Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacro
|
ich bestimme |
| 2. Person Singular |
desacras
|
du bestimmst |
| 3. Person Singular |
desacrat
|
er/sie/es bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacramus
|
wir bestimmen |
| 2. Person Plural |
desacratis
|
ihr bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacrant
|
sie bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacror
|
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacraris desacrare
|
du wirst bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacratur
|
er/sie/es wird bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacramur
|
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacramini
|
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacrantur
|
sie werden bestimmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrem
|
ich bestimme |
| 2. Person Singular |
desacres
|
du bestimmest |
| 3. Person Singular |
desacret
|
er/sie/es bestimme |
| 1. Person Plural |
desacremus
|
wir bestimmen |
| 2. Person Plural |
desacretis
|
ihr bestimmet |
| 3. Person Plural |
desacrent
|
sie bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrer
|
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacreris desacrere
|
du werdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacretur
|
er/sie/es werde bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacremur
|
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacremini
|
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacrentur
|
sie werden bestimmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabam
|
ich bestimmte |
| 2. Person Singular |
desacrabas
|
du bestimmtest |
| 3. Person Singular |
desacrabat
|
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural |
desacrabamus
|
wir bestimmten |
| 2. Person Plural |
desacrabatis
|
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural |
desacrabant
|
sie bestimmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabar
|
ich wurde bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacrabaris desacrabare
|
du wurdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacrabatur
|
er/sie/es wurde bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacrabamur
|
wir wurden bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacrabamini
|
ihr wurdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacrabantur
|
sie wurden bestimmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarem
|
ich bestimmte |
| 2. Person Singular |
desacrares
|
du bestimmtest |
| 3. Person Singular |
desacraret
|
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural |
desacraremus
|
wir bestimmten |
| 2. Person Plural |
desacraretis
|
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural |
desacrarent
|
sie bestimmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarer
|
ich würde bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacrareris desacrarere
|
du würdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacraretur
|
er/sie/es würde bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacraremur
|
wir würden bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacraremini
|
ihr würdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacrarentur
|
sie würden bestimmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabo
|
ich werde bestimmen |
| 2. Person Singular |
desacrabis
|
du wirst bestimmen |
| 3. Person Singular |
desacrabit
|
er/sie/es wird bestimmen |
| 1. Person Plural |
desacrabimus
|
wir werden bestimmen |
| 2. Person Plural |
desacrabitis
|
ihr werdet bestimmen |
| 3. Person Plural |
desacrabunt
|
sie werden bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabor
|
ich werde bestimmt werden |
| 2. Person Singular |
desacraberis desacrabere
|
du wirst bestimmt werden |
| 3. Person Singular |
desacrabitur
|
er/sie/es wird bestimmt werden |
| 1. Person Plural |
desacrabimur
|
wir werden bestimmt werden |
| 2. Person Plural |
desacrabimini
|
ihr werdet bestimmt werden |
| 3. Person Plural |
desacrabuntur
|
sie werden bestimmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravi
|
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacravisti
|
du hast bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacravit
|
er/sie/es hat bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacravimus
|
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacravistis
|
ihr habt bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacraverunt desacravere
|
sie haben bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sum
|
ich bin bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
desacratus es
|
du bist bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
desacratus est
|
er/sie/es ist bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
desacrati sumus
|
wir sind bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
desacrati estis
|
ihr seid bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sunt
|
sie sind bestimmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraverim
|
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du habest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es habe bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr habet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie haben bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sim
|
ich sei bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
desacratus sis
|
du seiest bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
desacratus sit
|
er/sie/es sei bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
desacrati simus
|
wir seien bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
desacrati sitis
|
ihr seiet bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sint
|
sie seien bestimmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraveram
|
ich hatte bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacraveras
|
du hattest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacraverat
|
er/sie/es hatte bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacraveramus
|
wir hatten bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacraveratis
|
ihr hattet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacraverant
|
sie hatten bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus eram
|
ich war bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
desacratus eras
|
du warst bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
desacratus erat
|
er/sie/es war bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
desacrati eramus
|
wir waren bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
desacrati eratis
|
ihr wart bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
desacrati erant
|
sie waren bestimmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravissem
|
ich hätte bestimmt |
| 2. Person Singular |
desacravisses
|
du hättest bestimmt |
| 3. Person Singular |
desacravisset
|
er/sie/es hätte bestimmt |
| 1. Person Plural |
desacravissemus
|
wir hätten bestimmt |
| 2. Person Plural |
desacravissetis
|
ihr hättet bestimmt |
| 3. Person Plural |
desacravissent
|
sie hätten bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus essem
|
ich wäre bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
desacratus esses
|
du wärest bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
desacratus esset
|
er/sie/es wäre bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
desacrati essemus
|
wir wären bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
desacrati essetis
|
ihr wäret bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
desacrati essent
|
sie wären bestimmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravero
|
ich werde bestimmt haben |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du wirst bestimmt haben |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es wird bestimmt haben |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir werden bestimmt haben |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr werdet bestimmt haben |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie werden bestimmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus ero
|
ich werde bestimmt worden sein |
| 2. Person Singular |
desacratus eris
|
du wirst bestimmt worden sein |
| 3. Person Singular |
desacratus erit
|
er/sie/es wird bestimmt worden sein |
| 1. Person Plural |
desacrati erimus
|
wir werden bestimmt worden sein |
| 2. Person Plural |
desacrati eritis
|
ihr werdet bestimmt worden sein |
| 3. Person Plural |
desacrati erunt
|
sie werden bestimmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrare
|
bestimmen |
| Vorzeitigkeit |
desacravisse
|
bestimmt haben |
| Nachzeitigkeit |
desacraturum esse
|
bestimmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrari desacrarier
|
bestimmt werden |
| Vorzeitigkeit |
desacratum esse
|
bestimmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
desacratum iri
|
künftig bestimmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
desacra
|
bestimme; bestimm! |
| 2. Person Plural |
desacrate
|
bestimmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
desacrato
|
| 3. Person Singular |
desacrato
|
| 2. Person Plural |
desacratote
|
| 3. Person Plural |
desacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
desacrare
|
das Bestimmen |
| Genitiv |
desacrandi
|
des Bestimmens |
| Dativ |
desacrando
|
dem Bestimmen |
| Akkusativ |
desacrandum
|
das Bestimmen |
| Ablativ |
desacrando
|
durch das Bestimmen |
| Vokativ |
desacrande
|
Bestimmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrandus
|
desacranda
|
desacrandum
|
| Genitiv |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacrandi
|
| Dativ |
desacrando
|
desacrandae
|
desacrando
|
| Akkusativ |
desacrandum
|
desacrandam
|
desacrandum
|
| Ablativ |
desacrando
|
desacranda
|
desacrando
|
| Vokativ |
desacrande
|
desacranda
|
desacrandum
|
Plural
| Nominativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
| Genitiv |
desacrandorum
|
desacrandarum
|
desacrandorum
|
| Dativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Akkusativ |
desacrandos
|
desacrandas
|
desacranda
|
| Ablativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Vokativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
| Genitiv |
desacrantis
|
desacrantis
|
desacrantis
|
| Dativ |
desacranti
|
desacranti
|
desacranti
|
| Akkusativ |
desacrantem
|
desacrantem
|
desacrans
|
| Ablativ |
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
| Vokativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
Plural
| Nominativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Genitiv |
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
| Dativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Akkusativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Ablativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Vokativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacratus
|
desacrata
|
desacratum
|
| Genitiv |
desacrati
|
desacratae
|
desacrati
|
| Dativ |
desacrato
|
desacratae
|
desacrato
|
| Akkusativ |
desacratum
|
desacratam
|
desacratum
|
| Ablativ |
desacrato
|
desacrata
|
desacrato
|
| Vokativ |
desacrate
|
desacrata
|
desacratum
|
Plural
| Nominativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
| Genitiv |
desacratorum
|
desacratarum
|
desacratorum
|
| Dativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Akkusativ |
desacratos
|
desacratas
|
desacrata
|
| Ablativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Vokativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacraturus
|
desacratura
|
desacraturum
|
| Genitiv |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacraturi
|
| Dativ |
desacraturo
|
desacraturae
|
desacraturo
|
| Akkusativ |
desacraturum
|
desacraturam
|
desacraturum
|
| Ablativ |
desacraturo
|
desacratura
|
desacraturo
|
| Vokativ |
desacrature
|
desacratura
|
desacraturum
|
Plural
| Nominativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
| Genitiv |
desacraturorum
|
desacraturarum
|
desacraturorum
|
| Dativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Akkusativ |
desacraturos
|
desacraturas
|
desacratura
|
| Ablativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Vokativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
desacratum
|
desacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacro
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
desacras
|
du weihst |
| 3. Person Singular |
desacrat
|
er/sie/es weiht |
| 1. Person Plural |
desacramus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
desacratis
|
ihr weiht |
| 3. Person Plural |
desacrant
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacror
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
desacraris desacrare
|
du wirst geweiht |
| 3. Person Singular |
desacratur
|
er/sie/es wird geweiht |
| 1. Person Plural |
desacramur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
desacramini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacrantur
|
sie werden geweiht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrem
|
ich weihe |
| 2. Person Singular |
desacres
|
du weihest |
| 3. Person Singular |
desacret
|
er/sie/es weihe |
| 1. Person Plural |
desacremus
|
wir weihen |
| 2. Person Plural |
desacretis
|
ihr weihet |
| 3. Person Plural |
desacrent
|
sie weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrer
|
ich werde geweiht |
| 2. Person Singular |
desacreris desacrere
|
du werdest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacretur
|
er/sie/es werde geweiht |
| 1. Person Plural |
desacremur
|
wir werden geweiht |
| 2. Person Plural |
desacremini
|
ihr werdet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacrentur
|
sie werden geweiht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabam
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
desacrabas
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
desacrabat
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
desacrabamus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
desacrabatis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
desacrabant
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabar
|
ich wurde geweiht |
| 2. Person Singular |
desacrabaris desacrabare
|
du wurdest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacrabatur
|
er/sie/es wurde geweiht |
| 1. Person Plural |
desacrabamur
|
wir wurden geweiht |
| 2. Person Plural |
desacrabamini
|
ihr wurdet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacrabantur
|
sie wurden geweiht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarem
|
ich weihte |
| 2. Person Singular |
desacrares
|
du weihtest |
| 3. Person Singular |
desacraret
|
er/sie/es weihte |
| 1. Person Plural |
desacraremus
|
wir weihten |
| 2. Person Plural |
desacraretis
|
ihr weihtet |
| 3. Person Plural |
desacrarent
|
sie weihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarer
|
ich würde geweiht |
| 2. Person Singular |
desacrareris desacrarere
|
du würdest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacraretur
|
er/sie/es würde geweiht |
| 1. Person Plural |
desacraremur
|
wir würden geweiht |
| 2. Person Plural |
desacraremini
|
ihr würdet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacrarentur
|
sie würden geweiht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabo
|
ich werde weihen |
| 2. Person Singular |
desacrabis
|
du wirst weihen |
| 3. Person Singular |
desacrabit
|
er/sie/es wird weihen |
| 1. Person Plural |
desacrabimus
|
wir werden weihen |
| 2. Person Plural |
desacrabitis
|
ihr werdet weihen |
| 3. Person Plural |
desacrabunt
|
sie werden weihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabor
|
ich werde geweiht werden |
| 2. Person Singular |
desacraberis desacrabere
|
du wirst geweiht werden |
| 3. Person Singular |
desacrabitur
|
er/sie/es wird geweiht werden |
| 1. Person Plural |
desacrabimur
|
wir werden geweiht werden |
| 2. Person Plural |
desacrabimini
|
ihr werdet geweiht werden |
| 3. Person Plural |
desacrabuntur
|
sie werden geweiht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravi
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
desacravisti
|
du hast geweiht |
| 3. Person Singular |
desacravit
|
er/sie/es hat geweiht |
| 1. Person Plural |
desacravimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
desacravistis
|
ihr habt geweiht |
| 3. Person Plural |
desacraverunt desacravere
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sum
|
ich bin geweiht worden |
| 2. Person Singular |
desacratus es
|
du bist geweiht worden |
| 3. Person Singular |
desacratus est
|
er/sie/es ist geweiht worden |
| 1. Person Plural |
desacrati sumus
|
wir sind geweiht worden |
| 2. Person Plural |
desacrati estis
|
ihr seid geweiht worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sunt
|
sie sind geweiht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraverim
|
ich habe geweiht |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du habest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es habe geweiht |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir haben geweiht |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr habet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie haben geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sim
|
ich sei geweiht worden |
| 2. Person Singular |
desacratus sis
|
du seiest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
desacratus sit
|
er/sie/es sei geweiht worden |
| 1. Person Plural |
desacrati simus
|
wir seien geweiht worden |
| 2. Person Plural |
desacrati sitis
|
ihr seiet geweiht worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sint
|
sie seien geweiht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraveram
|
ich hatte geweiht |
| 2. Person Singular |
desacraveras
|
du hattest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacraverat
|
er/sie/es hatte geweiht |
| 1. Person Plural |
desacraveramus
|
wir hatten geweiht |
| 2. Person Plural |
desacraveratis
|
ihr hattet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacraverant
|
sie hatten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus eram
|
ich war geweiht worden |
| 2. Person Singular |
desacratus eras
|
du warst geweiht worden |
| 3. Person Singular |
desacratus erat
|
er/sie/es war geweiht worden |
| 1. Person Plural |
desacrati eramus
|
wir waren geweiht worden |
| 2. Person Plural |
desacrati eratis
|
ihr wart geweiht worden |
| 3. Person Plural |
desacrati erant
|
sie waren geweiht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravissem
|
ich hätte geweiht |
| 2. Person Singular |
desacravisses
|
du hättest geweiht |
| 3. Person Singular |
desacravisset
|
er/sie/es hätte geweiht |
| 1. Person Plural |
desacravissemus
|
wir hätten geweiht |
| 2. Person Plural |
desacravissetis
|
ihr hättet geweiht |
| 3. Person Plural |
desacravissent
|
sie hätten geweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus essem
|
ich wäre geweiht worden |
| 2. Person Singular |
desacratus esses
|
du wärest geweiht worden |
| 3. Person Singular |
desacratus esset
|
er/sie/es wäre geweiht worden |
| 1. Person Plural |
desacrati essemus
|
wir wären geweiht worden |
| 2. Person Plural |
desacrati essetis
|
ihr wäret geweiht worden |
| 3. Person Plural |
desacrati essent
|
sie wären geweiht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravero
|
ich werde geweiht haben |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du wirst geweiht haben |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es wird geweiht haben |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir werden geweiht haben |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr werdet geweiht haben |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie werden geweiht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus ero
|
ich werde geweiht worden sein |
| 2. Person Singular |
desacratus eris
|
du wirst geweiht worden sein |
| 3. Person Singular |
desacratus erit
|
er/sie/es wird geweiht worden sein |
| 1. Person Plural |
desacrati erimus
|
wir werden geweiht worden sein |
| 2. Person Plural |
desacrati eritis
|
ihr werdet geweiht worden sein |
| 3. Person Plural |
desacrati erunt
|
sie werden geweiht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrare
|
weihen |
| Vorzeitigkeit |
desacravisse
|
geweiht haben |
| Nachzeitigkeit |
desacraturum esse
|
weihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrari desacrarier
|
geweiht werden |
| Vorzeitigkeit |
desacratum esse
|
geweiht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
desacratum iri
|
künftig geweiht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
desacra
|
weihe; weih! |
| 2. Person Plural |
desacrate
|
weiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
desacrato
|
| 3. Person Singular |
desacrato
|
| 2. Person Plural |
desacratote
|
| 3. Person Plural |
desacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
desacrare
|
das Weihen |
| Genitiv |
desacrandi
|
des Weihens |
| Dativ |
desacrando
|
dem Weihen |
| Akkusativ |
desacrandum
|
das Weihen |
| Ablativ |
desacrando
|
durch das Weihen |
| Vokativ |
desacrande
|
Weihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrandus
|
desacranda
|
desacrandum
|
| Genitiv |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacrandi
|
| Dativ |
desacrando
|
desacrandae
|
desacrando
|
| Akkusativ |
desacrandum
|
desacrandam
|
desacrandum
|
| Ablativ |
desacrando
|
desacranda
|
desacrando
|
| Vokativ |
desacrande
|
desacranda
|
desacrandum
|
Plural
| Nominativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
| Genitiv |
desacrandorum
|
desacrandarum
|
desacrandorum
|
| Dativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Akkusativ |
desacrandos
|
desacrandas
|
desacranda
|
| Ablativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Vokativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
| Genitiv |
desacrantis
|
desacrantis
|
desacrantis
|
| Dativ |
desacranti
|
desacranti
|
desacranti
|
| Akkusativ |
desacrantem
|
desacrantem
|
desacrans
|
| Ablativ |
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
| Vokativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
Plural
| Nominativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Genitiv |
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
| Dativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Akkusativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Ablativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Vokativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacratus
|
desacrata
|
desacratum
|
| Genitiv |
desacrati
|
desacratae
|
desacrati
|
| Dativ |
desacrato
|
desacratae
|
desacrato
|
| Akkusativ |
desacratum
|
desacratam
|
desacratum
|
| Ablativ |
desacrato
|
desacrata
|
desacrato
|
| Vokativ |
desacrate
|
desacrata
|
desacratum
|
Plural
| Nominativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
| Genitiv |
desacratorum
|
desacratarum
|
desacratorum
|
| Dativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Akkusativ |
desacratos
|
desacratas
|
desacrata
|
| Ablativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Vokativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacraturus
|
desacratura
|
desacraturum
|
| Genitiv |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacraturi
|
| Dativ |
desacraturo
|
desacraturae
|
desacraturo
|
| Akkusativ |
desacraturum
|
desacraturam
|
desacraturum
|
| Ablativ |
desacraturo
|
desacratura
|
desacraturo
|
| Vokativ |
desacrature
|
desacratura
|
desacraturum
|
Plural
| Nominativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
| Genitiv |
desacraturorum
|
desacraturarum
|
desacraturorum
|
| Dativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Akkusativ |
desacraturos
|
desacraturas
|
desacratura
|
| Ablativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Vokativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
desacratum
|
desacratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacro
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
desacras
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
desacrat
|
er/sie/es widmet |
| 1. Person Plural |
desacramus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
desacratis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
desacrant
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacror
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacraris desacrare
|
du wirst gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacratur
|
er/sie/es wird gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacramur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacramini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacrantur
|
sie werden gewidmet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrem
|
ich widme |
| 2. Person Singular |
desacres
|
du widmest |
| 3. Person Singular |
desacret
|
er/sie/es widme |
| 1. Person Plural |
desacremus
|
wir widmen |
| 2. Person Plural |
desacretis
|
ihr widmet |
| 3. Person Plural |
desacrent
|
sie widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrer
|
ich werde gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacreris desacrere
|
du werdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacretur
|
er/sie/es werde gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacremur
|
wir werden gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacremini
|
ihr werdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacrentur
|
sie werden gewidmet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabam
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
desacrabas
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
desacrabat
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
desacrabamus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
desacrabatis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
desacrabant
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabar
|
ich wurde gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacrabaris desacrabare
|
du wurdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacrabatur
|
er/sie/es wurde gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacrabamur
|
wir wurden gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacrabamini
|
ihr wurdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacrabantur
|
sie wurden gewidmet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarem
|
ich widmete |
| 2. Person Singular |
desacrares
|
du widmetest |
| 3. Person Singular |
desacraret
|
er/sie/es widmete |
| 1. Person Plural |
desacraremus
|
wir widmeten |
| 2. Person Plural |
desacraretis
|
ihr widmetet |
| 3. Person Plural |
desacrarent
|
sie widmeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrarer
|
ich würde gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacrareris desacrarere
|
du würdest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacraretur
|
er/sie/es würde gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacraremur
|
wir würden gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacraremini
|
ihr würdet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacrarentur
|
sie würden gewidmet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabo
|
ich werde widmen |
| 2. Person Singular |
desacrabis
|
du wirst widmen |
| 3. Person Singular |
desacrabit
|
er/sie/es wird widmen |
| 1. Person Plural |
desacrabimus
|
wir werden widmen |
| 2. Person Plural |
desacrabitis
|
ihr werdet widmen |
| 3. Person Plural |
desacrabunt
|
sie werden widmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacrabor
|
ich werde gewidmet werden |
| 2. Person Singular |
desacraberis desacrabere
|
du wirst gewidmet werden |
| 3. Person Singular |
desacrabitur
|
er/sie/es wird gewidmet werden |
| 1. Person Plural |
desacrabimur
|
wir werden gewidmet werden |
| 2. Person Plural |
desacrabimini
|
ihr werdet gewidmet werden |
| 3. Person Plural |
desacrabuntur
|
sie werden gewidmet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravi
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacravisti
|
du hast gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacravit
|
er/sie/es hat gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacravimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacravistis
|
ihr habt gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacraverunt desacravere
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sum
|
ich bin gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
desacratus es
|
du bist gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
desacratus est
|
er/sie/es ist gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
desacrati sumus
|
wir sind gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
desacrati estis
|
ihr seid gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sunt
|
sie sind gewidmet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraverim
|
ich habe gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du habest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es habe gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir haben gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr habet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie haben gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus sim
|
ich sei gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
desacratus sis
|
du seiest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
desacratus sit
|
er/sie/es sei gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
desacrati simus
|
wir seien gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
desacrati sitis
|
ihr seiet gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
desacrati sint
|
sie seien gewidmet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacraveram
|
ich hatte gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacraveras
|
du hattest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacraverat
|
er/sie/es hatte gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacraveramus
|
wir hatten gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacraveratis
|
ihr hattet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacraverant
|
sie hatten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus eram
|
ich war gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
desacratus eras
|
du warst gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
desacratus erat
|
er/sie/es war gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
desacrati eramus
|
wir waren gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
desacrati eratis
|
ihr wart gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
desacrati erant
|
sie waren gewidmet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravissem
|
ich hätte gewidmet |
| 2. Person Singular |
desacravisses
|
du hättest gewidmet |
| 3. Person Singular |
desacravisset
|
er/sie/es hätte gewidmet |
| 1. Person Plural |
desacravissemus
|
wir hätten gewidmet |
| 2. Person Plural |
desacravissetis
|
ihr hättet gewidmet |
| 3. Person Plural |
desacravissent
|
sie hätten gewidmet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus essem
|
ich wäre gewidmet worden |
| 2. Person Singular |
desacratus esses
|
du wärest gewidmet worden |
| 3. Person Singular |
desacratus esset
|
er/sie/es wäre gewidmet worden |
| 1. Person Plural |
desacrati essemus
|
wir wären gewidmet worden |
| 2. Person Plural |
desacrati essetis
|
ihr wäret gewidmet worden |
| 3. Person Plural |
desacrati essent
|
sie wären gewidmet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desacravero
|
ich werde gewidmet haben |
| 2. Person Singular |
desacraveris
|
du wirst gewidmet haben |
| 3. Person Singular |
desacraverit
|
er/sie/es wird gewidmet haben |
| 1. Person Plural |
desacraverimus
|
wir werden gewidmet haben |
| 2. Person Plural |
desacraveritis
|
ihr werdet gewidmet haben |
| 3. Person Plural |
desacraverint
|
sie werden gewidmet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desacratus ero
|
ich werde gewidmet worden sein |
| 2. Person Singular |
desacratus eris
|
du wirst gewidmet worden sein |
| 3. Person Singular |
desacratus erit
|
er/sie/es wird gewidmet worden sein |
| 1. Person Plural |
desacrati erimus
|
wir werden gewidmet worden sein |
| 2. Person Plural |
desacrati eritis
|
ihr werdet gewidmet worden sein |
| 3. Person Plural |
desacrati erunt
|
sie werden gewidmet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrare
|
widmen |
| Vorzeitigkeit |
desacravisse
|
gewidmet haben |
| Nachzeitigkeit |
desacraturum esse
|
widmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desacrari desacrarier
|
gewidmet werden |
| Vorzeitigkeit |
desacratum esse
|
gewidmet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
desacratum iri
|
künftig gewidmet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
desacra
|
widme! |
| 2. Person Plural |
desacrate
|
widmet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
desacrato
|
| 3. Person Singular |
desacrato
|
| 2. Person Plural |
desacratote
|
| 3. Person Plural |
desacranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
desacrare
|
das Widmen |
| Genitiv |
desacrandi
|
des Widmens |
| Dativ |
desacrando
|
dem Widmen |
| Akkusativ |
desacrandum
|
das Widmen |
| Ablativ |
desacrando
|
durch das Widmen |
| Vokativ |
desacrande
|
Widmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrandus
|
desacranda
|
desacrandum
|
| Genitiv |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacrandi
|
| Dativ |
desacrando
|
desacrandae
|
desacrando
|
| Akkusativ |
desacrandum
|
desacrandam
|
desacrandum
|
| Ablativ |
desacrando
|
desacranda
|
desacrando
|
| Vokativ |
desacrande
|
desacranda
|
desacrandum
|
Plural
| Nominativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
| Genitiv |
desacrandorum
|
desacrandarum
|
desacrandorum
|
| Dativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Akkusativ |
desacrandos
|
desacrandas
|
desacranda
|
| Ablativ |
desacrandis
|
desacrandis
|
desacrandis
|
| Vokativ |
desacrandi
|
desacrandae
|
desacranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
| Genitiv |
desacrantis
|
desacrantis
|
desacrantis
|
| Dativ |
desacranti
|
desacranti
|
desacranti
|
| Akkusativ |
desacrantem
|
desacrantem
|
desacrans
|
| Ablativ |
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
desacranti desacrante
|
| Vokativ |
desacrans
|
desacrans
|
desacrans
|
Plural
| Nominativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Genitiv |
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
desacrantium desacrantum
|
| Dativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Akkusativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
| Ablativ |
desacrantibus
|
desacrantibus
|
desacrantibus
|
| Vokativ |
desacrantes
|
desacrantes
|
desacrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacratus
|
desacrata
|
desacratum
|
| Genitiv |
desacrati
|
desacratae
|
desacrati
|
| Dativ |
desacrato
|
desacratae
|
desacrato
|
| Akkusativ |
desacratum
|
desacratam
|
desacratum
|
| Ablativ |
desacrato
|
desacrata
|
desacrato
|
| Vokativ |
desacrate
|
desacrata
|
desacratum
|
Plural
| Nominativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
| Genitiv |
desacratorum
|
desacratarum
|
desacratorum
|
| Dativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Akkusativ |
desacratos
|
desacratas
|
desacrata
|
| Ablativ |
desacratis
|
desacratis
|
desacratis
|
| Vokativ |
desacrati
|
desacratae
|
desacrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desacraturus
|
desacratura
|
desacraturum
|
| Genitiv |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacraturi
|
| Dativ |
desacraturo
|
desacraturae
|
desacraturo
|
| Akkusativ |
desacraturum
|
desacraturam
|
desacraturum
|
| Ablativ |
desacraturo
|
desacratura
|
desacraturo
|
| Vokativ |
desacrature
|
desacratura
|
desacraturum
|
Plural
| Nominativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
| Genitiv |
desacraturorum
|
desacraturarum
|
desacraturorum
|
| Dativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Akkusativ |
desacraturos
|
desacraturas
|
desacratura
|
| Ablativ |
desacraturis
|
desacraturis
|
desacraturis
|
| Vokativ |
desacraturi
|
desacraturae
|
desacratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
desacratum
|
desacratu
|