Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
devio
|
ich irre ab |
| 2. Person Singular |
devias
|
du irrst ab |
| 3. Person Singular |
deviat
|
er/sie/es irrt ab |
| 1. Person Plural |
deviamus
|
wir irren ab |
| 2. Person Plural |
deviatis
|
ihr irrt ab |
| 3. Person Plural |
deviant
|
sie irren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devior
|
|
| 2. Person Singular |
deviaris deviare
|
|
| 3. Person Singular |
deviatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviem
|
ich irre ab |
| 2. Person Singular |
devies
|
du irrest ab |
| 3. Person Singular |
deviet
|
er/sie/es irre ab |
| 1. Person Plural |
deviemus
|
wir irren ab |
| 2. Person Plural |
devietis
|
ihr irret ab |
| 3. Person Plural |
devient
|
sie irren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devier
|
|
| 2. Person Singular |
devieris deviere
|
|
| 3. Person Singular |
devietur
|
|
| 1. Person Plural |
deviemur
|
|
| 2. Person Plural |
deviemini
|
|
| 3. Person Plural |
devientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabam
|
ich irrte ab |
| 2. Person Singular |
deviabas
|
du irrtest ab |
| 3. Person Singular |
deviabat
|
er/sie/es irrte ab |
| 1. Person Plural |
deviabamus
|
wir irrten ab |
| 2. Person Plural |
deviabatis
|
ihr irrtet ab |
| 3. Person Plural |
deviabant
|
sie irrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabar
|
|
| 2. Person Singular |
deviabaris deviabare
|
|
| 3. Person Singular |
deviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarem
|
ich irrte ab |
| 2. Person Singular |
deviares
|
du irrtest ab |
| 3. Person Singular |
deviaret
|
er/sie/es irrte ab |
| 1. Person Plural |
deviaremus
|
wir irrten ab |
| 2. Person Plural |
deviaretis
|
ihr irrtet ab |
| 3. Person Plural |
deviarent
|
sie irrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarer
|
|
| 2. Person Singular |
deviareris deviarere
|
|
| 3. Person Singular |
deviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabo
|
ich werde abirren |
| 2. Person Singular |
deviabis
|
du wirst abirren |
| 3. Person Singular |
deviabit
|
er/sie/es wird abirren |
| 1. Person Plural |
deviabimus
|
wir werden abirren |
| 2. Person Plural |
deviabitis
|
ihr werdet abirren |
| 3. Person Plural |
deviabunt
|
sie werden abirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabor
|
|
| 2. Person Singular |
deviaberis deviabere
|
|
| 3. Person Singular |
deviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavi
|
ich bin abgeirrt |
| 2. Person Singular |
deviavisti
|
du bist abgeirrt |
| 3. Person Singular |
deviavit
|
er/sie/es ist abgeirrt |
| 1. Person Plural |
deviavimus
|
wir sind abgeirrt |
| 2. Person Plural |
deviavistis
|
ihr seid abgeirrt |
| 3. Person Plural |
deviaverunt deviavere
|
sie sind abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaverim
|
ich sei abgeirrt |
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
du seiest abgeirrt |
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
er/sie/es sei abgeirrt |
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
wir seien abgeirrt |
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
ihr seiet abgeirrt |
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
sie seien abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaveram
|
ich war abgeirrt |
| 2. Person Singular |
deviaveras
|
du warst abgeirrt |
| 3. Person Singular |
deviaverat
|
er/sie/es war abgeirrt |
| 1. Person Plural |
deviaveramus
|
wir waren abgeirrt |
| 2. Person Plural |
deviaveratis
|
ihr wart abgeirrt |
| 3. Person Plural |
deviaverant
|
sie waren abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavissem
|
ich wäre abgeirrt |
| 2. Person Singular |
deviavisses
|
du wärest abgeirrt |
| 3. Person Singular |
deviavisset
|
er/sie/es wäre abgeirrt |
| 1. Person Plural |
deviavissemus
|
wir wären abgeirrt |
| 2. Person Plural |
deviavissetis
|
ihr wäret abgeirrt |
| 3. Person Plural |
deviavissent
|
sie wären abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavero
|
ich werde abgeirrt sein |
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
du wirst abgeirrt sein |
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
er/sie/es wird abgeirrt sein |
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
wir werden abgeirrt sein |
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
ihr werdet abgeirrt sein |
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
sie werden abgeirrt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviare
|
abirren |
| Vorzeitigkeit |
deviavisse
|
abgeirrt sein |
| Nachzeitigkeit |
deviaturum esse
|
abirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviari deviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
devia
|
irre ab; irr ab! |
| 2. Person Plural |
deviate
|
irrt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deviato
|
| 3. Person Singular |
deviato
|
| 2. Person Plural |
deviatote
|
| 3. Person Plural |
devianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deviare
|
das Abirren |
| Genitiv |
deviandi
|
des Abirrens |
| Dativ |
deviando
|
dem Abirren |
| Akkusativ |
deviandum
|
das Abirren |
| Ablativ |
deviando
|
durch das Abirren |
| Vokativ |
deviande
|
Abirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviandus
|
devianda
|
deviandum
|
| Genitiv |
deviandi
|
deviandae
|
deviandi
|
| Dativ |
deviando
|
deviandae
|
deviando
|
| Akkusativ |
deviandum
|
deviandam
|
deviandum
|
| Ablativ |
deviando
|
devianda
|
deviando
|
| Vokativ |
deviande
|
devianda
|
deviandum
|
Plural
| Nominativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
| Genitiv |
deviandorum
|
deviandarum
|
deviandorum
|
| Dativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Akkusativ |
deviandos
|
deviandas
|
devianda
|
| Ablativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Vokativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
devians
|
devians
|
devians
|
| Genitiv |
deviantis
|
deviantis
|
deviantis
|
| Dativ |
devianti
|
devianti
|
devianti
|
| Akkusativ |
deviantem
|
deviantem
|
devians
|
| Ablativ |
devianti deviante
|
devianti deviante
|
devianti deviante
|
| Vokativ |
devians
|
devians
|
devians
|
Plural
| Nominativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Genitiv |
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
| Dativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Akkusativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Ablativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Vokativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviatus
|
deviata
|
deviatum
|
| Genitiv |
deviati
|
deviatae
|
deviati
|
| Dativ |
deviato
|
deviatae
|
deviato
|
| Akkusativ |
deviatum
|
deviatam
|
deviatum
|
| Ablativ |
deviato
|
deviata
|
deviato
|
| Vokativ |
deviate
|
deviata
|
deviatum
|
Plural
| Nominativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
| Genitiv |
deviatorum
|
deviatarum
|
deviatorum
|
| Dativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Akkusativ |
deviatos
|
deviatas
|
deviata
|
| Ablativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Vokativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviaturus
|
deviatura
|
deviaturum
|
| Genitiv |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviaturi
|
| Dativ |
deviaturo
|
deviaturae
|
deviaturo
|
| Akkusativ |
deviaturum
|
deviaturam
|
deviaturum
|
| Ablativ |
deviaturo
|
deviatura
|
deviaturo
|
| Vokativ |
deviature
|
deviatura
|
deviaturum
|
Plural
| Nominativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
| Genitiv |
deviaturorum
|
deviaturarum
|
deviaturorum
|
| Dativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Akkusativ |
deviaturos
|
deviaturas
|
deviatura
|
| Ablativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Vokativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deviatum
|
deviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
devio
|
ich weiche ab |
| 2. Person Singular |
devias
|
du weichst ab |
| 3. Person Singular |
deviat
|
er/sie/es weicht ab |
| 1. Person Plural |
deviamus
|
wir weichen ab |
| 2. Person Plural |
deviatis
|
ihr weicht ab |
| 3. Person Plural |
deviant
|
sie weichen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devior
|
|
| 2. Person Singular |
deviaris deviare
|
|
| 3. Person Singular |
deviatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviem
|
ich weiche ab |
| 2. Person Singular |
devies
|
du weichest ab |
| 3. Person Singular |
deviet
|
er/sie/es weiche ab |
| 1. Person Plural |
deviemus
|
wir weichen ab |
| 2. Person Plural |
devietis
|
ihr weichet ab |
| 3. Person Plural |
devient
|
sie weichen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devier
|
|
| 2. Person Singular |
devieris deviere
|
|
| 3. Person Singular |
devietur
|
|
| 1. Person Plural |
deviemur
|
|
| 2. Person Plural |
deviemini
|
|
| 3. Person Plural |
devientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabam
|
ich wich ab |
| 2. Person Singular |
deviabas
|
du wichst ab |
| 3. Person Singular |
deviabat
|
er/sie/es wich ab |
| 1. Person Plural |
deviabamus
|
wir wichen ab |
| 2. Person Plural |
deviabatis
|
ihr wicht ab |
| 3. Person Plural |
deviabant
|
sie wichen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabar
|
|
| 2. Person Singular |
deviabaris deviabare
|
|
| 3. Person Singular |
deviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarem
|
ich wiche ab |
| 2. Person Singular |
deviares
|
du wichest ab |
| 3. Person Singular |
deviaret
|
er/sie/es wiche ab |
| 1. Person Plural |
deviaremus
|
wir wichen ab |
| 2. Person Plural |
deviaretis
|
ihr wichet ab |
| 3. Person Plural |
deviarent
|
sie wichen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarer
|
|
| 2. Person Singular |
deviareris deviarere
|
|
| 3. Person Singular |
deviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabo
|
ich werde abweichen |
| 2. Person Singular |
deviabis
|
du wirst abweichen |
| 3. Person Singular |
deviabit
|
er/sie/es wird abweichen |
| 1. Person Plural |
deviabimus
|
wir werden abweichen |
| 2. Person Plural |
deviabitis
|
ihr werdet abweichen |
| 3. Person Plural |
deviabunt
|
sie werden abweichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabor
|
|
| 2. Person Singular |
deviaberis deviabere
|
|
| 3. Person Singular |
deviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavi
|
ich bin abgewichen |
| 2. Person Singular |
deviavisti
|
du bist abgewichen |
| 3. Person Singular |
deviavit
|
er/sie/es ist abgewichen |
| 1. Person Plural |
deviavimus
|
wir sind abgewichen |
| 2. Person Plural |
deviavistis
|
ihr seid abgewichen |
| 3. Person Plural |
deviaverunt deviavere
|
sie sind abgewichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaverim
|
ich sei abgewichen |
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
du seiest abgewichen |
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
er/sie/es sei abgewichen |
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
wir seien abgewichen |
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
ihr seiet abgewichen |
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
sie seien abgewichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaveram
|
ich war abgewichen |
| 2. Person Singular |
deviaveras
|
du warst abgewichen |
| 3. Person Singular |
deviaverat
|
er/sie/es war abgewichen |
| 1. Person Plural |
deviaveramus
|
wir waren abgewichen |
| 2. Person Plural |
deviaveratis
|
ihr wart abgewichen |
| 3. Person Plural |
deviaverant
|
sie waren abgewichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavissem
|
ich wäre abgewichen |
| 2. Person Singular |
deviavisses
|
du wärest abgewichen |
| 3. Person Singular |
deviavisset
|
er/sie/es wäre abgewichen |
| 1. Person Plural |
deviavissemus
|
wir wären abgewichen |
| 2. Person Plural |
deviavissetis
|
ihr wäret abgewichen |
| 3. Person Plural |
deviavissent
|
sie wären abgewichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavero
|
ich werde abgewichen sein |
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
du wirst abgewichen sein |
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
er/sie/es wird abgewichen sein |
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
wir werden abgewichen sein |
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
ihr werdet abgewichen sein |
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
sie werden abgewichen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviare
|
abweichen |
| Vorzeitigkeit |
deviavisse
|
abgewichen sein |
| Nachzeitigkeit |
deviaturum esse
|
abweichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviari deviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
devia
|
weiche ab; weich ab! |
| 2. Person Plural |
deviate
|
weicht ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deviato
|
| 3. Person Singular |
deviato
|
| 2. Person Plural |
deviatote
|
| 3. Person Plural |
devianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deviare
|
das Abweichen |
| Genitiv |
deviandi
|
des Abweichens |
| Dativ |
deviando
|
dem Abweichen |
| Akkusativ |
deviandum
|
das Abweichen |
| Ablativ |
deviando
|
durch das Abweichen |
| Vokativ |
deviande
|
Abweichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviandus
|
devianda
|
deviandum
|
| Genitiv |
deviandi
|
deviandae
|
deviandi
|
| Dativ |
deviando
|
deviandae
|
deviando
|
| Akkusativ |
deviandum
|
deviandam
|
deviandum
|
| Ablativ |
deviando
|
devianda
|
deviando
|
| Vokativ |
deviande
|
devianda
|
deviandum
|
Plural
| Nominativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
| Genitiv |
deviandorum
|
deviandarum
|
deviandorum
|
| Dativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Akkusativ |
deviandos
|
deviandas
|
devianda
|
| Ablativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Vokativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
devians
|
devians
|
devians
|
| Genitiv |
deviantis
|
deviantis
|
deviantis
|
| Dativ |
devianti
|
devianti
|
devianti
|
| Akkusativ |
deviantem
|
deviantem
|
devians
|
| Ablativ |
devianti deviante
|
devianti deviante
|
devianti deviante
|
| Vokativ |
devians
|
devians
|
devians
|
Plural
| Nominativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Genitiv |
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
| Dativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Akkusativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Ablativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Vokativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviatus
|
deviata
|
deviatum
|
| Genitiv |
deviati
|
deviatae
|
deviati
|
| Dativ |
deviato
|
deviatae
|
deviato
|
| Akkusativ |
deviatum
|
deviatam
|
deviatum
|
| Ablativ |
deviato
|
deviata
|
deviato
|
| Vokativ |
deviate
|
deviata
|
deviatum
|
Plural
| Nominativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
| Genitiv |
deviatorum
|
deviatarum
|
deviatorum
|
| Dativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Akkusativ |
deviatos
|
deviatas
|
deviata
|
| Ablativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Vokativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviaturus
|
deviatura
|
deviaturum
|
| Genitiv |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviaturi
|
| Dativ |
deviaturo
|
deviaturae
|
deviaturo
|
| Akkusativ |
deviaturum
|
deviaturam
|
deviaturum
|
| Ablativ |
deviaturo
|
deviatura
|
deviaturo
|
| Vokativ |
deviature
|
deviatura
|
deviaturum
|
Plural
| Nominativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
| Genitiv |
deviaturorum
|
deviaturarum
|
deviaturorum
|
| Dativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Akkusativ |
deviaturos
|
deviaturas
|
deviatura
|
| Ablativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Vokativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deviatum
|
deviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
devio
|
|
| 2. Person Singular |
devias
|
|
| 3. Person Singular |
deviat
|
|
| 1. Person Plural |
deviamus
|
|
| 2. Person Plural |
deviatis
|
|
| 3. Person Plural |
deviant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devior
|
|
| 2. Person Singular |
deviaris deviare
|
|
| 3. Person Singular |
deviatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviem
|
|
| 2. Person Singular |
devies
|
|
| 3. Person Singular |
deviet
|
|
| 1. Person Plural |
deviemus
|
|
| 2. Person Plural |
devietis
|
|
| 3. Person Plural |
devient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devier
|
|
| 2. Person Singular |
devieris deviere
|
|
| 3. Person Singular |
devietur
|
|
| 1. Person Plural |
deviemur
|
|
| 2. Person Plural |
deviemini
|
|
| 3. Person Plural |
devientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabam
|
|
| 2. Person Singular |
deviabas
|
|
| 3. Person Singular |
deviabat
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamus
|
|
| 2. Person Plural |
deviabatis
|
|
| 3. Person Plural |
deviabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabar
|
|
| 2. Person Singular |
deviabaris deviabare
|
|
| 3. Person Singular |
deviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarem
|
|
| 2. Person Singular |
deviares
|
|
| 3. Person Singular |
deviaret
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaretis
|
|
| 3. Person Plural |
deviarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarer
|
|
| 2. Person Singular |
deviareris deviarere
|
|
| 3. Person Singular |
deviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabo
|
|
| 2. Person Singular |
deviabis
|
|
| 3. Person Singular |
deviabit
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviabitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabor
|
|
| 2. Person Singular |
deviaberis deviabere
|
|
| 3. Person Singular |
deviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavi
|
|
| 2. Person Singular |
deviavisti
|
|
| 3. Person Singular |
deviavit
|
|
| 1. Person Plural |
deviavimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviavistis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverunt deviavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaverim
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaveram
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveras
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverat
|
|
| 1. Person Plural |
deviaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavissem
|
|
| 2. Person Singular |
deviavisses
|
|
| 3. Person Singular |
deviavisset
|
|
| 1. Person Plural |
deviavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavero
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviare
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviari deviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
devia
|
! |
| 2. Person Plural |
deviate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deviato
|
| 3. Person Singular |
deviato
|
| 2. Person Plural |
deviatote
|
| 3. Person Plural |
devianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deviare
|
|
| Genitiv |
deviandi
|
|
| Dativ |
deviando
|
|
| Akkusativ |
deviandum
|
|
| Ablativ |
deviando
|
|
| Vokativ |
deviande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviandus
|
devianda
|
deviandum
|
| Genitiv |
deviandi
|
deviandae
|
deviandi
|
| Dativ |
deviando
|
deviandae
|
deviando
|
| Akkusativ |
deviandum
|
deviandam
|
deviandum
|
| Ablativ |
deviando
|
devianda
|
deviando
|
| Vokativ |
deviande
|
devianda
|
deviandum
|
Plural
| Nominativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
| Genitiv |
deviandorum
|
deviandarum
|
deviandorum
|
| Dativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Akkusativ |
deviandos
|
deviandas
|
devianda
|
| Ablativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Vokativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
devians
|
devians
|
devians
|
| Genitiv |
deviantis
|
deviantis
|
deviantis
|
| Dativ |
devianti
|
devianti
|
devianti
|
| Akkusativ |
deviantem
|
deviantem
|
devians
|
| Ablativ |
devianti deviante
|
devianti deviante
|
devianti deviante
|
| Vokativ |
devians
|
devians
|
devians
|
Plural
| Nominativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Genitiv |
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
| Dativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Akkusativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Ablativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Vokativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviatus
|
deviata
|
deviatum
|
| Genitiv |
deviati
|
deviatae
|
deviati
|
| Dativ |
deviato
|
deviatae
|
deviato
|
| Akkusativ |
deviatum
|
deviatam
|
deviatum
|
| Ablativ |
deviato
|
deviata
|
deviato
|
| Vokativ |
deviate
|
deviata
|
deviatum
|
Plural
| Nominativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
| Genitiv |
deviatorum
|
deviatarum
|
deviatorum
|
| Dativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Akkusativ |
deviatos
|
deviatas
|
deviata
|
| Ablativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Vokativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviaturus
|
deviatura
|
deviaturum
|
| Genitiv |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviaturi
|
| Dativ |
deviaturo
|
deviaturae
|
deviaturo
|
| Akkusativ |
deviaturum
|
deviaturam
|
deviaturum
|
| Ablativ |
deviaturo
|
deviatura
|
deviaturo
|
| Vokativ |
deviature
|
deviatura
|
deviaturum
|
Plural
| Nominativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
| Genitiv |
deviaturorum
|
deviaturarum
|
deviaturorum
|
| Dativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Akkusativ |
deviaturos
|
deviaturas
|
deviatura
|
| Ablativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Vokativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deviatum
|
deviatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
devio
|
|
| 2. Person Singular |
devias
|
|
| 3. Person Singular |
deviat
|
|
| 1. Person Plural |
deviamus
|
|
| 2. Person Plural |
deviatis
|
|
| 3. Person Plural |
deviant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devior
|
|
| 2. Person Singular |
deviaris deviare
|
|
| 3. Person Singular |
deviatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviem
|
|
| 2. Person Singular |
devies
|
|
| 3. Person Singular |
deviet
|
|
| 1. Person Plural |
deviemus
|
|
| 2. Person Plural |
devietis
|
|
| 3. Person Plural |
devient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
devier
|
|
| 2. Person Singular |
devieris deviere
|
|
| 3. Person Singular |
devietur
|
|
| 1. Person Plural |
deviemur
|
|
| 2. Person Plural |
deviemini
|
|
| 3. Person Plural |
devientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabam
|
|
| 2. Person Singular |
deviabas
|
|
| 3. Person Singular |
deviabat
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamus
|
|
| 2. Person Plural |
deviabatis
|
|
| 3. Person Plural |
deviabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabar
|
|
| 2. Person Singular |
deviabaris deviabare
|
|
| 3. Person Singular |
deviabatur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabamur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabamini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarem
|
|
| 2. Person Singular |
deviares
|
|
| 3. Person Singular |
deviaret
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaretis
|
|
| 3. Person Plural |
deviarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviarer
|
|
| 2. Person Singular |
deviareris deviarere
|
|
| 3. Person Singular |
deviaretur
|
|
| 1. Person Plural |
deviaremur
|
|
| 2. Person Plural |
deviaremini
|
|
| 3. Person Plural |
deviarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabo
|
|
| 2. Person Singular |
deviabis
|
|
| 3. Person Singular |
deviabit
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviabitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviabor
|
|
| 2. Person Singular |
deviaberis deviabere
|
|
| 3. Person Singular |
deviabitur
|
|
| 1. Person Plural |
deviabimur
|
|
| 2. Person Plural |
deviabimini
|
|
| 3. Person Plural |
deviabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavi
|
|
| 2. Person Singular |
deviavisti
|
|
| 3. Person Singular |
deviavit
|
|
| 1. Person Plural |
deviavimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviavistis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverunt deviavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus es
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus est
|
|
| 1. Person Plural |
deviati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati estis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaverim
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati simus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviaveram
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveras
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverat
|
|
| 1. Person Plural |
deviaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
deviati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavissem
|
|
| 2. Person Singular |
deviavisses
|
|
| 3. Person Singular |
deviavisset
|
|
| 1. Person Plural |
deviavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
deviati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
deviavero
|
|
| 2. Person Singular |
deviaveris
|
|
| 3. Person Singular |
deviaverit
|
|
| 1. Person Plural |
deviaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
deviatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
deviatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
deviatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
deviati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
deviati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
deviati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviare
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
deviari deviarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
deviatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
deviatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
devia
|
! |
| 2. Person Plural |
deviate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
deviato
|
| 3. Person Singular |
deviato
|
| 2. Person Plural |
deviatote
|
| 3. Person Plural |
devianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
deviare
|
|
| Genitiv |
deviandi
|
|
| Dativ |
deviando
|
|
| Akkusativ |
deviandum
|
|
| Ablativ |
deviando
|
|
| Vokativ |
deviande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviandus
|
devianda
|
deviandum
|
| Genitiv |
deviandi
|
deviandae
|
deviandi
|
| Dativ |
deviando
|
deviandae
|
deviando
|
| Akkusativ |
deviandum
|
deviandam
|
deviandum
|
| Ablativ |
deviando
|
devianda
|
deviando
|
| Vokativ |
deviande
|
devianda
|
deviandum
|
Plural
| Nominativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
| Genitiv |
deviandorum
|
deviandarum
|
deviandorum
|
| Dativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Akkusativ |
deviandos
|
deviandas
|
devianda
|
| Ablativ |
deviandis
|
deviandis
|
deviandis
|
| Vokativ |
deviandi
|
deviandae
|
devianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
devians
|
devians
|
devians
|
| Genitiv |
deviantis
|
deviantis
|
deviantis
|
| Dativ |
devianti
|
devianti
|
devianti
|
| Akkusativ |
deviantem
|
deviantem
|
devians
|
| Ablativ |
devianti deviante
|
devianti deviante
|
devianti deviante
|
| Vokativ |
devians
|
devians
|
devians
|
Plural
| Nominativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Genitiv |
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
deviantium deviantum
|
| Dativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Akkusativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
| Ablativ |
deviantibus
|
deviantibus
|
deviantibus
|
| Vokativ |
deviantes
|
deviantes
|
deviantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviatus
|
deviata
|
deviatum
|
| Genitiv |
deviati
|
deviatae
|
deviati
|
| Dativ |
deviato
|
deviatae
|
deviato
|
| Akkusativ |
deviatum
|
deviatam
|
deviatum
|
| Ablativ |
deviato
|
deviata
|
deviato
|
| Vokativ |
deviate
|
deviata
|
deviatum
|
Plural
| Nominativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
| Genitiv |
deviatorum
|
deviatarum
|
deviatorum
|
| Dativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Akkusativ |
deviatos
|
deviatas
|
deviata
|
| Ablativ |
deviatis
|
deviatis
|
deviatis
|
| Vokativ |
deviati
|
deviatae
|
deviata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
deviaturus
|
deviatura
|
deviaturum
|
| Genitiv |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviaturi
|
| Dativ |
deviaturo
|
deviaturae
|
deviaturo
|
| Akkusativ |
deviaturum
|
deviaturam
|
deviaturum
|
| Ablativ |
deviaturo
|
deviatura
|
deviaturo
|
| Vokativ |
deviature
|
deviatura
|
deviaturum
|
Plural
| Nominativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
| Genitiv |
deviaturorum
|
deviaturarum
|
deviaturorum
|
| Dativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Akkusativ |
deviaturos
|
deviaturas
|
deviatura
|
| Ablativ |
deviaturis
|
deviaturis
|
deviaturis
|
| Vokativ |
deviaturi
|
deviaturae
|
deviatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
deviatum
|
deviatu
|