Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
aufhören zu kämpfen
auf Leben und Tod bekämpfen
auf Leben und Tod kämpfen
auskämpfen
gegen jemanden kämpfen und ihn töten (in der Arena)
hart kämpfen/ausfechten, eine Schlacht schlagen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
2. Person Singular
depugnas
3. Person Singular
depugnat
1. Person Plural
depugnamus
2. Person Plural
depugnatis
3. Person Plural
depugnant
Passiv
1. Person Singular
depugnor
2. Person Singular
depugnaris depugnare
3. Person Singular
depugnatur
1. Person Plural
depugnamur
2. Person Plural
depugnamini
3. Person Plural
depugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
2. Person Singular
depugnes
3. Person Singular
depugnet
1. Person Plural
depugnemus
2. Person Plural
depugnetis
3. Person Plural
depugnent
Passiv
1. Person Singular
depugner
2. Person Singular
depugneris depugnere
3. Person Singular
depugnetur
1. Person Plural
depugnemur
2. Person Plural
depugnemini
3. Person Plural
depugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
2. Person Singular
depugnabas
3. Person Singular
depugnabat
1. Person Plural
depugnabamus
2. Person Plural
depugnabatis
3. Person Plural
depugnabant
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
3. Person Singular
depugnabatur
1. Person Plural
depugnabamur
2. Person Plural
depugnabamini
3. Person Plural
depugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
2. Person Singular
depugnares
3. Person Singular
depugnaret
1. Person Plural
depugnaremus
2. Person Plural
depugnaretis
3. Person Plural
depugnarent
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
3. Person Singular
depugnaretur
1. Person Plural
depugnaremur
2. Person Plural
depugnaremini
3. Person Plural
depugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
2. Person Singular
depugnabis
3. Person Singular
depugnabit
1. Person Plural
depugnabimus
2. Person Plural
depugnabitis
3. Person Plural
depugnabunt
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
3. Person Singular
depugnabitur
1. Person Plural
depugnabimur
2. Person Plural
depugnabimini
3. Person Plural
depugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
2. Person Singular
depugnavisti
3. Person Singular
depugnavit
1. Person Plural
depugnavimus
2. Person Plural
depugnavistis
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
2. Person Singular
depugnatus es
3. Person Singular
depugnatus est
1. Person Plural
depugnati sumus
2. Person Plural
depugnati estis
3. Person Plural
depugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
2. Person Singular
depugnatus sis
3. Person Singular
depugnatus sit
1. Person Plural
depugnati simus
2. Person Plural
depugnati sitis
3. Person Plural
depugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
2. Person Singular
depugnaveras
3. Person Singular
depugnaverat
1. Person Plural
depugnaveramus
2. Person Plural
depugnaveratis
3. Person Plural
depugnaverant
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
2. Person Singular
depugnatus eras
3. Person Singular
depugnatus erat
1. Person Plural
depugnati eramus
2. Person Plural
depugnati eratis
3. Person Plural
depugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
2. Person Singular
depugnavisses
3. Person Singular
depugnavisset
1. Person Plural
depugnavissemus
2. Person Plural
depugnavissetis
3. Person Plural
depugnavissent
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
2. Person Singular
depugnatus esses
3. Person Singular
depugnatus esset
1. Person Plural
depugnati essemus
2. Person Plural
depugnati essetis
3. Person Plural
depugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
2. Person Singular
depugnatus eris
3. Person Singular
depugnatus erit
1. Person Plural
depugnati erimus
2. Person Plural
depugnati eritis
3. Person Plural
depugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
Vorzeitigkeit
depugnavisse
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
!
2. Person Plural
depugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
Genitiv
depugnandi
Dativ
depugnando
Akkusativ
depugnandum
Ablativ
depugnando
Vokativ
depugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
2. Person Singular
depugnas
3. Person Singular
depugnat
1. Person Plural
depugnamus
2. Person Plural
depugnatis
3. Person Plural
depugnant
Passiv
1. Person Singular
depugnor
2. Person Singular
depugnaris depugnare
3. Person Singular
depugnatur
1. Person Plural
depugnamur
2. Person Plural
depugnamini
3. Person Plural
depugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
2. Person Singular
depugnes
3. Person Singular
depugnet
1. Person Plural
depugnemus
2. Person Plural
depugnetis
3. Person Plural
depugnent
Passiv
1. Person Singular
depugner
2. Person Singular
depugneris depugnere
3. Person Singular
depugnetur
1. Person Plural
depugnemur
2. Person Plural
depugnemini
3. Person Plural
depugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
2. Person Singular
depugnabas
3. Person Singular
depugnabat
1. Person Plural
depugnabamus
2. Person Plural
depugnabatis
3. Person Plural
depugnabant
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
3. Person Singular
depugnabatur
1. Person Plural
depugnabamur
2. Person Plural
depugnabamini
3. Person Plural
depugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
2. Person Singular
depugnares
3. Person Singular
depugnaret
1. Person Plural
depugnaremus
2. Person Plural
depugnaretis
3. Person Plural
depugnarent
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
3. Person Singular
depugnaretur
1. Person Plural
depugnaremur
2. Person Plural
depugnaremini
3. Person Plural
depugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
2. Person Singular
depugnabis
3. Person Singular
depugnabit
1. Person Plural
depugnabimus
2. Person Plural
depugnabitis
3. Person Plural
depugnabunt
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
3. Person Singular
depugnabitur
1. Person Plural
depugnabimur
2. Person Plural
depugnabimini
3. Person Plural
depugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
2. Person Singular
depugnavisti
3. Person Singular
depugnavit
1. Person Plural
depugnavimus
2. Person Plural
depugnavistis
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
2. Person Singular
depugnatus es
3. Person Singular
depugnatus est
1. Person Plural
depugnati sumus
2. Person Plural
depugnati estis
3. Person Plural
depugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
2. Person Singular
depugnatus sis
3. Person Singular
depugnatus sit
1. Person Plural
depugnati simus
2. Person Plural
depugnati sitis
3. Person Plural
depugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
2. Person Singular
depugnaveras
3. Person Singular
depugnaverat
1. Person Plural
depugnaveramus
2. Person Plural
depugnaveratis
3. Person Plural
depugnaverant
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
2. Person Singular
depugnatus eras
3. Person Singular
depugnatus erat
1. Person Plural
depugnati eramus
2. Person Plural
depugnati eratis
3. Person Plural
depugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
2. Person Singular
depugnavisses
3. Person Singular
depugnavisset
1. Person Plural
depugnavissemus
2. Person Plural
depugnavissetis
3. Person Plural
depugnavissent
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
2. Person Singular
depugnatus esses
3. Person Singular
depugnatus esset
1. Person Plural
depugnati essemus
2. Person Plural
depugnati essetis
3. Person Plural
depugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
2. Person Singular
depugnatus eris
3. Person Singular
depugnatus erit
1. Person Plural
depugnati erimus
2. Person Plural
depugnati eritis
3. Person Plural
depugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
Vorzeitigkeit
depugnavisse
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
!
2. Person Plural
depugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
Genitiv
depugnandi
Dativ
depugnando
Akkusativ
depugnandum
Ablativ
depugnando
Vokativ
depugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
2. Person Singular
depugnas
3. Person Singular
depugnat
1. Person Plural
depugnamus
2. Person Plural
depugnatis
3. Person Plural
depugnant
Passiv
1. Person Singular
depugnor
2. Person Singular
depugnaris depugnare
3. Person Singular
depugnatur
1. Person Plural
depugnamur
2. Person Plural
depugnamini
3. Person Plural
depugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
2. Person Singular
depugnes
3. Person Singular
depugnet
1. Person Plural
depugnemus
2. Person Plural
depugnetis
3. Person Plural
depugnent
Passiv
1. Person Singular
depugner
2. Person Singular
depugneris depugnere
3. Person Singular
depugnetur
1. Person Plural
depugnemur
2. Person Plural
depugnemini
3. Person Plural
depugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
2. Person Singular
depugnabas
3. Person Singular
depugnabat
1. Person Plural
depugnabamus
2. Person Plural
depugnabatis
3. Person Plural
depugnabant
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
3. Person Singular
depugnabatur
1. Person Plural
depugnabamur
2. Person Plural
depugnabamini
3. Person Plural
depugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
2. Person Singular
depugnares
3. Person Singular
depugnaret
1. Person Plural
depugnaremus
2. Person Plural
depugnaretis
3. Person Plural
depugnarent
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
3. Person Singular
depugnaretur
1. Person Plural
depugnaremur
2. Person Plural
depugnaremini
3. Person Plural
depugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
2. Person Singular
depugnabis
3. Person Singular
depugnabit
1. Person Plural
depugnabimus
2. Person Plural
depugnabitis
3. Person Plural
depugnabunt
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
3. Person Singular
depugnabitur
1. Person Plural
depugnabimur
2. Person Plural
depugnabimini
3. Person Plural
depugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
2. Person Singular
depugnavisti
3. Person Singular
depugnavit
1. Person Plural
depugnavimus
2. Person Plural
depugnavistis
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
2. Person Singular
depugnatus es
3. Person Singular
depugnatus est
1. Person Plural
depugnati sumus
2. Person Plural
depugnati estis
3. Person Plural
depugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
2. Person Singular
depugnatus sis
3. Person Singular
depugnatus sit
1. Person Plural
depugnati simus
2. Person Plural
depugnati sitis
3. Person Plural
depugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
2. Person Singular
depugnaveras
3. Person Singular
depugnaverat
1. Person Plural
depugnaveramus
2. Person Plural
depugnaveratis
3. Person Plural
depugnaverant
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
2. Person Singular
depugnatus eras
3. Person Singular
depugnatus erat
1. Person Plural
depugnati eramus
2. Person Plural
depugnati eratis
3. Person Plural
depugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
2. Person Singular
depugnavisses
3. Person Singular
depugnavisset
1. Person Plural
depugnavissemus
2. Person Plural
depugnavissetis
3. Person Plural
depugnavissent
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
2. Person Singular
depugnatus esses
3. Person Singular
depugnatus esset
1. Person Plural
depugnati essemus
2. Person Plural
depugnati essetis
3. Person Plural
depugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
2. Person Singular
depugnatus eris
3. Person Singular
depugnatus erit
1. Person Plural
depugnati erimus
2. Person Plural
depugnati eritis
3. Person Plural
depugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
Vorzeitigkeit
depugnavisse
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
!
2. Person Plural
depugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
Genitiv
depugnandi
Dativ
depugnando
Akkusativ
depugnandum
Ablativ
depugnando
Vokativ
depugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
ich kämpfe aus
2. Person Singular
depugnas
du kämpfst aus
3. Person Singular
depugnat
er/sie/es kämpft aus
1. Person Plural
depugnamus
wir kämpfen aus
2. Person Plural
depugnatis
ihr kämpft aus
3. Person Plural
depugnant
sie kämpfen aus
Passiv
1. Person Singular
depugnor
ich werde ausgekämpft
2. Person Singular
depugnaris depugnare
du wirst ausgekämpft
3. Person Singular
depugnatur
er/sie/es wird ausgekämpft
1. Person Plural
depugnamur
wir werden ausgekämpft
2. Person Plural
depugnamini
ihr werdet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnantur
sie werden ausgekämpft
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
ich kämpfe aus
2. Person Singular
depugnes
du kämpfest aus
3. Person Singular
depugnet
er/sie/es kämpfe aus
1. Person Plural
depugnemus
wir kämpfen aus
2. Person Plural
depugnetis
ihr kämpfet aus
3. Person Plural
depugnent
sie kämpfen aus
Passiv
1. Person Singular
depugner
ich werde ausgekämpft
2. Person Singular
depugneris depugnere
du werdest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnetur
er/sie/es werde ausgekämpft
1. Person Plural
depugnemur
wir werden ausgekämpft
2. Person Plural
depugnemini
ihr werdet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnentur
sie werden ausgekämpft
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
ich kämpfte aus
2. Person Singular
depugnabas
du kämpftest aus
3. Person Singular
depugnabat
er/sie/es kämpfte aus
1. Person Plural
depugnabamus
wir kämpften aus
2. Person Plural
depugnabatis
ihr kämpftet aus
3. Person Plural
depugnabant
sie kämpften aus
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
ich wurde ausgekämpft
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
du wurdest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnabatur
er/sie/es wurde ausgekämpft
1. Person Plural
depugnabamur
wir wurden ausgekämpft
2. Person Plural
depugnabamini
ihr wurdet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnabantur
sie wurden ausgekämpft
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
ich kämpfte aus
2. Person Singular
depugnares
du kämpftest aus
3. Person Singular
depugnaret
er/sie/es kämpfte aus
1. Person Plural
depugnaremus
wir kämpften aus
2. Person Plural
depugnaretis
ihr kämpftet aus
3. Person Plural
depugnarent
sie kämpften aus
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
ich würde ausgekämpft
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
du würdest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnaretur
er/sie/es würde ausgekämpft
1. Person Plural
depugnaremur
wir würden ausgekämpft
2. Person Plural
depugnaremini
ihr würdet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnarentur
sie würden ausgekämpft
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
ich werde auskämpfen
2. Person Singular
depugnabis
du wirst auskämpfen
3. Person Singular
depugnabit
er/sie/es wird auskämpfen
1. Person Plural
depugnabimus
wir werden auskämpfen
2. Person Plural
depugnabitis
ihr werdet auskämpfen
3. Person Plural
depugnabunt
sie werden auskämpfen
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
ich werde ausgekämpft werden
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
du wirst ausgekämpft werden
3. Person Singular
depugnabitur
er/sie/es wird ausgekämpft werden
1. Person Plural
depugnabimur
wir werden ausgekämpft werden
2. Person Plural
depugnabimini
ihr werdet ausgekämpft werden
3. Person Plural
depugnabuntur
sie werden ausgekämpft werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
ich habe ausgekämpft
2. Person Singular
depugnavisti
du hast ausgekämpft
3. Person Singular
depugnavit
er/sie/es hat ausgekämpft
1. Person Plural
depugnavimus
wir haben ausgekämpft
2. Person Plural
depugnavistis
ihr habt ausgekämpft
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
sie haben ausgekämpft
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
ich bin ausgekämpft worden
2. Person Singular
depugnatus es
du bist ausgekämpft worden
3. Person Singular
depugnatus est
er/sie/es ist ausgekämpft worden
1. Person Plural
depugnati sumus
wir sind ausgekämpft worden
2. Person Plural
depugnati estis
ihr seid ausgekämpft worden
3. Person Plural
depugnati sunt
sie sind ausgekämpft worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
ich habe ausgekämpft
2. Person Singular
depugnaveris
du habest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnaverit
er/sie/es habe ausgekämpft
1. Person Plural
depugnaverimus
wir haben ausgekämpft
2. Person Plural
depugnaveritis
ihr habet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnaverint
sie haben ausgekämpft
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
ich sei ausgekämpft worden
2. Person Singular
depugnatus sis
du seiest ausgekämpft worden
3. Person Singular
depugnatus sit
er/sie/es sei ausgekämpft worden
1. Person Plural
depugnati simus
wir seien ausgekämpft worden
2. Person Plural
depugnati sitis
ihr seiet ausgekämpft worden
3. Person Plural
depugnati sint
sie seien ausgekämpft worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
ich hatte ausgekämpft
2. Person Singular
depugnaveras
du hattest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnaverat
er/sie/es hatte ausgekämpft
1. Person Plural
depugnaveramus
wir hatten ausgekämpft
2. Person Plural
depugnaveratis
ihr hattet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnaverant
sie hatten ausgekämpft
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
ich war ausgekämpft worden
2. Person Singular
depugnatus eras
du warst ausgekämpft worden
3. Person Singular
depugnatus erat
er/sie/es war ausgekämpft worden
1. Person Plural
depugnati eramus
wir waren ausgekämpft worden
2. Person Plural
depugnati eratis
ihr wart ausgekämpft worden
3. Person Plural
depugnati erant
sie waren ausgekämpft worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
ich hätte ausgekämpft
2. Person Singular
depugnavisses
du hättest ausgekämpft
3. Person Singular
depugnavisset
er/sie/es hätte ausgekämpft
1. Person Plural
depugnavissemus
wir hätten ausgekämpft
2. Person Plural
depugnavissetis
ihr hättet ausgekämpft
3. Person Plural
depugnavissent
sie hätten ausgekämpft
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
ich wäre ausgekämpft worden
2. Person Singular
depugnatus esses
du wärest ausgekämpft worden
3. Person Singular
depugnatus esset
er/sie/es wäre ausgekämpft worden
1. Person Plural
depugnati essemus
wir wären ausgekämpft worden
2. Person Plural
depugnati essetis
ihr wäret ausgekämpft worden
3. Person Plural
depugnati essent
sie wären ausgekämpft worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
ich werde ausgekämpft haben
2. Person Singular
depugnaveris
du wirst ausgekämpft haben
3. Person Singular
depugnaverit
er/sie/es wird ausgekämpft haben
1. Person Plural
depugnaverimus
wir werden ausgekämpft haben
2. Person Plural
depugnaveritis
ihr werdet ausgekämpft haben
3. Person Plural
depugnaverint
sie werden ausgekämpft haben
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
ich werde ausgekämpft worden sein
2. Person Singular
depugnatus eris
du wirst ausgekämpft worden sein
3. Person Singular
depugnatus erit
er/sie/es wird ausgekämpft worden sein
1. Person Plural
depugnati erimus
wir werden ausgekämpft worden sein
2. Person Plural
depugnati eritis
ihr werdet ausgekämpft worden sein
3. Person Plural
depugnati erunt
sie werden ausgekämpft worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
auskämpfen
Vorzeitigkeit
depugnavisse
ausgekämpft haben
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
auskämpfen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
ausgekämpft werden
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
ausgekämpft worden sein
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
künftig ausgekämpft werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
kämpfe aus; kämpf aus!
2. Person Plural
depugnate
kämpft aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
das Auskämpfen
Genitiv
depugnandi
des Auskämpfens
Dativ
depugnando
dem Auskämpfen
Akkusativ
depugnandum
das Auskämpfen
Ablativ
depugnando
durch das Auskämpfen
Vokativ
depugnande
Auskämpfen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
2. Person Singular
depugnas
3. Person Singular
depugnat
1. Person Plural
depugnamus
2. Person Plural
depugnatis
3. Person Plural
depugnant
Passiv
1. Person Singular
depugnor
2. Person Singular
depugnaris depugnare
3. Person Singular
depugnatur
1. Person Plural
depugnamur
2. Person Plural
depugnamini
3. Person Plural
depugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
2. Person Singular
depugnes
3. Person Singular
depugnet
1. Person Plural
depugnemus
2. Person Plural
depugnetis
3. Person Plural
depugnent
Passiv
1. Person Singular
depugner
2. Person Singular
depugneris depugnere
3. Person Singular
depugnetur
1. Person Plural
depugnemur
2. Person Plural
depugnemini
3. Person Plural
depugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
2. Person Singular
depugnabas
3. Person Singular
depugnabat
1. Person Plural
depugnabamus
2. Person Plural
depugnabatis
3. Person Plural
depugnabant
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
3. Person Singular
depugnabatur
1. Person Plural
depugnabamur
2. Person Plural
depugnabamini
3. Person Plural
depugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
2. Person Singular
depugnares
3. Person Singular
depugnaret
1. Person Plural
depugnaremus
2. Person Plural
depugnaretis
3. Person Plural
depugnarent
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
3. Person Singular
depugnaretur
1. Person Plural
depugnaremur
2. Person Plural
depugnaremini
3. Person Plural
depugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
2. Person Singular
depugnabis
3. Person Singular
depugnabit
1. Person Plural
depugnabimus
2. Person Plural
depugnabitis
3. Person Plural
depugnabunt
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
3. Person Singular
depugnabitur
1. Person Plural
depugnabimur
2. Person Plural
depugnabimini
3. Person Plural
depugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
2. Person Singular
depugnavisti
3. Person Singular
depugnavit
1. Person Plural
depugnavimus
2. Person Plural
depugnavistis
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
2. Person Singular
depugnatus es
3. Person Singular
depugnatus est
1. Person Plural
depugnati sumus
2. Person Plural
depugnati estis
3. Person Plural
depugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
2. Person Singular
depugnatus sis
3. Person Singular
depugnatus sit
1. Person Plural
depugnati simus
2. Person Plural
depugnati sitis
3. Person Plural
depugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
2. Person Singular
depugnaveras
3. Person Singular
depugnaverat
1. Person Plural
depugnaveramus
2. Person Plural
depugnaveratis
3. Person Plural
depugnaverant
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
2. Person Singular
depugnatus eras
3. Person Singular
depugnatus erat
1. Person Plural
depugnati eramus
2. Person Plural
depugnati eratis
3. Person Plural
depugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
2. Person Singular
depugnavisses
3. Person Singular
depugnavisset
1. Person Plural
depugnavissemus
2. Person Plural
depugnavissetis
3. Person Plural
depugnavissent
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
2. Person Singular
depugnatus esses
3. Person Singular
depugnatus esset
1. Person Plural
depugnati essemus
2. Person Plural
depugnati essetis
3. Person Plural
depugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
2. Person Singular
depugnatus eris
3. Person Singular
depugnatus erit
1. Person Plural
depugnati erimus
2. Person Plural
depugnati eritis
3. Person Plural
depugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
Vorzeitigkeit
depugnavisse
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
!
2. Person Plural
depugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
Genitiv
depugnandi
Dativ
depugnando
Akkusativ
depugnandum
Ablativ
depugnando
Vokativ
depugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugno
2. Person Singular
depugnas
3. Person Singular
depugnat
1. Person Plural
depugnamus
2. Person Plural
depugnatis
3. Person Plural
depugnant
Passiv
1. Person Singular
depugnor
2. Person Singular
depugnaris depugnare
3. Person Singular
depugnatur
1. Person Plural
depugnamur
2. Person Plural
depugnamini
3. Person Plural
depugnantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnem
2. Person Singular
depugnes
3. Person Singular
depugnet
1. Person Plural
depugnemus
2. Person Plural
depugnetis
3. Person Plural
depugnent
Passiv
1. Person Singular
depugner
2. Person Singular
depugneris depugnere
3. Person Singular
depugnetur
1. Person Plural
depugnemur
2. Person Plural
depugnemini
3. Person Plural
depugnentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnabam
2. Person Singular
depugnabas
3. Person Singular
depugnabat
1. Person Plural
depugnabamus
2. Person Plural
depugnabatis
3. Person Plural
depugnabant
Passiv
1. Person Singular
depugnabar
2. Person Singular
depugnabaris depugnabare
3. Person Singular
depugnabatur
1. Person Plural
depugnabamur
2. Person Plural
depugnabamini
3. Person Plural
depugnabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnarem
2. Person Singular
depugnares
3. Person Singular
depugnaret
1. Person Plural
depugnaremus
2. Person Plural
depugnaretis
3. Person Plural
depugnarent
Passiv
1. Person Singular
depugnarer
2. Person Singular
depugnareris depugnarere
3. Person Singular
depugnaretur
1. Person Plural
depugnaremur
2. Person Plural
depugnaremini
3. Person Plural
depugnarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
depugnabo
2. Person Singular
depugnabis
3. Person Singular
depugnabit
1. Person Plural
depugnabimus
2. Person Plural
depugnabitis
3. Person Plural
depugnabunt
Passiv
1. Person Singular
depugnabor
2. Person Singular
depugnaberis depugnabere
3. Person Singular
depugnabitur
1. Person Plural
depugnabimur
2. Person Plural
depugnabimini
3. Person Plural
depugnabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnavi
2. Person Singular
depugnavisti
3. Person Singular
depugnavit
1. Person Plural
depugnavimus
2. Person Plural
depugnavistis
3. Person Plural
depugnaverunt depugnavere
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sum
2. Person Singular
depugnatus es
3. Person Singular
depugnatus est
1. Person Plural
depugnati sumus
2. Person Plural
depugnati estis
3. Person Plural
depugnati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnaverim
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus sim
2. Person Singular
depugnatus sis
3. Person Singular
depugnatus sit
1. Person Plural
depugnati simus
2. Person Plural
depugnati sitis
3. Person Plural
depugnati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
depugnaveram
2. Person Singular
depugnaveras
3. Person Singular
depugnaverat
1. Person Plural
depugnaveramus
2. Person Plural
depugnaveratis
3. Person Plural
depugnaverant
Passiv
1. Person Singular
depugnatus eram
2. Person Singular
depugnatus eras
3. Person Singular
depugnatus erat
1. Person Plural
depugnati eramus
2. Person Plural
depugnati eratis
3. Person Plural
depugnati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
depugnavissem
2. Person Singular
depugnavisses
3. Person Singular
depugnavisset
1. Person Plural
depugnavissemus
2. Person Plural
depugnavissetis
3. Person Plural
depugnavissent
Passiv
1. Person Singular
depugnatus essem
2. Person Singular
depugnatus esses
3. Person Singular
depugnatus esset
1. Person Plural
depugnati essemus
2. Person Plural
depugnati essetis
3. Person Plural
depugnati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
depugnavero
2. Person Singular
depugnaveris
3. Person Singular
depugnaverit
1. Person Plural
depugnaverimus
2. Person Plural
depugnaveritis
3. Person Plural
depugnaverint
Passiv
1. Person Singular
depugnatus ero
2. Person Singular
depugnatus eris
3. Person Singular
depugnatus erit
1. Person Plural
depugnati erimus
2. Person Plural
depugnati eritis
3. Person Plural
depugnati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
depugnare
Vorzeitigkeit
depugnavisse
Nachzeitigkeit
depugnaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
depugnari depugnarier
Vorzeitigkeit
depugnatum esse
Nachzeitigkeit
depugnatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
depugna
!
2. Person Plural
depugnate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
depugnato
3. Person Singular
depugnato
2. Person Plural
depugnatote
3. Person Plural
depugnanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
depugnare
Genitiv
depugnandi
Dativ
depugnando
Akkusativ
depugnandum
Ablativ
depugnando
Vokativ
depugnande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnandus
depugnanda
depugnandum
Genitiv
depugnandi
depugnandae
depugnandi
Dativ
depugnando
depugnandae
depugnando
Akkusativ
depugnandum
depugnandam
depugnandum
Ablativ
depugnando
depugnanda
depugnando
Vokativ
depugnande
depugnanda
depugnandum
Plural
Nominativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Genitiv
depugnandorum
depugnandarum
depugnandorum
Dativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Akkusativ
depugnandos
depugnandas
depugnanda
Ablativ
depugnandis
depugnandis
depugnandis
Vokativ
depugnandi
depugnandae
depugnanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnans
depugnans
depugnans
Genitiv
depugnantis
depugnantis
depugnantis
Dativ
depugnanti
depugnanti
depugnanti
Akkusativ
depugnantem
depugnantem
depugnans
Ablativ
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
depugnanti depugnante
Vokativ
depugnans
depugnans
depugnans
Plural
Nominativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Genitiv
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
depugnantium depugnantum
Dativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Akkusativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Ablativ
depugnantibus
depugnantibus
depugnantibus
Vokativ
depugnantes
depugnantes
depugnantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnatus
depugnata
depugnatum
Genitiv
depugnati
depugnatae
depugnati
Dativ
depugnato
depugnatae
depugnato
Akkusativ
depugnatum
depugnatam
depugnatum
Ablativ
depugnato
depugnata
depugnato
Vokativ
depugnate
depugnata
depugnatum
Plural
Nominativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Genitiv
depugnatorum
depugnatarum
depugnatorum
Dativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Akkusativ
depugnatos
depugnatas
depugnata
Ablativ
depugnatis
depugnatis
depugnatis
Vokativ
depugnati
depugnatae
depugnata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
depugnaturus
depugnatura
depugnaturum
Genitiv
depugnaturi
depugnaturae
depugnaturi
Dativ
depugnaturo
depugnaturae
depugnaturo
Akkusativ
depugnaturum
depugnaturam
depugnaturum
Ablativ
depugnaturo
depugnatura
depugnaturo
Vokativ
depugnature
depugnatura
depugnaturum
Plural
Nominativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Genitiv
depugnaturorum
depugnaturarum
depugnaturorum
Dativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Akkusativ
depugnaturos
depugnaturas
depugnatura
Ablativ
depugnaturis
depugnaturis
depugnaturis
Vokativ
depugnaturi
depugnaturae
depugnatura
Supina
Supin I
Supin II
depugnatum
depugnatu