Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpito
|
|
| 2. Person Singular |
culpitas
|
|
| 3. Person Singular |
culpitat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitamus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitatis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitor
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaris culpitare
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitamur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitamini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitem
|
|
| 2. Person Singular |
culpites
|
|
| 3. Person Singular |
culpitet
|
|
| 1. Person Plural |
culpitemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpiter
|
|
| 2. Person Singular |
culpiteris culpitere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitetur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitemur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitemini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabam
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabas
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabar
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabaris culpitabare
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitares
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaret
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarer
|
|
| 2. Person Singular |
culpitareris culpitarere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabo
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabis
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabor
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaberis culpitabere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavi
|
|
| 2. Person Singular |
culpitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
culpitavit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverunt culpitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
culpitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
culpitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavero
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
culpitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
culpitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitari culpitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
culpitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
culpitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
culpita
|
! |
| 2. Person Plural |
culpitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
culpitato
|
| 3. Person Singular |
culpitato
|
| 2. Person Plural |
culpitatote
|
| 3. Person Plural |
culpitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
culpitare
|
|
| Genitiv |
culpitandi
|
|
| Dativ |
culpitando
|
|
| Akkusativ |
culpitandum
|
|
| Ablativ |
culpitando
|
|
| Vokativ |
culpitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitandus
|
culpitanda
|
culpitandum
|
| Genitiv |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitandi
|
| Dativ |
culpitando
|
culpitandae
|
culpitando
|
| Akkusativ |
culpitandum
|
culpitandam
|
culpitandum
|
| Ablativ |
culpitando
|
culpitanda
|
culpitando
|
| Vokativ |
culpitande
|
culpitanda
|
culpitandum
|
Plural
| Nominativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
| Genitiv |
culpitandorum
|
culpitandarum
|
culpitandorum
|
| Dativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Akkusativ |
culpitandos
|
culpitandas
|
culpitanda
|
| Ablativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Vokativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
| Genitiv |
culpitantis
|
culpitantis
|
culpitantis
|
| Dativ |
culpitanti
|
culpitanti
|
culpitanti
|
| Akkusativ |
culpitantem
|
culpitantem
|
culpitans
|
| Ablativ |
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
| Vokativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
Plural
| Nominativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Genitiv |
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
| Dativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Akkusativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Ablativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Vokativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitatus
|
culpitata
|
culpitatum
|
| Genitiv |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitati
|
| Dativ |
culpitato
|
culpitatae
|
culpitato
|
| Akkusativ |
culpitatum
|
culpitatam
|
culpitatum
|
| Ablativ |
culpitato
|
culpitata
|
culpitato
|
| Vokativ |
culpitate
|
culpitata
|
culpitatum
|
Plural
| Nominativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
| Genitiv |
culpitatorum
|
culpitatarum
|
culpitatorum
|
| Dativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Akkusativ |
culpitatos
|
culpitatas
|
culpitata
|
| Ablativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Vokativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitaturus
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
| Genitiv |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitaturi
|
| Dativ |
culpitaturo
|
culpitaturae
|
culpitaturo
|
| Akkusativ |
culpitaturum
|
culpitaturam
|
culpitaturum
|
| Ablativ |
culpitaturo
|
culpitatura
|
culpitaturo
|
| Vokativ |
culpitature
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
Plural
| Nominativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
| Genitiv |
culpitaturorum
|
culpitaturarum
|
culpitaturorum
|
| Dativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Akkusativ |
culpitaturos
|
culpitaturas
|
culpitatura
|
| Ablativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Vokativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
culpitatum
|
culpitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpito
|
|
| 2. Person Singular |
culpitas
|
|
| 3. Person Singular |
culpitat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitamus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitatis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitor
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaris culpitare
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitamur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitamini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitem
|
|
| 2. Person Singular |
culpites
|
|
| 3. Person Singular |
culpitet
|
|
| 1. Person Plural |
culpitemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpiter
|
|
| 2. Person Singular |
culpiteris culpitere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitetur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitemur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitemini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabam
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabas
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabar
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabaris culpitabare
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitares
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaret
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarer
|
|
| 2. Person Singular |
culpitareris culpitarere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabo
|
|
| 2. Person Singular |
culpitabis
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabor
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaberis culpitabere
|
|
| 3. Person Singular |
culpitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
culpitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
culpitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
culpitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavi
|
|
| 2. Person Singular |
culpitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
culpitavit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverunt culpitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
culpitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
culpitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavero
|
|
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
culpitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
culpitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
culpitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
culpitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
culpitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
culpitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
culpitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitari culpitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
culpitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
culpitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
culpita
|
! |
| 2. Person Plural |
culpitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
culpitato
|
| 3. Person Singular |
culpitato
|
| 2. Person Plural |
culpitatote
|
| 3. Person Plural |
culpitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
culpitare
|
|
| Genitiv |
culpitandi
|
|
| Dativ |
culpitando
|
|
| Akkusativ |
culpitandum
|
|
| Ablativ |
culpitando
|
|
| Vokativ |
culpitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitandus
|
culpitanda
|
culpitandum
|
| Genitiv |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitandi
|
| Dativ |
culpitando
|
culpitandae
|
culpitando
|
| Akkusativ |
culpitandum
|
culpitandam
|
culpitandum
|
| Ablativ |
culpitando
|
culpitanda
|
culpitando
|
| Vokativ |
culpitande
|
culpitanda
|
culpitandum
|
Plural
| Nominativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
| Genitiv |
culpitandorum
|
culpitandarum
|
culpitandorum
|
| Dativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Akkusativ |
culpitandos
|
culpitandas
|
culpitanda
|
| Ablativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Vokativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
| Genitiv |
culpitantis
|
culpitantis
|
culpitantis
|
| Dativ |
culpitanti
|
culpitanti
|
culpitanti
|
| Akkusativ |
culpitantem
|
culpitantem
|
culpitans
|
| Ablativ |
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
| Vokativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
Plural
| Nominativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Genitiv |
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
| Dativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Akkusativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Ablativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Vokativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitatus
|
culpitata
|
culpitatum
|
| Genitiv |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitati
|
| Dativ |
culpitato
|
culpitatae
|
culpitato
|
| Akkusativ |
culpitatum
|
culpitatam
|
culpitatum
|
| Ablativ |
culpitato
|
culpitata
|
culpitato
|
| Vokativ |
culpitate
|
culpitata
|
culpitatum
|
Plural
| Nominativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
| Genitiv |
culpitatorum
|
culpitatarum
|
culpitatorum
|
| Dativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Akkusativ |
culpitatos
|
culpitatas
|
culpitata
|
| Ablativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Vokativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitaturus
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
| Genitiv |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitaturi
|
| Dativ |
culpitaturo
|
culpitaturae
|
culpitaturo
|
| Akkusativ |
culpitaturum
|
culpitaturam
|
culpitaturum
|
| Ablativ |
culpitaturo
|
culpitatura
|
culpitaturo
|
| Vokativ |
culpitature
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
Plural
| Nominativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
| Genitiv |
culpitaturorum
|
culpitaturarum
|
culpitaturorum
|
| Dativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Akkusativ |
culpitaturos
|
culpitaturas
|
culpitatura
|
| Ablativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Vokativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
culpitatum
|
culpitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpito
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
culpitas
|
du schmähst |
| 3. Person Singular |
culpitat
|
er/sie/es schmäht |
| 1. Person Plural |
culpitamus
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
culpitatis
|
ihr schmäht |
| 3. Person Plural |
culpitant
|
sie schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitor
|
ich werde geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitaris culpitare
|
du wirst geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitatur
|
er/sie/es wird geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitamur
|
wir werden geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitamini
|
ihr werdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitantur
|
sie werden geschmäht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitem
|
ich schmähe |
| 2. Person Singular |
culpites
|
du schmähest |
| 3. Person Singular |
culpitet
|
er/sie/es schmähe |
| 1. Person Plural |
culpitemus
|
wir schmähen |
| 2. Person Plural |
culpitetis
|
ihr schmähet |
| 3. Person Plural |
culpitent
|
sie schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpiter
|
ich werde geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpiteris culpitere
|
du werdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitetur
|
er/sie/es werde geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitemur
|
wir werden geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitemini
|
ihr werdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitentur
|
sie werden geschmäht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabam
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
culpitabas
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
culpitabat
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
culpitabamus
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
culpitabatis
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
culpitabant
|
sie schmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabar
|
ich wurde geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitabaris culpitabare
|
du wurdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitabatur
|
er/sie/es wurde geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitabamur
|
wir wurden geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitabamini
|
ihr wurdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitabantur
|
sie wurden geschmäht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarem
|
ich schmähte |
| 2. Person Singular |
culpitares
|
du schmähtest |
| 3. Person Singular |
culpitaret
|
er/sie/es schmähte |
| 1. Person Plural |
culpitaremus
|
wir schmähten |
| 2. Person Plural |
culpitaretis
|
ihr schmähtet |
| 3. Person Plural |
culpitarent
|
sie schmähten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitarer
|
ich würde geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitareris culpitarere
|
du würdest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitaretur
|
er/sie/es würde geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitaremur
|
wir würden geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitaremini
|
ihr würdet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitarentur
|
sie würden geschmäht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabo
|
ich werde schmähen |
| 2. Person Singular |
culpitabis
|
du wirst schmähen |
| 3. Person Singular |
culpitabit
|
er/sie/es wird schmähen |
| 1. Person Plural |
culpitabimus
|
wir werden schmähen |
| 2. Person Plural |
culpitabitis
|
ihr werdet schmähen |
| 3. Person Plural |
culpitabunt
|
sie werden schmähen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitabor
|
ich werde geschmäht werden |
| 2. Person Singular |
culpitaberis culpitabere
|
du wirst geschmäht werden |
| 3. Person Singular |
culpitabitur
|
er/sie/es wird geschmäht werden |
| 1. Person Plural |
culpitabimur
|
wir werden geschmäht werden |
| 2. Person Plural |
culpitabimini
|
ihr werdet geschmäht werden |
| 3. Person Plural |
culpitabuntur
|
sie werden geschmäht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavi
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitavisti
|
du hast geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitavit
|
er/sie/es hat geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitavimus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitavistis
|
ihr habt geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitaverunt culpitavere
|
sie haben geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sum
|
ich bin geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
culpitatus es
|
du bist geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
culpitatus est
|
er/sie/es ist geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
culpitati sumus
|
wir sind geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
culpitati estis
|
ihr seid geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
culpitati sunt
|
sie sind geschmäht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaverim
|
ich habe geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
du habest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
er/sie/es habe geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
wir haben geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
ihr habet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
sie haben geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus sim
|
ich sei geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
culpitatus sis
|
du seiest geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
culpitatus sit
|
er/sie/es sei geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
culpitati simus
|
wir seien geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
culpitati sitis
|
ihr seiet geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
culpitati sint
|
sie seien geschmäht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitaveram
|
ich hatte geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitaveras
|
du hattest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitaverat
|
er/sie/es hatte geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitaveramus
|
wir hatten geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitaveratis
|
ihr hattet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitaverant
|
sie hatten geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus eram
|
ich war geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
culpitatus eras
|
du warst geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
culpitatus erat
|
er/sie/es war geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
culpitati eramus
|
wir waren geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
culpitati eratis
|
ihr wart geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
culpitati erant
|
sie waren geschmäht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavissem
|
ich hätte geschmäht |
| 2. Person Singular |
culpitavisses
|
du hättest geschmäht |
| 3. Person Singular |
culpitavisset
|
er/sie/es hätte geschmäht |
| 1. Person Plural |
culpitavissemus
|
wir hätten geschmäht |
| 2. Person Plural |
culpitavissetis
|
ihr hättet geschmäht |
| 3. Person Plural |
culpitavissent
|
sie hätten geschmäht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus essem
|
ich wäre geschmäht worden |
| 2. Person Singular |
culpitatus esses
|
du wärest geschmäht worden |
| 3. Person Singular |
culpitatus esset
|
er/sie/es wäre geschmäht worden |
| 1. Person Plural |
culpitati essemus
|
wir wären geschmäht worden |
| 2. Person Plural |
culpitati essetis
|
ihr wäret geschmäht worden |
| 3. Person Plural |
culpitati essent
|
sie wären geschmäht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitavero
|
ich werde geschmäht haben |
| 2. Person Singular |
culpitaveris
|
du wirst geschmäht haben |
| 3. Person Singular |
culpitaverit
|
er/sie/es wird geschmäht haben |
| 1. Person Plural |
culpitaverimus
|
wir werden geschmäht haben |
| 2. Person Plural |
culpitaveritis
|
ihr werdet geschmäht haben |
| 3. Person Plural |
culpitaverint
|
sie werden geschmäht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
culpitatus ero
|
ich werde geschmäht worden sein |
| 2. Person Singular |
culpitatus eris
|
du wirst geschmäht worden sein |
| 3. Person Singular |
culpitatus erit
|
er/sie/es wird geschmäht worden sein |
| 1. Person Plural |
culpitati erimus
|
wir werden geschmäht worden sein |
| 2. Person Plural |
culpitati eritis
|
ihr werdet geschmäht worden sein |
| 3. Person Plural |
culpitati erunt
|
sie werden geschmäht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitare
|
schmähen |
| Vorzeitigkeit |
culpitavisse
|
geschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
culpitaturum esse
|
schmähen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
culpitari culpitarier
|
geschmäht werden |
| Vorzeitigkeit |
culpitatum esse
|
geschmäht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
culpitatum iri
|
künftig geschmäht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
culpita
|
schmähe; schmäh! |
| 2. Person Plural |
culpitate
|
schmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
culpitato
|
| 3. Person Singular |
culpitato
|
| 2. Person Plural |
culpitatote
|
| 3. Person Plural |
culpitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
culpitare
|
das Schmähen |
| Genitiv |
culpitandi
|
des Schmähens |
| Dativ |
culpitando
|
dem Schmähen |
| Akkusativ |
culpitandum
|
das Schmähen |
| Ablativ |
culpitando
|
durch das Schmähen |
| Vokativ |
culpitande
|
Schmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitandus
|
culpitanda
|
culpitandum
|
| Genitiv |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitandi
|
| Dativ |
culpitando
|
culpitandae
|
culpitando
|
| Akkusativ |
culpitandum
|
culpitandam
|
culpitandum
|
| Ablativ |
culpitando
|
culpitanda
|
culpitando
|
| Vokativ |
culpitande
|
culpitanda
|
culpitandum
|
Plural
| Nominativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
| Genitiv |
culpitandorum
|
culpitandarum
|
culpitandorum
|
| Dativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Akkusativ |
culpitandos
|
culpitandas
|
culpitanda
|
| Ablativ |
culpitandis
|
culpitandis
|
culpitandis
|
| Vokativ |
culpitandi
|
culpitandae
|
culpitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
| Genitiv |
culpitantis
|
culpitantis
|
culpitantis
|
| Dativ |
culpitanti
|
culpitanti
|
culpitanti
|
| Akkusativ |
culpitantem
|
culpitantem
|
culpitans
|
| Ablativ |
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
culpitanti culpitante
|
| Vokativ |
culpitans
|
culpitans
|
culpitans
|
Plural
| Nominativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Genitiv |
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
culpitantium culpitantum
|
| Dativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Akkusativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
| Ablativ |
culpitantibus
|
culpitantibus
|
culpitantibus
|
| Vokativ |
culpitantes
|
culpitantes
|
culpitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitatus
|
culpitata
|
culpitatum
|
| Genitiv |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitati
|
| Dativ |
culpitato
|
culpitatae
|
culpitato
|
| Akkusativ |
culpitatum
|
culpitatam
|
culpitatum
|
| Ablativ |
culpitato
|
culpitata
|
culpitato
|
| Vokativ |
culpitate
|
culpitata
|
culpitatum
|
Plural
| Nominativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
| Genitiv |
culpitatorum
|
culpitatarum
|
culpitatorum
|
| Dativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Akkusativ |
culpitatos
|
culpitatas
|
culpitata
|
| Ablativ |
culpitatis
|
culpitatis
|
culpitatis
|
| Vokativ |
culpitati
|
culpitatae
|
culpitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
culpitaturus
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
| Genitiv |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitaturi
|
| Dativ |
culpitaturo
|
culpitaturae
|
culpitaturo
|
| Akkusativ |
culpitaturum
|
culpitaturam
|
culpitaturum
|
| Ablativ |
culpitaturo
|
culpitatura
|
culpitaturo
|
| Vokativ |
culpitature
|
culpitatura
|
culpitaturum
|
Plural
| Nominativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
| Genitiv |
culpitaturorum
|
culpitaturarum
|
culpitaturorum
|
| Dativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Akkusativ |
culpitaturos
|
culpitaturas
|
culpitatura
|
| Ablativ |
culpitaturis
|
culpitaturis
|
culpitaturis
|
| Vokativ |
culpitaturi
|
culpitaturae
|
culpitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
culpitatum
|
culpitatu
|