Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich rühre auf |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du rührst auf |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es rührt auf |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir rühren auf |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr rührt auf |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie rühren auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden aufgerührt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich rühre auf |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du rührest auf |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es rühre auf |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir rühren auf |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr rühret auf |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie rühren auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden aufgerührt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich rührte auf |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du rührtest auf |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es rührte auf |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir rührten auf |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr rührtet auf |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie rührten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden aufgerührt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich rührte auf |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du rührtest auf |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es rührte auf |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir rührten auf |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr rührtet auf |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie rührten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden aufgerührt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde aufrühren |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst aufrühren |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird aufrühren |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden aufrühren |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet aufrühren |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden aufrühren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde aufgerührt werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst aufgerührt werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird aufgerührt werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden aufgerührt werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet aufgerührt werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden aufgerührt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben aufgerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin aufgerührt worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist aufgerührt worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist aufgerührt worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind aufgerührt worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid aufgerührt worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind aufgerührt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben aufgerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei aufgerührt worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest aufgerührt worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei aufgerührt worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien aufgerührt worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet aufgerührt worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien aufgerührt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten aufgerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war aufgerührt worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst aufgerührt worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war aufgerührt worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren aufgerührt worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart aufgerührt worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren aufgerührt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte aufgerührt |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest aufgerührt |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte aufgerührt |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten aufgerührt |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet aufgerührt |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten aufgerührt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre aufgerührt worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest aufgerührt worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre aufgerührt worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären aufgerührt worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret aufgerührt worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären aufgerührt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde aufgerührt haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst aufgerührt haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird aufgerührt haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden aufgerührt haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet aufgerührt haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden aufgerührt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde aufgerührt worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst aufgerührt worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird aufgerührt worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden aufgerührt worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet aufgerührt worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden aufgerührt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
aufrühren |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
aufgerührt haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
aufrühren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
aufgerührt werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
aufgerührt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig aufgerührt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
rühre auf; rühr auf! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
rührt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Aufrühren |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Aufrührens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Aufrühren |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Aufrühren |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Aufrühren |
| Vokativ |
coquitande
|
Aufrühren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich backe |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du backst |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es backt |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir backen |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr backt |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie backen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden gebacken |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich backe |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du backest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es backe |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir backen |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr backet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie backen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde gebacken |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden gebacken |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich backte; buk |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du backtest; bukst |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es backte; buk |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir backten; buken |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr backtet; bukt |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie backten; buken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden gebacken |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich backte; büke |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du backtest; bükest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es backte; büke |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir backten; büken |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr backtet; büket |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie backten; büken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden gebacken |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde backen |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst backen |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird backen |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden backen |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet backen |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden backen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde gebacken werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst gebacken werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird gebacken werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden gebacken werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet gebacken werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden gebacken werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben gebacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin gebacken worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist gebacken worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist gebacken worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind gebacken worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid gebacken worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind gebacken worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben gebacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei gebacken worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest gebacken worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei gebacken worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien gebacken worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet gebacken worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien gebacken worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten gebacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war gebacken worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst gebacken worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war gebacken worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren gebacken worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart gebacken worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren gebacken worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte gebacken |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest gebacken |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte gebacken |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten gebacken |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet gebacken |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten gebacken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre gebacken worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest gebacken worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre gebacken worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären gebacken worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret gebacken worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären gebacken worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde gebacken haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst gebacken haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird gebacken haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden gebacken haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet gebacken haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden gebacken haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde gebacken worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst gebacken worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird gebacken worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden gebacken worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet gebacken worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden gebacken worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
backen |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
gebacken haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
backen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
gebacken werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
gebacken worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig gebacken werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
backe; back! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
backt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Backen |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Backens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Backen |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Backen |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Backen |
| Vokativ |
coquitande
|
Backen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich brate |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du brätst |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es brät |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir braten |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr bratet |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie braten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden gebraten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich brate |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du bratest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es brate |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir braten |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr bratet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie braten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde gebraten |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden gebraten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich briet |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du brietest |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es briet |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir brieten |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr brietet |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie brieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden gebraten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich briete |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du brietest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es briete |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir brieten |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr brietet |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie brieten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden gebraten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde braten |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst braten |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird braten |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden braten |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet braten |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden braten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde gebraten werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst gebraten werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird gebraten werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden gebraten werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet gebraten werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden gebraten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben gebraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin gebraten worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist gebraten worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist gebraten worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind gebraten worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid gebraten worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind gebraten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben gebraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei gebraten worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest gebraten worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei gebraten worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien gebraten worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet gebraten worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien gebraten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten gebraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war gebraten worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst gebraten worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war gebraten worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren gebraten worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart gebraten worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren gebraten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte gebraten |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest gebraten |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte gebraten |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten gebraten |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet gebraten |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten gebraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre gebraten worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest gebraten worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre gebraten worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären gebraten worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret gebraten worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären gebraten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde gebraten haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst gebraten haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird gebraten haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden gebraten haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet gebraten haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden gebraten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde gebraten worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst gebraten worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird gebraten worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden gebraten worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet gebraten worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden gebraten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
braten |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
gebraten haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
braten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
gebraten werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
gebraten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig gebraten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
brat; brate! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
bratet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Braten |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Bratens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Braten |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Braten |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Braten |
| Vokativ |
coquitande
|
Braten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich brenne |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du brennst |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es brennt |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir brennen |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr brennt |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie brennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich brenne |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du brennest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es brenne |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir brennen |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr brennet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie brennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
|
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich brannte |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du branntest |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es brannte |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir brannten |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr branntet |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie brannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich brennte |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du brenntest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es brennte |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir brennten |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr brenntet |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie brennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
|
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde brennen |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst brennen |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird brennen |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden brennen |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet brennen |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden brennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe gebrannt |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast gebrannt |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat gebrannt |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben gebrannt |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt gebrannt |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben gebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe gebrannt |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest gebrannt |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe gebrannt |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben gebrannt |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet gebrannt |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben gebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte gebrannt |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest gebrannt |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte gebrannt |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten gebrannt |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet gebrannt |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten gebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte gebrannt |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest gebrannt |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte gebrannt |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten gebrannt |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet gebrannt |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten gebrannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde gebrannt haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst gebrannt haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird gebrannt haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden gebrannt haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet gebrannt haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden gebrannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
brennen |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
gebrannt haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
brennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
brenne; brenn! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
brennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Brennen |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Brennens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Brennen |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Brennen |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Brennen |
| Vokativ |
coquitande
|
Brennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich koche |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du kochst |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es kocht |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir kochen |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr kocht |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie kochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden gekocht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich koche |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du kochest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es koche |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir kochen |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr kochet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie kochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde gekocht |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden gekocht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich kochte |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du kochtest |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es kochte |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir kochten |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr kochtet |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie kochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden gekocht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich kochte |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du kochtest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es kochte |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir kochten |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr kochtet |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie kochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden gekocht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde kochen |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst kochen |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird kochen |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden kochen |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet kochen |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden kochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde gekocht werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst gekocht werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird gekocht werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden gekocht werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet gekocht werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden gekocht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben gekocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin gekocht worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist gekocht worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist gekocht worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind gekocht worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid gekocht worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind gekocht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben gekocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei gekocht worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest gekocht worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei gekocht worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien gekocht worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet gekocht worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien gekocht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten gekocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war gekocht worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst gekocht worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war gekocht worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren gekocht worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart gekocht worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren gekocht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte gekocht |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest gekocht |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte gekocht |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten gekocht |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet gekocht |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten gekocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre gekocht worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest gekocht worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre gekocht worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären gekocht worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret gekocht worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären gekocht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde gekocht haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst gekocht haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird gekocht haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden gekocht haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet gekocht haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden gekocht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde gekocht worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst gekocht worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird gekocht worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden gekocht worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet gekocht worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden gekocht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
kochen |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
gekocht haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
kochen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
gekocht werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
gekocht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig gekocht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
koche; koch! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
kocht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Kochen |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Kochens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Kochen |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Kochen |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Kochen |
| Vokativ |
coquitande
|
Kochen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
|
| 2. Person Singular |
coquitas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
|
| 2. Person Singular |
coquites
|
|
| 3. Person Singular |
coquitet
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
|
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitares
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
|
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
|
| Genitiv |
coquitandi
|
|
| Dativ |
coquitando
|
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
|
| Ablativ |
coquitando
|
|
| Vokativ |
coquitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
|
| 2. Person Singular |
coquitas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
|
| 2. Person Singular |
coquites
|
|
| 3. Person Singular |
coquitet
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
|
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitares
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
|
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
|
| Genitiv |
coquitandi
|
|
| Dativ |
coquitando
|
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
|
| Ablativ |
coquitando
|
|
| Vokativ |
coquitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich siede |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du siedest |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es siedet |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir sieden |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr siedet |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie sieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden gesiedet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich siede |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du siedest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es siede |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir sieden |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr siedet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie sieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden gesiedet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich siedete |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du siedetest |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es siedete |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir siedeten |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr siedetet |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie siedeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden gesiedet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich siedete |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du siedetest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es siedete |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir siedeten |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr siedetet |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie siedeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden gesiedet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde sieden |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst sieden |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird sieden |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden sieden |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet sieden |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden sieden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde gesiedet werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst gesiedet werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird gesiedet werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden gesiedet werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet gesiedet werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden gesiedet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben gesiedet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin gesiedet worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist gesiedet worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist gesiedet worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind gesiedet worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid gesiedet worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind gesiedet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben gesiedet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei gesiedet worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest gesiedet worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei gesiedet worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien gesiedet worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet gesiedet worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien gesiedet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten gesiedet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war gesiedet worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst gesiedet worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war gesiedet worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren gesiedet worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart gesiedet worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren gesiedet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte gesiedet |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest gesiedet |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte gesiedet |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten gesiedet |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet gesiedet |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten gesiedet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre gesiedet worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest gesiedet worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre gesiedet worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären gesiedet worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret gesiedet worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären gesiedet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde gesiedet haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst gesiedet haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird gesiedet haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden gesiedet haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet gesiedet haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden gesiedet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde gesiedet worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst gesiedet worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird gesiedet worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden gesiedet worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet gesiedet worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden gesiedet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
sieden |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
gesiedet haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
sieden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
gesiedet werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
gesiedet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig gesiedet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
siede! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
siedet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Sieden |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Siedens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Sieden |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Sieden |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Sieden |
| Vokativ |
coquitande
|
Sieden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
|
| 2. Person Singular |
coquitas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
|
| 2. Person Singular |
coquites
|
|
| 3. Person Singular |
coquitet
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
|
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitares
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
|
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
|
| Genitiv |
coquitandi
|
|
| Dativ |
coquitando
|
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
|
| Ablativ |
coquitando
|
|
| Vokativ |
coquitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
ich verdaue |
| 2. Person Singular |
coquitas
|
du verdaust |
| 3. Person Singular |
coquitat
|
er/sie/es verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
wir verdauen |
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
ihr verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitant
|
sie verdauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
ich werde verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
du wirst verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
er/sie/es wird verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
wir werden verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
ihr werdet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
sie werden verdaut |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
ich verdaue |
| 2. Person Singular |
coquites
|
du verdauest |
| 3. Person Singular |
coquitet
|
er/sie/es verdaue |
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
wir verdauen |
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
ihr verdauet |
| 3. Person Plural |
coquitent
|
sie verdauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
ich werde verdaut |
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
du werdest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
er/sie/es werde verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
wir werden verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
ihr werdet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
sie werden verdaut |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
ich verdaute |
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
du verdautest |
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
er/sie/es verdaute |
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
wir verdauten |
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
ihr verdautet |
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
sie verdauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
ich wurde verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
du wurdest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
er/sie/es wurde verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
wir wurden verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
ihr wurdet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
sie wurden verdaut |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
ich verdaute |
| 2. Person Singular |
coquitares
|
du verdautest |
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
er/sie/es verdaute |
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
wir verdauten |
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
ihr verdautet |
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
sie verdauten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
ich würde verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
du würdest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
er/sie/es würde verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
wir würden verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
ihr würdet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
sie würden verdaut |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
ich werde verdauen |
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
du wirst verdauen |
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
er/sie/es wird verdauen |
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
wir werden verdauen |
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
ihr werdet verdauen |
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
sie werden verdauen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
ich werde verdaut werden |
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
du wirst verdaut werden |
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
er/sie/es wird verdaut werden |
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
wir werden verdaut werden |
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
ihr werdet verdaut werden |
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
sie werden verdaut werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
ich habe verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
du hast verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
er/sie/es hat verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
wir haben verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
ihr habt verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
sie haben verdaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
ich bin verdaut worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
du bist verdaut worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
er/sie/es ist verdaut worden |
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
wir sind verdaut worden |
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
ihr seid verdaut worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
sie sind verdaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
ich habe verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du habest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es habe verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir haben verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr habet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie haben verdaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
ich sei verdaut worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
du seiest verdaut worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
er/sie/es sei verdaut worden |
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
wir seien verdaut worden |
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
ihr seiet verdaut worden |
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
sie seien verdaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
ich hatte verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
du hattest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
er/sie/es hatte verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
wir hatten verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
ihr hattet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
sie hatten verdaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
ich war verdaut worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
du warst verdaut worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
er/sie/es war verdaut worden |
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
wir waren verdaut worden |
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
ihr wart verdaut worden |
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
sie waren verdaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
ich hätte verdaut |
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
du hättest verdaut |
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
er/sie/es hätte verdaut |
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
wir hätten verdaut |
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
ihr hättet verdaut |
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
sie hätten verdaut |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
ich wäre verdaut worden |
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
du wärest verdaut worden |
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
er/sie/es wäre verdaut worden |
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
wir wären verdaut worden |
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
ihr wäret verdaut worden |
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
sie wären verdaut worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
ich werde verdaut haben |
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
du wirst verdaut haben |
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
er/sie/es wird verdaut haben |
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
wir werden verdaut haben |
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
ihr werdet verdaut haben |
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
sie werden verdaut haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
ich werde verdaut worden sein |
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
du wirst verdaut worden sein |
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
er/sie/es wird verdaut worden sein |
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
wir werden verdaut worden sein |
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
ihr werdet verdaut worden sein |
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
sie werden verdaut worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
verdauen |
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
verdaut haben |
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
verdauen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
verdaut werden |
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
verdaut worden sein |
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
künftig verdaut werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
verdaue; verdau! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
verdaut! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
das Verdauen |
| Genitiv |
coquitandi
|
des Verdauens |
| Dativ |
coquitando
|
dem Verdauen |
| Akkusativ |
coquitandum
|
das Verdauen |
| Ablativ |
coquitando
|
durch das Verdauen |
| Vokativ |
coquitande
|
Verdauen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquito
|
|
| 2. Person Singular |
coquitas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaris coquitare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitem
|
|
| 2. Person Singular |
coquites
|
|
| 3. Person Singular |
coquitet
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquiter
|
|
| 2. Person Singular |
coquiteris coquitere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitetur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitemur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitemini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabam
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabas
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabar
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabaris coquitabare
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitares
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaret
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitarer
|
|
| 2. Person Singular |
coquitareris coquitarere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabo
|
|
| 2. Person Singular |
coquitabis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitabor
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaberis coquitabere
|
|
| 3. Person Singular |
coquitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
coquitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
coquitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
coquitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavi
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverunt coquitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitavero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
coquitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
coquitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
coquitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
coquitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
coquitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
coquitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
coquitari coquitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
coquitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
coquitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
coquita
|
! |
| 2. Person Plural |
coquitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
coquitato
|
| 3. Person Singular |
coquitato
|
| 2. Person Plural |
coquitatote
|
| 3. Person Plural |
coquitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
coquitare
|
|
| Genitiv |
coquitandi
|
|
| Dativ |
coquitando
|
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
|
| Ablativ |
coquitando
|
|
| Vokativ |
coquitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitandus
|
coquitanda
|
coquitandum
|
| Genitiv |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitandi
|
| Dativ |
coquitando
|
coquitandae
|
coquitando
|
| Akkusativ |
coquitandum
|
coquitandam
|
coquitandum
|
| Ablativ |
coquitando
|
coquitanda
|
coquitando
|
| Vokativ |
coquitande
|
coquitanda
|
coquitandum
|
Plural
| Nominativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
| Genitiv |
coquitandorum
|
coquitandarum
|
coquitandorum
|
| Dativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Akkusativ |
coquitandos
|
coquitandas
|
coquitanda
|
| Ablativ |
coquitandis
|
coquitandis
|
coquitandis
|
| Vokativ |
coquitandi
|
coquitandae
|
coquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
| Genitiv |
coquitantis
|
coquitantis
|
coquitantis
|
| Dativ |
coquitanti
|
coquitanti
|
coquitanti
|
| Akkusativ |
coquitantem
|
coquitantem
|
coquitans
|
| Ablativ |
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
coquitanti coquitante
|
| Vokativ |
coquitans
|
coquitans
|
coquitans
|
Plural
| Nominativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Genitiv |
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
coquitantium coquitantum
|
| Dativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Akkusativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
| Ablativ |
coquitantibus
|
coquitantibus
|
coquitantibus
|
| Vokativ |
coquitantes
|
coquitantes
|
coquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitatus
|
coquitata
|
coquitatum
|
| Genitiv |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitati
|
| Dativ |
coquitato
|
coquitatae
|
coquitato
|
| Akkusativ |
coquitatum
|
coquitatam
|
coquitatum
|
| Ablativ |
coquitato
|
coquitata
|
coquitato
|
| Vokativ |
coquitate
|
coquitata
|
coquitatum
|
Plural
| Nominativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
| Genitiv |
coquitatorum
|
coquitatarum
|
coquitatorum
|
| Dativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Akkusativ |
coquitatos
|
coquitatas
|
coquitata
|
| Ablativ |
coquitatis
|
coquitatis
|
coquitatis
|
| Vokativ |
coquitati
|
coquitatae
|
coquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
coquitaturus
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
| Genitiv |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitaturi
|
| Dativ |
coquitaturo
|
coquitaturae
|
coquitaturo
|
| Akkusativ |
coquitaturum
|
coquitaturam
|
coquitaturum
|
| Ablativ |
coquitaturo
|
coquitatura
|
coquitaturo
|
| Vokativ |
coquitature
|
coquitatura
|
coquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
| Genitiv |
coquitaturorum
|
coquitaturarum
|
coquitaturorum
|
| Dativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Akkusativ |
coquitaturos
|
coquitaturas
|
coquitatura
|
| Ablativ |
coquitaturis
|
coquitaturis
|
coquitaturis
|
| Vokativ |
coquitaturi
|
coquitaturae
|
coquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
coquitatum
|
coquitatu
|