Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von deflectere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort deflexus auch noch Formen von: deflexus (Nomen) | deflexus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| deflectere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | ablenken abbiegen/zur Seite wenden/abwenden abrunden (Punkt) abschweifen (Rede) abweichen/den Kurs ändern abwenden (Bogen) biegen die Augen abwenden nach unten biegen Richtung ändern Tonhöhe ändern (Worte/Ideen) verdrehen/ändern zerstreuen |
| deflexus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von ablenken |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
ich lenke ab |
| 2. Person Singular | deflectis |
du lenkst ab |
| 3. Person Singular | deflectit |
er/sie/es lenkt ab |
| 1. Person Plural | deflectimus |
wir lenken ab |
| 2. Person Plural | deflectitis |
ihr lenkt ab |
| 3. Person Plural | deflectunt |
sie lenken ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
ich werde abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
du wirst abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflectitur |
er/sie/es wird abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflectimur |
wir werden abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflectimini |
ihr werdet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflectuntur |
sie werden abgelenkt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich lenke ab |
| 2. Person Singular | deflectas |
du lenkest ab |
| 3. Person Singular | deflectat |
er/sie/es lenke ab |
| 1. Person Plural | deflectamus |
wir lenken ab |
| 2. Person Plural | deflectatis |
ihr lenket ab |
| 3. Person Plural | deflectant |
sie lenken ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
ich werde abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
du werdest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflectatur |
er/sie/es werde abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflectamur |
wir werden abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflectamini |
ihr werdet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflectantur |
sie werden abgelenkt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
ich lenkte ab |
| 2. Person Singular | deflectebas |
du lenktest ab |
| 3. Person Singular | deflectebat |
er/sie/es lenkte ab |
| 1. Person Plural | deflectebamus |
wir lenkten ab |
| 2. Person Plural | deflectebatis |
ihr lenktet ab |
| 3. Person Plural | deflectebant |
sie lenkten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
ich wurde abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
du wurdest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflectebatur |
er/sie/es wurde abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflectebamur |
wir wurden abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflectebamini |
ihr wurdet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflectebantur |
sie wurden abgelenkt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
ich lenkte ab |
| 2. Person Singular | deflecteres |
du lenktest ab |
| 3. Person Singular | deflecteret |
er/sie/es lenkte ab |
| 1. Person Plural | deflecteremus |
wir lenkten ab |
| 2. Person Plural | deflecteretis |
ihr lenktet ab |
| 3. Person Plural | deflecterent |
sie lenkten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
ich würde abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
du würdest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflecteretur |
er/sie/es würde abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflecteremur |
wir würden abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflecteremini |
ihr würdet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflecterentur |
sie würden abgelenkt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich werde ablenken |
| 2. Person Singular | deflectes |
du wirst ablenken |
| 3. Person Singular | deflectet |
er/sie/es wird ablenken |
| 1. Person Plural | deflectemus |
wir werden ablenken |
| 2. Person Plural | deflectetis |
ihr werdet ablenken |
| 3. Person Plural | deflectent |
sie werden ablenken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
ich werde abgelenkt werden |
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
du wirst abgelenkt werden |
| 3. Person Singular | deflectetur |
er/sie/es wird abgelenkt werden |
| 1. Person Plural | deflectemur |
wir werden abgelenkt werden |
| 2. Person Plural | deflectemini |
ihr werdet abgelenkt werden |
| 3. Person Plural | deflectentur |
sie werden abgelenkt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
ich habe abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflexisti |
du hast abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflexit |
er/sie/es hat abgelenkt |
| 1. Person Plural | defleximus |
wir haben abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflexistis |
ihr habt abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
sie haben abgelenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
ich bin abgelenkt worden |
| 2. Person Singular | deflexus es |
du bist abgelenkt worden |
| 3. Person Singular | deflexus est |
er/sie/es ist abgelenkt worden |
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
wir sind abgelenkt worden |
| 2. Person Plural | deflexi estis |
ihr seid abgelenkt worden |
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
sie sind abgelenkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
ich habe abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du habest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es habe abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir haben abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr habet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie haben abgelenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
ich sei abgelenkt worden |
| 2. Person Singular | deflexus sis |
du seiest abgelenkt worden |
| 3. Person Singular | deflexus sit |
er/sie/es sei abgelenkt worden |
| 1. Person Plural | deflexi simus |
wir seien abgelenkt worden |
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
ihr seiet abgelenkt worden |
| 3. Person Plural | deflexi sint |
sie seien abgelenkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
ich hatte abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflexeras |
du hattest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflexerat |
er/sie/es hatte abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflexeramus |
wir hatten abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflexeratis |
ihr hattet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflexerant |
sie hatten abgelenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
ich war abgelenkt worden |
| 2. Person Singular | deflexus eras |
du warst abgelenkt worden |
| 3. Person Singular | deflexus erat |
er/sie/es war abgelenkt worden |
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
wir waren abgelenkt worden |
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
ihr wart abgelenkt worden |
| 3. Person Plural | deflexi erant |
sie waren abgelenkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
ich hätte abgelenkt |
| 2. Person Singular | deflexisses |
du hättest abgelenkt |
| 3. Person Singular | deflexisset |
er/sie/es hätte abgelenkt |
| 1. Person Plural | deflexissemus |
wir hätten abgelenkt |
| 2. Person Plural | deflexissetis |
ihr hättet abgelenkt |
| 3. Person Plural | deflexissent |
sie hätten abgelenkt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
ich wäre abgelenkt worden |
| 2. Person Singular | deflexus esses |
du wärest abgelenkt worden |
| 3. Person Singular | deflexus esset |
er/sie/es wäre abgelenkt worden |
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
wir wären abgelenkt worden |
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
ihr wäret abgelenkt worden |
| 3. Person Plural | deflexi essent |
sie wären abgelenkt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
ich werde abgelenkt haben |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du wirst abgelenkt haben |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es wird abgelenkt haben |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir werden abgelenkt haben |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr werdet abgelenkt haben |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie werden abgelenkt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
ich werde abgelenkt worden sein |
| 2. Person Singular | deflexus eris |
du wirst abgelenkt worden sein |
| 3. Person Singular | deflexus erit |
er/sie/es wird abgelenkt worden sein |
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
wir werden abgelenkt worden sein |
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
ihr werdet abgelenkt worden sein |
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
sie werden abgelenkt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
ablenken |
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
abgelenkt haben |
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
ablenken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
abgelenkt werden |
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
abgelenkt worden sein |
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
künftig abgelenkt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
lenke ab; lenk ab! |
| 2. Person Plural | deflectite |
lenkt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
das Ablenken |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
des Ablenkens |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
dem Ablenken |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
das Ablenken |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
durch das Ablenken |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Ablenken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
ich wende ab |
| 2. Person Singular | deflectis |
du wendest ab |
| 3. Person Singular | deflectit |
er/sie/es wendet ab |
| 1. Person Plural | deflectimus |
wir wenden ab |
| 2. Person Plural | deflectitis |
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural | deflectunt |
sie wenden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
du wirst abgewendet |
| 3. Person Singular | deflectitur |
er/sie/es wird abgewendet |
| 1. Person Plural | deflectimur |
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural | deflectimini |
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflectuntur |
sie werden abgewendet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich wende ab |
| 2. Person Singular | deflectas |
du wendest ab |
| 3. Person Singular | deflectat |
er/sie/es wende ab |
| 1. Person Plural | deflectamus |
wir wenden ab |
| 2. Person Plural | deflectatis |
ihr wendet ab |
| 3. Person Plural | deflectant |
sie wenden ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
ich werde abgewendet |
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
du werdest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflectatur |
er/sie/es werde abgewendet |
| 1. Person Plural | deflectamur |
wir werden abgewendet |
| 2. Person Plural | deflectamini |
ihr werdet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflectantur |
sie werden abgewendet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular | deflectebas |
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular | deflectebat |
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural | deflectebamus |
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural | deflectebatis |
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural | deflectebant |
sie wendeten ab; wandten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
ich wurde abgewendet |
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
du wurdest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflectebatur |
er/sie/es wurde abgewendet |
| 1. Person Plural | deflectebamur |
wir wurden abgewendet |
| 2. Person Plural | deflectebamini |
ihr wurdet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflectebantur |
sie wurden abgewendet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
ich wendete ab; wandte ab |
| 2. Person Singular | deflecteres |
du wendetest ab; wandtest ab |
| 3. Person Singular | deflecteret |
er/sie/es wendete ab; wandte ab |
| 1. Person Plural | deflecteremus |
wir wendeten ab; wandten ab |
| 2. Person Plural | deflecteretis |
ihr wendetet ab; wandtet ab |
| 3. Person Plural | deflecterent |
sie wendeten ab; wandten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
ich würde abgewendet |
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
du würdest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflecteretur |
er/sie/es würde abgewendet |
| 1. Person Plural | deflecteremur |
wir würden abgewendet |
| 2. Person Plural | deflecteremini |
ihr würdet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflecterentur |
sie würden abgewendet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich werde abwenden |
| 2. Person Singular | deflectes |
du wirst abwenden |
| 3. Person Singular | deflectet |
er/sie/es wird abwenden |
| 1. Person Plural | deflectemus |
wir werden abwenden |
| 2. Person Plural | deflectetis |
ihr werdet abwenden |
| 3. Person Plural | deflectent |
sie werden abwenden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
ich werde abgewendet werden |
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
du wirst abgewendet werden |
| 3. Person Singular | deflectetur |
er/sie/es wird abgewendet werden |
| 1. Person Plural | deflectemur |
wir werden abgewendet werden |
| 2. Person Plural | deflectemini |
ihr werdet abgewendet werden |
| 3. Person Plural | deflectentur |
sie werden abgewendet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular | deflexisti |
du hast abgewendet |
| 3. Person Singular | deflexit |
er/sie/es hat abgewendet |
| 1. Person Plural | defleximus |
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural | deflexistis |
ihr habt abgewendet |
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
sie haben abgewendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
ich bin abgewendet worden |
| 2. Person Singular | deflexus es |
du bist abgewendet worden |
| 3. Person Singular | deflexus est |
er/sie/es ist abgewendet worden |
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
wir sind abgewendet worden |
| 2. Person Plural | deflexi estis |
ihr seid abgewendet worden |
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
sie sind abgewendet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
ich habe abgewendet |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du habest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es habe abgewendet |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir haben abgewendet |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr habet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie haben abgewendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
ich sei abgewendet worden |
| 2. Person Singular | deflexus sis |
du seiest abgewendet worden |
| 3. Person Singular | deflexus sit |
er/sie/es sei abgewendet worden |
| 1. Person Plural | deflexi simus |
wir seien abgewendet worden |
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
ihr seiet abgewendet worden |
| 3. Person Plural | deflexi sint |
sie seien abgewendet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
ich hatte abgewendet |
| 2. Person Singular | deflexeras |
du hattest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflexerat |
er/sie/es hatte abgewendet |
| 1. Person Plural | deflexeramus |
wir hatten abgewendet |
| 2. Person Plural | deflexeratis |
ihr hattet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflexerant |
sie hatten abgewendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
ich war abgewendet worden |
| 2. Person Singular | deflexus eras |
du warst abgewendet worden |
| 3. Person Singular | deflexus erat |
er/sie/es war abgewendet worden |
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
wir waren abgewendet worden |
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
ihr wart abgewendet worden |
| 3. Person Plural | deflexi erant |
sie waren abgewendet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
ich hätte abgewendet |
| 2. Person Singular | deflexisses |
du hättest abgewendet |
| 3. Person Singular | deflexisset |
er/sie/es hätte abgewendet |
| 1. Person Plural | deflexissemus |
wir hätten abgewendet |
| 2. Person Plural | deflexissetis |
ihr hättet abgewendet |
| 3. Person Plural | deflexissent |
sie hätten abgewendet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
ich wäre abgewendet worden |
| 2. Person Singular | deflexus esses |
du wärest abgewendet worden |
| 3. Person Singular | deflexus esset |
er/sie/es wäre abgewendet worden |
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
wir wären abgewendet worden |
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
ihr wäret abgewendet worden |
| 3. Person Plural | deflexi essent |
sie wären abgewendet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
ich werde abgewendet haben |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du wirst abgewendet haben |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es wird abgewendet haben |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir werden abgewendet haben |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr werdet abgewendet haben |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie werden abgewendet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
ich werde abgewendet worden sein |
| 2. Person Singular | deflexus eris |
du wirst abgewendet worden sein |
| 3. Person Singular | deflexus erit |
er/sie/es wird abgewendet worden sein |
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
wir werden abgewendet worden sein |
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
ihr werdet abgewendet worden sein |
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
sie werden abgewendet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
abwenden |
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
abgewendet haben |
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
abwenden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
abgewendet werden |
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
abgewendet worden sein |
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
künftig abgewendet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
wende ab! |
| 2. Person Plural | deflectite |
wendet ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
das Abwenden |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
des Abwendens |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
dem Abwenden |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
das Abwenden |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
durch das Abwenden |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Abwenden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
|
| 2. Person Singular | deflectis |
|
| 3. Person Singular | deflectit |
|
| 1. Person Plural | deflectimus |
|
| 2. Person Plural | deflectitis |
|
| 3. Person Plural | deflectunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectas |
|
| 3. Person Singular | deflectat |
|
| 1. Person Plural | deflectamus |
|
| 2. Person Plural | deflectatis |
|
| 3. Person Plural | deflectant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
|
| 2. Person Singular | deflectebas |
|
| 3. Person Singular | deflectebat |
|
| 1. Person Plural | deflectebamus |
|
| 2. Person Plural | deflectebatis |
|
| 3. Person Plural | deflectebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
|
| 2. Person Singular | deflecteres |
|
| 3. Person Singular | deflecteret |
|
| 1. Person Plural | deflecteremus |
|
| 2. Person Plural | deflecteretis |
|
| 3. Person Plural | deflecterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
|
| 2. Person Singular | deflectes |
|
| 3. Person Singular | deflectet |
|
| 1. Person Plural | deflectemus |
|
| 2. Person Plural | deflectetis |
|
| 3. Person Plural | deflectent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
|
| 2. Person Singular | deflexisti |
|
| 3. Person Singular | deflexit |
|
| 1. Person Plural | defleximus |
|
| 2. Person Plural | deflexistis |
|
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
|
| 2. Person Singular | deflexeras |
|
| 3. Person Singular | deflexerat |
|
| 1. Person Plural | deflexeramus |
|
| 2. Person Plural | deflexeratis |
|
| 3. Person Plural | deflexerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
|
| 2. Person Singular | deflexisses |
|
| 3. Person Singular | deflexisset |
|
| 1. Person Plural | deflexissemus |
|
| 2. Person Plural | deflexissetis |
|
| 3. Person Plural | deflexissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
|
| 2. Person Singular | deflexeris |
|
| 3. Person Singular | deflexerit |
|
| 1. Person Plural | deflexerimus |
|
| 2. Person Plural | deflexeritis |
|
| 3. Person Plural | deflexerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
|
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
! |
| 2. Person Plural | deflectite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
|
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
|
| Dativ | deflectendo deflectundo |
|
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
|
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
|
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecto |
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular | deflectis |
du zerstreust dich |
| 3. Person Singular | deflectit |
er/sie/es zerstreut sich |
| 1. Person Plural | deflectimus |
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural | deflectitis |
ihr zerstreut euch |
| 3. Person Plural | deflectunt |
sie zerstreuen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflector |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectitur |
|
| 1. Person Plural | deflectimur |
|
| 2. Person Plural | deflectimini |
|
| 3. Person Plural | deflectuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich zerstreue mich |
| 2. Person Singular | deflectas |
du zerstreuest dich |
| 3. Person Singular | deflectat |
er/sie/es zerstreue sich |
| 1. Person Plural | deflectamus |
wir zerstreuen uns |
| 2. Person Plural | deflectatis |
ihr zerstreuet euch |
| 3. Person Plural | deflectant |
sie zerstreuen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflectaris deflectare |
|
| 3. Person Singular | deflectatur |
|
| 1. Person Plural | deflectamur |
|
| 2. Person Plural | deflectamini |
|
| 3. Person Plural | deflectantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebam |
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular | deflectebas |
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular | deflectebat |
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural | deflectebamus |
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural | deflectebatis |
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural | deflectebant |
sie zerstreuten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectebar |
|
| 2. Person Singular | deflectebaris deflectebare |
|
| 3. Person Singular | deflectebatur |
|
| 1. Person Plural | deflectebamur |
|
| 2. Person Plural | deflectebamini |
|
| 3. Person Plural | deflectebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterem |
ich zerstreute mich |
| 2. Person Singular | deflecteres |
du zerstreutest dich |
| 3. Person Singular | deflecteret |
er/sie/es zerstreute sich |
| 1. Person Plural | deflecteremus |
wir zerstreuten uns |
| 2. Person Plural | deflecteretis |
ihr zerstreutet euch |
| 3. Person Plural | deflecterent |
sie zerstreuten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflecterer |
|
| 2. Person Singular | deflectereris deflecterere |
|
| 3. Person Singular | deflecteretur |
|
| 1. Person Plural | deflecteremur |
|
| 2. Person Plural | deflecteremini |
|
| 3. Person Plural | deflecterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflectam |
ich werde mich zerstreuen |
| 2. Person Singular | deflectes |
du wirst dich zerstreuen |
| 3. Person Singular | deflectet |
er/sie/es wird sich zerstreuen |
| 1. Person Plural | deflectemus |
wir werden uns zerstreuen |
| 2. Person Plural | deflectetis |
ihr werdet euch zerstreuen |
| 3. Person Plural | deflectent |
sie werden sich zerstreuen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflectar |
|
| 2. Person Singular | deflecteris deflectere |
|
| 3. Person Singular | deflectetur |
|
| 1. Person Plural | deflectemur |
|
| 2. Person Plural | deflectemini |
|
| 3. Person Plural | deflectentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexi |
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular | deflexisti |
du hast dich zerstreut |
| 3. Person Singular | deflexit |
er/sie/es hat sich zerstreut |
| 1. Person Plural | defleximus |
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural | deflexistis |
ihr habt euch zerstreut |
| 3. Person Plural | deflexerunt deflexere |
sie haben sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sum |
|
| 2. Person Singular | deflexus es |
|
| 3. Person Singular | deflexus est |
|
| 1. Person Plural | deflexi sumus |
|
| 2. Person Plural | deflexi estis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexerim |
ich habe mich zerstreut |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du habest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es habe sich zerstreut |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir haben uns zerstreut |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr habet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie haben sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus sim |
|
| 2. Person Singular | deflexus sis |
|
| 3. Person Singular | deflexus sit |
|
| 1. Person Plural | deflexi simus |
|
| 2. Person Plural | deflexi sitis |
|
| 3. Person Plural | deflexi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexeram |
ich hatte mich zerstreut |
| 2. Person Singular | deflexeras |
du hattest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | deflexerat |
er/sie/es hatte sich zerstreut |
| 1. Person Plural | deflexeramus |
wir hatten uns zerstreut |
| 2. Person Plural | deflexeratis |
ihr hattet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | deflexerant |
sie hatten sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus eram |
|
| 2. Person Singular | deflexus eras |
|
| 3. Person Singular | deflexus erat |
|
| 1. Person Plural | deflexi eramus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eratis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexissem |
ich hätte mich zerstreut |
| 2. Person Singular | deflexisses |
du hättest dich zerstreut |
| 3. Person Singular | deflexisset |
er/sie/es hätte sich zerstreut |
| 1. Person Plural | deflexissemus |
wir hätten uns zerstreut |
| 2. Person Plural | deflexissetis |
ihr hättet euch zerstreut |
| 3. Person Plural | deflexissent |
sie hätten sich zerstreut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus essem |
|
| 2. Person Singular | deflexus esses |
|
| 3. Person Singular | deflexus esset |
|
| 1. Person Plural | deflexi essemus |
|
| 2. Person Plural | deflexi essetis |
|
| 3. Person Plural | deflexi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | deflexero |
ich werde mich zerstreut haben |
| 2. Person Singular | deflexeris |
du wirst dich zerstreut haben |
| 3. Person Singular | deflexerit |
er/sie/es wird sich zerstreut haben |
| 1. Person Plural | deflexerimus |
wir werden uns zerstreut haben |
| 2. Person Plural | deflexeritis |
ihr werdet euch zerstreut haben |
| 3. Person Plural | deflexerint |
sie werden sich zerstreut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | deflexus ero |
|
| 2. Person Singular | deflexus eris |
|
| 3. Person Singular | deflexus erit |
|
| 1. Person Plural | deflexi erimus |
|
| 2. Person Plural | deflexi eritis |
|
| 3. Person Plural | deflexi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflectere |
sich zerstreuen |
| Vorzeitigkeit | deflexisse |
sich zerstreut haben |
| Nachzeitigkeit | deflexurum esse |
sich zerstreuen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | deflecti deflectier |
|
| Vorzeitigkeit | deflexum esse |
|
| Nachzeitigkeit | deflexum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | deflecte |
zerstreue dich; zerstreu dich! |
| 2. Person Plural | deflectite |
zerstreut euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | deflectito |
| 3. Person Singular | deflectito |
| 2. Person Plural | deflectitote |
| 3. Person Plural | deflectunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | deflectere |
das Sich zerstreuen |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
des Sich zerstreuens |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
dem Sich zerstreuen |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
das Sich zerstreuen |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
durch das Sich zerstreuen |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
Sich zerstreuen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectendus deflectundus |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
| Genitiv | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectendi deflectundi |
| Dativ | deflectendo deflectundo |
deflectendae deflectundae |
deflectendo deflectundo |
| Akkusativ | deflectendum deflectundum |
deflectendam deflectundam |
deflectendum deflectundum |
| Ablativ | deflectendo deflectundo |
deflectenda deflectunda |
deflectendo deflectundo |
| Vokativ | deflectende deflectunde |
deflectenda deflectunda |
deflectendum deflectundum |
Plural
| Nominativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
| Genitiv | deflectendorum deflectundorum |
deflectendarum deflectundarum |
deflectendorum deflectundorum |
| Dativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Akkusativ | deflectendos deflectundos |
deflectendas deflectundas |
deflectenda deflectunda |
| Ablativ | deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
deflectendis deflectundis |
| Vokativ | deflectendi deflectundi |
deflectendae deflectundae |
deflectenda deflectunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
| Genitiv | deflectentis |
deflectentis |
deflectentis |
| Dativ | deflectenti |
deflectenti |
deflectenti |
| Akkusativ | deflectentem |
deflectentem |
deflectens |
| Ablativ | deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
deflectenti deflectente |
| Vokativ | deflectens |
deflectens |
deflectens |
Plural
| Nominativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Genitiv | deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
deflectentium deflectentum |
| Dativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Akkusativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
| Ablativ | deflectentibus |
deflectentibus |
deflectentibus |
| Vokativ | deflectentes |
deflectentes |
deflectentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexus |
deflexa |
deflexum |
| Genitiv | deflexi |
deflexae |
deflexi |
| Dativ | deflexo |
deflexae |
deflexo |
| Akkusativ | deflexum |
deflexam |
deflexum |
| Ablativ | deflexo |
deflexa |
deflexo |
| Vokativ | deflexe |
deflexa |
deflexum |
Plural
| Nominativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
| Genitiv | deflexorum |
deflexarum |
deflexorum |
| Dativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Akkusativ | deflexos |
deflexas |
deflexa |
| Ablativ | deflexis |
deflexis |
deflexis |
| Vokativ | deflexi |
deflexae |
deflexa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | deflexurus |
deflexura |
deflexurum |
| Genitiv | deflexuri |
deflexurae |
deflexuri |
| Dativ | deflexuro |
deflexurae |
deflexuro |
| Akkusativ | deflexurum |
deflexuram |
deflexurum |
| Ablativ | deflexuro |
deflexura |
deflexuro |
| Vokativ | deflexure |
deflexura |
deflexurum |
Plural
| Nominativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
| Genitiv | deflexurorum |
deflexurarum |
deflexurorum |
| Dativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Akkusativ | deflexuros |
deflexuras |
deflexura |
| Ablativ | deflexuris |
deflexuris |
deflexuris |
| Vokativ | deflexuri |
deflexurae |
deflexura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| deflexum |
deflexu |