Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
ich ebne ab |
| 2. Person Singular |
deplanas
|
du ebnest ab |
| 3. Person Singular |
deplanat
|
er/sie/es ebnet ab |
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
wir ebnen ab |
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
ihr ebnet ab |
| 3. Person Plural |
deplanant
|
sie ebnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
ich werde abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
du wirst abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
er/sie/es wird abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
wir werden abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
ihr werdet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
sie werden abgeebnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
ich ebne ab |
| 2. Person Singular |
deplanes
|
du ebnest ab |
| 3. Person Singular |
deplanet
|
er/sie/es ebne ab |
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
wir ebnen ab |
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
ihr ebnet ab |
| 3. Person Plural |
deplanent
|
sie ebnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
ich werde abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
du werdest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
er/sie/es werde abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
wir werden abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
ihr werdet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
sie werden abgeebnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
ich ebnete ab |
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
du ebnetest ab |
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
er/sie/es ebnete ab |
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
wir ebneten ab |
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
ihr ebnetet ab |
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
sie ebneten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
ich wurde abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
du wurdest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
er/sie/es wurde abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
wir wurden abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
ihr wurdet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
sie wurden abgeebnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
ich ebnete ab |
| 2. Person Singular |
deplanares
|
du ebnetest ab |
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
er/sie/es ebnete ab |
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
wir ebneten ab |
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
ihr ebnetet ab |
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
sie ebneten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
ich würde abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
du würdest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
er/sie/es würde abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
wir würden abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
ihr würdet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
sie würden abgeebnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
ich werde abebnen |
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
du wirst abebnen |
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
er/sie/es wird abebnen |
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
wir werden abebnen |
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
ihr werdet abebnen |
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
sie werden abebnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
ich werde abgeebnet werden |
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
du wirst abgeebnet werden |
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
er/sie/es wird abgeebnet werden |
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
wir werden abgeebnet werden |
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
ihr werdet abgeebnet werden |
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
sie werden abgeebnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
ich habe abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
du hast abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
er/sie/es hat abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
wir haben abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
ihr habt abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
sie haben abgeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
ich bin abgeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
du bist abgeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
er/sie/es ist abgeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
wir sind abgeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
ihr seid abgeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
sie sind abgeebnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
ich habe abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du habest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es habe abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir haben abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr habet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie haben abgeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
ich sei abgeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
du seiest abgeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
er/sie/es sei abgeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
wir seien abgeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
ihr seiet abgeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
sie seien abgeebnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
ich hatte abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
du hattest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
er/sie/es hatte abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
wir hatten abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
ihr hattet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
sie hatten abgeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
ich war abgeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
du warst abgeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
er/sie/es war abgeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
wir waren abgeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
ihr wart abgeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
sie waren abgeebnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
ich hätte abgeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
du hättest abgeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
er/sie/es hätte abgeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
wir hätten abgeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
ihr hättet abgeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
sie hätten abgeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
ich wäre abgeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
du wärest abgeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
er/sie/es wäre abgeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
wir wären abgeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
ihr wäret abgeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
sie wären abgeebnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
ich werde abgeebnet haben |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du wirst abgeebnet haben |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es wird abgeebnet haben |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir werden abgeebnet haben |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr werdet abgeebnet haben |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie werden abgeebnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
ich werde abgeebnet worden sein |
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
du wirst abgeebnet worden sein |
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
er/sie/es wird abgeebnet worden sein |
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
wir werden abgeebnet worden sein |
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
ihr werdet abgeebnet worden sein |
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
sie werden abgeebnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
abebnen |
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
abgeebnet haben |
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
abebnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
abgeebnet werden |
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
abgeebnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
künftig abgeebnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
ebne ab! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
ebnet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
das Abebnen |
| Genitiv |
deplanandi
|
des Abebnens |
| Dativ |
deplanando
|
dem Abebnen |
| Akkusativ |
deplanandum
|
das Abebnen |
| Ablativ |
deplanando
|
durch das Abebnen |
| Vokativ |
deplanande
|
Abebnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
|
| 2. Person Singular |
deplanas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanes
|
|
| 3. Person Singular |
deplanet
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
|
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanares
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
|
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
|
| Genitiv |
deplanandi
|
|
| Dativ |
deplanando
|
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
|
| Ablativ |
deplanando
|
|
| Vokativ |
deplanande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
deplanas
|
du erklärst |
| 3. Person Singular |
deplanat
|
er/sie/es erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
ihr erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanant
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
du wirst erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
er/sie/es wird erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
sie werden erklärt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
ich erkläre |
| 2. Person Singular |
deplanes
|
du erklärest |
| 3. Person Singular |
deplanet
|
er/sie/es erkläre |
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
wir erklären |
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
ihr erkläret |
| 3. Person Plural |
deplanent
|
sie erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
ich werde erklärt |
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
du werdest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
er/sie/es werde erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
wir werden erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
ihr werdet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
sie werden erklärt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
ich wurde erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
du wurdest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
er/sie/es wurde erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
wir wurden erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
ihr wurdet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
sie wurden erklärt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
ich erklärte |
| 2. Person Singular |
deplanares
|
du erklärtest |
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
er/sie/es erklärte |
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
wir erklärten |
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
ihr erklärtet |
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
sie erklärten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
ich würde erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
du würdest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
er/sie/es würde erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
wir würden erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
ihr würdet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
sie würden erklärt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
ich werde erklären |
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
du wirst erklären |
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
er/sie/es wird erklären |
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
wir werden erklären |
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
ihr werdet erklären |
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
sie werden erklären |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
ich werde erklärt werden |
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
du wirst erklärt werden |
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
er/sie/es wird erklärt werden |
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
wir werden erklärt werden |
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
ihr werdet erklärt werden |
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
sie werden erklärt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
du hast erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
er/sie/es hat erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
ihr habt erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
ich bin erklärt worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
du bist erklärt worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
er/sie/es ist erklärt worden |
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
wir sind erklärt worden |
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
ihr seid erklärt worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
sie sind erklärt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
ich habe erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du habest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es habe erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir haben erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr habet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie haben erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
ich sei erklärt worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
du seiest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
er/sie/es sei erklärt worden |
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
wir seien erklärt worden |
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
ihr seiet erklärt worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
sie seien erklärt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
ich hatte erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
du hattest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
er/sie/es hatte erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
wir hatten erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
ihr hattet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
sie hatten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
ich war erklärt worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
du warst erklärt worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
er/sie/es war erklärt worden |
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
wir waren erklärt worden |
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
ihr wart erklärt worden |
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
sie waren erklärt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
ich hätte erklärt |
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
du hättest erklärt |
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
er/sie/es hätte erklärt |
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
wir hätten erklärt |
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
ihr hättet erklärt |
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
sie hätten erklärt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
ich wäre erklärt worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
du wärest erklärt worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
er/sie/es wäre erklärt worden |
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
wir wären erklärt worden |
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
ihr wäret erklärt worden |
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
sie wären erklärt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
ich werde erklärt haben |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du wirst erklärt haben |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es wird erklärt haben |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir werden erklärt haben |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr werdet erklärt haben |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie werden erklärt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
ich werde erklärt worden sein |
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
du wirst erklärt worden sein |
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
er/sie/es wird erklärt worden sein |
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
wir werden erklärt worden sein |
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
ihr werdet erklärt worden sein |
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
sie werden erklärt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
erklären |
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
erklärt haben |
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
erklären werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
erklärt werden |
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
erklärt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
künftig erklärt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
erkläre; erklär! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
erklärt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
das Erklären |
| Genitiv |
deplanandi
|
des Erklärens |
| Dativ |
deplanando
|
dem Erklären |
| Akkusativ |
deplanandum
|
das Erklären |
| Ablativ |
deplanando
|
durch das Erklären |
| Vokativ |
deplanande
|
Erklären! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
|
| 2. Person Singular |
deplanas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanes
|
|
| 3. Person Singular |
deplanet
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
|
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanares
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
|
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
|
| Genitiv |
deplanandi
|
|
| Dativ |
deplanando
|
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
|
| Ablativ |
deplanando
|
|
| Vokativ |
deplanande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
ich ebne ein |
| 2. Person Singular |
deplanas
|
du ebnest ein |
| 3. Person Singular |
deplanat
|
er/sie/es ebnet ein |
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
wir ebnen ein |
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
ihr ebnet ein |
| 3. Person Plural |
deplanant
|
sie ebnen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
ich werde eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
du wirst eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
er/sie/es wird eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
wir werden eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
ihr werdet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
sie werden eingeebnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
ich ebne ein |
| 2. Person Singular |
deplanes
|
du ebnest ein |
| 3. Person Singular |
deplanet
|
er/sie/es ebne ein |
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
wir ebnen ein |
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
ihr ebnet ein |
| 3. Person Plural |
deplanent
|
sie ebnen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
ich werde eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
du werdest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
er/sie/es werde eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
wir werden eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
ihr werdet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
sie werden eingeebnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
ich ebnete ein |
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
du ebnetest ein |
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
er/sie/es ebnete ein |
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
wir ebneten ein |
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
ihr ebnetet ein |
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
sie ebneten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
ich wurde eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
du wurdest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
er/sie/es wurde eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
wir wurden eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
ihr wurdet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
sie wurden eingeebnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
ich ebnete ein |
| 2. Person Singular |
deplanares
|
du ebnetest ein |
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
er/sie/es ebnete ein |
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
wir ebneten ein |
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
ihr ebnetet ein |
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
sie ebneten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
ich würde eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
du würdest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
er/sie/es würde eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
wir würden eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
ihr würdet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
sie würden eingeebnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
ich werde einebnen |
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
du wirst einebnen |
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
er/sie/es wird einebnen |
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
wir werden einebnen |
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
ihr werdet einebnen |
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
sie werden einebnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
ich werde eingeebnet werden |
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
du wirst eingeebnet werden |
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
er/sie/es wird eingeebnet werden |
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
wir werden eingeebnet werden |
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
ihr werdet eingeebnet werden |
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
sie werden eingeebnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
ich habe eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
du hast eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
er/sie/es hat eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
wir haben eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
ihr habt eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
sie haben eingeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
ich bin eingeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
du bist eingeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
er/sie/es ist eingeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
wir sind eingeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
ihr seid eingeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
sie sind eingeebnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
ich habe eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du habest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es habe eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir haben eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr habet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie haben eingeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
ich sei eingeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
du seiest eingeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
er/sie/es sei eingeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
wir seien eingeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
ihr seiet eingeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
sie seien eingeebnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
ich hatte eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
du hattest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
er/sie/es hatte eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
wir hatten eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
ihr hattet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
sie hatten eingeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
ich war eingeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
du warst eingeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
er/sie/es war eingeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
wir waren eingeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
ihr wart eingeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
sie waren eingeebnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
ich hätte eingeebnet |
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
du hättest eingeebnet |
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
er/sie/es hätte eingeebnet |
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
wir hätten eingeebnet |
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
ihr hättet eingeebnet |
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
sie hätten eingeebnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
ich wäre eingeebnet worden |
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
du wärest eingeebnet worden |
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
er/sie/es wäre eingeebnet worden |
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
wir wären eingeebnet worden |
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
ihr wäret eingeebnet worden |
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
sie wären eingeebnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
ich werde eingeebnet haben |
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
du wirst eingeebnet haben |
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
er/sie/es wird eingeebnet haben |
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
wir werden eingeebnet haben |
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
ihr werdet eingeebnet haben |
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
sie werden eingeebnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
ich werde eingeebnet worden sein |
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
du wirst eingeebnet worden sein |
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
er/sie/es wird eingeebnet worden sein |
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
wir werden eingeebnet worden sein |
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
ihr werdet eingeebnet worden sein |
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
sie werden eingeebnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
einebnen |
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
eingeebnet haben |
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
einebnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
eingeebnet werden |
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
eingeebnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
künftig eingeebnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
ebne ein! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
ebnet ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
das Einebnen |
| Genitiv |
deplanandi
|
des Einebnens |
| Dativ |
deplanando
|
dem Einebnen |
| Akkusativ |
deplanandum
|
das Einebnen |
| Ablativ |
deplanando
|
durch das Einebnen |
| Vokativ |
deplanande
|
Einebnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplano
|
|
| 2. Person Singular |
deplanas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaris deplanare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanes
|
|
| 3. Person Singular |
deplanet
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplaner
|
|
| 2. Person Singular |
deplaneris deplanere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanetur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanemur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanemini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabam
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabas
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabatis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabar
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabaris deplanabare
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanares
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaret
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaretis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanarer
|
|
| 2. Person Singular |
deplanareris deplanarere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabo
|
|
| 2. Person Singular |
deplanabis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanabor
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaberis deplanabere
|
|
| 3. Person Singular |
deplanabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deplanabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deplanabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deplanabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavi
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisti
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavistis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverunt deplanavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaverim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanaveram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavissem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanavisses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanavisset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanavero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deplanatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deplanatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deplanatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deplanati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deplanati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deplanati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanare
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deplanari deplanarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deplanatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deplanatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
deplana
|
! |
| 2. Person Plural |
deplanate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deplanato
|
| 3. Person Singular |
deplanato
|
| 2. Person Plural |
deplanatote
|
| 3. Person Plural |
deplananto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deplanare
|
|
| Genitiv |
deplanandi
|
|
| Dativ |
deplanando
|
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
|
| Ablativ |
deplanando
|
|
| Vokativ |
deplanande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanandus
|
deplananda
|
deplanandum
|
| Genitiv |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplanandi
|
| Dativ |
deplanando
|
deplanandae
|
deplanando
|
| Akkusativ |
deplanandum
|
deplanandam
|
deplanandum
|
| Ablativ |
deplanando
|
deplananda
|
deplanando
|
| Vokativ |
deplanande
|
deplananda
|
deplanandum
|
Plural
| Nominativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
| Genitiv |
deplanandorum
|
deplanandarum
|
deplanandorum
|
| Dativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Akkusativ |
deplanandos
|
deplanandas
|
deplananda
|
| Ablativ |
deplanandis
|
deplanandis
|
deplanandis
|
| Vokativ |
deplanandi
|
deplanandae
|
deplananda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
| Genitiv |
deplanantis
|
deplanantis
|
deplanantis
|
| Dativ |
deplananti
|
deplananti
|
deplananti
|
| Akkusativ |
deplanantem
|
deplanantem
|
deplanans
|
| Ablativ |
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
deplananti deplanante
|
| Vokativ |
deplanans
|
deplanans
|
deplanans
|
Plural
| Nominativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Genitiv |
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
deplanantium deplanantum
|
| Dativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Akkusativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
| Ablativ |
deplanantibus
|
deplanantibus
|
deplanantibus
|
| Vokativ |
deplanantes
|
deplanantes
|
deplanantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanatus
|
deplanata
|
deplanatum
|
| Genitiv |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanati
|
| Dativ |
deplanato
|
deplanatae
|
deplanato
|
| Akkusativ |
deplanatum
|
deplanatam
|
deplanatum
|
| Ablativ |
deplanato
|
deplanata
|
deplanato
|
| Vokativ |
deplanate
|
deplanata
|
deplanatum
|
Plural
| Nominativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
| Genitiv |
deplanatorum
|
deplanatarum
|
deplanatorum
|
| Dativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Akkusativ |
deplanatos
|
deplanatas
|
deplanata
|
| Ablativ |
deplanatis
|
deplanatis
|
deplanatis
|
| Vokativ |
deplanati
|
deplanatae
|
deplanata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deplanaturus
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
| Genitiv |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanaturi
|
| Dativ |
deplanaturo
|
deplanaturae
|
deplanaturo
|
| Akkusativ |
deplanaturum
|
deplanaturam
|
deplanaturum
|
| Ablativ |
deplanaturo
|
deplanatura
|
deplanaturo
|
| Vokativ |
deplanature
|
deplanatura
|
deplanaturum
|
Plural
| Nominativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
| Genitiv |
deplanaturorum
|
deplanaturarum
|
deplanaturorum
|
| Dativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Akkusativ |
deplanaturos
|
deplanaturas
|
deplanatura
|
| Ablativ |
deplanaturis
|
deplanaturis
|
deplanaturis
|
| Vokativ |
deplanaturi
|
deplanaturae
|
deplanatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deplanatum
|
deplanatu
|