Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomito
|
|
| 2. Person Singular |
defomitas
|
|
| 3. Person Singular |
defomitat
|
|
| 1. Person Plural |
defomitamus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitatis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitor
|
|
| 2. Person Singular |
defomitaris defomitare
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatur
|
|
| 1. Person Plural |
defomitamur
|
|
| 2. Person Plural |
defomitamini
|
|
| 3. Person Plural |
defomitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitem
|
|
| 2. Person Singular |
defomites
|
|
| 3. Person Singular |
defomitet
|
|
| 1. Person Plural |
defomitemus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitetis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomiter
|
|
| 2. Person Singular |
defomiteris defomitere
|
|
| 3. Person Singular |
defomitetur
|
|
| 1. Person Plural |
defomitemur
|
|
| 2. Person Plural |
defomitemini
|
|
| 3. Person Plural |
defomitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitabam
|
|
| 2. Person Singular |
defomitabas
|
|
| 3. Person Singular |
defomitabat
|
|
| 1. Person Plural |
defomitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitabar
|
|
| 2. Person Singular |
defomitabaris defomitabare
|
|
| 3. Person Singular |
defomitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
defomitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
defomitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
defomitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitarem
|
|
| 2. Person Singular |
defomitares
|
|
| 3. Person Singular |
defomitaret
|
|
| 1. Person Plural |
defomitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitarer
|
|
| 2. Person Singular |
defomitareris defomitarere
|
|
| 3. Person Singular |
defomitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
defomitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
defomitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
defomitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitabo
|
|
| 2. Person Singular |
defomitabis
|
|
| 3. Person Singular |
defomitabit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitabor
|
|
| 2. Person Singular |
defomitaberis defomitabere
|
|
| 3. Person Singular |
defomitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
defomitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
defomitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
defomitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitavi
|
|
| 2. Person Singular |
defomitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
defomitavit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitaverunt defomitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
defomitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
defomitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
defomitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
defomitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
defomitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
defomitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
defomitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
defomitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
defomitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
defomitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
defomitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
defomitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
defomitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
defomitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
defomitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitavero
|
|
| 2. Person Singular |
defomitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
defomitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
defomitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
defomitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
defomitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
defomitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
defomitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
defomitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
defomitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
defomitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
defomitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
defomitari defomitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
defomitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
defomitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
defomita
|
! |
| 2. Person Plural |
defomitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
defomitato
|
| 3. Person Singular |
defomitato
|
| 2. Person Plural |
defomitatote
|
| 3. Person Plural |
defomitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
defomitare
|
|
| Genitiv |
defomitandi
|
|
| Dativ |
defomitando
|
|
| Akkusativ |
defomitandum
|
|
| Ablativ |
defomitando
|
|
| Vokativ |
defomitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
defomitandus
|
defomitanda
|
defomitandum
|
| Genitiv |
defomitandi
|
defomitandae
|
defomitandi
|
| Dativ |
defomitando
|
defomitandae
|
defomitando
|
| Akkusativ |
defomitandum
|
defomitandam
|
defomitandum
|
| Ablativ |
defomitando
|
defomitanda
|
defomitando
|
| Vokativ |
defomitande
|
defomitanda
|
defomitandum
|
Plural
| Nominativ |
defomitandi
|
defomitandae
|
defomitanda
|
| Genitiv |
defomitandorum
|
defomitandarum
|
defomitandorum
|
| Dativ |
defomitandis
|
defomitandis
|
defomitandis
|
| Akkusativ |
defomitandos
|
defomitandas
|
defomitanda
|
| Ablativ |
defomitandis
|
defomitandis
|
defomitandis
|
| Vokativ |
defomitandi
|
defomitandae
|
defomitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
defomitans
|
defomitans
|
defomitans
|
| Genitiv |
defomitantis
|
defomitantis
|
defomitantis
|
| Dativ |
defomitanti
|
defomitanti
|
defomitanti
|
| Akkusativ |
defomitantem
|
defomitantem
|
defomitans
|
| Ablativ |
defomitanti defomitante
|
defomitanti defomitante
|
defomitanti defomitante
|
| Vokativ |
defomitans
|
defomitans
|
defomitans
|
Plural
| Nominativ |
defomitantes
|
defomitantes
|
defomitantia
|
| Genitiv |
defomitantium defomitantum
|
defomitantium defomitantum
|
defomitantium defomitantum
|
| Dativ |
defomitantibus
|
defomitantibus
|
defomitantibus
|
| Akkusativ |
defomitantes
|
defomitantes
|
defomitantia
|
| Ablativ |
defomitantibus
|
defomitantibus
|
defomitantibus
|
| Vokativ |
defomitantes
|
defomitantes
|
defomitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
defomitatus
|
defomitata
|
defomitatum
|
| Genitiv |
defomitati
|
defomitatae
|
defomitati
|
| Dativ |
defomitato
|
defomitatae
|
defomitato
|
| Akkusativ |
defomitatum
|
defomitatam
|
defomitatum
|
| Ablativ |
defomitato
|
defomitata
|
defomitato
|
| Vokativ |
defomitate
|
defomitata
|
defomitatum
|
Plural
| Nominativ |
defomitati
|
defomitatae
|
defomitata
|
| Genitiv |
defomitatorum
|
defomitatarum
|
defomitatorum
|
| Dativ |
defomitatis
|
defomitatis
|
defomitatis
|
| Akkusativ |
defomitatos
|
defomitatas
|
defomitata
|
| Ablativ |
defomitatis
|
defomitatis
|
defomitatis
|
| Vokativ |
defomitati
|
defomitatae
|
defomitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
defomitaturus
|
defomitatura
|
defomitaturum
|
| Genitiv |
defomitaturi
|
defomitaturae
|
defomitaturi
|
| Dativ |
defomitaturo
|
defomitaturae
|
defomitaturo
|
| Akkusativ |
defomitaturum
|
defomitaturam
|
defomitaturum
|
| Ablativ |
defomitaturo
|
defomitatura
|
defomitaturo
|
| Vokativ |
defomitature
|
defomitatura
|
defomitaturum
|
Plural
| Nominativ |
defomitaturi
|
defomitaturae
|
defomitatura
|
| Genitiv |
defomitaturorum
|
defomitaturarum
|
defomitaturorum
|
| Dativ |
defomitaturis
|
defomitaturis
|
defomitaturis
|
| Akkusativ |
defomitaturos
|
defomitaturas
|
defomitatura
|
| Ablativ |
defomitaturis
|
defomitaturis
|
defomitaturis
|
| Vokativ |
defomitaturi
|
defomitaturae
|
defomitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
defomitatum
|
defomitatu
|