Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
ich betrachte |
| 2. Person Singular |
cosideras
|
du betrachtest |
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
er/sie/es betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
wir betrachten |
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
ihr betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
sie betrachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
ich werde betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
du wirst betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
er/sie/es wird betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
wir werden betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
ihr werdet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
sie werden betrachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
ich betrachte |
| 2. Person Singular |
cosideres
|
du betrachtest |
| 3. Person Singular |
cosideret
|
er/sie/es betrachte |
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
wir betrachten |
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
ihr betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
sie betrachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
ich werde betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
du werdest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
er/sie/es werde betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
wir werden betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
ihr werdet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
sie werden betrachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
ich betrachtete |
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
du betrachtetest |
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
er/sie/es betrachtete |
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
wir betrachteten |
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
ihr betrachtetet |
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
sie betrachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
ich wurde betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
du wurdest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
er/sie/es wurde betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
wir wurden betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
ihr wurdet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
sie wurden betrachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
ich betrachtete |
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
du betrachtetest |
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
er/sie/es betrachtete |
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
wir betrachteten |
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
ihr betrachtetet |
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
sie betrachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
ich würde betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
du würdest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
er/sie/es würde betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
wir würden betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
ihr würdet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
sie würden betrachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
ich werde betrachten |
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
du wirst betrachten |
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
er/sie/es wird betrachten |
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
wir werden betrachten |
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
ihr werdet betrachten |
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
sie werden betrachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
ich werde betrachtet werden |
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
du wirst betrachtet werden |
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
er/sie/es wird betrachtet werden |
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
wir werden betrachtet werden |
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
ihr werdet betrachtet werden |
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
sie werden betrachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
ich habe betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
du hast betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
er/sie/es hat betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
wir haben betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
ihr habt betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
sie haben betrachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
ich bin betrachtet worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
du bist betrachtet worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
er/sie/es ist betrachtet worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
wir sind betrachtet worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
ihr seid betrachtet worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
sie sind betrachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
ich habe betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du habest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es habe betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir haben betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr habet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie haben betrachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
ich sei betrachtet worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
du seiest betrachtet worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
er/sie/es sei betrachtet worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
wir seien betrachtet worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
ihr seiet betrachtet worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
sie seien betrachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
ich hatte betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
du hattest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
er/sie/es hatte betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
wir hatten betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
ihr hattet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
sie hatten betrachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
ich war betrachtet worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
du warst betrachtet worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
er/sie/es war betrachtet worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
wir waren betrachtet worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
ihr wart betrachtet worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
sie waren betrachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
ich hätte betrachtet |
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
du hättest betrachtet |
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
er/sie/es hätte betrachtet |
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
wir hätten betrachtet |
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
ihr hättet betrachtet |
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
sie hätten betrachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
ich wäre betrachtet worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
du wärest betrachtet worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
er/sie/es wäre betrachtet worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
wir wären betrachtet worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
ihr wäret betrachtet worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
sie wären betrachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
ich werde betrachtet haben |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du wirst betrachtet haben |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es wird betrachtet haben |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir werden betrachtet haben |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr werdet betrachtet haben |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie werden betrachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
ich werde betrachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
du wirst betrachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
er/sie/es wird betrachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
wir werden betrachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
ihr werdet betrachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
sie werden betrachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
betrachten |
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
betrachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
betrachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
betrachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
betrachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
künftig betrachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
betrachte! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
betrachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
das Betrachten |
| Genitiv |
cosiderandi
|
des Betrachtens |
| Dativ |
cosiderando
|
dem Betrachten |
| Akkusativ |
cosiderandum
|
das Betrachten |
| Ablativ |
cosiderando
|
durch das Betrachten |
| Vokativ |
cosiderande
|
Betrachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
ich erforsche |
| 2. Person Singular |
cosideras
|
du erforschst |
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
er/sie/es erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
wir erforschen |
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
ihr erforscht |
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
sie erforschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
ich werde erforscht |
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
du wirst erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
er/sie/es wird erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
wir werden erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
ihr werdet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
sie werden erforscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
ich erforsche |
| 2. Person Singular |
cosideres
|
du erforschest |
| 3. Person Singular |
cosideret
|
er/sie/es erforsche |
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
wir erforschen |
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
ihr erforschet |
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
sie erforschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
ich werde erforscht |
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
du werdest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
er/sie/es werde erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
wir werden erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
ihr werdet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
sie werden erforscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
ich erforschte |
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
du erforschtest |
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
er/sie/es erforschte |
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
wir erforschten |
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
ihr erforschtet |
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
sie erforschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
ich wurde erforscht |
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
du wurdest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
er/sie/es wurde erforscht |
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
wir wurden erforscht |
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
ihr wurdet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
sie wurden erforscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
ich erforschte |
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
du erforschtest |
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
er/sie/es erforschte |
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
wir erforschten |
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
ihr erforschtet |
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
sie erforschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
ich würde erforscht |
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
du würdest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
er/sie/es würde erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
wir würden erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
ihr würdet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
sie würden erforscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
ich werde erforschen |
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
du wirst erforschen |
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
er/sie/es wird erforschen |
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
wir werden erforschen |
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
ihr werdet erforschen |
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
sie werden erforschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
ich werde erforscht werden |
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
du wirst erforscht werden |
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
er/sie/es wird erforscht werden |
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
wir werden erforscht werden |
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
ihr werdet erforscht werden |
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
sie werden erforscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
ich habe erforscht |
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
du hast erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
er/sie/es hat erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
wir haben erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
ihr habt erforscht |
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
sie haben erforscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
ich bin erforscht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
du bist erforscht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
er/sie/es ist erforscht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
wir sind erforscht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
ihr seid erforscht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
sie sind erforscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
ich habe erforscht |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du habest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es habe erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir haben erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr habet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie haben erforscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
ich sei erforscht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
du seiest erforscht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
er/sie/es sei erforscht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
wir seien erforscht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
ihr seiet erforscht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
sie seien erforscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
ich hatte erforscht |
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
du hattest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
er/sie/es hatte erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
wir hatten erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
ihr hattet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
sie hatten erforscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
ich war erforscht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
du warst erforscht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
er/sie/es war erforscht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
wir waren erforscht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
ihr wart erforscht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
sie waren erforscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
ich hätte erforscht |
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
du hättest erforscht |
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
er/sie/es hätte erforscht |
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
wir hätten erforscht |
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
ihr hättet erforscht |
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
sie hätten erforscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
ich wäre erforscht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
du wärest erforscht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
er/sie/es wäre erforscht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
wir wären erforscht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
ihr wäret erforscht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
sie wären erforscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
ich werde erforscht haben |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du wirst erforscht haben |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es wird erforscht haben |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir werden erforscht haben |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr werdet erforscht haben |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie werden erforscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
ich werde erforscht worden sein |
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
du wirst erforscht worden sein |
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
er/sie/es wird erforscht worden sein |
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
wir werden erforscht worden sein |
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
ihr werdet erforscht worden sein |
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
sie werden erforscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
erforschen |
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
erforscht haben |
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
erforschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
erforscht werden |
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
erforscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
künftig erforscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
erforsche; erforsch! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
erforscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
das Erforschen |
| Genitiv |
cosiderandi
|
des Erforschens |
| Dativ |
cosiderando
|
dem Erforschen |
| Akkusativ |
cosiderandum
|
das Erforschen |
| Ablativ |
cosiderando
|
durch das Erforschen |
| Vokativ |
cosiderande
|
Erforschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
|
| 2. Person Singular |
cosideras
|
|
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
|
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
|
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
|
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
|
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
|
| 2. Person Singular |
cosideres
|
|
| 3. Person Singular |
cosideret
|
|
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
|
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
|
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
|
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
|
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
|
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
|
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
|
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
|
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
|
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
|
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
|
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
|
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
|
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
|
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
|
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
|
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
|
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
|
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
|
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
|
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
|
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
|
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
|
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
|
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
|
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
|
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
|
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
|
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
|
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
|
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
|
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
|
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
|
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
|
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
|
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
|
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
|
| Dativ |
cosiderando
|
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
|
| Ablativ |
cosiderando
|
|
| Vokativ |
cosiderande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
ich prüfe |
| 2. Person Singular |
cosideras
|
du prüfst |
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
er/sie/es prüft |
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
wir prüfen |
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
ihr prüft |
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
sie prüfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
ich werde geprüft |
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
du wirst geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
er/sie/es wird geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
wir werden geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
ihr werdet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
sie werden geprüft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
ich prüfe |
| 2. Person Singular |
cosideres
|
du prüfest |
| 3. Person Singular |
cosideret
|
er/sie/es prüfe |
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
wir prüfen |
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
ihr prüfet |
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
sie prüfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
ich werde geprüft |
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
du werdest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
er/sie/es werde geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
wir werden geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
ihr werdet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
sie werden geprüft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
ich prüfte |
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
du prüftest |
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
er/sie/es prüfte |
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
wir prüften |
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
ihr prüftet |
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
sie prüften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
ich wurde geprüft |
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
du wurdest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
er/sie/es wurde geprüft |
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
wir wurden geprüft |
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
ihr wurdet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
sie wurden geprüft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
ich prüfte |
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
du prüftest |
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
er/sie/es prüfte |
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
wir prüften |
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
ihr prüftet |
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
sie prüften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
ich würde geprüft |
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
du würdest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
er/sie/es würde geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
wir würden geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
ihr würdet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
sie würden geprüft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
ich werde prüfen |
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
du wirst prüfen |
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
er/sie/es wird prüfen |
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
wir werden prüfen |
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
ihr werdet prüfen |
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
sie werden prüfen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
ich werde geprüft werden |
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
du wirst geprüft werden |
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
er/sie/es wird geprüft werden |
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
wir werden geprüft werden |
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
ihr werdet geprüft werden |
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
sie werden geprüft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
ich habe geprüft |
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
du hast geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
er/sie/es hat geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
wir haben geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
ihr habt geprüft |
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
sie haben geprüft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
ich bin geprüft worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
du bist geprüft worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
er/sie/es ist geprüft worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
wir sind geprüft worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
ihr seid geprüft worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
sie sind geprüft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
ich habe geprüft |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du habest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es habe geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir haben geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr habet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie haben geprüft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
ich sei geprüft worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
du seiest geprüft worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
er/sie/es sei geprüft worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
wir seien geprüft worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
ihr seiet geprüft worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
sie seien geprüft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
ich hatte geprüft |
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
du hattest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
er/sie/es hatte geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
wir hatten geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
ihr hattet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
sie hatten geprüft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
ich war geprüft worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
du warst geprüft worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
er/sie/es war geprüft worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
wir waren geprüft worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
ihr wart geprüft worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
sie waren geprüft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
ich hätte geprüft |
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
du hättest geprüft |
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
er/sie/es hätte geprüft |
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
wir hätten geprüft |
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
ihr hättet geprüft |
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
sie hätten geprüft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
ich wäre geprüft worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
du wärest geprüft worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
er/sie/es wäre geprüft worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
wir wären geprüft worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
ihr wäret geprüft worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
sie wären geprüft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
ich werde geprüft haben |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du wirst geprüft haben |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es wird geprüft haben |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir werden geprüft haben |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr werdet geprüft haben |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie werden geprüft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
ich werde geprüft worden sein |
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
du wirst geprüft worden sein |
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
er/sie/es wird geprüft worden sein |
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
wir werden geprüft worden sein |
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
ihr werdet geprüft worden sein |
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
sie werden geprüft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
prüfen |
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
geprüft haben |
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
prüfen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
geprüft werden |
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
geprüft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
künftig geprüft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
prüfe; prüf! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
prüft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
das Prüfen |
| Genitiv |
cosiderandi
|
des Prüfens |
| Dativ |
cosiderando
|
dem Prüfen |
| Akkusativ |
cosiderandum
|
das Prüfen |
| Ablativ |
cosiderando
|
durch das Prüfen |
| Vokativ |
cosiderande
|
Prüfen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
ich überdenke |
| 2. Person Singular |
cosideras
|
du überdenkst |
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
er/sie/es überdenkt |
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
wir überdenken |
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
ihr überdenkt |
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
sie überdenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
ich werde überdacht |
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
du wirst überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
er/sie/es wird überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
wir werden überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
ihr werdet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
sie werden überdacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
ich überdenke |
| 2. Person Singular |
cosideres
|
du überdenkest |
| 3. Person Singular |
cosideret
|
er/sie/es überdenke |
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
wir überdenken |
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
ihr überdenket |
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
sie überdenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
ich werde überdacht |
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
du werdest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
er/sie/es werde überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
wir werden überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
ihr werdet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
sie werden überdacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
ich überdachte |
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
du überdachtest |
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
er/sie/es überdachte |
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
wir überdachten |
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
ihr überdachtet |
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
sie überdachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
ich wurde überdacht |
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
du wurdest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
er/sie/es wurde überdacht |
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
wir wurden überdacht |
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
ihr wurdet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
sie wurden überdacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
ich überdächte |
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
du überdächtest |
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
er/sie/es überdächte |
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
wir überdächten |
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
ihr überdächtet |
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
sie überdächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
ich würde überdacht |
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
du würdest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
er/sie/es würde überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
wir würden überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
ihr würdet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
sie würden überdacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
ich werde überdenken |
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
du wirst überdenken |
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
er/sie/es wird überdenken |
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
wir werden überdenken |
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
ihr werdet überdenken |
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
sie werden überdenken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
ich werde überdacht werden |
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
du wirst überdacht werden |
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
er/sie/es wird überdacht werden |
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
wir werden überdacht werden |
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
ihr werdet überdacht werden |
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
sie werden überdacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
ich habe überdacht |
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
du hast überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
er/sie/es hat überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
wir haben überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
ihr habt überdacht |
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
sie haben überdacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
ich bin überdacht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
du bist überdacht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
er/sie/es ist überdacht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
wir sind überdacht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
ihr seid überdacht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
sie sind überdacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
ich habe überdacht |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du habest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es habe überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir haben überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr habet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie haben überdacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
ich sei überdacht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
du seiest überdacht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
er/sie/es sei überdacht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
wir seien überdacht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
ihr seiet überdacht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
sie seien überdacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
ich hatte überdacht |
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
du hattest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
er/sie/es hatte überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
wir hatten überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
ihr hattet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
sie hatten überdacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
ich war überdacht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
du warst überdacht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
er/sie/es war überdacht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
wir waren überdacht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
ihr wart überdacht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
sie waren überdacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
ich hätte überdacht |
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
du hättest überdacht |
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
er/sie/es hätte überdacht |
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
wir hätten überdacht |
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
ihr hättet überdacht |
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
sie hätten überdacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
ich wäre überdacht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
du wärest überdacht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
er/sie/es wäre überdacht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
wir wären überdacht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
ihr wäret überdacht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
sie wären überdacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
ich werde überdacht haben |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du wirst überdacht haben |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es wird überdacht haben |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir werden überdacht haben |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr werdet überdacht haben |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie werden überdacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
ich werde überdacht worden sein |
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
du wirst überdacht worden sein |
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
er/sie/es wird überdacht worden sein |
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
wir werden überdacht worden sein |
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
ihr werdet überdacht worden sein |
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
sie werden überdacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
überdenken |
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
überdacht haben |
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
überdenken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
überdacht werden |
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
überdacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
künftig überdacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
überdenke; überdenk! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
überdenkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
das Überdenken |
| Genitiv |
cosiderandi
|
des Überdenkens |
| Dativ |
cosiderando
|
dem Überdenken |
| Akkusativ |
cosiderandum
|
das Überdenken |
| Ablativ |
cosiderando
|
durch das Überdenken |
| Vokativ |
cosiderande
|
Überdenken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosidero
|
ich untersuche |
| 2. Person Singular |
cosideras
|
du untersuchst |
| 3. Person Singular |
cosiderat
|
er/sie/es untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideramus
|
wir untersuchen |
| 2. Person Plural |
cosideratis
|
ihr untersucht |
| 3. Person Plural |
cosiderant
|
sie untersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideror
|
ich werde untersucht |
| 2. Person Singular |
cosideraris cosiderare
|
du wirst untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideratur
|
er/sie/es wird untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideramur
|
wir werden untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideramini
|
ihr werdet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosiderantur
|
sie werden untersucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderem
|
ich untersuche |
| 2. Person Singular |
cosideres
|
du untersuchest |
| 3. Person Singular |
cosideret
|
er/sie/es untersuche |
| 1. Person Plural |
cosideremus
|
wir untersuchen |
| 2. Person Plural |
cosideretis
|
ihr untersuchet |
| 3. Person Plural |
cosiderent
|
sie untersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderer
|
ich werde untersucht |
| 2. Person Singular |
cosidereris cosiderere
|
du werdest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideretur
|
er/sie/es werde untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideremur
|
wir werden untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideremini
|
ihr werdet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosiderentur
|
sie werden untersucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabam
|
ich untersuchte |
| 2. Person Singular |
cosiderabas
|
du untersuchtest |
| 3. Person Singular |
cosiderabat
|
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural |
cosiderabamus
|
wir untersuchten |
| 2. Person Plural |
cosiderabatis
|
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural |
cosiderabant
|
sie untersuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabar
|
ich wurde untersucht |
| 2. Person Singular |
cosiderabaris cosiderabare
|
du wurdest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosiderabatur
|
er/sie/es wurde untersucht |
| 1. Person Plural |
cosiderabamur
|
wir wurden untersucht |
| 2. Person Plural |
cosiderabamini
|
ihr wurdet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosiderabantur
|
sie wurden untersucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarem
|
ich untersuchte |
| 2. Person Singular |
cosiderares
|
du untersuchtest |
| 3. Person Singular |
cosideraret
|
er/sie/es untersuchte |
| 1. Person Plural |
cosideraremus
|
wir untersuchten |
| 2. Person Plural |
cosideraretis
|
ihr untersuchtet |
| 3. Person Plural |
cosiderarent
|
sie untersuchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderarer
|
ich würde untersucht |
| 2. Person Singular |
cosiderareris cosiderarere
|
du würdest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideraretur
|
er/sie/es würde untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideraremur
|
wir würden untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideraremini
|
ihr würdet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosiderarentur
|
sie würden untersucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabo
|
ich werde untersuchen |
| 2. Person Singular |
cosiderabis
|
du wirst untersuchen |
| 3. Person Singular |
cosiderabit
|
er/sie/es wird untersuchen |
| 1. Person Plural |
cosiderabimus
|
wir werden untersuchen |
| 2. Person Plural |
cosiderabitis
|
ihr werdet untersuchen |
| 3. Person Plural |
cosiderabunt
|
sie werden untersuchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosiderabor
|
ich werde untersucht werden |
| 2. Person Singular |
cosideraberis cosiderabere
|
du wirst untersucht werden |
| 3. Person Singular |
cosiderabitur
|
er/sie/es wird untersucht werden |
| 1. Person Plural |
cosiderabimur
|
wir werden untersucht werden |
| 2. Person Plural |
cosiderabimini
|
ihr werdet untersucht werden |
| 3. Person Plural |
cosiderabuntur
|
sie werden untersucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravi
|
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular |
cosideravisti
|
du hast untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideravit
|
er/sie/es hat untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideravimus
|
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideravistis
|
ihr habt untersucht |
| 3. Person Plural |
cosideraverunt cosideravere
|
sie haben untersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sum
|
ich bin untersucht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus es
|
du bist untersucht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus est
|
er/sie/es ist untersucht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati sumus
|
wir sind untersucht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati estis
|
ihr seid untersucht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sunt
|
sie sind untersucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraverim
|
ich habe untersucht |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du habest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es habe untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir haben untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr habet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie haben untersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus sim
|
ich sei untersucht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus sis
|
du seiest untersucht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus sit
|
er/sie/es sei untersucht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati simus
|
wir seien untersucht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati sitis
|
ihr seiet untersucht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati sint
|
sie seien untersucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideraveram
|
ich hatte untersucht |
| 2. Person Singular |
cosideraveras
|
du hattest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideraverat
|
er/sie/es hatte untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideraveramus
|
wir hatten untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideraveratis
|
ihr hattet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosideraverant
|
sie hatten untersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus eram
|
ich war untersucht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus eras
|
du warst untersucht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus erat
|
er/sie/es war untersucht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati eramus
|
wir waren untersucht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati eratis
|
ihr wart untersucht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati erant
|
sie waren untersucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravissem
|
ich hätte untersucht |
| 2. Person Singular |
cosideravisses
|
du hättest untersucht |
| 3. Person Singular |
cosideravisset
|
er/sie/es hätte untersucht |
| 1. Person Plural |
cosideravissemus
|
wir hätten untersucht |
| 2. Person Plural |
cosideravissetis
|
ihr hättet untersucht |
| 3. Person Plural |
cosideravissent
|
sie hätten untersucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus essem
|
ich wäre untersucht worden |
| 2. Person Singular |
cosideratus esses
|
du wärest untersucht worden |
| 3. Person Singular |
cosideratus esset
|
er/sie/es wäre untersucht worden |
| 1. Person Plural |
cosiderati essemus
|
wir wären untersucht worden |
| 2. Person Plural |
cosiderati essetis
|
ihr wäret untersucht worden |
| 3. Person Plural |
cosiderati essent
|
sie wären untersucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideravero
|
ich werde untersucht haben |
| 2. Person Singular |
cosideraveris
|
du wirst untersucht haben |
| 3. Person Singular |
cosideraverit
|
er/sie/es wird untersucht haben |
| 1. Person Plural |
cosideraverimus
|
wir werden untersucht haben |
| 2. Person Plural |
cosideraveritis
|
ihr werdet untersucht haben |
| 3. Person Plural |
cosideraverint
|
sie werden untersucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
cosideratus ero
|
ich werde untersucht worden sein |
| 2. Person Singular |
cosideratus eris
|
du wirst untersucht worden sein |
| 3. Person Singular |
cosideratus erit
|
er/sie/es wird untersucht worden sein |
| 1. Person Plural |
cosiderati erimus
|
wir werden untersucht worden sein |
| 2. Person Plural |
cosiderati eritis
|
ihr werdet untersucht worden sein |
| 3. Person Plural |
cosiderati erunt
|
sie werden untersucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderare
|
untersuchen |
| Vorzeitigkeit |
cosideravisse
|
untersucht haben |
| Nachzeitigkeit |
cosideraturum esse
|
untersuchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
cosiderari cosiderarier
|
untersucht werden |
| Vorzeitigkeit |
cosideratum esse
|
untersucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
cosideratum iri
|
künftig untersucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
cosidera
|
untersuche; untersuch! |
| 2. Person Plural |
cosiderate
|
untersucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
cosiderato
|
| 3. Person Singular |
cosiderato
|
| 2. Person Plural |
cosideratote
|
| 3. Person Plural |
cosideranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
cosiderare
|
das Untersuchen |
| Genitiv |
cosiderandi
|
des Untersuchens |
| Dativ |
cosiderando
|
dem Untersuchen |
| Akkusativ |
cosiderandum
|
das Untersuchen |
| Ablativ |
cosiderando
|
durch das Untersuchen |
| Vokativ |
cosiderande
|
Untersuchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderandus
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
| Genitiv |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosiderandi
|
| Dativ |
cosiderando
|
cosiderandae
|
cosiderando
|
| Akkusativ |
cosiderandum
|
cosiderandam
|
cosiderandum
|
| Ablativ |
cosiderando
|
cosideranda
|
cosiderando
|
| Vokativ |
cosiderande
|
cosideranda
|
cosiderandum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
| Genitiv |
cosiderandorum
|
cosiderandarum
|
cosiderandorum
|
| Dativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Akkusativ |
cosiderandos
|
cosiderandas
|
cosideranda
|
| Ablativ |
cosiderandis
|
cosiderandis
|
cosiderandis
|
| Vokativ |
cosiderandi
|
cosiderandae
|
cosideranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
| Genitiv |
cosiderantis
|
cosiderantis
|
cosiderantis
|
| Dativ |
cosideranti
|
cosideranti
|
cosideranti
|
| Akkusativ |
cosiderantem
|
cosiderantem
|
cosiderans
|
| Ablativ |
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
cosideranti cosiderante
|
| Vokativ |
cosiderans
|
cosiderans
|
cosiderans
|
Plural
| Nominativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Genitiv |
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
cosiderantium cosiderantum
|
| Dativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Akkusativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
| Ablativ |
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
cosiderantibus
|
| Vokativ |
cosiderantes
|
cosiderantes
|
cosiderantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideratus
|
cosiderata
|
cosideratum
|
| Genitiv |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderati
|
| Dativ |
cosiderato
|
cosideratae
|
cosiderato
|
| Akkusativ |
cosideratum
|
cosideratam
|
cosideratum
|
| Ablativ |
cosiderato
|
cosiderata
|
cosiderato
|
| Vokativ |
cosiderate
|
cosiderata
|
cosideratum
|
Plural
| Nominativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
| Genitiv |
cosideratorum
|
cosideratarum
|
cosideratorum
|
| Dativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Akkusativ |
cosideratos
|
cosideratas
|
cosiderata
|
| Ablativ |
cosideratis
|
cosideratis
|
cosideratis
|
| Vokativ |
cosiderati
|
cosideratae
|
cosiderata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
cosideraturus
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
| Genitiv |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideraturi
|
| Dativ |
cosideraturo
|
cosideraturae
|
cosideraturo
|
| Akkusativ |
cosideraturum
|
cosideraturam
|
cosideraturum
|
| Ablativ |
cosideraturo
|
cosideratura
|
cosideraturo
|
| Vokativ |
cosiderature
|
cosideratura
|
cosideraturum
|
Plural
| Nominativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
| Genitiv |
cosideraturorum
|
cosideraturarum
|
cosideraturorum
|
| Dativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Akkusativ |
cosideraturos
|
cosideraturas
|
cosideratura
|
| Ablativ |
cosideraturis
|
cosideraturis
|
cosideraturis
|
| Vokativ |
cosideraturi
|
cosideraturae
|
cosideratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
cosideratum
|
cosideratu
|