Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decepto
|
ich täusche |
| 2. Person Singular |
deceptas
|
du täuschst |
| 3. Person Singular |
deceptat
|
er/sie/es täuscht |
| 1. Person Plural |
deceptamus
|
wir täuschen |
| 2. Person Plural |
deceptatis
|
ihr täuscht |
| 3. Person Plural |
deceptant
|
sie täuschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptor
|
ich werde getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptaris deceptare
|
du wirst getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptatur
|
er/sie/es wird getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptamur
|
wir werden getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptamini
|
ihr werdet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptantur
|
sie werden getäuscht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptem
|
ich täusche |
| 2. Person Singular |
deceptes
|
du täuschest |
| 3. Person Singular |
deceptet
|
er/sie/es täusche |
| 1. Person Plural |
deceptemus
|
wir täuschen |
| 2. Person Plural |
deceptetis
|
ihr täuschet |
| 3. Person Plural |
deceptent
|
sie täuschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decepter
|
ich werde getäuscht |
| 2. Person Singular |
decepteris deceptere
|
du werdest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptetur
|
er/sie/es werde getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptemur
|
wir werden getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptemini
|
ihr werdet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptentur
|
sie werden getäuscht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptabam
|
ich täuschte |
| 2. Person Singular |
deceptabas
|
du täuschtest |
| 3. Person Singular |
deceptabat
|
er/sie/es täuschte |
| 1. Person Plural |
deceptabamus
|
wir täuschten |
| 2. Person Plural |
deceptabatis
|
ihr täuschtet |
| 3. Person Plural |
deceptabant
|
sie täuschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptabar
|
ich wurde getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptabaris deceptabare
|
du wurdest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptabatur
|
er/sie/es wurde getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptabamur
|
wir wurden getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptabamini
|
ihr wurdet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptabantur
|
sie wurden getäuscht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptarem
|
ich täuschte |
| 2. Person Singular |
deceptares
|
du täuschtest |
| 3. Person Singular |
deceptaret
|
er/sie/es täuschte |
| 1. Person Plural |
deceptaremus
|
wir täuschten |
| 2. Person Plural |
deceptaretis
|
ihr täuschtet |
| 3. Person Plural |
deceptarent
|
sie täuschten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptarer
|
ich würde getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptareris deceptarere
|
du würdest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptaretur
|
er/sie/es würde getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptaremur
|
wir würden getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptaremini
|
ihr würdet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptarentur
|
sie würden getäuscht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptabo
|
ich werde täuschen |
| 2. Person Singular |
deceptabis
|
du wirst täuschen |
| 3. Person Singular |
deceptabit
|
er/sie/es wird täuschen |
| 1. Person Plural |
deceptabimus
|
wir werden täuschen |
| 2. Person Plural |
deceptabitis
|
ihr werdet täuschen |
| 3. Person Plural |
deceptabunt
|
sie werden täuschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptabor
|
ich werde getäuscht werden |
| 2. Person Singular |
deceptaberis deceptabere
|
du wirst getäuscht werden |
| 3. Person Singular |
deceptabitur
|
er/sie/es wird getäuscht werden |
| 1. Person Plural |
deceptabimur
|
wir werden getäuscht werden |
| 2. Person Plural |
deceptabimini
|
ihr werdet getäuscht werden |
| 3. Person Plural |
deceptabuntur
|
sie werden getäuscht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptavi
|
ich habe getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptavisti
|
du hast getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptavit
|
er/sie/es hat getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptavimus
|
wir haben getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptavistis
|
ihr habt getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptaverunt deceptavere
|
sie haben getäuscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptatus sum
|
ich bin getäuscht worden |
| 2. Person Singular |
deceptatus es
|
du bist getäuscht worden |
| 3. Person Singular |
deceptatus est
|
er/sie/es ist getäuscht worden |
| 1. Person Plural |
deceptati sumus
|
wir sind getäuscht worden |
| 2. Person Plural |
deceptati estis
|
ihr seid getäuscht worden |
| 3. Person Plural |
deceptati sunt
|
sie sind getäuscht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptaverim
|
ich habe getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptaveris
|
du habest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptaverit
|
er/sie/es habe getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptaverimus
|
wir haben getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptaveritis
|
ihr habet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptaverint
|
sie haben getäuscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptatus sim
|
ich sei getäuscht worden |
| 2. Person Singular |
deceptatus sis
|
du seiest getäuscht worden |
| 3. Person Singular |
deceptatus sit
|
er/sie/es sei getäuscht worden |
| 1. Person Plural |
deceptati simus
|
wir seien getäuscht worden |
| 2. Person Plural |
deceptati sitis
|
ihr seiet getäuscht worden |
| 3. Person Plural |
deceptati sint
|
sie seien getäuscht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptaveram
|
ich hatte getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptaveras
|
du hattest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptaverat
|
er/sie/es hatte getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptaveramus
|
wir hatten getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptaveratis
|
ihr hattet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptaverant
|
sie hatten getäuscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptatus eram
|
ich war getäuscht worden |
| 2. Person Singular |
deceptatus eras
|
du warst getäuscht worden |
| 3. Person Singular |
deceptatus erat
|
er/sie/es war getäuscht worden |
| 1. Person Plural |
deceptati eramus
|
wir waren getäuscht worden |
| 2. Person Plural |
deceptati eratis
|
ihr wart getäuscht worden |
| 3. Person Plural |
deceptati erant
|
sie waren getäuscht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptavissem
|
ich hätte getäuscht |
| 2. Person Singular |
deceptavisses
|
du hättest getäuscht |
| 3. Person Singular |
deceptavisset
|
er/sie/es hätte getäuscht |
| 1. Person Plural |
deceptavissemus
|
wir hätten getäuscht |
| 2. Person Plural |
deceptavissetis
|
ihr hättet getäuscht |
| 3. Person Plural |
deceptavissent
|
sie hätten getäuscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptatus essem
|
ich wäre getäuscht worden |
| 2. Person Singular |
deceptatus esses
|
du wärest getäuscht worden |
| 3. Person Singular |
deceptatus esset
|
er/sie/es wäre getäuscht worden |
| 1. Person Plural |
deceptati essemus
|
wir wären getäuscht worden |
| 2. Person Plural |
deceptati essetis
|
ihr wäret getäuscht worden |
| 3. Person Plural |
deceptati essent
|
sie wären getäuscht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptavero
|
ich werde getäuscht haben |
| 2. Person Singular |
deceptaveris
|
du wirst getäuscht haben |
| 3. Person Singular |
deceptaverit
|
er/sie/es wird getäuscht haben |
| 1. Person Plural |
deceptaverimus
|
wir werden getäuscht haben |
| 2. Person Plural |
deceptaveritis
|
ihr werdet getäuscht haben |
| 3. Person Plural |
deceptaverint
|
sie werden getäuscht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deceptatus ero
|
ich werde getäuscht worden sein |
| 2. Person Singular |
deceptatus eris
|
du wirst getäuscht worden sein |
| 3. Person Singular |
deceptatus erit
|
er/sie/es wird getäuscht worden sein |
| 1. Person Plural |
deceptati erimus
|
wir werden getäuscht worden sein |
| 2. Person Plural |
deceptati eritis
|
ihr werdet getäuscht worden sein |
| 3. Person Plural |
deceptati erunt
|
sie werden getäuscht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deceptare
|
täuschen |
| Vorzeitigkeit |
deceptavisse
|
getäuscht haben |
| Nachzeitigkeit |
deceptaturum esse
|
täuschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deceptari deceptarier
|
getäuscht werden |
| Vorzeitigkeit |
deceptatum esse
|
getäuscht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
deceptatum iri
|
künftig getäuscht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
decepta
|
täusche; täusch! |
| 2. Person Plural |
deceptate
|
täuscht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deceptato
|
| 3. Person Singular |
deceptato
|
| 2. Person Plural |
deceptatote
|
| 3. Person Plural |
deceptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deceptare
|
das Täuschen |
| Genitiv |
deceptandi
|
des Täuschens |
| Dativ |
deceptando
|
dem Täuschen |
| Akkusativ |
deceptandum
|
das Täuschen |
| Ablativ |
deceptando
|
durch das Täuschen |
| Vokativ |
deceptande
|
Täuschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deceptandus
|
deceptanda
|
deceptandum
|
| Genitiv |
deceptandi
|
deceptandae
|
deceptandi
|
| Dativ |
deceptando
|
deceptandae
|
deceptando
|
| Akkusativ |
deceptandum
|
deceptandam
|
deceptandum
|
| Ablativ |
deceptando
|
deceptanda
|
deceptando
|
| Vokativ |
deceptande
|
deceptanda
|
deceptandum
|
Plural
| Nominativ |
deceptandi
|
deceptandae
|
deceptanda
|
| Genitiv |
deceptandorum
|
deceptandarum
|
deceptandorum
|
| Dativ |
deceptandis
|
deceptandis
|
deceptandis
|
| Akkusativ |
deceptandos
|
deceptandas
|
deceptanda
|
| Ablativ |
deceptandis
|
deceptandis
|
deceptandis
|
| Vokativ |
deceptandi
|
deceptandae
|
deceptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deceptans
|
deceptans
|
deceptans
|
| Genitiv |
deceptantis
|
deceptantis
|
deceptantis
|
| Dativ |
deceptanti
|
deceptanti
|
deceptanti
|
| Akkusativ |
deceptantem
|
deceptantem
|
deceptans
|
| Ablativ |
deceptanti deceptante
|
deceptanti deceptante
|
deceptanti deceptante
|
| Vokativ |
deceptans
|
deceptans
|
deceptans
|
Plural
| Nominativ |
deceptantes
|
deceptantes
|
deceptantia
|
| Genitiv |
deceptantium deceptantum
|
deceptantium deceptantum
|
deceptantium deceptantum
|
| Dativ |
deceptantibus
|
deceptantibus
|
deceptantibus
|
| Akkusativ |
deceptantes
|
deceptantes
|
deceptantia
|
| Ablativ |
deceptantibus
|
deceptantibus
|
deceptantibus
|
| Vokativ |
deceptantes
|
deceptantes
|
deceptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deceptatus
|
deceptata
|
deceptatum
|
| Genitiv |
deceptati
|
deceptatae
|
deceptati
|
| Dativ |
deceptato
|
deceptatae
|
deceptato
|
| Akkusativ |
deceptatum
|
deceptatam
|
deceptatum
|
| Ablativ |
deceptato
|
deceptata
|
deceptato
|
| Vokativ |
deceptate
|
deceptata
|
deceptatum
|
Plural
| Nominativ |
deceptati
|
deceptatae
|
deceptata
|
| Genitiv |
deceptatorum
|
deceptatarum
|
deceptatorum
|
| Dativ |
deceptatis
|
deceptatis
|
deceptatis
|
| Akkusativ |
deceptatos
|
deceptatas
|
deceptata
|
| Ablativ |
deceptatis
|
deceptatis
|
deceptatis
|
| Vokativ |
deceptati
|
deceptatae
|
deceptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deceptaturus
|
deceptatura
|
deceptaturum
|
| Genitiv |
deceptaturi
|
deceptaturae
|
deceptaturi
|
| Dativ |
deceptaturo
|
deceptaturae
|
deceptaturo
|
| Akkusativ |
deceptaturum
|
deceptaturam
|
deceptaturum
|
| Ablativ |
deceptaturo
|
deceptatura
|
deceptaturo
|
| Vokativ |
deceptature
|
deceptatura
|
deceptaturum
|
Plural
| Nominativ |
deceptaturi
|
deceptaturae
|
deceptatura
|
| Genitiv |
deceptaturorum
|
deceptaturarum
|
deceptaturorum
|
| Dativ |
deceptaturis
|
deceptaturis
|
deceptaturis
|
| Akkusativ |
deceptaturos
|
deceptaturas
|
deceptatura
|
| Ablativ |
deceptaturis
|
deceptaturis
|
deceptaturis
|
| Vokativ |
deceptaturi
|
deceptaturae
|
deceptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deceptatum
|
deceptatu
|