zaudern
zögern
an sich halten
aufhalten
hindern
langsam handeln
säumen
trödeln
verweilen
zweifeln
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich zaudere
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du zauderst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es zaudert
1. Person Plural
cunctamur
wir zaudern
2. Person Plural
cunctamini
ihr zaudert
3. Person Plural
cunctantur
sie zaudern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich zaudere
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du zauderst
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es zaudere
1. Person Plural
cunctemur
wir zaudern
2. Person Plural
cunctemini
ihr zaudert
3. Person Plural
cunctentur
sie zaudern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich zauderte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du zaudertest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es zauderte
1. Person Plural
cunctabamur
wir zauderten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr zaudertet
3. Person Plural
cunctabantur
sie zauderten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich zauderte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du zaudertest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es zauderte
1. Person Plural
cunctaremur
wir zauderten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr zaudertet
3. Person Plural
cunctarentur
sie zauderten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde zaudern
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst zaudern
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird zaudern
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden zaudern
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet zaudern
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden zaudern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe gezaudert
2. Person Singular
cunctatus es
du hast gezaudert
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat gezaudert
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben gezaudert
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt gezaudert
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben gezaudert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe gezaudert
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest gezaudert
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe gezaudert
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben gezaudert
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet gezaudert
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben gezaudert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte gezaudert
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest gezaudert
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte gezaudert
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten gezaudert
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet gezaudert
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten gezaudert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte gezaudert
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest gezaudert
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte gezaudert
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten gezaudert
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet gezaudert
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten gezaudert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gezaudert haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gezaudert haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gezaudert haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gezaudert haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gezaudert haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gezaudert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
zaudern
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
gezaudert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zaudern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
zaudere!
2. Person Plural
cunctamini
zaudert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Zaudern
Genitiv
cunctandi
des Zaudernes
Dativ
cunctando
dem Zaudern
Akkusativ
cunctandum
das Zaudern
Ablativ
cunctando
durch das Zaudern
Vokativ
cunctande
Zaudern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich zögere
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du zögerst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es zögert
1. Person Plural
cunctamur
wir zögern
2. Person Plural
cunctamini
ihr zögert
3. Person Plural
cunctantur
sie zögern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich zögere
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du zögerst
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es zögere
1. Person Plural
cunctemur
wir zögern
2. Person Plural
cunctemini
ihr zögert
3. Person Plural
cunctentur
sie zögern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich zögerte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du zögertest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es zögerte
1. Person Plural
cunctabamur
wir zögerten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr zögertet
3. Person Plural
cunctabantur
sie zögerten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich zögerte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du zögertest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es zögerte
1. Person Plural
cunctaremur
wir zögerten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr zögertet
3. Person Plural
cunctarentur
sie zögerten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde zögern
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst zögern
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird zögern
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden zögern
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet zögern
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden zögern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe gezögert
2. Person Singular
cunctatus es
du hast gezögert
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat gezögert
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben gezögert
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt gezögert
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben gezögert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe gezögert
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest gezögert
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe gezögert
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben gezögert
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet gezögert
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben gezögert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte gezögert
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest gezögert
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte gezögert
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten gezögert
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet gezögert
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten gezögert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte gezögert
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest gezögert
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte gezögert
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten gezögert
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet gezögert
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten gezögert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gezögert haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gezögert haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gezögert haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gezögert haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gezögert haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gezögert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
zögern
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
gezögert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zögern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
zögere!
2. Person Plural
cunctamini
zögert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Zögern
Genitiv
cunctandi
des Zögernes
Dativ
cunctando
dem Zögern
Akkusativ
cunctandum
das Zögern
Ablativ
cunctando
durch das Zögern
Vokativ
cunctande
Zögern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
!
2. Person Plural
cunctamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
Genitiv
cunctandi
Dativ
cunctando
Akkusativ
cunctandum
Ablativ
cunctando
Vokativ
cunctande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich halte auf
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du hältst auf
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es hält auf
1. Person Plural
cunctamur
wir halten auf
2. Person Plural
cunctamini
ihr haltet auf
3. Person Plural
cunctantur
sie halten auf
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich halte auf
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du haltest auf
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es halte auf
1. Person Plural
cunctemur
wir halten auf
2. Person Plural
cunctemini
ihr haltet auf
3. Person Plural
cunctentur
sie halten auf
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich hielt auf
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du hieltest auf
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es hielt auf
1. Person Plural
cunctabamur
wir hielten auf
2. Person Plural
cunctabamini
ihr hieltet auf
3. Person Plural
cunctabantur
sie hielten auf
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich hielte auf
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du hieltest auf
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es hielte auf
1. Person Plural
cunctaremur
wir hielten auf
2. Person Plural
cunctaremini
ihr hieltet auf
3. Person Plural
cunctarentur
sie hielten auf
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde aufhalten
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst aufhalten
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird aufhalten
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden aufhalten
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet aufhalten
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden aufhalten
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe aufgehalten
2. Person Singular
cunctatus es
du hast aufgehalten
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat aufgehalten
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben aufgehalten
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt aufgehalten
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben aufgehalten
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe aufgehalten
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest aufgehalten
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe aufgehalten
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben aufgehalten
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet aufgehalten
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben aufgehalten
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte aufgehalten
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest aufgehalten
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte aufgehalten
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten aufgehalten
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet aufgehalten
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten aufgehalten
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte aufgehalten
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest aufgehalten
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte aufgehalten
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten aufgehalten
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet aufgehalten
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten aufgehalten
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde aufgehalten haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst aufgehalten haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird aufgehalten haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden aufgehalten haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet aufgehalten haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden aufgehalten haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
aufhalten
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
aufgehalten haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
aufhalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
halte auf!
2. Person Plural
cunctamini
haltet auf!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Aufhalten
Genitiv
cunctandi
des Aufhaltens
Dativ
cunctando
dem Aufhalten
Akkusativ
cunctandum
das Aufhalten
Ablativ
cunctando
durch das Aufhalten
Vokativ
cunctande
Aufhalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich hindere
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du hinderst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es hindert
1. Person Plural
cunctamur
wir hindern
2. Person Plural
cunctamini
ihr hindert
3. Person Plural
cunctantur
sie hindern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich hindere
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du hinderst
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es hindere
1. Person Plural
cunctemur
wir hindern
2. Person Plural
cunctemini
ihr hindert
3. Person Plural
cunctentur
sie hindern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich hinderte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du hindertest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es hinderte
1. Person Plural
cunctabamur
wir hinderten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr hindertet
3. Person Plural
cunctabantur
sie hinderten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich hinderte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du hindertest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es hinderte
1. Person Plural
cunctaremur
wir hinderten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr hindertet
3. Person Plural
cunctarentur
sie hinderten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde hindern
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst hindern
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird hindern
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden hindern
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet hindern
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden hindern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe gehindert
2. Person Singular
cunctatus es
du hast gehindert
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat gehindert
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben gehindert
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt gehindert
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben gehindert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe gehindert
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest gehindert
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe gehindert
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben gehindert
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet gehindert
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben gehindert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte gehindert
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest gehindert
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte gehindert
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten gehindert
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet gehindert
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten gehindert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte gehindert
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest gehindert
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte gehindert
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten gehindert
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet gehindert
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten gehindert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gehindert haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gehindert haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gehindert haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gehindert haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gehindert haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gehindert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
hindern
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
gehindert haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
hindern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
hindere!
2. Person Plural
cunctamini
hindert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Hindern
Genitiv
cunctandi
des Hindernes
Dativ
cunctando
dem Hindern
Akkusativ
cunctandum
das Hindern
Ablativ
cunctando
durch das Hindern
Vokativ
cunctande
Hindern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
2. Person Singular
cunctaris cunctare
3. Person Singular
cunctatur
1. Person Plural
cunctamur
2. Person Plural
cunctamini
3. Person Plural
cunctantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
2. Person Singular
cuncteris cunctere
3. Person Singular
cunctetur
1. Person Plural
cunctemur
2. Person Plural
cunctemini
3. Person Plural
cunctentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
3. Person Singular
cunctabatur
1. Person Plural
cunctabamur
2. Person Plural
cunctabamini
3. Person Plural
cunctabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
3. Person Singular
cunctaretur
1. Person Plural
cunctaremur
2. Person Plural
cunctaremini
3. Person Plural
cunctarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
3. Person Singular
cunctabitur
1. Person Plural
cunctabimur
2. Person Plural
cunctabimini
3. Person Plural
cunctabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
2. Person Singular
cunctatus es
3. Person Singular
cunctatus est
1. Person Plural
cunctati sumus
2. Person Plural
cunctati estis
3. Person Plural
cunctati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
2. Person Singular
cunctatus sis
3. Person Singular
cunctatus sit
1. Person Plural
cunctati simus
2. Person Plural
cunctati sitis
3. Person Plural
cunctati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
2. Person Singular
cunctatus eras
3. Person Singular
cunctatus erat
1. Person Plural
cunctati eramus
2. Person Plural
cunctati eratis
3. Person Plural
cunctati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
2. Person Singular
cunctatus esses
3. Person Singular
cunctatus esset
1. Person Plural
cunctati essemus
2. Person Plural
cunctati essetis
3. Person Plural
cunctati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
2. Person Singular
cunctatus eris
3. Person Singular
cunctatus erit
1. Person Plural
cunctati erimus
2. Person Plural
cunctati eritis
3. Person Plural
cunctati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
!
2. Person Plural
cunctamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
Genitiv
cunctandi
Dativ
cunctando
Akkusativ
cunctandum
Ablativ
cunctando
Vokativ
cunctande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich säume
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du säumst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es säumt
1. Person Plural
cunctamur
wir säumen
2. Person Plural
cunctamini
ihr säumt
3. Person Plural
cunctantur
sie säumen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich säume
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du säumest
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es säume
1. Person Plural
cunctemur
wir säumen
2. Person Plural
cunctemini
ihr säumet
3. Person Plural
cunctentur
sie säumen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich säumte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du säumtest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es säumte
1. Person Plural
cunctabamur
wir säumten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr säumtet
3. Person Plural
cunctabantur
sie säumten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich säumte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du säumtest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es säumte
1. Person Plural
cunctaremur
wir säumten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr säumtet
3. Person Plural
cunctarentur
sie säumten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde säumen
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst säumen
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird säumen
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden säumen
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet säumen
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden säumen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe gesäumt
2. Person Singular
cunctatus es
du hast gesäumt
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat gesäumt
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben gesäumt
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt gesäumt
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben gesäumt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe gesäumt
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest gesäumt
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe gesäumt
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben gesäumt
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet gesäumt
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben gesäumt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte gesäumt
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest gesäumt
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte gesäumt
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten gesäumt
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet gesäumt
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten gesäumt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte gesäumt
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest gesäumt
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte gesäumt
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten gesäumt
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet gesäumt
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten gesäumt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gesäumt haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gesäumt haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gesäumt haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gesäumt haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gesäumt haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gesäumt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
säumen
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
gesäumt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
säumen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
säume; säum!
2. Person Plural
cunctamini
säumt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Säumen
Genitiv
cunctandi
des Säumens
Dativ
cunctando
dem Säumen
Akkusativ
cunctandum
das Säumen
Ablativ
cunctando
durch das Säumen
Vokativ
cunctande
Säumen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich trödle
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du trödelst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es trödelt
1. Person Plural
cunctamur
wir trödeln
2. Person Plural
cunctamini
ihr trödelt
3. Person Plural
cunctantur
sie trödeln
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich trödle
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du trödelst
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es trödle
1. Person Plural
cunctemur
wir trödeln
2. Person Plural
cunctemini
ihr trödelt
3. Person Plural
cunctentur
sie trödeln
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich trödelte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du trödeltest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es trödelte
1. Person Plural
cunctabamur
wir trödelten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr trödeltet
3. Person Plural
cunctabantur
sie trödelten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich trödelte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du trödeltest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es trödelte
1. Person Plural
cunctaremur
wir trödelten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr trödeltet
3. Person Plural
cunctarentur
sie trödelten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde trödeln
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst trödeln
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird trödeln
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden trödeln
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet trödeln
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden trödeln
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe getrödelt
2. Person Singular
cunctatus es
du hast getrödelt
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat getrödelt
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben getrödelt
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt getrödelt
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben getrödelt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe getrödelt
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest getrödelt
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe getrödelt
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben getrödelt
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet getrödelt
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben getrödelt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte getrödelt
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest getrödelt
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte getrödelt
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten getrödelt
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet getrödelt
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten getrödelt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte getrödelt
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest getrödelt
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte getrödelt
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten getrödelt
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet getrödelt
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten getrödelt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde getrödelt haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst getrödelt haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird getrödelt haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden getrödelt haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet getrödelt haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden getrödelt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
trödeln
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
getrödelt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
trödeln werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
trödle!
2. Person Plural
cunctamini
trödelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Trödeln
Genitiv
cunctandi
des Trödelnes
Dativ
cunctando
dem Trödeln
Akkusativ
cunctandum
das Trödeln
Ablativ
cunctando
durch das Trödeln
Vokativ
cunctande
Trödeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich verweile
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du verweilst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es verweilt
1. Person Plural
cunctamur
wir verweilen
2. Person Plural
cunctamini
ihr verweilt
3. Person Plural
cunctantur
sie verweilen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich verweile
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du verweilest
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es verweile
1. Person Plural
cunctemur
wir verweilen
2. Person Plural
cunctemini
ihr verweilet
3. Person Plural
cunctentur
sie verweilen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich verweilte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du verweiltest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es verweilte
1. Person Plural
cunctabamur
wir verweilten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr verweiltet
3. Person Plural
cunctabantur
sie verweilten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich verweilte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du verweiltest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es verweilte
1. Person Plural
cunctaremur
wir verweilten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr verweiltet
3. Person Plural
cunctarentur
sie verweilten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde verweilen
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst verweilen
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird verweilen
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden verweilen
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet verweilen
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden verweilen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe verweilt
2. Person Singular
cunctatus es
du hast verweilt
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat verweilt
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben verweilt
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt verweilt
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben verweilt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe verweilt
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest verweilt
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe verweilt
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben verweilt
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet verweilt
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben verweilt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte verweilt
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest verweilt
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte verweilt
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten verweilt
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet verweilt
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten verweilt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte verweilt
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest verweilt
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte verweilt
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten verweilt
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet verweilt
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten verweilt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde verweilt haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst verweilt haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird verweilt haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden verweilt haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet verweilt haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden verweilt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
verweilen
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
verweilt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
verweilen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
verweile; verweil!
2. Person Plural
cunctamini
verweilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Verweilen
Genitiv
cunctandi
des Verweilens
Dativ
cunctando
dem Verweilen
Akkusativ
cunctandum
das Verweilen
Ablativ
cunctando
durch das Verweilen
Vokativ
cunctande
Verweilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctor
ich zweifle
2. Person Singular
cunctaris cunctare
du zweifelst
3. Person Singular
cunctatur
er/sie/es zweifelt
1. Person Plural
cunctamur
wir zweifeln
2. Person Plural
cunctamini
ihr zweifelt
3. Person Plural
cunctantur
sie zweifeln
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cuncter
ich zweifle
2. Person Singular
cuncteris cunctere
du zweifelst
3. Person Singular
cunctetur
er/sie/es zweifle
1. Person Plural
cunctemur
wir zweifeln
2. Person Plural
cunctemini
ihr zweifelt
3. Person Plural
cunctentur
sie zweifeln
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctabar
ich zweifelte
2. Person Singular
cunctabaris cunctabare
du zweifeltest
3. Person Singular
cunctabatur
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
cunctabamur
wir zweifelten
2. Person Plural
cunctabamini
ihr zweifeltet
3. Person Plural
cunctabantur
sie zweifelten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctarer
ich zweifelte
2. Person Singular
cunctareris cunctarere
du zweifeltest
3. Person Singular
cunctaretur
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
cunctaremur
wir zweifelten
2. Person Plural
cunctaremini
ihr zweifeltet
3. Person Plural
cunctarentur
sie zweifelten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
cunctabor
ich werde zweifeln
2. Person Singular
cunctaberis cunctabere
du wirst zweifeln
3. Person Singular
cunctabitur
er/sie/es wird zweifeln
1. Person Plural
cunctabimur
wir werden zweifeln
2. Person Plural
cunctabimini
ihr werdet zweifeln
3. Person Plural
cunctabuntur
sie werden zweifeln
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sum
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
cunctatus es
du hast gezweifelt
3. Person Singular
cunctatus est
er/sie/es hat gezweifelt
1. Person Plural
cunctati sumus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
cunctati estis
ihr habt gezweifelt
3. Person Plural
cunctati sunt
sie haben gezweifelt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus sim
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
cunctatus sis
du habest gezweifelt
3. Person Singular
cunctatus sit
er/sie/es habe gezweifelt
1. Person Plural
cunctati simus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
cunctati sitis
ihr habet gezweifelt
3. Person Plural
cunctati sint
sie haben gezweifelt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus eram
ich hatte gezweifelt
2. Person Singular
cunctatus eras
du hattest gezweifelt
3. Person Singular
cunctatus erat
er/sie/es hatte gezweifelt
1. Person Plural
cunctati eramus
wir hatten gezweifelt
2. Person Plural
cunctati eratis
ihr hattet gezweifelt
3. Person Plural
cunctati erant
sie hatten gezweifelt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus essem
ich hätte gezweifelt
2. Person Singular
cunctatus esses
du hättest gezweifelt
3. Person Singular
cunctatus esset
er/sie/es hätte gezweifelt
1. Person Plural
cunctati essemus
wir hätten gezweifelt
2. Person Plural
cunctati essetis
ihr hättet gezweifelt
3. Person Plural
cunctati essent
sie hätten gezweifelt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
cunctatus ero
ich werde gezweifelt haben
2. Person Singular
cunctatus eris
du wirst gezweifelt haben
3. Person Singular
cunctatus erit
er/sie/es wird gezweifelt haben
1. Person Plural
cunctati erimus
wir werden gezweifelt haben
2. Person Plural
cunctati eritis
ihr werdet gezweifelt haben
3. Person Plural
cunctati erunt
sie werden gezweifelt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
cunctari cunctarier
zweifeln
Vorzeitigkeit
cunctatus esse
gezweifelt haben
Nachzeitigkeit
cunctaturum esse
zweifeln werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
cunctare
zweifle!
2. Person Plural
cunctamini
zweifelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
cunctator
3. Person Singular
cunctator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
cunctantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
cunctari cunctarier
das Zweifeln
Genitiv
cunctandi
des Zweifelnes
Dativ
cunctando
dem Zweifeln
Akkusativ
cunctandum
das Zweifeln
Ablativ
cunctando
durch das Zweifeln
Vokativ
cunctande
Zweifeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctandus
cunctanda
cunctandum
Genitiv
cunctandi
cunctandae
cunctandi
Dativ
cunctando
cunctandae
cunctando
Akkusativ
cunctandum
cunctandam
cunctandum
Ablativ
cunctando
cunctanda
cunctando
Vokativ
cunctande
cunctanda
cunctandum
Plural
Nominativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Genitiv
cunctandorum
cunctandarum
cunctandorum
Dativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Akkusativ
cunctandos
cunctandas
cunctanda
Ablativ
cunctandis
cunctandis
cunctandis
Vokativ
cunctandi
cunctandae
cunctanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctans
cunctans
cunctans
Genitiv
cunctantis
cunctantis
cunctantis
Dativ
cunctanti
cunctanti
cunctanti
Akkusativ
cunctantem
cunctantem
cunctans
Ablativ
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
cunctanti cunctante
Vokativ
cunctans
cunctans
cunctans
Plural
Nominativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Genitiv
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
cunctantium cunctantum
Dativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Akkusativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Ablativ
cunctantibus
cunctantibus
cunctantibus
Vokativ
cunctantes
cunctantes
cunctantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctatus
cunctata
cunctatum
Genitiv
cunctati
cunctatae
cunctati
Dativ
cunctato
cunctatae
cunctato
Akkusativ
cunctatum
cunctatam
cunctatum
Ablativ
cunctato
cunctata
cunctato
Vokativ
cunctate
cunctata
cunctatum
Plural
Nominativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Genitiv
cunctatorum
cunctatarum
cunctatorum
Dativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Akkusativ
cunctatos
cunctatas
cunctata
Ablativ
cunctatis
cunctatis
cunctatis
Vokativ
cunctati
cunctatae
cunctata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
cunctaturus
cunctatura
cunctaturum
Genitiv
cunctaturi
cunctaturae
cunctaturi
Dativ
cunctaturo
cunctaturae
cunctaturo
Akkusativ
cunctaturum
cunctaturam
cunctaturum
Ablativ
cunctaturo
cunctatura
cunctaturo
Vokativ
cunctature
cunctatura
cunctaturum
Plural
Nominativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Genitiv
cunctaturorum
cunctaturarum
cunctaturorum
Dativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Akkusativ
cunctaturos
cunctaturas
cunctatura
Ablativ
cunctaturis
cunctaturis
cunctaturis
Vokativ
cunctaturi
cunctaturae
cunctatura
Supina
Supin I
Supin II
cunctatum
cunctatu