plural
copulati essetis
ihr hättet euch verbündet
3. Person Plural
copulati essent
sie hätten sich verbündet
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
ich werde mich verbündet haben
2. Person Singular
copulatus eris
du wirst dich verbündet haben
3. Person Singular
copulatus erit
er/sie/es wird sich verbündet haben
1. Person Plural
copulati erimus
wir werden uns verbündet haben
2. Person Plural
copulati eritis
ihr werdet euch verbündet haben
3. Person Plural
copulati erunt
sie werden sich verbündet haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
sich verbünden
Vorzeitigkeit
copulatus esse
sich verbündet haben
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
sich verbünden werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
verbünde dich!
2. Person Plural
copulamini
verbündet euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
das Sich verbünden
Genitiv
copulandi
des Sich verbündens
Dativ
copulando
dem Sich verbünden
Akkusativ
copulandum
das Sich verbünden
Ablativ
copulando
durch das Sich verbünden
Vokativ
copulande
Sich verbünden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
ich vereinige mich
2. Person Singular
copularis copulare
du vereinigst dich
3. Person Singular
copulatur
er/sie/es vereinigt sich
1. Person Plural
copulamur
wir vereinigen uns
2. Person Plural
copulamini
ihr vereinigt euch
3. Person Plural
copulantur
sie vereinigen sich
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
ich vereinige mich
2. Person Singular
copuleris copulere
du vereinigest dich
3. Person Singular
copuletur
er/sie/es vereinige sich
1. Person Plural
copulemur
wir vereinigen uns
2. Person Plural
copulemini
ihr vereiniget euch
3. Person Plural
copulentur
sie vereinigen sich
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
ich vereinigte mich
2. Person Singular
copulabaris copulabare
du vereinigtest dich
3. Person Singular
copulabatur
er/sie/es vereinigte sich
1. Person Plural
copulabamur
wir vereinigten uns
2. Person Plural
copulabamini
ihr vereinigtet euch
3. Person Plural
copulabantur
sie vereinigten sich
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
ich vereinigte mich
2. Person Singular
copulareris copularere
du vereinigtest dich
3. Person Singular
copularetur
er/sie/es vereinigte sich
1. Person Plural
copularemur
wir vereinigten uns
2. Person Plural
copularemini
ihr vereinigtet euch
3. Person Plural
copularentur
sie vereinigten sich
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
ich werde mich vereinigen
2. Person Singular
copulaberis copulabere
du wirst dich vereinigen
3. Person Singular
copulabitur
er/sie/es wird sich vereinigen
1. Person Plural
copulabimur
wir werden uns vereinigen
2. Person Plural
copulabimini
ihr werdet euch vereinigen
3. Person Plural
copulabuntur
sie werden sich vereinigen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
ich habe mich vereinigt
2. Person Singular
copulatus es
du hast dich vereinigt
3. Person Singular
copulatus est
er/sie/es hat sich vereinigt
1. Person Plural
copulati sumus
wir haben uns vereinigt
2. Person Plural
copulati estis
ihr habt euch vereinigt
3. Person Plural
copulati sunt
sie haben sich vereinigt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
ich habe mich vereinigt
2. Person Singular
copulatus sis
du habest dich vereinigt
3. Person Singular
copulatus sit
er/sie/es habe sich vereinigt
1. Person Plural
copulati simus
wir haben uns vereinigt
2. Person Plural
copulati sitis
ihr habet euch vereinigt
3. Person Plural
copulati sint
sie haben sich vereinigt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
ich hatte mich vereinigt
2. Person Singular
copulatus eras
du hattest dich vereinigt
3. Person Singular
copulatus erat
er/sie/es hatte sich vereinigt
1. Person Plural
copulati eramus
wir hatten uns vereinigt
2. Person Plural
copulati eratis
ihr hattet euch vereinigt
3. Person Plural
copulati erant
sie hatten sich vereinigt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
ich hätte mich vereinigt
2. Person Singular
copulatus esses
du hättest dich vereinigt
3. Person Singular
copulatus esset
er/sie/es hätte sich vereinigt
1. Person Plural
copulati essemus
wir hätten uns vereinigt
2. Person Plural
copulati essetis
ihr hättet euch vereinigt
3. Person Plural
copulati essent
sie hätten sich vereinigt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
ich werde mich vereinigt haben
2. Person Singular
copulatus eris
du wirst dich vereinigt haben
3. Person Singular
copulatus erit
er/sie/es wird sich vereinigt haben
1. Person Plural
copulati erimus
wir werden uns vereinigt haben
2. Person Plural
copulati eritis
ihr werdet euch vereinigt haben
3. Person Plural
copulati erunt
sie werden sich vereinigt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
sich vereinigen
Vorzeitigkeit
copulatus esse
sich vereinigt haben
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
sich vereinigen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
vereinige dich; vereinig dich!
2. Person Plural
copulamini
vereinigt euch!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
das Sich vereinigen
Genitiv
copulandi
des Sich vereinigens
Dativ
copulando
dem Sich vereinigen
Akkusativ
copulandum
das Sich vereinigen
Ablativ
copulando
durch das Sich vereinigen
Vokativ
copulande
Sich vereinigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulor
ich binde zusammen
2. Person Singular
copularis copulare
du bindest zusammen
3. Person Singular
copulatur
er/sie/es bindet zusammen
1. Person Plural
copulamur
wir binden zusammen
2. Person Plural
copulamini
ihr bindet zusammen
3. Person Plural
copulantur
sie binden zusammen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copuler
ich binde zusammen
2. Person Singular
copuleris copulere
du bindest zusammen
3. Person Singular
copuletur
er/sie/es binde zusammen
1. Person Plural
copulemur
wir binden zusammen
2. Person Plural
copulemini
ihr bindet zusammen
3. Person Plural
copulentur
sie binden zusammen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulabar
ich band zusammen
2. Person Singular
copulabaris copulabare
du bandest zusammen
3. Person Singular
copulabatur
er/sie/es band zusammen
1. Person Plural
copulabamur
wir banden zusammen
2. Person Plural
copulabamini
ihr bandet zusammen
3. Person Plural
copulabantur
sie banden zusammen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copularer
ich bände zusammen
2. Person Singular
copulareris copularere
du bändest zusammen
3. Person Singular
copularetur
er/sie/es bände zusammen
1. Person Plural
copularemur
wir bänden zusammen
2. Person Plural
copularemini
ihr bändet zusammen
3. Person Plural
copularentur
sie bänden zusammen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
copulabor
ich werde zusammenbinden
2. Person Singular
copulaberis copulabere
du wirst zusammenbinden
3. Person Singular
copulabitur
er/sie/es wird zusammenbinden
1. Person Plural
copulabimur
wir werden zusammenbinden
2. Person Plural
copulabimini
ihr werdet zusammenbinden
3. Person Plural
copulabuntur
sie werden zusammenbinden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sum
ich habe zusammengebunden
2. Person Singular
copulatus es
du hast zusammengebunden
3. Person Singular
copulatus est
er/sie/es hat zusammengebunden
1. Person Plural
copulati sumus
wir haben zusammengebunden
2. Person Plural
copulati estis
ihr habt zusammengebunden
3. Person Plural
copulati sunt
sie haben zusammengebunden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus sim
ich habe zusammengebunden
2. Person Singular
copulatus sis
du habest zusammengebunden
3. Person Singular
copulatus sit
er/sie/es habe zusammengebunden
1. Person Plural
copulati simus
wir haben zusammengebunden
2. Person Plural
copulati sitis
ihr habet zusammengebunden
3. Person Plural
copulati sint
sie haben zusammengebunden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
copulatus eram
ich hatte zusammengebunden
2. Person Singular
copulatus eras
du hattest zusammengebunden
3. Person Singular
copulatus erat
er/sie/es hatte zusammengebunden
1. Person Plural
copulati eramus
wir hatten zusammengebunden
2. Person Plural
copulati eratis
ihr hattet zusammengebunden
3. Person Plural
copulati erant
sie hatten zusammengebunden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
copulatus essem
ich hätte zusammengebunden
2. Person Singular
copulatus esses
du hättest zusammengebunden
3. Person Singular
copulatus esset
er/sie/es hätte zusammengebunden
1. Person Plural
copulati essemus
wir hätten zusammengebunden
2. Person Plural
copulati essetis
ihr hättet zusammengebunden
3. Person Plural
copulati essent
sie hätten zusammengebunden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
copulatus ero
ich werde zusammengebunden haben
2. Person Singular
copulatus eris
du wirst zusammengebunden haben
3. Person Singular
copulatus erit
er/sie/es wird zusammengebunden haben
1. Person Plural
copulati erimus
wir werden zusammengebunden haben
2. Person Plural
copulati eritis
ihr werdet zusammengebunden haben
3. Person Plural
copulati erunt
sie werden zusammengebunden haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
copulari copularier
zusammenbinden
Vorzeitigkeit
copulatus esse
zusammengebunden haben
Nachzeitigkeit
copulaturum esse
zusammenbinden werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
copulare
binde zusammen!
2. Person Plural
copulamini
bindet zusammen!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
copulator
3. Person Singular
copulator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
copulantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
copulari copularier
das Zusammenbinden
Genitiv
copulandi
des Zusammenbindens
Dativ
copulando
dem Zusammenbinden
Akkusativ
copulandum
das Zusammenbinden
Ablativ
copulando
durch das Zusammenbinden
Vokativ
copulande
Zusammenbinden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulandus
copulanda
copulandum
Genitiv
copulandi
copulandae
copulandi
Dativ
copulando
copulandae
copulando
Akkusativ
copulandum
copulandam
copulandum
Ablativ
copulando
copulanda
copulando
Vokativ
copulande
copulanda
copulandum
Plural
Nominativ
copulandi
copulandae
copulanda
Genitiv
copulandorum
copulandarum
copulandorum
Dativ
copulandis
copulandis
copulandis
Akkusativ
copulandos
copulandas
copulanda
Ablativ
copulandis
copulandis
copulandis
Vokativ
copulandi
copulandae
copulanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulans
copulans
copulans
Genitiv
copulantis
copulantis
copulantis
Dativ
copulanti
copulanti
copulanti
Akkusativ
copulantem
copulantem
copulans
Ablativ
copulanti copulante
copulanti copulante
copulanti copulante
Vokativ
copulans
copulans
copulans
Plural
Nominativ
copulantes
copulantes
copulantia
Genitiv
copulantium copulantum
copulantium copulantum
copulantium copulantum
Dativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Akkusativ
copulantes
copulantes
copulantia
Ablativ
copulantibus
copulantibus
copulantibus
Vokativ
copulantes
copulantes
copulantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulatus
copulata
copulatum
Genitiv
copulati
copulatae
copulati
Dativ
copulato
copulatae
copulato
Akkusativ
copulatum
copulatam
copulatum
Ablativ
copulato
copulata
copulato
Vokativ
copulate
copulata
copulatum
Plural
Nominativ
copulati
copulatae
copulata
Genitiv
copulatorum
copulatarum
copulatorum
Dativ
copulatis
copulatis
copulatis
Akkusativ
copulatos
copulatas
copulata
Ablativ
copulatis
copulatis
copulatis
Vokativ
copulati
copulatae
copulata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
copulaturus
copulatura
copulaturum
Genitiv
copulaturi
copulaturae
copulaturi
Dativ
copulaturo
copulaturae
copulaturo
Akkusativ
copulaturum
copulaturam
copulaturum
Ablativ
copulaturo
copulatura
copulaturo
Vokativ
copulature
copulatura
copulaturum
Plural
Nominativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Genitiv
copulaturorum
copulaturarum
copulaturorum
Dativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Akkusativ
copulaturos
copulaturas
copulatura
Ablativ
copulaturis
copulaturis
copulaturis
Vokativ
copulaturi
copulaturae
copulatura
Supina
Supin I
Supin II
copulatum
copulatu