Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deculto
|
ich verberge |
| 2. Person Singular |
decultas
|
du verbirgst |
| 3. Person Singular |
decultat
|
er/sie/es verbirgt |
| 1. Person Plural |
decultamus
|
wir verbergen |
| 2. Person Plural |
decultatis
|
ihr verbergt |
| 3. Person Plural |
decultant
|
sie verbergen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultor
|
ich werde verborgen |
| 2. Person Singular |
decultaris decultare
|
du wirst verborgen |
| 3. Person Singular |
decultatur
|
er/sie/es wird verborgen |
| 1. Person Plural |
decultamur
|
wir werden verborgen |
| 2. Person Plural |
decultamini
|
ihr werdet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultantur
|
sie werden verborgen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultem
|
ich verberge |
| 2. Person Singular |
decultes
|
du verbergest |
| 3. Person Singular |
decultet
|
er/sie/es verberge |
| 1. Person Plural |
decultemus
|
wir verbergen |
| 2. Person Plural |
decultetis
|
ihr verberget |
| 3. Person Plural |
decultent
|
sie verbergen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deculter
|
ich werde verborgen |
| 2. Person Singular |
deculteris decultere
|
du werdest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultetur
|
er/sie/es werde verborgen |
| 1. Person Plural |
decultemur
|
wir werden verborgen |
| 2. Person Plural |
decultemini
|
ihr werdet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultentur
|
sie werden verborgen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabam
|
ich verbarg |
| 2. Person Singular |
decultabas
|
du verbargest |
| 3. Person Singular |
decultabat
|
er/sie/es verbarg |
| 1. Person Plural |
decultabamus
|
wir verbargen |
| 2. Person Plural |
decultabatis
|
ihr verbarget |
| 3. Person Plural |
decultabant
|
sie verbargen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabar
|
ich wurde verborgen |
| 2. Person Singular |
decultabaris decultabare
|
du wurdest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultabatur
|
er/sie/es wurde verborgen |
| 1. Person Plural |
decultabamur
|
wir wurden verborgen |
| 2. Person Plural |
decultabamini
|
ihr wurdet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultabantur
|
sie wurden verborgen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultarem
|
ich verbärge |
| 2. Person Singular |
decultares
|
du verbärgest |
| 3. Person Singular |
decultaret
|
er/sie/es verbärge |
| 1. Person Plural |
decultaremus
|
wir verbärgen |
| 2. Person Plural |
decultaretis
|
ihr verbärget |
| 3. Person Plural |
decultarent
|
sie verbärgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultarer
|
ich würde verborgen |
| 2. Person Singular |
decultareris decultarere
|
du würdest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultaretur
|
er/sie/es würde verborgen |
| 1. Person Plural |
decultaremur
|
wir würden verborgen |
| 2. Person Plural |
decultaremini
|
ihr würdet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultarentur
|
sie würden verborgen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabo
|
ich werde verbergen |
| 2. Person Singular |
decultabis
|
du wirst verbergen |
| 3. Person Singular |
decultabit
|
er/sie/es wird verbergen |
| 1. Person Plural |
decultabimus
|
wir werden verbergen |
| 2. Person Plural |
decultabitis
|
ihr werdet verbergen |
| 3. Person Plural |
decultabunt
|
sie werden verbergen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabor
|
ich werde verborgen |
| 2. Person Singular |
decultaberis decultabere
|
du wirst verborgen |
| 3. Person Singular |
decultabitur
|
er/sie/es wird verborgen |
| 1. Person Plural |
decultabimur
|
wir werden verborgen |
| 2. Person Plural |
decultabimini
|
ihr werdet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultabuntur
|
sie werden verborgen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavi
|
ich habe verborgen |
| 2. Person Singular |
decultavisti
|
du hast verborgen |
| 3. Person Singular |
decultavit
|
er/sie/es hat verborgen |
| 1. Person Plural |
decultavimus
|
wir haben verborgen |
| 2. Person Plural |
decultavistis
|
ihr habt verborgen |
| 3. Person Plural |
decultaverunt decultavere
|
sie haben verborgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus sum
|
ich bin verborgen worden |
| 2. Person Singular |
decultatus es
|
du bist verborgen worden |
| 3. Person Singular |
decultatus est
|
er/sie/es ist verborgen worden |
| 1. Person Plural |
decultati sumus
|
wir sind verborgen worden |
| 2. Person Plural |
decultati estis
|
ihr seid verborgen worden |
| 3. Person Plural |
decultati sunt
|
sie sind verborgen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultaverim
|
ich habe verborgen |
| 2. Person Singular |
decultaveris
|
du habest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultaverit
|
er/sie/es habe verborgen |
| 1. Person Plural |
decultaverimus
|
wir haben verborgen |
| 2. Person Plural |
decultaveritis
|
ihr habet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultaverint
|
sie haben verborgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus sim
|
ich sei verborgen worden |
| 2. Person Singular |
decultatus sis
|
du seiest verborgen worden |
| 3. Person Singular |
decultatus sit
|
er/sie/es sei verborgen worden |
| 1. Person Plural |
decultati simus
|
wir seien verborgen worden |
| 2. Person Plural |
decultati sitis
|
ihr seiet verborgen worden |
| 3. Person Plural |
decultati sint
|
sie seien verborgen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultaveram
|
ich hatte verborgen |
| 2. Person Singular |
decultaveras
|
du hattest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultaverat
|
er/sie/es hatte verborgen |
| 1. Person Plural |
decultaveramus
|
wir hatten verborgen |
| 2. Person Plural |
decultaveratis
|
ihr hattet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultaverant
|
sie hatten verborgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus eram
|
ich war verborgen worden |
| 2. Person Singular |
decultatus eras
|
du warst verborgen worden |
| 3. Person Singular |
decultatus erat
|
er/sie/es war verborgen worden |
| 1. Person Plural |
decultati eramus
|
wir waren verborgen worden |
| 2. Person Plural |
decultati eratis
|
ihr warst verborgen worden |
| 3. Person Plural |
decultati erant
|
sie waren verborgen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavissem
|
ich hätte verborgen |
| 2. Person Singular |
decultavisses
|
du hättest verborgen |
| 3. Person Singular |
decultavisset
|
er/sie/es hätte verborgen |
| 1. Person Plural |
decultavissemus
|
wir hätten verborgen |
| 2. Person Plural |
decultavissetis
|
ihr hättet verborgen |
| 3. Person Plural |
decultavissent
|
sie hätten verborgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus essem
|
ich wäre verborgen worden |
| 2. Person Singular |
decultatus esses
|
du wärest verborgen worden |
| 3. Person Singular |
decultatus esset
|
er/sie/es wäre verborgen worden |
| 1. Person Plural |
decultati essemus
|
wir wären verborgen worden |
| 2. Person Plural |
decultati essetis
|
ihr wäret verborgen worden |
| 3. Person Plural |
decultati essent
|
sie wären verborgen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavero
|
ich werde verborgen haben |
| 2. Person Singular |
decultaveris
|
du wirst verborgen haben |
| 3. Person Singular |
decultaverit
|
er/sie/es wird verborgen haben |
| 1. Person Plural |
decultaverimus
|
wir werden verborgen haben |
| 2. Person Plural |
decultaveritis
|
ihr werdet verborgen haben |
| 3. Person Plural |
decultaverint
|
sie werden verborgen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus ero
|
ich werde verborgen worden sein |
| 2. Person Singular |
decultatus eris
|
du werdest verborgen worden sein |
| 3. Person Singular |
decultatus erit
|
er/sie/es werde verborgen worden sein |
| 1. Person Plural |
decultati erimus
|
wir werden verborgen worden sein |
| 2. Person Plural |
decultati eritis
|
ihr werdet verborgen worden sein |
| 3. Person Plural |
decultati erunt
|
sie werden verborgen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
decultare
|
verbergen |
| Vorzeitigkeit |
decultavisse
|
verborgen haben |
| Nachzeitigkeit |
decultaturum esse
|
verbergen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
decultari decultarier
|
verborgen werden |
| Vorzeitigkeit |
decultatum esse
|
verborgen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
decultatum iri
|
künftig verborgen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deculta
|
verbirg! |
| 2. Person Plural |
decultate
|
verbergt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
decultato
|
| 3. Person Singular |
decultato
|
| 2. Person Plural |
decultatote
|
| 3. Person Plural |
decultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
decultare
|
das Verbergen |
| Genitiv |
decultandi
|
des Verbergens |
| Dativ |
decultando
|
dem Verbergen |
| Akkusativ |
decultandum
|
das Verbergen |
| Ablativ |
decultando
|
durch das Verbergen |
| Vokativ |
decultande
|
Verbergen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultandus
|
decultanda
|
decultandum
|
| Genitiv |
decultandi
|
decultandae
|
decultandi
|
| Dativ |
decultando
|
decultandae
|
decultando
|
| Akkusativ |
decultandum
|
decultandam
|
decultandum
|
| Ablativ |
decultando
|
decultanda
|
decultando
|
| Vokativ |
decultande
|
decultanda
|
decultandum
|
Plural
| Nominativ |
decultandi
|
decultandae
|
decultanda
|
| Genitiv |
decultandorum
|
decultandarum
|
decultandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
decultandos
|
decultandas
|
decultanda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
decultandi
|
decultandae
|
decultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultans
|
decultans
|
decultans
|
| Genitiv |
decultantis
|
decultantis
|
decultantis
|
| Dativ |
decultanti
|
decultanti
|
decultanti
|
| Akkusativ |
decultantem
|
decultantem
|
decultans
|
| Ablativ |
decultanti decultante
|
decultanti decultante
|
decultanti decultante
|
| Vokativ |
decultans
|
decultans
|
decultans
|
Plural
| Nominativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
| Genitiv |
decultantium decultantum
|
decultantium decultantum
|
decultantium decultantum
|
| Dativ |
decultantibus
|
decultantibus
|
decultantibus
|
| Akkusativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
| Ablativ |
decultantibus
|
decultantibus
|
decultantibus
|
| Vokativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultatus
|
decultata
|
decultatum
|
| Genitiv |
decultati
|
decultatae
|
decultati
|
| Dativ |
decultato
|
decultatae
|
decultato
|
| Akkusativ |
decultatum
|
decultatam
|
decultatum
|
| Ablativ |
decultato
|
decultata
|
decultato
|
| Vokativ |
decultate
|
decultata
|
decultatum
|
Plural
| Nominativ |
decultati
|
decultatae
|
decultata
|
| Genitiv |
decultatorum
|
decultatarum
|
decultatorum
|
| Dativ |
decultatis
|
decultatis
|
decultatis
|
| Akkusativ |
decultatos
|
decultatas
|
decultata
|
| Ablativ |
decultatis
|
decultatis
|
decultatis
|
| Vokativ |
decultati
|
decultatae
|
decultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultaturus
|
decultatura
|
decultaturum
|
| Genitiv |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultaturi
|
| Dativ |
decultaturo
|
decultaturae
|
decultaturo
|
| Akkusativ |
decultaturum
|
decultaturam
|
decultaturum
|
| Ablativ |
decultaturo
|
decultatura
|
decultaturo
|
| Vokativ |
decultature
|
decultatura
|
decultaturum
|
Plural
| Nominativ |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultatura
|
| Genitiv |
decultaturorum
|
decultaturarum
|
decultaturorum
|
| Dativ |
decultaturis
|
decultaturis
|
decultaturis
|
| Akkusativ |
decultaturos
|
decultaturas
|
decultatura
|
| Ablativ |
decultaturis
|
decultaturis
|
decultaturis
|
| Vokativ |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
decultatum
|
decultatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deculto
|
ich verstecke |
| 2. Person Singular |
decultas
|
du versteckst |
| 3. Person Singular |
decultat
|
er/sie/es versteckt |
| 1. Person Plural |
decultamus
|
wir verstecken |
| 2. Person Plural |
decultatis
|
ihr versteckt |
| 3. Person Plural |
decultant
|
sie verstecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultor
|
ich werde versteckt |
| 2. Person Singular |
decultaris decultare
|
du wirst versteckt |
| 3. Person Singular |
decultatur
|
er/sie/es wird versteckt |
| 1. Person Plural |
decultamur
|
wir werden versteckt |
| 2. Person Plural |
decultamini
|
ihr werdet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultantur
|
sie werden versteckt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultem
|
ich verstecke |
| 2. Person Singular |
decultes
|
du versteckest |
| 3. Person Singular |
decultet
|
er/sie/es verstecke |
| 1. Person Plural |
decultemus
|
wir verstecken |
| 2. Person Plural |
decultetis
|
ihr verstecket |
| 3. Person Plural |
decultent
|
sie verstecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deculter
|
ich werde versteckt |
| 2. Person Singular |
deculteris decultere
|
du werdest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultetur
|
er/sie/es werde versteckt |
| 1. Person Plural |
decultemur
|
wir werden versteckt |
| 2. Person Plural |
decultemini
|
ihr werdet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultentur
|
sie werden versteckt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabam
|
ich versteckte |
| 2. Person Singular |
decultabas
|
du verstecktest |
| 3. Person Singular |
decultabat
|
er/sie/es versteckte |
| 1. Person Plural |
decultabamus
|
wir versteckten |
| 2. Person Plural |
decultabatis
|
ihr verstecktet |
| 3. Person Plural |
decultabant
|
sie versteckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabar
|
ich wurde versteckt |
| 2. Person Singular |
decultabaris decultabare
|
du wurdest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultabatur
|
er/sie/es wurde versteckt |
| 1. Person Plural |
decultabamur
|
wir wurden versteckt |
| 2. Person Plural |
decultabamini
|
ihr wurdet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultabantur
|
sie wurden versteckt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultarem
|
ich versteckte |
| 2. Person Singular |
decultares
|
du verstecktest |
| 3. Person Singular |
decultaret
|
er/sie/es versteckte |
| 1. Person Plural |
decultaremus
|
wir versteckten |
| 2. Person Plural |
decultaretis
|
ihr verstecktet |
| 3. Person Plural |
decultarent
|
sie versteckten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultarer
|
ich würde versteckt |
| 2. Person Singular |
decultareris decultarere
|
du würdest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultaretur
|
er/sie/es würde versteckt |
| 1. Person Plural |
decultaremur
|
wir würden versteckt |
| 2. Person Plural |
decultaremini
|
ihr würdet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultarentur
|
sie würden versteckt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabo
|
ich werde verstecken |
| 2. Person Singular |
decultabis
|
du wirst verstecken |
| 3. Person Singular |
decultabit
|
er/sie/es wird verstecken |
| 1. Person Plural |
decultabimus
|
wir werden verstecken |
| 2. Person Plural |
decultabitis
|
ihr werdet verstecken |
| 3. Person Plural |
decultabunt
|
sie werden verstecken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultabor
|
ich werde versteckt |
| 2. Person Singular |
decultaberis decultabere
|
du wirst versteckt |
| 3. Person Singular |
decultabitur
|
er/sie/es wird versteckt |
| 1. Person Plural |
decultabimur
|
wir werden versteckt |
| 2. Person Plural |
decultabimini
|
ihr werdet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultabuntur
|
sie werden versteckt |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavi
|
ich habe versteckt |
| 2. Person Singular |
decultavisti
|
du hast versteckt |
| 3. Person Singular |
decultavit
|
er/sie/es hat versteckt |
| 1. Person Plural |
decultavimus
|
wir haben versteckt |
| 2. Person Plural |
decultavistis
|
ihr habt versteckt |
| 3. Person Plural |
decultaverunt decultavere
|
sie haben versteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus sum
|
ich bin versteckt worden |
| 2. Person Singular |
decultatus es
|
du bist versteckt worden |
| 3. Person Singular |
decultatus est
|
er/sie/es ist versteckt worden |
| 1. Person Plural |
decultati sumus
|
wir sind versteckt worden |
| 2. Person Plural |
decultati estis
|
ihr seid versteckt worden |
| 3. Person Plural |
decultati sunt
|
sie sind versteckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultaverim
|
ich habe versteckt |
| 2. Person Singular |
decultaveris
|
du habest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultaverit
|
er/sie/es habe versteckt |
| 1. Person Plural |
decultaverimus
|
wir haben versteckt |
| 2. Person Plural |
decultaveritis
|
ihr habet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultaverint
|
sie haben versteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus sim
|
ich sei versteckt worden |
| 2. Person Singular |
decultatus sis
|
du seiest versteckt worden |
| 3. Person Singular |
decultatus sit
|
er/sie/es sei versteckt worden |
| 1. Person Plural |
decultati simus
|
wir seien versteckt worden |
| 2. Person Plural |
decultati sitis
|
ihr seiet versteckt worden |
| 3. Person Plural |
decultati sint
|
sie seien versteckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultaveram
|
ich hatte versteckt |
| 2. Person Singular |
decultaveras
|
du hattest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultaverat
|
er/sie/es hatte versteckt |
| 1. Person Plural |
decultaveramus
|
wir hatten versteckt |
| 2. Person Plural |
decultaveratis
|
ihr hattet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultaverant
|
sie hatten versteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus eram
|
ich war versteckt worden |
| 2. Person Singular |
decultatus eras
|
du warst versteckt worden |
| 3. Person Singular |
decultatus erat
|
er/sie/es war versteckt worden |
| 1. Person Plural |
decultati eramus
|
wir waren versteckt worden |
| 2. Person Plural |
decultati eratis
|
ihr warst versteckt worden |
| 3. Person Plural |
decultati erant
|
sie waren versteckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavissem
|
ich hätte versteckt |
| 2. Person Singular |
decultavisses
|
du hättest versteckt |
| 3. Person Singular |
decultavisset
|
er/sie/es hätte versteckt |
| 1. Person Plural |
decultavissemus
|
wir hätten versteckt |
| 2. Person Plural |
decultavissetis
|
ihr hättet versteckt |
| 3. Person Plural |
decultavissent
|
sie hätten versteckt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus essem
|
ich wäre versteckt worden |
| 2. Person Singular |
decultatus esses
|
du wärest versteckt worden |
| 3. Person Singular |
decultatus esset
|
er/sie/es wäre versteckt worden |
| 1. Person Plural |
decultati essemus
|
wir wären versteckt worden |
| 2. Person Plural |
decultati essetis
|
ihr wäret versteckt worden |
| 3. Person Plural |
decultati essent
|
sie wären versteckt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
decultavero
|
ich werde versteckt haben |
| 2. Person Singular |
decultaveris
|
du wirst versteckt haben |
| 3. Person Singular |
decultaverit
|
er/sie/es wird versteckt haben |
| 1. Person Plural |
decultaverimus
|
wir werden versteckt haben |
| 2. Person Plural |
decultaveritis
|
ihr werdet versteckt haben |
| 3. Person Plural |
decultaverint
|
sie werden versteckt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
decultatus ero
|
ich werde versteckt worden sein |
| 2. Person Singular |
decultatus eris
|
du werdest versteckt worden sein |
| 3. Person Singular |
decultatus erit
|
er/sie/es werde versteckt worden sein |
| 1. Person Plural |
decultati erimus
|
wir werden versteckt worden sein |
| 2. Person Plural |
decultati eritis
|
ihr werdet versteckt worden sein |
| 3. Person Plural |
decultati erunt
|
sie werden versteckt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
decultare
|
verstecken |
| Vorzeitigkeit |
decultavisse
|
versteckt haben |
| Nachzeitigkeit |
decultaturum esse
|
verstecken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
decultari decultarier
|
versteckt werden |
| Vorzeitigkeit |
decultatum esse
|
versteckt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
decultatum iri
|
künftig versteckt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deculta
|
verstecke! |
| 2. Person Plural |
decultate
|
versteckt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
decultato
|
| 3. Person Singular |
decultato
|
| 2. Person Plural |
decultatote
|
| 3. Person Plural |
decultanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
decultare
|
das Verstecken |
| Genitiv |
decultandi
|
des Versteckens |
| Dativ |
decultando
|
dem Verstecken |
| Akkusativ |
decultandum
|
das Verstecken |
| Ablativ |
decultando
|
durch das Verstecken |
| Vokativ |
decultande
|
Verstecken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultandus
|
decultanda
|
decultandum
|
| Genitiv |
decultandi
|
decultandae
|
decultandi
|
| Dativ |
decultando
|
decultandae
|
decultando
|
| Akkusativ |
decultandum
|
decultandam
|
decultandum
|
| Ablativ |
decultando
|
decultanda
|
decultando
|
| Vokativ |
decultande
|
decultanda
|
decultandum
|
Plural
| Nominativ |
decultandi
|
decultandae
|
decultanda
|
| Genitiv |
decultandorum
|
decultandarum
|
decultandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
decultandos
|
decultandas
|
decultanda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
decultandi
|
decultandae
|
decultanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultans
|
decultans
|
decultans
|
| Genitiv |
decultantis
|
decultantis
|
decultantis
|
| Dativ |
decultanti
|
decultanti
|
decultanti
|
| Akkusativ |
decultantem
|
decultantem
|
decultans
|
| Ablativ |
decultanti decultante
|
decultanti decultante
|
decultanti decultante
|
| Vokativ |
decultans
|
decultans
|
decultans
|
Plural
| Nominativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
| Genitiv |
decultantium decultantum
|
decultantium decultantum
|
decultantium decultantum
|
| Dativ |
decultantibus
|
decultantibus
|
decultantibus
|
| Akkusativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
| Ablativ |
decultantibus
|
decultantibus
|
decultantibus
|
| Vokativ |
decultantes
|
decultantes
|
decultantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultatus
|
decultata
|
decultatum
|
| Genitiv |
decultati
|
decultatae
|
decultati
|
| Dativ |
decultato
|
decultatae
|
decultato
|
| Akkusativ |
decultatum
|
decultatam
|
decultatum
|
| Ablativ |
decultato
|
decultata
|
decultato
|
| Vokativ |
decultate
|
decultata
|
decultatum
|
Plural
| Nominativ |
decultati
|
decultatae
|
decultata
|
| Genitiv |
decultatorum
|
decultatarum
|
decultatorum
|
| Dativ |
decultatis
|
decultatis
|
decultatis
|
| Akkusativ |
decultatos
|
decultatas
|
decultata
|
| Ablativ |
decultatis
|
decultatis
|
decultatis
|
| Vokativ |
decultati
|
decultatae
|
decultata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
decultaturus
|
decultatura
|
decultaturum
|
| Genitiv |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultaturi
|
| Dativ |
decultaturo
|
decultaturae
|
decultaturo
|
| Akkusativ |
decultaturum
|
decultaturam
|
decultaturum
|
| Ablativ |
decultaturo
|
decultatura
|
decultaturo
|
| Vokativ |
decultature
|
decultatura
|
decultaturum
|
Plural
| Nominativ |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultatura
|
| Genitiv |
decultaturorum
|
decultaturarum
|
decultaturorum
|
| Dativ |
decultaturis
|
decultaturis
|
decultaturis
|
| Akkusativ |
decultaturos
|
decultaturas
|
decultatura
|
| Ablativ |
decultaturis
|
decultaturis
|
decultaturis
|
| Vokativ |
decultaturi
|
decultaturae
|
decultatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
decultatum
|
decultatu
|