Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivo
|
ich höre auf |
| 2. Person Singular |
desivas
|
du hörst auf |
| 3. Person Singular |
desivat
|
er/sie/es hört auf |
| 1. Person Plural |
desivamus
|
wir hören auf |
| 2. Person Plural |
desivatis
|
ihr hört auf |
| 3. Person Plural |
desivant
|
sie hören auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivor
|
|
| 2. Person Singular |
desivaris desivare
|
|
| 3. Person Singular |
desivatur
|
|
| 1. Person Plural |
desivamur
|
|
| 2. Person Plural |
desivamini
|
|
| 3. Person Plural |
desivantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivem
|
ich höre auf |
| 2. Person Singular |
desives
|
du hörest auf |
| 3. Person Singular |
desivet
|
er/sie/es höre auf |
| 1. Person Plural |
desivemus
|
wir hören auf |
| 2. Person Plural |
desivetis
|
ihr höret auf |
| 3. Person Plural |
desivent
|
sie hören auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desiver
|
|
| 2. Person Singular |
desiveris desivere
|
|
| 3. Person Singular |
desivetur
|
|
| 1. Person Plural |
desivemur
|
|
| 2. Person Plural |
desivemini
|
|
| 3. Person Plural |
desiventur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivabam
|
ich hörte auf |
| 2. Person Singular |
desivabas
|
du hörtest auf |
| 3. Person Singular |
desivabat
|
er/sie/es hörte auf |
| 1. Person Plural |
desivabamus
|
wir hörten auf |
| 2. Person Plural |
desivabatis
|
ihr hörtet auf |
| 3. Person Plural |
desivabant
|
sie hörten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivabar
|
|
| 2. Person Singular |
desivabaris desivabare
|
|
| 3. Person Singular |
desivabatur
|
|
| 1. Person Plural |
desivabamur
|
|
| 2. Person Plural |
desivabamini
|
|
| 3. Person Plural |
desivabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivarem
|
ich hörte auf |
| 2. Person Singular |
desivares
|
du hörtest auf |
| 3. Person Singular |
desivaret
|
er/sie/es hörte auf |
| 1. Person Plural |
desivaremus
|
wir hörten auf |
| 2. Person Plural |
desivaretis
|
ihr hörtet auf |
| 3. Person Plural |
desivarent
|
sie hörten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivarer
|
|
| 2. Person Singular |
desivareris desivarere
|
|
| 3. Person Singular |
desivaretur
|
|
| 1. Person Plural |
desivaremur
|
|
| 2. Person Plural |
desivaremini
|
|
| 3. Person Plural |
desivarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivabo
|
ich werde aufhören |
| 2. Person Singular |
desivabis
|
du wirst aufhören |
| 3. Person Singular |
desivabit
|
er/sie/es wird aufhören |
| 1. Person Plural |
desivabimus
|
wir werden aufhören |
| 2. Person Plural |
desivabitis
|
ihr werdet aufhören |
| 3. Person Plural |
desivabunt
|
sie werden aufhören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivabor
|
|
| 2. Person Singular |
desivaberis desivabere
|
|
| 3. Person Singular |
desivabitur
|
|
| 1. Person Plural |
desivabimur
|
|
| 2. Person Plural |
desivabimini
|
|
| 3. Person Plural |
desivabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivavi
|
ich habe aufgehört |
| 2. Person Singular |
desivavisti
|
du hast aufgehört |
| 3. Person Singular |
desivavit
|
er/sie/es hat aufgehört |
| 1. Person Plural |
desivavimus
|
wir haben aufgehört |
| 2. Person Plural |
desivavistis
|
ihr habt aufgehört |
| 3. Person Plural |
desivaverunt desivavere
|
sie haben aufgehört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
desivatus es
|
|
| 3. Person Singular |
desivatus est
|
|
| 1. Person Plural |
desivati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
desivati estis
|
|
| 3. Person Plural |
desivati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivaverim
|
ich habe aufgehört |
| 2. Person Singular |
desivaveris
|
du habest aufgehört |
| 3. Person Singular |
desivaverit
|
er/sie/es habe aufgehört |
| 1. Person Plural |
desivaverimus
|
wir haben aufgehört |
| 2. Person Plural |
desivaveritis
|
ihr habet aufgehört |
| 3. Person Plural |
desivaverint
|
sie haben aufgehört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
desivatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
desivatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
desivati simus
|
|
| 2. Person Plural |
desivati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
desivati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivaveram
|
ich hatte aufgehört |
| 2. Person Singular |
desivaveras
|
du hattest aufgehört |
| 3. Person Singular |
desivaverat
|
er/sie/es hatte aufgehört |
| 1. Person Plural |
desivaveramus
|
wir hatten aufgehört |
| 2. Person Plural |
desivaveratis
|
ihr hattet aufgehört |
| 3. Person Plural |
desivaverant
|
sie hatten aufgehört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
desivatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
desivatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
desivati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
desivati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
desivati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivavissem
|
ich hätte aufgehört |
| 2. Person Singular |
desivavisses
|
du hättest aufgehört |
| 3. Person Singular |
desivavisset
|
er/sie/es hätte aufgehört |
| 1. Person Plural |
desivavissemus
|
wir hätten aufgehört |
| 2. Person Plural |
desivavissetis
|
ihr hättet aufgehört |
| 3. Person Plural |
desivavissent
|
sie hätten aufgehört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
desivatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
desivatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
desivati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
desivati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
desivati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
desivavero
|
ich werde aufgehört haben |
| 2. Person Singular |
desivaveris
|
du wirst aufgehört haben |
| 3. Person Singular |
desivaverit
|
er/sie/es wird aufgehört haben |
| 1. Person Plural |
desivaverimus
|
wir werden aufgehört haben |
| 2. Person Plural |
desivaveritis
|
ihr werdet aufgehört haben |
| 3. Person Plural |
desivaverint
|
sie werden aufgehört haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
desivatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
desivatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
desivatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
desivati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
desivati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
desivati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desivare
|
aufhören |
| Vorzeitigkeit |
desivavisse
|
aufgehört haben |
| Nachzeitigkeit |
desivaturum esse
|
aufhören werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
desivari desivarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
desivatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
desivatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
desiva
|
höre auf; hör auf! |
| 2. Person Plural |
desivate
|
hört auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
desivato
|
| 3. Person Singular |
desivato
|
| 2. Person Plural |
desivatote
|
| 3. Person Plural |
desivanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
desivare
|
das Aufhören |
| Genitiv |
desivandi
|
des Aufhörens |
| Dativ |
desivando
|
dem Aufhören |
| Akkusativ |
desivandum
|
das Aufhören |
| Ablativ |
desivando
|
durch das Aufhören |
| Vokativ |
desivande
|
Aufhören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desivandus
|
desivanda
|
desivandum
|
| Genitiv |
desivandi
|
desivandae
|
desivandi
|
| Dativ |
desivando
|
desivandae
|
desivando
|
| Akkusativ |
desivandum
|
desivandam
|
desivandum
|
| Ablativ |
desivando
|
desivanda
|
desivando
|
| Vokativ |
desivande
|
desivanda
|
desivandum
|
Plural
| Nominativ |
desivandi
|
desivandae
|
desivanda
|
| Genitiv |
desivandorum
|
desivandarum
|
desivandorum
|
| Dativ |
desivandis
|
desivandis
|
desivandis
|
| Akkusativ |
desivandos
|
desivandas
|
desivanda
|
| Ablativ |
desivandis
|
desivandis
|
desivandis
|
| Vokativ |
desivandi
|
desivandae
|
desivanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desivans
|
desivans
|
desivans
|
| Genitiv |
desivantis
|
desivantis
|
desivantis
|
| Dativ |
desivanti
|
desivanti
|
desivanti
|
| Akkusativ |
desivantem
|
desivantem
|
desivans
|
| Ablativ |
desivanti desivante
|
desivanti desivante
|
desivanti desivante
|
| Vokativ |
desivans
|
desivans
|
desivans
|
Plural
| Nominativ |
desivantes
|
desivantes
|
desivantia
|
| Genitiv |
desivantium desivantum
|
desivantium desivantum
|
desivantium desivantum
|
| Dativ |
desivantibus
|
desivantibus
|
desivantibus
|
| Akkusativ |
desivantes
|
desivantes
|
desivantia
|
| Ablativ |
desivantibus
|
desivantibus
|
desivantibus
|
| Vokativ |
desivantes
|
desivantes
|
desivantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desivatus
|
desivata
|
desivatum
|
| Genitiv |
desivati
|
desivatae
|
desivati
|
| Dativ |
desivato
|
desivatae
|
desivato
|
| Akkusativ |
desivatum
|
desivatam
|
desivatum
|
| Ablativ |
desivato
|
desivata
|
desivato
|
| Vokativ |
desivate
|
desivata
|
desivatum
|
Plural
| Nominativ |
desivati
|
desivatae
|
desivata
|
| Genitiv |
desivatorum
|
desivatarum
|
desivatorum
|
| Dativ |
desivatis
|
desivatis
|
desivatis
|
| Akkusativ |
desivatos
|
desivatas
|
desivata
|
| Ablativ |
desivatis
|
desivatis
|
desivatis
|
| Vokativ |
desivati
|
desivatae
|
desivata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
desivaturus
|
desivatura
|
desivaturum
|
| Genitiv |
desivaturi
|
desivaturae
|
desivaturi
|
| Dativ |
desivaturo
|
desivaturae
|
desivaturo
|
| Akkusativ |
desivaturum
|
desivaturam
|
desivaturum
|
| Ablativ |
desivaturo
|
desivatura
|
desivaturo
|
| Vokativ |
desivature
|
desivatura
|
desivaturum
|
Plural
| Nominativ |
desivaturi
|
desivaturae
|
desivatura
|
| Genitiv |
desivaturorum
|
desivaturarum
|
desivaturorum
|
| Dativ |
desivaturis
|
desivaturis
|
desivaturis
|
| Akkusativ |
desivaturos
|
desivaturas
|
desivatura
|
| Ablativ |
desivaturis
|
desivaturis
|
desivaturis
|
| Vokativ |
desivaturi
|
desivaturae
|
desivatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
desivatum
|
desivatu
|